장음표시 사용
221쪽
is materiasit positiva, adsidemScripturae attendere N i placae credere V sicut virtute perborum de Scripturae conceditur, quod hoe Sacramentum est corpus Christ, s nonsium, quod erit et elaguratfacramentaliter corpus Chris , sic concedatur eadem uoritate pliciter, quod se panis, qui es hoc Sacramentum. V veraciter corpus Christi. sequentibus contra capitibus aliani longe sententiain prodit, saepius repetens habitudinaliter, ides Hurarive tantum pauem esse corpus Christi, maxime vero c. 8 p. II 3a ita scribens: Non es inresistendis, corpus Chris descem dore ad hostiam in acunque Ecessa consecratam, sed ma esursum in caelissabiles immotum, ideo habet eue si rituati in hostis non esse dimensionarum s caetera accidenti quae Dicoeta uti icquid tamen in hoc argumento Wicliisus quandoque titubaverit, i hid ex accura tori patet in speetione, magis ipsi placuisse. quae postea Reformatorum quoque fuit, sententiam. Quod ad 3M qq script Wielissi attinet, eum capitale diu fuerit, quicquam e
rum habere, adco illa suerunt occultata, ut Lelaiaus diligentisti, mus indagator nonnisi octo videre potuerit, 'iuanquam tot, dem nominatis, septem tantum l.Autor recenseat.Successu a tem temporis liberius monstrari coepetunt, unde Balaus longum illorum Catalogum texuit, quem retinet Drusus, uberi rem subinde singulonim notitiam propria solertia comparataini addens. Ex omni numero trecentorum sere Tractatuum, quatuor tantum notamus impressos, quos inter duo etiam sunt, de
quibus non liquet, a Wiclissum autorem habeant. Tria ur1 in Germania forma, quod junt, quarta, non nominatis vel loco editionis vel curatore, A. Isrs est excuses,qui magnae dudum fuit 349 coli. raritatis. Hucidariiιm Bibliorum, sive Prologi Anglice Londis 33O ni Isso in i et editus, a multis ante Wiclis inscriptus exissim 3Ftur Liber Anglicus de Chrisianornm villicatione Λ. sed, tus Timbledonum quendam autorem in titulo reseri, qui quod plane ignoretur, inde per conjecturam Le risi Wiclini, tribubtur, cum praesertim circa argumentum ipsi alias satis frequens. ior vitia scilicet clerict proceriun regni, versetur. Denique Iuvi Victivi vernacula pariter lingna Noreiaburchi qui locus ubi
quaereaduist,nescimus a Iridicitur excusian Finem di-
222쪽
cendorum de Wiclita secit Cl. Autor fautores ejus praecipuos Cp. I 7 sqq.
-asseclas omnieniorando. Ibi vero id simul agit, ut rebellio. num suspicionem, qua, quod popul iura faventem laberet, onera tus fuit Wiclistiis, amoveat. Eduardi III Regis &doliannis Lan I9a I94. castriae Ducis memorias pariter a crisiainibus,quibus apud Pontificios quosdam scriptores deturpatae inveniuntur, vindicat. Inter Omnes causae ictimana patronos nemo facile magis insignis est Domino obhamo, quent nec nobilitas, nec Regis favor ulti etfr. ilio supplicio eripere potuerunt, prout ex Goodioisi Historiamnrici Voluiijviri retillimus Supplam. T. IV MEZ.Ip. 9S.In eorum numero, a quibus sustentatae res Wiclissi fuerunt recensetur 97. etiam Anna Ricliardi II uxor, Caroli I Imperatoris filia, post clijus mortem nulli Wicliniani libri ab ejus minisiris donnunrevertentibus Bohemiae illati, multisque ad discedendum a Pon mtificiis dogmatibus occasionem dedisse dicuntur. Idem etiamCobhami opera laetum, quem a Johanne Husio rogatum curasse zo 3 vjliut, ut omnia Wictim opera in Boheinorum gratiam describerentiu . Inde vero suppleri possitiat, quae Eneas S lvius de origine doestrinae Wiclephiticae in Bohemia tradit, solius Hieronymia Putrido pisce mentionem faciens, qui Oxonia reduxin librosec dogmata telisa divulgarit. Ohim Polydor Grgilii fide creditum fuit, ipsum etiam Wiclissium post Eduardi III mortem, ut inimicos fiigeret, in Bohemiam aliquandiu concessisse. Illa vero fabrila dudum explosa nunc etiam magis concidit, cum Cl. Le Misius,qui vere Annales Wielisi nobis dedit, ne millimi quidam extra Angliam secessiis,praeterquam legationis A. 1 37 a lministratae tempore, sectat mentionem.
IULII STER RINGAE OBSERVATIONES
Philologis, Sacrae in Pentateuchum cyc.
Lugduni Batavoruin,excudit Isaacus Severinus, I72I, 6. Alph. 2.ΗA ipsas observationes, stib titulo animadversi inum L vardiae I 69s editas in Actis nostris A. I 696 amr - uiuimus 3 ideoque lectorem tantum moneadunt esse duci-
223쪽
'inus, operis hujus, quod teste Autore olini per triennium lubmanibus typograptii haesit,in forsan citra ejus exspectationem hactenus latuit, novam nunc non prodiisse editionem, id quod vel ex σφαλ ατων indice conjici potest, sed titulum saltem immutatum eue, ut nova illi suspenderetur hedera. Nec est,quod toto opere denuo perlustrato, iis, quae a nobis l. c. dicta, subjungamus. Variae quidem in illo passim habenter observationei. ad Philologiam α Grammaticam sacram pertinentes sed eas
προσλοις inquirendas relinquimus. Si quid est, quod notari
adhuc mereatur, hoc sane non praetermittendum cum de versonem Lutheri Autor in praefatione minus dextre sentiai, cui quantum deserendumst, optime novimus nec ingenui Res inati quique ignorant, triginta sere ab Autore notari localenta. teuchi, in nova sacrorum oraculorum versione Belgica, integro
post Lutherum saeculo, α pluribus concinnata, plijudice emendanda, in quibus versio Lutheri textui sacro originali ex asse respondet. Sic, quod in versione Belgica supersuum judicat Gen. XXVI, , Exod. XXVI, 23, Levit. XI, 42 Deut VII, 7,
IX, de in versone Lutheri recte omissum e contrario , quod milla omissum animadvertit Gen. XXIV, 27, Deut VII, 73 c. in hac rite expressum denique, quod in illa nautatauni censet Gen. XII, i, Exod. XVIII, 2 Deut II, 6, XVIII, 6 in hac congcile satis apteque est translatum.
baoth, seu Bellum divinwn,quo petit Deus peccathes m.
Alunctum es Carmen SEVERI SANCTI, id est EN DELEI CHI de mortibus boum,
cum notis Variorum. Groningae,ex ossicina Io a Veisen, I72I, 8. Alph. 2 plag. II. Gavissimis ludiciisdivinis, lue pecorum, eruptione maris, &pestilentia, variis in partibus Europae, presertim in Frisia Orientativi Gallia Narbonensi, paucis abhinc annis a suprenis
224쪽
Nuni me justas si IIo peccator uiI Judic exercitis ac demolis iratis,
plurimum reverendus Autor, qui Embdae ad Amisiam ecclesiae operam suam graviter, at, non soli miseripto Belgico exunda.
monumentis consumit ex vinariis almalibus i iam praesentem de judiciis Iebovae Zeba iripsit, in quo rariae levam calamis tibiis publh filiologicae, historicis morales contini ui in quampluilina iacis dicis loca, in quibusnin creaturarimum Fas Deus punit, mi nilo injicitur,iaeantur,& historiis uuii antii is unire nutabus illustran-r Inpraefatis autor merito conqueritur de securitate perversitate hona initi num i in , qui tristia saxa quaevis vespui
non cirrant, vel phylice exponunt; , licet multarum rerum Calliae IIaluta let exstent cubationes 1 livsicae dari possint, nihilotalnearininus Opera Ir Bluri insolita miclitanaeiaque Dei declarare adserit: an vero eadein sint fatidica futura naala portendant, Ilec telarere se negares, nec ubique asticiliare fatetur. In huncit ire fine iri Autor lioc opus philolcioicum quoque edidit, ut homine teria in excitet paenite tui atri ut justitiam discant
tem' operis vero hujus in capita non divisi duin σχῆμα praemit Munpotentem, bellatorean sis ite Dominum a. linum tum exercitus Dei quondam utile restri 'l obsidcomnes' , in primis V b idos, dese e- pios etiam Ui Ieriau ira comparat porro noxia magnum dicit mini exercitum eumque ita diu, masnam, ataminrbam, Mum animasti rum musaidiu μ c. deinde equites mutoris armaturae, Ac flais postea copias pedeste inis milites dicit statimis, et e .s,quos incurvas nominat phalapys, mures, quos Hi vi sarmaturae militibus consem milites vo. At oi utέχ se,in denique tineaso blattas is ἐσχατ ταξει considere tu tum ad arma, quibus Deu utitur. seci,nvertit. A Dominum Lebanth adversus peccalore ratililare Oecture fine d ru-
225쪽
turbinibusvi procellis, ariditatibusvi aquarum exundationitus ex fluviis exiiberantibus,miptis nubibus, inaniens imbribus χsessu maris proficiscentibus tandemque sequelas belli divini Ontra peccatores,famem, pestilentiam ἰ& luempesterque pecorum contemplatur, , quia ex singulis hisce judiciis divinis discendum sit, in generali applicatione practicavi paraenetica ube rius exponit, atque varia irrepsisse sphalmata, ipsemet te florent
monet. . Observationes autem hoc ordine dispositas ct inter se cohaerentes, doeliisimus Autor ita elaboravit, ut variam suam eruditionem philologicam his loricam ubivis ostenderet. Etenim nomina primum, maxime Hebraea, philologice exami navit: loca biblica explicavit etiam varias antiquitates, sacras k profanas it histravit porro causas naturales quidem tradidit nutu tamen& consilio Dia geri omnia egregie demonstravit, ad animos hominum convertendos frequenter applicavit. mnes vero observationes cum recensere nostri non permittat his stituti ratio, nonnullas tantummodo, quae nobis notatu digniores visae suerunt, breviter adducemus, ut de genio hujus operis erit ditiis te stor ipse sententiam serre queat. De voce VN2x Autornatim ab initio prolixe disputat, quid significet in sacris litteris,
ct unde oriatur, an sit nomen Dei proprium, quod, cum separatim nunquam reperiatur, cum Driisio negatri nec Leus lenio concedit, nomen 'NPAper appositionem exponi debere, eo quod nomenim MN aliquando in statu absoluto cum illo conjunganii ex. gr. Ps. LXXX, 8o e c. cum status absolutus sa pillime pro construet usurpetues qua occasione verba Hoc XIV, 3 Ii 2U tam triplici modo commode exponi posse iratuit, vel per ellipsin praefixin invoce a' LU, vel per ellipsin duarum vocum inserendarum ra 'UNex Ps LXVl, I vel potius per Gallagen status absoluti pro constructo Totam vero
omnium rerum creatariim, quae in coelo terra sunt, Dominum signiscare, atque a LXX Interpretibus, a Dolscio apollinario varie transferri, vel etiam a Graxis interpretibus, Paulo Rino. IX, 29,Iacobo Ep. V, ct Hieronyni Σαβααξ vel αἴ- Digilia m. Hoste
226쪽
βαὼθ retineri, ct ab Hieronymo ad Christum referri, pluribus dedueit. Sacerdotes veroo Levitas dum in ossieto suo militasse p. 3 r. ait ad I Chron. IX, 33, quid παποφοριω, Hebr. IU, unde Graecum λελ η, uerit explicat astra exercitibu, Dei annu. merans, Jud V, 2 demeteoris interpretatur atque Fl. Jose 47. phi sententiam amplectitur. Sic etiam de fecialibus prolixe dis 64. serit quinam illi fuerit, oc quid clarigatio, quiud dissidatio apiid Romanos designarit in quomodo laeta sit, luculenter deseribit. Porro ad Exod. VIII, 2 per a V molestissimaru in muscarum, in
etiam caninarum .aliorumque noxiorum insectorum commixti.
onem seu ε ριον AEgyptiis immissam, intestigit Mad et Reg. I, Deum Accaronitarum Baal Zebub Dominum muscae, sive I a. qui in muscas dominium habet easque depellere potest, eodem, quo Jovem vel Herculem Mυι αγρον,Μυια δην, vel πομυιον, Μιι- harum Averruncum , vel versorem aut Depulsorem gentiles nuncuparunt, sensu dictum suisse assirmat muscas etiam venenatas Salomonem respexisse putat Eccles X, I ct in verbis
E VII, 18 a ni mn pn Ur sibilando advocabit Dominus Irminrusias, το erto de ulla di imperio Dei potentissimo bene ex iret.
plicat, quo non opus habet, ut multa vi & laboribus cogat ex emitus, sed ubilat tantum, obediunt ipsi omnes creaturae, imo advolant quam celerrime. Sic de locustis quam plurima affert
sei in testuque u eundissima, ct inter alia ad Joel. II, as In N, 32. p, 'trix u distinctas locustarum species denotare, cum Bochario contendit, IocaisCIX, 24 Eccles XII. egregie illustrat. Mittimus quae de Ud dema in pn de si Deo Robigo mea Rubigine, de saeris Robigalibus ue Jove 29r.enm fulmine descendente; de tonitru apud Lithuanosis Perua gis. nos pro Deo habito, de Suante vito, nona S. Vito, ut vulgo cre 332. ditur. derivando, sed a Si so, quae vox Slavis Solem denotavit, Stavorum et a Germanis in livi mutato, cujus idolum, apud Rugianos Areonae cultum, circa annum aristi II 6 demum a Voldemaro, Danorum Rege, destructum de Roma cum ipsa 63. sede papali tempei latibus&magnis terrae motibus peritura de 33.
sale eombussionis Zeph. III, 9; de diluvio Noachico universali, 46r. α itide, id genus aliis erudite&copiose asseruntur
227쪽
'Adjec uin eli Severi S cti carmen de mortituta lis i. cultas proxii ne praecedentem emtioilem titulis Actis A. II 6 p. 8Olq-
selee ait eseiZio&Sebero annotationes, nonnulla a semetipsodin observatae. g. cum p. 83 7 gravissimis exemplis dom
dolos, neque adeo quicquam litet mutari potest. Poterat tein criticum cultellumaliis locis re filiis movere Outh ii Nam multae adhuc gravesque insunt in carina hoe haud saineleganti mendis ini clectra ibus nostris non indieare iniquusi duci natas Scilicet et Uu8 pro tacitum ne dubitari quidem pol eli, reponendum esse tacitus. V. No ο ρhrcii rescribi oportere complemit, vel praemissum NIueri ii ostendit. Uysmirum est, illittat sὶ agnon vidisse, quod, si istitium ad vetitia sent, videre poteran lacillime. Describit inlatilin Ι'Oeta si boves queis . inquit, menti gerni consonaci in nido conem Uripitacisa, mas consi sis ita quidem vulgata, mil. Sed facile patet , line minus Meliter taeopta esse, librariis Sie
milii sine sensiumpher; iuum similetiique adspectum e ui tu mod livida taurumfrontis arduae. V. si te egeo nil ride Licitustum sm. nitioratio traias voces a que ita scribi uno in corpore perditas. Et ne consilii juvite Uperis sic resembendum autumami Stat me consiliis jungere prosperii. Stat, hoc est, firmiter de
crevi: fio sensu ea, ne is r patur a Cicerone Nepote Ni gilio. Ultimo loco etiam VI ographia ali cilia errores, qui in hae editione irrepsisse videntur, notare laceat; ut dum I. g
228쪽
LORI, quae mamitissa. Li . 17 a , inmite aliquot aeuios Tasor si is seu adeo timsuisset, in tum vereretur aluompromidem gravem ii, -vameiatracho Minoaelirum vidi iis qui iura vilissimum homulem estis honestatis iamcuiem series tussiet non potui iusti indignatione plenus quin calamum arriperem
ad famam Bernoullianam tuendam orat almes injuria liberamdam Exigebat hoc pietas in Praecepto in deWofectibus messinime meritii , in virum omnino innooensem Multum au. tem abest. quo minus usus fuerim stylo Taylorian Moestiali. .seribentis animum arguit sellextra obsessum.
Miror Clarissi Taylorum dicentem n linc te eo ueri pos. se deseriptis ne seio quibus, ta Joh. Bernoullii in Ais editis, quibus fama Taylota multa libertate tractetur, cum tamen Beris noullius in scriptis suis noluul bis meminerit Taylori nimi. nam eum solveret ipsius problema, quo fuerat pro undalus, deinde quocine euva ansa daretur aliquid in ransiit monendi de Taylori in leti hendo obscuritate tuin de quod feliciter penetraverit ad Berno ulliana iuventa proflandiora, quod utrumque in
deste α non sine prauatione honoris monuit, quamvis orte per se neutrum mntineat aceusatiouem simius erimitus. Omeontrario possenus o laurima Viorim D magis, quam in ejus vituperio liquidomuset. Adeo ut non videam, quid ustilemcommoverit,ut inci. Bernoctium amnem exarde
229쪽
at plagii versantur; sed jam saepissime ineuleatum est, nostrum non omnia sua sacere quae in illa Epistola habentur. Fallitur Taylorus, quando putat, quod cripsi in defensio, nem Bernoulli, id me fecisse ejus nomine vel jussit, sciat enim, quod hoc stet meo nomines ex proprio instinctu, idem jus idemque fas mihi esse ratus, quod Keillius aliique sibi senaserunt
agendi causam Nemtoni. Bernoullio nihil aliud contribuente, quam ut ad iteratas meas sollicitationes tandem mihi permitte, rei suas schedasis literas per lusitare ad exquirendum inde ne cessaria, quae in rem sacerent, documenta eandem utique veniam Nem tonus suis promachi concessit, quod satis superque
Porro vellet Taylorus persuadere timentionem Ceetri Oscillationis, libro suo de Methodo Inerem insertam, non esse derivatam ex Bemo ullianaci qua Oeeasione sermat ridiculam prorsus querelam contra Cl. N. Bernoullium, Nostri filium qui in Actis Iro p. 8i ubi respondet Recensori opusculi Tayloriani in Bibliotheca Anglica inter alia haec habet sunt inter faἔaciores Mathematicos quiluspicantur, testibus literis quibusdam privatis Ἀνlorianam hane investigarionem mutato ve- situ ex Bemoullianafuisse enatam hoc Taylorus vocat accusationem dicere, aliquem esse in suspieionein quidem apud lios, estne hoc idem ae eum accusare posito sed non concessis Taylorum a se suo Marte habuisse inventionem centri oscillationis, adeoque hac in parte non esse plagiarium, an ideo Ber noullius Filius salso dixisset eum apud sagaciores quosdam a thematicos esse in suspicione testibus ipsbrum literis, quod inventionem suam a Bernoulliana mutuatus sierit 3 Ex quibus literis ego eas tantum produxi, quas Mon mortius Taylori optimus amicus scripserat, ubi hune manifestissime plagi suspeetum habet, ct alicubi etiam reum saeit. In eo quidem totus nunc est Cl.Taylorus, ut ostendere conetur investigationem centri gravitatis quae in libro si i Is prodiit, jam antea extare in Transactionibus Philosophicis, quae mense Malo I ripublici juris
erant. Vidimus quidem haud ita pridem hanc, de qua loqititur, invectigationem ex Transa stionibus excerptam ct huc transmisDisiligo b c Ooste
230쪽
sam in illa per obscuruatis transennam revera vidimus quaedam vestigia illius, quae anno sequenti P Is in Meth. In rem. prodiit, sed de cetero magnam animadvertimus diversitatem in modo explicandi non minus quam in aliis ei reumstantiis, xvel
hine de novo aliquis suspicata possit, Cl.Taylorum visa demum in Aetia I I Theoria Bernoulliana, ad hujus formam, quod
fortasse magis arriserit, concinnasse eam, quam postea dedita. I is, licet Bernoullianae nullam mentionem secerit: secus enim non capio, quid illum permovere potuerit ad mutandam priorem, quae extat in Transae ionibus. Sed ut libere dicam, quod sentio viderat Vir Clariss quae jam mense Febr. anni 7I3 in Λelis disseruit Cel Bernoullius de Oscillationibus pendulorum a diversagravitatisspecie agitatorum, ubi diserte monuit in ah in speeulationibus eo loco explicatis consistere fundamentum genuinum V unicum,ex quo naturalissime uat determinatio centri oscillationis inpendulis compositis. Talia tam aperte indicasse, sussecerat cuivis ea, qua Taylorus pollet,perspicacia praedito ad supplenda reliqua, inde doducendam Methodum ipsam, ouae alioquin ipsi nunquam incidisset. Haeeratio est,cur Methcidus quana prima vice in Transactionibus dedit, cum quaedam supplenda fuerint per conjecharas, informis di imperfecta mane. rei,donee BernoullianaTheoria sequenti anno I i clarissime de ad longum exposita Cl. Tayloro ansam praebuisset priorem suam refingendi, eamque postmodum anno I Is sub alio vultu in lucem emittendi. Ital: quet tantum abesse, quominus suspieio plagii sitsu,
Iata per id quod exTransa stioniblis allegat, ut ea potius novo hoe aeeedente probabilitatis robore non parum confirmetur.
Interim miramur, quod Cl. Taylonis, dum suspicionem hanctam sollicite amoliri conatur,reliqua aliis plagii exempla sibi objecta silentio praeterierit, illud praelei tim, quo ostentum est,