장음표시 사용
81쪽
magnificum prae se ierunt. Quam grauis v. c. eit illa sententia PLINit Panira cap. s. f. s. Flexibiles τι almumque in partem duc-ur a principe , a quo ut ita dicam , siquaces sumus. Huic enimeari, huic probati G cupimur: quod1st stra sperauerini dissoniles . eritιe obsequii
eontinuatione peruemmas, vι prope omnes homines uni is moribus vitiamus. Et in-
Uriectis quibusdam : nam vita principiscensura es, eaque perpetua: ad hane dirigimur , ad hanc conuertimur: nee tam imperio nobis opus est, quam exemplo. Eiusmodi loci communes dici non po- teli, quantam sublimitatem concilientorationi. Eodem pertinent III. simili u-din s a rebus gran ibus petitae, exempla heroica, testimonia atque apophth*mata virorum maximorum. Sic quando BUCHMERus orat. pane IHI. p. 97. tractat locum communem de laiutuprincipis, qua communis omnium salus contineatur: primo adfert eXem plum Augusti, cui Puteolog praetem henti nautae acclamari ru : per ilium se vis re, por illum nati lare , libertate atque fortunii per illum sivi. Deinde si-antilitudinem addit , petit m a diuina
providentia , quae omnia foueat ac stueatur per uniuersiam orbem. Vtraqua amplificatio grandis ac sublimis eli. Grandem orationem reddunt schemata, cunx omnia , tum ea cum Primis , quae vel splendorem conciliant orationi , vel ad adsectus excitandos sunt comparata. Talia sunt interrogatio , Συμπλεκη , exclamatiis , apolaophe, prosopop Ga , Iermocinatio , cet. qqamula in his quoque tenendus iit modus, no
in parenthesum euadat sublimitas. Hic sumi in manus debet oratio pro Lege Manilia, Is reditum ad Puirites . . pro M. Mareel o, aut similis , S , quae
hie praecepta sunt Obiuria.Ita a TVLLIO --
x .h. ., XLVII. Sublimi characteri opponitur FRIGIDUS. Frigus vero
politi, Ob Oritur, quoties suis Vel de rebus exilibus grandi ac phalerato maritidus. orationis genere disterit η , vel ineptis hyperbolis ), acuminibusque parum argutis P, vel epithetis denique absurdis
Commune id vitium suit aucto ribus sequioris aeui. Stilum sublimem
adsectarunt CAssi ODORUS , SIDONIUS APOLLINARIS, SI MMA HUs, etiamsi de
rebus exilibus dissererent. Ε patribus maxime frigidus videtur TERTULLIR-bus , in primis in libello de pallio.
Tam tenue in enim caussam acturus , tanus incedit cothurnis , ut in Philip-'puin inuectas DE KOSTHENES non grauius sublimiusque loqui pItuisset. Frigus esset, si iecio scri si s ut i sed Satira
quod silerat motum in sententia, quos re item e ci non potest, exoritur 'sturopse DEMETRIus exemplum adducit locum auctoris nescio cuius, qui lapidem deicripturus, a Cyclope in navem Vlyllis proiectum. inquit, που λιλου κιγες ἰνINWra ἐς ἀν- , quum lapis derectus , cora. ια εμ pascet ant. Nihil est hae hyperbole frigidius. Talia etiam haud rara apud FLOR v M. Iam supra frigidam eiusmodi ζωιλὸν de nauia bus M. Antonii adducere ine memini. Iam aliam addo ex lib. II. cap. II. De rimus Brtuus aliquanto latius Celticos Lain Aramique , ct omnes Gallaecia populor, formidatumque militibus sumen Obιιιιionis, peragratoqtie victor oerani litore non prius Agna conuenis , quam eadentem in maria Duma. Obruἰιu que aquis ignem , non se
82쪽
quodam saerygii mitu horrore δε- prehendi . Quis haec legens non mera sibi prodisia narrari putet ' I t tamen
mini in Hii pania vidit Romanus miles, tanta, ampullis dignum. Cur enim so midaliunt Limaeum si uuium ' cur sine horrore non adspexistent solem occidentem l Nihil ergo hac nori h1 perbole frigidius. Eleganter Qv IN TIMAN. Ins. Orat. ιλ U III. cap. 6. Huius qtio.
ad risum : qui si optus es, et rianuaris:
) Talia sunt frigida illa acumina, quae . Thrasoni suo tribuit TERENT. Euntich. III, r. v. 11. Issi inuidere misere : virum et nus tamen impenst, et phantis quem Indicis pracseco M. Is, ubi
mohsus magis ist . praeso , inquam , Strata, eone es ferox, qtita habes imporium in Militas GNATHO , pulcre mehe cle ictum sapumor, papae s iι gi urar hominem. Gud illa s THRASO , altitus ii eo. GN. quidni ,1 ei ' TH. quid illud, Gnatho ' qua pacto Rhodium t rigerim in remutilo , ni tmqttia tibi dixi
MN. numauam 2 sed narro obsecro. TH. una in e . nuatio erat hie , quem dico,
Rhodi iis ad scentuliis. Forae habui somtum : coepit ad id ad radere , O me irridere. Dia agis, inquam, homo impudens ' Lepis tute es, o pulpamentum qu ris. GN. Ha, ha, hel Tu. quid s lGN. facete, iopiae, lati e et nihil si pra. Titium-ne,obsecro te, LGe dicium erat ritus ered, di. TH. a dieras ' O N. saepe; O ferirer D. primis. TH. meum es. Quia quaeso
Digidius est hisce Thrasonis acuminibui Haec ille ententur, Or uo Prot
u C A P. II. Trsecto ipsa hiema Galliea fiet meidior.
- uheta quoque Ut Ornant νita & frigidissimam reddunt orationem. Illud fit , si loco S cum delectu; hoc, si consertim & promticue adhibeantur. Loco & cum delectu adhibentur, LS aliquid ι Fciunt, ut ait QVINCTII.. In orat. VIII , s. id est, s sine illis, quod
dicitur, minus siet. CIC. cati . I, I.
Luem ad Imm Iesse effrenata iactabit audaeia ' Deme epitheton, inermis ac veluti imbellis erit oratio. is. Si adponuntur disscretionis caussa V. C. Iortuna secunda, aduerD. III. Si rei cuidam sint prepria. λ g. a. a Ceres, pius Aeneas , augustisimus imperatis. Alia fiam epitheta , quae propria vocat INcTu . lib. VIII. Ins. orat. cap. 2. veluti dulce muis
si m , & csm dentibus albis, de quibus
recte v. C. BUR MANN v ad Lirinctilian. p. 673. Ialia ipti heta , GDia ipsi rei crpropria stipe apud retas Oc rrLm, Udemens suror, taciturna silentia, Pauldus metus, moestus dolor: Miiquiores magis adhue in his laseivierunt, ut Lineretrus dixit sonitum sonantem, O ArisDIhanes βιὸν M. τήν. Sed in his omnibus aeri opus is iudicio, nee Matra earmen si elle usurpandum, ne INLITI videamur. At nos propria vocamus epitheta, quae rei, tamquam cognomina quaedam tribui solent, &tae quibus idem Qui N-CTI L. Aia. D:erim aviti m , quae sunt in quoquo gonere praxcipua, proprii focum a et piunt , ut Fabius intor pares imperatorias virtutes eunctator es adpellatus. IIII. Si ornatus scriptionis caussa adhibeantur. Sic ei CER. de sene I. cap. I s
h rbescentem sgetum viriditatem dixit. Mirus in his epithetis artifex est pETRON ivs. V. Si rem, de qua loquimur,
deminuant e. g. PETRON. Satis. cap. I.
nitate tam STVLTA. TERSNT. prolog. in Andr. v. 2 . Uttorum aemulari exoptas
theta in laudi popuntur. At Ei dam
83쪽
ea reddent orationem, I. si sint poetis T XVI. III. Si sint crebra ae deus. Ineis ea, dithyrambica , sesquipedalia. Iaiia ptit in his APvLEius, qui vix iubstan- sum illa PACvvII , LvC LII , LABERIl lu- tiuum sine epitheto audet ponere. Quam Misitabile eis, monstrificabile facinus, i frigida illa de agis. r. III. Comm
Horum XLVIII. De usu horum characterum sola notanda est regula
hoe es, apte ei accommodaιe i is sngtιlae res sunt verbis. exponendae , exiles exiliter , ct amplae ample ). .
in Tenuis ergo stilus locum habet in colloquiis, epistolis ad familiares , in seriptis didacticis, in historiis minus pragmaticis e mediocris in epistolis elaboratioribus , declamationibus scholasticis, dialogis elaboratioribus , sitiris, re historiis paullo maioris momenti: subhmis denique in panegyrteis, historiis pragmaticis, & si quando principi adfingitur oratio. Praecipue opera danda, ut ne diuersos dicendi characteres temere atquo imprudenter misceamus. I x instituto hoc praeceptum illustrat QVINCTILIAN. IV. orati lib. n. e. I.
De quibusilam paullo mihi aliter
videri, fidei meae non est diis mulare. V. G. Quo magis est historia pragmatica , id est, rebiis, consiliis , causiis euentuum interdum paruis & tantum non contemtibilibus , explicandis intenta ; tanto magis tenuem illi illi utri conuenire , arbitror. Principis orationi nihil minus quam oratorium illum cornatum , qui ad shblimem characterem ante relatus est, convenire puto e sed tum demum vere lublimem esse prin cipis orationem, si quam simplicissimis verbis res maximas enunciet, similem que adeo, in silo genere, illi sublimia rati , quam, I.ONGINO auctore , Deo Moles tribuit in principio Geneleos. Denique in eadem oratione, pro conditione argumcntiis charactera nunc hunc nunc alium adhiberi non possi tantum, 1 d debere, existi . G.
T. ;. XLVIIII. Omnes hae stili differentiae ad formam potius illius,
eluisio quam ad materiam, pertinent. ' Si vero hanc consideres: sex hastili. bebis dicendi formas vel ideas, PERSPICUAM , GRANDEM , PULCRAM , MORATAM, CONCITAT , . & eum, quam
DICENDI VIM adpellitare solent ' . .
Illud semper tenendum , nonem separanda a rebus verba, sed haec illis tum per attemperanda : intelligi non Posse virtutem verborum aliam , nisi inquantum res, quas volumus, & qua parte & modo opus eli, repraesentant.
M quod etiam ad utramque hanc diuisionem reserendum est. G. ) Non hi sum dicendi characte
res, sed certae priorum characterum adfectiones vel virtutes, quae quamma ime ornant orationem. Sangularis de illis exstat tractatus HERMOGENIS
84쪽
Damor de uniuersa ratione e maioncs rhetoricae, editis Argent. cIIIa L n. l.
L. Prima dicendi idea est Σάωmsi1 vel PERSPICUITAS , Milia
de qua multa subtiliter disputat Hai: MOGENEs Nos breuiter di- perspicimus, perspicuam furi orationem vel verbis ' , vel eorumdem ςV VJ MOrdine & compositione ), vel ipsa argumentorum dispositio- ς ς μ' ne ). Inquet bus ii peccatur , nascitur inde genus diccndi OBSCURUM , tanto diligentius tu endum, quanto magis illud orat: inis fini repugnat h
s irin, Ha Vitam ct n. m. ruin, sedata , ut ipse , quid sibi velit, non sistisin: ellexiste videatur. idci: da & lute
tuli im, attentionem at illum attulerit. v. BERGE Rus de Natur. Pulchri-t: . . ora . p. 7o , b & p. et is , ubi alios quoque laudat, qui magni eum
secere. G.) Non praeter rem eum Ueteres adpellarunt , scalptorem ,
ν adere , SYNE S. Dion p. 4 . Sed non lotus HERMOGENEs tam multa praecepta accumulat. Iam pridem enim o teruauit Avo. ADῖHERENN. I, I. rhetores Graecos, ne parum multa scisse et, sed penitur, ea conquistisse, qua' niἶil at-tιnebat , ut ara di cilior cognita vider rur. Quae quum ita sint, dabimus operam , ut, missis subtilitatibus, in quonam consistat unum quodque dicendi genus, dilucidius ostendamus. Orationem ergo perspicuam re dunt I. verba prop ta aut certe non to ge translata. Vnde Epicuri oratio fac, li; intellec u fuit, quia maxime is studuit proprietati verborum, LAERT. X, IR. G. MEND. de vita O morib. Dici ei
VIII, 7. Sic perspicua etiam sum illa λERENT. Ans. I , a, as . Si sensero, IIcineocii Fundam. Os histri Laeis. hodie quidquam in his te nuptiis fassaeiae
conari, quo san: minus . atu, velle in ea re Vrcnacre , quam sis ea sidus: verberibvr ca son, te in piserinum, Dave, de dam etJArte ad nocitu, ea Icge a que omisne , ut, sὶ inde te eximerim , ego pro te molam. Omnia enim verbis propriis et quutus e t senex. Perspicua etiam elioratio II. et orb:s nolis vulgoque receptu composita. Ergo obscura erunt verba OhsoLta, Wregrina, nouiter mu n a. Si rLAvTi dictio nonnumquam obscurior, quia viitur verbis obsoletis, aut noui ter inuentis , e. g. Hsiduus pro diuite. Amphitri I, t. v. I . os occisiare, pro verberare ibid. v. 28. obsoleta sunt: --ua ccntna: sugnis edere pro pugnis a cipi , ita canum in cor nia conclusum te ncre, Pro laternam gerere. Vtraque ideo paullo sunt obscuricra. Nec multo clariores sunt loqι ritiones , quibus ad fabulas obscuriores aut historias secretiores adluditur. Ait FERSIvs Sat. I. v. a.
Vel duo, vel nemo. Turpe O miserabile , quare nila Polydamas ct Troiades La
Praettilarint lobscura haec. Quis enim Polydamas qui Troiades quis Labeo' Cornutus, vetus Scholiastes, per Polydamanta intelligit Neronem, quod saepius nups rit, per Troiades Romanos, per L beonem malam Homori interpretem.
85쪽
Sed nisi Cornutum haberemus Oedipum , hoc quidem aenigma ignorare, mus. Quid ' quod non credit illi, nisi
de LABEONT , C s Ausonus , dc PADdamant in intelligit Homerica allegoria Catonem aliquem ipsimque adeo virtutem: Troia, cis autem, seminina adpellatione , vulgus Romanorum deliciis ira tam atquc effeminatum. G.
Persisti eua porro est oratio III,
in qua ordo verborum non nimis est perturbatus. Hinc paullo obicuriores liant ossae MORAT ii , quia, Lyricorum more , verba confusius collocat, e. g. Phoebus, volontem prauia , me, i qui, Vc fas ct υ, b s, increpuit, bra. Si dixisset : Phobbus ms pr.i lia victas-gir v. bes Hra et oi ut m iri,i , gratiit increpiti , nihil obscuritatis habuisset oratio. Porro perspicuitatem gignit IIII. membro tim breuitar. Vnde denuo sequitur, ut tanto obscuriores sint periodi, quanto prolixioribus membris constant. Hinc peripicua hii illa periodus PLINII b. V. t pist. 16. Hi enim erudum uti
ritas me.louium manus reformitat, deinde patitur, atque ultro requi it: sic recens animi dolor consolation 's reiicis ac refugit , mox desiderat ,, ct clam nter admotis adqui sei . Si prolixiora essent membra, iacile caligo offunderetur oratio.
ni. Sed multa addi posse salua per
spicuitate, experimento declarare facile est. Multitudo verborum, ix notionum
adeo, non parit per se obseuritatem , sed tum demum, ubi vel sine sensu est, vel male disposita: sine sensu autem ea quoque sunt verba. quae nihil nouaestimentiae his quae iam expressi sunt, adiieiunt. G. In primis id contingit, si parentheses, vel crebriores, vel paullo Molixiores interserantur. Obseruathoe & Fabius lib. VIII. Inst. orati cap. a. Etiam interio ione, qua di ora: res, ct hi sorici frequenter utuntur, ut medio sermone alia rem inserant sensum, impediri soler intellectus , nisi, quod in reponitur, breve es. Nam Virgilius illa ioco, quo pactum equinum describit, quum
Sic obseurior est pLΑvτi narratio A prologo Capιιιι. ob prolixiores parenth
Seni huie fuerunt filii nati duo e
Ν gat herois ille Utimus: acredito z . S. non ubi sedeas, locus es , es, ubi
Quando h'eienem regis mendicarier r o me tua caiisa ne crus ) non ru- nurus sum. V ι, ροι potestis ope wstra emori. r. Accipere rui quum s alieno vii nihel me ror. )Fugitatus ille, ut dixeram ante, h:tissratri 'Domo quem prostaiens dominum ab 'salerat, et misit. Nihil hie obleuri. Modo id teneamus, quae parenthesi inesesa sint ea esse ex- postulationem actoris cum spectatore aliquo remoto, qui ad qiraestionem Iamiae tenetis i renuerat. Verba, qui pol sit ope vestra Eens a ri respiciunt ad Senatores , equites, diuites, qui loca sibi redimebant in spectaculis. G. Quamuis vero breuiora membra dilucidam
reddant orationem: saepe tamen etiam V. ex membris iustae ira Ignitudinis perspicuitas eidem accedit. Saepe enim fit, quod ait HORATIVS de ari. IOGic.
Dum breuis esse laboro, obseuriis sis. Sie obscurissima sunt illa νx su Sat. I. v. g. seq.
Nam Romae es quis non ' abi si fas dicere, sed μ
86쪽
Tune , quum ad canitiem, O nsrum Eata viuere tripem p xi , O nucibus Iacimus qtta
Membra enim iusto breuiora sunt, dc meras pacire hic reperimus amm, πή- Sensi s. est : nam Romae es quisnoa, scilicet rudis & imperitus cor
sas omnino est dicere , ctiam tunc , tunc Ptim ad canitiem senum scilicet poetarum, r n si tim i Lud viuere triyle, vel vitam tristem, a speri , O qiuaseeumque facimus nutritis puerilibus relictis quum supinitis patrvos, id est, veram seueritatem prae nobis serimus. Nam & mne, tunc sumus rudes Sc imperiti. Breuius, cum respicio quid a-Η .imus perui, magni, a pueris ad se-siecti item v que , tunc lubet satiram
scribere. G. Ignfise haec dicenti. Respondent, nolo. 2uid faciam ergo Num ideo omittam i iram scribere lsa sum petulanti silene eat hinno. Id est
natura ad satiram iactus. En , quantam caliginem membra nimis abrupta orationi offundunt lso Si argumenta omnia sine
i ullo ordine miscentur , non potest aue non oratio esse obsi ura. Ergo VI. Rc curatior dispositio multum ad perspicuitatem facit. Sed caue tamen, ne oratorum sacrorum exemplo , membra quaevis in nouas eruisones, & has it rum in subdiuisiones, quas vocant, de ducas. Non enim diuidere hoc eli, sed in puluerem secare, adeoque ad perspicuitatem hoc nihil iacit. Breuiter omnia haec de perspicuitate praecepta niunἔit via cTIMAN. lib. VIII cap. a. Maia prima su virtus peti miras , pr ria oraba, rictus ordo, non in L gum L ara conciti io ἰ n. hil neque dess.
neque superiniat. Ita firmo O .lotiis si οἱ Ettis , O plantis imperuis erit. Haeei si eloquendi observatio. - Et tamen nonnulli studio obstarum eius inculi dicendi genus ad
qua discipulos Dos omni Diala ad obscure
lib. X. Epigri i I. Persipicuitatem discamus a CiCERONE, praesertim ubi narrat, a CAESARE, ab cvIDIO : Praelega mus c recitemus seripta nostra. Redeamus ad ea poli interuallum. G.
referre solent. De singulis dicendi formis nonnulla obseruabi- splendi
plo esse poterunt paveae periodi ex Am 'nal. I, 1. ubi dicturus, Augustum euncta discordiis ciuilibus fessa nomine Principis sub imperium accepisse, causisas huius conuersionis rei p. ita accurate explicat : psquam, Bruto ct Caso caesis , nulla iam publica arma , Pompeius apud Siriliam oppristia , extusque Iapido, interscio Antonio , ne Iulianis quidem EMissus , n: si caesar , dux rei, A. a 4
vocant rhetores , illud est, quod de rebus diuinis, moralibus aut civilibus harumqtie caussis accurate & prudenter dissierit. In comparabilis in hae dicendi forma est coRNELIUS TACIT us, qui, quoties de euentu aliquo asit, caussas, consilia tam acute prodit , Vt non tam historicum , quam rerum ciuilium
87쪽
p ilexis, ingurgere paullatim , munia se-n Uus , musrainrιm, laum , in se tra uis, nullo adversante, q ium frocissimi per acies aut prosicriptione eetias. M, eo teri n4ilium, quanto gair seruπι' promtior, dipibus di honae deus ex russerentur: ae nouo ex rebur aucti, tura ct prasn- ia, quam rastera O prrieti Ua mallentisque prouinciae illum rerum flatum ab-ntiebant, Rup., is senatur por issse ι rio ob certamina potentium, O asa illamma scatitum : laualiso legum a iiio , quae vi , ambitu, pscema pecunia tu
M antur. Quid , quaeio , paueis hisee periodis possit excogitari grauius Tam
accurate prosecho o;nues istius euenintus caussae ex istoria .n temporum stata reique publicae conditione , mi plicantur, ut iustae datartationi utili rerent materiam.
cis vocatur πικωm: , idque adhibetur in reprehendendis magnorum virorum
tiis. Sic CICER. Verrin. 7. satis a Ber est in reprehendenda nnilitate: Imminum nobilium non fre quisquam fauet nostraeiadiis, tae: nullis ns benesicis beneυo. tentiam illorum allicere pessumus: quasi
natura di genere disiuncti sunt, ita di nam, Pisenem , Vatinium & In PENlippicis ubi que elucet. Graecis vocatur Λαρ πε- quando quis res a se riolo vel aliis ge- es gloriola re magnifica oratione Mima lat. Etiam cum de rebus diuinisae naturalibus , de virtute item, cum qaad in . gnificentia loquimur. G. 1 re tamen exuendumst ne Sin Ilestiu
senas viae iris. Nihil enim mo Le: tentatioia dc ia stantia. Maxime' sensionibus virorum maῖnorum Io eum habet haec ideae Sic P. Sciso Africanat ab obtrectatoribus vocatus ita tuticium breui, at splentida oratione caudam dixit: Ηbe die , s uiriues, Han niba 'em Pores,. in Afrisa felici practio viri, Grethsiimm magna stramem Dorn 'ar a cil re cogi Italae quum hoca s
qur druirunt. Vortim quoque, q:ictus commoIam es, ite meetim , 21ιirites, erorate Drar , v i similes eiu s habeat L lv. XY III. extr. Aeque splendida . oratione sua facta nonnumquam exto, lit CICERO, maxime in oratione pro&ιlla eq. s. II. . ubi tam magnis sellertiani suam in oppririenda coni 1- ratione Catilinaria collaudat , nihil vi possit hoe quidem Ioeor reperiri splendidius. Talia multa in orati pro sextio , dens a nobis animo ct volantate. Luare quid habem.eorum inimithiae periculi, pro damo sua, da Harusticum r.s Uri quorum animor iam antea habueris essen- G. )- - fu , quam vilat inimicitias susceperis. Asperitatis masister optimus SA USTIUS in orationibus, quas virio Ebuit contra nobilitatem habitas. G.) Si quis paul Io acerbius in mauoris dignationis perionas inuehitur , genus hoc dicendi vocatur Σφοφόρος ,
VEHEMENTIA. Verba in hac orationis forma sunt alperiora , nonnumquam etiam nouata, figurae vehementiores,
Μεμνεν μέν is in eo, consistit, quod pro . post sones e variis son:ibus amplificam tur. Fontes eiusmodi, vel , vi rhethi bus vocamur, loci amplificationum sit ut I. Genus, quod ad illustrandam speciem allium sulet. Ε. g. MVRET. Orata. I. Cum omnes mihi singillari ae pra ei-
psa quaIam lasie digni videntur , q: εis adclamia bοη sarum artium siqntia peram
88쪽
operam ct in Issiau suam collocant: tum ii praecipue, qui veluti mal re ν
iam numinis aissara pere si, ceteris omnibus postis ibitis, at aeuinarum rerum ι truuen iam omnes eogitationes suar MIue omnia flusa contulerunt. II. Speties, quibus genus illa: iratur. e. g. CICER. lib. VIII l. op A ad diis s. io. Nam omnem 'an de r pabhea curam, cogita tonem
de dicenda in senatu sententιa, commen ta ιυnem ea ι spatam abiecimus, ct in Epicuri nos , auersarii nsci, eastra com=rimus. Dicere voluit, se publicis negotiis valedixisse. Haec in species di aribuit , teque nee magistrato amplius Petere, nec senatui intereste, nec in A. ro caussas agere, est. III. Definitia, qua amplificatur definitum. Sic C. Aquilium a iuris prudentia laudaturus, CICERO pro A. Ca e. eap. 2 8. hane ci iaris conti iti definitionem accommodat: quapros Vr b c dicam , numquam eius aritiori a Im nimium valere , euicis pruden
α τι γλαφυρά, seu floridum dicendi genus dispescere solent. sopbi li- Primum pulcritudinis genus in vitio ponitur ): secundum ς' , ut in ani oratione, ita etiam G.) in genere deliberativo, tertiuin in primis G. in demolistrativo. laudem meretur.
in decipiendo res reis: rui iuris eiu sis
rationem numIuam ab aequita e festinx rire qui ιοι annis ingratum, laborem, fidem fiam popa o Romam promum expγ-
si amilite praebuerit: qui ita ιιι λι 1 ct ιο- asar vir est, ret. Eodem pertinenc III LQ chir, V. Adiunctar Ui. Caustae, /IL posita, VIII. Comparatis , Vi III. Te-s: ma tum, de quibus alii qae ampli meandi fontibus accurate egit vAL. TRI. Lo Risiim. Rh. t. Pant. II. eap. 3 Apparet has iere par es eae Chriae Apir-thonianae, exercentiς quidem omnec, set nis temero in eundem locum congerendas: verum habendas in prom.
tu , ut iam hae iam alia parte, iam pluribus viare. G. 3 Quod si itaque frequentius quis via ur eiusmodi amplificationibus, nascitur in te genus dicea di Cincvuo v v v vel ExAaIERATUM:
cui adsuetus, nisi sibi caueat, sacile ii Asiaticam illam loquacitatem incidet.
- ) Καν γναὶσ voearur , nimia illa ac pia ea orationis elegantia, quae tota ad pompam ae ostentatio. comparata eli, qualis suit oratio veterum phillarum , Gorgiae Leontini, aliorumque, qui veluti calamistris into quebant orationem , ut erudite docuit GE. Ni C. KRIE ,κ in di:ierti de elog: in. I bis'. Inter Latinos infeliciter eiusnio-di m λυαπσυὸν adsectauit A vLErus; in
Aenide aeque ac ophormione, cuius stilus adeo vix comiaeadai .s est ruoni bus. Nascitur hic νμαωπισμὸς I. Ecepi'
ct υ a istis, veluti a fioribus re fructibus delirat is. III. Ex is, ip:ioniblis
89쪽
nes partes orationis, veluti exordium, confirmatio, consulatio, decore inuentae dique elaborarae sint , si peri edissita constet concinnitas, dicti iii sua puri . , , ipsi orationi suus ni Cr : puleram incrito di, eris eius modi crationem. Etta es sunt CICrRONas oration 1 pro lege Manilia, pro O. Ligario, pro . . one,
pilicrae illae quidem, sed a si, phillico iamen illo ac calamistrato dicendi co
T. γλα Ἀζὲν vol .lit in Orationis genus med um intcr Ioptristicam dicendi forniam ct dignitatem tenet locum , Orationemque variis veluti foribus ac luminibus dili inguit, sed ut paullo magis os lent: .re videatur clegantiam, quam τι . Et hinc aliqui lain olim scri luin illud dicendi genus commendabant incipiciatibus , ut a l ali x
a. ut epi iiii in genus, qciba soridam es
LIII. Quarta idea τὸ ΗΘΟΣ sive MORATA ORATIO vocatur. Eam tunc potissimum conspicimus , quum ita loquimur ae scris, imus, ut ubique probitatis, Veracitatis, beneuolentiae, prudentiae , modestiae, omnisque virtutis significationes demus ).
Monatam ergo onationem red- perito . huic enim tali facilius credunt O s bificum , eloquensiam ni trire sersebit. Tales sunt cu ERONIS Oratio pro Archia Perea O pro M. Marcella, PLi Mirant Anicus, & e Graecis LuCIAM La-logi. Saepe quoque ad foridam hanc dicendi formam propius accedunt PE
cius. Facillime di ferentiam hanc intelliges, si diΣeris, dignitatem smilem este pulcritudini virorumr fori dum stilum venustati matronarum; τἰν υ Μω--σμὸν denique suco merciricio. t Sed non facile est cuiuis hane similitudinem in tribus pulchri in dicendo generibus applicare, & dignitatem , ut hoc utar, a suco distinguere. Vsus accedat oportet di sensus ille lectione optimorum lcris Ptorum formatus di confirmatus. G. )lam pridem PITROMvS cap. i. O i. risit 'philliduni illud acc.uamistratum dicendi genus, id est, meia litos teriarum glutiici , ct cmnea Scia, s.c agae q:tas Iopauere O si Dino JI-su. Oti inter haec, inquit, Mutrιuntur , non magis sapere mi pint, quam bene essere , qtu in cillina habitant.
chia cap. I. se quia in me is ingenii, quod J. ntio, quam si exigvum , cet. II. Ohsa r in oblati nos, quae in ei CER 1s p Foli, tum irequentisinae. III. Inscia
dationes , & quae sunt huius generis alia. Mores sunt vel primae pressonae L l quentas, qui ira instituere se debet, ut auditores habeant ipsum pro viro b homines: vel secundar c auditorum ad qucs accommodari orationem viri sapientis est: vel remiae personae, siue eorum de quibus agimus, ubi interdum etiam argumenti docentis siue demonstrantis vim obtinent. Mores primae personae in primis etiam negatiue, quod aiunt, intelligendi sunt: hoe est nihil dicendum, unde contraria his quae diximus coniicere possint auditores. G.
no , sbi beneuolo . prudenti & rerum
LIIlI. Quinta idea est 'Hro PromΣ, id est, velox & CONCI- id, . . TATVM dicendi genus, quod omnia breuibus membris vel in- renisue cisa, ma ime Vero interrogationibus, responsionibus, obiectioni
90쪽
bus, solutionibus proponit ' ). Et cauendum quidem est genus orationis ignauum, iners, remi 1ium . Sc quali supinum ), sed cauendum etiam, ne in PARENTHYRSVM abeat nimia, & ex immodico adsessii profecta celeritas .
Vtimur concitato eiusmodi stilo
I. In narrationa rerum, quae celeriter se inuicem sunt consequutae. TORENT. Anu . I, t. v. F6. ρει. - - - obseruabam mane illorum frui - Iosnnieno aut a, umes . rogitabam :heus puer ,
Dic sodes , quis heri Chrsidem ha tiis 'nam Andriae Eli id ervi nomen. Teneo. Phaedriam aut Critiam Diccbant, ata Niceratam : nam hi tres
Quaerebam : comperiebam , nihil ad Pamphrium idquam adtinere. II. In a liberatione nobiscum ipsis instituta. TERENT. Eunuch. I. I. v. I. Isq.
comparem, Non perpeti meretrieum contis metiar
Exestio, reueeat, redeam non, si me
obsecret. III. In aetereationibtis oratoriis, ma Nime ubi cum aduersario coram nos
colloqui fingimus. ClcER. pro Sex. Rose. q. I i. Bιum quidem voti se exhrred. re, cerae tu planam saeere d bo. Quid ergo adfers , quare id factum putem Vere niciis potes dic T. Finge ahquid sa sim commode, ut ne plane videaris V μ-cere , quod aperte facis, huius riniferi De-rimis di horum virorum talium dignitati
nem , nisi hoc modo arensare ) Graeei isnauum vel lentum eiusmodi dicendi genus vocant οπ rivvel αν μνεν. idque in vitio ponitur. . ) n ApENSIPΣΟΣ nomen ac . oepit a thyris , bacchanuum gellamine. Quum enim hi furere solerent: --ν- vocarunt furiosum illud dioeudi genus, quod in inepta adsectitum concitatione versatur , quum scilicet trago diae aguntur de nugis, ac in rebus par uis illae dicendi faces adhibentur inuibus auditor incendi solet atque inita ira, mari. Cons. U. C. SCH v v Arari Miste Lmlitior. human. p. 99. Quod vitium grω
' uiter reprehendunt DIONYS. LONGIN.
πισε ira: ους, s. D. IIII. I s. s. q. dc Ci-CER. de orat. II, s I. Lepidum exen, plum est apud MARTiALEM , epigr. lib. VI. eap. I9. ubi aduocati, inelaio cuius , παρο ita peritringit:
sid sis es mihi de tribus capessis, Uirini queror has ab sp furio , Eme iudex bibi postulat probari.
Magna voce sanas manuque tota.
Iam fila, P Aime, de tribas expellis. Nihil sane hoc diuendi genere eit ineptius. Accidit enim eiusmodi oratoribus , ut pro eo niteruatione & stupore
cachinnos auditorum commoueant ..
quippe qui serere apud tauos & quasi
inter sobrios bacchari vinolentos arbitrantur , ut eodem loco obseruat Lari GINus. Nescio an non huius viiii reus postulandus sit TER Tvi Q Nus , in libello de pallio, ubi in defendendo hoe habitu tantas tragoedias agit, ut Itb.l- illum legens, non pallii honorem,