장음표시 사용
241쪽
111 Pres II. Cap. III. G ciantur, sed quδd ob Christum cruciatus serunt;
o contra, latrones detestamur, non quia puniuntur,m sed quod ob malefacta puniuntur: ad consimilem - regulam, & in hoc negotio Iudaeorum, rationem
eorum quae fiant subducito. J Hinc dico perspicia demonstrati, quanti sit in perpessione martyrum, quod ex tali motivo sint passi; quandoquidem nisi
ad id attenderemus, aeque latronum, atque Iudaeorum vexationes in laude ponendae ac celebrandae forent. Hanc ob causam merito S. Augustinus lib. a. contra episto. Gaud.QI2. ridet Gaudentium D
natistam . qui suos persecutionem patientes propter impietatem suam ac scelera, vocabat mari res , & beatos praedicabat, quod scriptum sit, Beatieritis cum vos persecuti fuerint hominV. Ad haec rere ponit Augustinus. f Recte ista dicerentur a vobiso quaerentibus martyrum gloriam, si haberetis ma et tyrum causam. Non enim foetices ait Dominus quivi mala ista patiuntur, sed qui propter filium hominiso patiuntur, qui est Christus Iesus: vos autem non m pro pter ipsum patimini: sed contra ipsum. Patimi- ni quippe ideb, quia non ei creditis, & toleratis in ideo, ne credatis. J Est ergo maxima motiui ratio habenda. Nimirum motivum dat speciem & amactui. Quale ergo fuerit motivum, talis erit de acceptatio. Ac proinde cum martyrium adulti non placeat Deo, nec veri martyrij rationem habeat,n, si prout subest liberae acceptationi, attendendum diligenter est ex quo motivo quis mortem accertet;nectam intendendum in mortem quae est materiale acceptationis obiectum, quam in rmale
quod in motivo consistit, ac penes quod definiem da
242쪽
De acceptatione martyrij per adultum. I 23
da est acceptationis honestas, vel turpitudo. Cum autem motivum acceptationis explicatae, vel sit ustiosum , vel indifferens, vel moraliter duntaxat, ac philosophice , aut etiam supernaturaliter bonum; dicendum est, inprimis acceptationem mortis in Christi odium illatae, fictam ex motivo turpi aut moraliter indifferente, esse ineptam ad rem praesentem.Talis quippe acceptatio nullam habet proportionem cum gratia vero martyrio rependenda;
estque inepta ad illud veluti formandum ex parte hominis subeuntis mortem pro Christo, qui nihili aestimat quascunque siue actiones , siue pastiones, ex germine inoliui vel vitiosi vel indularentis pro
Vors ad aucupandam gloriam, quam ab it
'. Quare omnium consensu, si quis morti in fidei odium inferendae se objiceret, eamque fortiter exciperet, idcirco tantum, ut laudem apud homines consequeretur, eiusque memoria in tabulis Ec. clesiasticis publirisque monumentis aeternum perqstaret, nequaquam ellet martyr, quia ex malo motivo acceptaret mortem. Malum quippe est, vitairi inter humana bona pretiosissimam , pro bono lono despicatiore prodigere. Ita aperte S. Hieronymus in c. s. ad Gal. verbis illis. f Martyrium ipsum tas ideo fiat vi admirationi & laudi habeatur, frustra re sanguis effusus est. Loquatur Apostolus, loquatur m vas electionis:si tradidero corpus meum ut glorier, charitatem autem non habeam nihil mihi prodest.J re Similitudine Graecorum verborum , uno duntaxat elemento
243쪽
elemento eoque vix integro discrepantium, ratυθησομαι dc καυνησομαι factum est ut aliqui eum Apostoli locum ex I.Cor. i s verterent ; si tradidero corpus meum ita urglorier: quod Hieronymus secutus est loco citato. Quamuis lectio probanda quae editione vulgata continetur, & cum Apostoli scopo
sola cohaeret, habeat,ita ut ardeam. Mens tamen D.
Hieronymi explorata est , quicquid sit de loco que
profert. Itaque superitis ad idem caput tractans illa verba Sed per charitatem seruite inuicem, independenter ab eo Apostoli loco sic statuit, & reserturri apud Gratianum l.q. I .cap. 63. Vide quantum b is num sit charitatis. Si ita martyrium secerimus, ut .. nostras velimus ab hominibus reliquias honorari, is si opinionem vulgi sectantes intrepidi, sanguinem re fuderimus,& substantiam nostram usque ad mendio citatem propriam dederimus , huic operi non tam V praemium, quam poena debetur, & perfidiae magis in tormenta sunt,quam corona victoriae.JGregorius item Nagianzenus orat. i. in Iulia. singularis stultitiae Iulianum damnat,quod coeteros ex genio ac ingenio suo meties, Christianos a prosui dendo ob Christum sanguine avocandos crederets non agnoscerentur pessi propter Christum,ide que se honore martyribus impendi solito staudandos existimarent: Sed stultissime sensiste Aposta-ee tam,ait Nazianvenus f si gloriae cupiditate, ac non ei veritatis studio & amore, nos periculu adire existi-ee mabat.Hoc sane apud illos velut animi causa faciatm Empedocles,& Aristes,& Empedotimi quidam,acm Trophonij,atque huiusmodi miserorum hominum chorus. Ex quibus ille, cum per Sicula soraminam diuinitatem,ut sibi opinione fingebat,comparasset, Seque
244쪽
De acceptatione martyri per adultum. 21 e
seque ad ineliorem sedem transmisisset,esi silino iacalceo,ignis aestu eiecto,proditus est: atque ita non is Deus post hominem ostensus est, Verum inanis is gloria studiosus, philosophiaeque post mortem ex- repeta, ac nec communi sensu praeditus. Hi autem, is cum eodem morbo gloriaeque amore astecti , in Mpenitissimos quosdam terrae recessus sese abdidisi Msent, deprehensa postea Daude , non plus honoris re ex huiusmodi surtivo secesIu adepti sunt, quam contumeliae ob compertam Daudem. At Christia i s iucundius est pietatis causa pati, etiamsi nemo id reiciturus sit, quam aliis cum impietate florere, atque in gloria versari. Hominibus quippe placere' mparum admodum curamus;id unum expetentes, ut ' honorem a Deo consequamur:imo sublimius etiam '
assurgimus: de iis loquor, qui vere philosophi, v roque Dei amore praediti sunt: quippe summo b
no coniungi, propter ipsum summum bonum ex- optantes, non autem pi opter honores in altero ae- 'no reconditos. Secundus enim hic honestorum, & laudabilium virorum gradus est, pretio ac mercede Ualiquid ficere: quemadmodum in tertia classe col locandi sunt,qui poenae metu,a scelere & maleficio deterrentur.JPratiuerat Gregorio Tertullianus. qui s. ad Martyr.c. .&c. s. Apolog latc demonstrat subiectis plerisque singularibus exemplis , Ethnicos vana cupiditate gloriae actos, tormenta immania &mortem excepisse: Christianos,gloria quae ex Deo est contentos, martyrium subiisse.
uiuum philosephice duntaxat bonum,
ineptum ad martyrium.1 o. Necesse igitur est, motivum martyrij acce-
245쪽
ptandi, neque malum esse neque indifferens. Sed neque sufficeret motinum honestum,si ea honestas naturae finibus concluderetur nec assurgeret superius. Deus enim opera mere moraliter bona , aut perpessiones ex philosophica duntaxat honestate exceptas,non tanti aestimat,ut eis velit gratiam sanctificantem rependeret,sed quaecunque aliqua ut ita dicam fidei aspergine perlita non sunt, dc omni prorsus ad Oam ordine ac subiectione vacant, habet pro inutilibus ad gratiae consecutionem. Nam ne mica quidem gratiae, aliter obtingit ulli adulto, quam per fidei interpositionem, sine qua impossibile est placere Deo. Quia ergo volitio acceptans martyrium, accedente mortis irrogatione conciliat adulto gratiam, necesse est acceptationem illam in aliquid fide propositum collimare:quod proinde etiam pertinebit ad fidem. Neque enim proponeretur per fidem, cui omnis cum gratia connexio est illigata,nisi aliquo tandem modo ad fidem pertineret.Motiuum itaque,mere naturaliter ac moraliter,
siue philosophice honestum,nis substernatur altiori motivo quod supernaturale sit,& per fidem proponatur,inidoneum est ad veri martyrij acceptati nem terminandam .Quod perspicue tradidit Victor Vticensis lib. 3.persecut. Vandal. agens de cruciatibus Serui nobilis Tuburbitani pro seruando amici secieto exceptis. Quod enim Tuburbitanus ille,sola ciuili honestate quae in ea tenaci arcanorum amI-ci custodia cerni potest, ductus suillet ad cruciatas illos excipiendos, negat Victor eos ad martyrium pertinuisse:Necessarium quippe ad id fuisset,ut e riperentur ex motivo Christiano, ita ut honestas mere naturalis in ea ad amicum fidelitate splen
246쪽
De acceptatione martyris per adultum. 227 dens , affuso aliquo fidei diuinae honestatem illam
approbantis radio collustrata,non iam ut mere hu- mana & philosophica, sed ut Christiana obiiceretur. Motiuum enim acceptationis ad gratiam sanctificantem disponetis, cuiusmodi est motivum acceptationis martyrij, neceste est elle supernaturale.
Sufficiet praeiacenteside, etiam minutum.
ri. Sunt verb quibus visum est , non omne mo-tiuum moraliter honestum, aptum esse quod vel praelucente fide collustratum , ad formandam veri martyrij acceptationem adhibeatur. Imo neque omne motivum supernaturali honestate scetum, agnoscunt ad martyrium sussi re.Nam Martinus de Magistris q. s. de martyrio conclus 7. & 9. &
Angestus l. 2.de virtuti C. a.docum. 9.hoi stateS mi nutas,cuiusmodi sunt,ut eorum exemplis utar, honestates affabilitatis & eutrapellae, negant posse ad martyrium susticere ; quamuis fide supersusas; sed eorum duntaxat operum honestatem formandae v ri martyrij acceptationi sussicere censent,quae eius. modi sint , ut iis praetermissis , vel contrario opere exclusis, dissoluenda seret hominia amicitia cum Deo: siue ex se cadant sub praeceptum,ut sunt abstinentia a re,fama,vel coniuge aliena;siue tantum ex
consilio suggerantur, ut sunt secessio a seculi fluctibus,ac subitio religiosi portus obseruatio perpetuae castitatis, aliaque huiusmodi. Erit qui his Doctoribus sufiagatum putet Mensurium Carthaginensem Episcopum, qui ut est apud S. Augustinum in breviculo collationis diei tertiae c. I 3. non modo rephobauit martyrij acceptationem ex fine minus P a syncero,
247쪽
syncero , cuiusmodi est excutiendi creditores &ponendi onerosam multis debitis vitam, vel acquirendi pecuniam, & perfruendi deliciis de obsequio fidelium durante custodia ; sed etiam purgandi se a peccatis, & quasi abluendi facinora sua. Hoc enim
postremum motivum aeceptandi martyri j, non videtur potuisIe a Mensurio reprobari cum sit apertEhonestum,nisi quia videbatur illi honestas praedicta
minor esse quam ut ad sermandam martyrii acceptationem satis estet.Ac proinde videri potest minutam quampiam honestatem , tametsi supernatur Iem , non censuisse idoneam ut in motivum acceptandi martyrii assumeretur. I 2. Verum Mensurius non est illis aliis Doct ribus adiungendus,nec est unde assirmemus, visum illi este, honestatem aliquam supernaturalem eo quod tenuior vel minutior sit,non suffcere ad terminandam & Hrmandam martyrij acceptationem. Agebat enim Mensurius, contra eos qui temere ingerebant se ad martyrium:quod ne pro honestis simo quidem motitio faciendum est,ut infra dicam. Eos autem qui prudenter ac vi par est, martyrium acceptarent, Vt culpas anteriores eo veluti lixivio abluerent, non improbasset Mensurius. Quare sistendum est in aliorum illorum Doctorum opinotione, quae certe lubrica est, nec nisi adhibito conuenienti temperamento admittenda. Nempe subscribendum erit, si tantum amrment, stultum sere vitam abiicere pro minuto virtutis opere cuius
exercitatio nulla tunc lege praescribatur, &absque dispendio omitti possit, ac denique si tale ut prudentia dictet consultius esse in eo rerum statu tale opus praetermittere. Qui enim imprudenter ac t
248쪽
De acceptatione martyri,per adustum. 229mere discrimen mortis vltro adiret, ut tali operi intempestiue daret operam, improbandus esset,nec et Iec martyr, si ex ea inconsulta atque ad ed iam vitiosa exilis honestatis captatione moreretur. Si autem assirment,nefas esse pro exili honestate non violanda,aut honeste captanda, mortem oppetere,& mortem pro ea honestatis indemnitate, vel honesti studio oppetitam, martyrii decore Vacare, non sunt audiendi. Sanctum enim & laudabile est. imo persectae charitatis cumulus, malle vita excedere, quam Deum quoquomodo violare. Et iuxta S. Anselmi doctrinam l. I. cur Deus homo c. ai. praestaret non nostri duntaxat corporei exitii neglectu, sed permisia quoque orbis uniuersi eversione, & mortalium omnium clade , unius venialis labeculae amolitionem emercari. Quo autem quis tenaciorest honestatis minutioris,ita ut vel mortem
oppetere malit quam tenuem licet honestatem violare, perspicue demonstrat quo animo ferretur ad retinendam honestatem pretiosiorem, si eam quoque periclitari contingeret. Quae est egregia eiustem S.Anselmi doctrina, relata ab Edinero sub finem libri primi de eius vita.Cum enim S. Elphegus Archiepiscopus Cantuariensis eo nomine ab Anglis martyr audiret, quod elegillet vitam perdere, quam custodire persoluto immenso litro,
quod non nisi exsugendis ac deglubendis suis posset
persoluere; dubitauit Lanifrancus, an hoc acceptandae mortis motivum , ellet ad formandam mar
tyrij voluntatem idoneum: cui ea de re sententiam suam exquirenti , sic respondisse S. Anselmum refert Edinerus. f Palam est quod is qui ne leue quidem contra Deum peccatum admittat, mori
249쪽
23o Parsis non dubitaret , multo maxime mori non dubi- G taret, priusquam aliquo graui peccato Deum ex .e cerbaret. Et revera grauius peccatum videtur este is Christum negare, quam quemlibet terrenum D - minum pro redemptione vitae sitae homines suos re per ablationem pecuniae illorum ad modicum gra- uare. Sed hoc quod minus est, Ellagus noluit c. cere. Multo igitur minus Christum negaret, si vera sana manus eum ad hoc mortem intendendo como stringeret. Unde datur intelligi, miram pectus eius iustitiam possedisse, quando vitam sitam maluit dare, quam spreta charitate proximos suos scam dalizare. Quamobrem longe fuit ab eo illud vae, quod Dominus minatur ei per quem scandalum
venit. Nec immeritb ut reor, inter martyreS com-
putatur, qui pro tanta iustitia mortem sponte s stinuis se veraciter praedicatur. J
Debet tamen esse moliaum inferendi mortem
1 Omnis itaque supernaturalis honestas, quantumuis minuta , imo quaevis honestas moralis prout supernaturali honestate conuestita, & per fidem proposita, si vel mors obeunda , vel honestatis illius dispendium incurrendum cum vitio sit, potest idoneum motivum ad veri martyrii acceptationem subministrare; & qui eam ob causam mortem excipiet , censebitur verus martyr, quantum est ex hoc capite. Quod addo, quia mors acceptata ex idoneo martyrij motivo, quale proposuimus, posset aliunde non spectare ad martyrium. Quam
250쪽
De acceptatione martyrisper adultum. 2 3 I
lit mortem acceptare propter Christum , non erit martyr: quia quamuis adsint quae ex parte patientis interuenire debent, ut verum martyrium perficiatur , tamen ad completum martyrium interuenire praeterea debet aliquid ex parte persecutoris ino tem inferentis , quem necelle est Christi aut fidei odio duci in irroganda morte, quod in eo euentu non cernitur. Imo ob eandem causam, non esIet Verus maityr is qui damnatus ad mortem ob asmilla crimina, cum pollet mentiendo declinare corporis exitium , mallet tamen iustis supplieiis mulctari & vita excedere, quam ea ratione Christianis legibus interdicta euadere. Quamuis erum Tabienna v. Martyres n. s. hominem sic morientem, martyrem esse contendat, tamen contrarium est omnino verum.Non euim ob euitatum mendacium morte afficitur qui eiusmodi est, sed ob perpetratum crimen : V. G. ob caedem innoxij, vel ob damnum rebus alienis illatum. Evitatio autem mendacij, est extra causam ob quam mors insertur : tantumque est remotio obicis,quo iusta mors
declinari potuillet. Quem obicem squippe vitiosum, in apponere noluiise , laudabile est: mors tamen quae infertur eo non apposito , non est vexatio repensa propter hunc lauuabilem actum , sed propter scelus antecedens cui obex ille male dc cum nouo peccato obtendi potuisset : ac proinde talis mors, ad martyrium non sufficit.
Euid de motivo, existimato tantum aut dubio.r . Duo hoc loco supersunt dubia. Alterum an