장음표시 사용
141쪽
attinet,probat testimonio Luc. a. v. 1a .fidit, de justitii integritate vita divina ac coelesti res ipsa loquitur quandoquidem ea in infantem non cadit, ct rationis sium in homine jusque aditionem requiarii hancque non minus,quam sepientiam,vna cum
atate in Christo auctam suisse , quamvis prout fro
Resp. 1. Quomodo vobis,qui humanam tantum naturam in Christo agnoscitis, sapientia Christi hic perfecta fuit , cum diem judicij ignoraverito a Sapientia profecisse secundum i ivinitatem negamus. 3. Justitiam nullam es se,quam quae in actione consistit, id quidem secundum S in hypotheses ita est, qui creationem hominis in justitia negat,4 corruptionem originariam,& veram regenerationis gratiam , sed secus se res habet secundum verita tem quae omnia fiagula, adversus ipsum ipsius similes demonstrare, non est praesentis loci. . Iustitiam habitualem in Christo auctam fuisse, non probat locus allatus, etiamsi Christus per continuatum, non interruptum obedientiae cursum , sanctitatem suam exerei
do, se magis magisque Deo monis omnibus
Hactenus de sexta evasione Socini, contra titulum unigeniti, ex qua voce formata fuit secunda ratio, pro sententia orthodoxa de gen ratione Filij, ex substantia Patris Sequitur jam tertiae rationis examen , quae est quod proprius Dei Filius vocatur. Dcis Socinus contendit vocem propri in . est. pag. Iu non habere aliam vim majorem, quam interdum
142쪽
In candi aliquid omnino fum,id esE,quale nemo alius habeat,ut in loco isto. unicuique simin m proprium corpus. i. Cor. 11. v. 38. saepissi
nihilaliud significare, quam simpliciter sum
sim ipsus iden non alienum .m cum dicitur Christum non per quinem hircorum jam
rum si per proprium inguinem ingressum fissuiusncta, Hebr. q. vers. ia aut cum Paulus iti Cor. 6. versi 8 eumquιscortatur,rn Proprium ἰδιον enim ei in Graeco corpus peccare ubi La-tima editis habra suum tertiam ii significati nem mn credo hujus vocabuli in . Testam im viri utracunque autemsigniscatione dixeritia
MD, Deum non pepercis proprio Filio, nihil, ex ipsus vocabuli vi,concludipotes de generatione ex .Dei Patris substantia nihil enio vetat, quommuChristus sit Dei Filius peculiaris fus , non a tem abenus , ct tamen non sit generatus ex ipsi Deisiubstantia. . Resp. Cum filius, alicujus proprius himsd1citur, intelligitur ejus esse filius non alienus quamvis vero in acquirendo reru dominio,vinjlunt modi, ecundum quos, qui rem,quae non est sua,suam facere potest, unus tamen tantum modus est, quo quis proprius alicujus filius si ri potesta hic modus est generatio naturalis ex substantia parentis. Aut ergo Filius Dei ex substantia Patris est genitus, aut non est Pr
Dicit adversarius , nihil vetat, quominus christus sit Dei Filius peculiaris avus, non
autem alienus, tamen non sit generatus ex
ipsius Dei substantia hoc est quod nego, quia aperta
143쪽
reclamat non enim proprium filium appellamus eum, in quem quis usin potestatem habet,sed proprium dicimus eum, qui naturaliter ex nobis est genitus quod autem dicit, filius peculiaris Sc suus,hoc amphibolia laboras; nam non explicat, quid per istam peculiaritatem intelligat filius enim adoptivus, peculiari rati
ne filius est qui peculiaris filius est, non est hoc ipse proprius filius vice versi,qui proprius filius est, non est.hoc ipse peculiaris filiusci sola generatio proprium filium facit,4 nisi Filius
Dei peculiaris Dei Filius 1 generatione deno minetur,proprius filius non erit. Et cum proprius Dei filius, unus tantiim sit quod nec adversarius negat, aut in dubium vocat Inon potest a modo filiationis communi, secundum gradum Filio Dei peculiaritantum, ille solus FiliusDei proprius dici: na sic,tamDeus est Dominus, proprietarius aliorum filiorum suoni, quam Fili,ejus Domini nostri Jesu
Christi; im magis,pretio enim empti sumus. Quod si intendat,nomine peculiaris generatiΟ-nem ex virgine,per operationem Sp. S. I. Respondebo, istum productionis modum filiam non facere a Cum respectu istius generati nis, nunquam sit dictus Dei Filius , certum est ob istam causam hic non dictum proprium talium. 3. Sic periret evanesceret prorsiis
nergia Apostolicae argumentationis, per istiusmodi proprietatis explicationem ; quod absit. Rom. . Hoc quod Deus proprio Filio non pepercit,tam
v,33. cst admirandum .incomparabile Apostolo,ut
144쪽
irrefragabiliter hinc inferri persuasissimum habeat Deum omnia nobiscum eo gratificaturum hujus vero illationis vis non consurget,
ex illa propriis iiij ratione, qua homo ille Jesus
Christus,ex Maria virgine natus: ergo Apost ius ad aliud quid ,longe augustius retpexit,cum Dominum nostrum, Dei Filium proprium dixit iam , ut supra demonstratum confido,in jus est regeneratione esse Dei Filium,quam isto admirabili modo a Deo secundum naturalia productum esseri sic plus esset, Apostolum Paulum pro nobis esse passum,quam Deum Fusio proprio non pepercisse, quod quam paradoxum sit in fide,nemo est,quin facile videat. Subdit Socinus , vis rationis adversariorum in Socis. e tota IF quod proprius opponatur metaphoric'. pag. Resp. Vis nostrae rationis est in definitione propriiFilh qui proprius filius est , consequenter est proprie, non metaphorich filius. Sinscius apud Smigloci pag. ys. lib. primo de Christo vero 'naturali Dei Filio, proprium opponit communi: at sic si loquatur,quia Filius Dei non communi, sed propria ratione Filius, ridiculus est nemo enim lac proprium filium dixerit sim intelligat filium proprium , hoc est talem,quem Deus non habet cum alijs comm Mem, sic ridicule argutus est: nam nullum Dei jus in filios suos commune est,& nullus est Dei filius communis mec filius Dei diceretur recte proprius filius a ratione: modo filiationis, illicum alijs communi. Quartam rationem,quod Christus verus Dei Filius, praeterimus, tum quia in textu non dia
145쪽
serth sic scriptnm extat, tum quia ex iis , quaei Ah In sunt , respondendum erit ad ea, Miae, hic ab adversario, quod causam principalem at
Quinta ratio est, quod Christus dicatur naturalis Dei Filius,non quidem expresse, sed secundum rem quod Bellarminus voluit armitim, cum scriberet lib. prim de Christ. cap. 6. dicitur naturalis iam dicitur imago si character hypostasii paternae. Socis Socinus duo hic agit Primo respondet ad pag. a I locum illum ad Ueb. 1. v. Linde agit de titulo ipso naturalis 2 adoptivi. Locus sic habet: ἔς Δίπαύγασμ α τῆς δοξης,
tem vox paternae hon legatur hic conjuncta voci hypostasis ex ijs tamen,quihic dicuntur, colligitur, hic Patrem subintelligendum esse: etsi enim relativum ejus, non Patris vocem sed De quae antecessit, refert, ut scribit Socinus, evidenter tamen ex loci circumstanti j colligitur, voce Dei Patrem insinuari nam Deus, de
quo loquitur Apostolus,estDeus,qui locutus est nobis in Filio est ille, qui nulli angelorum dixit, Filius meus es tu. At Filius Patris tantum Filius est. Sisei, sententia eius de hoc loco est, Christum cha- pag. ib. mcterem hypostos e m dici,no quia exsubstantiat ut sit generat- sed quia ipsum Deum,alioqui inaspectabilem nobis aspiciendum exhibis, id e Eeyus voluntassem atque potentiam, Mi perstetissimi patefactam, scum quatenus feri potes' quatenus ad vos pertinet,perbiotismicommunicatam ,
146쪽
nobis ostenit, ct quoad lices ob oculos ponit; ita ut Deum ipse contemplemur, cum Christum comtemplamur , quod quidem attinet ad salutem nostram , ubi non requiritur, ut ipsem Deisubstantiam,expressam ante oculos habeamus sed tantam voluntatem ac potentiam : nec verbμ- postasis, cum hoc loco Dei hypostasis nominatur, ipsem Dei
sit antiam vere ac proprie signiscat , perinde est, Ascriptum fui se , i Umc Dei.
Totum no ratione cujus,splendor gloriae character hypostas ejus dicitur, refert Socisus, quantum quidem ex hisce verbis colligi potest, ad patefactionem voluntatis potentiae divinae , nimirum quod Deus velit obedientiam laeternam vitam cultoris, eamque con
ferre potens , haec enim intelligere lent Socii iani, passim nomine voluntatis potentiae. Ob duplicem itaque patefactionem palsivam qua Deus voluntatem, potentiam suam christo revelavit activam qua ille illam nobis revelavit, dicit splendorem sive refulgentiam gloriae, characterem hypostasis vocatum. Sed quo pacto Deus , se, voluntatem suam, nobis revelavit in Filio, claris verbis Apostolus proposuit, v primo : non est ergo existimandum,verbis obscuris , idem hoc vos repetere. 2. Non qui revelat alteri gloriam suam,&sibi revelatam alijs sermone manifestat, propterea splendor seu refulgentia gloriae ipsius est nisi cum illo gloria splendescens communicetur. Cui insignia principis decreta revelantur,aut Pii revolatia , hoc ipso non habet in se
refulgentem principis gloriam;sed ille tantiim,
147쪽
in quem princeps gloriam suam transsundite ita Christus non est paternae gloriae ἀπαυγα ibin,nisi quia illa ipsa gloria in illo refulget Radius solaris participat de luce solis, fulgor
laris etiam in radio splendescit ita propria no tio characteris est,rem a qua deducitur, assimilatione quadam repraesentare, ut sculptilia imagines pictae,similitudine quadam repraesentant aliquid. Cui principis arcana revelantur,nsi ob hoc principis imago dicitur:aut is ex quo voluntas & potentia principis cognoscitur, non
est hoc ipso imago principisci legati non sunt regum imagines. 3. Peccat in eo Socinas,quod ex hypostas hac prcecepta promisi cudit Euangelica , cum Apostolus simpliciter dixerit subsistentiae ipsius , cum dicitur ille est ros subsistens, sine ullo additamento non intelligam,
nisi desipere velim, eum decrotum aliquod secisse, de re aliqua danda aut facienda, me ad id taestandum potentiam habere, sed intelligam id natura levera subsistens tutius ergo simplicem verbi divini ductum sequi, quam ad nossas tam longe petitas confugere. . Et pro ecto per sententiam istam , qua Filius dicitur essentialis splendor,in substantialis imago P tris dignitati horum verborum, in quibus ii comparabilem Fili Dei excellentiam, tam graphic descriptam habemus, satisfies non veroer istam Socini, per quam commune redditur oc,in quo proprius incommunicabilis Christi honor situs est sic enim etiam Apostoli sple-dor gloriae & character hypostasis Dei, ubinis Deus nobis, quoad salvificam cogniti
148쪽
nem, se magis plenius aspiciendum exhibuit,quam in divinissima illa Epistola ad Rom. hac ad Hebr. quas ab Apostolis accepimus
Socinus qui alienas excogitavit rationes, propter quas Jesus Christus proprie Servatori ster dicatur, sublatis veris primam in eo ponit lib. prim. de Servat cap. a quod salutis viam nobis anuntiavit, cum istam inde dissiculi tem enasci videret, ita dissolvere conatus est. Verba ejus sic sonant. Is proprie aliquid annuntiare dicitur,qui primm aliquid novum verbis affert, aut pates cit, quique solus ab initio ad ejusmodi munus obeundem delectus esE. que caestros deligendi, qui ab eo edocti, ejus vice ac nomine, idem deinde munus obeunt,eudat authoritas, talis autem esse Christus At qui postea idem asserunt quidem, velpateficiunt, nomine. vice illius qui eos edocuit, ct authoritate sibi tradita ut muneri destinavit, minus proprie anuntiare dicuntur talos seu Apostoli caeteri
Resp. Nulla ratio evincit, lim omnia requiri, ut quis propria ratione dicatur aliquid anui tiasses; nam si plures nunti novi aliquid habeant ab uno nuntio, ab eo sint edocti,&ejus vice ac nomine idem boant,& divulgent,quod a primo nuntio acceperunt, proprie nihilominus nuntiare dicuntur quod ni concedat Socinus, ne Christus quidem anuntiavit proprie, nam illi primu hoc arcanii a Deo fuit revelatu, ut Apostolis a Christo,& vice ac nomine Dei &Patris sui idem munus obht, ad quod nulla illi per naturam authoritas, sed tota ex gratio Dei
149쪽
Dei Patris dono derivata trita ergo Apostoli effulgentia gloriae Delis character hypostatis
ejus Pipiis enim Deus voluntatem, potentiam revelavit suam, eamque alijs ob oculos' suit: nam si patefactio illa duplex, causa istius denominationis, ad rem non iacit, sive alicui prini contingat , sive non , sive refulgentia mediata sit, sive immediata. Hinc ciscitur necesse esse ad tutandam propheticam Christi dignitatem in revelatione mysteriorum Dei, profundamento ponere, esse Filium Dei per nati ram,&it ratione propria ipsi Deum nobis coimspiciendum exhibeat, sit imago Dei subibantialis,quae in carnata deducit iam ad incomprehcnsibilem Dei cognitionem. Unde Tertullianus contra Praxeam , Vicinium se Patris ostenderat, per quem Pater Uderetur in sectis in audiretur
in verbis, ct cognosce tur in Filio fidia 2 verba Patris a in stim te main visibilis Pater Ex hisce sic dictis de loco ad Corinth. a.
Cor. .V. . MCol. I. v. Is iudicium fiat. Quod vero hic ait Socinus, non substantiae Dei sed
tantum voluntatis ac potentiae cognitionem,attinere ad salutem nostram,ita crude cillimit id enuntiatum,non est verum quod quia adversarius simpliciter assirmat, nos negare illud contenti erimus, quia hoc disputare non est praesentis argumenti. Sequitur jam alterum membrum exceptionis Socini, ad quintam rationem , in quo disse piat, de titulo naturalis Madoptivi. Soetis Socinus. Dico igitur naturalim Filium ui μ
150쪽
ptir sit e scititio Filio te Lei,qui, cum aliquando non es sit Filius , postea ex gratia. benefici '-ctus est Filius ergo qui Filius natus est, ct Filiussi e fit, is , octo adoptivus ' ascuitius Fibus non eris , consequenter erit naturabs Filius, am quid alioqui etiam naturalis esu, quam natura
seu talis,ideLE natus talis piluc apparet adversariorum error, quisbi ipsis contrassicentes. nostionem adoptivi ct naturalis , quam ipsemes statuunt, minime servantes,progredunt dis uratione, tura Filium eum tantum intelligunt , qui ejusdem tura atque essentia omninost,cujus en Pater: Bellarminus hic tis aperte negat, Christum freverum, ac na uralem Dei Filium , nisis ex Dei se stantia genitus. Et , cum man Re minabis etiam quaestionibus f , gratiae naturam in hac quaestione opponant tamen postea,non quidem naturam, si necessitatem quandam videntingratiae opponere,
dum concludunt Christum gratia re Dei Filiumn sit ex Deisubstantia ei itus. Resp. Filius naturalis est , qui ex substantia parentum genitus est. Sic jurisconsultis libri naturales tantum sunt, qui ex nullis pellitus nuptij justis vel injustis, ted ex quasi soluto Jegibus commercio nati lint; sic dicti, quia naturali conjunctione ac velut conniventibus i gumlatoribus, nastuntur. Naturales liberi op- nuntur adoptivis,hinc adoptare est, alienum
sibi adsciscere in Filium sic Moses a filia Pharaonis adoptatus in Theseus ab Regeo: undedi nomen sortitus cstiGrςci enim thesin appellant adoptionem , ut Plutarchus in Theseo;