장음표시 사용
181쪽
CAP. III. Tertiae Classis argum. De loco Iohan. s. vers. 8.ARgumentum ejus loci sic habet sui otaequam Deo summo siem ille uni at Christi est aqualis Deo si mmo ergo Major patet, quia i Iudaeorum, hoc pro rentium, pinio falsa fuisset, Euangelista,aut Christus,virga censoria notavissent, ut Ioh.a. v. 2I. IOh. ZI. v. 23 at Christus adeo non reprobavit, ut responso suo potius comprobaverit. Socinus primo majore negat, eum, qui sum moveo q lis est,esse Deum illum lummum: Sociv. ille invertit, A ex eo consequi ait, non eiIe DC pet, si um illum summum,quia nemo sibi aequalis. Resip. Majorem verissimam csse, hoc isto dilemmate probo.Aut ille qui Deo sitammo qualis, habet essentiam realiter distinctam ab es1entili illius Dei summi ratione cujus, ille Deo summo est aequalis aut habet cum eo,in personali distinctione, essentiae unitatem nulla alia ad aequalitatem via cae at duae natura divinae adversario non sunt,ergo aequalitas hae ciundatur in unitate naturie,cum distinctione personali per quod etiam retunditur illud, nemo sibi ipsi aequalis , Filius hic non Deo aequalis, sed
Deo Patri aequalis dicitur. Secundo multis adversus minorem disputat, eam limitando restringendo, ut inde deducatur aequalitas, qua multis modis summo Deo minor. Sise Primo dicit squalitatem tantum in operatione
182쪽
Per po sit, vers. 19 ct hoc satis esse, ad demonstrandum, Filium non esse illumsummum Deum, quia nihil absurdius aut magis impossibile , quam flammum illum Deum, nini a seipso μcerepose.
Resp. i. negando aequalitatem tantum in operatione poni, non enim Iudaei stricte aequalitate in operando illi tribuunt, sed quod se qualem Deo faceret, Deu dicens Patrem suu 2. AEqualitas in opera do inducit qualitate in rebus alijs. . Inaequalitas illa, qudd Pater a se, Filius 1 semetipso non potest operari, non indu cit inaequalitatem potentiae in se sed tantum indicat in Patre, sine origine es bc in Filio orbginem habere nec istam disparitatem inter Patrem Filium dissilebantur Iudςi; sed agnoscebant: nam hoc ipsum stomachabantur,quod Deum dixisset Patrem suum et hoc illud est, quod sententia orthodoxa profitetur, Filium a Patre esse: G tantum abest ut hoc absiurdum&impossibile sit Filium csic, non esse ab alio; sic cnim contradicens in actjecto osset. Secund amplius exponens, quid sit illud, si um 1 se ipso non poste operari, ait hoc sic, necessarium iri esse, videre Patrem facientem popera illi a Fatre monstrari, id est, nihil se puse, nisi concesta a Patre potestate ejusdemqueyus M. Resp. Phrasibus istis videndi, demonstrandi, Socnotari quidem Filium, quoad operationem, re p. lationem ad Patrem habere, δc per consequens etiam quoad potentiam: at ista Filio concessa esse precario, cu jam esset Filius, negamus non enim preponunt nobis Scripturae Pisu , qui ali-8Rando si erit impotens: est illi congenitumvi
183쪽
naturale posse, quae Pater potest a sententia Socini de concessa potentia, iuducit potentiam FiIij realiter distinctam a potentia Patri. vult potentiam Fili,causatam i potentia Patris, sic Patrem non operari, nisi quia Filius operatur, per potestatem a Patre acceptam, ipsius jussae at Christus hic non duas potentias nobis ob oculos ponit,sed una: eandem: na Patris o perari dicit esse fili operari.Actus primus f cundus hic exprimitur,nomine actus secudi Socinus haec ita exponit, ut ex vi expositionis ejus sequatur Patrem non operatu cum Christo, 'ec jam in Ecclesia operari: nam si Patrem operari, aut Filium videre Patrem operantem, aliud nihil sit,qu,mFilium operari per potestatem a Patre concessam, juxta mandata Patris;jam Pater potuit potest, concessa potestateri datis mandatis, quiescere in sic habebimus otiosum Patrem ut Franciscus Davidis cuni suis, sessionem Christi ad dextera Dei, per otium 'uietem exponunt, exspectantis regnum suo tem pore revelandum Limo etiamsi Pater non esset,
sed esse des stet sposito quod impossibile dici
posset nihilominus operari, quia Filius operaretur, per potentiam productam aliquando, iuxta mandata E Patre accepta. 3. Istis modis
loquendi, videre Patrem operantem, omnia momyrari ei, indicari,Christum omnia ex alieno praescriptore arbitrio agere,negamus nam qua homo, est alieni arbitrij, non qua Deus in mandatis Patris, quae exequitur ut θεαν 'or mediator est voluntarius Fili,consensus, potestatis arbitrium.
184쪽
Et si Filius omnia avit, juxta mandatum alienum quod etiam ad tempus glorificationis extendit hic Socinus ubi ergo divinum illius imperium ac ab luta in omnia potestaspTertio argumentatur hic contra aeternam, Mnecessariam ex Patre generationem, voce de monstrandi,quq suturi temporis; nam ex eo colligit demonstrationem istam aliud esse , quam aliquid, quodjam ab aeterno perstet extiterit.
Res p. Demonstrationem illam, quae tum futura erat, non docere collationem potentiae,adactum requisitae; sed exercitium actus nam potentia aeterna, non actus potentiq. a. Pater operabitur, sicuti Filius operabitur, nam Filius non operatur, nisi Patrem operantem viderit: futura autem Patris operatio, non negat, sed
supponit ternam potentiam Patris; ergo etiam futura Filij operatio, non arguit potentiam fu
Post hcc paraphrasi quadam totum locum Sociis. explanavit, cujus in summam contractae sensus pag. I 13. est Christum profiteri, sequycquid fiscit ex conces- si risu Patris Dcere nihil tamen adeo excellens esse, ex ij qui Pater'cit, ut ipse quoque non sciat se adeo diligi a Patres, ut nihil briat ipse quod se onjubeat, ct concedat'cere, ct majora mandaturum. concessurum esse. Resp. Hanc interpretationem coactam inconcinnam in multis esse. 1. Coactum durum est, quaecunq; facit Pater, exponere, Pater jubet, concedit me facere a Coactum plane est: quaecunque ille facit, haec etiam filius pariter facit, exponere' facio illaritiae concedit
185쪽
facienda mihi Pater, in mandatis mihi dati si enim Patris operari, aliud nihil est, quam potestatem operandi concedere, Fili erit, perl testatem concessam operari: sic cert operari Patris MFilij toto genere differrunt: at Christi verba indicant duo illa agentia , habere unum, commune: indistinctum opus tale ergo OpC- rari Filij, quale Patris; ergo si Patris operari est potestatem concedere, Fili operari hoc erit. Rursus si Dominus mandat, servus exequitur; ineptit sane, si dicat quaecunque Dominus meus facit, ego similiter facies; nam mandare obedire sunt diversissima, nec aequalium ut his, quae Pater facit, Filimsimiliter'cit, Uddi nitate .gradu prorsus imparium. 3. Est animadvertendum , Filium non dicere his verbis, in fine vers 1'. Sequicquid facit, concessiones jussu Patris facere sed si cunqueficit Pater, se similiter facere quiverba non Originem aut derivationem potentiae iiij a Patre indicant, sed ejusdem amplitudinem , cum paterna aequalitat V. . Socinus , natura reisu edtie, ii veritatis compulsus, istam vocis faciendi significationem in paraphrati vers.ZO. non retinuit: nam ibi facere Patris, distinguit amandato & concessione. Postremo , concludens hanc totam suam ra-
Socin tiocinationem, ait falli adversarios, qui putant, pag II ex Christi erbis in jubjunxit sintentiae Iudae rism, constare, eum prostssum fui , se simpliciter c absilute Deo aequalem esse, cum potius contrarium mani e fuerit pro Res P. Liquere ex uelis, Christum professum
186쪽
sum fuisse, demonstriasse id , quod Iudaci
blasphemum putabant, verissimum esse: nam ostendit nihil esse excellens divinum Patri, uod non sit suum se nulla in re a Patre istinguit, nisi in eo, quod Pater ac proinde
potentia vivificandi ad aeternam vitam , non defuit illi, cum in terris ageret, quamquam S cinus hoc neget sine ratione, qui verbis temporis prςsentis enuntiatum , per futurum in terpretatur. Videat hac de re lector supra, in examine loci Psalm. a. Vers. . Rom. I.V. et neque illud futurum demonsurabit, indicat potentiam futuram, quae non esset nec voce demonstrandi indicatur directe communicatio potentiae sed Filium non operari, nisi operante patre,nec aliter operari posteri ex quo percon sequens efficitur , potentiam ipsam a Patre cummunicari,cum modus agendi sequatur modum essendi,ut loquunturi; demonstratio futura, non magis arguit novam potentiam Filij, quam Patris.
Hs de prima contra minor)m difficultate, sequitur altCra, quam se novere potuisse ait, negando Euangelistam verba illa , Dciens se aqua Socii me , ex Ilio ct non poesim ex Iudaeorum tan- pag. tum ens protulisse: nam narrat etiam Iesem Sab- album solvise satis enim eonaeiat, Iudaeis tantum
tis Sim fosse. Resp. Satis ostenditur , per subjectam 1
hristo explicationem non parum discrimilis esse inter haec duo nam abbatum sol-
is e Christum falsum erat , Christus hoc crimine purgavit, per apologiam sub L a diei
187쪽
sequentem propterea non potest praesumi, hoc Iohannem ex sensu proprio protulisse at quod ad objectam cum Deo aequalitatem attinet , Christus hoc non tantum non diluit, sed ut verum , multis egregijs argumentis confirmavit : sentiendum propterea Euangelistam hoc ex sensu proprio retulisse in quo assentientem habemus Socinum,qui rejecta illa sua propositione,ex modo illo loquedi,quo usus Dciv. est Euangelista, sentit, eum omnino una cum Iu-pet i IF iis censiuisse Christῆ, verbis illis, si equakmmisso Deo, quiasi Euangelista de opinione tantum Iud orum loqu voluisset,quam inepemtus improba iset, frui additurum osse verbu aliquod,quo idsignif-
caret. Quod ad labbati solutionem attinet,idem sentit verba ejus sunt, dico revera Christum sibmisse Sabbatum, antiquis Iudaeorum traditionibus inspectis i ad quam aliquo modo veram Fbbati ο- tutionem, non autem ad fis am aliquam Christo a Iudaiis objectam Euangelista respexit ejusque,cum ita locutus est, rationem habuit. Resp. Male dici Iudaicarum traditionum n glectum,veram sabbati solutionema sabbatum non ivitur nisi violatii lege, quam Deus des abbato tulit. Neqqe crediderim Christum operibus suis miraculosis, in Iudetorum de Satabato traditiones, quiquidem tum revera obtinebant, peccasse imo prorsus contrarium mihi ex eo persuadeo, quod Christus Iudetis, eum qui,d die sabbatino aegrotos sinaret accusantibus objecit alui vestrum si asinus aut bos
puteum incidat, non statim extrahat eum die a
bati si ergo hoc tum licuit juxta traditiones Iudaicas
188쪽
Iudaicas, ergo hominem sanares: licuisse, ro hoc Iudaeis inde patet quod Christus mendaci a Iudaeis non fuit coargutus. Concludo itaque, quod sanans Sabbato, non solverit Sa batum Iudaeorum traditiones transgrediendo: hodiernae quidem Iudaeorum traditiones non permittunt, pecudem Sabbato puteo extrahere, sed illae sunt novellae, in corpus mischnaios δίtraditionem veterum relatς, odio Christianae fidei,multis post nativitatem Christi annis,ut rerum ignaris persuaderent, Christum falsiloquum esse.Hinc patere potest, ut hoc obiter ducam, quam inanis sit gloriatio Rabbi Lipinanni, in libro, quem Triumphum de historia quatuor Euangelist reportatum inscrpsit,& ediditan. 1 3 9, cum Christum accusat quod hoc fal- sti de Iudaeis dixerit: quis veIurum, si asinus arae bos in puteum incidat, non statim extrahat eum die Sabbati 'CAP. IV. Tertiae Classis argum. De loco Iohan. Id. V. 3 O.
tentiam, non minus nervosesquam brevitur, exponit Cyrillus, utrumque inquit audi,&vnum, sumusci quod digit num liberat te ab Ario, separante Filium a substantia Patris: quod dixit sumus, liberat te a Sabellio, conscindente persenam Patrisi Fili , sine dia
189쪽
CAPUT IV. Syllogismus hujus loci informa sic habet.
'minus est essentia cum Fatre, idem Deus Inqui Tater at Christus niti se sentia cum Patre. Ergo Minor triplici ratione munitur a Bellarmino Nichio Prima est, si est unitas potentiae, ergo essentiae. Secunda est, Quod Iud Deum lapidare voluerunt, quod hoc diceret: intellexerunt ergo se vere Deum una cum Patre praedicare. Tertia, Christus ipse de unitate natu- exposuit vers. 16. Vos dicitis blasphemare,quia diae Filim Deisum Negat ocinus argumenti assumptionem: cum aliunde constet, verba ocini sunt ipsum, quod ChriLZmo Pater unum sint, nullo modo ad 6sentia nitatem restrendum se ex verbis videt cet illis ipse Christi ad Patrem Ioh. II. Veri 22. Et ego claritatem, quam dedinti mihi, dedi eis, visent unum , scutes nos unumsi mus Apos totis, inquit , Christius non dedit claritatem illam, ut flerent unum essentia , sub finem pag. 62. ait,d ictio enim , sicut qua in Chrint verbis habetur,4-fendit Udwm generis esse nitatem illa qua Christino Pater fuit et num, cujus ea est, qua Christus curabat , ut βι discipuli unum sent Satis ergo
putat, negationis suae tractationem concludens, ostensum ex loco Johan. 1 . verba illa. Ego waur unum , non loqui de esientia nitate quam-O quam interim, inquis,phrasis illa ad quoscun1 alia os relata inveniatur,s aliud fgnificare deprehenditur quam sciboet unitatem sientia hoc similiter stis est, ad argumentum , ex illis tantummoda
Chri ii verbii xtructum, penitus dissolpendum ,
190쪽
ut cum Paulus ait. I Cor. 3. Vers. 8. Eum qui plantat, ct eum qui regat,unum esse Gai. 3 V. 28. Omne s vos num estis in Christo Iesti: Haec summa Socinianae negationis est : Argumentum ejus est sic Deus Pater, christus unum sunt&dicuntur, ut Christus Apostolis dedit esse unum at Christus dedit Apostolis esse unum consensu voluntatis. Ergo. Resp. Ad major m me negare eam, Christum latrem non esse alia ratione unum , quam Apostolos iam Pater christus essentia etiam unum sunt; nam ita unum sunt, ut Iudaei recte judicarint ipsum dicere, se Deum ese se c Filius ipse ait, Patrem , Patrem suum esse, de sic unum cum eo esse , ut asseveret se Deum, Mei Filium esse merito ergo negatur major nam si addatur particula tantum, falsa crit, quam addi debere, jam ostendi, ex expositione loci Io io. Quocunque ergo modo exponantur illa Iohannis verbi sive primo de potentii& voluntatis unitate, ut a nonnullis, ter illationem de unitate essentit; sive primo de essentiae unitate, cillativ dei tentiae voluntatis ut ab alijs illud fixum manere debet , essentiae unitatem hinc concludendam, propter Iudaeorum de istis verbis udicium, Lehristo non damnatum,sed approbatumi confirmatum. Quamvis vero Christus&Deus Pater, essentia etiam, non consensu voluntatis tantum unum sint, nec nota comparationis evincat contrarium, optime tamen consistit comparatio,