Publii Ovidii Nasonis Metamorphoseon libri 15. Ad usum scholarum accommodati, cum adnotationibus posthumis Joannis Minellii a Petro Rabo auctis, & emendatis

발행: 1786년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

Dum dubitat, quo mutet eos: ad 2 cornua vultum Flexit , & admonita est haec illis posse relinqui, Granaeaque in torvos transformat membra juvencos

Capta viri sorma, non jam 3 Cythereia curat Littora ; non alto repetit Paption aequora Cinctam, Piscosamque Cnidon, 3 gravidamque Α Amathunta in tallis, Abstinet & coelo: Coelo praefertur Adonis. Per juga, per sylvas, dumos, & saxa vagatur Nuda genu , s vestem ritu sucei, icta Dianae r Hortaturque canes , 6 tutaeque animalia praedae, Aut 7 pronos lepores, aut . celsum in cornua cervum: Aut agitat damas . At fortibus ahstinet apris, Raptoresque lupos , armatosque unguibus ursos vitat, & armenti saturatos caede leo raes.

Tu suoque, ut hoc timeas, si quid prodesse monendo LPosset, Adoni, monet; sortisque ' iuga cibas esto,

Inquit: inaudaces non es audaria tuta. O Parce meo, juvenis, temerarius esse periclo, Neve feras , quibus arma dedit natura , lacest e, Stet tibi ne magno tua gloria: Non movet aetas, Nec facies, nec quae Venerem movere, leones,

Setigerosque suos, oculosque enimosque ferarim .a .Fulmen habent acres in aduncis dentibus apri et Impetus est sui vis, S uasta leonibus ira, Invisumque mihi genus est. Quae causa roganti Dicam ait, & veteris monstrum mirabile cui rae.

masia praedae istae , c i. e. seras

fugaees, quae sine magno tperoculo Possunt cadi aut lepotes Sc.' In fugam . 8 Eminctilem eo nibus . ' Adversius stinaces K ras .ia Nolἱ esse . II Hl a , τzrmae pulchritudo, quibus ego mola sum, .nihil serBs movent . 12 Arrias .ii Iram & rab em. 'IL GIm omnia proterunt apri dentabo. , ut

fulmen viis inesse videatu P.

312쪽

Atalanta eum viris de pedam velocitare certat Forsitan audieras 3 aliquam certamine cursus Veloces superasse viros . Non fabula , rumor Ille fuit ; superabat enim: nec dicere possis Laude Atalanta pedum, an forma praestantior esset. Illa viros fugiens, per opacas innuba silvas Vixit, de instantem turbam violenta 6 procorum x Conditione fugat: Nec sum 6 potienda nisi, inquit, Victa prius cursu, I pedibus contendite mecum. ε Praemia veloci conjux thalamique dabuntur ;Mors pretium tardis: ea lex certaminis esto . Venit ad hanc legem temeraria turba procorum et Sederat Hippomenes cursus spectator iniquit Iit, 9 ne quis juvenum currat Velocius a optat, Invidiaque timet. Sed . Cur certaminis hujus Intentata mihi fortuna relinquitur 3 inquiteri Audentes deus ipse iuvat. Dum talia secum Exigit Hippomenes, passu volat alite virgo. Et tegitur festa victrix Atalanta corona.

Dant gemitum victi, Penduntque ex δε scedere poenas r

a Quandam. Non rumor non

su7t salsus. 3 oraculo , responso Apollἰnis. Innupta virgo.s Iuvenum ipsam uxorem petentium. 6 Duram IIlis Proponendo condItionem a petendis nuptiis suis claterret. 7 Cursu mecum certate. l

tro Ee libens cedam in mitri-- lnium . o Amore enim Atlante captus Ηἰppomenes timeb t, ne quIsante se victor evaderet . aci Italegor ut sit sensus , Et Hippom nes tImet , di simul νὶ Iis iiividet,

ne quis velocius currendo Atlantapotiatur . 1l for una iv- ται , Virg. Ter. Forres fortuis adiuvae. I 2 Cursu veloci. Persislvunt , dant . galeonditione .

v II1. Hippomenes eertamen cum Atalanta suscipi,

Non tamen eventu iuvenum deterritus horum Coinstitit an medio , vultuque in virgine fixo, Qti id facilem i titulum superando quaeris inertes Meculii conser, ait. Seu me sortuna potentem Fecerit; a tanto non indignabere v nci:

Namque mihi genita ir Megareus Onchestius illi t

Est Neptunus avuς , pronePOS ego regiS aquarum ;3 Nec virtus citra tenus est seu vincar: habebis Hippomene victo magnum e memorabile nomen. I alia dicentem A modi s Schoeneia vultu Aia

313쪽

Aspiciti δe dubitat, Superari , an vincere malito 6 Dum licet, hospes, abi , thalamosque relinque cruentosa Conjugium crudele meum: Tibi nubere nulla Noli et, & optari Dies a sapiente puella.

Cur tamen est mihi cura tui tot jam ante peremptis . Viderit: intereat ; quoniam tot caede procorum Admonitus non est, agiturque t adia vitae Occidet hic igitur, voluit quia vivere mecum ps Non erit invidiae vitiori a nostra Mendae. Sed non culpa mea est: utinam desistere vellest Aut, quoniam es demens, utinam velocior erest Jam solitos poscunt cursus, popuIusque, patrcsque cum me sollicita a. prolex Neptunia voce Invocat Hippomenes, Cyuaereaque, comprecor, ausis Adsit, ait, nostris, & quos dedit adjuvet ignis. Detulit aura preces ad me non invida blandas: Motaque sum fateor, i A nec opis mora longa dabatur.3ς Est ager , indigenae Tamaseum nomine dicunt, Telluris Cypria pars optima, quam mihi prisci Sacravcre senes, templisque accedere dotem Uanc justeie meis: medio viret arbor in arvo 37 Fulva comas, fulvo ramis crepitantibus auro. is Hinc tria sorte mea veniens deccrpta ferebam Aurea Poma manu , nullique videnda, nisi ipsi:

Hippomenen adii, docuique, 9 quis usus in illis.

gis filia.. 6 Dum potes , recede, o Peregrine Apostro, he , ad Hippo

- ni favens.

concedebatur, cum Ipsiim oportere; allaco a re cursum. is Desecibi agrum nomine Tamacem , unde venus tr λ aurea IV ma , quae H Dpomeni trad dit, se sumpsisse ait. 16 Sc. fvem , i. e. quem pro

prio nomine T amase in vocant

Aliud agunt ergo , qui hoe loco Dama e .m , Dumascum , vel Damasen m legunt i upm iuxta Piῖ-nium Tam fertia Cypri 'opi' dum sit. i Fulv2s ti Rureas frondes habens . Aurea enῖm n 'la serebat. is l l Itie, ex Psio Damaseno i 9 usae ut litis.

Atalantam Hippomenes vincit. Signa tubae dederant, cum carcere pronus uterquea Emicat, & summam celeri pede 3 libat arenam et 4 Posse putes illos sicco freta radcre passu, Et segetis canae 1 stantes percu rere alisias . ,ΑΔ

314쪽

Adjiciunt animos juveni clamorque favorque , Verbaque dicentum a Nunc, nunc 6 incumbere tempus, Hippomene propera, nunc viribus utere totis Aridus a lasto veniebat anhelitus ore, ε Metaque erat longer tum denique de tribus unum 9 Foetibus arborejs proles Neptunia misit. Obstupuit virgo, nitidique cupio ine pomi Declin t cui ius; aurumque volubile tollit. Praeterit Hippomenes inresonant spectacula plausu. Illa moram celeri AE 3 cessataque tempora cursu ς Corrigit, atque iterum juvenem post terga relinquit Et rursus pomi ja h remorata secundi Consequitur, transitque virum. Pars ultima cursus Restabat: Nunc, inquit, T ades dea muneris autor Inque latus campa, quo tardius illa rediret, Jecit ab obliquo nitrdum 39 juveniliter aurum.

An peteret virM visa est dubitare; coegi Tollere, & adjeci sublato pondera malo,ai Impeditque oneris pariter gravitate, moraque t Neve meus sermo cursu sit tardior ipso Procterita est virgo, duxit sua praemia victor.

ptuni pronepos. Viae v. Est Ne

bus Atalanta a cursu insi tuto cessaverat . vel Itate cuisus, 31 Resarcit, rephrat. 16 Re tenta, relli data. 37 AuxIlIo sis 4 is Venus, qu/ mihi hoe ded siqmunus. I9 Fort7ter, ut iuvenem decebar et quo innuit Hippomeneratio: ge pomum lectile . ao Numma meo. 2I M. cursum. 22 Hippomenes victor duxit Atalastam uxo

rem. X.

Hippomenes mutatur in Donem, Atrianta in Ieaenam. Dignane cui frates ageret, cui thuris honorem Ferrct. Adoni , mi λ Nec grates immemor egit, Nee mihi thura dedit. Subitam convertor in iram, 3 Contemptuque dolens, A ne sim spernenda futuris, Extemplo caveo, meque ipsam exhortor s in ambos. In promptu 'na est. Ergo modo levia T sulvae. Colla jubae velant, digiti curvantur in ungues,' Ex humeris armi fiunt, . in pectora totum Pondus abit: summae cauda 9 verruntur arenae,so Iram vultus habet, pro verbis murmura reddunt, Prox Cul iserἰficaret thure . a I i mollIR., ae sine ullIs pIlIs. gratus. 3 Me esse contemptam ae-l 7 Hinc leonum praeeipua collῖσI-gre terens. Ne conteninar a po-1tur generositas. 8 Leones enam veris . s Contra fimbos Hippome-lpectus relIouo corpore craisius hanem di Atalaatam. 6 Paulo ante uent. 9 Trahuntur. Io Faci

315쪽

'o thaIam Is eelebrant sylvas, aliisque timendi Dente premunt domito Cybeleia fraena leones. Hos tu Chare mihi, cumque his genus omne ferarum, 33 Quod non terga fugae, δ' sed pugnae pectora praebet, Effuget ne virtus tua sit damnosa 1 s duobus..16 Illa quidem monuit, T junctisque per aera cycnis, , Carpit iter: sed stat monitis contraria virtus.

leonum prae se seri ἰram Teucem enim habent aspedium. It NnmC beles, matris Deorum, currum a leoUbus trahi fingunt Poetae.

Vertitur Adonis in forem . Menthe in mentam ia rae suem latebris vestigia certa secuti V Excivere canes, sylvisque exire parantem Fixerat obliquo 3 juvenis Cinyreius ictu. Protinus excussit pando venabula rostro, Saguine tincta suo r trepidumque, & s. tuta petentem 6 Trux aper insequitur, totosque sub inpine dentes τ Abdidit, fulva . moribundum stravit arena Vesta levi curru, medias Cytherea per auraSCypron olorinis nondum pervenerat alis.

Agnovit longe gemitum morientis & albas Flexit aves illud ; utque aethere vidit .ab alto Exanimem, inque suq iactantem sanguine corpus, Desiliit, pariterque sinum, pariterque capillos 9 Rupit, α δ indignis percussit pectora palmis

methaque cum fatis, Et non tamen omnia vestra Iuris erunt, dixit: Luctus monimenta manebunt Semper, Aponi, meis repetitaque mortis imago Annua plangiaris peraget simillamina nostri; At cruor in florem mutabitur. M An tibi , quondatis

Foemineos artus inolentes vertere mentitas a

Persephone, licui in nobis Cinyreius heros Invidiae mutatus erit λ Sic fata, cruorem Nectare odorato sparsit 3 qui tactus ab ill / ratae

in autem Rpostrophe ad Raonim .rx SI Iaera. Nam singui squiabusque anitIs Alon a, i saera I Adonis honorem celebra mur, iaquibus Adonis plange tur , ac lactus Veneris referesatur. 13 Μῖathe Nympha fuit , quae in herbam meath m. , Proserpinae, Cereris fi-IIae, odIo mutata est , quod cum Plutone marito suo coacubaisset.

316쪽

Intumuit, sicut pluvio perlucida coelo Surgere lautia soletia Nec is plena longior hora Facta mora est, cum flos de sanguine 36 concolor ortus ,, Qualem, quae lento celant sub cortice granum, 37 Punica ferre solent: Brevis est tamen usus in illo .i Namque male haerentem, & nimia levitate caducum Excutiunt iidem , qui perflant omnia , venti.

Transhurida , quae ex aqua asti solet, stati: nque evanescere. rs persecta hora. ab Eiusilem 'um sanguine colorIs, qui est pue-vreus . In fiorem Anemonem Aa nIm mutarum suἴise Insu7t et euIus flos nunqnam se aper; t, nisi ven in splcante, unde & nomen Mevit Iάν μος enim ventus csisHM .

317쪽

Ρ: OVIDII NASONIS

LIBER UNDECIMUS.

Pactolἱ . urea. Troia muri a Neptuno Apolliis adificati. Laomedon periurus. Hesione liberata. pus saxo mutatus; Dadalion accipitre; Cyx 'eius coniux , Haloonibus acus mergo , Soam

orpheum perimuηι Mae radet. carmine dum tali 0Ivas, animo ue ferarum,

x Τhreicius vates, & saxa sequentia traxit rEccei Nurus Ciconum tectae 3 lymphata sera Pectora velleribus, tum ali de vertice cernunt Orphea percussis sociantem carmina nervis . . . E quibus una, leves jactato crine per auras a

Eni ait, Eni Hic est nostri contemptor: & s hastam Vatis si Apollinei 7 vocalia misit in ora; Quae foliis 3 praesuta 9 notam sine vulnere fecit. Alterius telium lapis est: qui missus in ipso ,Αere, concentu victus vocisque lyraeque est. Ac veluti supplex pro tam furialibus ausis Ante pedes jacuit, sed enim temeraria cre: cunt 33 Bella, modusque abiit, insanaque regnat x s Erilina M. Cunctaque tela scirent cantu 6 mollita; sed ingens Clamor, di inflato 37 Berecynthia tibia cornua, Tymm

mam perIturus. It vhei. 3 Furores. t 4 Ab effecta , quoasuria homines insanos furiosolque reddat . t ς Discordiis nea. 16 Μit sata sic, ut Orpheo nun quam nocere potuissent . I Qv

318쪽

ν9 Ooltrepuere sono citharae. Tum denique saxa Non exauditi rui uerunt sanguine vati . Ac primum attonitas etiari dum voce canentis Innumera volucresin anguesque, agmenque ferarum, Maenades Orphei titulum rapuere 33 theatri Inde cruentatis vertuntur in Orphea dextris Et δέ coeunt; ut aves, si quando luce vagantem -s Noctis avem cernunt: δο structoque utrinque theatro

Tyt 7 matutina cervus periturus arena

Praecla canum est : vatemque petunt,& fronde virentMCon iciunt thyrsox, non haec δ' in munera factos. glebas, illae dare pios arbores ramos, Pars 3. torquent silic s, neu desint teis furori. Forte boves presso subigebant vomere terram. -Non procul hinc multo fructum sudore parantes Dura 3 3 laeertosi fodiebant ar in coloni, M Agmine qui viso fugiunt, operisque relinquunt Arma sui , vacuosque 3acent dispersa per agros 3 Sarculaque, 37 rastrique graves, longique 33 Ii 'ones.

vulsere boves: ad vatis ψ fata recurrunt, dentemque manus, atque illo tempore primum 4 Irrita dicentem, nec quicquam voce moventem

Sacrilegae perimunt : perque os pioli Iupheri illust Aud Itum saxis, antellectumque festarum R Sensibus , in ventos anima exhalata recessi d.

utebantur In sacros C. bel f , Maia tris Deorum. 23 De BEcchanallia s diximas supra ad Cap. 9. Lib. 3. an quibus Bacchantes gerenter

clamore , ululatu , tibiarum de cyrm intorum cantu O rei lebatit. Ita fle h7e. I9 Contra clinarae sonum. Rr aerant. 2O stupefactas suavitate crurius Orphei. ri Bae

tar a canibus in Amphitheatro Ronus in quo e stur depugnantIum be-utiarum aratutina spetiacui κ.

Q Matutino γmpore in arena 28 Aegrediantur, Invadunt. Ia9 Ad hos uas. 3o Iac unt.

3r Arabant. 32 Frumentum 3 3 Μηγn de val da brach a haianentes. 34 B ccham in furent Ium . 3s, Instrumentu. 36 Cr tes dentu's, quibus segetes herbIs puris g tur. 37 Instru enta dentata., glebis confringendis idonea .is Instrumenta rustiea ad ext7rpandas herbηrum radἰces romm lata. 39 Crudele , furentes.. O Dil cer vere. 4r Orphei ex Atium. 4' Ille, qui mox fulvas , lanimosque ferar m: immo saxa se- tuentia ira erat , tunc primum alin

319쪽

Nuctus de Orphei sere. Anguis , recisum eiul eaput ad-' mordere ausus , sit saxum. Te modictae voIucres, Orpheu, te turba ferarum Τe rigidi silices, tua carmina . saepe secutae Fleverunt sylvae, posit is te frondibus arbos Τonsa comas luxit: lacrymis quoque sumilia dicunt Increvisse suis ; obscuraqite. Carba ta 3 pullo Naiades , dcoryades, passosque habuere capillos. Membra jacent diversa locis: caput, ' Hebre; lyramqu: . Excipit, & mirum medio dum labitur amne, Flebile nescio quid queritur lyra, s flebile lingua Murmurat exanimis: si respondent flebile ripae,. Iamque mare invectae T flumen populare relinquunt, Et S Methymnaeae 9 potiuntur littore Lesbi. Hic ferus expositum peregrinis anguis arenis os petit, & sparsos stillanti rore capillos Lambit, & hymniseros inhiat divellere vuItus, , Tandem phoebus adest, morsusque inferre parantem Arcet, & in lapidem rictus serpentis apertos Congelat, & patulos ut erant indurat hiatus r .

. Umbra subit terras, &, quae Ioca viderat ante, ficta recognoscit: quaerensque per arva piorum Invenit Eurydicen, cupidisque amplectitur ulnis. 3 Hic modo conjunctis spatiantus passibus ambo et Nunc praecedentem sequitur, nunc praevius anteit ; - 1 Eurydicenque suam jam tuto respicit Orpheus.

Bacchus a quibus Orpheus perierat , in arctores Baechus i

I Non impune tamen scelus hoc sinit esse 3 Lyaeus: iis que dolens sacrorum vate suorum, . Pro

I Tmηe7ae mulIctes , quae OG a Bacchis. Cur autem sic χῖctus , ei caedi Inter suerunt , omnes alsit , vide supra LIb. IV. v. Thv Baccho, callem o phei aegre feren-3raque dant &c. Cap. I. 3 Nam d

320쪽

Protinus In sylvis matres s Edonidas 6 omnes , Quae videre nefas, torta radaec ligavit.

Roppe pedum digitos, in quantum est quaeque seeuta,

7 Traxit, & in solidum a detrusit acumine terram. Itque tuum laqueis , quos callidus abdidit auceps, Crus ubi commisit volucris, sensitque teneri,s Plangitur, ac trepidans astringit vincula motu ἔSic, quaecunque solo defixa cohaeserat harum, Externata fugam frustra tentabat: at illam Lenta tenet radiκ, exultantemque m Coercet. Dumque ubi sint digiti, dum pes ubi qiiaerit, & ungues A1picit an teretes lignum i ψ succedere fibras: γEt conata femur ις moerenti plangere dextra, Moora perculsit i pedius quoque robora fiunt: Robora sunt humeri; longos quoque brachia vera Lile putes ramos, & δι non fallere putando.

stis. 16 Revera enim rami erdat

I R Midas in aurum omnia convertis. Nec satis hoe Baccho est. Ipsos quoque deserit agros,

clior o meliore, 3 sui vineta ψ Timoli, I'actolonque petit: quamvis non aureus illo Temporυ nec caris erat invid osus arenis. Hunc ali ueta cohors Satyri, Bacchaeque o frequentant, At 7 Siletua ς, abest t 3 titubante in aniat ue, mero Que miricolae Cepore Phryges, vinctumque Coroni SAd regem duxere 9 ΝIidam, cui Tnricius Orpheus se orgia δι tradiderat cum Cecropio Eumolpo. Hi nul agnovit socium, comitemque sacrorum

Hospitis adventu sellum i 3 genialiter egit Per bis quinque dies, & junctas ordine noctes. Et jam stellarum sublime coegerat agment Thrae ae . et Ct Iratum , di 2s Mantum , quam quae Orpheum di-.kerpserant. 3 A se aliκt7.4 ER Tmolus Lyd e mons , de quo vide suppa , Lib. V l. v. Deis seruere fui 3ce. Cari. I.

-Meass sit diximus supras

SEARCH

MENU NAVIGATION