장음표시 사용
51쪽
lius 1 Lapideis Fluxit ex uno precato Ade in idest,.. in Condemnatione, ut omnes etiam parvuli essent obnoxii, is condemnationi, idest, poenae damni, etsi non sensus, ut do-- cent plerique scholastici. δε Cum aute Card. Author pluribi clari lsimis verbis profiteatnr . parvulos ex peceato Adae obnoxios elle poenae damni. optime ipse salvae textumilium Aposto, si juxta doctrinam plerorumq; scholasticorum.
E parvulis , inquiunt Episcopi Aphricae in Sardinia proa Me exules in episold sed Duod Indubiιanter tenen-
,, da cathoticae regula verisclis, quia parvulus , qui baptizatur,ia gratuita Dei buvitate salvatur, qui vero sine baptismate mo ri-- tur propter peccatum originale damnatur is Eodem modo loquunIur S. Aquin. Enchir. cap. 23. lib. l de origine animae cap. 1., ct ahia, S. Fulgentius lib. de Fide ad Petrum cap. 3 S. Gelasius epili. aal Episcopos per Picenum et S. Greeor. lib. s. mortalum cap. 26., gratii .
PAtres isti, a Censore adducti . utpote qui parvulis illis utraque poenam damni, & sensus attribuunt, nihil ad rem prς-hentem faciunt, & Authorem communem scholasticorum 1ei tentiam de pinnis parvulorum sectatum nullatentis alliciunt.
Quoad5. Fulgentium notat Natalis Alexander disssuri. i 6. in hist. eccles saeculi secundi , praecipuam eius Propositionem ex lib. de fide ad Petrum ad hanc materiam spectantem fuisse hujusmodi is Paruuli stae in uteris matrum vivere incipiunt, o ct ibi moriamur, sive jam ae matribus Mati sine Sacramentori sancti Baptismatis de hoc seculo transeunt eterna pena dam- is nantur : Hanc assertionem inquit Natalis, ut dogma fidei S. Fulgentius merito proposuit Pelagianorum errori opposiis tum, qui parvulos praelatos in loco distincto a regno caelois rum vitam beatam aeternum acturos effutiebant, quia nullumis inii saMoscebant originale peccatum ; perinde hanc suae a1- is sertionis rationem profert s. Fulgentius e quia es propν,, actionis peccatum nullam habuerunt, origi iis tamen peccmi
52쪽
is damnationem earnali eonceptione , ct nativitate traxerunt. A Propositio ejus incidens fuit, quod damnatio parvulorum is sine baptismo decedentium ignis aeterni sempiternum inu A luit supplicium is quam propositionem ut Fidei dogma non proposuit S. Fulgentius de quo etiam sciendum est ex Ferrando Cartaginensis Ecclesiae Diacono ejusdem S. Praesulis discipulo in eius vita cap. ao. , ipsum S Doctorem fuisse tinguam, &ingenium illorum 1 anctorum Antistitum A phricae in Sardinia
exulum, qui teste eodem Ferrando is quandocumque rescriis bubant constilentibus , Episcoporum nomina cunctorum ,, diccbantur in titulo, sed solius B. Fulgentii sermo tenebaturis in stylo is & paulo antea de eodem S. Fulgentio di χ eratis Huic quandocumque transmarinis literis de fide, vel de diari versis quaestionibus interrogabantur Epi1copi respondereri pro omnibus, ab omnibus imponebatur . . Siste meruerat, is ut literas ex Aphricano Cocilio dandas 1olus i me scriberet si Eodem igitur sentit Patres illi Aphra cani dixerant eos parvulos damnari, quo S. Fulgentius , ut 1upra ex Natali Alexandro novimus, protulit, eosdem aeterna poena damnari, idest, exclusione a Regno caelorum puniri, idque indubitanter tenen
dum ceu catholicae regulam veritat IS
Unde Eminentisimus Belluminus lib. de amiis grat. &stat. Pecc. lib. 6. cap. s. Cum SS. Patres Censore allegatos secundum illam Theologoium sententiam exponere curasset.
postea lubdit de Authoritate S. Fulgentii. Euods Beatus GL gentius fortὰ aliter Iensit, non jacimus illi injuriam, si B. Gregorium Nazianzenum cum univerya Ichoia Theologorum jequi
malumus. Indicat Bellarminus NarianZenum in oratione de baptismo, Cuius graeca verba ita latine vertit Illustriis. Habe
tus Episcopus Uabrensis Doctor Sorbonicus in tom. de Gratia lib. a. cap. lo. o Qui Baptismum suscipiendi facultate carent, D propter aetatem puerilem, existimo eos neque gloria donan is dos, neque poena mulctandos fore, ut qui baptismi quidem is charecterem non habeant, sed improbitate quoque non la- is borent, verum, &ipsi damnum potius passi fuerint, quamis injuriam secerint. Neque enim quisquis dignus stipplicio
is non est, protinus honorem quoque merctur, quemadmodu,, nec quisquis honore indignus est, statim etiam poenam prora meretur ,, Conqueritur ibi Habertus, clarissima NagianZe-
53쪽
ni verba a quibusdam in diversa abreptis perperam in alium se sumtqrqueri, eaque vindicat ex Commentario Nicetae Heracleentis Epi1copi, &ostendit, ibi Theologum agere de toto,&integrotatu illorum parvulorum decedentium cuilo pec
que glorificandos , neque plectendos tanquam idest, signaculo carentes,i& tanquam αἰ- φ malitia careu res S Gregorius NaZiangenus autem, teite Cardinati Bellarinino is est vir sine controversariocti istariis, &in fidei dogmatiis bus conservandis diligentillimus, & de infantibus sine baptiis sino decedentibus allerit, inquit idem Bellar minus, eos nonis plecti poena iensus, quonia illa propriae improbitati debeturis qua illi carent. is An tibi parvam uno Gregorio Episcoporum Orientalium videtur authoriIas sua Contra Julianum lib. I. Cap. s. invehitur p. Augustinus post productum ex eadem oratione Gregorii Theologi in lanctum baptilina testimonium J. O quidem tanta perfovo, ut neque ille hoc nisi ex Me Christianά omnibus noti md diceres, nec tui eum tam clarum haberent, atque Uen randum , nisi e ab tuo dicta ex regula notissimae veritaIis, agnosce
oeapropter Bellarminus, licet eorum sententiam probet . qui parvulos sine baptismo decedentes a paenu sensus eximunt, si de tamen catholica docet is eos ab uti ese damnatos, ct non soldia caelesti, sed etiam nuturati beatitudine perpetuo curis uros, qua ,, de re egraviter monet: Hoc loco ,inquit, iiDdpraefandum esseis videtur, misericordiam nostram erga parvulos jarta dejunctosti nihil eis prodest, ct contra nisu eis obesse sententiae nostr eis veritarem, mutium amem nobis obeste, fiob inutium misericor- ,, diam erga defunctos pertinacliar aliquid eorura scripturas, autis Ecclesiam defendamuι, idcircis non assectum quemaeam humansi,
is quo pleriquὸ moveri solent, sed Scripturae, Concitiorum , ctis Patrum sententiam consHere . ct sequi debemus is lib. 6. de
54쪽
ΜDolose omisit Censor prima verba Bellarmini, nempe; HEx enumeratis sententiis, prima,& secunda non sollimia falsae, sed etiam haere licae exiit una udae sunt, prima autem senis Lentia fuit eorum, qui regnum coelorum infantibus non ba-μ ptimciSPermittere audebant, etiamsi non negarent . eos ita, . peccato Originali Conceptos. & natos. Altera sententia fuitis eorum, qui Parvulos non baptizatos excludebant a regno is coelorum, &vita beati Sanctis promissa, tamen eis dabant vitam aeternam, &. naturalem beatitudinem sine ulla mole is stil, aut dolore extra regnum Beatorum, & procul a carcereis damnatorum, hoc est in loco medio inter gehennam, &cCis tum , ad quem errorem proxime accessiste videntur Ambrosius Cathariuus,, Albertus Pighius, & Hyeronimus SavonarO-
Nihild tamen sectis ea Eminentiss. Bellarmini censura videtur immodica, & nimia pluribus Theologis, qui propterea nixi autnoritate veterum Doctorum aliqualem beatitudinem naturalem illis infantibus sine baptismo defunctis attribuere non dubitarunt; Enumerat Ioseph Maria Reques unius in opusculo de statu parvulorum sedi. G complures maximi nominis Theo- . logos illis parvulis aliqualem, &imperfectam beatitudinem naturalem concedentes. M Riccardus, inquit, in a. dist. 3 s. art. M 3. quaeit. a. docet, eos Parvulos habituros plura bona, &ma- ,, jus gaudium de eorum po isellione, quam habeant de bonis is creatis peccatores in hac viti. I ranus in cap. 4. ecclesiast. ait, illos pueros ex omnium Dodiorum sententia potiturosia vitii feliciori, quam possit in hoc mundo naturaliter haberi;- eodem ferὸ modo loquuntur Origenes homil. 7. in Num; M Marsilius in a. quaest. I9. art. s. S. Bonaventura, Cajetanu S, ,. Salii relati 1 Cornelio 1 Lapide in comment. superloc. Cit. is ecclesiast, qui omnes docent, pueros sine baptismo deceden- . is tes feliciorem ibi, quam viventes vitam agere. Leisius lib. 3 de periec . divinis n. 3.&1eq. seribit,, Quod is etiamsi illi dicantur damnati, quia caelesti gloria, ad quam erant conditi, in aeternum sint privati, tamen credibile est, is eorum statum lovgὸ feliciorem, ac laetiorem foro,. quam sit talicujus hominis mortalia, in hac vita. is Salmerondis PuL.
55쪽
. . in c. s. epist. ad Rom. is, Resurgent, ait, pueri per Chriis stum, &supra hunc Ordinem naturalem quo quotidie pro- ,, ficient in cognitione operum Dei, & 1ubstantiarum separa is tarum, vilitationes habebunt Angelicas, &tanquam nostriis Rullici hanc terram incolent, & qui medii sunt inter glori- am , & supplicium , sint etiam medii in loco is Sua reg
. a. disp. 9. 1ect 6. I . q. manebunt, ait, pueri in suis naturalibus bonis, ac sua crunt 1orte Contenti, & n. 6. ut indicat Requesenius loc cit. una cum Marsilio apud AZorium cap. 33. quest. s. tribuit illis Cognitionem, S amorem Dei super
omnia, ac reliquas naturales Mirtutes, eademque fere in s n at tOm. a. in 3. Par. dis P. SO. sect. s.&dit p. s7.sin. 6. , ubi docet, eOS pueros frui debere naturalibu&Donis. Didacus Ruigplurimae lectionis Theo Iogus disp. 61. de volunt. Dei feri. q. D. 3. Ponit hanc conclusionem is Magna misericordia misce- ,, tur iii punitione infantium morientium in originali pecca- to, licet non in dim muti tali e pCuna damna, quoniam est in-
is capax diminutionis, at in remit Onu mortis, quae poena diri recte debita fuit originali P cato, naturaliterque dura lici in is aeternum, nihilo miniis in dis Judicii resulcitandi sunt pueriri nunquam morituri, supernaturalique incorruptibilitate, Sis impat sibilitate donati. 1upernaturaliter etiam accipient sciis entias per accidens infulas, S liberabuntur ab omni dolore, is vel tri ititia, morbo, tentationibus, ct personalibus peccata tis, quae naturaliter 1 olent oriri ex Peccato originali Con- sequenter autem liberantur a poenis inferni,quas incurreret.
Sunt plures alii, & graves Doctores pergit inibi Reque senius quos reserunt, & sequuntur Arriaga tom. 3. disp. Sa.
36., &tradi. I 3. dis P. II. 1ect. 6 quant. 3. ubi naturalem beati-tuclinem non simpliciter, sed secundum quid aperte illis concedunt; nec dii lentit Scot. in a. dist. 3 3. quaest. I. putata S, PIO habile esse, omnium rerum natUralem cognitioncm habituros
longe majorem, quam Omnes Philosophi habuerunt. His adiungere placet Raphaelem Uenostum Novocomentem Congreg. Laterata. Ordinis S. Augustini lib. a. de Praedesti C. Iq.
56쪽
scribentem, qubdis Pueri in justitit naturali decedentes et siti non beantur supernaturali, ac indebiti beatitudine, bean- tur in Lymbo naturali beatitudinei, item Johannem Uigue rium in Institutionibus Theologicis tract. depeCC orig ca P. i 8. g. 6. docentem, quod parvuli cum solo originali decedentes non sunt privati beatitudine naturali. Nihilominus Ssondratus hac de re procedit perquam sobrie,& castigate , ut patet ex ipsis locis a Censore notatis. Palam
enim profitetur pag iI4 quod illi parvuli beati quidem nonsunt,&pag. II9. , quod Deus non fecit eos beatos, e pag. I Gq. ablo-lute pronunciat, quod illi parvuli in eum statum bonorum naturalium trausseruntur , quem I. I. ex Angelico Doctore de eripsimus . In dubitatum autem est, illam S. Thomae sententiam nullatenus perstringi ea censura Bellarmini, cum quo propterea Author pag ii . & i I 8. explicat quamdam authoritatem S. Augustini ex lio. 3. de libero arbitrio cap. 23. nimirum, quod illis parvulis absque baptismo decedentibus tribuatur quidem media sententia inter praemium Beatorum, & supplicium damnatorum , non tamen medius locus inter Caelum, & insernum. Caeterum , quod primo loco monendum erat , propi sitio Sisiadratii Cen inre notata est truncata, & mutilata , adeoque ita restituenda est suae integritati is ex quibus omnibus, inquitis Author, sacile intelliβas, magnum Parvulorum, & adulto- ,, rum discrimen esse : si enim Deus parvulos ad gloriam nonia elegit, non ideo sequitur damnari : at id sequitur in adulis iis, in quibus rem ipsam ii consideres, unum, idemque estri non eligi, quod damnari, ciun medium non detur. Item altera propositio a Censore delata ex pag. I 6 . est veluti antecedens, ex quo Author facit hanc illationem. Ergo, is ut iam late saepe ostensum, certum est, etiam in parvulosis maximam Dei misericordiam elucere, quamvis enim Dei viis sione, aeternique gloria priventur, at praeservantur ne pec- is cent, hoc est. n)Deum ipsi offendant, ne jacturam inno- is Centiae faciant, ne perpetuis ignibus crucientur is Ecce illi Verbo TO non damnantur posito in antecedenti respondet iaconsequenti istud To perpetuis ignibus nou cruciamur. Ergo ex eisdem propositionibus a Censore accusatis in. Propatulo est, Authorem non excludere ab illis parvulis quamcumq, da- nationem absolute, sed damnationem talem, idest, quae in-
57쪽
fligitur adultis, qui in peccato mortali personali defuncti utraque poena damni, &1ensus damnantur . Imb supra retulimus, Authorem in lib. de Innocentia vind cata f. a. n. a. it. scribente in: is ini peccato originali tenentur , in sacris litteris vocantur Filii irae, Massa damnata , rasa contumeliae σe. & hoc recte deduci ostendit Autlior ex eo, quod peccatum originale eit essentialiter privatio justitiae originalis , seu gratiar.
Qui solo peccato originali tenetur, dici non potest Deum
deserere. . . priUS ergo quam peccata hominum factu aliaJ praeviderentur, sicque quantum ex parte Dei fuit. nemo desertus, nemo exclusus, nemo reprobuS, ergia nemo non cicetuS. Pag. 98. lin. 29. &lin. Penuit. N O T A. CVm catholica Me eertum sit , propter peccatum originale pamvulos bapIVmate non renatos excudi a Regno caelorum, O negative saltem reprobari, ut .docent omnes Theotigi, conIra dem peccat, qui auferat neminem ob solum originale pereatum esse defertum, exeloum, reprobum, aut non electum. Hanc assertionem sidei principiis repugnare Uirmat Cardin. de Lauraea opusc. Σ. de Ceprob. cap. s. 37. , se cerιe si de eatholica tenendum est, parouus cum peccato originali decedentes abstule perire, ct damnari , ut ex notationibus ad praecedentes propositiones constat ; e quosve catholica tenendum es, eosdem non fuisse electos, sed in masa damnationis relictos, ut loquitur S. Augustinus, atque adeo exclusos, seu reprobatos.
S. Augustinus lib. a. de Nupt. C. a. de interpolatore quodam libri sui ad Valerium queritur , quod alicubi mediis detractis siententias interrumperet, alicubi extremys non additis δε- curtaret . eadem ratione querelam texere posset S&ndratus in Censorem, qui quam atrociter eam propositionem .mutilariz,
58쪽
is nali tenetur, dici non potest Deum deserere, cum ipse pec-M Catum hiac non faciat, ita ab alio factum contrahat potius, is uuam Committat ; Si ergo Deus neminem deserit, nisi deis sertus, quomodo in illo praedestinationis decretorio mori mento, es in .quo summa rerum incommutabi liter vertitur, G, aot hominum myriades deseruit, ab iis non desertus, hoc est, nullo eorum peccato, demeritoque praeviso p Plane ut haec M Omnium maxima desertio, ita non potuit a Deo initium du-- cere , sed a praevisis hominum peccatis , prius ergo quamis Peccata hominum praeviderentur, sicque quantum ex parte Dei fuit, nemo ue1ertus, nemo exclusus, nemo reprobus,
Exintegra, dc adaequata Authoris propositione uice meridiana clarius est. ipstim inibi de reprobatione adultorum dum taxat, qui per peccata personalia, dc altilalia Deum delerunt, ct quorum peccata, & demerita a Deo priuVidentur, sermonena habere, sicut etiam de eorundem adultorum reprobatione locruus est Eminentiss. de Lauraeadoc. cit . unde n. qq. legi
tur haec conclusio is Alii omnes, qui in adulta etate erant prς,, vi si morituri in peccatis , sive cum propriis , & actualibus is tantum, sue cum his & originali, etiam ob ea peccata fue- ,, runt reprobati, 1ed originative ob peccatum originale . Huic potissimum veritati elucidandae allaborat Sisiadratus in hoc opere, iat Deus neminem prorsus u gloria excludat, nisi post praevisam ejus culpam . Quoad parvulos cum solo originali ciefunctos audivimus induperiori responsione Authorem his verbis pag. 6o. adortum cos, qui allerunt illos parvulos damnari nulla eorum culpa praevisa is Vos dicitis, inquit, Deis ustam multos eorum, quos ad imaginem suam finxit, & adis selicita tein aeternam creavit, non quidem aeternis flammis is addixisse, sed tamen sponte sua, nullaque praevisa culpa Celo eliminasse, vobisque misericordes , clementesque vide- ,s mini, quia non infertis quidem eis poenam, damnatis tamen,
H Cum Caelo excluditis is Quid clarius, quid luculentius dici poterat de illis pueris damnatis ex provisa cul*a y Rursus pag. 63. M Parvulos quod attinet , inquit, qui sine baptismo dece-- dunt caelesti quidem regno , quippe paternae Culpae reos , , neceXpiatos exclusit i,, Assignat paulo infra rationςm is D
59쪽
sori us quia justus est, ait, non gratis, sed ob culpam saltem prς,, visam punire decrevit is Haec autem est ipsissima ratio Ca dinalis de Lauraea loc. cit. . Censore, videlicet is Deus juste obis aliquam culpam parvulos istos damnare statuit ab aeterno, is sed aliam in eis non praevidit, nisi originalem, ergb ob istam
,, tantum reprobavit M Accedat modo Chrysostomus qui h mil i6. in epist. ad Rom. expendes haec Apostoli verba, omnes peccaverunt, is privantur Horia Dei. haec habet eliquatillima, quorum splendore in nulla caligo obscurare poterit is Si igiturri Omnes peccaVer ut, quo pacto alii quidem 1ervati sunt, alii au- A tem perditi Z Nempe, quod non omnes accedere voluerunt, ,, nam quod quidem ad Deum spectat, sal vi omnes essecti sunt, etenim vocati sunt omnes,, Desinat proinde mirari Censor, Emin. Authorem scripsisse,quod quantum ex parte Dei fuit ,ne
mo desertuS, nemo ex exclusus,nemo reprobus,ne O no electus.
Nos dicimus exhiberi parvulis f sine baptismo decedenti
bus J si non gratiam sufficientem, qua vitam aeternam coni qui pollini, exhiberi tamen beneficium longe praestantius, quodque infinitis partibus ipsam gratiam 1 usti-
cientem antecellat: eo enim beneficio prius e medio tolluntur, quam peccatis se obstringant, & non damnantur; pab. 164- lin. I. Certum est etiam in parvulos maximam Dei misericordiae lucere, quamvis enim Dei visione aeternaque gloria pri- Ventur, at praeservantur ne peccent, hoc est, ne Deum ipsi offendant, ne jacturam innocentiae faciant, ne Perpetuis ignibus crucientur, quae omnia, & maxima beneficia esse, & caelesti gloriae certa ratione praeferri, & consequenter ad Christi merita, & Redemptionem pertinere supra ostendimus; ibidem lin. 9. NOTA.Μinta his afferuntur nova, ct antea in Mesesid Dei non audit a.
Primum, quod pueri e Baptismo decedentes pertineant ad
60쪽
RHὸmptionem Chrsi, se effus meritis maxima bene eis consequa-ιur, quod pianὸ contrarium es doctrinae is Concilio Tridentino ira dit est. 6. deIu Mat. cap. o. ubi dicitur is auod esciri strois omnibuI mortuus est, non omnes tamen mortis ejus benefletu re- ,, rapiunt ineuit dumtaxat, quibus meritum passonis ejus commmι, vicatur, , Ac rim additur, eam meritυrum Christi communis
alanem fleri per Baptimum in quo homines renascuntur, es Iusti-flcantiar, quod etiam inlini eudu de Sacramento poenitentiae aliis ;Sacramentis, Opraesidiis a Deo institutis: id quod generaliter adoraves homines pertinet, praecipuὸ tamen, ct peculiari modo Acuhabet m pueris, qui non ni per Baptismum actu ipsis collatum in jusscationem , O beatirudinem renscuntur, ut loquitur Augustianus epise. 89.
IN sexta Synodo act.ε .sugil latus fuit Macharius Antiochenus. qudd verba D. Athanasia infideliter allegaret expromptis iis ,
quae errori, pro quo satagebat, favere videren rur, studiose autem preisis caeteris, e quibuS poterat veritas, & lana B. Athan sit doctrina constare. Eodem Pede passim claudicat Censor. &in praesenti prima propositione desisterantur haec verba,, Et in is nocentiam perionalem, quae scilicet, peccatis actualibus opis ponitur, Illibatam conservant,&in eum itatum bonorum nari turalium transferuntur, quem I. I. ex Angelico Doctore deis scripsimus, , Quam dolose autem amputata fuerint haec ver ba , intra apparebi L. Nuiquam Censor adeo vehemens, & agitatus, nulli hi adeo subdolus, & callidus, quam in hac, & proxime sequenti nota, ubi totis lacertis in Autliorem depugnat, omnemque movet lapidem, ut eum si non opprimat,saltem iniquiori invidia oneret. Tot enim, tamque dii parata adversus ipsum congerit, ut tantisautnoritatum, argumentorum, & dicteriorum involucris L ctori palpum obtrudat , inbecillium mentes confundat, ct inanium larvarum terriculamentis simplices deterreat. Ut autem responsio nostra via, ac ratione Procedat, summatim perli ringam, quae au hujus notae dispulictionem reponeda sunt.
In primis enim suadebimiis, infantes absque bapti 1mo decedet tes plura beneneia a Deo recipere. Deinde declarabimus, haedi F a ipsa