장음표시 사용
161쪽
suit, rationem describit Post mortem uxoris secundas quid inuptias celebravit cum nancise vortii prolem tamen non sulcepit. Etate jam provectit Prosesse Academiae Patavinae, blicus est constitutus, meteoraaristotelis exposuit. Cum vero historiam suam Patavinam cuius iam supra menti injecta. Λ. 1678 Ducid Senatui Veneto prolixa oratione offerret quo Comitis deeus cum onmibus tr steri S i meruit uritiam nimis diu retinendo senietipsum graviilline afflixit, eoque e
demanno, die tertio Julii. diem supremum obiit unim relicto filio Sertorio AntoVo, ex vo auos lies iiii nepotes, set
to Jun. α Ioannen Antoniunt, Benedicti num Canensimo cui hoMarii, ni Avi debemus in ipse autem opere triarem priuium habentiu Epistolae, ad viros perillustres ex '', in rum de riis Autor,pro oraculosin temporis iii antiquissileris pilani , explicandit rabitus pri virili responsurus. Inseri, plumes oblatas erudite non minusquam sagaciterenodavit. In prima epistola ad Comitem Ioannem de Laetara, Equitem
Stephani in telebrem antiquarium data, sequens explicatur I
simplio Me haud procul ab antiquo templa Sophiae Gilae:
C. MEL VIVS ROMANUS PRO SE ET SVIs
Haee uerba ita legit Dion ruri etais Helvius Romanus pro ma uis votumsolvit, o praeter allade epithetis Iunonis disserit, eamque divinam a Patavinis cultoribus dictam sitisse. monumentis aliis iret iacentibus, existimat quoddomus -- peraunia divina quondam dicta, sol in Inseri lavibus divi nus appellatus sit. Insecutine systola numnvisillustratur,in quo Turpilianus IIIVir seminam extensa brachiis, sparsisque in.
trieatis capillis, Eitis circumdatain, udi curavit: α hane Erlaetus Armeniam, insinus vero Tarpeiam a Sabinis opprecsam significare conjicit; cui posteriori opinioni Autor nostersithserihil, tuiniarum, a Marsilio Papa lava nobili Veneto,sbi oblatum, Aususum eram este contendit, eo rei me eusam.
162쪽
rino C. Petronius Turpilianus Triumvir monetalis fuit, qui ex gente sabinoriun ortus Tarpeiae imagine gentem suam indi. Grevoluit in tertia Epistola duae exponunt inscriptiones, a
U. F. ita legenda: veto Fabio Coi Filio patri Fabiae Lucii taberita elenae Matri, abi Lucii Filia incta Vivens Fuis. Λltera. Inlaraptio est memoria se clusis huius sorinae: T. F. I. T AER. C. F. IN. I. . LU
in Amathucase Furiis. In Fronte i. e. in latitudine Peis quadraginta quinalis, Retres i. e. in longitvitiae μονινι Ma. In quarta Epulata ad inscriptionem, quae sub imagine seminaemultis syris hieroglyphicis dissoribus, non tam missi rationem. quam mortem praematuram sui sicani Dis. μnatae inventa mit, ita seriptam
erudite ostendit quinta Epistola oelolcompleetitur inseriptio. nes ex iuria transmissas, ex quibus attingemus Iecunctam: P. VALERIO L. F. PUP
163쪽
sextum viro, iuet. Publio Vatiria Pulla Fi ιι Pupinia iram Filio Volantilia a Dila, vel, ut Autor Ioster corrigit.
Liuilla Paussa L per injuriam temporis sorte ina mutato; dispum minuasciuio vitreia,eujusmoci veteres, mortuos sis deplorantes, ad excipiendas lacrymas oculis supponebant suis, ita exhibitam p. a. Enimvero vaseulini ubi Clarissimo Autori nostro rarissimum est, qui vase lum vitreum literis ornatum se antea non vidisse testatur. a. t ras vero in illo expressas ita legenda esse iidieat: imius, vel pius aut Pelius, Cati Filius, Injexta Epistola tres inseriptiones votivae illusi vitur,
pius m pro posito quod epitheton Fortvme Dequenter, mrius Iovi appontum e rur, una Giraldum idem est in i dulgens climens die Marcium ramis PMωω res σμι
reum cibor Misit inrito, dic is ima Epistola tres iterum explicantur inscriptiones, quarum dive priores ob singularent seribendi rationem notari merentur, qua Graecorum Lambda simplex po Latinorum Lis Λ, ct geminatum pro M ix AdNne non duplexa pro Epolithun. Itaenim seriptae sunta
164쪽
, Mimii ιν -- Lictori , Atra rum octo, mris. uiri Diti parint rapienti Pari ratione in Epistola alia varia expli it monumenta Mutinensis in m πια decima
ad Henricum Norisium de literis in nummo aureo Licinii Iovi Conservatori saero, OB. DU. FlLlLIVL suam perscribit se tentiam, literas illas ligenda esse ratiis Ob Decreta quinquennalia Filii Sui. Norisius autetia qui de eodem nummo postea dissertationem suam edidit Plorentia Is 7 legi oportere statuit Ob Decreta Vota Filii Sui. hiae in Epistola undeeima illbstratur inscriptio, Divum Augustum Tiberium Caesarein
Divi Augusti Filium. Divi Nepotem, Augustum, aquas inco. Ioniam perduxisse testatur: . quae in Epist duodecima habe. ει uti Bacchide, quod non misit semimae uae DEM
E id est Dono Dedit exigui est ponderis, nim
ioris vero quae in 'decimaureis Aa rem degente Pupia, nee non de purpurariis, seu nurpurarum non iscatoribus quin imrileguli aut coneliileguli dicti sum iuit, sed negotiatoridus dis sirendi materiam dedit. - Hisce epistolis si unista est commentatio eruditissima Cardinali Casanatae inscripta, in sepulcrum A. 674 in via Flaminia eas quodam detectum Iduptan quidem Jo Petrus
Bellorius Ovid a Nasonis monumentum futile arbitratiar, cujus descriptionem, sermone Italico Romae I 68oeditam Κusterus in Latinam linguam transtulit. Toino XII Thesauri antiquitatum Romanarum cum nitidillimis liguria inseri curavit. e. rniti sagacillimus Ursatus in longe aliam nos ducit sententiam
di hoe sepulcrum Q Nasoni Ambrosississeeridemeronendit. Praemissam descriptionem Roma transmissam ne praetermitta nius, sepulcrum noceavem dicitur affabre sieta multisque
emblemalibus d Muris symboliris exornata ad inglossum
ora loculo quodam Mercurius cum cadirem, Apollo corona. ius eum lyra depleti, csub illis homo exhibetur togatusdce ronatus, qui speciem extenso brachio dicentis prae se serens, a persona nobili semisiae Senatoria vel Consularis retrahitur, de ad dextram Merciarii semina apparet stolata. In ipsa vero commentatione de sepulcris primum in genere, praetatim Roma- et iis,
165쪽
nis, prolixe agitur seps lictum ei lite die Potnnem sepulturaelociun , ubi corpus ollave homini condita sunt liaec in ipsa urbe quondam condita suisse, donee lege Xutabularum interdictim fuit Murtim sepelitori posse, pleris , uti urbem sepulcra in vicinis horiis campisque in constituis relio se sitir destinata saera admodum habita re religiosi, sienti etiam sepulerum in inscriptione quadam simie p. Ioas mii renum sacrum dicitur, addita imprecatione, vel poma, si quis sepulcrum violare auderet bae quoque de ausa magnis tudinem terrae sepuleratis in monumentis solicite esse notatam, infronte. ιn agro, quo pedes longa&lata sit ex agro autem
culto eoue, qui coli potuerit, nullam parte in sim tam esse sepulcro, ut in ice Cieerone lib. 2 de legi h lis mortuoruni corpora sine detrimetrio vivorum reciperent sed ex agro sterili vel locis LX llῆ, .ut extremis sinibus agrorum e plerumque secundum viam,'un praetereuntes admonetentur is de iunctos vixisse, xvivos esse mortales: atque hoc noli tine celebIes inprimis
saetus esse viam Flaminiam o Latinam nobiliores vero aut
sub montibus aut in montibus sepultos disse quae eonsuetudo Nostro Pyramidibus Hyptiacis .inniendis insun dedisse deiur, quum ypius montibus careat sepulcram irririecturi in rupibus aut montibus ovata, dolio xli tabularum lege cautum ut Ruum ascia ne polito ambitionem mortalium in dies succrescente, admiraculum usquemnata: sepulcra etiam distin guenda esse ab arcis, in quibus corpora eondebantur, quae sam csphagi dictae ct conditorii sive H garir, in quibus plures
ejus in C di artae positae erant quanquam autores vocibus illis tuom licue usi sint porro ritum sepeliendi corpora uti anti-quillimum etiam eo tempore quo corpora eoni bina fuerunt, a multis sal IIIlii fervatum fuisse quando vero corpora
crem.di consueti do sit abrogata, certo desiniti non posse: denique sepulcra suisse vel singularia e mmunia, s liae Iursus vel haereditaria, vel gentilitia vel familiaria r singularia diei, quae quis sibi conuituit omnibus haeredibus suis exesi sis, histe literis in saxis sepulcralibus insignita H. More N.s. id est me---ti Harai Non Sequitur, vel H M.
166쪽
tar, Me mredes Iure n vel H. M. G. N. s. r.e. Hunumentum Gentiles Non Sequitur vel etiam, IN. H.f. i. e.
HO Sepulcro SIVE SERVVS SIVE LIBERi. SIVELLBER INFERATUR . NEMO. haec singularia sepulcra vel vi- vos sibi posuisse, vel T. F. I. S. id est, sanunt Furi'
'isbi vel a luperstitibus constituta communia vero, quae pluribus sepeliendis inservierunt, primum fuisse haereditaria, ouae quis sibi haeredibusque suis constituit sequentibus notari solita literis 'H. M. H. S. Le. Hoe Monumentum Haredes Sequi-tins . M. S. S. I. A. H. E. P. i. e. Huis Monument Sive S Disri Jus Ad Haredes fur Pertinet tum gentilitia, ado res eos, qui eodem utebantur cognomine pertinentia cuiusmodi victum e. g. suit Fabiotiam hae Inscriptione n
Mees: nti Autor cippum nune apud seconservatum explieat:
Locio Onumenti aduorum quoquoversum Pedes quinaum ginta tum familiaria quae quis sibi familiaeque suae conuituisit, & haec modo haeredes non secuta modo sine ulla conditiciisne, modo ex parte tantum vel dimidia, vel tertia, vel ex sexta note comuiunia fuisse quibus annuinerari possent subterianea aedificia arcuato opere exstrue a, pavimentis strata ac parietibus circumsepta in quibus varii habentur cippi sepulcrales, cum memoriis inibi qu quo jure vel titulo sepultoruna, ne non pinlyandria, sive communia militum alioriimve sepulcra. His magno eum eruditionis apparatu praemissis, ad ipsum, quod illustrandum sibi sumsit, sepulerum tandem aeredit, et missis -blemalibus in parietibus passim defetis, hominem togatum dicoronatum minimeOvidium indicare, o in Nasonimai nee de sente Ovidia, nee Ovidii libertum suisse alioquin non Νιμ huium, sed Ovidium appellandunt eviri Naso non Ovidiae solum gentis sed etiam A floriae, Juliae, itaciliae. Sextiae α'ntiae cognomen fuerit, haud neongrue tradit, ae , oninibus 3 eio
167쪽
incit anuis probe ponderatis, coueludit hc e sepuler uno munero communium familiarium gentemque Nasoniam, in nulla alia Inseriptione . quotquot viderit, memoratam,
promi dubio plebejam Nasonium quoque fuisse libertum,
de quo praeterneressitatem Autor subdubitare videtur, cum eol. libertomimi Inseripti sine in lix asserenda mentio fiat. Et nequis objiciat lain plendidum monumentum esse lupra dignitatem hominis plebeji plebejos maxillas pl. reliquis luxu usos fuisse, ex Statiuin Martiali obtervat Iim Inscriptiones IV. in hoc sepulcro inventas more suo hoc est scite admodum
obperemidii exponit, orum prima, quae quidem praecipua, ita descripta exhibetur in
VS SIBI ET SVIS LIBERTIS LIBERI AIn SQUE NASONIAE URBICAE CONIUGI SVAE ET COLLIBERTlS SUIS ET
POSTERISQUE EORAltera huius epuleri Inscriptio haee est:
AELIO COGITATO VEIERANO AUGG. N. N. QVI. ViXI T. ANNIS XXXX MENSIB. X DIEB..VlII
ita legenda: Bianibus. Dis Cogitato, II terano Augusto. rum Ni reum, duobus simu imperantibus qui vixit annis quadraginta mensibus decem diebus novem cae militavit apro posito anni decem octo, Aureιitu Iovinus Vetera. nuru Lollius Constant in ut iles 'pro SDCObortis seeundae Praetoria, inpius Marcellianus eques singularis Augustyrum Nostrorum bene mentiti fecerunt. Ubi de Veterano milite, de
168쪽
corte Praetoria, de equite litigillari multa distinctius ponderanda ciamulat quibus tamen diutius immorari nobis non licet.
Λd tertiam properamus Inscriptionem ita descriptaui;
L. VOCUSIO VALENTINO FECIT SCADRIA FOR
xlT. N XI M. IlI DIEBUS VI BENEMERENTI FECIT
B. M. ab Autore nostro ita expositam L. MIuso, ita pro Oeusio legendum arbitratur Valereti fecit Scadria Fortiιnata, liberta forte civis Romant Iacta Coniux, qua vixit eum tum id est, vin tum, procum estisti cumque nin Inscriptione ex Gruistero eitIHa Oluitin pro ictumquυ annis deeem,m Austribus, eo Midem merentι, qui vixs annis XL rectius XL, i. e. qu
Ptis ira tan illi linea Oedipi indiget, nain Antor hoc Ioeo. non legendam ellenstitie : Patrone optime merito e Bomitti quidem in aliis fieri palest sed ita legi oportere conjieit: stari Ommbus innumentum es Romam rari misti Filia αα tui vero Autor non in omnibus Inscriptionibus rem mutati erit, ex dictis tamen cuivis ruspectum satis Mitruvignum
169쪽
illum sis aetate sessi Aponi in in Historia antiqua 'ri.
-riun monumenta sagaciter per testigandi satissiimum: quandoquidem etiam in hoc opere quamplurimas Inscriptiones a Grutero collecta peregregie explicatas dedit. Jam aliod adnua Jo. Antonii Ursati attinet, dii pistolis Conamentationi
commemoratae anne as, lige utle satelnur, easdem operi huie
plurimum conciliare pretii. Etenim nonnulla modeste dextreque emendat, multa copiosius illustrat, in omnibus maturum judi. cium, variamque lectionem ertiditionem erit leam Ostendit. Ex gr. quando avus in interiptione votiva Soli divinoliae a litora M. G. L. Q. ita legit Merito Gratiara Dianiquissit. haeelectio nepoti inofitata, sequens praeserenda videtur: Drio Grasus Libens Me p. 23. Sicliteras in fine inscriptionis euiu dam positas D M. V, quas avus legerat: Dii Manius Uusoresis, significare potius iudicat mi A Uus non sive R. sic Sic etiam quando avus diem natalem in Inscriptione se. mente sepulcrali a Grutero p. 636n I adduistari II hini,
inivrimi maximissiu sunt. tWribus serviant meis nam cumis toros.bstituam, qui vescantur ex horum hortoriam reaelitu naiarati meo, i pratiant roseam in perpetuum cte dedi e morticae. eipi posse largitur, nepos perluaderi sibi non patitur, apud gentiles diem natalem pro die morti unquana turpatum, sed di .esti nativitatis a vivis celebrari solitum, jussu quoque defuncto. tum floribus sparsis vel alia quadam solenni ratione celebran.
dum fuisse, sequente Inscriptione ex Monis luconii Diario Itali.
QI AE IMMOL. RI ADSUETAE. SI FIT AD ARAM QUAS NUMINI AUGUSTO DElJIC EST. VnII. ET VII l. . OCTOBR. IMMOLENTUR. In qua lasaiptione eum dis natalis An si dicatur VIII Kal.
170쪽
oe obr. i. di d. 24 Sept. Siletonius vero Augustum natum esse reserat d. IX Kal. Odiolaris. Clar. Ursatus, Inscriptionem hane eum Suetonio conciliaturus Λugustum sorte in fine . IX Kal. Oct is principio sequentis diei in iurem editum esse injicit. idque ex hac ipsa Inscriptione colligi posse opinatur. De cetero non praetereunda nobis est pietas Jo Λnt. Ursati qua Avum se .um in Annot ad Epistolam tiliatam vindicat, a Graevio erroris infimulatum, ac siclo Calvinum. Prosetarem quondam Iuris in Aeademia Heidelbergensi, cum Io Calvino Theologo perperam confudisset dum illius Lexicon Iuriscitans in Commen
tario suo de Noti. Romanorum, Autorem damnatum appellat Nam Jo. Calvinum, JCtum non Romano-Catholicorum, sed Z vinglianorum seu Calvi uistarum laetae addictum atque adeo ab illis pro haeretico habitum, damnatum torem ab Avo suo dici potuisse, leuin etiam Lexicon ipsius, quoad unam alteramve legem, cum aliis ejus operibus, ab ecclesia Roman Catholi- ea sit proseriptum nec de haeresiarcha, uti loquitur, J anne Calvino Avo suo sermoliem esse, vel ex eo cognosci posse indicat, quod in eodem commentario Franciscum Hoti
manniin eodem sensi Autorem damnatum dixerit. Id quod etiam Le florem eandide monere nostrum esse duximus, ne nos, qui ex Graevii Thesauro in Tom III Supplementorum nostrorum p. 49 erroris insimulati mentionem fecimus imeulpati nominis vindicias temere praetermisisse videamur. De. nique praestantissi iniura Commentarium de Notis Romanorum
librum iam diu in bibliopoliis desideratum, quem cum Avi sui
aecessionibus recorrellionibus auctiorem Semendatiorem de .
nuos editurum promisit Clar. Jo Ant. Ursatus inarat satione hujus operis avide exspectamus. Idem publice datam primo quoque tempore liberatum iri speramus.
BALTH. BRANCHI NOTATA AD CHRISTFRIVAECHI LERI Excerptum ex ejusdon Branchu obferis vationibus ad Fus Romanivi, nuper Actis Eruditorum