장음표시 사용
101쪽
Damasus Papa , Ambrosius, caeterique a tistites occidentis . Utraque pars Se se Rcommunione seiunxerat e nam orientalea non communicabant cum Paulino , neque eum Meletio occidentales e sese accusabant ad invicem . Apud hos suspicione laborabat Meletii fides ; apud illos fides Paulini . Hinc Arianismi ; illinc Sabellianismi
nota inurebatur . Sic viri egregie cath lici adversus se invicem velut inimici litigabant , ac interim diro schismate dilan hiantur viscera piae matris Ecclesiae.
II. SUPER his ingemuerant fidissimi ipsius filii , ac imprimis S. Basilius , qui
nihil intentatum reliquit , ut pacem Ecclesiae redderet . Hinc plures seripsit epistolas ad Patriarcham Alexandrinum , ad Romanum Episcopum , maxime vero ad Athanasium , cuius prudentia , probitas , atque in negotiis pertractandis dexteritas sibi perspecta suerat . Eum orat , 8t obtestatur , ut tam diuturnae dissensioni finem imponat ; utque id facilius assequatur .
102쪽
eum monet, ut sepositis privatis caussis desdei summa unice sit fossicitus ; ut fiatrum doctrinam exploret , eosque in unitate fidei coniungat ; ac ubi compererit dissidentes in fide convenire , reliqua omnia negligat, ac praetergrediatur , ut pacem Ecclesiae restituat , Fatetur se adhaerere Μeletii pamtihus ; sed simul profitetur aliquod te a. ramentum adhiberi necessarium , ct utile se , quod illis conpeniat , ct paei et Populum et monet , ut qui circa sidem xeram claudicant, curet ille , ut manifesti omnibus flant , ita ut deinceps eos , qui idem ac nos
Sentiunt , agnoscamra , nec iam velut in no Iurna pugna nullum Sit amicorum , ct inimicorum discrimen ... , ut eos , qui eadem sentiunt , Omni ratione ad coniunctionem
compellat , etiamsi non nullos reperiat , qui prixatas quasdam discordiarum inter se caussas habent , ne Populas Orthodox multas in partes Scindatur . Studium enim in eo ponendum eSt , ut Paci posthabeantur ρmnia, ne sana EccleSiae Para circa per
103쪽
sonas seissa debilitetur . Haec Athanasio proponebat Basilius , cuius aequissimis m nitis ille acquievit, atque ad ea suam agendi rationem exegit pro Ecclesiarum pace concilianda . Qua quidem ratione utique paX restituta fuisset. Sed , ut loquitur S. Basilius , maliti. Gusiliariorum dilata fuit iualiud tempus eorum coniunctio . Utinam , clamὰ t ipse , auditi illi non fuissenti sugit nimirum e manibus optima occasio ; atque Athanasio defuncto , diuturnitate temporis schisma inveteravit. III. QUOD Athanasius perficere die a de caussa non potuit , facere aggressus est Lucifer Calaritanus. Sed hic, ut pote se vidioris ingenii, parum idoneus, aptusque erat ad Ecclesiae negotia tractanda. Nam qui haec gerunt , esse debent , ut ait B silius , prudentia potentes p ad videndum quid deceat acuti ; ad perficienda , quae prosunt , e aces p ad dolendum ex fri
104쪽
immistant Ecclesiis schismata , sed eos
qui eadem Scntiunt , Ornat ratione ad com
iunctionem compellaut . Quod sane a Luci sero Calaritano expectari non poterat , cuius ingenium erat praeservidum , Si aniamus tenacissimus , Sc inflexibilis . Et rs quidem vera ipse Antiochiam prosectus , cum nihil pro pace ineunda proficeret , intem pestivo Zelo accensuS malum auxit , Mgravius illius Ecclesiae vulnus est it, quo niam Paulinuum presbyterum ad episcopatum eUexit ; quo factum est , ut Antiochena Ecclesia duos simul episcopos habuerit , ac ita schisma vires , Sc incrementum acceperit . Nam magis exacerbati sunt Meletianorum animi, quod episcopum L cister Paulinum creasset , qui omnium in. sensissimus fuerat eorum hostis . Ipse longe recesserat ab ea , quam Athanasius tenuit. conciliandae pacis via , quae sola poterat divisionem tollere , animosque coniungere Di scilicet nihil ageretur de privatis partium studiis , atque quaestionibas , sed tantum
105쪽
de doctrina fidei inquisitio fieret , quae
ubi ex utraque parte pura apparui SSet , p ullatim quoque dissidentium animos inter se conciliasset . Hanc regulam Pacis a questris dederat synodus Alexandrina . . Omnes , ait illa , qui vobiscum paci a agere volant , recipite . nihilque amplius ab illis exigatis , quam ut exsecrentur Ari norum haeresim , ct confiteantur Saneporum Patrum in Nicaena synodo Mem . . . Quod si ita fat , omnis apud Omnes suspieio mala delebitur , ct sola eatholieae Eccl aiae stis pura apparebis . Huic regulae ut inhaereant , enixe commendat synodus, neque ut quidpiam aliud effagitent, cohortatur & obsecrat . Visum est nobis vos hortari, ut sub istis conditionibus ineatur eoneordia , ita ut nihil ulterius quam prae
dictam est, vel illi, qui ex veteri Helesiai gunt, a νObis sagitent ; νel illi, qui cum Paulino sunt , aliud praeterquam quod inter Concilii Nicaeni deerata reperitur , adiiciant. Monet deinceps, ut negligant omnes qua
106쪽
stiones . quae ad fidem non attinent . Ne ulterior , ait . ulla inter vos adhibe tur disquisitio , neve verborum Puguis Stu- deatis ad nullam prorsus utilitatem . . . Si, qui vero contentiose rixantur, ct qui iam 3 aliud praeter quam quod Niceae aeripiunat rat , requirunt , hos compescendos esse, Praescribit, tamquam rurbulentos, inimicos . et re diseordiarum , ct schismatum aemula es tores . In id unum vult omnia studia, conferri ; caetera vero tempori reservari . . quo divinae providentiae placuerit exacer e batos animos linire , omnesque sub uno, Antiochenae Ecclesiae Pastore redigere . . Forsitan , inquit , misertus nostri Domis nu3 coaptabit , quae sunt hiulca , ct di i Fisa , atque unum Ovile rursus formabit . . IV. IΙΑs prudentiae , ac vere episco. palis charitatis resertas regulas exhibuerati synodus Alexandrina . Sed nondum tempust advenerat , quo placitum erat Deo pacem. Ecclesiae reddere. Pluries quidem tentatum, id fuit et sed acerbius ac pertinacius schisma
107쪽
actum suerat . Impensius quam par erat Paulini partibus occidentales Episcopi favebant . Hinc acrius ex adverso stabant orientales . Instabat pro pace Basilius eam quam ab initio proposuerat rationem agendi constanter Sectatus . Ut occidentalium animos emolliret , eosque adduceret ad commmunionem cum dissidentibus fratribus , epi, stolas scripsit ad Datnasum Papam . At Romani mitissimis Basilii consiliis nolebant acquiescerer vindices erant Acerrimi caussae Paulini . Qua de re vehementer conqNγritur Basilius , eorumque duritie commotus aiebat r neque illos de rebus nostras veran SSc ς neque viam , qua addiscere possint, amplecti . Iam pene de pace concilianda Spem omnem ahiecerat , vel saltem in sola Dei misericordia eam collocabat ; hinc humana remedia velut inutilia existimans nihil reliquum esse dicebat, nisi ut preces apud Deum scanderentur . Adeo Romanorum Saevitia eum deiecerat , ut scriberet nihil ab ipsis esse expectandum , & quamvis amore
108쪽
pacis incensus negotiationem cum occidem talthus non interrumperet, nihil tamen boni ab ipsis sperabat . Si nobis , ait , placetur Dominus , quonam alio adminiculo DIAgemus 3 si autem perseverat ira Dei , quale nobis praesidium supercilii oecidenisi talis p cumque S. Epiphanius eum rogaretne ab incepto resiliret , sed pergeret u l gere pacis consilia , respondit se a soloi Deo tanti mali remedium expectare ; sei non renuere iterum iterumque pacem tra, stare ; sed illus , addit , pacisco animo i ruo dignum fuerit , non unum quidem coni iungere , aliud vero disiungere , sed ad
eam coniunctionem , quae prior extitit , ea quae sunt separata reducere . Nec enim
putabat ad veram , ac dignam Ecclesia Christi pacem conducere ita uni parti fa-
Vere , eamque erigere , ut altera vinc retur , M oppressa iaceret . Exhortare, inquiebat , ut proieera ex animis ambitione inter se reconcilientur. Quo Sane non sp etabat Romanorum consilium , ac ideo
109쪽
clamabat . Tantum precare , ut Dpminus pon tradat nos in perpetuum inimicis erucis Christi ; sed custodiat Ecclesias suas uSquaud temptia pacis , quam novit ipse iustua iudex , quando sit redditurus .
V. REUERA mortuus est S. Basilius , antequam pax mirctur , sopitum quidem aliquando schisma fuit , mutua facta inter Μeletium , M Paulinum pactione , ut alterutro desuncto , qui Superstes esSet , Antiochenam Ecclesiam solus regeret . Sed interea Concilium indicitur Constantinopoli, tanum oecum II. IIuic praeerat vel ipse Μ letius vir mitissimi ingenii . Fideles omnes in eam synodum oculos intenti tenebant , ab eaque iamdiu concupitam EccleSiarum concordiam expectabant . Sed multum s sellit spes . Inde enim schismaticis incendium magis magisque succrevit . Nam dum agebatur Synodus , moritur Meletius , ac
ubi eius morte lis finiri debuisset , acrioresecta est . Nam iuniores episcopi , qui synodo intererant , quos S. Gregorius
110쪽
Raetian genus viros appellat turbulentos , ct improbos , ambitione ducti , ne occidentalibus cedere viderentur, alium episcopum , Flavianum nempe, Meletii loco sufficere voluerunt . Sεcutus est, ut inquit Gregorius, metuS Senum motus iuventae fervidos, quos par erat fraenare; ac ita communi consensu
Flavianus elestus suit . II inc dissidium magis exarsit . Occidentales enim episcopi
adversus eam electionem Vehementissime conclamarunt . Paulinus Vero ea de caussa exacerbatus novum si hi successorem deis
legit , & contra canonum dispositionem Evagrium episcopum ordinavit . Tum pia mater Ecclesia novis iactata procellis vehementer dolebat , quod ab eius spiritu tam longe filii sui recederent . Hunc secutus Gregorius , qui post mortem Meletii synodo praesidebat , viribus omnibus studuit eam a Suscepto consilio revocare , habuitque coram ipsa longam ac pacem ubique spirantem Crationem . Ohstitit quantum potuit ausibus iuniorum , Sc caussam Ecclesiae