Onomasticon sacrum opusculum tripartitum in cujus prima parte termini sacro liturgici vocesque minus usitatæ a diversis liturgicarum rerum scriptoribus adhibitæ explicantur. In secunda rituum, usuum, dignitatum ecclesiasticarum, atque rerum quæ ad sa

발행: 1764년

분량: 424페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

141쪽

-m depingere. Crucis signo se signare

mando debet recitare Evangelium , oscu- llatur Altare, sivgulas cruces ad sequentia. l

S. Evangelii in fronte. O in pectore sibi

depivgit. Marte ne l. a. c. d. Icicutas veloces , crucesque communes idem Marte ne loe. cit. memorat. Ad Pax Do mini sit semper vobiscum tres veloces cruciaculas facie*s ; Ad jancti,cat, tres commum nes cruces facit. Ducem imprimere ideli signo criicis signare. Ib1dem: Cum dicit Honor di gloria, extra camlicem in fimmitate ipsius duas cruces imprismit Burifeldenses. Sacerdos accedens ad Itare impressa signo erucis labio illius, ipsum osculatur. Crucem imprimIt Altari, ipsum oscularum O. Et Casalinus. Sacerdos Altare in labio, D ando illud deosculabitur .

Talis autem ritui adhuc observatqr in Mediolanensi Ecclesia ut ex ejus Rubricis. In cruce incensare. Criacis signunt facere cum thuribolo iupra rem, quae thure adoleri debet , Martene l. s. c. Io. facereos incensat Altare majus tu cruce, similiter corpus de, lfuncti in cruce , a capite incipiens. lcrux pectoralis sic appellata, qui gnte pectus pendet, debet autem continere Reliquia is an harum, A Graecis Encolpion dicitur .

cubicularius Cappellanum quoque significit, idest illum, qui curam oratorii, clesiae habet. Hic etiam confiit it Q addidit 'pra

142쪽

, supra sepulara Apostolorum ex ciero Vmano custodes , qui dicuntur Cubicularij . An stasius in Leone, ex quo deduci potest. cubicului' etiam ciccipi pro oratorio, vel capella . Hie sepultus est in tameterio Priscilla, cubiculo claro Anastasius in Marcello.

cucuma: Cucumellum. Vas ex quacumque materia pro conservando vino & aqua ad usum Sacrificii. Calices duo aurei, item calices sex Argente , cumellum unum. Baronius apud

Magri. Et S. Ambrosius serm. s. Dii aurei, ex quibus cucumae melius fiunt ad usus

hominum.

cujus et Ictus alicui rei impactus. Prior det modice culpos in silla tribus vicibus. Co suetud. S. Benigni. phia apud Lexlcographos, aliquando accipitur pro Mitra, aliquando pro pileolo , quem gestabant ecclesiallici ad aures protegendas. Ecclesiastici pileolos seu cubias gestant in capite, dum assiliunt altaribus.

Albin. Flaccus de divin. ossit. c. J . Cupa sporta viminibus contexta . Iussitque antecedere cruces, cum cereis O thuribulis .cupamque suam peram. Lib. Miraculor. S. Colombant . Cupa quoque appellatur pars illa Calicis, in qua consecratur , NSanguis Christi conficitur. cursus et tota feries divini opatii quotidie ab Ecclesiasticis recitandi et cursum vestrum horis certis decantate. Ordo Roman. & cap. 28. Η a Monam

143쪽

ir et

Monachor. Sangallensium et ut post omaeei cursus in Ecclesia illud siguum expectent. custos; Significationes multiplices sertitur haec

vox, pro ratione rerum quae cui odiuntur.

Dicitur enim Cusios Vasorum S)crorum , Paramentorum , Bioliothecae A c. Per h po ificum autem Hiise in Hierarciis a Ambrosiana Cultodis ossitium, ex eo patet,qi md Erisertus de Antimiano, qui post A nul phum fecundum Mediolanensem rexit Ecclesiam , anno millesimo sepis hio Subdiaconus erat eiusdem Ecclesice .simul Cultos i. Vincentii apud Canturium , inculus Ecclesiae Confessione repertus fuit lapis , eustas aliqua tantum verba refero ad rem facientia , sexto Nonas Julii Translatio S. deo dati, ' Dedicatio istius Ec-xlestae , ibi requiescunt B. M. Ecclesius in Macredus Presbyteri , DI Savinus Diaconas , qui fuerunt inventi juxta sepulcrum S. Adeodati . dηqo Domini ioo . Indict. V. tempore Domni Ariberti de Antimiano , Subdiacono S. Ecclesiae Mediolanev is , sustodis istius Ecclesiae , seu tempore Heu mrisi Regis. Puri cel l. loc. cit. pa . Si hcessust , Cusinus , est pulvinus, ferum pulvillus ,

Dulec triclum . cui Missile superponitur . cymbalum: Tint inabulum , Scilla, Signum dcc. Cum audisrhit mbalum ordinate,

ne ullo strepitu festiueat . ordo Convers. sionis

144쪽

θmbilia i vide Cemellum Cimiliarchia . D almatica ex s. Silvestri snstitutione ea

proprium Diaconorum indumentum, cum antea. teste Alcvino, Colobiis, sive tunicis . cum manicis ad cubitum tantiit , . pertingentibus uterentur. In Dalmatia primum inventae sunt unde & nonien acceperunt, dc illinc Romam translatae. Erant autem Dalmaticae talares sericae, albae auro ornatae, psagulis, seu clavis ex purpura

assutis distinctae Dalmatira a Domini in consutili tunica ,-Apostolorum colobio essmutuata, est evellis candida . manicata, duas

lineas coccineas ante retro habetis, O tramites purpureos. Geuima c. EOI. Nunc autem Dalmaticae colores variantur pro ratione fel ivitatum;varia earum nomina suis

loco videbimus . Dalmaticam maiorem , miuorem enumerat o do Romanus inter indumenta propria Episcoporum. Minor erat illa , quae prius induebatur, manscas en ina strictiores habebat, ad disserentiam illius, quae secundo loco vestiebatur. N Laxior e ise debebat.& ideo M aBF nuncupata, sive tales dicantatur eo quod minor sit Subdiaconi, major autem Diaconi.

salmaticas albas indueba ni Diaconiae Subur

145쪽

diaconi Basilicae Ambrosianae Mediolani pro recipiendo Archiepiscopo in die Palmarum . Abbas S. Ambrosei debet esse ibi praeparatus di indutus Pluviali albo , cum Diaconibus, es' Subdiacovibus suis indutis Dalmaticis albis. Puricellus pag. yg. Dare confessionem , vide Confessionem donare,& adde ex Marte ne lib. g. c. 22. dat taconfessione, cessatisque signis , dicitur Gloria in excelsis. Et ex Consuetud. S.Ge mani signo completorii pugato agatur Oratio , qua sinita , dato signo a Priore invicem sibi dent eonfessiones,salutare remedium dic. Dasium . Tegimen, umbraculum, Baldachinum, Gallico un dati . Consuetudines S. Gei mani Conventus ascendet ad mensas . fed non sedebit, quousque Prior sederit ad Dasium ,-federit super fedem. Si vero . bas non fuerit ad collationem , conventus non erit superius ad mensas , sed stabulit inferius, donec Abbas transierit, sederit ad Dasium supradictum . Et Marte ne lib. c. et . qui loquens de Anniversario Childeberti Regis Christianissimi, in Ecclesia S. Germani Parisiensis inter alia haec habet e In refectorio autem debent

poni duplices mappae , duplicem pittantiam: de clarato autem quilibet habebit unam justitiam, O duos gastellos, cet' ponetur ad Dasium pro Dege defuncto panis, vinum, putantia diri

146쪽

1 Is

Datarus: seii Datarum. inter Capitulares veterum Monachoruni actus feriae quintae sit

Coena Domini , primus erat Martyrologii lectio, in qua praemisa lectione diei, Lunae&c. annuntiabatur Parascevae seu Pas sio Domini N. J. Q quod significat ordi-- narsum Cassinente his verbis r Funda Prima absohatur Capitulum a tector autem dicto Dataro . Luna , adiungat : Tar scete Dominus noster Iesus Chrissus crueifixus est . . d Decanus dignitas eccle castica & praecipue in Hierarchia Ambrosiana et Decani quoque serant inter Monachos . qui decem Monachorum curam gerebant ex Regula S. P tris Benedicti . . Decumanus . Allos inter Ecclesiasticos ordines quos numerabat Ambrosiana .Hierarchia . erat ille Presbyterorum qui vocabantur Decumans, & cum ferula sncedebant, quos tamen D. Carolus suppressit. Horum men iso pluries apud Puricellum, dc praecipus pag. ios . Item dixit , quod consuetuda talis est Mediolanensis Ecclesiae , quod D cumans omnes , aut pars maior, qui sunt de numero centum oec. & infra et Vidi Dominum Aladium Archiepiscopum corriger illos , qui sunt de numero centum oec. Decuria et apud veteres Monachos sumebatur pro Collecta, sive Oratfone; vel Commemoratione . L reces tres faciebant con

147쪽

lla o

memorationes .... in fecundo autem addi

tur ' quarta ad Capellam decuria quiu-ta , Deus cujus miseratione dic. immo si necesse esset di sexta vel pro pluvia , oel pro serenitate dic. Martene lib. s. c. iij. Decuria ritu Ambrosiano est divisio Psalterii in binas hebdomadas: in prima enim hebdomada , dicitur Decuria una . secundaque in alia. Deus in adjutorium meum littende S. P. Benedictus fuit primus, qui horas canonicas ab ' hoc versu inchoandas instituit, quem po- stea Ritum universalis Ecclesia recipiens comprobavit Depositio , dies natalis, seu obitus Sancti alicuius , vox usitata in Martyrologiis . Diaconia: Basilicae destinatae pro septem Eccle- siae Romanae Diaconis . Anastasius in Stephano aD;aciunicum: Diaconion et Diaconium: Mest locus Ecclesiae proximus, in quo Episcopus pelle grinos recipiebat. Significabat etiam' an quo indumenta, vasaque Sacra conservabantur. Educi tur e Diaconito-Diacono ipsum precedente, di deducentibus Presbyteris duobus per portam Templi dexteram , Simeon Thessalonicen.describens comitatum Episcopi Graeci sacris vestibus induti, us. qtie ad Altare.

Isaeonissa. De iliis diffuse agit Cabassutius in Notitsa ecclesiastica. Illarum autem primum

148쪽

inum ossitium erat cura ianuarum Sancto rum vestibulorum . idest illius partis Ecclesiae, per quas solae ingrediebantur mulieres. Ignatius epist. I a. ad Antiochenos et Saluto in Chrisso Diaconigas sacrorum vestibulorum custodes. Ad ipsas pariter spectabat eleemosynarum distributio inter ne minas, easque baptigandas instruere. dc invigilare, ne qua hora vest;bus exuebantur ad baptismum vel baptigatae in verticeli Sacerdote perungebantur , quidquam preter decorum aspectui, vel contactui Sacerdotis occurreret: ideoque obviam ibant oculorum illecebris opponendo linteos , spiaeqtie reliquas unctiones in toto corpore prosequebantur. Illarum etiam erat Off-tium ministrare aegrotis,ut ex Hieron. Epist. ad Nepotianum et Multas anus nutrit Ecclesia, qua- itium praebeant ,-ben 'ium recipiant miniarando ut infirmitas tua fructum quoque habeat eleem dime. Diaconissa viduae iuxta Apost. i. Timot. s. eligi debebant non minus sexaginta annorum , nec bigamae . Tertullianus lib. de velandis virginibus , de Diaconisiis scribit . quam sedem prater annos sexaginta nom, eliguntur. Et S. Hieronymus in cap. 6. t Ecclesiasticis vidua sustentatur alimen is , nisi qua sexaginta avitorum est , maturitatem habet paritermorum . at

149쪽

r adi

Diaconigarum etiam habitus a seculari distinis

guebatur . ut ex Can. i . Concit. q. Camthaginen. Viduae, qua se deooeteruiit Domi

no , veste Laicali abiecta sub testimovio Episcopi, O Ecclina in religioso habitu

apparuerint Oc. .

Diaconigae quetque benedicebantur Piliaeque manus .impositio fiebat non quidem Sacramentalis, sed pur3 caeremonialis, ex Cabalutio . Diaconissarum porro quotidie crescentibus vitiis, decrescente pietate , & simul consuetudine defferendi baptismum in provectiorem aetatem , sp - rum quoque exolescere caepit minis lerium; adeoque de illis abolendis Concit. Arausicanum I. sub Leone I. statuit: Dracona omnimodis non ordinandae et Si quae

tam funt , benediectioni , quae populo impenditur , capita submittant . Et Concli.

sub Hormisda, c. 2I. Viduarum consecra tionem, quas Diaconas vocitant, penitus abrogamus, & Synod. a. Aurelianen. canon. 18. Placuit etiam , ut nulli postmodum femina Diaeonalis benedictio pro conditionis hujus fragilitate eredatur . Diaconissarum aliquod adhuc superest vestigium in Metropolitana Mediolanensse ibi enim , & ubicumque Archiepiscopus Pontificall- ter celebrat , in Missis cantatis, nonnullae Seminae, aetate provectae, habitu particulari indutae, panem Q vinum pro Sacrifi-

150쪽

cio offerunt, aliaqtie praestant, de quibus sub Tit. Vegiones Vegioni se . Diaconus . Diaconorum ordo in lege Evangelica sumendiis est ex Act. Apost. c.6. quando Apostoli septem viros elegerunt , &orantes illis manus imposuerunt . Quo exemplo in Concilio Neocaesarien. can. I S. sancitum legitur: Diaconi septem esse debent , etiamsi magna sit cilitas . In eorum prima ordinatione, manuumque impos-tione duplex illis ministerium collaturmis fuit i scilicet Sacrificio assistendi, & bona Collegio Apostolico collata pauperibus distribuendi . Olim in eorum ordinatione, manus Chrysmate ungebantur, ut docet Menardus in Notis ad Lib. Sacramentorum Sancti Gregorii Magni, & ex antia quo Pontificati . nec non ex epistol. Nicolai I. ad Grodulphum Bituricensem A

cliiepiscopum . Eorum porro ossilia , mi nera tam vetera, quam novavid.apud B

na , Hallier, Morinum dcc. Dicerion. Instrumentum sacrum . quo Graeci in Sacrificio Missae utuntur, est Cereus bisulcus, quem saepe celebrans prae manibus habet, & ex eo populo stequenter benedicit . .

Dicterium: Ambor Pulpitus &c. sic dictum,

quia ex eo dicuntur Evangelia &c. Dies inliturgici apud Graecos sunt omnes m

dragesimae dies . . quibu3 Praesanctificatis

vitium

SEARCH

MENU NAVIGATION