장음표시 사용
451쪽
Frentvrsibi velfurerent nobis quiadscripserunt
pauci simi, nec extant scripta omnium quorum s ripta extant, dem facere, non omnes idem sensis se, mo contrarium aperte tι stari ex ipsis historijs
ab adversari is scriptis, patere, non defuisse, qui scri piis editis, si am sintentiam donderint, nonram
oppugnaverint Arianorum sententiam, nostra, pugnare, cum sisa vero, in eo consentire, de qreo toto libello te i agitur eam, majorem orbis partem
occupa se abquando multos habuisse per multas
cula butores, imo integra etiam concilia eam tense, se proinde fustra universalem Ecclesiis consen siim Deis. jactari, sire nominali , ν realis Christi Ecclesis, pag. . r. cum qua, ct ubi, vera ChrisZi Ecclesia, perplurim secula 2erit, adhuc Fbjudice si sit Patres
ante Concilium Nicanum, magis mura, quam
sesa sententia repugnare, in eo quod cum βιis siniit, de uno illo Deo, quod is nullus alius, praeter Iesu Christi Fatrem, maximam saltem, Patrum ipsi-rum partem pro se suis 'cere, quamvis disse tiant in sententia de exinentia iiij ex ipsius Patris substantia, ante mundum conditum, creatione omnium per eum. Addit speciatim, Iustinum in dialogo cum Tryphone Iuris, aperte confiteri,
non paucos sua late fisse, qui Christi nomen pro L. sterentur, secumsentirent, insententia de Chri sti essentia. Deinde multa Patrum scripta aduste ''rina esse. Quod denique attinet ad Patres, post Concitum Nicaenum,ab ijs se dissentireprofitetur; interea tamen ex ipsis, praecipue vera ex Hilario. multa depromi posse, cu opinione de Christo, me, sonis divinitatis,uulgo hodie recepta minima consentientia,igi r nul pacto dilui,per testimonia c3- dia raria
452쪽
traria, cum nihil veter, qui sibi ipsis contradicant. Resp. Socinum facile intelligere,cum adve sirij ipsius obijciunt,Patrum,Do 'orum, Co-ciliorum authoritatem, iniversalem Ecclesiae consensum, non intellexisse eos porcistas voces, omnes Christi nomen quacunque tandem ratione professos, sed eos tantiim, qui veram Tana fidem, ex eorum judicio cosuerunt. Neutiquam enim existimandum est, voluisse Socini adversarios, Samosatent, Photini, Arianorum,aut altiorum hqreticorum authoritate pugnare hoci co sed eorum tantum , quos dixi, adeo ut impertinens sit, quod de Arianis respondet Socinus. Etsi vero ex antiquioribus non omnes, sed
paucissimi scripserint, ex ijs tamen qui scripstarunt, recte judiciu fieri potest de sententia e tum, qui non scripserunt, cu hic agatur de primario capite religionis Christianae eos nimi-m, idemi sensisse dc docuisse ea de re, in qua
omnes,qui scripseriin Patres, consentientes reperiuntur quem Patrum consensum , cum obtendunt Bellarm. Miehus, minime volueriit omnes, qui Christiani nominis culatribus istis it sensisse nihil minus ac propterea no erat,cur aliqua opera in hoc probando, collocaret Socin. Quod ad Patres antiquissimos sive antini e- nos attinet,ut sic dicam,affirmat eos,si non omnes, salte maximam eoru partem sensisse, quod
Deus ille unus, nullus alius, pretier Iesu Christi
Patrem. In defensione animadversonu in assertiones Colleg. Posnaniensis sic scribit pag. 368. ω169. Non igitur Dei Trinum in persinis, Diavitatem nominando intelligebant, sed Patrem Filia
453쪽
SEXTAE CLASSIS . asse sp .significabant. Nam non Fibu movi,
Sp. 'Moque S persinam esse existimantes, colebantisti praeterPatrem,cui tamen interim sesam praerogativam,ut qui situs ille unus Dem σαρ,resimabant ,
ex Um quidem se antia, Filium. D. S. ab
eo productos credebant, non tamen, eandem numero, horum trium essentiam, serebant. Itaque Tritheitae
erant, ut etiam a Tritheitis, nostri temporis obsim νatum eis. Hinc idem pag. 31.4 3 a. lib.contra Wieh. Si apud Tertullianum, opinio Praxeae,qui idem,quod Sabellius de Patre Filio si isse tra' ditur, diluenter excutiatur, invenietur Praxeam non si opposuisse sintentiae,qua jam tunc temporis via gerer quod quamvis Pateris Filius , unicam illam numero , sentiam divinam totam pariter uterque haberet tamen essent duae distincta persina: si potius sintentiam istam, de unica Patris G Fili numero essentia, quae, quamvis nondum in Eccle via gui set antea tamen extiterat, ab Ignatiosi ipsius vere sunt quae ejus nomine circumfruntur Epistola, restata ferat, una cum quibusdam abys renova sa ct acriter propugnasse : ex qua sicut necessario esse eitur,sic etiam effici ab omnibus, tunc existimatum, unicam esse, inter Patris. Filispersinam: imo ut revera sent sic pro eodem virums en habitum. Nec enim, ut ex multis conircere licet, Ephistica ista, silii communi repugnans nter individuam, sive unam nπmero essentia 2 persinam in Deo diasti tio adhuc excogitata ferat. Hoc judicium Socin de Patribus antinicaenis, sectatorum ejus communiter. Ita Iohan. Crellius in resp. ad librum Groiij de satisfactione, praefation. pag. 8. malcius in refutatione hesium Iacobi
454쪽
Scopperi de Trinitate pag. ao reliquias verit iis defodisse Arium quatenus contendit, Christum non esse μοου imo Patrici ibidem, nee enim Arius Trinitatis quasim fugit Scopp.dogma unquam impugnavit,cum nondum, tunc temporis extares, sed di demum inciperet.
Sentit ergo bocin antiquitatem illam, idem
indicasse de essentiari persena ita ut qui plures personas statuerunt, ijdem Messentias plures statuerint qui unam personam essentiam unam ieciproce , qui plures essentias statuerunt, plures persena statuisse, qui essentiam unam , nam etiam personam statuisse. Quae si vera sunt , nihilo rectius Patres de Trinitate senserunt , quam Sabellius Praxeas Maiij haeretici. Dico ergo , si quam possim , faculam antiquitati ministraturus, Patres inter Patrem Filium rapirit. S. distinguentes, non distinctionem essentialem , sed personalem, intendisse. Per Deum in personis Trinum, non in sentiae , sed persenarum tantum Trinitatem
intellexisse Pluralitatem agnovisse in divinis defendisseiatres illos , apud nos adversarium in confesta ei aut ergo intelligenda illa pluralitas, secundum essentiam te
sonam: aut secundum essentiam tantum, non secundum personam , aut secundum personam tantam, non secundum essenitam de modo secundo non est quaestio, controverversia est de modo primo: tertio. Si modus prior Patribus tribuatur Tritheismum incurrunt. Si modus posterior, unum Deum confitentur. At unum Deum tantum confitentur, non alio sensa, nu, quam
455쪽
quam Orthodoxi jam unum Deum confitentur, quod singulorum inductione probatur. Primus prodeat Ignatius, qui etsi totus,quan uvatis tus est, non est liber adversario, a suscipicione depravationis, additionis, suppositionis ut hoc loco ait pag. 79.&supra pag a.&contra colleg. Possean pag. 3 so licet tamen quicquid de
eo statuatur, tam Ignati authoritate uti adcommonstrandum, quae sententia fuerit Patrum,ante Concilium Nicaenum, de Deo trino
vno,quam Socino, ad persuadendum, Paties fuisse Tritheitas.
Verba Ignatij edition.Lugdun. in Epistola ad
Magnesiano sunt. Fugiendos esse illos hominis cultorta,mbionitas,quos maledictos esse Hieremi, Propheta asseruit neces Pest ergo, cum Ignatius non Patrem tantum colendum docuerit, sed &Filium rip.S, ut mox Socin .eonfitetem audivimus de Patribus illis in comuni,Filium Sp. S. etiam ex Ignati sententia esse unum illuJe- hovam Deum, quo corde non recedendum. In Epistola ad Trallianosci qui veri natus ex Deo,
ct ex virgine, quia hoc ipsum est, quoi Deus. In Epistola ad Magnesian rursiam , unus eLEDeus omnipotens, qui mani avi seipsium, per Iesum Christum Filium suum qui est verbum ipsius, mn prolativumscilices, Usubstantiale:ibide Ἀμlis qui longe eram ct illis qui prope, in multitudinemnum insilum verum Deum Patrem suum amnum
tiavitilia Epostola ad Phil. Vnus est ergo DeusParer, non duo vel tres. Vnus scili cet qui It, ct non est praeter eum silum verusci Dominus enim inquit Deus tum, Devivvus est. Et iterum: nonne unus
456쪽
Dominus erearit nos, ct uni Pater eΠώ-nium nostrum, unus quoque Filius, Deus v. -- , unigeni quiessirinsinu Patris , eadem Epistol. pag. et . Si Deus et L homo, quid unicum vocas Dominum glorie,illum, videlicet natura immutabilem Epistol.ad Philadelph. Si quis autem dicit num Deum, confiteturque Iesiim Christum,
hominem vero purum putans Dominum, es non
Deum unigenitum, sapientiam ct Erbum Dei, sed exanimi corpore,eum silum esse existimans, hujusmodiserpens estseductoris eadem , omnia uiatur hae in unitate unius 2 unigeniti vera Dei. E pistola ad Antiochens pag/y9. Rogo igitur vos
ego vinctus in Domino, digne ambulare in ea vocatione,qua vocati est , custodientes vos ab introeuntibus haeresibus malignis, adseductionemo perditionem consintientium eis, intendere autem Apostolorum Astrinae ct legi atque Prophetis credere, - mmumque Iudaeorum,aut aganorum errorem ab--cere, ct neque Deorum multitudinem admittere,
neque Christum ad excusationem unius Dei negare:& ibid.pag. 6, nam Euangelistae num silum testante , verum Deum esse Patrem, etiam ea qua ad Dominum nostrum esum Christum pertinenti, nonpraetermiserunt, e potius exacte scripserunt, dicentes in principio erat metam e Verbum errat, apud Deum , Deus erat Verbum. Cum ergo unum Deum agnoveritri docuerit constanter Ignatius,& non tantum Patrem,sed Filium huc esse, quos tamen distinguit gnatius, multitudinem Deorum cum aganismo non admittens,immerit,Τritheita auclix, dc pluralitatem persenarum in una essentia agnovit.
457쪽
n1tate essentiae ex mente Ignath, ejusdem Epi tapstolam ad Tarsenses et ubi contendit Ignatius, is Christum non esse illum,qui es Esuper Omma Dcui a b Ad hoc respondemus, gnatium refutasse OJO-
tum Deum agnoscat, nec Patrem tantum sed & Filium Deum fateatur, cogimur statueressi coeos,qui Fallum non volebant alium Patre ' Τ, leguntur
elle perlonaliter: nam cum Ignatius unum tan .
sensi, in per hoc, quod Patersit super Omnia, is bis personaliter Patrem a Filio distinxisse, propter ' '
peculiarem erus eminentiam. Nam Quod ad n
vertarius ni contradicens ait ex impotentia a
Nimi nondum absurdissimam illam opinionem
Christianorum mentes occupasse , eandem nu 'mero essentiam,distinctis personis, Patri Filio communem esse posse , id rationibus non probat nobis autem non sufficit illud, ipse duxit. Sed eamus de loco controverso pressius. Sic igitur dicto loco Socinus, nam quod de vera essentia simul inpersona, non autem de confera in persona citra essentiam disti, tione agere Ignatius, planum facit id, quod postmodum adjungit, nec nudum hominem οῦδε νιλο, ,h-- esse Christum,cum eiaim unum essentia quas extremumdam a Christo removisse , negans eum es illum num Deum, qui ensuper omnia , id ID, illum nunGDeum alterum quoque deinde illi adimit, nec nudum etiam hominem eum esse concedens. Resp. In istis nullam probationis essicaciam aut vim esse contra i quod nos diximus, neque
ylla evidente probatione ostendit adversarius quod
458쪽
quod intendit quid enim impedit, illa verba, illuminum Deum, qui est super omnia, de distinctione personali intelligeres imo sic intelligenda esse ratio evincit,nimirum ne unitas Dei, quam contra Paganismum defendit Ignatius, distatuatur Taceo,quod adversarius illa verba, onus Deus,de suo hoc loco adijcit ,
Obijcit deinde Epistol ad Philipp. ubi similiter iacgari ait Christum esse illum Deum quies 3Iῆper omnia dum existentem illum qui silui severus, illum omnipotentem, sive omnem Domi tumo potestatem habentem , τον vτοκρατογ, .
illum denique qui unus esse dicitum s de quoscriptum in Dominus Deus noster, Deus unus eArqua omnia de sprema illa divina sentia agi, que ab hocscriptore Christo concedi, apertissime de
Resp. Solutionem jam sussicienter ad haec etiam datam: deinde confitetur etiam Ignatius, ut apparet ex testimonij adductis,Christum v-num verum Deum t cum maledictum sentiat esse eum Ignatius, qui confidit in alio, quam Iehova in Christum autem confidens nosit maledictus, ex Ignati,sententia,cogimuri teri communitatem essentiae inter Patre Filium. Christum esse Iehovam illum in cum idem non si quod Pater secundum per nam, necesse est secundum essentiam esse Instit vlt rius cum scriptor iste,in locis quos protulimus, de ipsa divina eissentia agat,videri eum omnino contra dogma de coctantialitate trita per narum, quod jam circumferretur,ex professo di
459쪽
ubi eorum, quae jam exposuimus, magna pars legitur; verba illa scribit. Vnus igitur Demo
Pater, non duo,neque tresu hoc enim, ut anteceden
tia' sequentia verba demonstrant Fili ct Sp.S.r pectu dicit quisi una cum Patrepariter in illo
uno Deo contineantur, nec ario consequi vult, tres
Patres , tres Filios,9 tres Spirit S. esse amne quod nihil diei de uno possit, quod de si s duobus necesse nons dicere : hac autem nullo modo dixiFfe s θ, quos tacite reprehendebat,nullam distinctω- nempersonarum agnovissent, id est nam tantum personam in no illo Deo esse stituissent, quamvis in eo. Patrem,ct Filium Gy . S. agnoscereuto, quemadmodum sne dubio eossensi se intelligit alversarim, ct hoc tantum nomilis ab Ignatio reprehensos fuisse.
Resp. Prim non immerit,videri posse, Socinum oblitum sui, qui gnatium hic disputatem facit contra dogma de coessentialitate triupersenarum,qubd jam circumferretur nam supra eum dicentem audivimus, Tertulliani aevo nondum fuisse excogitatam sophisticam istam, sensuique communi repugnantem, distinctionem inter individuamaive unam numero essentiam iersonam in Deo a Satis audacter 1 Socino dicitur, gnatium judicare triplicitatein istiusmodi,positae coessentialitatis trium per narum cQnsectaria esse , at ex textu Ignati hoc non excuditur na haec potuit impingere adve sarijs,propter sententiam illa, qua unam personam in uno Deo statuebant: hoc enim,ut hic &alibi monet adversarius, controvertebatur inter Patres antiquos , haeretico non verbillud
460쪽
illud de unitate essentiae, pluralitate persta
Hoc autem,quod dixi, factae ab Ignatio consequentia cauuim fundamentum esse, colligitur ex apertis ipsius verbis, quae immediate subjunxit hisce,de quibus jam disceptatur Er-ν neque tres sunt Patres, neque tros Fili de neque tres paracliti,sed nus Patero nus Filius, ct nus pararietus Propter quoi Dominus mittens Apostolos, docere omnes gentes, praecepit eis baptizare eas in nomine Patm ct Fili ct Spiritus San-Ecti non in unum quendam trinomium neque is tres unius ejusdemque honoris. quia unus tantum esF,
qui homo'Itus eis,non aterscilicer, neque Paraclitus sed olus Filius. Ex quibus verbis ape tum est , hanc triplicitatem Ignatium impegisse ijs, qui unam persenam in uno illo Deo statuebant: illi cnim sunt,qui unum Deum trino-mium faciunt,quales suerunt Sabelliani, Milli
qui Patripassiani appellati sex horum enim,&non eorum, qui Trinitatem personarum in unitate essentiae tenent sententia sequitur, Patrem etiam Paracletum homines eue factos. Iustinus in parat neticis ad Graecos quido Inm totus, ut Graecos confundat, in Deorum suorum cultibus turpiter crassi hallucinari ostendat,& ad unius Dei cultum revocet unicum propterea ab Orpheo agnitum M celebratum docet pag. ra. Post Orpheum,aemulum ejus producit Homerum,citans in hanc mentem illud Homericum , κο ν scena etiam Sophoclem profert dicentem unum profecto numen,unus est Deus. Nec non pro ista