장음표시 사용
61쪽
si tibi optima me sis omnia concesse,
si vestitium, quo ise tellus erat, an- nidumque de igito suum tibi tr didiι , si ex omnibus retiis se 'bum nudam , naque praeterea quidquam, excipit: ut sibi per te liceat innocenti amicorum σιλῆιs vitam in exestate degere. Hoc exemplum νω-s periodicae dictionis mensuram , quam supra dedimus, nondum excedit. Sed termini ita accurate constitui non possunt.
G. Eiusmodi pneumata sine non Inis elegantia sunt, si in loco adhibeantur, ut paullo post ostendemus pluribus. iarit, id eli, extensio, periodus est omnium diffusissima, quae plura
accumulat membra, quam vel robusti si si inus quisque uno spiritu eloquatur. Vnde semper in vitio ponitur tam eno mis circumductio. Exllat tamen mon- rstroiae eiusmodi σαειώς exemplum apud CicER. Verrina et ιιma, sub finem , cuius initium est: nunc te , Iupiter πιime maxime , euius asa donum regati, cet.
XXVII. orationi periodicae sue versae opponi diximus fusam,
qua uti dicuntur oratores, quotiescumque vel iurisim , vel mem- hiatim dicunt. Et huc pertinent SCHOENO TENES ' , & quam iam supra descripsimus, PERIODICA CIRCvMDUCTIO ).
Aecuratius ita dixisset Auctor e Fufi oratione utuntur oratores, non tantum cum in eisim vel membratim dicunt; sed in primis etiam, cum verba natin diali modo ratione , sine cura illa ambitus connectunt. Caeterum medium quoddam genus sunt Schoenotenes , Ode quo modo g. xαὶ diximus me a-δκεν, c. periodica circumductio. G. 4 Schoenotenes est, quando interi elis propositionibus incidentibus , vel una idea renerali in specialiores quam plurimas soluta, longius ac instar funis extenditur oratio. Non quaevis, sed quae colon alias futura erat. Sic OSS. 6, R , ε. p. 16o. G. ) Inde enim n men του σχινα-M . id est, funis c, tensi accepit hoc dicendi genus. cICER- contra Rul . Ι, I F. Hoc capιιe , Euirites, omnes genter , nationes, prouincias, rema , decemuirtim ditioni , iudicio , potisinique permissa ct ecndonata ese dico.) De periodiea circinmnsione Iam supra actum. Hic addimus ea omnium esse pulcherri ma, quae e membris oppositis confiantur. CICER. pr.
sa arripuimus , hausimus, expres mΠI, ad quam non cti, sed , Oi, non insimit, sed imbuit stimur.
XXVIII. De via periodorum ut quaedam dicamus, illud praecipue notandum, non serendam esse orationem, quae tota sit periodica η). Μiscenda ergo oratio versa & fusa, ita tamen misicenda, Ut singulorum generum beantur ). Quamuis enim splendida in primis sit oratio verti vel circumducta, &
periodi suo quaeque loco adhi-
ferret oratio, si ea integra constaret periodis. Quare parum iucundao sunt orationes is OCRATIS , quae paene totae periodis conflanti poti. Hist. nat. VII,3 o. Idem collocationis & numeri studium in s ORGIA , IIberatis praecept
62쪽
re , reprehendit DEMETR. PHALER. de eloqui: . I . qui etiam praeclare obse Liat, orationem nec totam periodicam, nec totam dissolutam etae debere.
Incisiun ac membratim dicimus in dialogis, epillo lis ad familiare , narrationibus, maxime, si ea, quae
intra bre tempus gesta fiant, refers velimus. Pneumate ad excitandos vehe mentiores afectus , puriodis quadri- membribus in exordiis proponendisque enthy mematibus I reliquis denique pro- milcue utimur.
XXVIIII. Solent vulgo rhetores etiam de nIumero oratorio mul- Quid semia praecipere , quippe quem sonoram iucundilli rinamque reddere orationem ex illimant . Sed satisfeci fle nobis xidebimur, si auia VRRΤVς ribus hie obsequamur, quarum superbissimum est, teste Ct CFRO- lib. NE, iudicium. Hoc vero docebit, in clausulis periodorum elegantissimos este dichoreum , anti afum ' ' γ, & paeona seritum ' . In principiis periodorum pedes & numeros sectari absonum videtur, multoque magis in medio, ubi susticit, si1 longae breuesque syllabae inter se misceantur .
- De numero oratorio copiose dil- Dequentia periodorum elausillis sunt serit ci fixo de Orar. III, ε . oc ca in verba eiusmodi a comprobavit, exsin re plerique cum sequuntur rhetores. Ait, auucamus. Sel multi tamen totam illam de nume- Anti pastus ex iambo & πο- rosa oratione doctrinam vanam iudi- cheo confiatus cst ω - - v. Hinc sae-Cam, maxime, quum toni illa res cu- pe CH. ERo periodos eiusmodi clauditiusque stet iudicio. Enimuero negari vocim e fateretur, ha&remus. nequit, multum gratiae accedere ora- Paeon tertitis duabus brcubitoni , si periodorum clausulae certo bus, tertia longa , & quarta itidem tir quodam numero absistuantur. DiXerat in constat νο- v. Hinc in cicha aliquando GRACCHus e abesse non potes, ' MS operibus tam stequens est clauiu-φιin eiusdem hominis sit, probos impro- la : isye id eatur, ut lain QvINCTIM bare, qui improbos probet. Latine sane N tempore inulti se existimari ut illam id dictum eli & perspicue, sed parum cICERONI s ubertatem adlequutos , si numerose. Itaque CIcEno verbis iisdem plerisque periodis illud E ssE vi DEA- conelmnus collocatis hanc essnhit pe- TVR adiungerent, VINcTIta Ins. πα. riodum: abesse non potes, quin eiusdem X, 1. hominia si, qui improbos probet, probos Cauendum ι etiam hic est, improbare. Quis neget, iam ob nume- ne qtiid nimis, insanire nonnullos iurum, qui accessit, multo grauiorem coniectandis numeris puriodorum, clegantioremque factam esse periodum i rudite, ut solet, ostendit CAVS rΝ. de Adde CHRIST. sc HRADERt de rhetori eloquent. saera rofana , GI , io.
Aristor. ρηφι O tD III, 8. p. 319. seq. p. 167. Huc pertinet verius in prosa, Dιehoreus est trocheus duplex de quo supra I, I, 19. obc xvia. G.
Nobis de tota re ita videbatur. I. Numerus proprie inest in Iongarum & breuium syllabarum permistione apta, i. e. argumento & affectui atque moribus accommodata. 2. Quantitas syllabarum cum pronunciatione, quae hodie obtinet, Latina non discer-G a . natur
63쪽
ornatam orationem reddunt transla-honcs.
natur nisi penultimarum , impersecte admodum numerum Latinum percipiamus necesse est. 3. Praeceptis specialibus includere numerum vix licet. Tanto minus, cum diversa nimis sint hominum vi in reliquis sensibus, ita in aurium quoque perceptione audicia. c. Ratio igitur ad facultatem numerosae orationis perueniendi tota relinquitur, a ut legendo & pronunciando aures adsuefaciamus numeris eorum, quos probari accePimus : b ut inter scribendum induamus eum animum , quo es le Velimus auditores aut lectores nostros: c 9 meminerimus tristibus grauibusciue & m qnis rebus longas syllabas, contrariis breues magis videri aptas. 6 Quae in Latina collocatione praeter caetera huc faciunt, ea auctor tum hic , tum supra I, I. g. I 8. R. praecepit. T. Pronunciatio ut iuuare numerum potest, ita corrumpere. Caeterum clenumero oratorio vid. quos laudat ad LONGI. 38, b. s. 9 no. STTOLLIVS . it. PE ARCE p. ISO et sten. G.
XXX. Et hactenus quidem de CONCINNITATE dictum P.
Iam porro, quid ORNATAM reddat orationem , curatius; o,ndendum est. Et hic quidem primas partes IRANSLAΙΙOM deferimus , quae si apta & moderata fit, incredibilem orationi conciliat elegantiam.
MOG. de InM. 4 , 3. apud CAvin 7, s. p. m. 2 83. G. recensem, periodorum genera , veluti κνου κλύε, spiritus & elavis, itemque προγυλωε
demonstratilia, negatiua , prohibitura. Sed Dirisus & elatus non aliter differre vi. dentur, quam oratio dimensa & filio. Plane aliter HERMOGENEs L c. apud quem Clatiis es periodus proprie dicta totam argumentationem complexa. U. Ro- unditas omnium elegantium periodo
rum generale nomen eae Reliquae denominationes a materia sere delumistae sun , adeoque huc non pertinent. Quin si ad materiam respicimus, innumera erunt periodorum genera. Itaque his Graeculorum minutiis immo. rari noluimuν.
Translatio vocaturi quod vox a propria ad alienam signincationem mmilitudine quadam transfertur. Vt si fortunam vitream dixeris pro inco stanti: adiistare pro celeriter accedere reonsuere multitudinem pro concurrere. Eam necessitatis atque inopiae caussa initio inuentam, posteaque frequentatam ob ornatum ac dignitatem, obse uat cICERo de Ora . III, 38. Vnde etiam quaedam metaphorae adeo receis
piae simi quotidiano vis, ut magis Ggni Ment proprie, quam propria ipsae. e. oculus vel gemma viis, pes nauis , Hiis maris, incendi vel inflammari ira, laci errore. Nescio an non & hue referam IVBi ERE pro consilium ea
re, sibi aliquid proponere , & ita in
mente ac cogitatione defigere, ut euelli non possit. Ita lane non modo poetae loquuntur, veluti LVCRErivs LP.
Qui peiere a populo fasces, saeuasque
64쪽
non quod violari summa Deum vis Possit, ut ex ira poenas plere IMBI
verum etiam CICER. pro P. Quin 1. &LIV. Lib. XI. quae loca debemus MVR To r. laces. I. 6. Add. TvRNEA. AduersXVIII, 1i. Nihil enim, inquit QVINCTILIANUs inst. Orat. VIII, 6. Iuιι verbis, quam bis artessitis, magis proprium erat. Vt aptae sint metaphorae vel translationes, obteruandae sunt aliquot regulae. I. In translationstio cauendum, ne ιnter se eonferas dissimilia. Hinc frigida sunt illa: ulmorum greges apud P LaoTvΜ PFud. I, I. v. 99. caeli sornices, Vid. Cicr R. de oras. III, 4 I. phalanx undarim, fossa pomi apud PRv-DEΝr. - η- hymno VIIII. V I4. Studio tamen talia nonnumquam adsectant comici, ut risum moueant. Sic PLAVT. rciιl. II, 3. v. 39. dixit lippire dentes, quum fame madent. Et Pseudol. I, I. v. 76. lacrιmas e puere pro Laerimare. II. Cauendum , ne translariones in frigidas hνp.rbolas evadant. Talis eli translatio illa ivvΕΗALis Saetra UI , v. 4 3.
Qui de sono , qui fit inter ungendum ,
Nec magis serenda illa FLORI Hist. IIII,
II. qui descripturus naues M. ANTOMI:
ca Lllorum, inquit, ct urbium specie non
sine or Mi re maris O LABORE ventorum serebantur. Quae iam calligauit BUCHNER Us de commuti rati dicendi, La. G p. 38. III. In laude a meliorδιιn, in vιtuperatione a drterioribus perendae sunt metaphorae. Hinc recte Cisis RoNEM laudaturus, eidem tribues flumen orationιν , os Gesser at parum iudicii ostenderet, quisquis eidem tribueret a Lninos labbres. IIII. In stilo grandi arsebus grandιcus ; in tenuiori a tenudoribus petendae sunt metaphorae. Sic decora est trans Iasio BuCHMERI orat. pan K. P, p, Iis. Ego perinde , dum nuncupata προ-
Iorum vosa incipio soli aere , inde potissimum ducam nitium, unde INTIRCEPTIsrDERIs nos i Lux primum PRORUPIT. At si quis in dei cribendis ludi masi stri natalibus hac translatione uti vellet, risum proiecto deberet lectoribus.
. Translationes des mi debent a reuus
notis , O honestis. Sic eleganter CICER. de orat. III, i. dixit Icopulus patrimonii, vorago honorum : obi curiores suil-sent sortia ct charybdis. Parum honesiae translationes sunt illae, quas i pie i Iotauit CICER. Rhet. III , 1. eafra a rose blica , sevciis curiae , pro quibua camilius dixeris enervata re pirbiua , pui a monium curiae. Nec surcnda illa cae
rae chariae, verba vomere, ructare ver
ba , & huius gcneris alia, qualia grauiter reprehendit Buci NE R. de eommutata rat. dicendi, I, 2. p. 44. VI. Danda es opera , ut genus translationis set tietur , id quod allegoriam vocant. Sic insulse quis diceret: fortuna VITREA est, dum ridet, mutatur. Quid enim vitro eum risu & mutatione s Elegantius P. sv Rus: fortuna VITR1A est, dum SPLENDET, FRANGITUR. Elegantius quoque
nec inuita teneri potes. Qua slegoria etiam utitur sENECA epist. G. Vides e go absonas esse loquutiones , haurire fructum Τ, adgredi rem iliciis maribtis. Fructus enim non hauriuntur , sed e Fun: ur, nec manibus rem adgredimur, sed attingi s. Est tamen, ubi & ve. tere et hac in re lapsi. BucMNERus mei. c. p. 4'. notat vulsus illos HORAT ii epist. I, v. I.
Ire una enim se utentia ter mutauit genus translationis et Feritas animalium est , mitescere frugum, tubura agro rum. Elegantius ita concinnasset versus: Non adeo FERV1 s, ur non MAN-
N DiscIPLINAE patientem accommo det aurem
65쪽
t Attamen nEnvNDA Rr quid adiru.ctum dixit CiCERO pro Ligar. cap. 3. Landem adolescentis existino ad meum aliqu)m etiam REDUNDAREPAvCτvM. Quod fure eleg. iiiiiii inum est. Id enim vult CiCERO, laude adolet centern tam veluti abundare, ut ad suum commodum
aliquid redundare inde possit. Cauenduin , ne nimio S im- anodesto translatorum viii in aenigma degeneret oratio. Est enim & hic, ut in omni vita , apprime hoc utile , ne quit nimis. Callior Ciceronis aeuo crat Latinitas, quum ea metaphoris , tamquam geminis quibusdam , di lingueretur. Ast saeculo quario castitas illa parum placuit AMMIANO MARCEL
iaio , aliisque huius commatis scriptoribus, qui nihil laus Latinum putabant atque elegans, nisi quod est et allegoricum. Qua de re CAvssi N. de eloqt . sacra O profana, II, 9 , 9 a. Floruit L nnia tis illa tempore, quo illa insania. 1uetaph pari in vel potius a letoriarum dulcedo cuncta seruaserat, ct iam FER Ruri ciCERosis Tulliana istio vulgo a celarur, contra aurea putabamur frigida quaeqtie ammina ct allegoriae, quil ut iiii Jeripiores sim regerserant. Vt eXemplo res fiat clarior, considera mihi, quaeso, illa ENNODia : diti salum qua ris , verbis in satione compositis, ct incerta liquentis elementi placida oratione describis, dum sermonum embam interioquctae sopusii rector diligent scaenarc r cursum artificem fabricatus trutinator exp ndis ; pelagus octilis meis , quod aquarum simulabas, eloquii demonstra v. Bone Deus, quam frigida haec sunt, Maenigmate quouis Obscuriora i sed talia
ferrea illa aetas serebat ingenia. Parum comtum videbatur, quod non erat ab legoricum, hinc non illiniciebat oratio, sed dicendum orationis vel smmcuriis em ba , nec Placebat loqrnu , nisi adderentur se I ιι. Quae omnia aeque abiurda
sunt, ac si quis in vernacula diceret: Man et molle init dem Schss s inre Rededurch die Elpen dor Echne in die stoe I isi facis. Adeo etiam illa , quae parce adhibita plurimum elefantiae conciliant orationi, eamdem frigidam& ridiculam reddunt, si nimis frequententur, maxime ubi non necessariumcii, has ampullas proiici. Quod si
veremur, ut probari possit Metaphora paullo audacior, licet addere particu
Ias excusandi vim habEntes, tanqciam, vellit, iriasii, & similes, quae μυλνγεν m. id est emollit ones vocat LON cIN vs 3 a , a, Vbi de tota re pulchre agit TOLLI vs p. I73. In uniuersum notandum , vsuin etiam hic tyrannum, bc delicias quasdam regnare, Vt quae mo-delliora sunt A minus dissimilia , minus inhonesta , damnentur , probentur audaciora. Vt in moribus quoque I at
veniam eoruis, vexat cenistra eo umbar.
V. G. Inire u in aliquem ita frequens eae Latinis de paullo alio sensu Germanis , ut vix Metaphoram esse sentiamus. In quitare volunt MACROPI Us & ARN vius, importuni putantur & intoler biles. Sic Euro volare licet, agere licet mare , equisare per undas Securas non licet, ne per Hos ArtuM quidem. G.
An etiam XXXI. Reliqui tropi , in primis METONYMIA & SYNEG
inetony- DOCHE non tam ad elegantiam orationi conciliandam, quam ad aptius explicanda veterum auctorum loca comparati videntur . Nec tamen laude sua defraudandae loquutiones quaedam meto numicae & synecdochicae ) , iamdudum veluti ciuitate Jonatae. Verum & hic adhibenda est cautio, ne, dum elegantes e ste cupimuS, Vel profani, vel obscuri, vel appareamus .
66쪽
1 verius dixisset Auctor, non tantum ad rigantiam--sed etiam etc. Sunt enim multa lumina orationis, quae his Tropis constant. Ottendunt enim auditori vel lectori eam partem, faciem. ue rei, qua magis placure, vel mouere, vel certe Perlpici potest. G. Duriuscule etiam veteres non numquam loquuti sunt, in primis poetae , quod ut explicarent rhetores, trinpos inuenerunt. Quis umquam a vitio atque absoluerit illa HORATIi , Carm. IIII, 4.
per Siculas equit it undas 'Equidem uvRET. Var. DA. I, IO. eo dem modo loquutum obicruat EVRI-
Sed i pie tamen fatetur vir doctissimus, aridarem ese hanc metaphoram ct HORA-
τι uri fecisse more suo, iit y sequendis
m ξενιῶν quaereret, seque quam lom gissime a trita is plebeia loquendi consuetudine abduceret. Inspice, lector, totum Iocum, Ac obseruabis, verbum equitauit primario ad Darum Astum, Anni
balem, pertinere; verbum autem conueniens Flammae & Euro esse e gen rati notione motus in verbo equitavit
repetendum. Taceo quod iudicium de talibus saepe gustu quodam constat qui ex ipsis poetarum bonorum eXemplis sermandus est. Uid. quae ad finem f. Praeced. obseruata sum. G. Nec melior est translatio CATvLLI: Ipsa seni secis volitantem flumine CUR
quamuis eam apud Ag sc RYLvM & Ev-nipi DEΜ repererit IDEM Lib. I. eap. II. Quis non duriusculo loquutum CIC RONFM dixerit pro Mareello ε dum ait: gladium vagina vaeuum in urbe non ubdimus. Id es sine vagina. Neque enim
vacuus semper ad cauum quoddam imane refertur , sed absentiam tantum eius
Sie non ineleganter dicitur, Tario Marte pugnarc. Qv IN CTu.. In
orat. VI, 3. bera ititurium I nus, TACIT. de moribus Germ. 2 o. Hoc cum G tra quadam Venere dicitur. QUINCTIL. Le. Solem diutιus Mugae Haraonis , CIC. Acad. quatis. I, I. com dere qΠrm,pro. eius bi na con timere , PLA H. Et quid elegantius quaeso illis PLIN. epikL I , s. Experieris , non Dianam magia montitus, quam Minervam inerrare. Eodem pertinent & notiisina illa: toga pro pace, purpura pro regno, seces, pro magiit tu, laurea vel laurus pro victoria, Icolus pro scelesto, seruitia pro seruis. ) Reeeptilsimae sunt loquuti nes synecdochicae , tecturn pro domo, mucro pro gladio, mortesta pro hominibus, pcob tim pro stupro vel adulterio, miles pro militibus , s Mnta pro plurimis. In 'imis notari meretur, vinteres ,. ubi de se ipsis in plurali loquuntur , non hoc iactantiae , sed modessae caussa facere , quasi omnia cum ahis communicare vellent. Hinc quum canit VI GIraus Aeneia. II, v. - edi nos aliquod nomenqne decussie
sERvius ad eum locum addit e nos , inquit, dixit , ad evitandam iactantium.
Nam si molari dixisset, EGO GESSI ,
Cauendum ergo I. ne projani videamur, dum promiscue consectamur tropos. Frigidissimum est , ubique inculcare Vulcanum , Iouem, Itin nem , Μercurium, & ' huius generis alia. Ab his eni in noxiis figuris, ut vocat AUGusTINus, merito abstinet Christianus, nisi constanti viis veluti in nomina adpellativa transierint. Sic nemo nisi nimium superstitiosus damnabit phrases : sito Marte aliquid facere, aeqvo Ioue .udιeare & si miles aetas hi iur neris. Verum nemo sanus probabit illas iurandi formulas, mecastor , ni hercis , Malos, a quibus non abstianuerunt
67쪽
nuerunt MANWivs , BE vs aliique viri ceteroquin doctissiles. Cons. IA C. THOMAsII isserti de Dii ethnici os circa Adverbia iiD ML 2. Cauendum Porro, II. n tropor ad alantes vel ob fovei vel , κήολοι fiamur. Id vero iis maxime contingit , qui poetas sequuti longius a vulgari significatione denectunt. Sic obscurius e t illud CLAUDIA- Ni de rapiti P Udrp. II, I s. sciata marito tintila, pro fibula a marito elaborata. Obscuriora etiam sunt ut nus pro sagitta apud vi RGIL. Aem II. v. F29.
quitur 'rrhiιr Priamum infso vulnerer posteriore Haesit sib gutture minus :Recte utrumque. Verum enim est Huniis Priamo intentabat Pyrrhus. Vbi telam haeret, ibi etiam vulnus. Sed si ita sumas et tilaus pro gladio, ut dicas aliquem vulnere lapides cecidisse e vel
minonem , Ut puerum iubeas mucronem
libi asperre , stultitiae notam metonymiae ix Synecdoches excusatione nota effugeris. G. Hospes ardet pro hospitis domus ardet apud HORAT. Min. I, s. Talibus qui in proca utitur, Obicurus fiet. Diiudicantur haec co.isuet dine. Non obs)urus est Germanis , qui
dicit Sempronium deflagrasse, er so abdigebranni , i. e. domum illius. G.
Figurae XXXII. Haec de tropis: magis orationem ornant figurae . extam o ' sed selectiores. Plures enim sunt, quae vix quidquam Venustatis. iiiii '' habent. Aliae ad dignitatem potius . quam elegantiam orationi
conciliandam; aliae aὁ affectus tantum excitandos comparatae sunt. Nos eas tantum, quae ad ornatum pertinent , recensebimus. t Certe non iminus. Magis nolim
dicere, cum Metaphora nihil sit ornatius. Deinde affectuu in concitationem non recte opponit Auctor pulchritudini. Pulchrum est quod placet. Placet Rutem oratio, quae affectus recte ex
NACI. ASIS , quum vox ejusdem 'adpeblationis, non vero significationis ,. Putitur. CIC. ad Attic. epist. XIIII, 14, 2- ι ergo ' sa ev a Brutorum ' minime illorum quidem: sed aliorum brιιι ram. Ita eodem exemplo dixeris: Aialis me onerar, haud malis. Elegans quoque II. ANA HORA , quae eamdum vincem in principio repetit. e. g. CIC. G
s . I, I. Ainil te niaturnum praesiditum patiuit, niiail urbis vigiliae, mhil confin-sιs honorum omnium , nihil hie munitissimus habendi senatus iocus, nihil horum
ora vultusqtie motaertιnt. Commendanda III. Ep odos , quum sententia acute conuertitur , Cita pro Plancio 28. Gratiam qui refert, habet , O qui habet,' refert. v ELLEL EATERc. II. Inium praeuinciam pauper disdiem ingressius, eam diaues pauperem reliquit. IV. PARONOMUSIA, quando voces eiusdem paene aut non admodum dissimilis soni coniunguntur. TERENT. Andr. I, 3. Inceptio haee es amentium, non amantium. Et e
dem modo dixeris r tibi parata retini verba, huic homini verbera. Miseram Iiberis magis, quam libris resertum. Non aditergus hostem , sed auersus processis. NEP. Attic. c. II. P Hlosophorum ita percepta habuis praecepta. Eodem pertinet v. IΜλ-co , de qua iam DEMETR. PHALER. Ob
seruauit, nullam esse figuram, quae plus elegantiae adierat orationi. Est vero imago adsimilatio, pro tali aeque ac apodosi dellituta, facta per particulas ve- iura, tamquam, insar, & huius generis
lui hereditate relictum odium paternumero Romanos sis confirmauit, ut prius animam, quam id, deposuerit. FLOR. Praef. A Caesare Augusto in saecidum uosrium haud mutio mimu anni ducenti, quis inertia Caesarum quasi eo fenus atque de
G t. nis quod sib Traiario principe --
68쪽
stri laeertos, O praeter spem omnium se- quam est, φή vbιque est. PLOR. Histor.
Nect.ιr impeν u quasi reddisa mantvte rue II. s. Reuiuiseentu imperii ves habitu mirescit. VI. PARADIASTOLA , quum di- fuit, qui notιam de Annibale vi ei itinguuntur, quae confundi vulgo so- comme. itus es, NOLLE P vGNARE. M. lent. SEN. epist. II. Non quι parum ha- RIPHRASIS , qua rem unam mulas am-bet, fu, qui r iis ei pii, pauper Ur. VII. biinus verbis. NE . Thm: p. cap. I. pru-ANTI SETON . quum contraria contra- dentiam Themistoclis laudaturus pluri-riis opponantur. CIc. Cruil. II, 3. Ex mis utitur verbis : cel. iur , qtme cpus hac enιm parte pudor pugnat; istac pe- erant, reperiebat; ncque m. nus ιn robMiulantia: hine Iadicitia ; illine suprum e gerendis promtur , quam excogitan tu ,hiαι mei ; illine frauda ιο : hine pietas; eras: quod O de insantibus , υι-ι. di. illinc scelus: hine eoniramia ; illine surore vides, veris ne iudicabat. CV d. t νιμ hinc homsar; illine turpitudor hine con- turis eallidi me conticiebat. XI. ΕΠΑ-tin intia; illinc sibi D. VIII. AN TlΜ NopΘΩΣΙΣ , quae tollit, quod dictumTΑΘΕΣΙΣ , quando propositio ita im est, oc pro eo , quod magis idoneum
uertitur, ut contrarius inde emergat est, reponit. Sin. con M. ad Marc. I. Pa senius. PLIN. Pan D cap. II. Non ideo trem non minus, quam liberos dilexisti:
vicisse videris, ut tri tinflari es, sed trium- excepιo eo, quod non optabas sprsitem: phare , quia vinceres. SENE C. vis. II. nee scio, an O hoc Cptameris. PMM e Quum tegere non possis, quantum ha u pi'. I, r. Quod me longae desidiae in- ' vir , sat es , habere , quantum legar. dormientem excitatui, si modo is sum
VIII I. ΟΞΥΜΩPON , quum contraria go, qui excitari possem.
XXXIII. Plurimum quoque elegantiae inest orationi, quaeri-Nee nontus formulasque antiquas aliis rebus sine adfectatione appli- ic mutast cat . antiquae.
Praeclarum opus di formiisii ct transfugam recipientium in fidem. Ea
sollemnibus putili Romani verbis existat, vero eleganter ad receptionem hospi- conscriptum a BARN. BRIMONIO , quod iis traducit vi RGI L. Aen. II. v. I 8.eX recensione U. C. FRANC. CAR. CON- Quisquis es, amissos hinc iam obliuis' RADi prodiit Halae noltraς cIIIICCXxxI. eere Grauos. in ses. Et nos quoque complures eius- Noster eris. modi loquutiones antiquas & sollem- Cons. spav. shes. at h. l. Tales etiamnes explicauimus in Bntagmate antiqui- sunt formulae : digna res, propicr quam ratum Romanarum , iurisprudentiam il- vadimonium deseras. PLIN. Hi s. nat. praefluserantium. Argent. CIDI CCxxxIIII. g. Aurem mi vestire, VIRG. Eclog. UI. V. . mai. B. BAI BINus suaesitis Orator. Omne piis fiam ferre , HORAT. de arte Q. II. excerpsit e Brissionii opere, quae poet. v. 3 3. Nee tu aram lita nec de . in primis ad dicendi usum facere v, precatorem pararis. TERENT. Heaut. U,
debantur. G. in a. v. 11. Censer vitio vel sine populi si se Vt exemplis nonnullis rem de. Iragio creattis , sestes submisture : Icr
claremus, antiqua formula in funeri- ptores proletarii vel capite cense, diuiderebus adhibita est e ILICET ACTvΜ EST. fenientiam, dc aliae innumerae , q as Eam eleganter ad herum accommodat ex antiquitatibus Romanis explicandas Parmeno seruus apud TER. Eun. I, I. esse, viri docti ad auctores veteres pasim s. actum es, ilieri perilsi, eludet et bi sin monent. Omnia enim haec ac velu victum senserit. isqvis Ears , No- ideo elegantissima sunt, quod ritus au-
69쪽
Iemnes nobis in memoriam revocant..di XXXIIII. Nec gratia porro ac Venustate carent adag., quae in omnibus linguis idem praestare Videntur, quod in cibis condimentum ). Sed cavendum, ne promiscue omnes linguae idiotismos, aut comicorum iocos proverbia esse existimes , qua in re vel ipse ERAsrius haud raro deceptus videtur ).
ime cidenti r qtiaedam reliquit, ob breui atem dexteritatemque se ita a. . inium vero ejusmodi adasia sint instar condimenti: iacile patet, inlullain insipida inque potius, mules am ct g m au risius: insulsa dicimus , quae nihil condimenti habent. G. suturam orati nem , adagiis iusto pluribus resiperiam.
Eris in his adagiis observandum , ne σμικa γ obsitia ad sceantior ora lom:
quod puerile es, er ore si . Sia' ubirer feret, eo ob quass gemmulae pum
purae inferant tir et maxime vero in epistolari silo , qui paroemiarum amoenitate mltius enitescis. Vt exerripia quaedam subnec amus : quid pulchrius est illisCICER. ad .diriers lib. VII. epist. 24. Habor Sardos v ales, alium alio nequiorem Quid elegantius illis TERENTII, Eun. II, 3. v. 8'. At enim ij x.ree in me eua tur faba Ita elegantor CiCER. de le- A III, I s. utitur prouerbio fluctus in P mouet. Immo Δc veteres aliquando initium tantum adagii, si notum 5c pediuulgatum esset, obseruamus adscripsin se, itemque iactitasse in HOMERI aliorumque poetarum dictis, quae in prumis celebrabantur, adducendis. Exemplum ex CICER. lib. XIII. ad A tici epist. 2 3. attulit MURET. Vari LCI. lib. x.
Varronem valdene ιibi placui . AIhi sit, se umquam quiaquam tam INVI TA , scilicet. Minerma. Sic & lib. VILal diiurs it g. 18. Et hoe tempore non IV:Dn fui ni , qui hinc absis, sed etiam b ratus, quamqciam quis, qui aliquid sapiat , nunc cle beatus potest ' Stat si Miu, cui licebat, pedibus er ec Upris tu, ii ibi esses, UBI NEC PELOPIDARUM ansi cetera : non idem pro emodum e N- sequimur. Integer enim locus poetae veteris, quem in animo habuit, talia est : ubi nee P. ypidarum facia, ne ef mam audiam. CICER. lib. VII. ep. 3 o. lib. XV. ad Atile. eis. II.
tum vulari omnium sermone tristim ,
quod pliumque ad factum aliquod amoenum aut ri iam veterem i jimile quid respicit. Adagia non sunt, I. quae nihil
habent acuminis, v. c. bene compositum
par ; sim is simili gaudet. Acumen vix potest infelligi nisi ex applicatione. G.)Nec II. hoc yomen merentur unius veI alterius auctoris dicta, quantumuis a cuta. Sic is . Glau. e. 87. notauit a
Augustum quotidiano sermone usuris passe illa : Ai Kalendas Graecar , id est, numquam. Contenti simus hs C tone, id est, contenti simus praetentiabus. Helocius, quam asparagi coquantur ,
id est, esto. Sed haec quum Augusto fuerint propria, vix adagia dixeris. Interi m prouerbiorum omnium origo inde repetenda, quod primus aliquis eommode aliquid dixisse visus est, quem deinde vel seculi simplicitas, vel certa natione imitati sunt alii. Si quis Au fhoris cireumscriptiones adhibere omnea velit, pauca relinquentur proverbia.
G. i Idem censendam m. de linguas
70쪽
idi imis, aut veterum poetarum 1en-Ientiis. c. g. acti. m agit , frictus numerat ; Dιria lente. stila tanto dignum mei hie promissor his ti ' ζ1agno remata
marinias nugas agit. Elegantia haec non carent, sed non tamen lunt in
Prouerbiis ponenda. - - φὶ Multas poPtarum sentensas, multos idiotismos prouerbiis adlcripsit ERASΜvs ROT. qui maiorem dedisse o-
peram videtur, ut chiliades, quam vis electiores paroemias colligeret. MVRET. VAE. Def. XII, Is. O sq. Nempe non ea tantum collegit Erasinus, quae in prouerbio iam citent, sed quao apta e sient ad recipiendam notam prouerbii. Si illa ponere sola fuisset consilium, de quibus constat, fuisse in prouerbio et altero vel tertio tanto minor
fuisset sulcipiendra Iabos. G. )XXXV. Denique & sententiae acutae suo loco adhibitae maxi- Et sen mopere ornant Orationem . Sed hic quoque cauendum , ne tQR
litia nimis ' ); aut ne vulgaria quaedam de moribus praecepta ubinde inculcando, egregii quidquam dixisse nobis videamur ).
) Sententiarum virtutes fiant, I. acu men, II. rotunditas, i. e. si concinna P riodo conclulao fiat, III. & sapientia, ut aliquod praeceptum complectantur. I a. les tiant illae se NYCAS de viti beat. c. 3 o. Sententiam se re unius sequi, non et uae
est, sed factonu. Et de bens. III, II.
Urinum hominem semper bonscium d D tat , ingratum Iemel. Αst si dixeris: Omnium rerum primordia a precibus feri debent, vix hoc lententiae nomen minrebitur. Sapiens quidem est hoc prae
ceptum , sed nec acutum nec rotundum
Recte ait AvcT. AD HEREM IIII, Ieia Sententiae , Oratione non δε-bent frequentari, ne magit vivendi prae-μptores , quam rei actoeres videamur. Ada. BucHN. de eommur. rat. dicendi II, 7, D. p. 1Ο.
Neleio quid vulgare sapit semientiosa eiusmodi, quam voeant, Et
quutio. Vulgus enim quam saepissime utitur sententiis, quamuis parum ac tis. Vnde & comiti personis vilissimis sententias quam plurimas tribuere so
lent, . c. TERENT. Andri I, I. Sosiam
inducit, Iibertum frugi, qui paene πιhique domino respondet, adhibitis sententiis. Recensente domino benescia, respondet : istaec commemorario, quasi exprobaris es immemoris benes i. Res rente deinde illo filii sivi institutionem dc genium: nulli rei admodum addictitati et iterum respondet Sosias: id arbitror, adprime in et tia ess,e et tite, m nequid nimis. Laudante dehinc filii in parandis colendisque amicitiis lollertiam edenuo philolophatur Sosias : Iasienι
vitam instituit, namque hoc tempore ob filiorum amicor , veritas OLMm parit. Narrat inde Simo, quomodo occultos filii amores deprehenderit , rationemque reddit, Eur eum nam 'haud obiur- , parit. Quid hic Sosias Denuo philo-iophatur, & ex ingenio suo depromit sententiam. Recte putas e nam si illum
obii rges, vitae qtu anxiuium tulit, quid facias illi, qui dederit damnum arm malum ' Talia vulso semper in ore sunt. Vnde sidus eiusmodi tententiosus p rum placet accuratioribus dicendi m gistris. Vid. .rNcri L. Ins. orat. VIII, s. qui etiam x, I .. Senecam reprehemdit , quod rerum pondera minutissimis sntentus Iregerit. Obseruandum diligenter discrimen
inter Gnomen, L e. sententiam genera Iem, & Λοι ma f. sententiam applicatam. Saepe magnam hoc habet ven