장음표시 사용
451쪽
ssis DE LUSTRATIO INBUS CAp. XXXIL
Annua venerunt Cerealis tempora sacri , cubat in vacuo sola puella thoro. Et Io. merum Festa piae Cereris celebrabant qnnua matres, Primitias sitium dant Gicea serta suarum , Perque novem noctes Venerem , tactusque viriles
In Laeris Isidis. Propert. lib. s. De simules puras Isidis esse dies.& lib. 2. eleg. 33. Tristia Iam redeunt iterum P ennia nabis ,
Onthia am noectes est operata decem , Atque utinam Nilo pereat, qua sacra repente Assit matronis Inachis Ausoniis. sua Dea tam cupidos toties ditiisit amaviet, uacunque ilia fuit, semper amara fuit. Ovid. I. amor. Eleg. 8. Saepe nega noctem, capitis modo finge dolore, Et modo quae causas praebeat Isis erit. Aliorum quoque Deorum sacris. Macrob. lib. I. cap. 23. V hitur enim si lachrum Dei Heliopolitani ferculo , uti Petantur in pompa Ludorum Circensium Deorum simulachra , ct subeuut plerunque prodinciae proceres raso capite , longi temporis castimonia puri.
Notissimum est Cybeles Sacerdotes Gallos Samia tcsta sibi genitalia secuisse. Fuit & in Phocide templum Herculis Muli-Crum Osoris, cujus Sacerdos toto anno Venere abstinebat. Quare senibus fere ejus custodia demandata. Cum enim in indolescentem sacerdotem, post convivium & choreas, qui cti d ditum, puella, quam amabat, irruisset. hic ne se pollueret caminter cit. Vide Plutarchum , in libro et Cur Puthia oracula carmine non reddat 3 cap. 26. De templo Herculis Gaditano,
Tum queis fas , O honos a ti penetralia nosse. ramineos prohibent gressus.
Ut autem. hanc castitatem rectius servare possent, mediis quibusdam ad libidinis vim restinguendam usi sunt: quo in genere in primis est ruta , quam initiati inter edulia , propter hane rationem admittebant. Unde ec umba,n dicta , DP horim , quod urinam sistat genitalem. At Dioscoride& ruta
utrumque genus causticum dicit, G Psaea lim, id est, ericale
452쪽
C, b. XXXIL VETERUM GENTILIUM. gyr
saciendi vim habere. Mox tamen idem , Semen , inquit, reis stinguit , vel esu sumtum , vel potu. Coel. media . lect. antiq.
Eadem de causa viticis ramos sibi substernebant, quae idcirco Grecis es , dicta est , quasi ecc arbor casta , quamvis de spiritus , & accentus sedes mutata sit. Colligitur hoc ex Dioscoridis historia plantarum, lib. 1. cap. 136. obacm S adi,
is i. Agnitas insculapii cognomentum est, quod simulachrum ejus ex agno (herba conformatum esset. Pausan. Lacon. Ah, m vocant , quoniam matrona The V hortis Atheniensium , Ostia ratem custodientes his foliis cubitus sibi sternunt. Plin. lib. 2. . cap.
s. At Scholiastes Nicandri, agnoscit quidem & ipse a ,s ii Thesmophoriis ; verum a1γ:v quasi a xa, dictum ait, pro quota spiritus secit , quo pium haec vox notatur. Piperis arbori similem esse ait Philostratus , de vita Apollon. lib. b. Insignis fuit Xenocratis Chalcedonii superstitio , ne m num quidem ad Pudenda , cum mejeret , admovere sustinentis . de quo Aristoteles , at , ae eae i--μα m. Casta quidem sunt manus , sed mens habet piacula. Atheu. lib. 12.cv. Z-
453쪽
DE LUSTRATIONIBUS CAP. XXXIII. CAPUT. XXXIII.
preces lustrationibus ad irae. Hae concipiebantur a Vrbis clare pro lis : consessione , petitione : oratione prosa, lirat a. tibia in sacris. Exclamatio. ululatus. Hi has iraei clara voce oras ret. Au submissa. Batto ia. Sedentes. Circumae i. lem orientem. Prostrati. Saltatio in bonis. Subi Martis. Saltat Senex , proii. Genuflexio, culum. Asominatio per verba : ipse facto, repulsone, dralitatione. Lindiorum sacrum.
Itus aren est vel Ore fiebant vel onere. Ore vel reverentiam animi testabantur, vel detestationem exprimebant. Priorem illum animi asscctum in precibus tum verbo , tum gestii expressis , videre maxime licct. Verba saepe elata voce prosci cbantur , Branchus Vates , apud Clem. Alex, lib. I. Strom. Milesios a fame expians , populumque lauri ramis aspergens , hymnum praeivit.
Cui populus succinuit : Bera , Z i , Chthon , nee prum , Sphin, , Icta urbi, Chtho et , Phlegmos , Drops: quae nomina mystica de senigmatica Clemens ibidem explicat. Simile exemplum est apud Athenatui' in fine lib. s. ex Clidami exegeticis , qui de expiatione precatus, hanc orationem addere jubet:
Nobis lustrationem hanc essero , quibo oportet , O quibus fas est. I pertinent quae de victimis trigyptiorum Herodotus lib. et prodit : Hvr v I 2. g, Raet e RE αγαγ mic To rer uar cv cev etro; et stratar , tras xv d taci , trullis x tam . vettam et im I ι νιν
454쪽
I C, HXXXIIL VETERUM GENTILIUM. 3yy
I te is c retro coci ret , Q c κοιλ ra etae ba libere sino. Sacriscandi autem is eis est ritus. Pecude , quae obsignata est , ad aram adducta , pyram accendunt deinde Uino pecudi , e regione templi, af A , Deoque invocato , eam mactant. Plin. lib. I. 8. cap. 2. II;ctimas caedi sine precatione non videtur referre.
Preccs elata voce prolatae praeter Deorum encomia, ut in hymnis, s issime peccatorum consessionem, bonorum petitioncs , malorum deprcciationes continebant. Peccati saltem gravioris confessionem ab Antalcida postulavat Mystagosus quidam , quod in apophthegmatis incrat Pluta chus , limite in Laconicis : λ sic Viru)- ων,
ε αυ Hugεν ἀσεβέσ cv. Cum aliquis mi agogus Laconem initiaret , interrogavit eum , cu ui facinoris maxime impii sibi comscius esset. Qui tamen Deo potius , quam Sacerdoti homini confiteri se malle professi sunt. Bonorum petitio re malorum deprecatio fere conjunguntur. In Palilium solennitate sic precandum praescribit Oviaius A. I in.
n e , die , pariter pecori , pecorijsive magistro, Ufugiat stabulis noxa repulsa meis , &C.
Socii Jasonis; Cyχico interfecto . pol quam se lustrastcnt, his
verbis precantur, apud Val. Flacc. q. Argon. - Ite per Ii , Ac memores abolete animas , sint otia vobis Sit Stygia vam sedis amor , procul agmine nostro, Et procul est e mari , cuneisique absistite bellis. - . . int OF ego nec Graias unquam contendere ad urbes Nec triditis ululare velim , pecorique satisque Nulla ideo pestis . nec luilifer ingruat annus, Nec pvuli , no ride luant ea faeta minore1. . Mercator , aqua Mercurii se tui rans , preces addit: s. Eal Ablue praterati periuria temporis , inquit, Ablue praeterata per a verba fide. . . 'lia I i Sive ego te feci , testem falsoque cita i , Non audituri nomina vana 'dii Sive Deum prudens alium . Divamve fefeci , Abstulerint celeres improba verba meti. Et pereant veniente die per uria nobii li
455쪽
oo DE LUSTRATIONIBUS C,p. XXXVI
Nech urent superi , si qua locutus ero. Da modo lucra mihi , da faιio gaudia lucro Et face , ut emtori verba dedisse sudet. Uerba autem vel distincte vel confuse recitabantur. Distincte ut fici et, & sine haesitatione , aut omissione appositus custos crat, qui praeirct, eae observaret. Plinius: lib. et S.
cap. E. Vidimus certis precationibus obsecrasse summos Magistratus. Et ne quid verborum praetereatur , aut praposterum dicatur , de scripto praeire aliquem , rursurive alium custodem uaris, qui attendat , Roum vero praeponi , qui Iaveri linguis Iubeat r tibicinem canere, nequid aliud exaudiatur: utraque memoriabinsigni, quoties ipse dira
si repentes nocuerint , quari ei ve PRECATIO ERRAM ERIT.
Hunc cultodem Tertulliantis, apolos. cap. 3 o. Monitorem vocat : Atac, inquit , seu inentes Christiani manibus expansis quia innocuis s capite nudo , quia non erubescin us s denique sue Am- INITORE, quia de piatore oramus. Hic M, , i Grae is dicebatur. Hctychius: Mure tavr . si visu . siceis A et psur occ-α τυγά cerat. Sacrificia in commcntarios reserebant,& ordinem ritumque faciendorum moncbant ex jam sectis. A- lias Mi hi , simpliciter est monitor. Unde dicti olim qui Nonitores ac Praeceptores dabantur Heroum filiis. Ptolomaeus Hephaestion apud Phocium : cI O si e piscis e rerem e - -
ne , dubitari potest. Praeco silentium in sacris indicebat, & Ω- vere linguis jubebat. Non dissimile munus obit in sacris Idv-ptiis Grammaicus apud Apuldum, lib. II. metam. Tunc ex this nures, quam cuntiti Grammatea dicebant, pro foribus as ens , coetu P ephorum, quod Acrosanem colligit nomen est, viam in concionem
vocato , indidem de si limi Aggestu, de libro, de literis fausta et o-iu prafatus. At praeco non do suggestui, sed de plano, nec de libro silentium faciebat; diversa itaque ossicia. Hesychius: More
458쪽
C, XXXIII. VETERUM GENTILIUM ., t
.se.γυμμaetae interpretatur. Sed nobis ad Tertullianum redeun dum est. Scilicet, non utebantur Christiani verbis conceptis,
di ordini scrupuloso adstrictis , sed quicunque opus habebant ,
Deum rogabant de corde dc pectore. Si sedilis verbo aberrast et , ludos non recte factos esse ait Cicero, de rei p. am p. In seriis Latinis , quia in una hostia Magistratus Lanuvinus precatus non erat Pop. Rom. Uuiritium, T ligioni suit , feriaeque instauratae sunt. Lis. lib. I. cap. I S. Idem ex Podiis docet Vossius , de idolol. lib. s. cap. 3. Pr
mu- , inquit, Sacer i adducebat Pie limam ad aram, quam manu tenebat. Inde conceptis Perbis hostiam sacrabant Numini. Senec. in Thyestes:
Ipse est Sacerdos , ipse funesta prece
Lethali carmen ore violinto canit.
Stat ipse ad aras , ipse devotos neci Contrestat , ct componit , ct ferro admo et Juvenalis , sal. 6 --- Dictataque verba Protulit , ni moi est, ct aperta passuit agna. Uerba ait dictata, quia semper erat, qui praeiret, ne quid vel omi peretur vel praepostere diceretur. Imo O alter addebatur , qui sedulo attenderet , alius item qui 'diere linguis juberet. Relegere, vocat Arnobius , lib. l. adue. gentei.
Concipiebantur ergo vel prosa oratione vel ligata. Prosae exempla in Ambarvalibus, eg Catone de re rust. cap.rg s. r i. in devotionibus ex Livio & Macrobio , supra. , cap. 22. ' et'. & alia alibi produximus. Ligatae orationis usus erat in antiquis carminibus , quae in lustrationum solennioribus pompis canebantur, ut apud Livium, lib. et T. cap. 3 . Septem O viginti virgines longam indutae vestem, carmen in Iunonem reginam canentes ibant , illa tempestate forsitan laudabile rudibur ingeniis , nune abhorreent O inconditum , si refertatur. Talia & olim scilicet Fauni Savrique canebant , cum ecset quidem Carmen, sed nulla carminis observatio, ut ait Quintilianus , lib. q. cap. q. Sic carmen saliare Numae. Horat. lib. et. CPist. i. Hunc carminum usum Horatius eadem epistola indicat: Eee
459쪽
Castis cum pueris ignara pueleta mariti Disceret unde preces , vatem ui Musa dedi ei 'Poscit opem chorus , ct praesentia numena sentit: testes implorat aquas docta prece blandus: Abertit morbos e metuenda pericula pellit . te . Impetrat O pacem , ct De Ietem frugibus annum: Carmine Di Superi placantur , carmine amnes. Ovid. et . Trist. Exorant magnos carmine spe Deos. Apud Curtium, lib. . matronae virginesque patrio more inconditum quoddam carmen canunt , quo propitiari Jovem cre dunt , ut certum edat oraculum. .
Nec tantum assa voce , sed adhibitis etiam instrumentis musicis talia agebantur. Ovid. 6. Fas .
Temporibus veterum tibicinis usus avorum Magnus , ct in magno semper honore fuit. I . Cantabat fanis, cantabat tibia ludis , Cantabat maestis tibia funeribus.
Atheniensium aeχων, ad Bacchanalia rite celebranda , tribubusta choris tibicines sortito dabat, ut colligere est ex oratione Demosthenis adversus Midiam. Adeo suus religioni honor const re non videbatur, nisi magna cura revocarentur tibicines, qui aliquando levicula de causa ostensi Tibur ex urbe discesseruit: ut est apud Livium , lib. s. Ohid. 6. Fast. Via. Max. lib. a. cap. s. Aristoteles, S. Polit. cap. 6. tibiis vim tribuit concitativam quare talibus temporibus earum cantu utendum suadet, quibus usus ejus valet ad animos expiandos ac lustrandos , quam erudiendos. Similem vim cantui tribuit harmonico , Poli lib.
sicatione. & paulo post et ' O ita: I . , --et na via iis si piscit hac o meit. Similiter autem carmina purificativa patiam asserunt innocuam hominibus. Unde Eobanus Hesiis lib. de tuenda bona valetudine: Euem non blanda judient varii modulamina cantus f