장음표시 사용
151쪽
eoepissem vi is grauibus. Qui dii etiam hoc addas ; Cum ob difficultatem diuinae ariis carmen desperarent quidam , ingenii laudem captantes viri l G. coeperunt illi aliquid reperi,
re inter orationes & versus medium, Ec, loco carminum, cudere inscriptiones argutas. Auctores huius rei Itali ,
inter quos mirifice hoc sive inscriptionum , siue elogiorum genere delestui
deinde & Galli, Germani, ceteraeque nationes imitari non dubitarunt. Parum honorifice tamen de nouo hoc inscriptionum genere sentiunt eruditi, quotquot sunt antiquae elegantiae tenaci res. Nam praeterquam quod exemplo veterum destituuntur e neseio quid dinclamatorium & sophisticum sapit a gutus ille inscriptionum stilus, nec ma os virum grauem decet, quam 'vestis auro gemmisquo operta. Uid. D E CLERI Mustum tom. III. disseret. ac. p. 337.ρqu. MOR H. disciplin. argvi. IlI, A. p. 18 o. seq.
eierum II. Interes hodie imitamur, quoties in portis, propugnaculis 'exemplo pontibus , aliisque publicis operibus inscriptiones ponendae sunt eonstri- P. Idem stilus lapidaris maxime ornat epitaphia ) , cenot P ης phia ), & alia huius generis monimenta-
quando hodie lo- - Non temere vlhim opus publi-
Cum in cum exltruxere Romani, quod non adueniant i dita inseriptione aliqua veluti conlecrarint. Illud dc hodie imitantur principes , famae sitae studiosiores ν ut vel ex solis illustris zmi au toris MONIMENTIS PADERE ORNENsi Bus liquet. Si e &hodie saepius situlis eiusmodi ornantur portae urbium aediumque publicarum, catarractae, arcus triumphales, Pontes , aliaque opera publica, qualia exempla passim exstant in E M. THEsΑvRI inferi-plisi utar. Hic vero caue nouax illas inscriptiones, quarum superiore para grapho mentionem secimus, imiteris. Exigit enim. temporum nostrorum e legantia, ut veterem potius illum misium lapidarem exprimere conemur. Neque enim probamur eruditis epitaphia hodierna , in quibus praeter vitae mortisque historiam , Sc aliquot sententias e icriptura lacra depro m-tas, nihil omnino occurrit, quod placeat. Imitandi & hic veteres, quorum epitaphia δc breuitate Concinnitateque,
re interdum etiam anxie quaesitis argutiis. acumine, sed non
commendant. Plura eiusmodi monimenta exstant apud GRUTERUM , REI-NESIvM , SPONIuri aliosque, e quibus
optima quaevis seligi oportet , qua oimitemur. Neque enim negari potest, alia sequioris aeui inquinatam Latinitatem ; alia vel auctorum vel lapicidarum ruditatem redolere.
modo differant, nemo ignorat. EPIT MPHIVM es littιιιιι vero sepidero summu , CENOTAPHIVM inferiptio sepulcro hon rario adiacta. Talia sepulcra honor ria sunt monimentum illud Drusi Μο-guntinum, vulgo dis meiat in , dc celeberrimum cenotaphium Pisanum , Caiidc Lueti Caesarum memoriae pQ situm , quod singulari eoque pererudiato commentario illustrauit doctissimus
152쪽
IIII. Materiam lacile sussiciet occasio. Nemo enim non videt, Earum si verbi gratia aedificium publicum inscriptione vel titulo notan- materia, dum sit, tunc finem, causiam efficientem, & tempus in eiusnodi monimento esse exprimenda ). Non temere tamen inscriptio publica poni solet, in qua non Principis honorifica fiat mentio γ.
Sic e g. muris Veronensibus Mee inseriptio addita repetitur apud GR u-TER. Inseri'. pag. CCXvI. I x.
COLONIA. AvGUSTA. V RONA. NOVA. GALLIENI AN A. VALERIANO. II. ET. LVCILL . Coss. MURI. UERONENSIUM. FABRICATI. X. DIE. III. NON. APRIL. DEDICATI. PRID. NON. DECEMBR.
Habes hic murorum finem, stilicet ut praesidio essent coloniae Veronensi : habes caussam, vel certe quibus consulibus Romanis id factum sit, habes denique aedificationis ae dedicationis tempus. Omnia enim haec scire posteritaeis intererat. - ) Quaecumque in monarchia geruntur , Principis geruntur auspiciis. Vnde non sacile praetermitti solet grota ac honorifiea eorumdem mentio.
Quid ' quod legibus cautum sit , ne privatorum nomina operibus publicis inserib1ntur, sed principum, L 3. D. de verio. pnR nisi priuati sumtus in
illa fecissem, L x. ρ. 1. l. 3. g. 1. D. eos. Notandum tamea , adulationem illam, quam in Romanis posterioribus ubique animadueriimus, ex inseriptionibus etiam passim elucere. Nihil enim frequentius est loquutionibus: DE-
tamen obseruandum, alio sensu haec talia de prindipibus diata , alio de aeterna natura, quam deum vocamus. G.
V. Ad dispositionem quod adtinet, a publicis monimentis se- Tarum. iungere leo epitaphιa, quo olim & inscriptiones priuatorum sta-dem dii. tuis subjectae pertinebant: quamuis uti antiquioribus temporibus in- positio,&scriptiones vel titulos statuarum plane ignorabant, & plerosque a q 'μς posteris demum additos esse obseruat IAC. PERIZ. Avivia A. his. c.
T. p. 3Oa. seqv. ita & iam pridem exoleuit mos ille priuatis de 83 90 dicandi statuas. In EPITAPHIIS plerumque praemittitur COMSECRATIO , cui deinde subiungitur MORTIS vel SEPULTURAE mentio ' . Hinc porro sequitur NOMEN defuncti eui ELOGIUM aliquod breue & acutum addi Iet. Aecedit postea DIES EMORTUALIS & desuncti AETAS. Nonnumquam & ALLOQUUTIO vel ad defunctum ) , vel ad viatorem , subiicitur. Quibus omnibus denique subiungitur NOMEN illius, qui istud monimentum fieri curauit ' . Reliqua, tamquam meεργα, merito Praetermittimus P. CONSECR TIO illa vel dedicatio saltim non temere omittebatur a Romanis, apud quos sepulcra pontificii ruris, adeoque religiosa , putaba tuta Fid. antiqv. Rom. ιιι ris prus. cιMi. ill Erant. II, t. q. p. 4 9. Quum Vero
illa dicata dicerentur Diis inseris: iamia per sere epitaphiis praemitti solebant litterae : D. M. id est, Du Manibiu, vel : D. Μ. S , Dis manibus sacrum , 8 3 item
153쪽
item : D. I. M. S, Dis inserta manibus TUISSET , cet. suram , I. c. GuTHER. de usis man. III, Talis est vetus illa: HAvE . I. Verum quum apud nos superstitio- BEATIMIMA ANIMA , Nos TR Eo , quonem illam iam pridem expulerit san- QVEMQv E NATvRA IUSSERIT, ORDINE ctior religio r consecratio illa in Chri- CVRcTr sEqvEMvR. Talis etiam sor- stianorum epitaphiis vel plane omitti, mula in antiquis monimentis sirequen- vel certe in lias litteras infecti potest: tissima : H. S. E. S. T. T. L. hies uses rD. O. M. S. vet. D. o. Μ. id eli , Deo sit tibi terra imis. GR0. Inser. p. cccxAT, optimo maximo Dertim , vel 2 Deo opti- s. p. DCLXXU , Io. p. DCXCi Ir , d. p.
) Solet haec elegantiore aliqua s. Quemadmodum vero his locis o
) Hic quoque cauere iolent an- MARTIAL. gr. V, 3 . Sc VIIII, 3 o. liquae elegantiae studiosioreς, ne no- Sunt & aliae sormulae adloquendi ci
CvM , minime omnium GERMANICUM, Sepulcra Romani sol ex illa ratione vocari Carolunt debuis bant condere in agris iuxta vias, ubi se. Ovilia bella nec triumphum nec di spacium quoddam, septo plerumque nomen dabam. Potius itaque consue- cinctum, residione occupari credebainta & solennia titulorum verba hic ser- tur. vid. antiqv. Rom. iurior. illustr. muarem. G.) Talia etiam sum elogia: 4. p. 4o'. fetu. Hinc tam frequens vi PRINCI.P1 IVVENTVTIS, PRINCIPIS A- torum mentio in epitaphiis Romanis. Micus , PRINCIPIS A SECRETIs , AB s hodie plerumque absurda. G. Sa EPISTOMs, cet. pe etiam desuncta viatores adloqui, M Id quo breuius atque ae. de communi mortalitate rerumque
Ris HvMANI. QUEM AUT NAsel NvΜ- Iranc sermulam non antiquam , sed QvΛΜ , AvT NvMQVAM MORI OPOR- Post renatas liueras inuentam esse ,
154쪽
eile pateat, idque praeclare demonstrarum sit a TH. REI MEI ao in praefati inscriptionum. Adde & hanc, quae in pueri sepulcro locum habere pollet:
ΜENTO. Aliquando & eolloquium aliquod instituitur inter defuncti cineres
empla habet Rhi Nis. Cas. XII. Insor. I. p. 6os. Est ubi aliquid rogare fingitur desun his a viatore , veluti: NE
') In hae subscriptione plerumque
necessitudo , quae inter defunctum &1uperstitem intercesserat , vel Caussa , cur monimentum positum sit , exprimitur. Tales sunt sormulae e PARENTI OPTIMO ET B. D. s. Μ. id est , bene de se merendii) C. cR spvs FILI vs , HOC ΜΟΝΙΜ ENYvΜ L. L. u. id est, Iti rus lugensatiae ) , vel CVM LACRUMIs
LIUS EX TEST. F. F. vel F. C. id est,
ex rosamento feri fecit . vel sacvmdumetira uti Paullo maioris momenti sunt
litterae : H. Μ. Η. s. id est, hoc monimentiun heredes sellinua , quas, quoties heredinario iure conditorium posifidemus, epitaphiis subiicimu,. Coeerum , ne cXemplum desit epitaphii ,
hoc ordine compositi, illud hie finge
ti Talia in vetustis epitaphiis &
titulis sepulcralibus quam plurima Ob'
struamus , quae iam BARN. BRIsso-
Nivs & alii collegerunti Ut paucis rem exemplis illustremus , aliqua do adiiciebatur poena , inserenda in aream pontificum , si quis sepul
I fer. Hag. I, 43. p. 87. Aliquando
edicitur , ne extraneum corpus in idem monimentum, vel infra finem maceriae inferretur , REI NEs. Hag. XII, 37. ne ustrinum monimento adplicaretur , ibid. n. Ix3. ut dolus malus monimento abesset, REiNEs. Hag. XV, 2 s. In
primis frequentes in veterum epitaphiis imprecationes, quibus iis dira quaevis
minabamur, qui sepulcrum violare non dubitaturi sint. e. g. OLLAM EI Vs 1IQVI INVOLARIT , AD INFEROs NON RECIPIAT vR , REI Nis. elag. XVII, I 68.
cons. Hag. XIIII, 33. Quin, quod mireris, ne Christiani quidem ab huiusmodi imprecationibus in titulis suis le-
155쪽
Nςς η'n VI. Reliqua monimenta publica ita disponi possunt, Vt prae misio PRINCIPIS nomine & titulo ), breuis rerum gestariam funibu addatur HISTORIA ). Eam deinde sequitur deleriptio Ob eorum. PERIS PUBLICI, hoc titulo notandi, vel OCCASIONIS, Opori huic construendo datae . Denique additur SUBSCRI-Ps Io personarum vel collegii , cuius impensis hoc mollimen
tum constructum est Hic quoque repetendum, quod
supra g. s. huius capitis monuimus , dandam scilicet esse operam , ne cum longo prouinciarum syrmate nomen 'rincipis proferamus. Quum enim stilo lapidari hic utendum sit e satius rit, vetere more Principum titulos recensere. Sed malunt plerumque viri ciuiles veterem morem migrari, quam immutari aliquid in coniuetis titulis
principum. G. γ Res gestae sere casu ablativos lent describi, e. D PROSTRATIS. Hos
Nonnunquam dc operis ipsius& occasionis simul iniicitur mentio, e.
Ubi tamen cauenda est antiquitatis adlectatio. Sane merito ludibrium debent cordatioribus, qui soblemne illud S. P. Q. omnibus sere municipiis tribuunt, ubi populo nihil iuris est in administranda republica, dc ubi
umbra potius collegii , quam senarus hoe nomine dignus occurrit. Romae saepe nomina subscribebant operum pinblicorum curatores. Hi eram viri senatorii ordinis , qui sub dil positione praesecti urbi erant, & sub se habebant procuratores cic dii petas tores Perum publicorum. De his erudite , uti solet, REING. Insori class. PIHI , ε. p. 371. Ceterum nostrum erit huius quoque para graphi doctrinam exemplo illustrara. Tale est, quod loquitur:
Si tu, VII. Potissimum vero respiciendum est ad STILUM , quem lapidari, LAPIDAREM vocant critici. Eum enim nonnulla singularia quissi habere, nemo ibit inficias P.
Praecipua hic tantum consecta- eabula, multasque loquiuiones , reliqMix. bimur. Obseruandum itaque est, Romanae imotae auctorιbus ignotas, qua- I. In marminibus mutιa mira -- les sunt ABANTE, DEANTE , AE-
156쪽
TERNA LIS. Vid. SCAUGERI indito, TAUROBOLIVM. GavTER l insortitionibus additos, qualem III. In primis in friptiones praeferre
etiani cap. is. surs indicibus inseruit REi- orthographiam antiqv.im, veluti OLONESIvs. Ex eo notamus vocabula BALLA- pro ILLI, COERAVERUNT pro citra-TA', PALLENA Tio, VALLATIO pro salta- runt, AB Et pro ABI, QUOI pro Cur
tione, CAPI et v LAR is pros ruo arcurio, Du- Imitari licebit, quae frequentissima re-PLICARivs , pro eo qui utrique parii peries in bonae aetatis monimentis, ve fauet , PRUNITus pro fruitus, , SCHOLA luti HE: C pro hie, suLPICI pro Stilicti,
OILARUM , pro receptaculo et 'narum. KALENDAE pro calentae, EIDVS Pro i-TATA , Μοσφύνηας Φιλι-ιρική νεου -- Lu. Reliqua pro obsoletis habenda. Ne- ζονα, PCII pro puer, PORA pro sueb que enim adsectationis notam effugies,la, vi RGINIA CONIUX, VIRG1NIus CoΜ- si orthographiam vetusti sinam, immo PAR, vi ROiMUS VIR. UTERQUE Aι- & saleam aliquando in hodiernis moni-TER Pro fratre. Quae pauca tantum spe- mentis sequendam existimaueris. Talisciminis loco damus. Verum caue in his est usias frequens A E pro E, e. g. CAE quaeras delicias. Multa enim huius ge- LERis , CAEREALU, immo, quod mi neris lapicidarum ruditati; multa vulgi reris , DIAE, COΜPARA ES , PACAE ,
dialeclo vel sequiori aeuo. G. debent PRArs BYTER , QUINQUAc pro ces iis, originem. Forsan etiam aliquando aber- Cereatis, dio, compares, pace , prese re, ratum est ab iis, qui inscriptiones ve- quinque. Eo etiam referimus promissi teres e lapidibus descripserunt. Quod cuumvlum B N V. ut AB Anus pro aba-
ostendit lectionis varietas. Summa fide itus, A TAM vs pro a alitis, BALIR A pro in Droscis inseripti bus vertatus est Valeria, uxoRI BENE BIBENTI PIOYxo laudatus ante Gonius. G. ) Exempla la- ri bene et tuenti, DUVI vs , I N COMPAR ne eiusmodi lapsuum plurima notauit vILis, vENEΜERENTI , VONAE pro du- . CAR. sp ivS: plura adhuc dabit ΜAR- bitus, incomparabitu, bene merenti, b QU. GUDrus, cuius correctiones orae Mae. Talia, quae magno numero dedit operis Gruteriani adscriptae maximam RE INES. m indise Inseri cap. 19. quis si-
partem publici iuris iactae sunt, eum nus imitanda putet: in noua & splendida marmorum Gru- IIII. Dequemissimas esse in inferipti
teri aporum editione, tum in actis erit- nihlιs sor Ias enasdam, quas merito ditarum I issensius, ipsaque noua mar- notabis, U. C. BENE DE SE MERENTI Inorum Gudianorum coi lectio . LunENs LusENs E. Plures idem in II. Singulares pustie esse in marmori- dex Scaligerianus antea laudatus suppe-bus eorstructiones, qualium haud pau- ditabit. cas notauit idem SCALIGFR, e. g. CvM V. Denique praecipue norandas esse si- FERAR vri Li EI CAR v M. Sed nec hic est glas, tes vocum albremationes , de qui- quod imiteris, quum eaedem id prohi- bus singularis exstat liber sERTOR tibeant rationes, Sc haec nimis archais- vRsATI, in Io. GEORG. GRA EVNThesauromu in sapiant. Licebit ex eodem indice antiquitatum Rom. ι . XI. p. I. re- Reinesiano quaedam huius generis ex- cusus. Addi possunt indices s CALIGERIcerpere. ADQUIESCERE CUI pro prope a- α REI NE III, nec non Io. MCC LAIliquem quiescere, AD CvravLvM AEDI- commentatio de si is vel tim , Lugd.riCARE, id est, ad colophonem perducere, Bat. cIII CCur, in quibus eiusmodi no--ΜiTARI CUM A Liuvo , Ex rARvo tae vel abbreviationes, in lapidibus ob-
CREVIT, MOLESTARI ALI cui, ΜONERE uiae, plena manu proseruntur.
VIII. Pergimus ad inscriptiones nouas, quae, suod ad materiam In adtinet, parum a carmine differunt ). Res omnis ad unicam regu- puonuin inrecii Fundam. Cultior. Latin. T lam
157쪽
nostim in lam redit, non temere scilicet in inscriptione ponendam lineam, quaRmateriR, non acutum quid o admirandum praese ferat . Attamen, si dicen- ' λςRVPi dum quod res est, quo magis hanc obseruabis regulam, eo mino-oiulio rem laudum reportabis ab iis, qui, quam frigida sit illa acuminum nimia adfectatio, non ignorant.
in Quaecumque erso inuentio poemati conlcribendo iniuruit, eadem &inscript .oni suppeditat materiam. Parum enim interest inter carmen & inscriptic nem nouam. ) Quum ergo sontes acuminum me iam Iuora, i 'b finem pari. I, cap. 2. g. σ3. dare n. zminerria et hic quidem actum agere nolo, sed exempli loco assidere sui sciet inscriptionem EM. THL-S A v R I , ut, quales sim illae lautitiae , harum rerum cupidis exemplo ostendamus. Exstat illa p. 319. dc Iobi, quem ipse Esaui pronepotem putat, continet elogium: cuius singuli prope sensiuaut falsum aliquid, aut ineptum, interdum etiam in Deum hominesque iniurium continent. G.)In arenam , o elueri Gemini congrediunt tir athletae,
Orientis aeter alter occiduistis imperator, Iub ct Daemon. Simplicem iurum videbitis cum multiplici hoste pugnantem, IIum semper eumdem, hune semper alium: Eui forma carens, formas iternat. Sed proderis Isis auuersarii varietiis,
En mollium Sabaeorum specie si latur . hostis,
tibi boves praedatur, Haec prima daemonis velitatio, robur enervare deliciis. Sed irrito euentu. D flammam mutaui ammarum hoster, o coelo eadens, et bisare non mimis, Incendit, quaeumque incedit: Et pascreter uulas igni depascitur, Hinc masicum Chaldaeorum agmen
inretitur, Cameros cum rc mribus eorripit.
A mei hane iacturam diuinus pugil, Etti opibus impeditior, quo dirior, Aeque benescum vocat nummi sinu ope adferat, Ate avferar. Sic praedonem angit, dum de praeda
Ha cte ηιιι prolusit adgressor: iam propius;
m regiam etατι at, in ventum vertitur. Nil enim aulae nocentius verit . Omnes tuνbat his turbo, praeter illum evi nocet ;
tui minas inter in iactiis , Latiore coelo' virvr, dum tecta subsidui
Sed maiores ciet Uermarum nimbos bis ventri I.
Dulcem senis sobolem inter epulas ruina Ioniis,
At facilius terram mouet, quam Iobum et
Eui ruente familia si mene potes
Nane tortoris imagine, emcias, non rapinrit intra e pus o cadauer medias , Iob vitam optet, vel mortem. Db neutrum curat. Et ante nrimen cauens aemulum Arnis
dum seruirur, Debellauer.rt; nise defessus Antagoni aDeteriorem sti vicarium suscerer,
Hira igitur uxorem delegat, Euae psremam piis malis imponere manum suadeat,
Benseam erederes hane maleficamus esset uxor,
Gii Meus edit, debili marito earere Detrahit hane pietatis laruam mariti pietas. Ae linguem lingva retrandor, priuere matiaet, invisus remugi ae sibi ;Totiesque hostem verberat , quotier spirateti nihil amaturus , prae=er Deum , mortem etiam odis. Nam postremis in malis, Fortius es mortem arcere, quam a cessera Iam
158쪽
ram inter rapvtiis di munas nudus, palmam tene . Sed ipsam in palmam victus tutiolae Damonam ultimor eonatus adhibet, amis rum probra ,ria tanta virtute, amaris salibus respersa , ramosis carminibus victoris famam
Habet hane felicitatem novissma
Puod inuidiam ex:inguit: hoc uno inludenda. Iob omneam miserrimus, inuidos habet amicos a
Nimissim poetas. Tam male mordaces, m vel ulierosum mordeant. Adeo inter aulicor, virgines Mosae lasciviunt. Erucit extremum hune laborem
frenuus Iob, sui tam ras ct contentus, M'ιhesiis lustrat. Irae imo eaeli theatro plausus excitat. Nec minore praemio, quiam praeli Regno , liberis, opibus, duplo at crinia hos ipse incitis cecinu eula tales eaeamo sellus ferit
PARS III DE VARIIS CULTIORIS STILI FACU TATEM ADSEQUENDI SUBSIDIIS.C AP UT L. . DE AUCTORUM LECTIONE.
L Atina lingua iamdudum inter mortales conticuit. In Latio enim ipso, ubi olim quam maxime floruit, sensim ita barbarota b γ Τω
rum commercio coepit inquinari, Ut clemum noua Inde ata ut moriuis
dialectus, quam Italicam dici moris est 9. Idem in Prouinciis hia- refere his linguae fatum fuit, in quibus LUSITANICA, HISPANICA M.& GALLICA linguae, in priscae Latinae locum successere ). Vt adeo nulla hodie sit prouincia, in qua vetus illa lingua Romana ita vigeat, Vt eam usu, Vel consuetudine cum prouincialibus, addiscere possis
Praeclare linsuae Latinae H-μυρ- AMO, &, ut ea sensim in Italicam miniata sit, ostenderunt CAR. du FREstia in Dissertatione, Glassario mediae ct in aeLaiunitatis praenuisa , bc CHE. C11 Rivs in Dissertarione de lingaeae Palleae o
. - De earum linguarum natur praeclare disseruit ER REvvCOD ιn Scria finio linguarum, cui iungendus NoRT A MO
159쪽
ee primum scriptus, dein Lun tin. cIola CLVIIII. in Ιχ. e cuius iub ticulo : Anexamen of the -a3 of teachis i hi latinrongus tot sirile rei aren hy use alas, in quo regi suadet auctor ut ciuitatem aliquam Latinam instituat, in qua solo viii ac consuetudine linguam doceantur pueri: quod consilium etiam, quod mireris, probatur Mo RHOFIo, adcurati iudicii viro, in Polyhil . I, 9, 2 I. p. 46 I. Sed vereor ego quidem, ne & Insructuosum hoc conuitum , & eadem L sinae huius ciuitatis sata futura fint, a olim rei publicae Platonicae, quae INGquam , nisi in Platonis cerebro, eκ- si itit. V. G. non est sperandum , qui Latine reste loqui possit, cum sutorem, aut pedisequum aut calonem nouae cuuitatis suturum. G. Latinam linguam comparandam cse non colloquiis, sed
stilo, docet sAr: Tlvs in Minem. s. m.
id. ad ν. prorimum. G. I line po- II. Ex eo vero consequitur, Ut Romanae linguae Puritas ac siilinum elegantia non aliunde, quam ex Veteribus, qui naufragium eu
ς Ructo' sinuat, auctoribus classicis, hauriri possint '). Quum vero multum reserat, quo ordine, quaque ratione auctores euoluas : de ca
eenda. quoque re nonnulla, more nostro, monebimus.
Cave tibi persuadeas, ex usu tantum & loquenti consuetudine ad Latinae linguae secultatem posse perueniri. Tantum enim abest, ut hoc fieri poisit, ut potius inde nasci soleat inquinatum
illud ae Atlidum dicendi genus, quo
monachi maxime, nec non Poloni &Ηangari delectantur. Quo sit, ut Itali, Latinae elegantiae istudiosiores, a ser-m nibus Lirinis etiam eum viris doctis
de industria abstineant, ne dictio aliquid
ex idiotisao verniculae trahat,quem et iam viri, quam ais eloqaontissi ni, in colloquiis vix effagiunt. Praelertim ob magnam illam pabrii sermonis cum Latinae lingua simili tu linem. Uid. quae ad pari. I, cap. 2,f. 7. t. I. diximus. G. Neque sola scriptione Latinae eloquentiae facultatem adsequimur. Quid enim iuvabit scribere, nisi antea ipsam linguae indolem ae genium animo conceperis ' Id vero qu i alia ratione consequi posss, quaeri rectis diligenter auctoribus, ego quidem vix intelligo. s Paullo distin. ius hae de re videndum
est, si pronuntiare aliquid velimus. Nobis ita videbatur. I. Ex usu solo loquendi in nulla lingua disces scribere, a Icurate scribere. Satis hoc apparet in plebe, malletibus. II. Sed ex usu loquea di loqui disces, ut loquuntur ii, a quibus didiceris. III. Qui igitur volunt aliquando loqui Latine, iis cum idoneis hominibus loqui prodest. IIII. Immo etiarn ad intelligendum & scribendum
tantum confert, quantum in vigentibus hodie linguis conferre quotidie experimur. U. Sed ad hoc ut adcurate & o nate scribere pollimus, insuper opus est lectione, & iis, quae mox dicentur ab auctore. remediis. VI. Habitus male loquendi nocet scribere adcurate vole tibus. VII. Caeterum si int tres gradus,
si mal quidem tractandi, sed ordine, quo eos indicimus, perficiendi in adultis ain intelligere, b) stlibere , c) loqui. VIII. I. infamibus inuerti ordo potest, Scres modo illo naturali tra iri, quo Maastinguas diceimus. VIIII. Sed illud tum demum fiet, cum idoneis praemiis inuitati idonei homine; paruorum institu ni praeficien: ur. G.)Sunt equidem , qui solum i
gendum cic ERONEM existimant. Verum
Ciceronianos illos, si diis placet, iamdudum exagitarunt viri cordatissimi. A lii omne aue Ires eo , quo scripserunt, ordine . id est secundum aetatum , in quas inciderunt, seriem legi iubent,
qua ratione viam serunt CL. SALMA-a IVM.
160쪽
IUM. Et ad i psarum rerum cognitio- potuit. Eo itaque ordine utendum puto,nem nihil poteli iteri adcommodatius. ut sensim ad persectionesi linguae per-G. ) Sed in se non potest non inaequale ueniamus, di auctor unus alteri veluti ac frigidum naici dicendi genus, quod viam sternan, quo facilius intelligi, ac in nec magnas ille criticus semper evitare succum ac sanguinem verti possiti
III. Quod ad ordinem huius lectionis adtinet , semper mihi se In lectio- probauit TANAQVILLI FABRI methodus, tanto magis admi- De ducto-
anda, quanto iucundius eius experimentum in ipso silio cepit, Vm ςς quem , a decimo aetatis anno ad decimum quartum. hac ratione ita in Q ut Vtraqile lingua expoliuit, ut cum viris certare posset ' . Nos Ve- eommemro, quamuis FABRvΜ non per omnia sequuti, FABRI tamen me-dauit thodo praecipuos Latinae linguae auctores ita disponemus, Ut qua-TAN. F. tuor cursibus ille ambitus absolui, ex prioribus temper animus ad IR
posteriorum intelligentiam praeparari possit.
) Μentionem huius methodi aliquoties facit νλaga in Epistolis, sed postea eam adcuratius descripsit in libello:
M.ti ad petur comm iure les humaniter
Greeques O Latines, Salmurii, cIIIa Lx xl I. I 2. Recula dant Irs Memo res deliteram e par MGSafratre Tom. 2. P. A. p. 61. sqq. G. ex quo tractatu pleraque ex cerpsit, Sc Pol istori Bo intexuit MoRuo . pari. I. lib. II. eap. s. n. 44. se M. Hanc methodum ergo dc nos 1 hquemur , sed ea vii libertate, ut in ipso auctorum ordine pleraque, nostro arbitrio , mutemus. Potuit methodus ista tota adhiberi in institutione unius aut paucorum aequalium: in publica schola Germaniae, ut vulgo esse solem, non
IIII. Primo itaque cursu, in quo singulari cura ac diligentia o-Qu
dos suaserim. Ex primo enim auctore Vocum phrasiumque aliqua le,endi teOpia, ex fecitudo geographiae veteris notitia, ex tertio historia i Romana, ex ultimo denique historiae Graecae non minima pars poterit hauriri. His vero praesidiis praemunitus, facile . ex mea quidem sententia, reliquos auctores omnes facilius intelliget.
Praedra . Equidem νAnga, pueri se adcommo- bulis di selliuς vide i possit. Argumendans ingenio, loco PHAEDRI, quem
dissiciliorem pro tironum captu iudicabat, capita aliquot ex euangelio ioAN-
Us propoliti t. t Sed non desiunt mihi
rationes, quare hoc consilium minus Commendandum putem. Inquinatior est interpretis, quem vulgatum UOcant, Latinitas, quam ut ab ea auspicium fi
ri possit Latinae linguae: & nimis altas radices agunt, quae ista aetate imbibi-m . Nec video, quid in PHAEDRII,
tum earum, si pauca paullo obsceniora omiseris, puerile eli, ac sumnia cum voluptate coniunctum Stilus tenuis, Ac plane talis, quali in familiari sermone utebantur Romani. Summa quoque in his fabulis est orationis puritas, nec iudicium siuum eruditis umquam probauit Scio PIus, qui nescio que in Thracismum in pax Enax stilo sibi subolfacere vitiis est. Videatur scMEπrx Rus in vita Phaedri, eius fabulis praemilia, & MO RHI