장음표시 사용
201쪽
cognoscere, Ange aliud perpetuo ignificat , quam i ius essentiam nosse. Ad hoc respondeo, negans huic nostrae interpretationi obstare loquendi usum mam aliquem cognoscere tape est essentiam ejus nosse. Sic angelos cognoscit, qui esse
sentiam corum cognoscit. Cognoscitur anima rationalis vera ellenti apprehensione. Ita juxta vulgarem loquendi modum, homo hominem cognoscere dicitur,cum alter alterius persenam novit, etsi vitia, virtutes , statum, alter alterius
Socin. Secundo ait loci circumstantia repuῆnare: pag. 74 agi de cognitione doctrina ct muris Chriyti, per quae cognita, ad cognitionem decretio voluntatis Dei Patris pervenitur consequenter ad conjunctionem cum ipso Dei beatam vitam nec ullum i dicium pro cognitione essentia.
Resp. Eximia doctrinae pars est, doctrina deo οου ri Patris iiiij. Nobilissimum doctriti Euangelicae salutiferae objectum est,Deus in carne manifestatus. Doctrina de hoc objecto consertam sibi habet doctrinam gratioti creti, ac voluntatis Dei, de nobis salvandis quapropter immerito Socinus hanc de navi eadem Patris, Filij Deitate salvifica doctrinae, quae nos promovet ad beatam vitam , in posuit, contra Scripturi authoritatem, in innac cognitione vitam collocavit Iohan. II.
Terti obijcit , verba qua statim consiquvntum, jam num nostis eum 2 vidistis eum meque enim aliud reipsa hic dicere voluit , quam id, p od antea dixerat, quo ego vadositis, ct iam
202쪽
stitis quod certe nihil quodammodo cum cognitione essentiae Dei, ira in hac vita mortali haben test; sed multum eum cognitione decreti luntatis divinae commune habu Ex eo enim, quod scirent quo Christus ire , ct qua via eo iretur, opuli Dei Patm decretum de in , ac volunta
Rei p. r. Commodius ham verba ad prius tantum referri e nam de via egit Salvator v. c.
a. Responsio jam data ad superius effugium,
hic etiam locum habet. Tertium,quod cx his verbis ducitur est,. p. t tum temporis vobiscum sumi non nosti me fcausam huJus exponens Socinus ait, eam esse, quod non cognoscebant, qualis Christus esset, qVale ejus regnum, quod non cognoverunt,nispost' 'am D. S. acceperumglorificat Christo quo inter catera ostendit ipsorum in reserrectione Christi
Resp. De regno Christi spirituali hic non a-
i: non enim ratione spiritualis regni , quod a- eptus demum per exaltationem, dicit Pater in me ego in Patre, Pater qui in me mana, si facit opera.Ex hisce verbis non elicitur hic senuis, ego rex spirιt lis ero , ct regnum meum sιrituale erit, qui tamen hinc eliciendus esset, si vera esset expositio Socini. Nam hisce verbis Vers. IO. II. I a Christus manifeste urget, quod in antecedentibus proposuit. Adde quod hisce verbis agatur de rebus , quae jam tum erant: at regnum Christi, si Socino fides, non erat ait huc extra nihilum,sed Christo hoc tempore tantummodo decretum nec Christus in terris
203쪽
versans,exercebat opera spiritualis illius incelestis regni propria nec etiam in eo potentia ex suppositione adversariorum residebat, ad Operum patrationem necessaria , quae augustam majestatem regni illius doceano Christo enini in terris agenti, Socinus potestatem tantum tribuit in mortem & daemonas,quatenus ad hac Siseis praesentem vitam spectant. Sunt crgo haec ver piae aro ba,propter rationes jam expolitasMirigenda ad naturae dentitatem,etsi jactet S in gloriatiΟ- ne vana,nullum in universa Euangelica historia pro hac re indicium extare. Quartum est, qui vidit me vidit Patrem. Ad 'haec verba Niehus sic scripserat Sciebant Apostoli, nihil homini posse se cere ad lutem inveram beatitudinem, ne cognitione veri Dei quem verum Deum Patrem esse non dubitabant, propteria Christus respondens Philippo Phivo qui vide me, vide Fatrem, non stiscisso quaestioni isti,nisi signiscare voluisset, si esse verum
Deum. unum Deum cum Patre atque in cognitione ut lutem consistere, scut in cognitione
Haec impugnans Socinus scribit, nullo modo Θ μ' , i, bis illis relligi posse, in cognitione Christi p C' ZJ tuum consistere , nonpecus atque in cognitione Patris licet ea ad Philippi petitionem ostende nobis Patrem omnino resticiant ex qua propter sius quentia verba. 4uffcit notas,appare Philippum in una atris cognitione salutem posuisse. m. hoc ipsi id euidentius apparer, quod stipse Christi verba prae se strunt eatenus videlicet in Christi cognitionesistem consistere, qualmus Christo cognosccnda
204쪽
TERTIAE CLASSIS. Irrscendo ejus Pater cognoscitur. Nec aliter ne e Fintelligendum , quod idem Christas asibi dixit Iob.
II. v. g. vita aternam esse, gnopere Patrem
ipsi m Christum. Tantummodo addendum e Z,non modὸ cognito Christo,cognosci Patrem sed non nisper Christi cognitionem ad cognitionem Patris perveniri inpropterea merit Christum dixisse in ipsi Christo cognoscendo vitam averna- consistere. Resp. Per antithesin,tam ex hisce verbis posise colligi , cognitioncm Christi ad salutem ellene cessariam,quam Patrismec Philippum in sola Patris cognitione salutem posuisse credibile est, cui Filius statim cognitionem sui, sub ipsa necessitatis ratione inculcaverat,v. s. fidem in se,ut in Deum prςseripserat,v. x quod fidei postulatum necessario omnibus salvandis prςstandum , quam necessitatis rationem Scriptura saepius indicat per propositionem negativam, qua dicitur, eum qui non credit, non habere vitam.
Quod sit ergo Philippus in sola Patris cognitione salute posuisset,cum magno errore posuisset, positisse aute non demonstrat hoc quod dicit sumit nulla enim Euageli pagina est,quq non reclamet. Quid enim frequentius occurrit,quana fide, cognitione Iesu Christi homines ad te nam vitam promoveris Christianae religionis necessitatem ad salute negat,ouiboc negat. DNxit ergo sufficit, quia Filium si uiri alijs Apost lis jam probe cognitum putabat. Ejusdem farinae est,quod ex response Christi exprimit, eatenus videlicet in Christi cognitione salutem consistere, quatenus , Christo cognoscendo, ejus Pater cognoscitur, & huc refert dictum
205쪽
IOh. II. v. 3. At nego,doceriistis verbis Christi, aut hoc loco Ioli 1 . Christi cognitionem non esse salutarem, nisi ut relatum ad cognitionem Patrio aut sub ratione medistantum, fidem &cognitionem Iesu Christi praescripta esse Fides in Christum non praescribitur tantam,qua medium fidei in Deum Patrem , sed etiam perse&propter se postulatur Creditis in Deum,
etiam in me credite Litim. I 4 vers 4: mediorum
nullus usus, nulla necessitas, ni quis finem assecutus volitio enim mediorum tantum proptervolitionem finisci hic dicit, qui vidit me vidit Patrem,riori dicit se tantam videndum, propter istain causam ut Pater videatur, aut id ex quo revera sensus iste elici debeat. Ita Ioh. II. V. 3.
duo salutaris cognitionis objecta proponuntur, non sub distincta medijin finis consideratione, sed sub ratione potestatis majestatis divinae
in utroque residentis, propter quam cultu cognitione, non tantum ater, sed Filius
in seri propter se dignus Denique si Fili cognitio non est neces1arii, nil qua ea ad colen illamin cognoscendum Patrem dirigimur, non est quod Socinus cum asseclis suis tantopere siccenseat Francisco Davidis , qui Christi cultum adorationem sustulit nam ad salutem sussieit, credere in Deum Patrem,& cudem c lere. Dices hoc impossibile, ut quis credat in Deum, Meundem colatri adoret, io credat in Filium cumq; colatri adoret. Contra hoc,
plico,Christi cultum invocationem esse , ad nos in fide confirmandos, ad fragilitatem postram sublevandam, Socin.pagri . Unde Myerba
206쪽
verba ejus ibide sunt aduodsi quis tanta en epraditus,ut ad Deum ipsἶm perpetuo recta accedere audeat ire consitatione,quae ex Christifratris siti, per omnia tentati,invocatione pro ciscitur,indigeat; hic non opus habe ut Christum invocer de illa consolatione fidei confirmatione dragilitatis nostrae sublevatione malc cap. s. Libri de divinitate Iesu Christi, ubi de causis exaltati uis Christi. Rerelarat, inquit, nobis 2 promisirat Deus per Iesum Christum vitam aeterna ct immo talitatem. Nostrumjam erat Deo revelantio pro mittenti sidem habere Idprimum, quia nimis na-tmra nostra distat a natura diiunaci deinde,quia nimis hoc arduum erat, ct captum nostru speravi,
hominem natura mortale, morti, propter propa gationem quam ex Adam habet,obnoxiu 2 momi denis rapter se ipsius peccata dignu, tam citis
alium murum,ut ex mortali immortalis , ex morti ob noxio a morte liber, ex morte digno vita terna
dignus erasurus sit: quia denis res ista plane inaudita antea erat: 'a novitas , ita, vix feri posse viribatur, ut ista de nostras, a sol imo faci
cme feri posse videbatur, vi homici ineptitudinis ac indignitatis sua tam multiplicis memores, Deo ta- tum bonum promittenti Ode non adhiberent, ais ita omnis opera Dei vana ct irrita fuisset. HocDeus Lle summus,bonus, Pater misimicordiam provides, nostram hans infirmitate ita jurare dignatus eIt,ut nemo,nisi deporatus,side Deo habere non possit.Pa-rμm enim fui, i Dei promissone desalute nostra, Iesu Christi innocentia,miraculis, si ipsa morteio
si malamsisse Namsi Christus in morte rema sit quantumνu doctrinam fas issmi confirmara
207쪽
vises esset vana tame fuisse fdαι nostra. Quomodo
enim gregari misit sperent vitam aeternam quidediis belli a morte Urptus est ' ostensam igitur etiam nobis se illam annunciatam ct confirmatam sistem aeternam Deus voluit, per Iesi Christi ex mortuis resurrectionem ct exaltationem. Sed etiam hoc parum fit. Nams blasus ex mortuis resum scitatus tantum fissa, in caelum non ascendior, credere quidem potuissemus eriposie, ut nobis vita aeterna detur, quiascilice Christo duci nostro data sit sed tamen eandem ceres nobis etiam datum iri, nondum perscte scire potuisiemus. Nam magnasmilitudo erat inter Deum. Christum , ideoque non usque adeo mirum erat , si Deus ei vitam comcessit immortalem at inter Deum ct nos maxima erit omnino dissim:litudo , ideo, nimis mirum erat, nos vitam a Deo aeternam sperare debere Issam uiatur nobis promisiam , confirmatam ct sensem, lutem, datam nobis etiam quodammodo se Deus voluit, ut ita quam certissimi de ea essemus me autem Deus efficit,dum ei, quem non puduit nos
tres suos appellare, Dominum nostrum absilutum effecit, ct tabidem legitur , potestatem domuit, nos nunc perpetuo regendi, tandem reipsa nobis vitam aeternam donandi. Hςc Smescius ex cerebri sui lacunis Totum huc recidit,Christum immortalitate, vita aeterna donatum , ejusdemque dandinobis potestate, ut ceri,scir mus Deo obtemperantibus vitam aeternam p ratam esses hoc cum per doctrinam Christi divinam ortissimum sit 'ijsque etiam spes illa certa,qui neutrum hoc de Christo credunt,Act. a , vers 1 . nulla inde patet necessitas adorationis
208쪽
tionis Fili ad adorandum Patrem. Si enim istius potestatis fides non est necessaria,ut col turri adoretur Deus Pater, non est necessarium etiam ut colaturri adoretur Filius propter istam potestatem, ad colendum Deum eique fidendum. Addo si haec sit causa adqquata exaltationis Iesu Christi, nullam inde consurgere necessitatem cultus & invocationis IesuChristi, sed sequetur tantum Deo Patri serviendum propter certissimam aeternae vitae spem per immortalitatem & exaltationem Iesu Christi. CAP. I. Tertiae Classis argum.
De loco Iohan. 16. vers 1 . O Mnia qua ater habet mea sent a uicunque habet qua Pater, en etiam is Deus, qui Pater. At Filius habet ea qua Pater, ergo etiam es, Deus qui Pater. In ijs autem quae Filius a Patre habet,cssentiam comprehendi debere,inde docetur, quia haec communitas rerum inter
Patrem & Filium est respectu ejus, quod Sp. S.
accipit ab utroque, quod cum scientia rerum, necessario etiam est essentia. Socinus primo contra minorem obbcit. nia quaecunque Pater habet mea sint, non posse, eae Socis et communi isquendi, refrri ad Patris essentiam, pet, II.
ut ipse Belgarmin vidit quisbi ipsi opponit exemplum hujus locusionis in marito, uxore, cum
dicimus, omnia qua habet vir sent uxoris. Sed reL pondetur haec verba non esse interpretanda ex usu communi loquendi; sed ex postulato materiet subjectar,quod Bellarminus vidit,cum ad istam objectionem a se motam sic responderet. Mu Verba
209쪽
Vt Juperio excludunt hunc sensum, praecedit enim, ille me clarificabit, quia de meo accipια. Secundo duo objectat contra minoris pro- syllogismum. Primum est, Spiritum Sanctum a Filio non accepisse scientiam quod conatur Pr bare ex verbis ibi sequentibus, ct revelabit, bis scientia, inauit, non revelatur, sed daturseu donatur. At relpondeo scientiam revelari, dici posIe, tam proprie quam Apostolus Paulus dixit, sapientiam loquim ι inter adultos, sapientiano autem non siculi hujus, neque principum seculi h jus qui abolentur Sed loquimur prentiam Dei in
stolus hanc Dei sapientiam loquens, eam nobis revelavit lannuntiavit quod si verum,ut profecto est,cur idem hic de Sp. S. dictum esse,no existimabimus Socin. Obhcit Socinus haleno intelligenda de scientia
pag. 7Τ sid de rebus qua ad Patrem pertineret, quod attineta st ad negotiumsalutis nostra, ct consequenter pertine rent ad Filium, cum quo in negotio salutis nostrae, Pater omnia comunicavit, ct idcirco ait Christus
de meo accipiet & revelabit vobis. Id est ea a cipiet pateficienda vobis quae ad me pertinebunt. Reip. Hqc verba de scientia accipienda esse, demonstratum est, .demonstratur amplius. Nam non agitur impliciter de rebus Patris Filio a Patre communicatis,& a Spiritu Sancto accipiendis , ut revelaret eas Apostolis; sed de rebus illis Filio a Patres Sp. a Patre per Filiu
uoad Icientiam communicatis accipere ergop. S. de eo quod Christi, non est simpliciter, res ad Christum pertinente M salutem nostra
210쪽
concernentes objecti esse scientiae quam communicaret Apostolis Sp. . quod alioqui nos non negamus, ut nec illud de rebus Euangeliacis hic agi)sed res illas traditas esse Sp. . a Filio, ut circi p.ri quam communicationem verba hς insinuant, ille de meo accipiet; nam de rerum communicatione, secundum esse cognitum, hic manifeste agitur, ut docent verba v. 13. non loquetur a etipsi quacunque audi erit loquetur H c verba Christi optimam inc tam interpretationem verborum subsequentiunobis exhibent Spiritus ergo S accipit de hs quae Christi sunt, cum non loquitur a semetipsi ;si quacunque audirerit a Christo loquitur , ut Christus a Patre accepit Hocutus est nobis, uod vidit Daudiuit Ioli. 3. v. 32. Hinc ista voxcjus , omnia quae Fater habet, mea sent, eo sensu quo dixit Mat. 11. v. a . omnia mihi tradita si ta Patre meo, 9 nemo novit Filium,nisi Pater ne BPatrem qui uam novit, nisi Fibus, ct cuicunqua voluerit Filim retegere. Ex hoc Ioco,vt hoc in transcursu ΟΠeasN,Ostendi potest , parum firmas aut nullas esse argumentationes illas,quasSociniani nectunt,adversus sententiam orthodoxam,deiiiij deitate,
ex locis illis, in quibus dicitur, Dei Filii asii
non operari; illi omnia dari a Patre, omnia ad Patre repr argumetationes illas Sophisticas esse,
vel ex hoc loco ostendi potest in quo de Sp. S. legitur , eum a Nipsi non loqui; si loqui q-
uns audiverit jam Sp. S. haec ab alio habet, dc tamen est Spiritus aeternus, increatus, Deo naturalis,