장음표시 사용
341쪽
D DE VITA CARYvs IANA conditoris iugiter assistere, & demum insep rabilis, ac sine ulla dissonantia iucundae societ tis amoenitate, caeterisque omnibus sine fine potiri. In his enim vita haec calamitosa non potestillam beatam qmulari vitam. At potius qui ad illa peruenire satagit, contraria sectetur opus est, videlicet labore,dolore, tristitiam,metu,fame, sitim,frigus, calore,morbos,tentationes,trib lationes, &caetera huiusmodi innumera, quae in illa scelici vita minime reperiuntur. antu U ro ad commune consortium, de quo maximΘquaestio est,dicimus, possibile non esse,consoristium illud iucundissimum pri sentε vitam pro susimulari. At vero quantum humans imbecillitati per facultate licet, putamus spiritale coninsertium,quod per charitatis unionem etiam im ter absentes emcitur,semper sectandum esse.De corporali vero consortio dicimus, suapte nat ra indifferens esse. Potest enim bene, potest&mal ε iniri. Verum saepenumero noxiam putamus esse huiusmodi societatem, quod exempla pene innumera docuerunt. Coiulte igitur aguli. qui eam pro ratione fugiunt, spiritali commertio, solitudineque vitae prorsus contenti. Quod
cum selitarii essiciant,nihil est quod in hac par
te incusari debeant, maximὸ cum illi intendant unitati, cui illa coelestis societas incessanter v cat. Denique quo ad solitudinem vitae superca, lettis, qua solus Deus vivit: Respondemus prumum in ipsa Diuinitate nec societatem, nec solitudinem admitti solere: ea propter vitam iulam nec socialem, nec solitariam esse, quemadmodum saltem usitate vocabula capiuntur. No
enim ibi societas ut in creaturis reperiri potest cum ibi tres personae unum sint essentialiter,
342쪽
Lia ER PRIMUS.l quod rebus caeteris nunquam conuenire potest, nec Solitudo quoque a Sanctis ibi pauim recipitur, sicut nec diuersitas. Sed cur ital quod pro usu Sanctorum, diuersitas unitatem naturae tollere, & solitudo personarum excludere pluralitatem videatur: quae duo pietas Christiana prorsus abhorret. licet unum solum Deum
fateatur,non tamen in tanta eum solitudine colit, ut consortium omne secludat, cum ibi sit &relativa distinctio, & inseparabilium Trinitas personarum. Itaque solitudo, quae pro usu San- ctorum huiusmodi tollit consortium, ab illa summa trinitate reiecta est. Non igitur propriὸ loquendo more communi illa dictio solus C thegorematich sumpta, scilicet pro solitario, Diuinis verὸ addi solet. Non, inquam, hoc modo sumendo,sunt huiusmodi propositiones ad , mittendae, ius,id est, solitarius,pater est Deu , solus pater creat,solus filius gubernat,solus Spiritus sanctus inspirat.Alioqui conceditur S s neὶ illa, solus Deus est, cui & dicitur, tu sol ssanctus,tu solus Dominus,tu solus altissimus Illa Christe. Deinde nihilominus respondemus, vitam illam supercaelestem ac summam sanὶ intelligendo,desocialem, dc solitariam dici posscisingularem,inquam, ratione naturae siue essenistiae, quae penitus Vna est. Socialem vero ratione
suppositorum, cpice distincta quidem sunt, sed
diuersa substantialiter non sunt. Vnum enim sunt inessentia, quae tribus illis communis est, quod in creaturis nullo modo potest inueniri. propter vita illa suprema a vita creaturara
longissimὶ distat. Denique respondemus,ijs no obstantibus, humanam vitam, siue socialis, sue singularis sit, illam supremam vitam imitari ta a ac Par
343쪽
ret DE VITA CARYvs IANA ac participare. In hoc enim tota eius laus, tota gloria,totaque perfectio versatur. Q libus an iamaduersis, nihil contra solitariam vitam propterea conficitur, praesertim cum solitaria vita quae contemplationi incumbit, propius accedat, puriusque ac intimius participet illam si premam vitam, quam socialis. Ideoque maiori laude digna est, quandoquidem vita illa perfectior est, quae plenius particeps est ipsius diuinae supremaeque vitae. Sed iam ad aliam rationem, quae de aliis defect bus agit accedentes, dicamus4mprimis solitariam vitam sincero fine suscipi posse,quod in superiorib satis ostensum est. Deinde dicamus, eam salubriter quoque γgi posse, quod innumerabiles solitarii quodam fecerunt. Denique dicamus eam, si agatur, Ut par est, nec illis viduare bonis, nec consequenter oppositis subiacere detrimentis, quae inter arguendum adducta sunt. ini enim solitariam vitam suscipiunt, aguntque ut decet,supponum tur sufficientem vitae perfectionem iam assecuti fuisse, eamque ob rem sibi sufficiunt in ijs, quae suae vitae necessaria sunt.Etenim suis necessitatubus per discretionem prouident, aut certe Vbi humana industria non satis est, diuinaeis proinuidentia consuluit, quod saepenumero fecisse, memoris proditum est. Deinde quae proximorum sunt latis quaerui, quippe qui antinaduerte-tes pene omnes alios curandis corporibus incubere, de ipsarum salute animarum quae passim negligutur solliciti,precibus meritisq; asiiduis opem eis ferre non dissimulant. Porro in vitiis
agnoscendis parum laborant, quippe qui nulla admittere soleant, nisi venialia quaedam quae limpidissimis mentis oculis intuentes piis fletibus
344쪽
LIBER P R r M v s. shus iugiter diluunt.Non igitur aliena vel reprῖ-hensione, vel admonitione indiget. Insuper diuina madata diligentius obseruates, & charitate Dei ac proximi 'tota mente retinentes, se pulchra sanaq; mystici corporis mebra exhibet,c munem curant utilitatem,& coelestia quoq; d na quando opus est percipiunt, utpote sanitatu gratiam,discretionem spirituum,mysteriorum
reuelationem,prophetiae munus,& caeter,s quoq; Virtutes ac dona, quae vetusti solitarij passim habuisse leguntur. Adhaec talentum sibi creditu optime limpertiuntur,quippe qui tomnem ttim
corporis tum mentis suppellectilem rebus coelestibus impendant, terrena despiciant,& de coulatis sibi bonis quibus iugiter ad creatoris laudem utuntur perpetuas gratias agant. Adde Pvirtutibus abundantes mesa omnia profligant, versutas hostis quas apprimὸ norunt dividant insidias,tentamina rident, & omnes illius pompas, quibus incauti nonnulli quandoque falsi sunt, fidei mucrone dissipant. Denique participes omniu, quae a timentibus Deum bonorum fiunt, increditi iucunditate saepenumero assciuntur,nec illas demum patiuntur mole litas,quet 'odorem unguentorum disperdere, atque in societate sis pius & offendi,& offendere solent. Sed quid verbis opus ' Esto sostaria vita debire sius
cepta formaliter non haberet illa, quae in lauda-hilifocietate reperiuntur, bona habet tamen ea
Vel eminenter, vel certe aequivalenter. Vacat e. cui vacat
nim uni, quod multis non solum comparatur, sed etiam praesertur. Vacat,inquam, diuiΠε contemplationis sublimitati, quae omnem actio- num energiam complectitur. Vacat denique charitatis perfectioni, quae instar auris habet.
345쪽
3i DE VITA CARYvs IANA . a. tus si quidem fuit Adam , ut humanum genus ab eo per generationem proflueret , quod fieri non poterat, si solus mansisset, quandoquidem in generatione humana exigitur maris &sceminae coniunctio. Cum igitur masculus iam procreatus fuisset, reliquum erat, ut ad
liberos gignendos scemina quoq; fieret, quae in D. - diutorium propagationis viro sociaretur. Ibi Ριuaa,M ergo de solitudine coelibali quae generis huma-Dμιαν ni non intendit incremento agitur, non autem
de solitudine locali, qua sequi sipiam ab hum no cosortio segregat, ut aptius possit bonis oporibus incumbere . intibus animaduersis, nihil ex eo loco trahi posse videtur,quod solitaris vitae siue extrema,sive non extrema sit,officiat, l-mo vero, si consideres Adam solum in primisereatum,&deinde consortiti sibi datum fuisse, mox intelliges, naturam hominis ad societate,& solitudinem de se ancipitem esse, quod & sapientes profitentur. Ad alteram vero authoritatem ab Ecclesiaste desumptam respondentes δε- temur, partim de laude societatis, partim vero de cuiusdam solitudinis vituperio agere, sed non ita generatim ac inepte, ut multi sentiunt,
qui generaliter in suggillationem vitae solitariae illud allegant, soli, quod & semper in ore habent . Si enim uniuersaliter, pro istoru opinione,laudanda esset societas , & e diuerso reprobanda solitudo, ergo societas furum, praedonu, pyratarum, consipiratorum,aliorumq; id genus peruersorum hominum , laudanda erit' Si generaliter improbanda solitudo, igitur anachoretarum , sanctorumque Patrum vita quaesontaria fuit omnino vituperabilis apparebit ' Cauendumque pestmodum erit, ne solus qui s
346쪽
quis dormiat, sol' vigilet, sol' domi habitet, solus foras proficiscatur, solus edat, solus quicquaoperistes ficiat. Et ut de spiritalib' agatur magna
cautio adhibeda erit, ne solus orationi det opera, ne solus lectioni studioq; incumbar, ne solus peccata defleat,ne solus contemplationi vacet, ne demum solus quae sitae salutis sunt cogitet. Ad haec igitur,altaq; omnia societate opus erit. Sed quis hoc serat 'quis non rideat quis haec absurdissma non parvipendat ' Itaq; veram interpretationem afferre molientes, agamus prinium
quid de societate, deinde ud de solitudine hoc
loco sapiens dicere voluerit. Enimuero cum duplex sit societas,una quidem absolutὸ bona, qui charitatis vinculo unita est, quae interdum animorum eliduntaxat, eaq; de re inter absentes ac solitarios inueniri potest,interdum vero etiam corporum, qui cum animis uniuntur, altera Vero mala, quae alicuius patrandi sceleris gratia initur: palam est Sapientem ipsiim malam soci tatem laudare non voluisse,sed bonam tantum, quam &ex quatuor emolumentis commendauit, scilicet ex fulcimento contra casum,ex sub leuatione a ruina iam facta, ex fomenti adhibutione contra frigus aliaque detrimenta, &d mum ex adiumento contra hostium impugnatuonem, quae si spiritaliter accipiantur, magnae patebunt laudabilis societatis commoditates. Non igitur societatem uniuersaliter Sapiens ipse probauit, sed bonam duntaxat. De solitudine autem, quae societati aduersa est, Sapiens upse oppositum fecit. Laudando enim facietatem, vituperauit solitudinem cum dixit: Va s li, non quidem uniuersaliter , sed eam solum,
quae mala est , hoc est , quae suscipitur,
347쪽
r6 DE VITA CARTUS AN A agiturque perperam. Quinimo ii seriem literae, ei usque inrerpretes aspexeris, plane videbis, eunon carpsiisse omnem malam solitudinem generaliter,sed peculi aliter quorundam auarorum singularitatem, qui pro teporalibus bonis quo iure, quaque iniuria comparandis, se iugiter a que inaniter conficiunt, nec tamen honeste b ris utuntur congregatis, nec alijs quoque 'imperti utur, sed suum panem ut vulgo dicitur in
sinu comedunt,&societates amicitiasque refugiunt, ne impensas facere impellantur.Denique hona casso labore quq sita,tenaciter reseruant, cum tamen nec silium, nec fratrem habeat. Hic
est auara solitudo, pessimaque afflictio, quam non iniuria Sapiens ipse sugillat, concludens ac
dicens meliorem esse communionis fraternae societatem ac communitatem, quam illius auarae solitudinis singularitatem. Denique si generalius extenderetur illud Sapientis dictum, in- intelligendum esset, melius duos esse simul,qua Vnum,ijs quibus alieno auxilio opus est:non autem his, qui non egent, quales sunt hi qui perfectionem assecuti sunt. Ex quibus omnibus luquet, nrhil contra solitariam vitam debith aD sumptam, confici posse.Sed dicas, saltem est aliqua solitudo , de qua Vae ipsum recte dici potest. Dicam & tibi aliquam esse societatem, cui & vae itidem dici valet. ininetiam si mala omnia, qui in societate fieri tolent , ad ea quae in solitudine admittuntur cotuleris, planὸ intelliges vς multo grauius copiosiusque societatem , quam lollitudinem prom reri. Vt enim solitudo, siue sit pectoris tantum, siue etia corporis,si mala fuerit, vs ipsu meretur:
ita & mala societas,& cumulatius quidem, quo peior
348쪽
LI AER PRIΜVs. uel peior esse assuevit. Non igitur illis ipsis,qui vere risit selitarii dicuntur, ipsum vae posthac obiicere, ιad ne. sed tibi tuique similibus qui soli esti ricuic, re debes. Sed quomodo, inquies, soli sumus, qui in societate vivimus Nempe quod spiritali jb.
cietate viduati miseram solitudinem colatis, Ius ειώ.. Spiritali,in quam , societate hoc est chari ratis commercio carcntes, soli estis, qui Christum inhabitantem ac erigentem non habotis. Sed de his hactenus. Iam enim omnibus diligerites animaduersis, satis liquet,aut horitatem illam, si Veliteraliter, siue myttice capiatur, nihil contra solitariam vitam conficerc. inapropter ad Doctorum authoritates transeamus. Ad quas breuiter dicimus. Doctores ipsos non vol uisse solutariae vitae statum absolute carpere, sed dumta
at ineptum, vel suscipiendi, vclagendi modum reprobare, quod multiphariam ostendi potest. In primis, non est verisimile , tantos doctores suis scriptis pugnantes sentetias inseruisse, quod
tamen, si solitariam vitam ab eis uspiam reprehensa legeretur, factum esset. Nam &Bassilius solitariam vitam dissuasit,& nihilominus ille ipse libellum pulcherrimum de singularis vitae comendatione edidit , si tamen titulus authorem
non mentitur. Ergo, ut dicta eius cohaereant,
putandum est, solitariam vitam non probasse, quae inepte suscipitur. Hieror'ymus quoque de opere,& sermone solitariam vitam apprime c5- , mendauit. Ergegius enim solitarius fuit, qui&solitariam vitam suis scriptis fecit illustrem, ἡ quibus quidem ut ad propositum nostrum pro feramus quicquam illud est, quod ad Rusticum Gallum scripsit. Cum enim consuluisset, ne se-sulum deserens, prima fionte solitudinem adi-
349쪽
3i8 DE VITA CARTVsIANAret protinus ne solitariam vitam absoluth carpere videretur subiunxit: inid igitur'Solitariam vitam reprehendimus' Minime, quippe quam saepe laudauimus.Sed de ludo monasterioru huiuscemodi volumus egredi milites, quos
heremi dura rudimenta non terreant, qui specimen conuersationis suae multo tempore dederint, qui omnium fuerunt minimi,ut primi omnium forent, quos nec esuries aliquando, nec faturitas superauit, qui paupertate lqtantur: qu rum habitus, sermo,vultus, incessus, doctrina virtutum est. Vides ut Hieronymus ipse solit,riam vitam debite susceptam non reprehendat,
quam & ad Heliodorum scribens, ita plane cω mendat. Udesertum Christi vernans.O solit do in qua illi nascuntur lapides,de quibus in Apocalypsi Ciuitas magni Regis construitur. Oneremus familiarius Deo gaudens. Quid plura Hieronymus ipse solitarius, solitarios magno labore visendo,& variis quoque epistolis ad heremiticam vitam multos concitando, satis ost
dit ea se non reprobare, sed multi facere,laudareq; plurimu. Deniq; Bernardus ad fratres Motis Dei scribes,solitaria vita multis extulit laudibus. Non igitur vel eius, vel alioru Doctorum carpere singulare.' Alioqui non alijs tantum Doctoribus, sed sibi- ipsis quoque dissiderent, quod de tantis viris temerarium eli sentire. Sed hic forsan aliquis de grege garrularum obijciet, & dicet, nec opusculum illud de laude solitariae vitae Basilij esse: nec epistolam quoque ad fratres de Monte Dei diuo Bernardo fuisse profectam. O ceusor literarum audi, quid literae ipsae ti-.bi dicant: Quis te constituit iudicem super nos
350쪽
LIBER PRIΜVs. 379 Audi, inquam praesumptuosum esse cornicum LM. in oculus configere, & quae sunt tot seculis homunum auribus inculcata, superba quadam arrogantia citra causam mutare velle. Neque veronaec dixerim , quod contentiosὶ asseram, illa quae dicta sunt, opuscula illis authoribus tribui debere,sed ut temporis huius arguam vanitatem, qua concitati quidam libros corrumpunt, res epistolas lacerant,titulos pusserunt,& quasi cum
ipsis authoribus nati fuissent opera tribuunt, quibus placet, detrahunt, denegantque quando displicet,putantes ab ipso stylo semper auth
rem indubie censendum csse,cum tamen bonus quandoque dormitet Homerus,& personarum
qualitati quandoq; stylus deseruire habeat, &denique arduae materiae si profundius discutiendae sint, saepenumeto stylum demittere cogant.Sed ad rem redeuntes dicamus utcunque se res habeat de illis opusculis, quae Basilici &Bernardo tribuuntur) Hieronym. ex racmi. εcontrouersiam saepenumero vitam solitariam
comendasse, nec dissuasisse unqua ,nisi cum ineptes scepta foret, quod&de alijssentiendum est. Quod alio pacto faciliter ostendi potest.
Enimuero fi diligenter eorum scripta legantur,
plane videbitur solitariam vitam tunc dessua afuisse, quando suscepta est, legitima probatione . nondu effecta,VtPote quando ex seculari couem satione quae passim aut Vitiosa, aut imperfecta est statim itur ad heremum, ibique sine praec piore ac duce vivitur, quod sancti viri detestisti sunt, utpote periculosissimum interituiq; vi- , cinum. Denique non eos latuit, solitariam vi: sacris literis probatisque viris commendatam