장음표시 사용
111쪽
p. 6s toris, ut inscriptio habet. Beatisita in Chris Patri Domi-A I I mentim divina provιdentiassanctae Romana ac Universaluio Februar. Rclesiaesummo Pontisci, Domino Reverendissimo,scripta offerenisti, dc omnem observantiam: filialis anaeris assectum spolidem
p. a r. resimidet. LVI Antinui 'tris meis Brunsvicensis MLu-λ r i . eburs sis obitumCardinalibus et Mali rium putarii equiis in Ecclesia Gil sit de Propaganda sidei8o conlparari maiidat in Pontiis suam de ridens pare dicit
A. et is sentetitiam,&utilatatur, interrio ac decimo illius pacis capitia et Iamran b Ris censem firmari, Electores Bavarum cinaprimis , laniensem in intemini restinii huic etiam Hildinem tu, possessionem promitti, re articulo 27 caveri, utinoris MLgu, qua a Rege Christianisimo Imperator Electo reduntur.
mnia quae Re ιonem iubolicam concerarunt, immutata custo- diantur ita dolet, I acem Winphalicam, non semel ab Apostoliea sede damnatam re reprobatam, fundamenti loco poni, Ducem Hanno eranum proales lore. M inlunnelnar in den- burgensemym Rese habeIi, articulo cavet I mbri ratronestu umaut proventui mi etiam ex itas Ecclesiasticis inerespim 4 remmme praeteriti in uisu ue ad Gem 'blicationis
A. 7 s. XIV iis verbis nunciat, ut facile cuilibet conitare possit ea ex a 3 π intimo Pontificiae caritatis sensu esse profecta LXXX ela, P. 343 risem domo Saxonica Principem Regis silium Cardinali re
A. TIT. iam de Saxonia Germa=ium fratrem natum orern ejusque ex II. Octobr. alter fratre nepotem ad agmtio=um e ratis adducto . ubi sinaui . sui&Nepoti cxea tetrapestate in Gi r na It ι Legati rMatutae clesiam in eivitate Lipsi ad usim Catholιcorun Inbllaueg 'II ιιιλλι apcraum, inagnam vel Din Ser nissimo Principe Ecclesiae suae accesssionem Bononra in mania
112쪽
an Coisilinitione Pauli IV , qua sancitur , Decanarum Collegii A. III tardinalium non nise ad Episcopum Cardinalem antiquiorem 26 A pristis Romana Curia Poentem, aut ex causis publicia ablcnum, atque extra eandem curiam per Romanum Pontificem d0Iinatum, devenire posse an inquam, illa Constitutione eomprehendo. rantur, an 'iius excluderentur Cardi tales promotione ant quiarer, qui incidente ejusdem Deca tuae vacatione ab eadem
gerit, ine lis equidem tunc spontanea juris sui, quod habere videbatur, minissionea durate Ursilui sopita est, Deca tuis Massicin Cardinalem collato. a XXXVI Mediobarbum, p. Vistatorem Apostolicum elim potestate Legati a latere per Lusi A. III λtaniam, ad Sinas proficisci jubet, hoc autem iter per Lusitaniam, et 8 Sept.
non ex necessitate quadati, sed liberrimo suo jussu Legato suscipi inultis verbis monet atque incialcat XCIV, quae ultima p. 289. est docet, litem de Decanatu exortam esse veterem, aliamque A. II 2I. novam Cardinales Tanarium inter Iudicem illum antiquio-3 Maii. rein Episcopum, juniorem Cardanalem hunc juniorem Episcopum, antiquiorem Cardinalem, & quid in veteri lite a septem elatis decretum sit, praelegi curati Attimniis potiora, Prae adnos propius attinere videbantur,easciae,quani res ipsi exigit, ea verecundia, ut ii ianuas,
quam illis, qui dixit, de quibus dictim est, debemus, ct ipsis
plerumque Pontificis, As, Remi maxime gratiam, qui ipsemat uti manibus versare non poterunt. Cui dabitur in tegrum perlegere, ille id ciun voltiptate siciet multa alia ad interiorem Hierarchiae Pontificiae cognitionem pertinentia discet. Gratias debemus Cardinali Albano, qui posthum in
Patruum pietate incensus, liberali simul in Omnes beneficio,
quemcunqlle Latinae linguae non expertem inlecretius Pontificis
113쪽
prorsus tales, in i ab oratore recitata sunt, rion definimus. Du-hit1res acit p. 9 I, libi exeinpia scissi habent notantilla, quae in iterato exprelsis non legirutur. Nonnini est, pio diligenti opera, quam Iulic libro navaviariis, do flos viro de hac ne niCliere; vulgare ea. quae Romae Vulgari, quanivis minus caute, voluerunt,re-bsioni nobis ducunu
MD ad annum MDXXXVI contanuari. sera
NICH. MAIT THIRE, AEM Tomi'undi Pars prior posterior
nissumi inmensio suo jure meruit ut a peritis ortu aestimatoribus vehementerprobaretur, Liendum profecto est, ne alterum inum , sive rerum permi statarim varietatem iucunditatem, sive accuratam nobilis imi Autoris diligentiam consileres, nihilo minoria uide atqire applausu d gnum esse. XXXVI annoruni leti Ipiis coniplectitur, scilicet a seculi sexti decimi initio ad obit una naagni Er.isini callus vita complures libri paginas inaplevit, ob si equentes necessii riasque, quae ipsi per totum 'aetatis stadium cun eruditis varioru in locomm Typo. grapitis intercesserunt, consuetudines. Qi lanivis enitar, cuin prius volumen quitiquaginta circiter annorum spatium comprehendat, eundum huic loque numerum destinavisset do- elissimus initiaire, ame acie Catalogos suos ad medium ii que seculi templis continuaredecrevisset, tamen sentiens, chartarum molem jam plus . quam a principio instituerat, inminuisse, ac lectori longius sorsis tu ipse subveretur,unus in teriae laedium fastidienti sibique ex crambe hae cocta ac recocta paene nauseanti, aliquod respirandi spatium daniciis, continuit alamum, voluitque hunc secundum sumo lucubrationum Tomum Disi tiro b Corale
114쪽
mum intra tempus, de quo distinus, eonssiere. Divisit eum in partes duas, quarum altera res typographim annomini xx. altera annonim XVI persequitur. in utraque doctissim
rumissius aetatis virorum, rerumque ad illos pertinentium, ste. quem occurrit mentio. Ea enim tunc etauit plerique Typos ophi eruditione, ut sita non solion edendis doctis ruin hominum operibus commodarenti ela, sed ab iisdem etiam in sa miliaritatem consuetudinemqtie ultro reciperentur. Quo factim est, ut illorum historiam eontexens Cl. Autor etiam liciarum ex magna parte vitas describere cogeretur. Frequenter, quM ad leuisicem de literariis rebus dederunt eruditi,litterae su runt admiscendae mutuamque istud commercium his Auna. libus mnitamin elegantiorum rerum intulit sartaginem qum omitti sitae operis ipsius detrimento haudquaquam potuit. Quod
ad insertos sibrorum Catalogos pertinet, non vult expectari X Graium omnium, qui ubique ab omnibus excuti pridierunt. Codicum indicem in quo absolvendo opere scripto rem siquis repet iri possit, eui cuneus sis liras di privatas 3ibliotheeas in imo terrarum orbe dispersa, aitentissime evolvere licuisset, a tempns charta, patientia necessario defice. rent. Novi, remistis causamfra conquerodi, inquit, mirarim praecipuas notabneique a me e sitis ιfMFrraetermissas: Mia materiam exhauriendi , vix ullarum pro dignitate alia
quatenus ornandi, non negrum est viris . Necessariam harum
rerum coInitionem mih non permis fenobilis meae vita obscuritas nulla in exteririquod semper percupivi is adbue percupio regionibus peregrinandi occaso non satiat liber frequens Bibliot ecarum insigniorum a)iuus. Quem ad inodusii vero peiulibi facit certissiimam inventum iri a Lediore post annum quin,
gentesimum supra millesimum Typographos quorum gratia hoc alterum Annalium Numen non minus quam prius gi tum fuerit: ita multos, praesertim in Anglia editionum verustissimarum semii XV nimia admiratione captos esse, ingenue atque libere satetur quo ait, antiquariae ita e Ηο-- merces requiri usuque Sosii morere ara corporuut, tau transit mare huc ad mi advecta eam figo, adeo
115쪽
nissius ve intimus non penetratu anguis gnia non perreptari'tur tabcmae platea, Ininasia, latebra, tot in lucem protra huntur hactenus inrignita volumina, Iraave vermiculorum
denaer passa eariosa, interlinearibusglossis oblitterata, sola in tussiate ρι iubilia tor, i uuam, quotidie confluunt, ut, absqM
ineptientis, Annam, ac honorem vetustatis ausoruauddi-ebvem. Contendo nihilomistis, his aris aliis reinu, pretii pias nimis tui posse ideoquι Mintra quosdam limites esse coercen dim, ne arbitrio quorundam, vi ni aliud quam lucrum o
Eant. Bibliopolarum permittendum. Haec nobilissimus Maittat. re, cujus diligentiamne inagis collatudes an suspicias eruditio nem an denique amet modem an xeandorem, dimelle essjudicare. De cetero praeterire non possumus, qui paucis verbis
mentionem faciamus epistolaeso. Iandi ad Hug. Wrourale tuorum Annaliun Tomo premisit elata Autor Agitur ibi de prinia Typotraphiae inventione . eadem que Pluriantro in per iuge asinis, quippe cum limitia imprimendi ratio, ut anticuissimi, ita a nostra prorsus anmcx oleographiae quam Typuraphiae similior sit. Perquam vero probabila existimatur primam ideam 'me inveniori
pographiae sese obtulit e Cicerone haustam esse Locus,quihuc spectat, reperitur lib. II cap. abde Nat Deo ii, ubi Balbus Stobcus contra Vellejum Epicureum sequentibus argumentastur veris his: Hic ego non mirer, esse quemquam, qui sibi pei suadeat. corpora quaedam solida atque individua vi di gravitate serri;
mundiumque essici ornatissim utilis pille herrimum ex eorum coneursione fortuita Hoc u istimet lieri potuisse non intelligo cur non idem putet, si in numerabiles umus ta vigisu ommae Literarum cis πιι --ἰwuerabit aliquo conjiciantur. ile ex bis in terram excisis Annales Ennii, ut deinceps
116쪽
tantum mure sartiuia ipsa deriviae loeuti, in hinna Mim j apud Tullium currit hKI de Divin.cap. 13. sed inimino timendum est eum Ceseb. Petro Lescalaperio ne ex hui nodi locis adolescentes sbi persu acie aut cognitani fuisse Romanis typographiam: eum inde solum modo concludendum sit, quod.s hujus inventi suggestio ab ulla antiquorum ma Verit, omni imprimis tribuenda videatur.
Supple in . Tom VlI Ses 7, oceasione novi sui Evangelii Muhammedici quidem. cum orbe emidito coin-m H icavit amiciun quandaui animorum consensionem resti, tu e fiat, ut pol ius nova sissensionum semina sparserint ubique. Viro, que eruditos inter ipsos cives eius contra illum excitaverint.
Producimus jam in aetem eorum illum LMangelum, qui priorem epistolam Tolandi de Evans lis inhammedico αMu-hammetanorumde rimanis repriinaeva Christianismi sarie iudi ii, in Mimad'ersuinibus ea Tvexhibitis examini se
ecit. Ea vero ouae tu alteram epistolam de si Hybemteo amor Evangelioriun animadverti possent exspectare iiDste hos a Q. Waulejo in observationibus in Stum Hyber Praecnicum Inscripserat Tolandus libellum sinam metietrenui quod primi rege uini Christianismi lectatores semetipsos hoe nomi ne insigniverint. Haz in re vero falli Tolandum aeque ac Epi-
117쪽
y. . . phamum a gelu sap Irevincit ostendetis, Christianos tan- nunquam semetipsos hoc nomine appellasse sed hoc ipsis nomen aeque ae Galilaeoru in ad id eis iii Ontumelia in datum esse, cum prius fratres, disciplill, ct si Cht ylostomo fides, o τ te ιδῆ viri viet dicerentur. Quod si vero lectae suae Ioin ille mille inui. belli sui exornare Tolandiis volitisset, porro Obleivat ange-jus, non a Zareni, sed Nazaraei nomen inscribendunt fuisse, i cum illud civem urbis Nazareth, hoc vero ab aliis separat uni, dc Deo sanetificatum notet. Hoc vero nomen haei etiem ceremonia legales fidei Christian Oidiungentes, ut peculiaris sanctitatis iuulum assectarent, sibi arrogatis eredit. Dixerat T landus esau Nazareni sui p. et te hinoniis omni exceptione maioribus a se demonstratum elle, scos scriptores Ecclesiasticos Evangelium quoddam Barnabae vindieare opponitur illi stemium' tr. ry innium veterum patrum sola autoritate relicta, quae illi ex decret, Papae Ge alii sec. V. si vera fabula enato, veteribus ante fecit non allegato, di manifesta νολίας propter scriptar . ipso decreto recentiora allegata suspeelo, vindicati posset. Ipse
vero angelus fabidam de Evangelio, cujus Autor sit Barnabas. ex eo oriani, in fretii Ole suspicali ir, quod lie Odorus, Nicephorus,in Sigebertus reseratu, reliquias Barnaba in intula Cypro repertas simulque Evangeli iam Matthaei a Barnaba descriptunipe flori ejus superimpolitum . inventum narrent, quod cum a Barnaba descriptum licatur es adem modo alios, ut Ludov. Vivem not. in Aug. de C. D. in errorem inducere potuit, ut Base
citabatu Autorem alicujus Evangelii crediderint. Autoritate Evas angelio Barnabae conciliata, Cap. V eandem translationi lialicae Evangelii Mulianimediet a se inventae vindicare sat egerat T
laudus poterat vero illum ab hae opinione avertere totimi a gumentum Evangelii, in divinitatem, mortem ct resurrectioneni Cliristi, nee non Θεοπιε-ίαν Pauli injurium,praeterea vero ad-38. versum prorsus doctrinae epistolae Barnabas quae extat. Verum epistolam hane, quae in Graeeo adhuc extat, testimoniis Tertulliani, Oi: genis, ct Hier Flayini comprobatam, quaeque tot lora totidem et his quibus . citat Clemens Alexandrinuet, exis
118쪽
ab iso tamen nemuidem vel bis Evangelii e hibita lesam sententa MMto quodani Baloeciano allegatae Call. p. 24--gat angelus contra Polandum, Christianos in eo consentire. kuod quinque sint instituta divinitus orbi revelata, probatque testimo illis Irenaei in Methodii quod ipsi quatitor, tib Noacho.
Abi at Iairio Mose&Christo recenteant, Multa in med an is lonaliter lii nil in institutoriana Autores recententibias. Porro o at liet lilii Malae ejus, quod I uitae Evangelio, licet illud caelitus elisit dein ad uel iura nil illi trechilli, nee aut vitalem iri bitant, nee testimonia ex illo produ aii , nec ut libItri IIcia Uiun legant.
in in is quatuor Evangelia prae aliis libris recipiant. Osten. . quod nullum Evanges iiiiii Baniabae Tilaeaeadscribant, Iesus ejus AutoremGedriit. Endit, Tolandusii 22.3o δ' quoquitani, quod sibi uiden periiradere videatur ea quae , Utauranetini MClitillo liabent, ex exein, laribus Evaim gelicistis . citi eis stris diversa suerint de pronvasuisse, cum
6 sententiae A phrasis ostendant, esse illa ex nostris, prout a Nellistianis, aliisque in Arabia haereticis exposita suere Ea, quae 'Iolandus historiae de Sergio Monacho opponit, non contrarem, sed emitra nomen Sergii a retentioribns adinvenit disputa. s.
ri notat Cap. VI Genealogiam Cliristi apud Mailli aetnia contra Tolata ili illi pici ne iii a litoritate antiquit lina Ohu in codd. versitanain , tessulioni Africani apud Euseb c infestione denique Ceri tulit sc Caria eratis haereti eoruna sec. I ad hanc Matthaei
haec geneal gla ui Evangen: NaZaraeormit, &NSSto Hibernico non extet, elami suspicionem moveri posse ostendit, eunt Em
119쪽
expcliniat. Hae easione integritatem Seripturae tum crimN T vindieat angelus negat dari variantes lectiones,quae G ipsam religionis no edoctrinauic impant. Siquidem vi. ruptioni ibrorum . T. obstitit exeinplaritui a primo statini scriptionis teinpore iv oinnes te partes dispersio, pii inea eiu
demin Melesia lecto studium denique haereticorum hanet se , eulam orthodoxis ii potuissetat, adspergendi. Integritatis eo ira indicia sint doctrinariis eonsensio, di frequens earundemia variis locis repetitio nuitatio si ita iacta ess t. in illis loci facta esset quae vel sic rationem velis a flectus adeoni modanda magis videri poterant quod taliae ix iustum non est. Qua dam vero le 'ionum varietas lingulari Dei providentia non OIn. nino impedita est,emia ejubdem do strinae alibi facta repetitio ge- uinum sensima satis nos edoeere possit. De Cliristia ira lino Muinhammedieo duin agit Cap. VII angelus, concedit. Tolanduia
4m hie quidem ea commemorare, quae in sectatores Alsorani com- petant, observat ranaen .s nilanum Menomine abs eo estir
sie eommendari potuisse. Promeat ea propter ad epinoum quandam socinianorum A. 68 ad Impetratoris Maro avinuntium exaratam, albedaeo in controveri socin exhibitam. 6. .ia si genuina epistola est. Me ani rea pugnae pro Writate socios dixerim. Ipse vero docti. Mulis edismum . omplecti pactimieliquias superstitionis Arabum partim opiniones haereticorum in Arabia maxime errores sios disseminam sum. Hi vero in eo potissimum eos senserant, ut divinitatem Cluilii impugnarent. hinc laedem Multammessis blasphemiae: Christum servum similem aliis servis, nee sua virtute irviracula iecilla, nee Deum filium haberet lac ille Christianos divinit: tis Cluisti is truntati conse res damnat alios vero qui Chri .ssi nempe divinitatem negant, Cap. V Uet Crani absolvit. Ex quo patet, tantum abesse, ut nomen Chrissianismi ulla ratione
inhammedisnovindieari possit ut potius sententia , νη damentalibus fides nourae capiti,is opponuntur serrigi
Mumammiadnuis disendus sit. Porro Nazaraeorum inta sue nitam in res Cap. VIII exeutitur. Negatur contra Tola sunt.
fbioni ais sim ara a paupertate dimi estina in veri
120쪽
SUPPLEMENTA. Tom. VIII Sectus. Di
terum testimoniis allegalis, extitisse Ebionem IIaeresiarchani, neque illud Origenem o Eusebiuna negasse, eis hoc nomindi ad Vorem Hebraicam, quae paupertaten notat alludi credide. rint. Haec vero allusio etiam non satis commoda judicatur, quoa non sit ex lingua Syriaca tum, emacula petita , nec evangelicam paupertatem signis cet. Observatur de his Ebionitis, quod non p. V. st taluum in Paulum Apostoliuia, sed etiam in Redemtorem nostrum I. . quan inaxime steriat injurii , dum divinitatem ejus omnes negaverint, etsi quidam ex illis nativitatem ejus in uaculosam ex Maria virgine concesserint notatur etiam, quod re liquos libros Canonicos fassidiverint, vangelium quoddam blatthaei Hebraicum sesequi praetexentes quod tamen inustio Matthaei Evangelio diversum esse ostenditur. Adstruitur con s . tra Tolandum, quod Nazaraei abionitae non modo Christianis ex Iudaeis, sed Lex gentibus conversis jugum legis Mosaicae tanquam ad salutem necessariae imponere tentaVerint.. . . Quod dum contra Tolandum evincit angejus, provocat par titia ad defeelum testimoniorum ex veteribus, quae Tolando sa-veant, partim ad contrarium testimonium Augustini. Deniquo s. quod Ebioni teteri Nazaraei non suerint, quos primaevos Christianos dicere debebat Tolandur, ex eo demonstratur, quod post exeidium Hierosolymas,testibus Epiphanio Eusebio in chronico, chronico Alexandrino ct Theodoreto demum exorti fuerint. Cap. IX de abolitione successiva legis Mosaicae agitur. Conveniebat quidem praxis Apostolorum x ioinitarum, in lege
Mosaica Observanda, si ad externam speciem attendas, causae scsundamenta vero multum discrepabaiit Apostoli legem Mosai. Q. eam tanquam ceremoniam αδιαφορον suis temps ribus tolerabant: bionita contra eandem taliquam rem ad salutem ne
eessariam inculcabant Scilicet lex Mosaica per gradus ad tan- uim fastigi uiri elevata erat, per gradus eadem abolenda erat. Quare litistus quidem, etsi exemplo suo ad legem Mos securia poneret, eidem tamen sua praecepta instar novorum praeceptorum Mangelo habita quae Mosaica non obscure abole,rent addebat Tollebat ei horum disiinctionem redarguebat 4. praxiii divorti; lum Judaeis rece2tain, legem denique Irophetas.