장음표시 사용
281쪽
Poetaea quidem, S Grammatica, nedum in Phyika, ct Historica eruditione,falsa aut prava disseminari di credi. Hi
vero nulla ratio hominem excusat, quod in Libros optim S,oc optima tradentes,censoriam virgam adhibeat ; ira rationes multae cum eo faciunt, qui Libros malos , ct falsi aut vitii magistros,refellendos corrigendosve suseipit.M gnam partem ex indoctis constat hominum genus. Inter ipsos literarum cultores rarum judicium est,ct crebra hau lucinatio. Ita vero interdum eonditur & eelatur,occolore veritatis,error ac falsitas incrustantur, ut vel peritis impci . fiant. Non est ergo illius vituperandum consilium,qui aberrandi periculo atque ab imitatione praVorum, Rempublicam aut statim,aut tandem eripiat. sed potius ille laudandus,qubd censura sua cauram faciat reliquam gentem, labore suo caeteros a labore exquisiti examinis liberet.
Ineptissimos taritum Libros d)nemii at Oiscere valentes ri,
xih in trutina suspendere S refutare velle,est hominis cum illepto ineptire cupientis. Caeterum qui ct hoc sibi negotii sumat,quo saltem ab imitatione similium arceat alios liteis
ris operam dantes,non ut suo adversus auctorem odio o
temperet, in prudentiam fortasse peccabit , nequaquam. vero in justitiam. Tractantibus autem dchujusmodi,quanquam interdum
lavis momenti,quaestiones,inculcanda est iterum modera tionis S humanitatis mentio. Quando aliter fieri non potest,ad ravim usque contendatur pro quacumque Veritate, in quemcumque errorem, ac malum Librum. Sed non la- cerentur in contraria,lichi absueda sententia positi. Nimia dicacitate non corrumpatur , non infametur bona causa. Rationibus tantum,non conviciis climaledictis,servata est palma. Praeterea quid, amabo,serventi censurae tuae,aut pologiae, culus argumentum est error intellectus, mores
quoque di personam adversarii interseris' Indignatur u ruas, se talibus armis defendi, cum se nihil revera delam
dant,ct in unius utentis probrum convertamur. Et tamen
censori suo, quem natura monoculum, gibbosum 3 cla dum fecit,aut ingenti naso armavit,pauci tanta animi minderatione olim respondebant, ut haec illius vitia non m morarent atque rIderent. Pauci ita sibi imperare poterant, iit adversarii luxuriam,ambitionem, artesque pravas imiterariam pugnam inferrent. Inventi sunt; parum dixi ι in veniuntur,qui paupertatem dc ignobilem Originem censis-ri suarum opinionum objiciant, aliasi in istius ore veritas
quoque di argumenta veritatis, obscuram ct miseram diacentia
282쪽
rentis conditionem , ejusque sinistram Drturiam eonabi-ι herint. Statuunt alii potiorem suae defensionis vina in re, criminando adversario. Quod quidem cum nihil utuit . tis saeph inferat causae, qua de agitur, id unum potest, ut ad Inhonestam vilεmque vindi m inser viat, Quando adjustam tutelam non potest. Parum cera videntur acuti , qui hac arte quicquam pro se profecturos se esse sperant. Vulnera quiciem inimico, sed sibi tautem non creabunt, ab eo non dissimiles, qui se non avarum , di nori demeriis tem probaturus , id tantummodo ostendendum sua init , se inter avaros atque dementes solum non esse Fieri tamen potest,ut non liceat solum, sed etiam quanis doque expediat, in adversariorum mores, ct crimina inquirere, moderationis tamen ac veritatis cura nunquam
seposita. Cum nempe ad veritatis in noeentiae praesidium facit eadem ipsa morum Scriminum revelatio Hujus: modi telo nonnunquam calumniatores feliciter repellunt. tur ρῆ di in forenti palaestra , ac in orationibus judiciariis mutas esse potest illitis usus.Praeterea aequum simul Slauciabile fuit, moribus eorum, qui recentiores Haereses conis dider litem intendere Nempe ne hoc quidem postremtim erat amumentum pessimae illorum causae , neque parum conducebat ad veritatem Catholicae Ecclesiae firimandam.
ut Ecclesiam istam , vera fide jam prolapsam, re a multis
saeculis invisibilem, Idolis S Anticnristo servientem estituerent, divinitus constitutos Lutherum, Zvvinglium, Calvinum, atq. alios id genus homines,dictitarimi eorum sectatores. Hos extraordinarios viros, extraordinaria Scoelesti vocatione ad Ecclesiam reforma ammissos, appellabant. Verum cum novos hoste Prophetas nos ostendamus, non solum omnibus Prophetarum donis caruisse, sed etiam multis abundasse vitiis, neque meliores evasisse, qui in eorum disciplinam ct dogmata concessere , sicuti praeter multos alios locupletissimus testis Desiderius Eras mus assirmat: citinam persuadere in posterutri se posse putam nonnulli populi, nuperos istos Catones h coelo ceci disse, coeloque consentiente, immo impellente , tot in Ecclesia Dei excitasse schismata atque tragoedias uti v ro adversus ipsos legitime ejusmodi argumento utimue , ita ipsi inepte adversus Catholicam Ecclesiana argumento a moribus ducto uriintuita utcumque corrupti Catholicorum Sacerdotum, Monachorum, oc populi mores tunc fuerint , cum signa in matrem suam Lutherus movit ἐν
283쪽
discessionem idcirco facere non licuit ab istorum societ
te, i comi aunione. In mores enim, non in dogmata viatium fluxerat; ct iniquum planε est, unctitatem di rectitudinem Religionis dimetiri di damnare . perversis hominum moribus, cum eontra damnandi sint pravi hominum mores h sanctitate oc rectitudine legum, quas ipsa Religio proponit.
CAPUT IRErrores in sanctorum patrum scriptis non dismutandi; sita
modese agendum, O excusandi errantes. Prudentia in proserenda veritate, in erroribus insiectandis habenda rario. mox moris in hanc νirtutem peccetur. Scandalis acs ditionιbus non aperiendus aditus.
Cum de fidei doctrina agitur, diximus, veritatis emissam poscere, ut vel iplis sanctis Patribus non ignoscatur. Id repeto : dissimulandi non sunt errores , qui in nonnullorum Patrum Libris interdum occurrunt, ne iis quisquam abutatur in Ecclesiae perniciem , quae contra sensit, vi sentit. Verum quandoquidem Christiana moderatio tanti facienda est , vel cum in Haereticos scribitur, quanto magis eadem servanda est virtus, cum detegendi, sunt naevi sanctorum Patrum i Hic itasve duo observanda in primis. Primum est, ut quantum fieri potest, non eris rorem solum, sed etiam erroris suspicionem a magnis illis . viris amoliamur. Quod contingit interdum, cum ex plurium locorum collatione deprebenditur , aliam fuisse e rum sententiam , quam quae in uno quopiam Libro, seu Libri loco, nare videatur. Tum si commodum aliquem sensiim eorum verba patiuntur, hunc ipsis tribuere fas est, nihil enim verisimilius eii ,' quam tales tant6sque viros , cum Ecclesiare caeteris Patribus omnia plerumque com cordes, ne in ea quidem opinione ab iisdem Patribus, at- qtie ab Ecclesia dissensisse.l Prolatis etiam quaudoque Cois dicibus notae melioris, parum sanis Libris succurritur,unde fluere videbatur parum fana doctrina. Et multa qui-Hem sunt, in quibus cum veteres tum recenti ores Haeretiis ei putant pro se habere sanctorum Patrum conseiasum, in loca n.n pauca producunt , suis in speciem opinionibus
284쪽
IN RELIGIONU NEGOTIO. Lib. II. asr
meommodata. Sedilud constat, nullum esse dogma. in quo ostendere possint Hae lici, non dicam omnes, std ne imagnam quidem partem tinctorum Patrum secum facere. Ubique aut inranes , aut plerosque Catholica pro se habet Ecclelia.Si qui favere Heterodorus videntur: adhuc adhubitis explicationibus non violentis, ct hi non rard ab ejusmodi notaliberantur. QDa tamen in re, uti saepὸ diximus, tam caeca esse caritas recutit, ut aliqua ex parte veritatem pessundet, Ne ii quidem in nostram causam sunt inviti tr hendi. Ramquam enim aliquis Patrum Paria cum Haer tieis quapiam in re nonnunquam scribat, inde sibi Catholica Eccleia nihil timendum nabet, quae non lingulorum Patrum auctoritato nititur, sed conjunctorum ; praestantiorem aut uberiorem istorum partem paucioribus opponere potest. Ad haec, ubi honesta nulla ct commoda ratio succurri qua ab erroris specieliberentur quorumdam Patrum diis m , ita veritatis amans hujusmodi naevos prodit, ut caritas simul vindiςςt toriundem auctores ii crimine. videli se culpam Haeresis non omnis contrahit, qui haereticam auiserversam profert sententiam. Oportet errori coniunxisse pertinaciam. Opus etiam est, ut priuρeiusnodi senuntiae inter errores ab Ecclasia numeratae fuerint, aut eae
sint, quae vel λὲMoesiae dec eo cognosti non dissiciis possint, tanquam a vera Ecclasiae doctrina alienae. Nullum autem . Patribuν indicare est in aliqua opinione tuenda pervicacem adversus Catholicam Melasiam. Alioqui, nsanctorum Patrum albo, sed Haereticorum ille iam fuisset inscriptus. Praeterea si quis eorum in m m sana sentemtia constantsm se prodidit, utique fuit sententia, quae fini crimine, atque intacta Fide Catholica , animo indui defendique adhuc poterat. quippe nondum satis explora is, & Ecclesiae calculo nondum i robata, sive damnata. His animadversis, caritati simulavoritati factum erit s ': neque religioni sibi postea ducet eruditus Scriptor, ea in sanctis Patribus modest, arguere, quae foris ablint a r tua totius declesiae. Et quidem nonnisi laudandus, qui , vjusmodi caritatis Chriitianae artes exerceat pro vindi candis ab haeresi S a erimine Idum fieri absque veritatis iactura possit liquis hominibus , atque Seriptoribus. Sed hoc beneficium potiore iure a nobis exspectant, quos
vulgo Patres dicimus, viri mmm doctrina, stiinitate, de sacro ministerio serumque insignes , ct ab ipsa Ecclesia laudati. Quamobrem Christianus pudor in iis desidera
285쪽
tur, qui acribus censuris tam Veneranda capita interdum exagitant. Neutiquam Vero tum ferendi Cen res , cum non solum veros immodesthiis errores objiciunt, sed falsos etiam assingunt, atque in eorum Libris reprehendunt germana Eccletiae Catholicae dogmata. Veriam de his ite. rum erit agendi locus, ubi a censura Joannis Phereponi S. Augustinum vindicabimus. Demum in veritate exerenda, erroribusque palam in se. Eiandis maxima prudentiae habenda est ratio, sinἡ cuius ductu vel ipsae virtutes, ad actionem deductae, in vitia do, generant. Ad istam nimirum pertinet, significare, quando,
quomodo, α quibus in locis , ct per quos aut dissim
landa, aut praedicanda sit Veritas. Primum isitur Prudentiae praeceptum est. neve ire, immo nefas interdum esse, veri atra qua ammoferre , atque inculcare , . quibus pes maenaricana infandala. Hic certε cum prudentia iustitia consentit. AEquitas nobis iubet ea silere, ac dissimulare, quae nihil publicae rei νη osint , ct multum privatae noceant, Proptere ue privatis adversariorum moribus in litera. rici certamine censura parcere debet. Nihil enim aut uti. te, aut ceria necessarium est populo rescire, quibus vitiis adversarii nostri corpus natura signaveri aut quibus per versis affectibus animus illius abundet. Solus nominum livor ex hisce spectaculis oblectationem capit. Contra v re adversariorum existimationi ct nomini ossicitur , eo. rum vitiis revelatis, publicὲque irritis; cum tamen huius: modi eensistae genus neque ad literariam litem dirimen. dam, neque ad animum inimiet meliorem essiciendum,ad. hibeatur. Iterum C Equiraspracipis, ne ita prodesse Reipaues
eae velimus , M ipso tempore i Due beneficio graisus eidem nota. amas. Ita omnium vituperationem incurrat Medicii
ille, qui ut ab aegroto morbum levem depellat, alium ipsi,
atque priore fraviorem, suo pharmaco creat. Clim itaque errores cs: vitia inter homines obtinent, in eorum castigationem earitas exardescet, iustitia armabiatur; unaquaeque pro tuenda Veritate e errore eliminan do. verum amoas iri aciem circumspem ducet prudentia neque agere linet, nisi opportuno tempore,locoinc ardore,
Interdum etiam silentium indicet,& ii pugna retrahet,ma toresque aut minores animos pro rei qualitate inspirabit. Nullum tam grande malum est inter Christianos , quod Christianae doωinae eorruptioni aequari possit. Nunquam
ergo silendum , nunquam occultandam veritatem pru-
286쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. Lib. II.
ctrinam venditare incipit errores, ct sententias vehino Dei sive seripto, sive non scripto, contrarias. Rursus cuin itistam fidein, divinamque doctrinam in me perdere qui Lquam hostis Clixisti nititur, me vel minis, vel donis vel aliis artibus ad Win ejurandam compellens , sive alliciens:
Him vox es vita suppetent, committendum mihi non xit, ut consessio veritatis, ejusque firmi isma persitatio,ini .
hi eripiantur. Caeterum in aliis casibus, ita postente pri dentia, non erit interdum erroribus eorum, qui sunt extra Ecclesiam, exempli Pati Ethnicorum, aut Mahumet norum superstitioni in apertissimum ac enorme indicendum bellum. Tria prima Ecclesiae sarcula, Terris Dustra MInseris contra pugnantibus, Religionem Christianam stupuεre triumphantem. Crudelissimos Tyrannos in Christi nomen coniuratos fatigavit , ct vicit innumerabilium Christianorum sortissima patientia. Attamen dissim landum non eae inter ipso Μartyres lacte nonnulli,quos in flagrantissimo veritatis α Relisionis aeto prudentia d fecit. Non contenti sanctissimam Religionem rationum
robore defendisse , Δ; superstitionem EAnicam scriptis αvoce fugiendam denuntiasse quod veritatis cultores r vera decebat, a Gentilium suoque Idola comminuerς, f na, ct cultum profanum eatam irridere, ipssisque Ethn
eos Magistratus ultro irritare non dubitarunt. Hinc a ctae interdum persecutiones , A multorum fides aut vita
indiscrimen adducta. Theodosii quoque junioris temporibus immanis procula excitata est adversus Christia. nos in Perside. Ex istis sublata sunt millia quam plurima,
ibique penε funditus excise Christi Ecclesia. Tot autem
mortibus di incommodis causam dedit unius cu*a. Au das nempe Epistopus, vir caeteris virtutibus illustris, sed prudentia non satis instructus, quod Pyreum, sive Templum Gentilium, evertisset, tum in se, tum in reliquos fratres , atquς in cuncta Christianorum Templa concitavitisam Persici Resis. utique virtIria feliciter ac fortiter dimicantibus utilitati sunt de gloriae. Sed accersenda sin.
necessitate non sunt, ne tentexur DeuS, ne constantia nostra mediis in cruciatibus periclitetur, aut altem ne in fratres, atque in Ecclesiam,nuserandae calamitatesctpostrema incommoda per imprudentiam nostram deriventur. Vide Concilii Bliberitani Canonem LX. atque in eum Μendo-S Aguirrii commentarios. Ad haec, veritatis praedicatores,ct insectatores erroruin,
prudentia circumsta Obet, atque indicam, quae scan-
287쪽
data, qui tumultus, quaeve ali4 incommoda conssequi potisint veritatem aut eo tempore, aut eo loco, aut ea ratione
depraedicatam. Si errores in doctrinam Christi mini inhIugnant, n0nnunquam minus malum fuerit tolerare pa isper, ct proderit Gifferre cςnsuram Animi Regum,e emispli caupa , exasperandi ita non sunt propter hujusinodii causas, ut eos ira atque ambitio ad schisma trahat, atquc ad Ecclaliam ver mque Religionςm ejurandam. Teterristmum malum sthisma est. Vae sinὶ ratione conflantibus. Sed vae iis etiam, qui imprudenter solicitant alios ad tam detestandum facinus. Sunt qui abusu , ct vitia, Merrore publici configere nesciunt, nisi etiam classico inflato juri.
hus aliis incauthosticiant. Nam sicuti regnorum aerumis nax nonnulli deplorant, ς/rumque Ructores lacerant, pompulos imprudenti declamatione ad seditionςs moventiat que ad auferendam legitimus rebus debit ira obedienti am: ita Praesulum αερςςrdotum, Monachorum non somniata vitia argumentum glias investivarum fiunt, qui tamen interim haudquaquam cernunt, se ita agere , ut plebs reverentiam exuat erga optimos etiam Episcopos ,
Et universo ordini sacerdotali obsequium neser. Abusus in Saex mentis ministrandis,in usu plexatis, in Iinaginuni sacrarum, Sanctorumque veneratione, atque in ιndulgenistiis promulgandis deprehensos destripserunt alii,damn runtque ρςerrimε. causam, consilium, aelum laudo. V rum ipsis pavpndum apsurat. iuerat, ns dum vituperand vituperabant, α abusus configebant, ipsas quoque res sacras, ct semper Upnerand/s, aux haereticorum ludibrio ex. Ponerent , aux etiam in conx ptionςm adducerent C tholicae plebis. In miracula confim invehuntur alii, aut nimis i ras nonnullorum Theologorum opiniones fermnon possunt ; pro utriusque conscribunt alii Apologias,
Qui veritatem isto in certamine tuentur, mira iustitiae gratam praestant, iis ue immerito irascamur, sed cum illi suis spicione fessi vera etiam miracula an aspergi non gnimata vertant ; aut integrum aliquem ordinςm ex paucorum culpa in invidiam incauxὲ trahant; isti vero miraculis etiaam falsis , aut opinionibus parum probobilibus eodem tempore , 'uanquam praeter sum propositum,auctorita tem ct licentiam concilient indignandum profecto est ;quddisti prudentiam prius non consuluerint ν φιmquo suorum scriptorum non praefecerint duruicem atque is sistram.
Quid itaque curae futurum sit hujus virtutis amantinum
288쪽
IN RELIGIONIS NEGOTIO. Lib. II. as
praedicandaveritas, erroresque sunt palam increpandi, fa- cile hjnc intelligere possumus. Intercium Vir prudens errois res populi, aut Vitia, atQue scandala Sacerdotum, ordimnque Monastici,deferencia potius censet ad Episcopos cyp
tissimum ad Aposto,icarn Sedem, quam publicis ve*andaci moribus. Certam ille mavult ab Oclesiae Principibus exsuectare medicinam , quam dubiam ct periculo am a privata censura Et sanε quidquid a Romanis Pontificibus, de ab dpiscopis,atque Conciliis in disciplina corrigitur,a
que interdicitur, quamVis multa se anpiquitate, ct populorum illa tueatur , turbas ct seditiones movere non soletς
nequit. Satis peria sum est Christianae plebi, nihil ab iis
auferri,improbata, aut immutari, nisi quod a vera pietate abhorreat a lacileque auctoritari legitimae ac venerandae ob talentes acquiescunt. Non id uε sibi permadeat popuIus de privatorum censuri. , ct maximἡ tacentibus P Haxibus, quorum ille niuina aut inertiam prosperasio consensu oves errantes interpretantur, vel quando agitur de non levibus superstitionum scintillis. Hinc aut nulli sensurae Nivotae missus, aut si quisqtiam, is certε rarus, ct periculosus, vi a Pastoribus dormientibus interdum avertiit ala imos gregis. Itaque prudentis est, ratri successores,
M Ecclesiae Antistites potius, quam populum ipsum ad ho-
xum emendationem concitare supplici Voce, mitiousque etiam querelis. Sed pergunt altum stertere,aut connivere Episcopi.Nοιο causam veritatis, S Zesum domus Dei, Serrantium cinnam idcireo abjiciat Christianus. Fas est ipsi publicis ieriptis revelare cognita Vulnera,fas sit comaere pertina alier rem. Ita tamen se gexat, ut eooem opere, atque insti- . tuto reverentiam suadeat atque confirmet erga silpremos' Ecclesi e Magistratiis. Abusul, ct scondala, ct falsam pietatem,preulares errores,configat obela: sed simul Saex merita, ct germanum Religionis cultum , ct solidam pie- latena,visanas sententias, ct unitatem fidei maximὲ commendet. De virgi nitatis laudibus agens, conjugio suam non detrahat laudem .' quod satis non cavim S Hiem, nymum olim suspicati sunt.quidam. Si divinae gratiae vim . de necessitatem tuetur,arbitrii libertas in ejus scriptis aeqI commendetur. Et Micissim arbitrii virtus , atque liberi ρeant pere non exto8atur, ut deprimatur digni Δ necet . Aas gr. M. Dum Mem corruptos vel ipsorum Praesulum
289쪽
L 8 DE INGENIORUM MODERATIONEi
d: Religiosorum ordinum inducere possit ac velit, aut albqua ex parte juvet ambitiosam de impiam reformationem, quam jabitant nostri temporis Novatores. ut ipsis-rum Episcoporum, scpraecipuε Maximorum Pontificum decretis atque Conciliis utatur ad haec omnia confutanda atque proscribenda, paritεrque prodat, quantum in hujusmodi emendatione excesserint Haeretici recentiores. QMaenam enim emergere vitia, abusus, ct superstitionum deliria penε jam possunt; quae Patres, Episcopi, dc Romani praesertim, suis aut schiptis aut Synodis antea non ejurarint, monuerintque esse fugiendat Praeterea prudenti viaro nusquam certe nimia opinionum laxitas probatur, sed ne nimia quidem austeritas. Quanquam si in alterutram partem peccandum sit, severitate malit, ne jam pronae hominum naturae ad sese emancipandam in vitia ipse calcaria addat exuberanti indulgentia. Non minus ergo anxih c gitat , quantum scriptis atque oratione sua prodesse
Ecclesiae ct populo possit, quam cauth circumspicit, ne qua
ex parte noceat. Atque hujusmodi ratione veritatis jura intrepidus exercet, simuIque numeros omnes implet judbciose sagacitatis,atque prudentiae Pertinet S ad istam viris
tutem inspicere, liciatne, an non, aut saltem num expediat, an non, in Moralis Theologiae Libris tot luxuriae secreta prodere, quae Sacerdotes quidem Confessionibus e eipiendis destinatos ad bonum erudire , sed simul etiam
multos eorum criminum antea ignaros instruere, ned,
mitivare, possunt ad malum. Q m quaestionem nos in medio relinquimus , de solum innuere necessarium pintavimus.
iau da, ct quibus de causis, damnare ct configere Libros, Pastoribus Eci Isia liceat, avrsit opus. Et hic a Censeribus Ecclesiasticis injustitiam peccari potest, in caritatem, in prudentiam. Labu .s'excessus in salutari ista auctoritate exercenda fugiendi sint.
Postquam vidimus, in annuntianda veritate, erroribus que, dc Vitiis palam corripiendis, convenire debere atoquo coniungitiva virtutes , sustitiam nempe, caritatem, atque
290쪽
m RELIGIONIS NEGOTIO Lib. u iss
atq Me prudentiam .' statim apparebit, quo jure,sic quanain Ecclesiae Pastores damnare possint ac debeant Libros vel olim editos, vel quotidie erumpentes in lucem. Explor, tum est, nihil magis futurum esse cordi pastentibuν π*sem Christi, quam xςmovere-avertere ab ovili suo qua cum'uς Vanena, quoscumque lupos. Qua emo ferant .periaiciosos Librospossim grasim , suo gregi impun, noceret Perniciosi autem minimi,ue ferendi haim ii omnes Libri , in quibus aut corrumpitur doctrina ver Reliasionis, aut justitia desideratur, aut caritaβ, aut prudgntig, scilicet illicaut falsa pro veris produntur , aut vera pro
falsis: quo laeditur talisio atque Jussilia. Aut mali sexentia veritatis ςausae sese immiscet et quo c/ritas vulnera. tur. Aut ma;ora Ecclesiae, sive Reipublixae ineommota , quam commoda, afferuntur : quod 'rudentiae adversa-sur, In his autum omnibus locum hanem debet Evclesia- meorum rudicum , dc Apostolicaepra sertim Sedis, atquφConciliorum auctoritas, ut quantum fieri potast e umcura, nihilossiciatur neque oritati,neque priratis ossicit' neque publicae tranquillitoxi. Non quod verit tem proci aegrὶ ferant,sed quod ferre non debeant. Alamsum aliena iniuria sinε necussitateynodi,ejusque praedicationem inopis portunε imprudentem; peractam in publicam remisiem verti; hqjusmodi enim benefacta aequius appesIεnda sunt malefacta. Audiendi porro non sunt Haeretici ut Ecclesi. stieis Pastoribus irascinatur,ost math quotidie diuunt, propter usium istiusmodi iurisParum san, aequi,dum εcelesiae
ac ino nefarit,quod ipsi in suis urbi spropter tempora xia commoda faciendum putant, nullum videlicet fere
tesLibrum, quo Regum iura laed/ntur, μ publisae leges improbentur, o publica tranquillitas aliqua parte indiscrimen adducatur. Quis vero Angloa e*empli caus/sommendet,quod Spinosae Liros ita hodie manibus clii nium N ittant , ut vel ipsa faex infima sectis steteris suis ibiquaerat praesidium; cumcertε ne unum quidem p
cae suae ius do concordiac vellatur Restaret,ut exemplisum confirma m excurretamque per aliquot Libros, a Catholicis S probis etiam viris co
seriptos, sed a Romanis , aliisve legitimis Masistr tibiis
confixos, quis palam fieme, unum ex tribus iis defectibus iustissimam damnationi eausam praebuisse. Verum S otio meo , dc aliena patientia facilὸ abuterer in re nimirum,