장음표시 사용
421쪽
,66 DE LUSTRATIONIBUS C, p. XXX.
Signatur certa curia q aeque nata.
Sinuaque pari pepuli quae sit sua curia nescit, Sed facit extrema sacra relicta die. Sequuntur Sacra Privata, eaque duplicia: Sunt enim ea vel Gemtis ac familiae, vel Personarum propria. Gentilitia ac Familiaria eadem eiic puto, quamvis enim Gemtem ac familiam aliqui distinguant accuratius ; non desunt tamen scriptores probati, qui familiam pro tota gente posuerunt. vid. ET . Spanh. de usu numism. p. 'S. SP, Horum meminit Cicero, Orat. de resp. Amsp. Macrob. Salum. lib. I. cap. I 6. Sunt praeterea feriae propria familiarum, ut Claudia familia, vel e Smilia , seu Fulia, sive Cornelia, ct si quas ferias proprias quaque familia ex usu domestica celebritatis obsermat. Cic. pro domo sua; Sacra Clodiae gentis cur intereunt, quod in te est y Fellus: Propudianus porcus dictus est , ut ait Capito Attous, qui in sacriscis
gentis Claudiae, velut piamentum O exsolutio omnis con/rastae religionis
est. Tale fuit Statum Fabiae geniis sacrificium, apud Valerium M. lib. I. cap. I. Camillus apud Livium, lib. s. cap. D. Festui, inter Gallica tela, digressus ex arce, solenne Fabia gentis in colle sutrinali obiit. An gentilitia sacra ne in bello quidem intermitti, publica sacra S Romanos Deos etiam in pace deseri placet I Et Pontifices, F minesque negligentiores publicarum religionum me, quam privatus insolenni geniti fuerit ' Aurelia familia a Solis sacrificio nomen adepta. Festus : Aureliam familiam ex Sabinis oriundam a Sole dictam putant, quod ei publice a populo Rom. datus sit locus, ubi sacra facerent Soli, qui ex hoc Auselii dicebantur.
Caesarum familia Apollinis sacra retinebat, quia qui primus de
eorum familia fuit, execto matris ventre natus est, unde etiam Caesar dictus est. Omnes autem qui secto matris ventre procreantur, ideo Apollini consecrati sunt, quia Deus medicinae est. per quam lucem sortiuntur. Serv. ad Virg. aeneid. Io. v. 3I6.
Magna suit gentilibus circa horum sacrorum institutionem ecconservationem superstitio & diligentia. Instituebantur non nisi publica auctoritate. Solebant enim Romani, te. ' Arnobio, lib. 3. -υ. gentes, religiones urbium superatarum partiS Privatim per familiai spargere, partim publice
422쪽
J CAp. XXX. VETERUM GENTILIUM ; si
consecrare. Adeoque nulli privato licebat sibi novos Deos singere: sic enim habent leges XII. labb, Separatim nemo habes t Deoi , ne de novos, sive advenas, nisi publice ascitos, privatim colunto. i Festus in Sacer Mons: suod pridiati, suae religionis causa, aliquid earum rerum dedicent, id Ponti es Romanos non existimare sacrum, is at siqua sacra privata suscepta sunt , qua ex instituto Pontiscum stato et die. aut certo loco facienda sunt, ea sera appellari tanquam sacri
Nec ipsi Imperatori sine Senatus auctoritate, quenquam con-: secrare licebat, cui & alii dc Tiberius circa cultum Servatoris no-
, stri cesserunt. Tertuli. apolog. cap. V Vetus erat decretum, nequiis Deus ab Imperatore consecraretur, nisi a Senatu probatus ut M. e-mplius de Deo suo Alburno. Facit O hoc ad causam nostram, quod di apud vos de humano arbitratu divinitas pensitatur. Nisi homini Deus placuerit, Deus nan erit: homo Iam Deo propitius esse debebit. Tiberius, ergo, cujus tempore nomen Christiannm in seculum introivit, annun-i ilatum sibi ex Pria Palaestina , quod illic veritatem illius divinitatis, revelaverat, detulit ad Senatum, eum praerogativa suifragii sui. nat i, quia non in se probaverat, respuit, Caesar in sententia mansit, i comminatus periculum accusatoribus Christianorum. Qualia etiam
leguntur in Eusebio, hi t. Eccles lib. 2. cap. 2. Nec mirandumi est, Senatum Romanum hunc Deum respuisse, cum solus coli velit, nec ferat rivalem, ideoque hoc recepto reliqui facile coni ciderent. vid. August. de cons Euanet. lib. I. cap. 18. Circa Conservationem Legibus XII. labb. de his sacris sic cautum erat: Sacra privata perpetua manento. quo pertinent illa Ciceronis, 2. de lem. Haec sura Pontificum auctoritatem consecuta sunt, ut ne morte Patrisfamilias sacrorum memoria occideret, O iis esset ea ad uncta, ad quos Cusdem morte pecunia venerit. Hinc mul-- natae sunt quaestiunculae, de quibus ex jure Pontificio & civilia Cicerone, eo loeo, plenius disputatur Ad haeredes ergo haec sacra transibant, quibus ea conservandi cura incumbebat. Apud Valerium M. lib. et cap. 6. mulier Caea, i praesente S. Pomptio, venenum publice servatum hauriens. sacra domestica magori filiae tradidit. Plin. panet r. Non pessuri erant taminei abradi aliquid bonis, quae sanguine, gentilitate, sacrorum
423쪽
nique societate meruissent. Quod autem haec sine sumtu administrari non pollcnt, hinc Plauto, Captiv. act. l. se. I. Sine sacris hareditas dicitur. cxplicante Festo, quae in hine ulla incommoda pendice. Cicero, Orat. pransurana, Ictos eXagitat, quod horum sacrorum interimendorum causa, hanc artem eXcogitarint: sc. senes ad coemtiones faciendas, qui a senibus cocmtionalibus multum diversi. Hi enim, apud Plautum, Bacchid. . it. q. s. s. dc Ciceroncm, Ab. p. famil. v. sunt mancipia veterana & attrita, quae per se emtorcin non invcniunt , nec nisi adjiciantur , aliis mancipiis ac rebus vcndibilibus: quae mancipia rcsve vendibiles non addicantur sine tali accessione. Sencs autem ad coemtiones taciendas erant lenes orbi , qui per cocmtionem matrimonium contrahebant, qua natione accidcbat, ut eorum uxores, sacrorum sociae, suae illis haeredes essent: mortuis senibus uxores alteri nubentes, in aliena sacra haereditatem dc rebant . ut eo modo sacra prioris mariti interimerentur, ac onera sacrorum levarentur. Lege Gro- novium, de pec. Vet. lib. g. cap. S. & notas variorum, ad . it. Ir. labb. in calce corporis i. civ. edit. Ele evir. i 663. in fol.
Ad sacra haec privata uxores admittebantur & liberi. De Uxoribus: Plutarch. praecept. conj. cap Io. Eesdemque
maritus nosce Deos, colere selos uxor debet, supertiacaneis autem religionibus, ct alienis superstitionibus fores occludere. nulli enim Deum grata sunt sacra , quae mulier clanculum ct furtim facit. Sic leg. g. Cod. de crimine expil. haered. Uxor scia rei humana ct divina domus suscipitur. Item i, i. x. de vit. nupt. Nuptiae divini , humani Iuris communicatio. Hinc illa Patrum querela apud Livium I A. c. a. Cum C. Canutrius, Trib. Pleb, rogationem de connubio Patrum plebis promulgasset, unde oriturum & hoc ausurabantur incommodum, illum, qui ex tali connubio natus estet, non tantum cujuh sanguinis. sed etiam quorum sacrorum esset,
ignoraturum. Certamen . inter utriusque ordinis matronas narrat
idem, Ab. Io cap. 23. Virginiam Auli filiam, patriciam plebejonuptam, L. Volumnio cos. matronae, quod e patribus enupsisset, sacris arcuerant. Brevis altercatio inde ex iracundia muliebri in contentionem animorum exarsit. Cum se Virginia & patriciam& pudicam, in Patriciae Pudititiae templum ingressam, de uni
424쪽
nuptam, ad quem virgo deducta esset: nec se viri honorumve e jus, ac rerum gestarum poenitere, vero gloriaretur. Facto deinde egregio magnifica verba adauxit: in vico longo, ubi habitabat, ex parte aedium , quod satis esset loci modico sacello exclusit, aramque ibi posuit, & convocatis plebejis matronis conquetita injuriam patriciarum , Hanc ego aram , inquit , Pudicitiae Plebejae dedico : vosque hortor , ut, quod certamen virtutis viros in haerioitate tenet , hoc Pudicitia inter matrona sit : detisique operam ,
ut haec ara, quem illa , si quid potest , sinctius , O a castioribus Oli dicatur. Eodem ferme ritu de haec ara , quo illa antiquior, culta est , ut nulla nisi spectatae pudicitiae matrona , & quae univiro nupta miliet , sus sacrificandi haberet. Vulgata dein religio a pollutis , nec matronis solum , sed omnis ordinis foeminis , in oblivionem venit. Liberi admittcbantur tum naturales , tum adoptivi. De Naturalibus, qui in Patria potestate sunt, eos esse in sacris paternis docetur. lib. 2. cod. de bonis quae Ab. Item , l. Io.
Adoptivi in adoptantis semiliam ac sacra transibant. In fodi mula adoptionis sive arrogationis, apud El. Vopiscum in Aureliano , sic legitur: Sitque Aureliauus haeres sacrorum , nominu Uriovorum , totiusque juro. M. Annejus in Sufenatis familiam aesacra transiit. Val. Max. lib. I. cap. r. Sic , teste Cicerone, erat. pro domo sua , a Pontificum collegio quaeri solebat, non tantum quae cuique adoptioni causa sit, quae ratio generum ac dignitatis , sed etiam sacrorum Cn. Aufidius . & M. Puppius, summa senectute , alter Orestem , alter Pisonem adoptavit, quas adoptiones , sicut alias innumerabiles , haereditates nominis , 'cuniae , sacrorum , secutae sunt. tum sic Clodium alloquitur Tu , neque Fonteius es , qui es debebas , neque patris haeres , neque amisis sacris paternis in haec adoptiva oenisti. Ita perturbatis sacris, contaminatis gentibus , O quam deseruisti , ta quam polluisti , Iure sutritum legitimo tutelarum Or haereditatum relicta , fastus es Cus suus contra fas , cujus per aetatem , pater esse
potuisti. Ideoque negat Cicero adoptionem Clodii jure Pontificio esse factam; hoc enim exigit, ut ne quid aut de digni amAa a generum
425쪽
sio DE LUSTRATIONIBUS CAP. XXX.
generum , aut de sacrorum religione minuatur , quae Clodius neglexit. Absolvebantur , & c sacris paternis dimittebantur filii emancipati . leg. I 3. f. i. cod. de legit. hared. Item , leg. 3I. cod.de fideicomm . Quidam filium suum e facris paternis remisit. Qui ex illegitimo concubitu nati erant, lege Mosaica, in re sacrorum a caeteris segreges esse jubentur. Deut. 2M et. Apud Athenienses in Cynosarges coibant, atque ibi sacra faciebant. Plutarch. in Themith. x vobis, in xursem u sevi haud,ν θέτο δ Isis
am saetio vo ua ris, s iuveterae Mota v mirac ecc. Cum nothi in Onosarges coirent somnasium id Herculis est extra moeniat qu/d nee icte justus Deus , sed nothus ex genitrice esset mort V -- duxit nonnullos, &c. meminit de in te lib. Item Demost h. contra Aristocratem. Hic erant arata Dici, Viri Epulones, quotannis in eum ordinem e spuriis, aut spuriorum liberis cooptati et si quis jure vocatus non optemperaret , de eo ad concilium judicum referebat sacerdos , ut colligere est ex Athenaeo , lib. G. eap. 6. Extat etiam apud Isaeum lex , qua arcentur nothi ab omnibus sacris gentilitiis , ea sic habet et Miai νίθω ,-,ίθ, άrat ab gra μ a , ο - ἀπ Euo vigil ' A aeter . Lege S lonis etiam a paterna haereditate excludebantur , ea est apud Aristophanem in Avibus : et 8 v Σολω a. o. νιμον , N: la
Ga ut m . Auc trabis i P χχημάτων. Dico jamct Selanis tibi Iegem , Spurio autem non esse a nitatem , flus existentibus legitimis ; si aui insilii nore sunt legitimi, his proximo genere participationem esse rerum. Hactenus sacra gentilitia. sequuntur Sacra privata Personarum se sve Singulorum , quae varia. Macrob. Saturn. lib. I. cap. 16 Gni feriae propria singulorum, ut natalium , fulgurumque susceptia
nes et Item funerum atque expiationum. Festus: Privatae feriae vocantur sacrornm propriorum , velut dies natales , operationis , de necales. Tertullianus, de idol. cap. 16. addit solennitates toga pura , spe alium , nuptialium , nominalium.
Horum sacrorum quaedam semel tantum , quaedam sivius celebrabantur. Semel
426쪽
C, p. XXX. VETERUM GENTILIUM. fri
Semel celebrata sunt in cujusque insantia Nominalia, de quibus supra initio capitis 2 p. egimus , quae hic repetere non est necesse : In adolescentia autem , circa annum aetatis I p. togae purae sive virilis solennitas ceremoniis quibusdam celcbrata est. Dies tyrocinii Neronis Drusi congiario ptcbi dato Sueton. Tiber. p. s . Caligulae vero sine ullo honore fidem. Calig. cap. Io Oxat & Claudii , scap. 2. celebrati. Senec. epist. q. Tenes utique memoria , quantum senseris gaudium , cum prat exta posita sum isti tibilem toetam , ct in forum deductus es. Fiebat hoc Liberalibus Bacclao sacris , causas rccitat Ovidius. g. Fast.
Restat , ut inυeviam quare toga libera detur Luciferis pueris , candide Bacche , tuis.
Sive qued ipse puer semper , iuvenisque videris,
Et media est aetas inter utramque tibi: Seu quia tu pater es , patres sua pignora nates a Commendant cura , numinibvsique tuis. Sive quod es Liber , vestis quoque libera per te Sumitur , oe vita liberioris iter. Aut , quia cum colerent prisci studiosius agros , Et faceret patrio rure Senator opus: Et caperet fascei a curvo Consul aratro, Nec crimen duras esset habere manus. Rusticus ad ludos populus veniebat in urbem, Sed Diis . non studiis illa dabatur honos. Luce sua ludos uvae commentor habebat , ios cum taedifera nunc habet illi Dea. Ergo ut Tironum celebrare frequentia pessit, Visa die, dandae non aliena togae.
Quae saepius celebrata sunt, erant vel stata de anniversarhi; vesindetinita : & oblata occasione suscepta. Annivcrsaria crant Natalitia , quae quisque vel sibi celebrahat , vcl aliis. Proprios natales nulli non celebrarunt. Tibull. lib. 2. eleg. 2.
Dicamus bona verba e venit natalis ad aras ,
sussiquis ades , lingua vir mulierque fave.
rantur pia thura focis , urantur odorei ,
427쪽
si: DE LUSTRATIO INBUSiCAp. XXX.
suos tener e terra divite mittit Arabs. Ipse suos adsit Genius .vis rus honores , Cui decorant sanctas florea serta comas. Illius puro destillent tempora nardo , Atque satur libo sit , madeatque mero.
Ovidius A. Tris . Eleg. 1 o. de seipso & fratre suo:
Lucifer amborum natalibus adfuit idem , Una celebrata est per duo liba dies. 3. Trist . cleg. 13. Scilicet exspectas solitum tibi moris honorem
Pendeat ex humeris vestis ut alba meis' Tumida cingatur Ffrentibus ara coronis'
Micaque solenni thuris in igne sonet fLibaque dem pro te genitale notantia tempus 'Concipiamque bonas ore favente preces' De Persis Herodotus . lib. i. 'Hμὴ , et xetro lisv 'Ai a Greutar umori , eth ε - cra. Ev - S a λ ω otam M p. c. r. Ereti ciliari xv kEc Eu ων , Ruv, 6 Tetror 3 es Aou , ni o av etro bE ou OAuc caret e ώρκο- λοιri. 'Oi et TrEvHic sivritur m Asmra metro8ατωγ em ibi, bu . Ex omnibus diebus praecipue colendum ceu- ent suum quisque natalem , die quo plus aliis aequum censent ciborum apponere. Ditiores integros boves, equos, cameloi , asinos , eosque in fornace tostos apponunt. Pauperes autem natalem minoribus pecoriabus honorant. Ipse Epicurus , qui animae immortalitatem negabat , quasi tamen post mortem aliquid sentiret, testamento cavit, ut Amynomachus & Timocrates haeredes ejus, de Hermaciscntentia darent, quod satis esset ad diem agendum natalem suum, quotannis mense Gamelione. Cic. 2. de P. Sic. Virg. Ecl. 3. P illida mitte mihi , meus est natalis , Fola. Huc facit quod Marcianus notat ad i. 23. x. de ann. t g. Cum quidam decurionibus dioisiones dari volui et die natalis sui , Didii Sederus oe Antoninus rescripserunt , non esse vero simile testatorem de uno anno sensisse, sed de perpetuo legato. Divisiones vocat viscerationem , crullula & mulsum , quae viritim convivis dividebantur , ut ex inscriptione apparet, quae Spolcti est:
TRIB. MILIT . LEG. XV. APOLLINARIS. ET. LEG.
428쪽
p. XXX. VETERUM GENTILIUM. gra
U. MACED. HIC. LEGAVIT. TESTAMENTO. MUNI- . CIPIBUS. I S. LXVI. G. MONET. UT. EX. REDITU EIUS. SUMMAE. QUOT. ANNIS. VII. IDUS. NOVEMB NATALE SUO. MUNICIPIB. EPULUM. ET. CRUST. ET. MULSUM. DARETUR.
Aliorum natales vel ex amore celebrabantur , vel ex venera
Amori conjugis hoc tribuit amoris magister, s. Trist. eleg. 6.
Annuus acuetum domi me natalis honorem Exigit s ite manus ad mea sacra mea. Sic quondam festum Laertius egerat heros, Forsan in extremo con vis orbe diem.
Lingua favens adsit nostrorum oblita malorum, suae puto dedidicit jam bona verba loqui.suaque semel toto vestis mihi sumitur anno, Sumatur fatis discolor alba meis. Araque gramineo viridis de cespite flat,
Et velet tepidos nexa corona focos.
Da mihi thura , puer , pingues facientia flamma Guodque pio fusum stra at in igne merum. Hoc praeceptum lena dabet meretrici apud Ovid. I. amor. cleg. 8.
Cum tibi deficient poscendi munera cause, Natalem libo tes scare tuum.
Venerationis fuit . quod Silius Italicus Virgilii Poetarum Regis natalem religiosius quam sui im celebravit, ut ait Plinius, lib. 3. epist. 6. Huc faciunt solennitates Natalitiae Rcgum ocImperatorum tum vitae , tum Imperii. De Natalibus vitae : Equites Rom. sponte atque consentu Augusti natalem biduo semper celebrarunt. Suet. Aug. cap. Sp.SI enabat Augustus C um nepotem suum celebrasse quartum tasexagesimum natalem suum. Ageli. Ab. i s. cap. r. Quid his Imperatorum Natalibus actum sit, docet Tertullianus, apolog. cap. 3s. Focos & thoros in publicum educebant , vicatim epulabantur , civitatem tabernae habitu abolefaciebant, vino lutum cogebant , catervatim curiitabant ad inburias , ad impii
dentias , ad libidinis illecebras , acclamabant:
429쪽
De nostris annis tibi 'piter augeat annos.
Qualis ec steret u summo Judaeorum Sacerdoti a populo siebat , scit: a d Nos tibi piamento , id est et Utinam omne maulum quod tibi incumbit in nos derivari, & nos tibi succidaneos
esse darctur. Cocc. Savhedr. cap. 2. s. I. Partem scilicet vitae
sibi adimere , iisque quibus bene volebant addere se posse putabant. Cornelia apud Propertium , lib. l. cleg. ult.
Uuod mihi derrae tum est vestros accedat ad annos. Vide Lipsium , ad Senec. de brevit. vit. cap. S. Maximus Taurin. Episc. sci m. in vigil . nat. D ni. Laetitia quanta sit, quantusque concursus , cum Imperatoris mundi istius natalis celebrandus sit,hene nostis. Nuemadmodum Duces , ac Principes e ui omnes , etiam militantes , accurati sericis vestibus , operosis cingulis accincti , auro fulgente precissis, ambiant solito nitidius in conspeectu Regis incedere. Hoc etiam a servis exigebant Domini : Sic Geta servus munere feriendus dicitur . ubi puero herili natalis dies esset.
Natalis Imperii is crat , quo quisque eam dignitatem erat adeptus , Dies Regis , , retri dr dicitur Hos. r. s. Hellenii is : lii, Sic Ralchi , AbentZra , Nimchi et imo mi
Nabo Ur mm m rivi abo et a bon. Die quo creabant Regem, quem O diem Regis nostri dicebant. Ab hoc natali annos supputabant, ut tot annos nati dicerentur , quot regnassent. Sic , I. Sam. IS: I. Saul biu i vix g, Ubna nrue se filius anni, cum annum , necnmplius regnassci. Tunc primum natus videbatur, cum in Rogem unctus , & in alium virum mutatus estet. I. Sanet. Io. Sic
aliqui capiunt Natalcm Herodis, Matt. I . quo ipse clausula legis ta prophetarum , nec Prophetes , sed Angelus die iis, contumeliosa caede truncatur , in puellae salticae lucar , ut ait Ter- . tullianus fio . addi. gnosi. cap. 8. de locum Ps. 2: 6, . sic Theologi quidam explicant : Unxi te in Regem super mon montem Ductitatis meae , hic est dies natalis , id est , unZZionis tuae. Pete a me, ct dabo gentes in possessionem tuam , , sines terra jus posse ianis tuae. De die solennis manifestationis interpretatur Justinus Martyr. colloq. cum Tryphone Judaeo : Vox de caelis urarit, queo per Da iacm ex persua Patris enuntiata fuerat: Filius meus
430쪽
CAp. XXX. VETERUM GENTILIUM 3 s
es tu , ego hodie genui ic : tunc natum dicens hominibus , quavis
De Persicorum Regum sestivitate Natalitia Herodotus, lib. s.
id est , Perfecta. In qua Rex solus caput ornatur , Persisique strenas donat. Quod festum occasionem praebuit infandae crudelitati Amestris Reginae , quam Herodotus ibidem enarrat. Anud Romanos dies Aovi Hiac Electionis Imperatorum Natalis dicebatur. Balsam . ad Photii Nomocanmcrahia et lici , ν α-σιλέων, ix , is it l,των ωνα ,hoc. Adrianus Imp. III. Id. Augusti , natalem imperii constituit celcbrandum. Sparti an . Constantinum Naissi Daciae natum , Britannias, illic oriendo, id est,.
Constantino Chloro Patri siccedendo , nobiles fecisse Panegyristes notavit. Sic Sue dotii sui natalem dixit Ambrosius , ad
Lucam , lib. S. cap. 6. quotannis enim quasi de integro videtur incipere sacerdotium , quando temporum renovatur aetate. Confer quae notat Lindenbrog. ad. Censor. de die natali, cap. 2. & Sui
cer. Thesaur. Eccles in num. E.
Veteres Christiani diem mortis sanctorum pulchre vocarunt
Natales. Petrus Chrysol. sem. Iets. Natalem sanctorum cum auditu , charissimi , nolite putare itam dici , quo nascuntur in terram de carne , sed quo de terra in caelum , de labore in requiem . de crAciatibus ad delicias. Prudent. pass. Hippol. Fam cum se renovat decursis mensibus annus ,
Natalemque diem passio festa refert. Christianorum enim ut vita nobilior . ita quoque non simplex natalis est. Nascuntur ut omnes filii Adami : Renascuntur ex aqua & spiritu , ut filii Dei : Corpus mortale exuunt in mo te , gloriosam vitam inchoantes , donec in trahi aris resurrectionis fiant perfecti filii Dei, quia sunt filii resurrectionis, Mati. IO:28. Luc. Eo 36. Quadruplicem hunc Christianorum natalem Rev. parens meus , hoc , quod inter schedas ejus repcri
