장음표시 사용
161쪽
rius de Patauinitate Litis, p. is s. Interminoreς PHAEDRI editiones praestant Io. CHRls TOPH. vvOLFFit , quae prodiit Hen iurgi tro'. 8. dc PETRI BURMANN , quae prodiit Hagae Comitum III '. I a. CZ Breol. 17 2. Inter maiores duae Burmannianae, prima, quae cum int gris commentariis Guuli, RITTERSH U- si , RIGALTII , NE UEL Eri, HEINSli , c l EFFER l, pnascΗH S excerptis aliorum prodiit Huraiecti cIIIac viri. 3.mai. oc altera, quae cum Commentario
nouo ipsius BuRMANNI prodiit Midae
t Rectiis me Faber , dc quisquis
Pueros velut a gremio sermandos accipis. In Phaedro certe traiectiones qua dam, & breuitas obscuritatem adierunt. Hodie ad initia illa tenerorum nihil adcommodatius Issorus Iberis hubn rianis Castellionea Latinitate a KRIGE rao donatis, ae deinde ipsa interpretatione CAsTELLION is , de qua supra dictum g . I a. ex tr. Epipuae Lannis obsimplicitatem orationis, & repetitionem eorundem verborum, Grammaticis initiis adcommodatissimae fiunt. Sed ad haec post vlvm demum aliquem accedendum. G. ὶ Pompe- Ge graphiae caussa Phaedro subivniam Mela. gimus PO M PON I U Μ MEL ΚΜ,
Claudiani aeui scriptorem. Ex eo enim non stolum terrarum situs addisti, ve-- rum etiam vocum phrasiumque copia non parum poterit locupletari. Latinitas eat in huius auctoris, etsi non adeo
elegans & florida, pura tamen est, &satis castigata , id quod profecto tironibus praecipue utile est. Inter meliores oditiones est 1sAACI VosSII, cui IACOB Us G Ronovius suam oppositit editio. NEM, in qua potissimum CLAVDiv HSALMASivu aduersiis uossia censuras insigni, dc familiari Gronouiano calam , aerimonia vindicauit. Sed & hoe non impune tulit, siquidem vos IrusH- pendicem observationum ad MELAM Ma-dini publici iuris fecit. Denique huic
In hac tamen editione non omnia, quae vossius aduersus ORONOUIUM mo innuit, exstare , viri do i monuerunt
Indignam tantis viris dixeris hane I tem, Sc plane pudendam, nisi nobis totelerantes pou NH editiones, totquctobseruationes utilii fimas peperisset. Imter minores praestat oditio, quam nu- Per cum orbe eruditio communica
EUTROPIVM, quamuis sequiorta Eurrv aeui historicum, veI ideo subi unge
dum M LAE duximus, quod nullus exstat scriptor, qui stilo simpliciore historiam Romanam ab ipsis urbis primo diis , ad occasiim paene occidentalis imperii ustiue tradiderit. Romanae vero historiae cognitione non poterit is C rere, qui se ad reliquorum scriptorum I ctionem accingit. Accedit, quod iam habet in hoc auctore tiro, in quo ge graphiae veteris, quam a MEL A ed clus fuerat, viam perspiciat. Latinitas est simplex, & nonnumquam satis te sa , ut adeo Sc vocum prhasiumque copia legendo illo possit augeri. Si quid ex saeculi genio naeui trahit auctor, sa-cile illud notari euitarique poterit, si
iungantur notae CHRI 1 TOPHORI CELLA
sui, in quibus illi lapsus adcurate n tantur. Quare & eius editionem praeceteris commendandam existimamus. Nouissime EvTRop IvM cum metaphras
162쪽
ἔn qua tamen editione multa itidem viri docti desiderant. Cornelius Subiicinius Eutropio CORNELIUM Nepos. NEPOTEM , idque ob multas nationes Nam primo, si quid ex Eutropio aeruginis haereat, illud eius lectione Deile poterit abstergi: deinde er. eo insignis
parabitur elegantissmarum tequutionum copia. Denique eadem opera eX Graeca & Punica historia tantum addiscet tiro, quantum satis erit ad sequentes auctores tanto iacilius intelligendos Editiones exstant innumerae: sed ego,quod ad hunc usum adtinet,ciliarianam reliquis
existimo longe anteponendam. Optima vero iam euitio est, quam cum notis
indice locupletissimo omnium vocabulorum, studio & Opera IO. ANDR. Bo-su consecto edidit, AvGusTi Nus et vinSTRUEREN , Lugduni Batatuorum cI ala
V. Emensus hoc iter tiro, iamque tot adminiculis ad maiora in-Qui se- structus, alterum auspicabitur cursum, quo TERENTIUM , CI-cundo' CERONIS epistolas dc libros aliquot philosiophicos, nec non IV
Terentius. Qui superiore cursu commendati sunt auctores, ad puritatem pertinent: danda ergo postea erit opera, ut & comcinnitatem elegantiamque veterum imitemur, huc pertinent auctores in
hane classem relati. TERENTIO enim nihil potest reperiri elegantius. Phrasis eius, si ab archaismis quibusdam di Dcesseris, non solum pura, sed .dc nitida est, quod ipse, quamuis alioquin modestissimus, in praefatione Heautontim rumeni prae se ferre non dubitat. Vnde Iector iam sensim elegantiae adsuescet, quae in Latino illo scriptore est maxuma , ceu vel eX christomachia Terentia-- na, editioni BOECIERI Argent. cla IaCLura. 8. adiecta , adparet. Quare haeceditio, dc Iindenbrogiana, quae cIa Iscxxul. 4. prodiit, reliquis omnibus anteferenda videtur, ma ime, quum posterior veteris grammatici, RELII DO NATi , scholia in TERENT1vM simul e hibeat. Add. B A R T H. Adtwrsar. Lib.
VIIII. Splendidissima editio est, quam commentarιο perpetuo illustrauit, di cum
ctiorem hanc omissis aliis eum interpretatione D NATI S CALPHURNii , ut &commentario perpetvo idem auctor postea edidit Hagae Comitum claI CCXxxv
8. mai. Criticae artis studiosis, remetri Comici rationem discere volentibus sit per omnes commendanda editio
tus iterum prodiit Amstelaed. I 727.4. quam Gottingae minore formae recusum iri propediem speramus.
Vt Terentius elegantiae Romanae, Geronis ira CICERO concinnae pariter ae fu- opymiamiae orationis sustu nos imbuit. Hine merito iam eius epistolae in manibus erunt, in quibus & elegantia, & ars
periodica tanta adparet, ut secundiam ex earum lectione se adlequutos multi lateamur, & in his HERNANNUs Busis CHi us apud PREINs ΗΕ vivΜ oras. I in p. 46. Conf. MVRET. pari. II. Orat. XVI. ubi Ciceronianarum epistolarum usum& praestantiam egregie demonstrat. Quod etiam a me peculiari Program-
163쪽
male factum. G. Nee adeo dissicilis
amplius erit liari ii epistolarum lectio ei , qui Mai non poenitendam historiae Romanae ix geographiae antiquae partem primo cursu ex Eutropio G Pomponio M la sibi reddiderit familiarem. Sele tu tamen & ordinu hic quoque opus eIL Merito ergo I. E iliolis au Attι- cum , in quibus CICERO rικιω, prae- sero Epistolas ad iuresos: nec non aes Lutumni devirent. Il. In his ipsis omitti possiunt eae, quae a Coelio, nec non a Tirone scriptae t unt; seligendae vero is primis IlI. epistolae, quas in proconsiliatu scripsti lis enim nihil sistet edecie an ius. Denique IIII. comparandacius modi editio, in qua ordine chro-Dologico epiliolae dispostae sunt vel quae Iudicem illius ordinis adiectum
habet, ut illae, quas statim laudabimus, S uenuvnai ANA. G. Ita enim le- otio concilior erit ob historiae nexum, ec continuam serient. Reliquis tamen editionibus palmam iure quodam suo praeripiunt Celiarsea, quae una cum
omnium procul dubio praestantissma G. Graeviana, quae cum notis intcnis
Certe sine MANVTii Commentariis aggredi interpretationem Epistolarum Ciceronis veto, nisi qui ipse sit historiae &antiquitatis Romanae consilitissimus. G. Epytilae ad Atticum optime prodie
Eiusdem epistolarum ad D. Fratrem libri irees, O ad Brutam liber et nus, cum
rio in epi solam primam deprcuincia amminas' uda. Adiectus est ad Marcum Tullium frasrem de petitione considanis i
ber, eum integro commentario VALERII PALERMI VERONENsis, prodierum H De Comitum claII CXXV. 8. maiis
Libris philosophicis feliquis praemila Crem
tendos ego iudicarim G onem Maiorem byei se, dc Ladii: in , ob sacilitatem. His dein . de subiiciendos litas erim ii res de os iis, ob adcuratam eloquutionem & conci nitatem egregiam, quam ipse CicZRoin prore artis filio ad comparandam Latinae lingi ae facultatem profuturam tu dicat. Proximos esse iusserim libres de di itinatione, oc de finibus bonorum c mac rom, eX quibus pnaeter Latinitatis ei gantiam hauriri poterit insignis historiae philolbi hicae cognitio, qua plane non potuit carere, qui reliqua opera plis sophica Ciceronis euoluere 1 fatuit. Libri tres de coicus, Cato maior, Lare litis , paradoxa, Iomnium Scipionis, ex re-
Libri II. de diuinatione O liber L da
164쪽
Splendido typo dc forma oculis comis
modissima est v EnηvaGIANA Amselaed. Ira . sol. 4. dc II. si naui excusa, in qua ad Gronouianam adiectae sunt notae P.
VICTORII , I. CAMERARII, P. URSINI
int par , aliorum vero delect.re. Magnificentissimam editionem M. I 74 I. 4. in usum Delpitini procuravit OL iv vs , ubi contextus orationis, cum varietate editionum principum , separatim ponitur, delectus annotationum, veteri more
reuocato, ad finem reiicitur. G. t Iulia, Ge. Perlectis Ciceronis epistolis iam per- Io spicuus admodum, dc intellectu faci
me in libris de bello ciuili, quos illis de bella Gallico praemittendos arbitror. Tota enim illa historia partim ex Eutropio , parti m ex Ciceronis epistolis memoriae succurret. Stilus eius est elusans, sed simplex , unde eum ideo Ciceroni subiungendum puto , quod quidquid redundantis copiae ex lectione Ciceronis forsan haeserit, lecto CAESA RE , polst abstergi. optima editio
est, quae eum animaduersonιbtιr integrisDION. OSSII, IO. DAVIIII, asi timque variis notis ex mι sto IOANNIS GEORGrica AEu II prodiit Lugduni Batauorum cIIII exm. g. mai. Regia magnificentia typorum dc imaginum icorna uit SA. CLARCΚΕ Lond. cI,DCCH. sol. Diat. adiectis LXXX. tabulis aere expres-
nem plurimorum MSS. contineat, editoris annotationibus intextam. G. )Quum omnes, quos commendauimus, auctores, profano deoru .n cultu selidi polluerint, merito iam his lubiungimus M IN Vci UM FELic EM , Chri itianum
scriptorem, quum ille dc elegantiae,3c concinnitatis sit studio sillimus. Dura vero sunt huius consilii mei rationes. Nam praeterquam, quod inde nostras religionis principia ac mysteria stilo elegantiore exprimere discurius e dialogus ille, quem Octaurum inscripsit.
etiam bonam partem mythologiae continet , adeoque viam sternit ad lectionem CICERON is de natura deorum , dc poetarum, in quibus mythologia utram qua paginam facit. Attamen ei , qui cum fructu lecturus est HIN vetv M, sea serim, ut simul ad manus habeat I ULII HYGINi fabulas, vel NATALIS c MITI mythologiam, vel alium ex eiusmodi scriptoribus mythicis, o quibus veteres coniunctim prodierunt Aas Domiclalac Lxxxi. g. curis secundis THO. ΜvNCL1Ri. Auctior splendidiorque ditio Amst. R. cIIIIccxi. II. q. debe
paruos huius argumenti libellos νR. POMET Panthetim Othiram tironibus commendandum ob facilem methodum , imaginesque deorum additas , quarum ope statuas, picturas, num
mos facilius intelli unt. G. Cet
ta , more novo, singulis pagiηis fuerunι apposita. Integra emendatissima in lucem prodibit ann. I7 s. I x. vol. In A. mai.
Qui ter- VI. In tertio auctorum cursu ad stili differentiam respicio. Hi ne
M t in manibus iam erunt sALLusTIus, CICERONI s orationes selectiores. LIvIVS, SUETONIVS, PLINII pane ricus , TACITUS , CVRTIVS,
PLAVTVs, SENECAE aliquot libri philosophici, & denique LACTA TIvs. Si cui non vacat tam vastos auctores totos perlegere : ei potiores inde partes decerpere licebit.
165쪽
Salis litu. Vt stili vere Attici formam animo
concipias, commendanda erit lectio c. CRISPi sAL sTu. Nemo enim fere. Atticam Thucydidis dictionem inter I aes nos illo adcuratius expressit. Tribus verbis intefras explet sententias , non circumducit, non interponit, a
que adstrictior adparet. Vid. LEO ALLATIVs de erroribus magn. Urori in dicendo, par. 36. ubi sententiam sCAL GLRi, breuitatem sALLvs Tio lib. IIII. Hi t. cap. 2 . negantis , refellit. Verbo rum tamen obloletorum atque archaisim rum nonnumquam adsectitor est, quod merito in eo reprehendit sc IoPri s de exercit. rhet. enerio. p. 13.
seqv. omnibus editionibus palmam praeripiunt Hassiana, quam eum notis
C. ρ,hi, Soli Rhodii & Asiatici, nec non ora-Wαιυnei. t u m rati & e citati indoles optime ex CiCERONI s orationibus elucet. Unde ad earum lectionem merito nunc se
accinget elegantioris stili studiosus. Selectas vero commendo, quales sunt pro S. Rostio Amerino , pro Archia pinta , pro Al. Marcella , pro Q. Ligario, pro ise Manilia, pro T. Annis Milone , Phi-ι pica Iec da, di quaedam aliae, con--nctim aliquoties editae. Prae ceteris tamen adolescentibus Cupis Tor RoRrcεLi Anti editio, ob dispositiones, notas , N indices commendari meretur. omnium orasonum plenissima optimaque editio I. G. GRAEUII VI vesi. s. eum notis omnium praecipuis, in
res exemplo quodam per Ipiciantur, merito decas aliqua huius praelianus smi scriptoris erit euoluenda. Vberius de eius stilo disputatum est a MoRH rio in dulsertatione de Pasiauinitare Lisus. optima editio est Io. PRID. GRυ- NOVII , quke tertium emendatissime prodiit Amselia. cIIII Lxxv I II I. g. mai. Vol. III. Hanc sundamento quasi substratam Stipplemenιιι FREINS HEMIA Nis , & incredibili vi suarum alienarumque obseruationum auxit ARN. DRA KEN ORCH cuius iam tertium volumen
prodierat Ams. I7 o. . reliqua expecta bantur. Suas tantum dedit notas, ted supplimenta FRDNsi EMiANa adiecit I. B. L. CREVI E R Pa f. cIII CC xvI. 4. IO. CLECICI editio repetita . Ut CDDCCXXXV. 3. volt. g. lectioni cursoriae aptissima, de qua praefatus sum.
Tenui, stili ellem sistit svrT Nos, Suetonius. saeculi II. scriptor, qui nusquam adsurgit, temper humi repit. Praestantissima editio est, quam cum nous im
numismatibus illustrauit ) , & selectis
aliorum edidit vir magnus PETRUI BvR-ΜANNus , qui ct suas adnotationes auedidit. Prodiit haec editio Amselodami
Eodem tempore , quo Suetonium Pliridi fioruisse eonstat, stili Ibblimis exemplum egregium dedit PLINI vs iunior, conscripto admirabili panerario, cui parem vix habet Romana antiquitas, cuius nouam editionem adornare V. CL. CHRIsTIANVM GOTT LIER sCHVVAR
ZIVM , mirifice laetamur. Sed & ADtici atque armi stili specimen edidit νLIN lvs , maxime in epistolis , de quibus tamen iam supra iudicium nostrum dedimus. optima editio est Cortiana,
166쪽
OLri prodiit A n. Aia. claIῖ xxxi m. 4. mi. Eadem ratione Paneraracus editus studio Io. ARNTEgNM Amsi Aod. clala xxxviii. 4. Eundem Panegyr, cum minuto ted eleganti typo edidi Goetii: MI cI,DCCX v. s. Epistolas autem ac Pand risum cum notis pedi penus L s. GlalacCxxxix. 8. G. In 'TACiro praeter acumen etiam so raram leu grauitatem sui maxime commendant eruditi : idque nemo,
nisi in istius lectione plano hospes, in
hus soloecus iste auctor , & plane eivuenum manibus excutiendus videtur. Vid. Wonius de histor. Latin. I, 3. Inter TACITI editiones reliquis palmam dubiam reddit, immo praeripit, prae clara illa, quam ex noua parentis sui IACoa I GRONovII ad AIS. Florentinum recognitione excudi curauit ABRAHAMO GRONou Ius, Lugduni B
ct aborum. Cursorias lectioni ac-
Stili elegantu dc ridi idem dabit
C v Rous , incertae aetatis seriptor, quem ob declamatori vin dc anxium dicundi
genus, naeuoiquo varios mula plano nouum ac suppositiuum scriptorem Putant. Vid. vossius de hse. v. Lat. I. s. G UID. PATI . e p. r. p. ys. CELLAR. in itiuuio de Curiis , evitMnι sua. pra: mus , π AGEN E I Livs in pera ii r .ia QM. . in D. IIII. p. 173. Ueria m, muttaciis luciamur, nonaim .nunem esse CURTI M a variis naeuis, tu dictions
aeque, ac in geographia admisita: non tamen iduo nitidum illum lcriptorem vel novum .ves plane e manibus iuuenum excutiendum arbitramur, vel ideo, quod
stilus ille veniistus , qaem supra descripsimus, a nomine, quam a CVRTIO a felicius exprimitur. CURTIVM A IO. CLERI cI qui in Arae Critica incleme
rius de illo iudicauerat, G.ὶ iniuriis
in Q. Curtio Rufo r.Atino in iure. Crum , O vindicam , Lugduni Batauorum cI,DCCIII. g. Opuma RTII editio est, quae elim omnibus supplamenni,
In laeso stilo regnat PLAous , qua& purus est , & tersius. Verum hic
obseruandum, L archaismos nimis a. mare PLAW6M , id quod tamen ita culo, quo vixit, condonandum est ILEumdem stilum ex perlonarum , quas in theatro sistit, ingenio formare , dc
hinc IIL saepius fingere phrases &
voces, ridiculas magis, quam Latinas. a qua re ne in grauioribus quidem per itis satis temperat, risum mouilla undecumque contentus. G. ὶ IIII. Locos quoque sertales, quibus abundat . aliquando parum esse urbanos, quod
167쪽
Ne dicam suile mirari ι s modo ego O vos Scimus inurbani m lepido seponere dicto, Legitimumqtie siluin digitis callemus
locum HORAT ii , Terentii editionibus addi solita , dc vAvAssOR de Hieradictione. His obsumaatis fructum ex
prodiit Amsviodarai cIOI CLXI III.,8. Nec negligendum pHIM PARA EI Lexi- con Plautinum, quod insignem utilit tem adieret omnibus , qui dictionis Plau:inae sunt paullo studiosiores. ΓNouam PLAvTi editionem minatus est
geneca. In actito acsententisse, quem vocant, filo, prae ceteris commendandus SENECA , quamuis eum etiam hac in re
iusto esse diligentiorem, iam supra exuviNCTIMANO Lib.X. 1, I 2 .seqq. G. aliisque sit obseruatum. Abundat s mes ENECA dulcibus vitiis, quae facilius, quam simiora, a iuuentute in imit
tionem trahuntur r unde merito eius Iectionem in tertium demum cursum
reiecimus. Ex philosisphicis eius scriptis hie seligcndos existimarim libros
de tranquiititate animi, de prouidemia ,εc de elementia. Reliqua, ut & epist De ultimo cursiti poterunt reservari.
Editio IO. FRID. GRΟNovri , quae prodiit Amseloda mi is 71 8. mai. usum. III. reliquis adcuratior, commodior , atque elegantior habetur. Subiungimus his omnibus LAcTAN- Lactan TIVM, Chri litanonim Ciceronem, quem tu i. saeculo IIII. ineunte floruisse constat. Lo enim duce facile diicemus, quae optima sit imitandi ratio. Nam Cic ronis dictionem atque ubertatem tam adcurate expressit, ut non temere quisquam paria illi ea in re secerit. Sumtamen ta in LACTANTIO naeui quidam saeculo, quo vixit, condonandi, quos aeque, ac virtutes illius cum cura ex pendit Io. AvG. KREEsia dis viatio, Ha lae Magd. iroi. habita, de fila Lactantii Iuomani. Insittit es eius diuinae multo nitidiores sunt libello de mortiliu persequarorum, quem STEPH Nus Ba LvZIus e codice coibertino exscriptum primus extulit Tomo II. Misecellan. Paris. I 6 9. 3. Vnde hunc librum non Lactantio, sed Caecilio cubdam tribuendum existimat MAS sv Erv S. Sed nec is libellus vel ob res , quas complectitur, notatu dignissimas videtur praetermittendus. Editiones insia trutomim ditiinarum exstant variae, in quibus Cellarianae locus haud postr mus debetur ; Magno apparatu criti-
eo rem sessit Io. LV D. BVΝ1M ANNUS , cuius editio L s. I 39. 8. mai. rei,
quis omnibus haud dubie praeserenda est. G. J Αlier vero libellus cum notis
oui quadi VII. Quarto cursu, iis potissimum, qui sese totos amoeniori- 0 ε bus Musis consecrarunt, dcstinato , non solum reliqua auctorum hactenus recensitorum scripta adeunda, sed de per ceteros scriptores omnium aetatum divagandum est . Euoluendi itaque erunt scriptores rei rusticae CATO, v ARRO, COLvMELLA, scriptor a
chitecturae doctissimus vi TEoivs, historici porro VELLEIUS PA
168쪽
enim scriptores, quibus & SYΜΜACHvri , & CAsS 'ODOR Vm , &patres plerosque accenseo , historiae potius, quam Latinitatis causi
sa euoluendi sunt. Quum enim viro eloquenti de
variis rebus di isterendum scribendumque sit r facile adparet, non suscere ei paucos auctores. Hinc phrases ad rem bellicam pertinentes ex scriptoribus historicis, tacticis, & qui de castrametatione egerunt Phrates Oeconomicas ex Catone, Columella, Varrone . loquutiones medicas ex Celso; architectonicas ex Vitruvio & Palladio; alias denique ex aliis petet. Unde simul intelligere licebit, quanis in e rore Versentur , qui solo lecto Cicerone ad summam eloquentiae persectionem se peruennaros existimant. - , quum dudum ante Cicero is Ser torra nem scripserit, non adeo elegans est. rei rustι- Arehaismos adhuc habet saeculo suo cae, Cato. familiares. Optimum tamen agricolam fuistis, iam coANLLtvs NEPos in visa eius Obseruauit. VARRO innumera pa ' ne seripsit, in quibus tamen praeter limbros tres de Metetissea & de lingua Latina IIII. ad VIIII. non integros , iragmenta tantum commune illud nauis fragium euaserunt. Scripta eius iam oli in doctrinae potius, quam eloquentiae laude commendabantur, QUINCTI L. V. Orar. X , I. A GU Tim de culitat.
Chlamella' i, 3. ..iega missimus de re rusti '' ea seriptor est coLvMELl.A , qui sub Claudio floruit, vir eloquentiismus, adeoque cum cura legendus. Coniunctim hos scriptores eum notis vir pum elar morum o terim rei rusticae
Μ. VlτRUVI vs ULLio architecturae Ser me seripior doctilsimus est, nec nitidissimus arta tota mun, quamuis saeculo Augusteo fi cturae I ruerit. Ηine in eo peregrinitatem & se' trutilus bitatem notant BARTHivs Adversari Is Io. & CAsp. SmoppIvs. Saepe in lin- suas varias transsatus est hic auctor. Latinae quoque editiones exstant haud paucae, in quibus commendanda prae tantissima, quam cum GVIM PHILAN-nai ilionaei integris commmitariis s
MEI MII ad loca quaedam Hirtinii obseruationibus, addira eius vita, vulgauit IOANNE 2 D L ET . Axyisclia. Ιε s. sol.
s Spem praestantiis mae editionis faciunt
ux Lxlvs Pax scutius sub Tibe- VH iistio floruit , historiamque edidit, cuius Paterea in pol trema parte ubique ostendit aes lus. mum parasiticum , stilumque Tiberiσ& Seiano obnoxium. Unde eum pintius panegyristen dixeris, quam histori eum. Dictio tamen eius, quidquid alii , est plane Romana , elegans , Ac vel
ideo commendanda, quod hominum indolem eum cura descripsit. Inde io. Η R. ΕΟΕCLERI enatus est libellus de characteribus politicis Velleianis , Argentor. 1672, 8. I Praestantis lima omni
um, ac nitidissima editio est , quas cum inremis scholiis, notis, variis lilii nisua, o ammaduo ibus doctorum y a cur nis
169쪽
iisne oratoria esilane, Leidae I 72s, 4. mai. J s Prodiit c AppERONNERII editio Insit titionis orasoriae Paris I 721. fol. quae Βιιν mannianam quantum ad hoc pus, nam celamationeι non habet )fide non bona refert, & plurimas editoris annotationes bonas malas adjunctas habet. Opus de insistitione oratoria cum perpetuo commentario edidit. JAsectista ductoribus his panegyricorum v samor. xςxum i in supra actum est pari. II. i. tor. p 3' . - RNrL3o CELSVs, suavillimae Laia tinitatis auctor, artem medicam niti- V in da dictione expressit, unde cum Latinorum Hippocratem , & medicorum Ciceronem vulgo audias cognominari. Optime de eo meritus eli medicus
Celsum emendatissimum, suisque illustratum notis dedit Amselodami r 3 8. s Novain editionem promisit coleb.
ni, bis iis Aseecit celeberrimus ille elegantia-
' rum pariter, ac nequitiarum arbiter , T. PETRONI vS ARBiTER , Satirici auctor,
a quo sola si abesset obscenitas , nemo felicius manum ad stribendum adpulisset. Perstrinxisse videtur Neroni niaeui infelicitatem, & sorsan , si integrum exstaret satiricon, auctorem habituri essemus non minus grauem vitiorum insectatorem , quam IVVENALEM. Verum videtur aliquis , parum castus, ea tantum ex opere illo ex cerpsisse, quae inuenerat maxime obscena. s Pro tantum melius dixtilet auctor praecipue t obscena enim vix decimam partem horum fragmentorum implebunt. G. J Commendandus itaque est non pueris ac adolescentibus, sed compositae mentis viris, qui Sinde haud pauca praeclare discent. Optima editio est, quam eum integris
didit pETRus ava MANNvs Traiecti aqRhenum Iros. in . mai. s quae post ipsius mortem demum secundis perpolita curis recusa est Amflesia. Iν 3. 4. mai. I Exstat Ec aliud fragmentum , Traguriae in Dalmatia repertum , de
doctos intercessiere lites. Edidit illud
tiam totius illius litis historiam texuit. variaque virorum doctissmorum iudi .cia adi it. Fuit etiam, qui totum P Ε-τxoNivM Albae Regiae a. r688. pertum in lueem extulit FRANC. N POTIus , Roterod. I 693 , I x. Sed non tam creduli adhuc fuerunt cruditi, ut hune sibi sucum fieri paterentur a milite. s Interim illud quoque insertum est editioni Lissens. i73 i, S. G. J squam
MENEio debemus. JE Traiani aeuo est sExTus tu Livs DominuI FRONTINvs , qui dc de frategematibus,& aquaerii libus di et eis stilo non adeo nitido stripsit. Strategemata δε-
setio plerumque addi solent i s sed &
pIus , Lugduni Batauorum II 3I, 8.mui. Liber de urbis Romae aquaeductibus opera & studio ili. IOANNI spoLrsi splendidissime prodiit ri tui
17 12, 4. mai. JAVLVS GELLI Us , quem asi cxL- A.Gellius, Qv M vocandum contendunt, Noctes
Atticas , sed luculentissimas , seripsit, quo in libro innumera philologica, critica, historica, philosephica , promiscue tractauit. optima editio est.
quae Lugduni Batauorum II Os , ε. mai. cura IACOBI GRONOvII prodiit. Nouam exspectamus a celeberrimo viro an R. GRONOUIO. t Accepimus a P. D.
LONGOMO aio indue illustratam ris
170쪽
. iriae RegnItiae I 4 , 8. G. JApulatus. APULEIUS, Madaurensis, Aser, momstrosae ac tumidae Latinitatis auctor est, Vt eum rudere cum asino suo lepide iu- dicaret PMi Lippvs MELANCHION. Pro Prietatis quidem satis est amans, & diligens veteris Latinitatis conteruator, sed qui tumore & adsectatione ita omnia corrumpit, ut phrasin eius non immerito docto in ptam cum vossio & Lipsi opo:ss adpellare. Mirifice tamen APULEi stilum amauit mi Liprvs BFROALDUs , a multi; hinc iure notatus. Commodissima editio est GEvER ARDI FLMEN HORS Tii , quae cunasticilegiis i Am RuT-
16so, 8. s Nouam operum editionem promisit ovDENDOR PIvs. J Cenμι- CENSORiNVs, quem sub Alexandromis. Seuero vixiise constat, librum scripsit astrologica mathematicaque doctrina reserti ilinium, de te natali. Stilus sini-plex est, nec plane contemnendus. Optimae editiones sunt HEN R. LINDEN BROGII, Lugd. Balatiorum Is 2, 8. &quae Cantabrigiae cum notu variorum prodiit. s Iam vero ea, quae cura SI-GLB. HAVER CAMPI, Litari Bat. I I43 ,
s. prodiit. Jvussus M XV Lavs OB FQVENs de prodigiis, quae sequens Romae & in vicinia acciderunt, Libros II. stilo simplicissilio scripsit. Eos cum
medicina scripsit. Prior liber una climreliquis scriptoribus cum notis variorum prodiit. Pol teriorem splendidit imae editioni seriptiarum rei rustieae T . II. inseruit celeberrimus io. MATTH. GESNE-vvs. Multa quae ad illustrandum vEOLTi uri faciunt, deprellendes in B Esse-Lii Miseelian is. JEiusdem aetatis scriptor AvREDUs Maer THEODosiVs MACROBius utilis amo ad litis. posteritatem instituto optima quaevis ex Latinis Graecisque auctoribus excerpsit. Quare etsi eius stilus vari accit, multa tamen veterum fragmenta hodie intercidisse conquereremur, nisi a MACROEio futilent conseruata. Certe ei inter alia debemus luculenti sinum illud e OcERONis libris de re publiea α-
οππασματι eν, quod Somnium Scipionis
adpellatair, in quod MACROBlus commentarium docti: limum conscripsit. Prodierunt MAe Ronia opera saepius, sed optima est editio, quae eum no: is integris is. PoNFANi, IO. MEVas: I S 1 AC. OaoNovit prodiit Lita nι Basatiorum 167o , 8. mai. s Nova editio cum notis variorum exspectatur a celeb. viro,
NARCIANi CAPELLAE stilus adeo fior-Alare ridus ta durus est , ut cum in alii ela- Copcll qtientiae auctorem suo stilo vocet CAs P. BAR Tuius, Aduersar. XXV, I 3. Fabulam scripsit de Mercurii ct philo Viae .nt ptiis, qua totam encyclopaediam, sed non satis feliciter, complexus est. Auctori huic adolescens I . annorum lucem accendere studuit HvGO CRO-τius, cuius editio prodiit Lugduni Batavorum I FP9, 3.
VIII. omissos videbis poetas. Nam PLAUTUS, TERENTIVS , An etiam PHAEDRVS, quos recensuimus, licet metro se adstrinxerint, dictio- Θ ne tamen familiari potius, quam poetica, utuntur . Neque i, m ἰς meri exiguus est poetarum usus etiam in soluta eloquentia, si cum iudicio legantur ). In primis vero commendandi sunt ob puritatem ρμ' miseerii Fundam. cultior. L in. X sermo-