Acta eruditorum Lipsiensia, anno 1682 à 1776

발행: 1724년

분량: 604페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

181쪽

1ν, ACTORUM ERUDITORUM

siel, Papinianus is L. a g. id. t. Minime ergo Maresanus in ZI. π refutare voluit Marcellum, aut reprehendere Paullum

Iulianum Marcello esse antiquiorem, nemo nescit. Hine illa. aliique notas scripserunt in Julianum sie in L. is=. de molis praemittiturionis Juliani; sutini: arietas serat. Similiter an L. ig. , . is minor in moesius quo amin no nisi stari, autem est , aliendere ubi architecti nostri loqua

tur Iuliani tamen verba videbantur contraria Marcello. Bachovit opinionem hic meam non feci, sed textus ipsos intineor. Duae diversae quaestiones non omnino permiseentur, i

haerentia texuitur ostenditur. 'auliis in L. ineio itis do in natione inter vivos, eamque vocat vera iII X ablolutan . Talis est, ut nullo ea revocetur. Possetanienaitas mortis causa ita

nata , ut nulla sit repetitio. g. 4. Dissidi uita uti clis fuit olim aliquod iIler pilnei pes Proeulejanorum Callianorum; sed inde natiun quod casuum differentiam non satis discernerent. Fecerunt id eorum successores, Marcianus, Ulpianus, Paulus;

C. V. hincissentur nune hane, nuneillam scholam sequi neque tamen alter alterum hie voluit re*tare Dianius equidem rurehenditur p. 4o, quasi consentans eos, qui bestiis sub vesobiiciebantur, eum iis . qui ad bestias tantum cubantur ues eo demnabantur. Et annotavit Budaeus ad Pandectis di istiam horum ibi non semes occurrere Britanius tamen itidem vidit diserimen istud non esse ibi perpetuum Paulus enim Iab. . ait I9 desacrilegis, ait, bestiis obirium . Ulpiano autem

ad L. R p. de parriciae bestiis obiciuntur. Ne quid diram de veteranis, ct filiis demtrioniun. Qitae omnialitent in textibus Briss mallegatis apud Audarim vero nouitem sed neesita

ke Britanium, eos. qui bestiis obiiciebantur, fessi ad M. puem alligatos. Jacobum Gothostedum et 3 olim confiii dere, uerum nolim arbitrari. De his enim ait toties iam ab aliis inmu

182쪽

in Ieatina, ut monere ain plius pigeat quid sit bestiis objici. Iani toties porro aliis esse dictuna, quid sit ad bestias dari, ut dicere sit supervacuum. Copiose ea de te seripsisse Petrum Fa. brium Senus 1 La. XL sautem p. 62 se l. datos ad bestias

depugnandi emisi, ab iis qui bestias objecti surrecti ad Ilipi. itin, disertedistinguit. Ipseetiam uihostedus proprie bo ct ri ἀπιπων via aut inermes in arenam ad bestias dabantur seu bestiis obiiciebantur, vel etiam ad stipitem desig 6, bestiis in praedam dabantur. Et sola adeo alae sim mentio

Jul Cas Butengerita Venat circi, Dor,sa Paras in scuti fusius illus intur hi textus Juris, quam hic in toto cap. soadmonere poterat rem mihi non novam a Te, sed pridem intellectam proponi.Nee pertinet huc L.M. vst de pomi p. 4o

non enim loquitur de dana natis ad bestias, sed iunioribus illis. qui dabantur in ludum venatorium ut instituantur in hae arte vel in alia in quandam voluptatem gestieulandi vel aliter se movendi gratia de quibus dubitabatur adhue an serui emeerentur. tque ideo dicuntur dillare a ceteris, qui dahanti Irad

am tradit inter eos, qui ad idum, di qui ad gladium damian iuri in rem Ulpiani Lis. V. 'postilland invicte putabas te probasse, totam illam periodum: suis aurem accipere se mansiret, expungendam, ut liis illius intellectim rurbantem. Ergone hie coruuiis tactus Belga magnae famae, seri, Nood 'qui in Commenti addictit. nilui tale vidit' ocui obscuri vir, supiit, brevitatesimonis. Sed evidens mens Ulpiani sermonem esse non de inausuefaelis, sed adhue seris bestiis. Nam &leo mansuefactus, adhuc est bestia, genere animalis hie autem ex niat perinde ut alia vel niaxime dentata bestia, sed non ain-plitis fera; quia seritatem exuit. Verum est, ex periodo illa non deduci consequentiam cum verbis, quae subjuneta sunt ne

que connexionein cula iis, quae praena illuntur. Pronlplislinium autein rein edis illi in uncis uis. Si pertendas, periodum illam decerptan ex L. I LI st . Si quadrupet neque textumulum posse intelligi nisi ibi iterum restituatur, doleo vehementer Tautologia certe tanta nunquam transivit in eo- 3 meaiM

183쪽

loci obscuri ac perinde est, sive scribas, bestias etiam accipere debemus, an, bestias autem Si Ulpianus in libria ad Edictum ἰτυμον bestiae voluit tradere, praefladat id fieri sub initium. aut libro sexto, ex quo sumpta L. Me postuland.

quam libro demuindecimo octavo, ad quem refertur L. g. Ios quadrupes VenuIi est in L. .ssTris. R. D. L. 34. I Issi de aquir velamitius non loqui eundein Ulpialium, sed alibo JCtos Nobis autem lassiceret cohaerentia melior, quam foret in d. l. Is Io. Si titisperiti rationem dicti tui jam norunt. verbo illa potuit elucidari etiam aliis. Melius autem nil fuerit, leelionem genuinam L. I g. II quadruper tueri. Aelio haec locum habet cum quadrupedem mansuetam non movit

ad nocendum seritas ipsa, s Io, sed vitiuna naturae puta. si quus ealestrosus calce arci erit, aut boa, cornu petere selli petistit, propter nimiam scilicet semesani fiant. Neque a ' obest nobis s. risdiuvat laetionein similiter enim ibi dicitur,

ora balet hae actis, quotiessera, quae contra naturam fuis mota, pauperum dedit. Nam si equus mansuetus, sed dolore conestatus calce petierit, cessabit actio illa: sicut cessat, si pro .pter lactiniquitatem aut propter culpam mulionis aut si plus iusto onerata quadriles, onus in aliquem everterilis. 4,Velui sigam alterius damnum dederitia. mnibus his casibus morivetur contra naturam pr. .Fquadrupes. Si legas, borta fer tale, utrumque Vocabulum calus sextus oecia pabit insibis autem

f. 4 α quadrupes non mora, ct mota, dicitur casu nomi. nante. Versus quos dixi Manili esse, Iuvenalis suit. Laudo, sita vi non erravit Iulianus & Ullitanus, aliique Veteres,dice luto,quod praedo possidealpro posse re Mallem tali ni I9 non 'posta re, cum Ulpianos. 4s negasset. Sed neoue in eo errarunt, quod Uirmant, Praetorem in Edicto de haerest petitione, verbas illa pro possessore , accepisse depraedone Namsi porro largi

ris, praeconem auem inqu petitione haereditatis posse convo ' viri, mutata est sententia prior p.so, saturam petitionii mreditaris novati is in imum e traprisduum insita: --

visi in id tantum de quibasdam, Ma de eo praedone, euius mentio in l.ia Ede haereaepet. At ibi, dola lisa de omitibus prim' orditiis praedoastur dicit Ulpia

184쪽

suPPLEMENTA. Tom. VIII Seca IV. I rdo. qui responsirus si pinde . quia poFleo, nee contendit se

Modem, vel per mendacium. Si consentis. haereditatis petiti nis heni dari contra illum praedonem, qui occurrit in L. I. 9'.

Fili omit eaus ubi quas praedo sibi aliquem it illum ab in. -- possessionis fingit,in legata tenetur praesare, perinde is iis qui quasi legitimin haeres pro haerede possidet, aut qui .iso riuii possessis Praetortiis, dabitur tanto magis contra, Aedones primi ordinis. Neque dicas, praedonein in L. I 9.ῖ liti obtulisse,atque eatenia teneri ob desunt. Nam nihil ibi re. rerio tale,bene autem in s. -L 0 h. t. Si in leta Pr m dictum fuit, regulariter eum teneri hac aelione, qui vel πλεrede, vel Opossessore piniit, L .sb. Si porrodi posses

sit bonorum Praetorius pro haerede videtur possidere, L./r .Lfiustra negabitur, in Edicto illo praedonem omnis generis diei possidere pro possessore. Neque hic exeipiuntur, qui scientes iactant sessum linium pro emtore pro donato, pro dote pro legato quia omnes recipiunt pro possessore possessionem ex salsa causa. L. υ g. d. t. Julianus ait, pro possessore possidere eum qui sciens emitrein alienam bonorum autem possectis rem Praetorium aliquoties jungit haeredi, L.Bg. Is de Uiιγ sis Si is hie non erravit Te fatente, ibi de haereditatis petitione non cogitabatur, si Pomponius lapsus non est in I iudi de eon

monstri subi par iterum est ratio, quomodo errassent Paulis hinea menteinfractoris, qui ad illius Ed, perpetuo quasi commentantur in textibus de haereditatis p iesiis N e foret Ulpianum limumeo titulosus quam A Wη--eominitae. Cui addopaulum L fg. i. fruitat. Lar, Lyssis, L .L.Myr. σωι At Hermogenianus autem in L. fin s Apris minis ea . minime comparat praeis nem eum haerede quin potius excludit ibi eum, qui pro haere- dein pro possessore possidet. Qui v- citra omnem fissitatena

einse, vere possidet haereditatem pro emtore, vel pro dote, vel pro donato, sive alio quolibet justi titulo hune dicit a lega. tarthin fideicommissariis non conveniri. Huic autem opponit Ulpianus e diametro etiam illum, qui forte quasi praedo possi-

dethaeredit rem, lasens sibi liquem titulunt ab intestato pos

185쪽

idis ACTORUM ERUDi TORUM

. . mitis, os uacauis; quoeuntium in ollaeradita luerisi rus. calliditate A circumveniendit animo νει M. legata utique praestabit in es d. t. Deceptos ais Ichas priscos, quia apud illos vox. Frii, simpliciter posita .rat qde bonorum possessore Praetorio accipiatur, tu in rubricatis. Lib. 4 ff. , quipro haerede vripropossessore usucapitiatat

factum ut in Edidio Praetoris de haereditatis petitione, verbum propossissere intellexerint de praedone, quod anaen debuerint de Bonorum possessore. De rubrica ista legendus Galvanus e. Is p. u. Saepissime autem apud Veteres etiain occurrunt Bono. rum possessores. In ipso S to Hadriani , qtiod Ulpianus recitat L. et o g. 6 ff. de haereae petit Bonorum pollestores in ea dena sunt caula: conditione cum iis, qui pro haerede possident sive, qui se haeredes xpossessores bonorum existimant. s. Utrisquaibidem opponiantur qui bona invasissent, cum nullam habe..rent causam possicindi, h. e. praedones. L. 3 it si maerearunt Icti in exponend hoc scio, cur errarim insensit -- G. Praetoris dirca eundem articulum de haeredit iis pelii a Huic'utem haeret t. t. ius dumin 1 areaepuit oc os Mi

cisserentiam inter Bononim istarem, qui propos o

is leti sono his assine ni re autem disjunctissimi. raro occurrebat scisvo musi ris siniphesterposita pro norum possessere, dicam eadem facilitate, vocem me ,

raro occurrere pro Bonorum possessione Proetoria. Eoque vimbrius utrumque conjungitur JCti autem iidem qui ad Edi. ctum Praetoris de haereditatis petitione scripseriant, teribunt eo iam ad totum librum XXXVII dc XXX HX de Bonorum possessio. nibus. Ibi loquuntur de eo, qui pro possessore possidet, i. e. praedone Hic de Bonorum possessore qui utique, qua talis, , quamdiu talis non est praedo. Rectissitne etiam dixit Impe. rator g. LI. de Interae ei virui Bonoruin possessio data est a Prae. tore, dari interdictum biorum bonorum contra illos qui ista bona pro haerede aut pro nosse repossideant. Concurrit hie uterque bonorum possessor, qui pro possessore possidet.

Utrumque ergo intellexisse re disti m necessi est Nee a. - Myla verba octonim ex itide ber est his pultimi re.

186쪽

petere debuit hie Imperator, quae uno complexu eomprehendit. Nam qui prodiaerede posside utat se haeredem esse ut scit. se nim esse, contenditiainen esse. siti pro posse re possidet, aliquando ne contendit quidem se haeredem esse vel per mendacium, ἰλαρπήνἐ o e u ἰταμος λών --, Basi-

hei. Alii seni quali praedones, di inraui loco habemur. L. 3s Iae verit. c. a. psiquis mi . eaus Enipite deni in Qua plane repudianda in Limitaverat Nosteri. 6s, non posseeonting , ut sententia Neratii habeat laeum, eum ea de re

pactum in specie prawesserit. Respondi nihil de hoe in illa

t. Si f. de L. Commissor Urget ille L pr. atqui Maevola de Neratius de diversi casinis respondent. Neratius etiam non de

tabiliri insigni parte pretii, sedati , L e qualicunquea

cipiendus Mallem hic 'callibi non toties provoeari ad resutan. dum , quod video tam aegre serri. Bene autem castigatnrhie aud. , i A. Fabri, qui totam periodum igitur sententia Nerasti dedit ceu imperit interpretis, explingere tentabat. Ergo ni stritin ingenium non inteponendum sed postponen. dum veteribus, in simili meminerimus. Dixerat Noster. male usvindicta inentionem fieri 9 4. I. quib. exeau manum. Ulpia. num&Theophilum eam non habere. Hotomannum vero illam tollere. Contrarium itaque ostendendum si sit si res ista Tibi satis nota, perit ensura Tua. Ins ult is loquiturgin's hieram spectes, de manumissione testamentaria, majoribus xvii amsi danda. Inier vivosautem nin erat ratio dubitam si Hiem domini suomet ingenio difficiliores erant ad ma.

numiliendum sciente , eservis, qui totam timerem familiarem instruebant, absque metu egestatis orere non posse hi testamentaria autem o in proeinctu niortis, procliviores erant, etiamsuecausa cessintestis metu egestatis, eoque fraudibus servortim magis obnoxii. Quae mens Imperatoris hie fuerit in

NOV. 49 c. 2. non adeo liquet. Si enim vivis eandem lieentiam dare voluit oniitti poterat argum mittam de potestate testandi. olim etiam vivi, totam familiam libertate donantes vix intestis

gendi sunt suisse vix puberes Potestas enim testandi et alienandi inter vivos iisdem finibus non incedit. Si alienatio totius familiae a tutoris auctoritate excipienda sit, etiam alienatio et aliarum Diuitiae by Corale

187쪽

ara ACTORUM ERUDITORUM

. Maium rerum, vi sunt mancipi, seu servi suit Mesei C. IX. Dubiaintai suetiii Noster fuisseremo adhuc esse, quid prius. futueri Cubrius de soro Legat uni ad L. Aa ista consit pecit . sis δε iudie quid isticeps placuerit. Mihi Deile fuit.

peici irrere ordinem libronim Culacii reseriein opinionis suae eoncinn re, Utique etiam istaec inspectio in qui unque audio. replane ad rem pertinet inecessari im Si enim intellὴν as,

quid prima, ouid altera, venaltim a viee illum moverat . id nu . tanda in sente iri iam quae semel placuerat jam demum omnia illius montenta librabnntur, nec fluctuabimus inter incerta, Si vehemens et increpatio dicere Te abire a mense Ulpiani, quali Sieri petan ullio si dixeris, Veleres JUtos plumque -- peratorem toties ini prii lenierin inepte scribere atque napru.

est abiisse Gamente Ulpiani, g. quoad alterum inevithrum. Sic enim ille, Si aliis, cum inprovineis adb esset.

fututa, i. e. Mime non debet eonveniri, sed in provincia. sereoniis p. 88. denegatur in eum actio inprovinissa,&Romae debet inveniri an L. ita uuae in Gaius, Sisu iniugationeo siniit pis ante legum rimat, is culeum ivijudicii- . Hi constituit. Noster μ89: eonveniri is potest in loco legatiovis sed poterit domuni revocare. Abit igitii a verbis Gag. Uncti J non indieant quomodo osset in Codice Florentinis. Valde inim disserunt inter se, quos primi editores excogita

runt: Ende mutarunt sorinas vehementer varias accepe- .min hine iude impositiones. Itellulas invenies apud Lauri

Theodoria in roncivi uin in Spectini ne emendat passim non&issos luteos. Et jam demum eunduci nobis est ad H. Isrene. manni V. Cl. Historium Umatur Codi eis istius librum diu exspellatum declinat spein nunc omnem plane superat Si ri- riari porro velit Cl. Branctim, omnia ista Lee oriatu judui, Omα missa sunto: nihil iniimai quam Ollium est novas ciere lites. Raro te floribus Etlue pellpiciua ac facilia sunt, quae scribuntur, atque auetori erant, cinia ea scriberet. An multum sit

tutoris hi Capta non liquet, ideo que omitiunus.

188쪽

ULTERIOR DEDUCTIO AC EXPLANAErio status antinae seporatae post moretem, pro illustranda bisoria Laetari βοροι inque a mortuis res cita: ιm; AH- A VITRIARIO

BRevem aindi in dedimiis desineario institus amniae sepa pro interpretana his ris Laetari aliori inque Aelis idit. A. 72a ministriam, quam paucis, ne temerario quodama illiae inscriptum Sacrae se analogiae fidei omtraria proferre aut cum cavillatoribus ae vanae religioni addicti,

immiraeutomim debilitare imo evertere videamur illustrare adhueplaeuit. Multae adlusit rationes. qtiae locum anilia se . paratae ante restu ree ionem in loco quodam subterraneo sive sepulero quaerere nos impulerlint partim , in evitemus dissicultates a Theologis ac Medieis factas partim ut rationem miraeul'riima Clitis Galli, que viri θεοπνευτοις patra it mim ine. lius perspiciamur partim e terim aci atrum Theoli gorumalu'Orit agnus ea deduxit. I in In tollendi disseultatibus The logorum ae Medicorum ex vulgari interpretatione ac huc suis

pnest a justitiae bonitalia 6pientiae divinae tangruum sit, hominis Maledefunctum exloco communi beatorum in lo-

eum eratorum deducem quod quidam bonitati, jussitiae aesipientiae Deiplaneiuni movenire, judicarimi intermsicos multa disce aiunt quamdiu actiis animam empore post

mortem commoretur. Iuxta nosram autem sententiam hie,

diis facile solvitur , si dicamus animam suisse in empore de visiones interea exemplo Pauli 2 Cor. XIl. Esaiae p. vlJohan. nis Evangelissae Apoe. ιVoc habuisse divinas et,quoad mira. eula ex eommuni opinione illa praeter neressitatem multipli.

eantur. Si dicamus,anina am Lazari aliorumque ex beneplacito divoluntate Dei ni indum coetui sanctoraim associatam, sed ob miraculum patrandum adhue in eorpore finise detentam quae . ritu an anima Lazari aliorumque excitatoriarii fierit deteriis oris conditionis prae aliis in locum beatorum stratin receptis γα num illa retentio animae in corpore hia ille Chatuli fieri

189쪽

1so ACTORUM ERUDITORUM

unum tantum, laod in reparatione emoris a putres,ctioiis fictaeontait, in quolibet individuo semeiat. Hine mira lanon subvertimus. sed potius stabilimus, rationem miramior inidarius inspicientes, inique sapientiam magis admirantes tam extra controversam positum sit, quod mortuos excitare omnes transcendat vires humanas di per consequens miraeulum sit a Christo aliisqiae viris Spiritu Dei agitatis perpetratum. 3 Graeci locum . quo animae usque ad diem extremi udieii ad

Meles sub voce αίδης, 87 mavult esere animae satus vel potius tra situs, ut legatur arro δεισις at ili ad tenebrissum σim i itiost iniri Nisu in obvii oranti me a vara .rere seriptores, tumo sacris literis Agnoscatur. in 3--ή--am emporis vinculis Mutam se dici M. Ei sevo MN, quo animae detinentur usque ad resurrectionem, denotat

tenebricosum, Solis experiem sepulcrum, sive, ut eant viri ilius, sue luee domum, ut Diribus Micemsa 4 eonsulis i est. Vocabuloἄδης respondet Hebraeum, a Lxxime se ita translatum, cons Gen. XXXVI , 3 s&e seque Iudaei, ae Gree eandem amplexi sunt sententiam in uni v -- lum ἄδης pro immuni domicilio omnium animarun, iuri piarum tum impiariam sumitur, ταντας ομAsrista οἰίδ, μ

eum ii, in uilibet proprius adsgnetur sepulcri laeus si e obser emi sis sim patet, quid ratre, voce ἄδει seu ini mi. i.

190쪽

.serorum Velint di quomodo commode explicari possint. Teris tullianias de Antima e sue, Habes. Imqtiit, deparadiso a nobis hodienon extanteinypis constitinmur omnem ammam

risin mi uni mam in c. 3 E lesiast. Ante adventum Christi mm, pariter ad inferos durebantur. Unde sJacob adisserari ris: descensurum se dicit. 1Jο pisia impios in inferno

queritu retentari u Evangelium chaos magnum interpositum qu inferosus Abrahamum cum Lazaro divitem insuppliciis ostestatur. Locus autem animae separatae non semper nomine inserorum venit, sed varias ac diversi inodas aceipit denominationes,Laistantius L.VII c. II meat comniinne meustodiam. Iulia,nus Archi. Episeopus Toletanus Prognosta. II e. 9 Oeat abadita receptacula oc quae omnia apprime huc faciunt Ur ie- que mi ut eoo nant sententiam. Sed quid adhuc mora- mr Concilium Elibe inmunis eminuenoranno 3os Nirundiserte nostram propugivit sententiam Q 34, circo , inquit, peris placitat in carmineteri. misincindi inquieran a

-W- σω o siccissa communione. Quid vertam inquietare significet. Bamni in Annal. Eeelas. γ annum ouis XXXIVnum 3I p. 27s docet esse destinctoriunminiscearminibus imagicis aliisve superstitionibus adhibitis eas advocare. at ludens ad IIam. XXVIII, Is: quare inquietasti m uis itarer fidemque testatur Iosephus Ant Iud L. XVIII e. r. animani Samuelis fuisse reductam Consentit quoque Ellies duPin Nou. vellera: blio.h. T. I p. ios L Coons ait es for obscur it porte qui ne aut rint altanter de Ciergas dans les Cimetieres, parce, qui ne faut par inquieter usu rit de Dinis Bel-que uns emendent a les sprit des sinis Is ames de moris: Pourmoi, Dero qu lesplus natureIentenrie e reposci Uprit

SEARCH

MENU NAVIGATION