장음표시 사용
171쪽
BI vitiose nomen meum est ibi isi uni, ex late vera eius IerNptura emetis andum.
i Pag. a I versa, excerpti illius in M. Dud LusMirum est Virum nitidiori Jurisprudentiae ludioluin, qualem se profiteri l. Waeelitterum puto, res ad nudi humani in perimentes angerenolle, eas e Cinicis Minquere. et RaMv.s s. ermini imperi iret, Basili sinter pretes mesed L a accepisse
3 maestiris, dit Q. AEdenis ab eo, quod solum mihi proposueram agit ille de jure, de quo se ipsi p. amfm. agere me nolle qui Culaesus id optime jam egerat.
Ego vero go de vera specie d. l. N. Ergo licet, quantum ad ius attinet, nihil reserat, utrum Titius dederit XV an XX, semper
tamen, qui factumis speciem ipsam d. Lis novissemipiet, cuae rei, qualTIllam ex iis irantitateiri dederit Titini Scripsit Cui citis XV, ego docui XV, nec me errasse ostendit L Vir, licet refutare me volta erit. 4 Ibid. v. ar. Si innuit Cl. Waeelut erus seripsisse me, Ur-piam II lacn h. bullia pro certo rationem decidenui, quata a
Iersirem mihi absurdinimam tribuit, quamque ii quam scripsi. o maestra. Distingue, vel ratio dissiliamsi est proposi- salsa, vel est propositio vera, sed ad rasum, qui tractatur, ob Hreumstantsu um diversitatem non pertinens. Prior inepta Rct nuda insciatione rejicitur, ut in La 1 Arsei comae e seri orgraris est, nec aliter tollitur, quam si ostendatur sp Hem, quae tractatur. esse diversam, ut in nostra Leg. ass. δεχι red venae ibi propositio, quae dubitationem asserebat, iis
erat Pars Uusdem haereditatis quae aderivit, emtorvarus, cui altera adcrevit es resiluenda. Hane propositionem non negat JEtus; sed negat ei, quam veram esse adglioscit, esse iciis cum in diis p. quia non ejusdem haereditatis pars venditori adcrevit, sed aha ct nova haereditas, i. e. non pars haereditatis P ternae, sed haerest a filii. 6 Ibi. i. v.36 3ura se Multo licinius est meum argumentum'. ad . O . m. -
M v.D. Immo, argumento ex alio iuris Capite dκ- clo, etiam teneri eundem nullos Uictui restituere. 8
172쪽
Sed mel Helli lii eam n Niriqita in intestexit Cl. Vir. Postquam os elicii, arill Intellia dum ex illus c. pili blis ducibus petita contra. ria Dinnit naua dele . cIipli, illeclla in tenuisse viana Ictum ideoque neque innes, n . que nullor, sed aliquos ructus eo,
jugi concessisse, atque divisionem eortim petiville ab opera in
ibile sis di eurandi posita ut indituriat et ideo eoujus com
9 avo r. Non seta: nam adiectisv is alteriuriniblii noceret uiuu improbo Basilicos interpretes, quod addi detinta Κου ubi P uiip nil , niti nutile seripsit. Io Ibid inseqq. iii iis, quae novam proponens opunionem seripsit vir Cl. fere credum me eaeeutire, totensii in iis mihi displieent, ut vix sustineant ea Viro docto tribuere. Nihil
seribit Mit ouaerit Pomponius de res itutione sed de sola fium. um qui liticine, id dii non pertinet, quod objicit Cl. vir, nullum occuri ere in lege ecpiitatis vestigiumri nee enim ego egi deae lui tale, aut ei Oppoli in lire stri tibi gi leuenietitia inister oppolitas duas media uiua coniux fructus dilatii a Cl. Viro iii d. suos facere non tam stir Diam Peri Frιonem, quam quia Societas vitie quodamnaedo duminumfacit conjugemeidotalienum penitus est a verbis . 4 ct juris civili indolian. gestum, quod nullam induci intercon ruges bonorum min--nuinem. Porro scribit Cl. Vitu. V. istrio, eon: Mem uid ι s diei fructusonines suos facere milito niuis adbiae, quam K QMesserem a Z s diseriis verbis id negat, ct tribuit niugi tantum minus industriales, quia ex facto ejus ii nascum iur; loque di comparatio euin b. f. possetare illud est quod
adeo torquet Interpretes. Quae porro addit . aliena satis ab Mech i utatione sunt; ideoque nolo superiis novas ciere lites. ii Rasu. sinfra, .as. Quid Sonti Cl Waeclide c. IV.ro diversia Cassianis Sabiniani t 2 Ibid. v.ao Oinnis m. c. donatio mihi fit sub conditione.
ret Ibid. v. an Immo illud; eis scεde pertii te ad indicandunt, suntlitudinem cum legatis non procedere per omnia. Disitire by Corale
173쪽
I UL v. υ. Mirifieiim hi foret, quum Iulianus Mar eello multo lutant Fqnior. Hujus cita hii autorem, Leetor, CL
yaeehilarum liabe nant talia ego nec Omniavi unquam.
imemorata me p. 2 Obs. m. ae deinceps refutata. Ibiev.7 Neqtie ego id dixi. Videtur Vir CL diras quaestio ues,intras leparati nHractavi hic permiscere. I 8 Ibid. rep. Immo agit Paullus tantumdemodas, quibus m. e. donari potest. 9 Did. v. u. Si concedantriinnod negari non potest, is is hie dissidium inter Procul anos&Cassianos, satis apertum
est. PaullumCassanos esse sequutum ideoque negavisse, inariae inpariet umin rem acti mi ista et eineausi, cur in rim in ta fabili. e. a. r. adeo senietis ostendere nitatur. Iemper esse iocum in remactiosi Consi, as Osf-αοὶ nid. n. n. iudai et I IMd. v. a . Hoc non est adeo per tenum. Sed&Hode finissitudine, e donationum cum legatis majore quam elim propriis donationibus Verum vitium, quod ad P. LV. . Viro Cl. obieei m eausa es, Dionemvun, quo ejusd uiam redeant, o qui refuter.
etiam eun laudavi, p. 4 3 Ob m. quod inter paucos, forte deprimus perite hic noverit distin uere. Sed desere modo, quo vir Cl. Budaei qnali erroren hic refert,&αρν,ἔseum defendit.
μι- unetsi nullis: quini istasent. ut nido nexsatia sensum separatum etaiendum; sed omnino res ei-
174쪽
unt orationem eiii inruehuntiar desii eam hie turbant. Audi verba ipsa: Bestias a tirem accipere debemus, ergo iri loco , de quo agitnr demo oppblilio inlitimi exferitatem agi quam e imi imaliogenere, quae sic ad locum illum relata penitus Dilm c DIMturiatori siseonendi.Λdditur tandem interrogatio nam quid bosit e duae hemina uiri illimi respieit, quasi Ulyiani definitio interuis seret, quod neruiquam stietvi sui. ,s obiectum dubium ata Viro tollein hi lacum vocis rutrari pii st' sissimilias sed sei an ita subdi uni esse semper eum vetitate magis conveniati Certe pereamus Critiei omnes, dum tacite vinitas,Autor avod apsssimum est semper seripsisse
2ς ibid. v. s. In transitu pro commota in I. s. l. ff. n. uari pauP. ω emendat Vir Cli non mota. Sed nihil est miseranduin Scriptit revera atque optime sertivit Ulpianus commoraferitate i. e. Oborta feritate in quadrupede colatia exspectationem naturam ejus. Sic eodem modo inhaei pl. leges
egebat ea glossa. ut sensus ineacommode eonstet Λdde quod doc etiam Ulpiani sit, quum leges a Cl. Viroaddu me sint alia oriam. Immod penitus nego posse juris expositi veritate sativa intericiis in totis hime glolla in Atris periti ejus ea dicii mei ratione norunt. Qui in ergo bestia desinitio illa non generalis sit, sed ad materia in tui quandam tantum accommodata sevi titur, non posse illam parent Iiesin esse in I. ι de postilando ad reliquam Orationem non pertinens: Leontirinatur insigni: ter ejus sinu in d. l. s. io, quum ibi sit ea verissima.
28xuid. v. I, 3. Q iiddi saepius errarunt 3 nolui lamannitia adserie, exempla mavisina tantum aliuti. Ceterini,hoenolim actis verti vitio, quod phaedonem dicant, ira
175쪽
mssessore: sed quod in i de haereditatis pelivolis vel po
ra 9,0nida'.3o.3t,sa. Quae a thie Auior ninime pro in Fod intendit. Nam non nego ego, praedonem queliacumlua possetvereditatis petitione Meiuri id derivibusdam tantum negavi, e g. de eo cuius est naen iis iii l. ia1.464-d per non etiam de eo, qui licet mala fide, asse stat tamen haei edis titulum, qualis oecurrit in L. f. . Si qui omiscaus in is liti se offert, quem obdolum suu in liti etiam subjici cinissat L s υν Uss
is hared. pa Ceterum oninicio existimo, errorem . quem hic
carpo him sitisse adna illum in primactantiquissima edicti iubus praetorii expiasti me. 3o Ibid. v. F,IL37. Hic revera movettar dubium nee errore mitius intellectae meae opinionis nixi m. nec levis ΠΤΟ- menti Unde laetor, ita offerri mihi eius reni vetuli Occasionem:
quod jam ab aliqno tempore optaveram. Dubia hic duo Ohimari possunt ii Praedonis interrogati, an pro haeredemo deat.
slenitum interpretationen in eius daniniana recipit, qui, di amisso se rarior δεραβῶνα Nani se obiectioeoncipienda est, H inamoetam λιι - , A. Ah--α ostentioliabendum est, ubi pus ad interrogata, mi espondet alioqui
nulla erit objee io). II Tituluspropos re initos alios inesccmplectitur Lis na, Τῶoared per Ergo quiprops re possidet.videmuro haeredepossidere Statim observabo, non esse obieelionem, nauis dimi non posse alia actione res omnra haereditarias uno impetu praedoni auferri. Nam, qui ita objice,
rei temere supponeret esse iure civili proditas actiones omnes maxime cominoda : nec in luper Ostenderet, qua ratione seu fictione haereditatis petiti contra praedonem I Praetore suerit inducta, quod omnino est neeelse facete ii, quomodo demonis stravi, veriun sit, juris indoli penitus hoc reptignare niaxime quum constet, non habuisse Ilaetorem potestatem legislatori.
am. Ergo ut, iuris priiacipiis salvis propugnetur i, reditatis petitioeontra praedonem instituenda, videtur statuendum, praedonemavi interpretatione tali ni haberi pro possesso te
Hi, auth in id ipsuntatu indientia dictione possim pro
176쪽
fessore haereditatis. Sed si prius dicatur, tune non necesse fuit, Rpraetoreis a ICtis perpetuo inculeari, dari haereditatis petitio nem contra eum, qui pro haerede aut pro possessere possidet satis araesdoorridari illam contra eum,qui pro haerede possidet,quuin
ira minitaea uo detur immovi aliter loqui,namii 'ra 'iniussit Hiissem: nam si liaereditatis petitio intra pr donem imit, non inde danda erit, quod is proposse cire possideat, sed moduo harai possidere videatur. Sed si possessor ibi interuisse se si bonorum possessor.inuo contcndo,optime erit Praeia loquutus. simili ratione, qua res imi a floris speciali nomi- messicitur post =ria haereditatis petitio. Videamus igitur,nomiae eonte stura ahera sit probabilior quod possidere propo sera ellipticum sit, licaturque pro possiderepro possessore haereditatis.
sed hoe admitti non potest. Nun tibi die io illa exponitur, ejus ellipseos non fit mentio: inino satis intelligas, in diistione illa vocem possi rem denotare praedonem, ut perspicuum satis est ex is, X f. de haered. pet nee mirum est praedonem κατἐξ χὐ dicripti Isi em, nam innuit satis Ulpianus in L et=eod. inde esse petitum ejus nomen quod non aliam , verameeriei.
e. nullam possessionis suae dicere causam queat, quam quis in o di in aliis uti artieulis, libide Hereditatis titioisilio. sisermo, .iue dicituri do pro pug ori possidere anus. s. de usurp. susiuvii A. dea r. vel myessu uin dari .s d monstri quod ineptiissime fieret, selliptica re eo
lauda lise dictio seret. Tandem quis non videt, ni sibus daboraturam eam dictionem, si hoc modo eraquippe si praedo ille pro haereditatis possessore sit ha-
. dicetur stra est curer posidere pro haerede non vero pust-dere pro posse re hareditatis. Denique ellipticam illam ex sitionem plane respuit laudata jam l. I. f. de hared. pet ma xime in verbis: Item in ritulo pro donat , quaeritur an quis pro possessore postaeat itipura uxor vel maritus P t placet nobis rutianisententiit, pro Oisessore possidere eum Mideopetitione
itur. Nam si ellipsis admittenda citet, foret illapro Iolf
177쪽
IOrepro donno, quod non sinutu verba sequentia; linde certum est, vocem Hysorem denotare in dictione illa praedonem. Ad obje stionem alteram, sive objectionis ejusdem partem alteram, quod attinet, perspicuum est, in IUS. t,a, F. de haered peris. aliud nihil diei quam titulos omnes eum mala fide posse esse conjunistos sane qui titulurn aliquem suae possessionis adduzit. potest semper sibi esse conscius non sibi jussim eum esse. Sed Lminime vult, praedonem intelligi posse possidere quovis titulo. licet titulum illum non obtendat. Sedre, quum in hisce verser, oecupabo ct aliam objeetionem. Licet mihi poss=or esse lite praedo concedatur, nihilominus dicet quis comparat eum tus etiam in alio iuris artieulo cum haerede se in I uit. JAquisonisi. causis. Sed parata est responsio in l. g. Τ Od. agi de illo praedone, qui se haeredem bonorumve possessirem jactat.
C. VII. o P a , . necesse, quum negem agi ind. Lo
pride parte pretii. 3, Ibid. v. g. s. Sed non potest stare nova opinio priusquam mea sit eversa. VIII. 33 Ibid. v. 3t sqq. Haec non evertunt, quae scripsi, nee Imperatoris arguendi modum in g. I. quib. ex ea . an deo sendunt. Porro non video quo pertineat aut cujus sit usus.
34 P. 2πv.s,Mρσα Dare libertatem non fuit res mas ris momenti quam pretium servi erat, Sed accipere libertatem olim Bitis semper erit res inaesimabilis. Sed nee haee Cl. Autoris disputatio Imperatorem nolitum restituit. 3s Ibid. v N, t . Etiaminiat. I. quib. exca . man da testamentaria manumissione tantum agit Imperator. Non est id dissimulandum.
ix. 36 Ibi σDq. - recte aut diligenter satis opini
onem meam refert Cl. Vir ergo tu, Lector. inspice potius, quae
3 DP v. seqq. Anxie disquirit Cl. Vir ex duabus Cujaeli opinionibus quae fuerit posterior. hane posteriorem statuit, quam ego priorem conjeceram. Dubia rea mihi fuit
178쪽
a adline est. Ceterum id ad uiri non pertinet, quum neutram sequutus
ao ad oppositonem modauinet ut taliam prius diemis non video, quaein or oppositio sit in specie Cui
rima quam in iura Deinde observa Q.Vis,plani--ω amore in ani vehemens sane hoestinerepatio pro remn tabili probationum defectu. Nam quod scribita simacte adi s. Hi c. idem in ciebus meis continetur Pergit:
Hueουι uti. JClieontractum illum constante voeant eostiaturum mnfι itfacta in tempus legationis obeundae &c.Mihineidtribuis Cl. Vii 3 cubi hoe negavi Sed othoe millius est pomderis respeetu peciei Deae quia in altero illo casu I. I de constit. pee statuo ego quaeri de actione de constituta pecu. nia in provineta instituenda Conser quae scripsit p. y obf. m. Sed mirum est, Virum Cl. ii Culaeti sententiam sequi velit, marespondere prius iis, quae contra eum scripsi. 39 Isid. v. 31. Modo acinente nunc a verbis J Ct juxta CLVirum diseedo in I. Rogo tactorem, dicat quis
verbis legis magis obtemperet egone, qui juxta legis inseri- iem, quae Oeet tractarii, in Homelisobserva. - , si tuo. laeum iu uouis actioiciqueinminenda essein Provineia, an vir, in eum Oseeio, nillilaeimente neque lege ipsa Monerius inseriptione nates iocum illumine main: atque, lupet incidit in interpretationis ineonsantiam de vitium, trium a me p. fm nec liqua memorem contra cui litate retationem, mesesipis, quaeque Vir CLintacta reliquae
r terpretes Basilici re est aecepera in textum, citra stertam CAP. quantitatem: quia illam non inveniebant ibi Lieuit tamen illis aliunde adjicere, vel ulira quam accepit o πρωτοτυπος 'Λgunt enim passim paraphrassen. Certum est, ultra manda- tum Titii suisse numeraliti t. Γilitim autem ininus eredidisse. quam vi per errorem Proin1ssainerat. non est in textu. Laudo
179쪽
hie est. Neque re aec leuanae luerunt de Montam P. I uniinedon in aperiantur se Rem absurdissimam nolim cub
Gad ustumae. Bitandi est, inquis is omini ostendam. si in sententiami opis pro dicto remini dubio Rejein illam Ulpiamis, adiem ratione decidendi expressa, quia alia haereditas est. Ergo,
inquis, pro certo habere debuit Ulpianus, harediat vendita partem ejusim, qua postea acquireretur venditori, emptor enim impuberi non erat substitutus, ex empto a Zιoni locum facere. Si post eliditionem dein una delata sit impuberis haereditas. adhue alia est, nec si inui venditari nisi de ea simul quoque actu iri appareat. Cor clibere debuerit Ulpianus an etiam idin ex emto actionem veniat non vero, an id etiam ex emto intimi tui faciat i. e. denuo actionein enu ij riat, non tangam. Retineo mi in magis es, ne ventu hex emto actionem . Appliis hie methodum illam 1 si mathi eam, steacuiusvis legis speciem facile detesiit. Ego, in ali. putabam, mentem Tuam facile intelligi: mali mi LM:
R iplam ferebat,uto 1-ur ulla re que Pomponius mediam, furensiam, pro solita veterum Hucantum aequitare amplexu es. Loqueris ergo de aeqiritate into improbas Basilicos, quod addiderint ιλου Pomponius autem filiailiter Aurinuciis libet .f. possessoris i. e. dari quos iamb.f. possisseres, quonam non fiunt fructus irrevocabiliter.
qui ex facto illorum non nascuntur. Hic non oportuit praecise addi, Nuslibet alius , vel alterius quia sensus per se patet. Si Pomponius non agit de restitiuione fructii una perit argumentum tuum p. 9&χ allatum, de possessoreb. f. inhaeredi,tatis petitione. Dico autem, Pomponium loqui de solo saeto. perceptionis frustuum; frui Turpi Nνρrland 3Iucis fata hos non re illos. Quilibet possessor b. f. etiam in re aliena interim loco
domini pene est, i. e. salvo jure domini. Ergo conjux in re donata a conjuge, quodammodo domina interim est. It fris amot donee donatio revocetur . Sico uiuadhaee, lux i
180쪽
int vir &ux L s, L. 8, C eod. L ST de mort eaus donat. Si alienum hoc est a verbis Pomponii in I. us de Uur non est tanti alienum ab aliis textibus eiusdem, L. ἐῖ Last, L. It, α Pauli L a, L. avi L. L. ang. ast de don int. V. . ibi: I
m non amare, nec tanquam inter infisos, jus prohibitae donationis tractandum es, sed ut in ter conjunctos maximo assectu.hlam inopiam Ccausam ecce prohibitionis timentes. GLsante igitur metu inopiae, pomum decerpserit, nil timebimus;
ac perit hactenus iterum argumentum de m. f. possessore. Pomponio imputatum. Communio taliae bonorum nondum sequitur Mens veterum JCtorum non ex cortice textus unius sed ex harmonia omnium, eo spe stantium, ex vi , in. uuam, ct potestate legum eruenda. in consonantiam redigenda est. Tunc nihil torquebit amplius interpretes Parenthesin eos pridem vidissed uncostuos, bile in movere non debuit. Et sola epistola uxoris ad maritum ind. L. s Pauli, digna est, quae adhuc excutiatur. Cassianos dixi consensisse Sabinianis non quod diversae sectae fiterint, sed eo modo, quo Cassanivi Sabi. nimii. 23, 24 permutantur Conjunguntur hi Paulo, in L. Is tδΤ. de aequ. Hamilt. p . Disjunguntur eidem Cassius ιχ Sabinus in L. A. rer amot. Sedin diversae scholae saepius concurrunt ut Sabimis o Proculus, Sabinus & Pegasus, Cassius Pegasus, Iulianus&Proculiis. Mortis causa donationes, Veteres hi varia genera distinxisse, manifestum est, nobisque adeo loquendum cum iis Si aliqua similitudo cum legatis innuitur in I. II de donat licuit utique Iustiniano in Nov. 87 approbare sententiam Iuliani. Fieri autem id non posset, si inscii omnes species donationis m. c. per omnia reduxisset ad exemplum legatoririn Sicut ergo licebat recipere donatum, si supervi, isset donator, vel si eum donationis poenituisset vel f prior decesserit donatarius ipsi ita licebat ur. e. ita donare, ut nullo casus ejus repetitio ne si convaluisset quidem testator Marcellus L. Ur, Paulus L. ITI. st de mort ca don sive quis ita
donat, imminente periculo coinmotus ut satim fiat accipi. entis, Ulpianus L. a d. t. sive ut nullo casu revoeetur, Marcianus L. a 2. t. etsi tunc causa donandi magis si quam mortis causa donatio Maliquis non tana mortis causa, quam ni oriens do-