장음표시 사용
731쪽
essent. iod& illis faciundum esset, qui psallendi quidem artem. habentes, sed in vetitum 'nitentes, cum caeteris in cantu consentire non curant, sed interdum ita alte canunt aut submis se,ut nullus cum eis ferme psallere queat: cum tamen ita moderate cantio fieri dc beat & int nari, ut omnibus congruat, ne scilicet basia sit nimis,aut alta supra modum. Qilidam vero caumdas ineptas faciunt,iquibus totam catus harmoniam disii pant, sicque diapsalma, siue interposi- tum in cantando silentium impedientcs, respirationem in medio versuum fieri non sinant. Alii denique spo capite cantum prorsus dirigere, suoque more cantare,& nulli ccdere, sed pertunaciter situm sensum tractari ac totis viribus tueri volunt.Sed, obsecro, si suam quisque santasiam sequi praesumserit, quomodo seruetbitur in psallendo concordia quomodo unitas ἰ quomodo dulcis grataque harmonia ζ Pa Em est nec exercitum fortiter pugnare posse, nisi unanimiter congrediatur.Ncc boues aut equos currum aptὰ trahere, nisi uno impetu ferantur. Nec demum aliquid operis a multio fieri solere, nisi . concordi virtute simul operentur. Sed disco des,turgidi, singularesque monachi haec miniis ,
me curant. Si enim curarent, concorditer ac phoinde suauiter psallerent. At vero horum om- rare in nium vesaniam fugientes, decenter psallere cu- , remus. Μeminerimus tamen, potius corde, quam voce esse eantandum, cum Voce dunta- parvi esse xat canere parui momenti esse putetur. Caete- -Eti. rum iam addiluendas obiectiones exercitia Cariusiana improbantes
732쪽
Dissoluuntar Obiectiones in principio huius quarti
Tractatus adducta. In quatrum solutione cauda reprobantur e sex documenta ad legendum apto interserantur : quo ad Bibliam excusantur Carissiani: denique iois de causis nullam aliam Biblia translati 'nem esse recipiendam conf
IGitur improbationes sectas contra exercitia,
quae Cariusiani in cultu diuino obseruat,dissoluere conantes,sitemur inprimis, quosda lente nimium, alios vero tumultuari. ac praecipitanter cantare, alios demum odiosas caudas facere,sed paucos esse comparatione alioru. Μaior enim pars statuta sequitur, quibus huiusmodi protractiones ac praecipitationes reprobantur. Quibus & nos assentientes, hos ineptos m dos damnamus,dicentes ut praediximus) Ecclesiastica cantionε modestam ac moderatam esse debete,non autem praecipitatam seu tumultu, riam, vel etia nimis protracta.Sed & caudas m rosas ac nimias detestamur, prorsusq; exterminandos caudatos esse putamus. Putabit & meo iudicio, quisquis diligenter aduertere voluerit, qua iustis rationib' ab omni religioso coetu pro-ssigandae sint caudae. Enimuero huiusmodi caudae protractae atque moratae satis per Cariusiana rima stamia interdictae sunt. Aut enim omnes cantari-
tes huiusmodi prolixas caudas faciut, & sic psal-
modia multum protrahitur, nec rotundὶ cantatur,quod statutis aduersum est,aut aliqui dunta.
xat qu*d usu venio & sic simul ae concorditer non psallitur.Non ergo fieri potest, ut saluo i, re statutoru po*t caudae o seruari prolixitas,' cem
733쪽
LI aER SECUN Dus. 68t cum etiam iubeat neminem post alios nimium trahere vel punctum tenere.Deinde huiusmodi I s. prolixiores caudae Patru, doctorumq; omnium
qui de modo psallendi scripserun0aut horitatubus ac dictis reprobantur, quippὸ qui volueruli
moderatam atq; discreta psalmorum,officior que decatationem esse,ut a proculdubio, nimia caudarum protractio funditus impedit & conturbar,&prolixitate nimiam ac superfluam s uel & nutrit, qυ a quidem prscepis diuitiis ac humanis,sanctorum C; Patru authoritatibus cotrariam esse docuimus. Porro haec inepta caudarusupei fluitas,rectae rationi aduersa est,quae iubet omnibus modu adhibere, cum Virtus in medi critate quadam consistat. Vt ergo nin ia accel
ratio rationi ditana est, ita & prolixitas, quam ridiculae caudae effictur. Ad haec odiosa haec ca darum protractio a musica disciplina prorsus abhorret, quippe quae moderatam aequalitatem flagitet. Prima si quide rectὶ canendi praeceptio est moderata aequalitas, ne imparibus spatijs, ac sonis improportionatis cantus subsultet,sed suis modulis proportionetur, quod tamen non fit, ubi caudarum prolixitas obseruatur. Insuper Di su ' haec ineptia prorsus diapsalma, seu interpositum ma qui
psallendo si lentium confundit, sun ditusque de dimedio tollit,quod tamen,partim ob respiratic-nem, partim Vero propter cantus venustatem atq; harmoniam a patribus introductu est. Post. modum nulla vel ratione, vel aut horitate sulcia
ri potest haec caudarum supei fluitas. Qid igitur eam obseruant, singulares sunt,ac presumptuosi superbiq; reputandi. quippE qu: suum iudicium
praeserre audeant tantis patribus eam reprobantibus.Denique nihil penitus boni parit nic cau-
734쪽
681 DE VITA CARTYSIANAdarum obseruantia, sede diuerso mala plurima , , parit. Parit si quidem scandalum audietibus spectantibusq; extraneis, quos mirum non est propterea scandalizari,ctim audiant propter huiusmodi caudas suavem cantus harmoniam dissipari. Parit & taedium, molestiam, ac fastidium, caeteris decenter ac rotunde psallentibus, ut coinstat. Si enim caudae vestium nimis prolixae sole-
' ant pulueres concitare, oculisque nocere,nonne& caudae in officio diuino nimium prolixae, e iam mentis oculis officere solenti Ita profecto.
. . , Nam propterea suscitantur rixae, contentiones,
i odia, rancores, discordiae. Parit insuper sanctisi angelis astantibus,quandam ut ita dixerim)trbstiam atque nauseam. utpotὶ qui videant, laudes diuinas ita misere propterea decantari.Parit denique doemonibus laetitiam & tripudium. qui pE quibus grata est in cantu dissonantia, ex qua
scilicet solent innumera detrimenta continge ' re. Quibus animaduersis, videre est, quam fugu enda sit nimia caudaru prolixitas, quam & pro-hi Cariusiani detestantur, tantum abest, Vt propterea Cartus ana exercitia iuste capere queas.. 'Iam vero ad alteram obiectionem, quae demo- do pronunciandi agebat', respondeamus, dic - musque inprimis, quendam pronuntiandi mo-- dum in Do nullis dictionibus obseruandum per Cariusiana statuta indici. Verum qui diligenter lustrauerit,comperiet linguae Latinae aduersum, . non esse. lod Vt breuiter ostendamus,peculi = riter afferamus ea, quae ipsis in statutis super hoc habentur.Dicunt enim statuta ipsa,dictiones se. . quentes per X remissum proferri debere: Exi .go, exhibeo, exaro,eXacuo, eXhilaro, exacerbo, eximo, exardesco, exascio, exacero, exautoro,
735쪽
t tia, quamuis per unicum s scribantur, per duplex debere pronunciari: Desolor,designo, dei isto,rcsito, resaluto, resurgo, desaeuio, deseri uio, desudo, praesentio, deiicco, resartio: Mathusale, Μelchisedech, Melchisue, desuesco, prosequor,& resulto. Denique has dictioncs, Ibid. r .' natium, litium, vectium,& absynthium per tscribi sonarique debere. En Grammatica Ca
tusianorum, quae a communis Grammatices regulis nihil abhorrens habere Videtur. Praeteri vero statutorum censuram profertitur vocabul la quaedam, de quibus scilicet in eis nihil cautum est, sed usu quodam ita dicuntur. In quibus si forsan a communibus linguae Latinae praeceptist aliquado abhorretur,non tamen propterea carpendus est ipse Cariusiano ru usus , quod videlicet ab alijs multis passim ita obseruetur. Quod enim de aio) speciatim calumniatus es, nihil of - Aia ficit. Siquidem bona pat s eorum,qui se Latinos e profitentur, aio,&aiunt trissyllaba faciunt. De F i casia Vero, qui recte sentiunt,per unicum s scribentes,per duplex proferunt. De euge Vero, pignoris,&Simonis, quid dicam nescio: disyllatium enim est Euge. Pignoris a doctis viris re. Pignoris. probatur, & Simonis media producta proferrili debere,ars ipsa flagitat. Vnde& Laurentius Ual-
Ia inde Donatione Costantini taxat eos, qui me. diam correptam faciunt. At Vero non continuo . . .
736쪽
68 DE VITA CARTvs IANA Pdestituedum putamus usum assuetum, nec a quo-
quam in conuentu sectis, quam usus habet, facti ctandum esse: ubi enim aliud Prisciani, aliud religionis habet regula, Prisciani institutis prster-οωiEiu mis is,Dbseruantiae regulari audiendu est. od m. & Patre Clare uallan se in dulae Spiritus S. 6itula olim fecisse dicunt, qui nescio a quo imperito reprehensus, & iussus ut lapidem media produ- proferret,ilatim obediuit. Q a in re videntur nescio qui scioli gratiiter iniimulandi, qui si
interdum a correctorem ii us rccte emedentur, i incandescunt, Obsistunt, altercantur, despiciunt. Deberent enim cu Bernardo reprehensori, qL uis aberranti, Obedire,aut certe dulciter humilia terque ipsum errantem admonere. Sed ad instrututum redeuntes, dicamus,propter errata huiusmodi, aliaq; id gerus exercitia Cariusiana non esse leuiter aut temerὸ vellicanda. Primum quidem, quod no soli haec faciant. DeindeVpauca sunt apud eos,& pene nulla, quae a communibus Μωῆρο- praeceptis exorbitent. Deniq; quod vitia potius qMm viiij linguς,&errata morum quam Verborum latius a religiosis consideranda sunt, nec ita cu- ista 2 randa, quae in sermone minus latin ε dictitur. Ea de re Monachi non sunt despiciendi, qui proba εvitam agentes, sed imperitam linguam habetcs, barbarismum vel soloecismu interdum comit- -- tunt. Vt enim August. inquit quod &dist. 38. c. Quamuis, resertur licet pesignorantia Gi amoticae artis aliquid vitiosum proserant Episcopi, vel Presbyteri, non tamen sunt a stholasticis despiciendi, quia morussa vitia inrgis quam verborum sunt praecauenda. Et capitulo sequenti ala: bSedulo monendi sunt scholastici, ut humilia
tatem induti, Christiana discant non cotem no
737쪽
re, quos cognouerint morum vitia magis, quam verborum deuirare. Et infla dicit, praeponendas esse vel bis sententia , Ut praeponitur anim
corpori. Si igitur nec despiciendi, nec irridendi sunt antistites aut Ecc si asticorum ministri, cum barbarismis vel sol scismis Deum inuocantes, vel eadem verba quae proferunt non intelligentes,ad quos tamen spectat sufficietem perutum haberer quomodo prccor Cariusiani, pro pterea vel parvipendEdi, vel exercitia eoru conis. uelli tuli h pos nil Non sand possent. Nec tamen propter haec quispiam putet, scienter errare se licite posse, vel etiam palam de in conuentu e rata huiusmodi toleranda esse. Sunt enim, pro Augustini sententia, vitia haec verboru corrige da. At vel o si quis per inaduertentiam, vel igno rantiam aberret, n 6 propterea despiciendos, sed patienter tolerandus est,&, ut possc a caueat, admonendus. Sunt fateor quida maternae linguae
vitio imbuti, quibus non satis est quod ineptis proserant & indecenter, sed alios quoque, qui
bene proferre norunt, ad suam corruptelam sectandam impellere conantur. Hi sane nec venia digni sunt, nec tolerUtia, sed dura potius increpatione . Ineptum siquidem est, natalis soli errores,ineptosq; modos no solum fouere, sed etia citeros ad eos sectandos importunὸ adbgere velle. Sed de his satis. Vides in summa, propter verborum errata, si admitterentur, Cartu sana exercitia conuellenda non esse. Itaque ad
aliam obiectionem, quae modum lcgendi carpebat, accedamus, tangentes breuiter, quae ad decente legendi modum exiguntur, simulque stendentes,ea omnia decenter a Cariusianis obseruari solere. Inprimis ad decentem legendi
738쪽
modum exigitur, lectorem ipsum sufficiente legedi peritiam industriamq; habere. Ait enim Magister Sententiarum,de lectoribus ages: .ii a ad hunc gradum prouehitur,literatum scientia id bet esse instructus, ut sensum verborum intelligat, vim accentuum sciat, distincte legat,ne confusione prolationis, intellcctu auditoribus auferat. Attendat quid indicatiue, quid interrogatiue legendum sit, ubi sit in oratione facieris da distinctio. Haec enim male servata, intellectu turbant,& alios ad risum prouocant. Auribus &cordi debet consulere vox lectoris. Haec .Ma- lgister. Ex quibus pland vides, quae ad lectoris officium pertineant. Quae miseri quidam Icctores ita parum curant, ut miserabiliter pronun- 'tiantes, ac ineptesegentes, quosdam ad luctum& lamentationem compellant. At Cariusiani student legendi officium decenter eXercere. ιCum enim nouitii sunt, diligenter a suo praeceptore imbuuntur ad debite legendum. Deinde ad debitum legendi modum, opus est, Iibros probe castigatos, fideles, authenticosque habere. Non enim apta dignaque lectio esse potest, si quid legatur Velap ryphum, Vel mendosum. Eapropter sacri Patres iamdudum sub graui pq-na constituerunt, nihil apocryptium, nihilque inon probatum in sacris officijs admittendum. Gela i-zHinc Gelasius Papa quod distinct. I s.ca.Sancta Romana. habetur multa Apocrypha numerauit,eaque reijcienda censuit, per hoc insinuans, officia Ecclesiastica, electissima probatissimaq; Hieron ν. esse debere. Qiod & sacer Hieronymus probhmonuit,cum inquit: Caveas omnia apocrypha,& eoru duntaxat tractatus lcge, quorii fides no
laesi,& pietas indubitata.Cui astipulatus D.
739쪽
LIBER SIC v Nous. 687raedictus, iussit in regula nihil lcgedum in vigi-lijs, nisi codiccs diuinae aut horitatis, &expolitiones a nominati simis, Catholicisq; Patribus factas. Cui Bernardus non dissentiens, quada Epistola describit, qualia esse debeant, quae in commune Ecclesiae audientiam venire debeant. Vtique ut ait no nouella, sed certa aut lictica,& antiqua, quae &Ecclesia aedificent, & Ecclesiastica redoleant grauitate. inrod si noua audire liber,& causa requirat, ea recipienda aio censuerim, quae cordibus audientiu quo gratiora,co utiliora reddant, & eloquij dignitas pariter, &auth ris, quorum sensa indubitata resplendeat veritatem, sonent iustitia, humilitatem suadeant, doceant veram sequitate. Q ae etia lumen veritatis mctibus pariant, forma moribus, crucem vitiis,
affectibus deuotionem, sensibus disciplina. Ita mapocrypha, dubia, & mendosa sunt ab Eccles,sticat ictura prorsus releganda. Quod&Carti sani secerut faciuntque iugitcr. Siquidem nullos admittunt libros, nisi aut licticos atq; probatos, utpote Biblia, quam intcgrh singulis annis in c5- uentu perlegunt. Similiter doctores Ecclesia si icos, aliosq; passim receptos ac probatos, quos &correctos habere, &in sua integritate semper conseruare iubetur. Nulli enim de his omnibus, quae ad diuinum ostiesu pertinent, sine generalis Capituli consilio, demere aliquid, vel raditione seu alteratione at i qua licet immutare, sed nec emendare quidem concessum est, nisi matri exemplaribus emendatis. . Ad si iudisio Pri,
ris,& Mona horia d/scretorta error aliqui, manifestus, seu aliquid quod mendosiana, vel e .enditione dignia m apparuerit,per Priotem proUidendum et t. Vides igitur tantam cul a tisic Car-
740쪽
i 88 . . DE VITA CARYvst ANA tulianis de libris authenticis habendis, conser Nandisque, ut apocrypha, dubia, falsa, mendosa lque volumina prori us nesciat. Sed c pium pris sequamur, dicentes insuper ad modum lcgendi opportunum exigi,ut legeda praeuideantur. Vix enim prcb e legere poterit, qui lecturam ipsam antea non praeuiderit. Hinc fianctorum patrum 4 Canonibus oli in conlii tutu fuerat, ut nemo in Ecclesia legeret, nisi prilis ab Archidiacono, vel me illum Episcopo auscul tatus. Etenim ut Cocilium To. lTolet η. letanum iussit quod refertur extra, de Oiscio Archia diacon l. c. Oificium Archidiaconus omne Ecclesiasticu ossiciu praeuidendo Lectiones, aut Responsoria in matrice Ecclesia dare debet&auscultare, in tantum Vt nullus Euangeliu, aut Epistolam, R 06soria, vel quamlibet in Ecclesia lectionem legat vel cantet, donec auscultetur ab ipso. Qiod sane Cartus ani, quatum ad ipsos
pertinet, diligenter obseruare cosueuerunt. Ete.
nim recordatione faciunt, quoties in duodecim lectionu sellis in Ecclesia legendum est. In qua singuli recordantes, hoc est, lectionem in Ecclesia dicendam praeuidentes atque legetes, a Priore vel Praesidente auscultantur. H inc fateor recordationis consuetudine nonnulli superfluamr inutilem arbitrati sunt. Verum si profun- mente volutarint, hunc morem a sacris emanaue Concilijs,sanctisq; Patribus,& mul: a prminde reuerentiam sacris officijs prouenire, putabunt huiusmodi recordationem esse inane, praesertim cum hoc exemplo doccatur, qui alia sunt in conuentu lecturi, quantam diligentiam in praeuid edis Legendis debeant adhibere. Qui igitur negligentes sunt, plane magna sunt criminatione dignisumi. Ello eruditi sint, aut etiam