장음표시 사용
111쪽
iorum mor/ es. 22. Nunc verὸ liberati ii peccato servi au-pus retulastis licentiae vesti ae eflusismmae ex tot flagitiis, in quae vos illa praecipitavit, & unde nunc tanto pudore erubescitis i fateamini, quod res est, non alium videlicet, quam exitus amarissimos, mortemque sempiternam, hanc unam Producere possunt. 22. Iam vero peccati
jugo excusso ac penitus disjecto &ini is facti Deo habetis servitutem filiorum Dei adsciti, an fruct mustum in san- non uberrimum pulcherrimumquectificationem , finem v fructum percipitis, nunc quidem viro vitam Hernam. tae sanctimoniam, postmodum autem vitae sempiternae felicitatem spe-a3. Stipendia enim ratis ineffabilem y a 3. Id evenire peccati mors, gratia au- aliter haudquaquam potest: prostirem Dei vita aeterna in pendio enim peccati mortem res
Christi μμ Domino runt, quicunque sub ejus signis mi-
nostro. Iitant, Deus autem ubi suis bellat ribus ac sequacibus gratiam liberaliter contulit, huic tam pretioso stia pendio donum insuper addit inaestimabile vitae ac felicitatis aeternae, per
merita JEsu Christi Domini nostri
auspicando & perficiendo opus salutis nostrae solst sua bonitate ac clementia ad tollendam nobis omnem materiam & ansam vanae gloriolae ac inanis jactanIIae.
112쪽
i. Postquam vobis palam seci, ju I. An ignoratis fragum peccati a vobis excus tres cssentibus enim l sum, nunc animus est vobis ostendedom loguor quia sex in re, quod neque Legis vinculis ampli-lhomine dominatur, quam sis adstricti teneamini. Scitis utique,to tempore vivit Jfratres mei cum his enim mihi res est, qui Legis habent notitiam legi neminem esse subditum, ius quamdiu vivit. I. Uxor enim marito a. Mam quaesus viro suo connubii lege subjecta, quoad is s m ier, vivente Urovixerit, neque eo derelicto alteri ad MKρου est legi, si autem haerere potest, nisi ream se velit facere mstr ΜώI fueris vir effus, adulterii. Quamprimum autem setata es a lege viri. e vivis decessit, desinit isthaec subje- itur vivente victio, Vinculum, quo constricta erat, o vocabituri adultera, solutum est. N. si asteri viro nubat, si fuerit cum alio viro, si argui non potest violatae fidei conj. mem mortuua fuerit virgatis. 4. Pari ratione, fratres mei, e L hberata es a lege υ quandoquidem mortui estis legi, e- r , μι non sit adulteras jusque imperio exempti, & lex ipsa, se is cum alio viro. Cui tanquam viro alligati eratis, re- B Defratres mei, spectu vestri mortua est & extincta . πρε mort scati sis I Per mortem Iesu Christi, qui osse igiper corpus Chrisi, uarendo corpus suum DEo per sangui l* riterius, qui ex mom
113쪽
in carne, passiones peccatorum, qua per legem
membris noseris, ut 'mctificarem morti. tuis resurrexit, ut fr- vam legem instituit, veteremque ho-cti emias DEA minem in vobis destruxat, lex nullum amplius in vos jus habet, estisque modo felici unione alteri sponso
juncti, & tali quidem sponso, qui a
mortuis resurrexit, ut fructus dignos tam sancto divinoque foedere profi S. cum enim essemus ratis. S. Quamdiu enim sub hac le--lge Camis Vivebamus, concupiscentia nostra excessivo praeceptorum numero irritata, nec non poenarum a-nE acerbarum comminatione despo-tice nobis Imperitabat, & excitatis intra nos affectuum tumultuantium gravissimis intemperiis membris nostris pro libitu utebatur ad ea patran
da, ὲ quibus non nisi funestissimi
fructus mortis redundarent. QNunc autem a lege mortis, cujus mancipia eramus , exempti sumus, ut novo spiritu animati & perfracto cortice litterae, quae duris Μajorum nostrorum ingeniis conveniebat, non amplius Deo serviamus intuitu promissionum temporalium, vel adeflugiendam castigationem, sed quia ob infinitam honitatem statillam. 7. Quid ergo dicem s 're summo est dignissimus. 7. Quid lex peccatum es ' absit. autem ex praedictis arguimus num sed peccatum non olim quod lex improba sit, & peccatum vi nisi per legem, O gignat, vel certe peccato fomitem ,
6. Nunc autemsoluti sumus a lege mortis, in qua detinebamur, ira ut se damusin novisat piritus, ct non. in vetustat littera.
114쪽
acveluti patrocimum praeste i Absit sconcupiscensram ne reis haru illatio absurda foret, & plane ba- nis lex diceret: non impia. Nam tanuum abest, ut lexiconcupisces. peccatum gignat aut foveat, ut quam qui maxime ei repugnet & adverse-zur , atque hoc est cel tissimum, sed non minus indubitatum est. quod per legem praecise in peccati notitiam venerim, cum enim lex praecipiat, quid faciendum sit, prohibeatque Contrarium, illud necessario conse- quicur, ut peccatum alioquin latens ac velut abditum eruatur in lucem dc quodammodo detegatur. Nisenim lex diceret: non concupisces, nunquam advertissem, quod servus sim propriae concupiscentiae, quod invitum me quasi ac reluctantem pertrahat ad innumeros excessus, quodque ex me stat virium non habeam ad excutiendam importanam ejus tyrannidem, nunquam perspicue agnovissem, quaenam sit indoles ac vis concupiscentiae, quodque non solum opera ejus prava sint, sed vel ipsa desideria , & cogitationes accedente consensu poena sint dignissimae. 8. Haec concupiscenera, quam pec- 8. Occasione autem cacum appello i quia poena est pecca-laccepta peccatum perti a primis parentibus adaussi, &lmandatum operatum es ominum aliorum causa, quae nos Ips in mc ommm concupio pa-l.
115쪽
io PARAPHRASIS IN EPIST. S. PAULL
secentiam, sine lege enim patramus per legem prohibentem peccatum morsuum erat magis irritata inde occasionem arripuit suscitandi in me inordinatos omnis generis motus, ac titillationes voluptatis, cum ea naturae sit perverinsitas atque corruptio, ut inhibitio desiderium excitet reddatque vehementius. Antea peccatum quasi in. anime erat, videlicet praecipua ejus turpitudo in eo sita, quod Deo, qui eam lege sua prohibet, iniuriosa sit, atque invisa summopere, nos quodammodo latebat, neque tanto furore mentes nostras assiliebat, uti postmodum, siquidem cum nihil de ejus prohibitione constaret, absque ulla interiori repugnantia passim 9. Ego autem υλ committebatur. 9. Quando erambumsine lege aliquando, stib lege, Vivebam, vel potius crede- sed iam Denisset manda- bam me vivere, & profunda pacetum,peccatum revixit. fruebar, utut ea plena discriminis
esset in persona propria fidenter
loquor, quo melius intelligas, me a tem cum dico omnes mortales intelligo) profunda, inquam, pace fruebar, quia nullum inde remorsum conscientiae sentiebam agendo ea, quae opinione mea non erant prohi- Ibita, quaeque adeo Considerare non 'poteram & nosse ut illicita. Quam- iprimum autem lex promulgata fuit,
116쪽
IO velum, sub quo peccatum latebat, rescissum et L idque cum omni sita deformitate apparuit, coepitque quasi
legis adminiculo excitatum revivisscere, masque vires exerere. IO. Cumque antea sat tranquillam vitam egissem, persentistere coepi tum impotentes animi motus, tum Intolerandos remorsus, ac reipia mor
tuum me esse deprehendi, legisque Praeceptum, quod ad vitam tum largiendam tum conservandam institur tum erat, mihi natura vallato atque
labefactato cessisse in exitium siu vio--latione. Concupistentia, quae extin ista videbatur vel ipita, exarsit illico, & in iurias acta intuitu ac Consideratione tot compedum, quos ei injMere parabat lex, in omne flagitiorum genus habenas liberrime laxavit. II. Hac ratione peccatum, quod leviora mihi hactenus inflixerat vulnera, nunc lethalia infixit, meaque inobediencia ac comitate mentis famam est, ut eadem remedia, quae samtatem .ac vitam afferre debuerant, plus nocumenti mihi attulerint, &Tandem exitium creaverint. Mihi soli itaque imputare debeo calamietatem meam, non ergo lex ipsa, sed pestilens illa pravae cupiditatas lum
tuus sum, or inventum si mihi mandatum, quod erat ad vitam, hoc esse ad
I I. Nam peccarum occasione accepta per
mandatum Ieduxit me, oster istia occidit.
117쪽
ios PARAPHRASIS IN EPIST. S. PAULL
arrepta, uti paulo antea dicebam, o casione per Ipsium praeceptum non modo me seduxit, sed & funestam Itaque lex qui- mortem intulit. I 2. Quocirca nedem sancta,ct mansatum quis me putet legem damnare, aut sanctum se usum se bo-ltanquam peccati ministram accusare, aio, me quidvis potius affirmare,
13. Quod ergo b num es, mihi factum es mors ὶ Absit. sed pecca-
um , ut appareat peccatum.per bonum operatum
est mihi mortem, ut flatovo modum peccans peccatum per mandarum I 4. Scimus enim ,
nam lex ipsa per te sanctitate plena est, neque alia nisi aequissima & optima praecepta continet. 13. Quid ergo ex hac veritate deducam an id forte quod natura tua bonum est, fuisse proprie causam mortis meae iMinime id quidem e imo vero labes illa pravae cupiditatis illius occasione, quod Optimum erat, mortem imtentans mihi interitum sempiternum attulit, ut Vel inde appareret,
quanta & quam saeva esset illius virulentia, quae Deo ita permittente remedium in toxicum vertiti & iblud pro instrumento suae dominationis adhibuit, quod institutum erat in ejus destructionem facta in animis hominum quasi scaturigo quaedam flagitiorum, eoSque impellens ad emtrema quaeque omnis impudentiae ac nequitiae , quo mortales pertingere possunt. I . Porro lex ipsa minime culpari debet, scimus enim uod homines ad exeicitationem bono.
118쪽
rum operum excitaverit spe facta venundatus sub peccaremunerationis, a malo dehortatallo. sit metu supplicii, mediisque diversissimis usa fuerit ad eos meliores reddendos, quare rite intellecta &oblervata plane spiritualis erat. Tametsi autem non amplius huic Iegi sim obnoxius, mea tamen concupiscentia, quam ex ejus attentione adeo vehementer irritatam diXeram, nondum penitus extincta est. Non acquiesco absque aliqua repugnan
tia legi Usu Christi, quae spiritualis
est, quia adhuc carnalis sum. Ha-heo etiamnum intra me hanc praVΟ-rum desideriorum scaturiginem , hanc perversam inclinationem, quae totam Adami posteritatem inficit. Verbo. sium adhuc servus peccati. II. Nam quod impellente perturba- Is. Quoὰ enim op tione & impotenti cupiditate victus ror , non insesisto: non e- perago, non equidem approbo, &lnim quod volo bonum ,
Pro eo, quod deberem bonum, quo hoc ago, sed quod odima assicior, prosequi, in malum quo-liam, illud facio. dammodo rapior, quod secundum rationem mihi displicet. Cuperem
motus concupiscentiae minime persentiscere , & adhuc sentio. I 6. IS Si autem Dod M.
Porro si in me pars inferior appetit, si istud facio, consentio quod superior & sanior respuit, si de- legi, quoniam bona es.siderans ab omni concupiscentia lube- O a
119쪽
ios PAR MASIS IN EPIST. S. PAULI
I . Nunc autem jam non ego operor istud, sed quod habitat in me pec
I 8. Scio enim, quia non habitat in me, hoc esin carne meά bonum,
nam vel, ad cet mihi , perficere autem bonum
I9. Non enim quod Nolo bonum, hoc facio, sed quod nolo malum,
berari, tamen concupisco, nunquid palam ostendo, legem illam, quae me ubet rectae rationi obtemperare, concupiscentiae autem modis omniabus resistere, sanctam esse & justissimam. II. Itaque si recte & cum ratione de re tota judicare velimus, deprehendemus profecto, mala, quae
repugnante ' ratione perpetramus,
non a nobis ipsis manare, qua parte homines sumus judicio consilioque utentes, sed a natura per peccatum Vitiata atque corrupta , quae rebellis insurgit, nosque inviti quodammodo post se trahit. I 8. Nequaquam ex amore proprio, vel pudore quidquam dissimulo. Scio perbene in hoc perverso appetitu, de quo conqueror & ingemiaeo, nullam esse imtelligentiae ac rationis perspicuam lincem , nullum vigorem, sed caligi-inem , sed impotentiam , sed malitiam. I9. Libenter bonum agerem, quod per lumen gratiae agnosco, & cujus desiderium in me perdisenusto, non possum autem ea perfectione id praestare, qua deceret, quamque percuperem. Tametsi enim inordinatis meis appetitionibus non obtemperem, sentio tamen illas, i cumque illas sentiam & quidem con-l : . sin
120쪽
tumaces atque rebelles, dum operi manum accingo, longe abesse mihi videor a perfectione, qua peropta' rem actiones meas resplendere. Non operor malum, quia depravatis meis desideriis non consentio, sed neque honum praesto satis perfecte, quandoquidem necdum sberum me ubdeo a turbulentis inelinationibus, motibusque rationi ac honestati Contrariis. a . Atque ita recte a me ΣΟ. Si autem quod
conclusum, si id facio, quod recta nolo, istud facio ijam non ego operor istud, sed quod
habitat in me peccatum. ratio non approbat, neque volun-ltas libero consensu amplectitur, non
id a me ea ratione essici, qua homolsiim mente, atque intelligentia praeditus, sed ab inolita atque ex primaevi peccati reliquiis inhaerente etiamnum naturae vitiatae cupiditatet Provenire hos motus, quos impedire non Valeo. 2I. Itaque experior
malum mihi adhaerere, dum bonum 'gem molenti mic facere praestare cupio, & nefariam quan bonum qiaoniam mihi maridam ad illud propensionem Can tam is cet. quam legem ferream me prope con-l strictum tenere. 22. Sum quasi a a. Condelector enima I. Invenio stitur L in medio positus, secundum mentem & partem superiorem a gratia collustratam, omnia divinae legis praecepta videntur mihi aequissima, suavissima, meque ad eorum Observan-