장음표시 사용
31쪽
Ptoria, ut ipsemet Censor eorum talidissimos radios sustinere
non valens referat quidem in propositione s. & 9. verba immediate antecedentia, & consequentia, de medio tamen sustuleritillas voces, quae recta petunt jugulum immanis accusationis in Authorem confictae, & quae s solae in toto libro adessent, Perpetuum hac de re silentium impotae rodeberent. Profecto nil luculentius, &castigatius ad normam Patrum,& Concilaorum praecipue Tridenti ni se it s. decreto de peccat originali proferri poterat. S. CyprianuS. epist. s9. In ans recens natuό, inquit, nibia peccavit, visiquo ecundum Adam ear-
Iiser natus contagium mortis antiquae prIma nativitate contra
ait. S. Thomas quaest s. de malo art. r. ad ι Puer .ait, Iaboravit vitio alieno quantum ad causeam, quia peccatum ab alio traxit, Iaboravit tamen vitio proprio, in quantum a Primo parenIe culpam contraxit. Comparet, quaeso, benignus Leetor haeC verba SS.Cy-Priani, & Thomae cum aliis modo relatis Slandiati, &nec O-Vum ovo tam simile dicet, Ieperietque utrobique eadem verba eris ex Plicando, quomodo peccatum originalc sit alienum, &simul proprium unicuique Unde Eminentiss. Author pag. 39. advertens, Pelagianos assirmasse, parvulos originali peccato non teneri , sed tamen, si abique peccato decedant , caelestis Regni expertes esse , in hunc errorem una cum S. Ausustino serm i . de verbis Apostoli sic invehitur is Ecce exurit, nescio, quis , di dicit, Parvu- , , ius non habens ullum omnino peccatum, nec quod vita sulis Contraxit , nec quod de vita primi parentis traxit, habebit, , dc Regnum Caelorum, & vitam aeternam p is &C. Ex his Pe spicuum prorsus est, in quo sensu Author dixerit in loco a Censore notato, peccMum originale esse alienum, non proprium, idest, illud non elleactuale, Spersonale . non fieri, non committi , sed ab alio iactum, &co nissum contrahi: quo genuina phrasis declarativa peccati originalis enucleate exprimitur. Quinimo non dixit ibi Sson iratus, peccatum originale esse dumtaxat alienum . sed addiditpaternum, quid autem haec vox importet, ita explicat magnus Augustinus lib. i. Contra secunda
responsionem Juliani cap -8. Aliena sunt , ait, sed paternasunt,
per botaure seminarionis atque germinationis, . O ns sunt. In ipsa ergo prinia propositione a Censore accusata conceptis terminis exprimitur, etiam juxta S. Augustinum, peccatum ori
32쪽
. sginale esse alienum simul, & nostrum, seu proprium, cum ibi dicatur a Slandrato, culpam originalem esse alienam, O patem
E esse sensum Authoris patet ex verbis, quae statim sequ
untur : is uuamvis enim , inquit, damnari nemo posis pa-j, terna culpa, potes tamen in bonis privari, quae liberaliter acri caepturus erat. patre innoxio , nec in Principem delinquente ,, Siquidem elarum es, ejusmodis eoru Iiis parentum culpam pro prie non inesse, aut inberere, tametsiadeos ex humanaejustitiae Iegibus obpabticum exemplum aliquaIaltem deticti paterni paena per veniat. Id ipsum secunda, quam mox asseremus, propositis con mat , multaque alia legeniibus occurrant, quae hunc se Aur horis Ansum demonstrant.
oeo ad exemplum illud a Censore pravum in sensum detor
, tum adnotari debebat, tum hoc S Gregoria Theologi monitum Orat. 37. Aeri non potes, ut is litudo ulla, ct exemptam rei veritatem plane. perIecieque assequatur ; tum VPPUri u na Tneologorum Salinanticensium carmetitarurn trac. I 3. de vitiis, &Peccati Schlput. rq num. so. animadversio, ex qua inferunt, quod,, Exempla, quae pro explicando peccato Origina- , , ii adduci iolent, non asseruntur ut omnino adaequata rei, do qua agitur, quia modus voluntarii in peςcato originali reper-ri tus adeo est 1pecialis, di sibi proprius, ut nusquam alibi in- is veniatur ἔ deserviunt tamen similia exempla ad aliquam ejus is explicatione, dc ut, supposita Fide de existentia talis peccati, suadeant, non esse unpostibile, aut in intelligibile. Exposcit si nobis Censor, ut apud Authorem aliquem eXtar. consimile exemplum a Ssondrato allatum indicemus. PEqua plane, & facilis exauditu postulatio Johannes Viguerius ex inclyto Ordine Praedicatorum in Institutionibus Theologicis, tractat. de peccato originali cap. I 8. g. s. ,, Deus, ait, nobi ,ri qui nihil actualiter egimus non laeti injuriam, aut iniusti iam. M.Ieputado filios irae, uidignationi di condemnati iri quia G. i a C per Diqitig Corale
33쪽
26M per iram, indignationem, & condemnationem aecipitur forari exclusio a gratia, ct originali justitia, ae etiam a Regno e Iorsi,
,, &restitutio naturae ad conditionem suam, a qua eramus exeri pii per justitiam originalem, & jure haereditario omnibus fi- liis, & posteris ab eo per propagationem seminalem procrea-is iis, dummodo Adam,&filii estis praecepta Domini scrvarent. o Et quia Adam non servavit, per inobedientiam ipse, & Po- is steri jure illo privati sunt. Exemplum communiter datur de , , Rege, qui gratis ex liberalitate sua dedit cuidam nobili castruri Pro se, & tota posteritate sua ea lege, ut fidelitatem ei servaretri quod si non faceret , auferet ab co ,&filiis ejus. Si ille inlid M liseilet, nullam injuriam faceret Rex ipsi. nec filiis ejus. siri Privaret eos castro ei lege, & conditione dato. ,, Exemplum ergo ab Eminentiis Auit ore productu in asseritur1 Uiguerio Communiter dari solitum, ex quo Cornelius Mullus loc. cit. ita in contradictores invehitur ri Vos, inquit,qui jura cum Ponti- , , sicia, tin Caesar profitemini. Convenio. Quod ergo per-
, , didit Adam, justillime dicimur ,& nos perdidi ite, sicut quod ri obtinuillet ipse, si stetisset, diceremur, &nos jastilliine ob M tinuisse. Intelligis mysterium is Alphonius Salmeron dispu-
Lat. ψ8. in Cap. s. epist. ad Rom. his verbis volo Notatoris resipondet is Ita enim ex peccato patris dicitur quis damnatus, iaciis si inpliciter, sed quod attinet ad bona paterna haereditate Co- , , seqtienda, si Pater non deliqui det in Rempublicam, pro pueris quod delictum bonis omnibus spoliatus eth. Ita etiam in pro posito vita caelesti. & supernaturali in Adam vivebamus, , , qua tamen per peccatum Adae pri, ali fumus is Consule, si vacat, Andream Duvallium Doctorem Sorboni-Cum , ct Regium Theologiae in Academist Parisiensi Prosessore tractatu de Peccatis quaei . I. art. s. ubi huic vulgati Isime do ctrinae omnino consentaneus est is Si A damus non peccasset, M ait, transfusa fuisset justitia originalis veluti naturaliter, seu ,, Per naturalem generationem in posteros, ex quo sequitur, is totam naturam Adamo peccante ab ipsa originali justitit ex-M cid ille: sicuti si Rex castrum munitissimum concederet alicui, ,, tam pro se, quam pro omnibus suis posteris, et lege, ut sideri litatem sibi debitam servaret ,&s non servaret, tam ipse, qua ,, ipsi posteri eo privarentur, non est dubium, quin eo fidelita-
is tem non servant Madominio hujus castri,non solum ipse, sed etiam
34쪽
etiam omnes ejus posteri excideret, quod in iudiciis humanis, A quotidio videre eit: Filii enim propter 1 celera parentum,
is quae bonorum confiicationem includunt, omnibus bonis D ,, ternis in Perpetuum privantur, &in crimine perduellionis , non tantum Privantur haereditate patris perduellis, sed etiari Perpetuo, Carceri mancipantur is Et cum dixisset Duvallius huiusmodi exempla non periecte, & exacte peccati originalis traductionem exprimere, subdit ,, Ideo haec peccati originalisis traductio magnum eli,& reconditum ladei nostrae mysterium, ,, adeo ut Auguilinus libenter hac ita re suam ignorantiam, & se
,, ad argumenta omnia Pelagiano i um responsere non posse fa- ,, teatur: Scripturae, tamen authoritati, quae in parvulis peccari tum originale agnos is, indubitanter credere magis, quam iu- is telligere. Et epiit. 29. ad Hyeronimum taceto Apologo ter minat dii putationem. Cum, inquit, aliquis ruisset inputeu,
is ubi aqua tantum crat, quae eum magi, EXCIPeret, ne morereri tur, quam lunocat et, ne loqueretur, accessi alius, & dixit ei,
is quomodo huc cecidisti Z at ille dixit, obsecro, cogita, quo- is modo hinc me liberes, & non quomodo huc ceciderim, quς- is ras ,, Ita quoniam pergit Duvallius, , ex fide Catholica conis stat de peccato originali tanquam de puteo infami ς animam ,, Christi gratia liberari, satis nobis esse debet, quod modum, is quo salva fiat, noverimus, etiamsi nunquam quomodo in mari tum illud devenerit, cognoscamus is
AT uὶ bare doctrina, quae nullam propriam culpam is par Mos Ane Baptismo decedentibus agnoscit , aperιὸ repugnat Concitio Tridenrino , in quo de itur is Adae peccarum , quod' is origine unum es, O propagatrone, non imitatrone trans uum,
,, omnibus inesse unicuique proprium. fef. s. can. 3. , id, quod is cun matur fess. o. cap. 3. , ubi is homines ex semine Ad pro- pagati dicuntur nasci iniusti, cum ea propagatione, per Usum ,, dum concipiumur, propriam injustitiam controiani idem conritium sess. s. eam. 4. O can. s. anathemate ferit eos is sui formam baptismatis in remissionem peceagoram iuis parvulis non veram, sed falsam intestigerent, aut qui nega- ,, rent per gratiam, quae in hapti me coUeraaF, reatum ori-'C a gina -
35쪽
23- ginulis peccati nou remitti , aut etiam assererent, non tolli., torum id, suod veram, O propriam peccati rationem habet is
Haec fuit temper antiqua ,. ct iundatissima Ecclesiiς Dorecina,
quum cum impugnaret Pelagius obsiciens is nullo ratione couc
M dii, ut Deus, qui propria peccota dimiιιit, imputet aliena o Reypondit ei AugusDuus , vou imputare Deum aliena peccata, sed propria is est esu qu pe erant, inquit, quando ii, qui pho
is pagata portarent, nondum erunt: nuuc vero ca nati generano, tione jum eorum sunt, quibus nondum Apirituali genernione is dimissiunt ; lib. 3. de pecc. mer. ct rem. cae. ου .a
LIquido constat ex dictis , Eminentissimum Ssondraturi propriam culpam in parvulis sinu baptismo decedentibus
agnoscere , atque adeo apute concinere Concilio Tridentiano in locis a Censore allegatis , & persedie Consonare antiquar. & fundat iisimae Ecclesiae doctrinae, quamvis de peccato originali egerit Auilior tantum obiter , & per transennam. atque occasione solvendae cujusdam obiectionis, ut Rccurati iis patebit ex responsione act notam sequentis propositionis, in qua germana, & solidissima explicatio Concilii Tridentini Scriptore tradita asteretur. Vnde Censor in eodem capite octauo libri tertii S. Augusti iti de pecc. merit. &remiss; quod ipsemet adducit, notare debui flet, S. Patrem merito coqueri, quod is inde plerumq- Convalescit error, cum ho-- mines idonei sunt his vel bis interrogandis, quibus intelli is gendis non sunt idonei . & quorum tardiusculam mentem' is impedit, &suae sententiae praeiudicium , S. pervicaciae gra
At quoniam suam in prunam propositionem censuram ver- . his S Augustini conclusit Notator. mihi quoque fas sit verbis ejusdem S. Doctoris post commodatam S Chrysostomo advocationem prolatis libi I. Contra Iulianum cap. 6. ipsum Censorem alloqui , , Iam vero cohibe te ipsum, & aliquando in- is tellige, quomodo potuerit dicere Cardinalis Sλndratus ' is parvulos non habere peccatum sactuale, & personale ἀ Nois quod peccato primorum hominum non teneantur obstricti,
36쪽
- libro si totum te fies , invenire ministi, aut si legisti.
is nescio quemadmodum te potuit praeterire. Aut si praeterire non Potuit, miror, cur te non correxeritii si tamen aluorequid apud te valet Cardinalis Sibiadrati) authom taS... Ecce Cui Uiro, qui in magno Christianae Fidei, atque hujus,, qatholici dogmatis deleniori vplii illi s falsum dogma sup-ri Ponere, quasi dixerit, parvulos primi hominis non esse sinis tr inlece) inquinatoSpeccato, Cum dixerit, eos non habere culpam propriam , quae non eum intelligi, nisi sperso-- nalem voluitIe, eius tam multa testimonia , tamque mani- ., festa declarant. Huid te igitur adiuvit, quod Cardinalis, Sion irati tanquam Haere dicis) suffragetur tes lunonium
M posui ili Z An ut unum verbum quali ab eis praetermissum velut acuta calliditate captares, & tot vetborum ejus, quibus,, Ubrueris, tam ingentem nobi S aggerem commoveres p in- , , tantum Improvidus, Jc incautus , ut nec in sipso libro ubiis vix unum, de quo male ii uelledici decipereris , tellimonium rii reriri re potuisti, advertes Cardinalem Ssondratum satis is evidenter expresIule, omnes homines exceptis debitis pro-.-prias Paterni esse chirographi debitores
Adamo in se liciter peccante, tota quoque Posteritas, quippe ex Patre rebelli nata, omni jure ad caeleste Regnum spoliata est , quod peccatum originale vocamuS Pag.
Otam peccats originalis rationem ponit Author in privatio προ- , juris adcae Re Regnum, quae quadem privatio laeva est, O. essectus piccati originalis, non vero ipsum originale peccatum, unde patet. Autrirem n OH agnoscere in parutilis, suod veram, O proprιὶ rictum leccaIi rationem balet.
37쪽
D Rivatio juris ad c teste Regnum idem est ac privatio justitiet
1 originalis, seu gratiae sanctificantis, ut iplemet Author e plicat pag t q. is Adamo peccante, Inquit, non is solum, sedri tota ejus posteritas iustillime Dei donis, gratia, videlicet, &ri gloria, aliisque cotibus invocentiae privata est. Rationem formalem vero constitutivam peccati originalis consistere in privatione justitiae origidialis, vel gratiae sanctificantis relate ad actuale Adami peccatum, testatur Pater Gon ius disp. 7. de peco. Originali art. s. f. q. essesementiam menti, ese Garime D. N omae eonformiorem ; Bartholomaeus Mastri de Meldula in a. disp. q. quaest. s. art. S. docet ,, eandem sta- is tentiam ad limulque tempora commune esse in omni scii
is it praecipue Thomistarum , t Scoti Itarum, illamque prae is cipuos 1dcietatis Iesu Authores tradid ille, de quod maioris
is est momenti, hujus sententiae Authorem sume S. Anselmum M lib. de Concepi. Virg cap. 27. dicentem; hoc peccatum, quod
is originale dico, aliud intellisere nequeo in ipsis infantibus, nisiis inam, quam furuposui, Deum per inobedientiam Adae res ιαδε Iiae debIIae nussitatem is Λ. Bonaventura in Breviloquio pari. 3. C. s. Conceptis verbis asseverat is 'mationem originalisbus is tiae vocamus originalem culpam ,, Ergi, per Censorem SS. Ante linus, Thomas, Bonaveritura,&omnis schola Thomist
rum, Scholistarum, ac praecipui Societatis Iesu Authores nihil agnoscunt in parvulis, quod vetam, S proprie ditiam peccati
rationem habet. Non poterat certe Notator criticum jecur ostendere contra. eam propositionem, nisi dimicaret contra omnem schola theologorum, qui tritissimam illam obiectionem ab ipso adductam multiplici responsione diluunt. Idem namque, ut docet Praeceptor Angelicus quaest. I. de malo art. q. ad I . , secundum diversa Potes esse culpa, Opaena, non tamen secundum idem. Etenim illa privatio iustitiae originalis, ut declarat Scotus distin. 3 7. ad 4. lit. CC. una cum Magistro sententiarum, quatenus est voluntate deficiente est culpa, quatenus in i sa voluntate passive recipitur est poena. Item eadem privatio justitiae originalis physice considetata ut est a Deo non dante justitiam posteris μα est poena, ut vero est moraliter , seu demeritorie exactu
38쪽
peccaminoso Adae, suit in ipso peccat m habituale personale, in nobis autem est originale . NOTA.
Cytὸ Augusinus ex ejusmodi privatione, alii sique miseriis,
quibus parvuli etiam recὸns nati obnoxii sunt, originno precatum eis in e probat, cum alioqui injustum foret, eos tauris malis asset , si omni culpa, ac reatu peccati carerent.
DIS PUNCTIO THeolosi quidem valde discrepant in exponenda mente S.
Augustini circa constitutivum formale peccati originalis, qui de controversia s. Doctorem non fuit Ie sollicitum scribit Eminenti R. Bellarminus l.f. de amisis. grat. & stat. peCC cap. 2 O. Ex illa autem privatione gratiar, seu justitiae originalis tanquam, radice dimanare alias deordi nationes ex peccato Adae ad nos transsuas per generationem egregie demonstrat S Thomas loc. Cit.&Opust. 3. cap. I92.&S. Bonaventura .in Breviloquio lO C. cit. Uude Carolus ab Assumptione Carmelita discalceatus in Collegio Duaceno S. Thologiae Lethor inprouinio adsuniculutriplicem advertit ., Plurimos a vero deviasse, non alia ratione, is quam quod S. Augustinum in S. Thoma non didicerint, pluso fidentes humano studio, quam infuso deLirsum Angelici So- lis lumini,, idem sentit Martinus de EEparsa lib. s. de justificat. quaest. 5. art. 2. ad i. inquiens is quod eadem Sententia est ,, D. Thomae in propriis terminis, & nihil disseti 1 D. Auguri stino quo id rem ipsam, quoad modum vero illi solum lupe- ,, raddit majorem clari ratem minus subjem in aequivocationiis bus, Guas non nulli passi sunt valde magnas in intelligentiari 'ugustini, nolentes se accommodare interpretationi S. ., Thomae.
NOTA. 1 Ridentinum etiam Concilium fess s. eo. 2. de Me re Adecernit ,, Si quis . . . . inquinatum illum friamum J peris inobedientiae peccatum mortem, O laeuas corporis tantum in Diuiti so by Corale
39쪽
,, omne genus Jumanum. transfudisse, non autem, ct peceatum, is quod mors est ammae, anathema I t, , s u quidem patres Iridentini ex Synodo Ara cand can. a. mutuati junt, tibi haec leguntur is se quis soli Adae praevaricationem Iuum , O non ejus
opagini asserit nocuisse, aut certe mortem tantum corporis, A quae paena pecroti est . non autem , O peccatum, quod mora, , est animae per unum hominem in omne geuus iumanum tramo flue testatur, injustitiam Deo dabit is pos remis Beliarminaglib. s. de amissioue gratiae, es lictu peccatι cap. I 6. hanc sen- tevtiam, quae peccatum originale non istiud esse, docet, nis pri--m Adae transiressio nem actualem po steris ejus imputatam , ct nihil es e in parvulis unicuique proprium , , inhaerens , quod habeat veri pereati rationem. basim , haereticam , O sac. cos vitio Tridentino contrariam prouuciare non dubitauit. fDIS PUNCTIO. s MAstrius loc. cit. art. 7 num. I 4 aperto profitetur, qud dia ponendo original eccatum in ea privatione melitis salvatur modus loquendi Patrum , & Conciliorum : is nam is sic vere pueris inest, non per denominationum extrinsecamis tonitriri, sed realiter privatio justitiae originalis, qua dicunis turnasti filii irae, S peccatores, quamvis non dicantur pec- ,, CanteS, Cum non habeant proprie , de intrinsece peccatum M actuale, sed dumtaxat originale, quod est peccatum habitu- M ale , Eminent. Cardinatis Sfortia Pallavicinus lib. 7. des
Cram. paenit. Cap. IS. tuetur eandem lententiam de constitutivo
formali peccati originalis, o in fine sic concludit ,, ex his paeis tet veritas definitionis, quae habetur ex Tridenti no inst. 3 peccatum illud esse Origine unum, propagatione multiplex, is &inesse unicuique proprium. Illae enim privationes justi eo tiae orig nalis multiplicantur pro multitudine subjectorum ., Conten sonus disput. a. de peccatis cap 2. speculat. I Prohaς, peccatum Originale esse unicuique proprium , ik intrinsece inhaerere, quia hoc est pravatio iustitiae originalis, ac percon sequens macula. Exparsa loco laudato apposite advertit, quod is privatio gratiae est ultimo completiva peccati orig nalis, &is ratione hujus intrinsece allicientis unumquemque poster omis rum , atque multiplicis pro multitudine insorum dicitur Tri-
40쪽
is Tridentino peccatum originale inesse unicuique propri-- um, idest, assicere intrinsece unumquemque, & esse num , , ro dista rictum ab lolute in singulis, quia peccatum est formari liter privatio , & privationes numerantur juxta numerum is sormarum, quibus Privant, insuntq: suo modo intrinsece A lubjectis, quibus eaedem formae forent intrinsecae, cum idem A sit 1 ubi edtum privationis, & formae.. Ecce dogina a Tridentino traditum de peccato originali unicuique homini intrinseco , & proprio a Cardinali Sfondrato Per locum maxime ab intrinseco, ut Cum schola loquar, seu ex ipsa peecati originalis definitione clarissime expressum, non quidem probatione longe arcessita, 1 ed praedicatione definitionis de definito, quae procul dubio dicuntur ad convertentiam, &eit praedicatio vere, & proprie scientifica. Verba Eminentiss. Bellar mini 1 Censore obiecta alio certe spectant, & non nisi per tuminum nefas contra receptissimam illam scholae Theologicae Columinum sententiam de constitu tivo formali peccati originalis, S contra ipsam Bellarmini mutem obtrudi possunt. Imb idem Eminentiss. Theologus in
eodem tractatu a Censore allegato lib. q. CaP. 9. rotundis Verbis asseverat ri Ideo parvuli peccatum habere dicuntur, quia is carent is itid cte. Concinit Cornelius Mussus loco laudato ri Ista, inquit, donorum privatio non absolute, sed ut di-- gnE nobis a divina justitia imputatur ad culpam, peccatumis originale est . . . Ita ergb privatio illorum donorum ad culis pam imputata, & imputanda transfunditur per generatio , , nem &C. is Demum hanc privationem gratiae, seu justitiae originalis Scriptura, Concilia, Patres , & Theologiae Proceres, nuncupant vere, & proprie, ac in toto rigore mortem animae inimicitiam Dei, aversionem ab ultimo fine, constanterque docent, nos ratione illius privationis vere esse, &in totos monis rigore dici inimicos, infensos Deo, aversos ab
ipso, filios irae, de injustos. Ex ea autem privatione gratiae, seu justitiae originalis ceu a
fonte effluere alios defectus ex peccato Adae ad nos tranSfusos, luculenter explanat Eminentiis. Author pag. I 23. recense
dotes, ac dona supernaturalia Angeli, S hominis innocentis is ex una parte . inquit, in Lucifero, & Adamo nihil erat, quori possent ad malum inclinari, non appetitus cum ratione Cese. t D is tamen