장음표시 사용
151쪽
nostri, in Dei filios adoptione,agitur juriscon sultis etiam adoptio nomen generale est, nihil aliud significans, quam gratuitam quandam e lectionem alicujus in filium. Quia vero homines, ab hominibus non sunt, nisi per generationem Phinc necesse est,quod qui adoptantur ab hominibus, prius naturales aliorum filissint, nam potestas creandi aut producendi eos, quos adoptant in silios, deest illis, quae si adesset,posse sent non alienos tantum, hoc est ab alijs natos adoptare, sed & creatos troductos a se adoptare : nam hoc tantum de intrinseco conceptu
fili adoptivi est, ut non sit per naturalem en rationem ex substantia parentum filius, sed pergratuitam electionem adoptantisci consequenter filium adoptatum aliquando non fuisse Fialium, adoptioni non essentiale, sed accidentarium est: nec qui filius adoptatus est, necesse est ut prioritate temporis, prius sit filius natur
iis ergo angeli filisadoptivi quamvis creati Filij, non male locutus Bellarm. una cum ipse Nichus, cum angelos Dei Filios adoptivos nominarunt, sed potius Socinus,qui satis inconsiderate hoc negat.
Nihilo plus valet, quod ibidem dicit proprie loquendo te homine quidem ipsi, qui Dei θadoptiui, si dici debent, quamvis nec timi ab initio, nec creati Dei sili , adoptivus enim ius is est , qui pro suo quidem habetur tamen reperanone imus atqui homines qui Deissi sunt,aut Hcumtur,praesertim Christiani, reperas inisse Dei,m quidem filios Deus generat propterea cos gemnuisse Deu dicitur.
152쪽
TERTIAE CLASSIS. Ia Resp. Adoptivum esse filium, qui pro filio
quidem habetur,sed noncst filius naturalis; id
que proprie loquendo , homines qui Dei fili j sunt adoptivi fili,diti debent adoptivus enim filius is est , qui pro filio quidem habetur, sed
tamen revera naturalis filius non est quod autem filij adoptivi, gratia regenerationis, etiam sunt filij,hoc ipsum essentialem adoptionis formam nec tollit, nec vitiat; sed ex gratia adoptionis fluit, beneficium est in gration illa adoptione comprehensum sic in humanis,
quem adoptat Pater bonus, ad virtutem format&formari curati nemo tamen propterea, nisi
in sh, dixerit , eum filium proprie adoptivum filium non esIC. Per hanc veram naturalis, adoptivi filii
tum descriptionem tum distinctionem , patet' similiter erroneum hoc es ieci quisbus natius uisemperfit, is adoptivusfilius non erit nam hoc absque limitatione non est verum naturalis enim non est, nisi natus ex substantia ejus, cujus naturalis filius estis dicitur pervcram propriam generationem; ideoque non adversariorum contradictio aut error hic est, sed Socini,qui naturalem filium intelligit eum, qui ejus dem naturo atque essentiae omnino non est,cujus est Pater Distinctionem gratiae laturae
in subjecta materia generationis Fili Deio servamus,cligiosh,4 si hoc statuatur narurali generationi Filij Dei peculiare esse, quod sit ex lubstantia Patris necessarid genitus 3, gratianihilominus necessariae naturali Fili Dei generationi non opponitur, qua necessaria est, led
153쪽
qua naturalisci illam vero distinctionem negligit Socin quam miniine negligere debuit: nam filium Dei, qui ex gratia natus est filius
hominis, propter illam causam naturalem Dei Filium vocat rursum naturalem filium , vocat. Dei Filium, qui tamen ex Patris sui substantia est,ut jam audiemUS. Socm. Sic enim progreditur adversarius. Dico igi-pet, ii im, Christum merito dici posse Dei Filium naturalem,quia natus est Dei Filius , tametsi ex ipsa Dei substantia non ferit generatus, natum amem illum subsse Dei Fibum,alia ratione, quam per generatio nem ex ipsius Dei siubstantia , probam angeli verba Luc. I. v. II. Idem Socin plenius apertius CXponens,quomodo Dei virtus , in Christo' mine in Mariae virginis utero brinando iemunis viri,vel potius viri ipsius vicem suppleverit;
sic ait Necsane consequitur , quia Christus homo in virginis ter , ex ipsa Dei ubstantia non figenitus , idcirco ex sila virginis ubstantia eum fiso
generatum nec Mennonitis danda esse occasio ejus modi male conclusis rationibus, in se errore pers veramdi Sed quemadmodum urgendum esse, Christum hominem ex virgine matre , non minus βιmpsisse, qMam ' hominos ex matribus sivissumant: Iumere autem ex ipsis sacris Literis , ph scis etiam opus sit, rationibus demonstrandum se non
est negandum Dei virtutem in virginis uterum
substantiam aliquam creata immi sisse,aut ibi creat se,ex quo Christus iuncto eo quod ex ipsius virginis substantia sumpsi,verus homo generatus feriri qui
Dropterea ut homo, non matrem totum,nempe, m
onem ipsam habuerit; si patrem quρDnepe ipsim
154쪽
Resp. De verbis angeli, lac conficta filiationis ratione opipse actum in examine quit rationiS, propter quam Socin Dei Filius v-nigenitus Dei Filius : ista vero producendi ratio,posito quod vera esset,nullo modo Christum Filium Dei naturalem faceret, cum sic productius, non sit ex Dei substantia genitus silex
substantia a Deo creata productus, quo eVer tit veritatem naturalis generationis , in qua omne generatum de substantia generantis:
hic filiationis modus, Filium Dei supra ange-l0s, qui creati ex nihil, aut primos homines, quorum unus de terra formatus , alter ex costa viri, non attollit nam ex nihilo formare angelus nobilissimas essentias, hominem de luto aut costa formare, majus omnipotentiae divinae opus, quam hominem ex virgine producere: in qua natur e vigor est ad generandum. Accedit ouod mera sit asseverandi audacia in Socino luis, dicere creata esse a Deo in utero virginis substantiam,aut creatam inamiliam cse,ex qua
juncto eo, quod ex virginis substantia sumpsit,
Christus homo formatus sit. Prophetaeri Apostoli uno ore, hic nonnisi seminis Abraham i, Isaaci, Iacobi, Davidis&c meminerunt hinc tamen aliud Euangelium nobis a nuntiat, de materia creata aut immissa a Deo,hoc solo tibicine nixus,quod virgo conceptura dicitur,quia Sp. s. superveniret,& virtus altissimi inumbraret; cum hoc nihil aliud, quam quod virginis substantia sit sanctificata, eidemque vis plastica indita. Hactenus de quinti ratione.
Sexta ratio est, quam impugnandam sibi sit
155쪽
mit quod videlicet talis Dei Filius sit Christus , ut angeli prae ipsi appellentur servi: qui tamen alioqui sunt fili,adoptivi. .
Socisi Respondet Socinus, in hac ratione pro con pag. a J. cesso sumi, nullum esse Dei filium, nisi vel ad ptivum vel ex ipsius Dei substantia genitum, quod amen falsum esse,in ipsi Christi persona supra demonstratum est. Antithesis,nullus est Dei Filius, nisi vel adoptivus, vel ex ipsius Dei substantia genitus, quod verum esse supra demonstratum est. Socin Progredimur ad ultimam septimam rati pag ast nem, quae sic habet. Quod Christus propterea fuit 1 Iudas accusatus, quod se faceret Dei Filium: non fuit autem accusatus, quod se faceret Filium Dei non proprium, seu adoptivum ipsi siquidem Iudaei se tales Dei Filios
appellabant, qui ctiam legis suae meminerunt, secundum quam mori deberet,quia Filium Dei se fecisset. Hanc autem accusationem Christus non deluit, sed ut veram admisit Min ista consessione, quod nimirum esset talis Dei filius, qualem se eum fecisse Iudaei dicebant, mor
Socinus duplicem responsionem adfert; v- nam ad illam Iudaeorum accusationem,quod se faceret diceret Filium Dei. Summa responsionis est , Filium Dei esse idem esse reo ratione,
quod Christum. Secundo tractat de lege illa, quam Iudaei urgebant apud Pilatum adversus Christum,ex ea nihil concludi ait, quam Jesum Soci pa'. se dixisse, fecisse Christum. aso a G. Prima responsio proponitur pag. 3o. xx.
156쪽
Hanc sic exorditur ex ista ratione , Uihil aliud concludi potent , quam Christumsesci sesingularem quendam Dei Fili rim cistud autem nos constanter agnoscimur confitemur. Resp. Qualis sit illa singularitas , jam saepe est incutiatum : Filium Dei alia ratione singularem Dei Filium esse, hinc concludi potest &hoc est illud ipsum , quod Christianus orbis, insinceritate fidei persistens, semper .constanter agnovit, re consessus est, Ulluc per Dei Patris, Fili ejus gratiam agnoscitri con
Pergit Socinus. Iam quis diligente inspiciat bElam ad Christum a Caipha si s Iudaeis
interrogationem an esset Dei Fibus, intelligit omni-m,aliud nihil eos illi Dei, ct critidem singularis jusdam Fili Dei nomine, intellexisse quam Chri flum apud Asai. enim cap. b.v. 63.2Marc. .. v. i. Caiphas illum interrogat,an sit Christus ille Dei,seu benedicti Filius en enim in Graeco a iabitus articulus ad nomen Filius , qui singulamem istum Dei Filium omnino declarat. Hunc autem
eβndemus cum Christo, eu, qui Christus est, eumes singularem istum Dei Filium, ipsi mimogatιο- mi verba ah in docentie quin s constat i-ccm se interrogationem. verba illa,ille Dei Filius use adhibita, ad magis declarandam illius, Christussit,dignitatem atque praestantiam vora autem ad ahquid addendum, quod Christi opp similo perse non complectatur hoc amplius pro
v. nimiambus habetur , quom tu es Christus
157쪽
Dei. Luc.aa. v. 7. cum prius eum interrogasPAt,
an esset Christus, ct ille ita restodi set, ut appar ro eum 'teri e . denuo illum interrogant,
quodammodo con sionem jam ab ipsi sectam ii
exprobrat,dicete omnes diu ergo es ille Filius Deipidem in ruis, colligitur ex con sone NathaniesisIoh. i. v. q. Summa huc redit Christum esse, S. Dei Filium esse , synonyma esse sive Μνla, ut loquitur Philosophus 3 Rhet cap .a. Respondetiri articulum illum praepositivum Inon semper bia denotare, aut designativum rei alicujus esse. Socinus fatetur cum scribit pag. a. tractans classis prima argumentum primum,ubi verba ejus sunt Articulum Graecei cribens apposuit, non ut intelligeretur, eum Christi nomen in potiore significatione accipere, id est, ita ut ipse tantiim Jesus Christus intelligi deberet; sed potius,ne quis de ipsitan tum Christo Jesu eum loqui suspicaretur. Is nim Christi simplici nomine, sine ullo articulo, tanquam si proprium ejus nomen esset, saepissime significatur. Dico itaque, non necesse esto, statuere articulum pCepositivum singularitatem Fili Dei, inter omnes Dei filios exprcssisse,
nihil prohibet simpliciter legere,Filius Dei sic enim Filius Dei, Dominus noster esu Christus, ispissime est appellatus , ut ostendi supra
in quarto argumento confirmationis sententiae orthodoxae,contra sextam evasionem Socini,ad titulum unigeniti. Vox Dei sine articulo saepe summum Deum notat,cum articulo,alios. R gar Pontifex maximus Marc. I . vers.6 I tu nec risiuistas illa τοῦ ἐυλογη Του, non tamen Iudaei plure
158쪽
plures uno Deo benedictos agnoscebant. Iudaei sine articulo, hoc Christo impegerunt Ioh. I9. v. 7,in Christus respondens, ad objectum hoc tanquam blasphemiae crimen dixit sine ar- ciculo,quia dixi Filius Dei sium. Oh. Io.VCrs. 37. Non sequitur ergo , ex istius articuli additamento,credidisse Iudaeos, Dei Filium esse rem falsam Mimaginariam, ut math ex hujus artuculi vi conclusit Socin pag. 33 ut in secundae responsionis examine , hoc magis planum s
Secundo dico,& si Dei Filium esseri Christum csse, unius & ejusdem suppositi sit, ex rei
veritate,& termini assirmative negative sint convertibiles, sunt tamen res distinctae. Nam Dei Filitis nomen personae est , Christus ossich. Dei Filius est per divinam generationem ab a terno Christus factus in tempore ex ordinationes promissione Dei dignitas personae, basis est dignitatis ossicij personam enim Filij Dei tantae dignitati praefici decuit, unde ponti-flaatum collatum illi legimus, ab eo qui dixerat
ei,Filius metuus tu, o hodie genui te,Heb. F.V.F.
dices,hoc illud est quod controvertitur,liaec distinguendat sic distinguenda est sic ergo thesin istam verissimam demonstro , quae fixa trabali clavo verbi Dci,corruent illa,quibus hic tenebras luci offudit Socinus,haec confundens. Primb itaque, haec redi ratione distingue da esse, probatur ex rationibus allatis supra ad refutationem quintae evasionis, quo lectorem
159쪽
erat Filius Dei, ex rei veritate judicio suo, uo sensu Iudaei, tanquam crimen blasphemiaeli hoc impingebant : haec agnoscit adversi rius, in ratiocinationibus suis , super hac re factis Syllogismus talis sit. Si Christus eo set si Dei Filius, quo Iudaei illi, tanquam crimen hoc impingebant, tum verba sunt quae dixi dodistinctione, quae est inter esse Filium, Messe Christum. At verum prius ergo posterius. Negat majoris consequentiam adversarius, qui vult ex mente Iudaeorum, nihil aliud esse Fi- , lium Dei esse, quam Christum esse, inam non duas quaestiones revera istis verbis esse motas Hic ergo pes figendus. Dico itaque mente Iudaeorum haec Christo obijcientium diis
stinguenda esseri quod probatur primo ex appropriato titulo Fili Dei, seu, quod idem est,ci
parte rei ex eo , quod Deum diceret πατέρα εδιο , ex eo judicarunt Iudaei, aequalitatem induci inter eum latrem Dex quo ossicitur credidisse Iudaeos , per Filium Dei talem intelligendum , qui cum Patre Deus esset unus: nam non intellexerunt aequalcm Deo in sensu Socianiano, nunquam enim talem crediderunt Iudaei
Dei Filium fore. Nec Iudaei infideles, odio Christi excaetati co sensu existimant,Christum se Dei Filium dixisse. Dico ergo hinc liquere, Iudaeos haec distinxisse : nam Dei Filium csse, illis est Deo aequalem esse: at Messiam esse, non
est Deo aequalem esse, ex mente Iudaeorum hoc obij cientium. Porro Iudaei, qui tum temporis erant, aut credebant, & existimabant aliquem
esse Filium, qui cum ipso Deo Deus esset, aut
160쪽
non credebant. Nullum talen esse Filium credebant Iudas, ut vult Socin pag. 33 cujus
verba sunt nec sane, ut arbitror, unquam proba
bunt, aut verisimile efficient adversari , Iudaeos de aliquo Dei Filio,ex substantia ipsius Dei generato vel cogitasse quidem , nedum persuasis fuisse. Sic
Socinus hinc argumento ergo, si nullum existimabant in rerum natura talem Dei Filium, hoc est aliquem Patri aequalem,ut ipsi Iudaei interpretantur hoc esse filium , ergo ex mente Iudaeorum distincta sunt, filium Dei esse christum esses nam filius Dei sic conceptus erat illis figmentum at Christus revera futurus ipsis; ergo haec distinguuntur : nam sic filium esse Iudaeis est ens rationis merum Mimaginarium: at Messiam 8c Christum esse, aut futurum esse, hoc verissimum Iudaeis.
Secundo probatur consequentia syllogismi nobis facti ex loco Ioh. 1 o vers. 3 3 ubi dicunt Iudaei ob bonum opus non lapidamus te, sed obblas hemiam,id LE, quia tu homo cumsis, acis te sim Deum hoc crimen blasphemiae objectabant Iudaei, quia Deum hic aliquoties nominaverat Patrem situm vers. 29. si Patrem num esse, hoc est, quia se filiuis Dei profitebatur, quod praeter alia satis indicat sermo Christi: quo impactum sibi fals crimen blasphemiae amolitur, concludens se non blasphemasse, sed confessionem verissimam edidisses vos dicitis
blasphemare , quia dixi Filius Dei sem hinc sic
argumentori: Messias est homo ex mente Iudaeorum, hac propositio Iudaeis tum temporis