장음표시 사용
71쪽
Literarum Studium , in terra alives cultores resuscitatum , primum praesertim , quia du-daei praecipui ejus Studii erant auctores , judaico colore linctum erat quam notan illud deinde numquam prorsus missum secit. Judaeos nempe Samaritani imitari non desierunt. Studia tamen hujus Gentis, ingenium ipsi proprium , et characterem nativum postea magis natio isque retulerunt, et Servarunt per varias Gentis , diversis Dominis subjectae . vicissitudines, quae vim Singulae leni sua in in ea Studia exseruerunt. Tres nimirum in Historia Samaritanorum literaria distinguuntur periodi Prima est a condito emplo ariet imitano ad principatum , quem Romani in Palaestina obtinuerunt; secunda inde ad tempora Istam is mi , ibidem constituti ferti seculis continetur, quibus Samarit animos limorum imperio subjecti suerunt. Prima periodus peribus conspicua est, Dialecto amaritana conscriptis , Omni lius fere deperditis tuae inter suerint tum Hymni, cujusmodi digqiae, ontifici cuidam Alexandri magni aequali tribuuntur 1 , et quibus Cultum, paulo ante in Monte garizim instauratum, exhilarare voluisse videtur tum etiam Chronicon quoddam , historiam Gentis c narrans, quo uctor libri Iosuae soni usus fuerit in m ori hujus Libelli parte conscii benda. Superest tantum ex ea periodo Versio amaritan Pentaleuchi hebraeo famaritani 2), Christi circiter aetate conscripta, et ante seculum tertium post Christum
in Aegypto fortasse, graece reddita 33.
Toxo. De ea exposuerunt praeter idios, in primis . EsENitis in Comment de Pent Samaritani origine, indole, et auctoritate , Hal. I 8 15; dedita operam . . INER , de persionis Pentat. Sam indole,
on elosi, et graecum Pentaleuchi amari lani Interpretem aleaeandrin si Versione usos esse. Haec sententia, nondum salis investigala, et digna, quae aecuratius perpendatur, minime vero abjiciatur, ut W13Ε l. l. p. 6 recte animadvertit, ob odium, quo Samaritani Judaeos persequebantur. Quod ut probaret, I. En jure monuit Ahu-Sandum in Versione arabico-samari lana conscribenda, Versionem arabicam Judaei aiadiae eontulisse. Praeterea addere potuisset, Samari lanos Versionem Sa:adianam reviSam perlongum tempus non modo ante, sed Eliam post quam Versio bu-Saddi propagala erat, legisse Samaritani scilieel, odio isto lice imbuli, a Iudascis lamen recipiendis nullo modo abhorrebant. Quo ii receperunt traditiones judaicas : Cum Bogmatibus judaicis item nonnulla Iacita sua an liqua temporuim decursu permularunt. Ritus porro ipsorum sacri, paucis exceptis , Cullumne udaicum prorsus reserunt Proclive potius dicatur Samari ianorum ingenium ad ea a Iudaeis mutuanda, quae notas Ciillussamari lani characteristicas non delerent Ejusque rei causa est in promtu Iudaei potissimum Cullus mo-saici studium inter Samaritanos primum excitarunt, eumque ullum constituerunt. Deinde per longum tempus permulli Judaei ad Saviaritanos niterarunt. Et Samaritanorum oderatores quique ogaciore eur
72쪽
Secunda enim periodosa aece etiam scribere coeperunt , quod es indiciis etiam, quae in Libro Jo suae obvia sunt, apparet Graecorum tamen Scriptorum pauca fragmenta modo servata sunt Bos ITHEd e periodo item floruisse videtur, quem Simonis Magi Coa exum, Sectaeque os ira eorum conditorem fuisse , Re multos Libros conscripsisse , serunt ij. . , Plura monumenta supersunt ex Ieriau periodo , quam arabicam appellare licet Mos limis enim dominantibus , Literarum Stud um , cujus amore ii flagrabant, inter Samari lanos iterum resuscitatum est, cum eoque , O vulgarem usum Linguae arabicae arabice item scribendi mos in dies magis invaluit. Vixerunt eo tempore multi Viri, varia eruditione clari, quorum plura etiam di omina et Scripta jam certo innotuissent, si in his explorandis eudem, qua in odicibus Penia leuchi anquirendis , diligentia usi suissent. Duo . . commem0rantur Viri, quorum uterque Commentarium in Pentaleuchum conscripsit alter ad aqaben-Manga-ben-Cadaqa 2ὶ Philosophus ut dicitur , loeta et Medicus celeberrimus
meliora a Genle Ognala adoptare subinde dubitassent ' Talia vero aliquando introducia , alque usu deinceps sancita severiores inter eos inscii sere landem probabant. In Doginala denique explicanda , in odificanda,
et mutanda, magnai vim exseruerunt tum temporum progresSuS, tu In varιaesenti vicissitudines, quibus
etiam esseclum est, ut Mosti inorum . . domini subjecti Samari lani ab his etiam quaedam reciperent, quae ad Arabes a Iudaeis ransiissent. His seriptis, incidi in conspeelum Dissertationis, quam n 13 h praelegi Sociis primi conventus Orien talis larum , cujusque titulus est Ueber die ei de frit hesten Vmbersetzer de A. T. Contendit Versionem amaritanam Pentaleuchi hebraeo-samari lani post Moliam medem demum conscriptam esse , quum Lingua arabica magnos jam progressus secerat per terras a Iosiiiiiis expugnatas. Hanc sententiam ideo amplectitur quia in hac Versione mi illos inveni arabismos et dicti Otie, quae arabicain Linguam eo tempore trilissimam fuisse ostendant, cujusinodi neque in Targum iii , neque in IIidraschim, neqtie in altitude reperiuntur. Vidd. Verhandi gen de ersten .rsanimi ιλ/D utScher undisus iudischer Orίθη-
I Vid. II. REt1ND. Diss. Visc. II p. i5. In operibus Dos IIIIE soriasse sui graeca, quam dixi, ex. iateuchi Versio. Sic nimirum intelliguntur qu0dammodo que1 elae de os IIux , Mosis Octateuchum 'in innumeris fere in locis adtulerante, de quibus loquitur ΕυLOGI Us alexandriniis apud Boriun in Biblioth. eod. 230ὶ vid. GEsEN. de Pent. Sam. origine cel. p. Ib quo facio idem fere DosImgo ei i-dit, quod II1ERONYM , quem ipsius aequales , ac si in Versione latina paranda fraudibus usus esset, calumniabantur quantopere similem ob causam nonnulli Romano-catholici Prolestantes eriminali sint,
p. LII UII . . , es, id est fontes reuertionum de classibus Vedicorum. Scritatio P. f pro qua alii legunt M. 4, alii dis in i litur auctori lale, tum Codicis L. B., quem lauda va VLorix
Spec Philo p. 9 not. 2, tum Codicis Bibl. caesareae palatinae, quo usus es J0A GLORG. EI Rrcu, in Commentat de Auctorum Graecorum Versionibus , et Commentariis Syriacis, Arabicis ei. Lips. 842 es. p. IV, ΙΙ - XV, et p. 208. x loco postremo apparet Cada iam Commentarium etiam conscripsisse in Hippocnaris PhorismoS.
73쪽
mortuus anno igrae 20 p. Q n. 1223ὶ summo favore ruens Principis o Dynastia
4 ij ubi clarum , Damasci imperantis, nomine al-Male al- del - alter Moli uidibo 'G-clinia Iusan ben-Αbi-Sa:1d-ben- ales, Medicus tum aliorum, tum etiam Calaho 'd-dὲνri. Ite 1 Discipulus erat nobilis etiam Samari lani obrahΙm , cognomine sams 'l-hocamat, sive Sotis SapientDι- ac nepotem habebat Amino d-d aulam Abii 'l-hasan-ben-Gaggali-ben- sibi-Salid Virum non de Medicinia tantum , sed de istori naturali, et Astronomi ι, Scriptis bene meritum 23 quibus addi potest alius Medicus illustris, Damascenus ilem, Al. mowasseq-Ja:qub, seculo 13 florens 33. In primis vero eo etiam tempore ludi incubuerunt Pentateuchι, quo nihil iis gratius, dignius, sanctius erat. Novos huic Studio animos addidit primum Versio a cadia judaica , quae per longum tempus inter Samaritanos quoque usu trila , et iis in locis tantum, ubi Cod ex judaicus a Codice hebraeo-samaritano disserebat, ab Abii 'l-hasano, ut videtur , emendata erat. Haec vero emendata Versio, quia nullis displicebat, Abhi-Salid in Aegypto fortasse, Pentateuchum hebraeο-samaritanum denuo arabice vertit 4 quae
ei si quum temporis decursu graviter corrupta esset, revisa esse videtur ab Abu 'l-haracato, qui praeterea Commentarium in eum conscripsit 5ὶ . Praeter hunc duo alii etiam, ut modo vidimus , Commentarios in Pentateuchu in composuerunt, hodie Sque nondum repertos, si nimirum neuter eorum Auctor est, sive
ejus, cujus partem , interpretationem exhibentem Gen. XLIX, edidit S cnNonngnus 6), sive jua, cujus fragmenta , quae partem Genes eos, Exodi, et Levitici commentantur Cod. londinensi R. 481 , in Museo ritannico inter Libros haricanos Servato, continentur T).
Samaritani, interpretationi Pentateuchi operam navantes, heologiam non intactam reliquerunt, ad quam tractandam Arabum etiam exemplum eo excitavit. Operibus theologicis duo annumerentur per Abii 'l-hasan Tyrii , quem jam cominem oravimus prius
de itibus , et Logmatibus Samaritanorum posterius de Vitsi futur o. h,
I Mortuus est Damasci anno 624 Vid. Harii halisa, ed. iii g. II, p. 463.
2ὶ ΛΝ LOTE l. l. p. 9-ll. 3 Vid. Abii 'l-laras Hist. Dyn. p. 52b, coli. 343. 4 Hanc Versionem descripsit, utens Cod leyd. lum v x Lo1ΕΝ, in sec. laud. tum etiam, aliis Codicibus praeterea in subsidium vocalis, g 1cY, qui primum latine, in I. G. 1 DBORNI A em. Bibi de bibl. Liter. 1800, Tom. X, p, I 176, deinde gallice et plenius, anno I 808, in Remoires de Academi des Inscription et belles Letires, Tom. XLIX, p. 1-l99 de ea disseruit. Ibi ullos hujus Cominentarii locos edidit B Shc in Nem. l. l. de quibus, et de emendata Abu' haracati Versione ipse exposui in Orienti. Vol. II, p. II 3 seqq. si In . . EicΗΗ0RN1 Allem. Reperi. Tom. XVI. p. tb seqq.
74쪽
ubi haec doctrina argumentis, ex Gen. IX. 5, et Deut XXXII. 35, 36, 3 desum iis, defenditur ij. In pistola , a Saliam anno 1820 ad de ac Tum missa, alius Liber laudatur : Explicatio pericos es de die quo resurgunt, ut in judicium veniant coram Rege scientissimo ESU I I ULI S quem is magni facit, et ex quo idem in pistola ad Senatorem Gregorium Grego ire), anno 18l scripta, hunc
locum tradit: vestes eorum Non conferentur vetustate, et Odor eorum erit, tomyrrha, excellens. auctor dicitur Sapiens v rentium , Vir unicus, Iudex i. I di
ritanorum Dogmalibi is praesertim exposuerunt PIPHANIUS ed. Pet. I, p. 24 seqq. , et JOA. 1ara E sus COIELERI Eccl. Gr. Monum. Τom. I, D. 282 seqq. . His jam scriptis, ad me deserebantur plagulae typis jam expressae Catalogi codicum orientalium , qui in Bibliotheca Instituti Regii Amstelodami servantur, et quos descripsit cl. . . E11Εns. Plagulas illas oculis perlustrans Codicem animadverti rabi eum, opera complectentem Samari lana, accurate et copiose ibi descripta. Quae quum vidissem dignissima esse, quae ad publicam nolitiam perducerentur, eorumdem , post absolutam Libri Josuae editionem, typis exprimendorum consilium inii Fune vero, ut praecedentia suppleantur, ei imagis illustreii lui , Opera et uelorum Nomina breviter commemorasse sufficiat. Cl. Ε13Εns de eo S. ibi exposuit o seqq. Est Codex N. XXVII. Anno 1680 die τ' Maii eum nactus erat a quonam halel CNΛΕΠ CORNELIU UYTHAGE; postea in Bibliothecam delatus est LIRavL HI, ex qua eum emi WILLvgrps Decem compi litur opuscula. P.M-20 duo opera habentur Grammatica Prius posterioris est compendium, in quo tamen non
scribitur rab I Sa , et exstat p. I-37. 3 A p. 202-220 exhibentur a Capitula, in quibus 2 Canones grammatici traduntur, tu legendo Textu sacro hebraeo observandi, qui vero Seriptoris aetale a mullis negligebantur. Titulus est: Δ' Ιη pn Ita I et Auctor Asia. sal, nolus ille, ut videtur, Mu-Sa id raucior arabicae Pentaleuehi Ver
75쪽
Praeterea Samaritanorum Dogmata ex aliis quoque monumentis cognoscuntur , in quibus simul conspicuum est cultiis sacri exhilarandi Studium, quo ii pariter atque Judaei se reia 4 p. 223 26 Libellus es Dogmaticus, cui litulus praefigitur x is,A AEANUI lo os . ' os
I IMI SI EM . a. l. Hic exponi de Doctrina Religionis, quae Dei 0minisque naturam, ei ullum Illi debilum speclet. Pentaleucho haec colligit, et sigillatim dispulando enucleat. Auctor ergo idem est, qui p. 57 jam occurrit, Medicus, ut EI IER monuit, Principis al-ualic 'l-AsrΗι, filii al-Malic 'l-Αdili, Calatio' Mini fratris; et mortuus est arrane brevi post annum 20. 5 Libellus a p. 265-28 lilulum habet: Ib U.α. I IMI uin diminutivum vocis .is o lal dux iis diffod . M'. Auctor Balag et Bibam historiam illustrare, et tu Lectoris utilitatem convertere conatur Iecliones si Sisti, nomine ex Al-go an capilibus sumto, dicuntur
6 Breve excerptum es p. 290, in quo Ipost reditum eae optio steti sum ι Socer II sim in suum in matrimonium dedisse fertur liue Sanbollati, addito mandato , ut is Legem ipsum doceret. Videntur Samari lani nomen illud pronuntiasse a nau, quo Pontifice illi in terram suam rediisse dicuntur in ED. BERNaRDI Xcerptis, quae Actis ruditorum Liss anni 69s inserta sunt, . t 68. Illi loco haec inscribuntur SI. .L G,-- in catam. Fus ergo aliquando inter Samari lanos exstilit
his orioum , in quo hujus Gentis res gestae sigillatim, et enucleale exponebantur quae vis est voci l .. . . , , idque Opus tempore Iai lubi Librarii, qui hunc l0cum, et majorem partem Codicis deseripsit anno i 893, adhuc serebatur. tale operis Auctor. 7 Parvus est Tractatus p. 292 seq.), cujus Auctor χλῆ-M. id causas explicat, lum quae aqObo ad Jose in in Aegyptum tendenti Gen. XLVI. et 3), tum etiam, quae braham post devicios Reges, societate unctos Gen. XV. I), melum incusserint. P. 3l locus ei latur sumtus e Scholiis ejusdem in Decologram. 8 Alius sequitur Tractatus p. 293-296ὶ cujus uelo latet. De I locis agitur, e Libris Exodi, tNumerorum, in quibus Israelitae querelis suis oti et Aaron molestias creasse, ac Deum lentasse, et divina Majestas iam se manifestasse dicuntur. 9 Eliam est Tractatus p. 297 seq. ignoti auctoris, ubi quaestiones et responsa habentur, cum inle prelatione Pentii leuehi conjuncta.
nitentiam morumque emendationem spectant, et passim suae de his disputationi , aliorum e 0pularibus Suis de Odem argumento dicta inseruil Auctor aliunde nondum cognoscitur. Ex Scriptoribus ab eo lau
76쪽
hantur. Lili rgias intelligo , s. Carmin , aut NymnoS, quorum locos nonnullos , o medio sumtos primus edidit CASTELLUS l , insπνα vero si Carmina, ac duorum magnum partem Ggs Exi Π 2ὶ Ilaec Carmina Dialecto amari lanu conscripta , et pleraque arabice conversa sunt. extum scima Titanum , de Cujus aetate non constat, nisi quod recensiores Versione amaritana, nonnulli existimant Periodo rabi si esse antiquiorem , ac si sub Mos timor uni domini Dialectus amaritana in oblivionem prorsus abiisset. At etiamsi verum est lianc Gentem, rarabica Lingua in omnibus locis rientis, ubi illa Hege-tiuum amplissinum, alterum mediae munitudinis, tertium vis etiam in compendium resietum. Tiber uς, ex quo locus ibi descriptus est, illulo insignitur I biata . O , o tatas. 2 p. 310 cilatur pus di Ut αἴ a, uolsere O LUI diverso, ut vi-dἡlur ab auctore p. 7 memoralo. Hic enim ab Ib Abi- caibi IIIS. yd. 59 sol. 9 et 179 V.ὶ
I o I. Eo tempore Samaritanos etiam habitasse in Vie prope Heliopolin, cui nomen isti apparet ex subscriptione Libelli ' Vid. NE13Εas l. l. p. 60 seq.
Hae maximam partem desumsi ex iis, quae festinantiu olim, et verboletius, credo, Sutrinde excerpseram ex plagulis Caialogi illius , 3pis expressis. I Passim ii obvii sunt, ei in exico Heptusetto, et u Anima oersionibus Samariticis, quae Poly-ylottorum ondinensium Tomo II insertae sunt. 2 In Aneedo is laudatis. Usus est tum Codd. olli , tum iisdem, lans in suos usus converterat CastΕLLΠs, sed foliis turbet iis, quae GESEXI Us, postquam animadverterat, pleraque Carmina ad iterarum seriem esse composita, in ordine redegit.
77쪽
bat, principatum tenente, arabice loqui vel ultro c0aelam esse etiamsi dein de verisimile est indoctos Samaritanos temporis decursu rabicae Lingune ita assuefactos esse, ut hane inelius, quam sermonem avitum intelligerent, et is constat, iudilos in horum gratiam ex tui Carminum amaritano versi0nem rubi eam apposuisse , ac Libros etiam , in his Librum Josuae , et Abii 'l-sath Chronicon , arabis conseripsisS haec quamvis vera sunt minime tamen statuendum est, obliυioni tradiimu esse sub Arabum imperio Dialectum famaritanam, cujus Samaritani paulo Oeliores tenaciore erant , quam ut eam missam sacere possent. Hanc non minus quam Proavorum Scripturam ii quovis modo ueri studebant. Priscam Scripturam vindicabant Libris arctbisi quoque , ut ex Lit,ri Jo quae Codice v. g. conspicitur , amaritanicis Literi scribendis Linguam priscam tuebantur ita lecto antiqua , ubi eadem utendi copia ala esset, adhibenda , v. c. in pistolis non nutiis, quas in uiopam miserunt. Hanc igitur , quam in it domesticia, et tibiicia servare non polerant, ruditi in Rebus sacris retinere annitebantur. Sic Carmina illa recentiori etiam aetate conscripserunt, quorum eintus αmaritani ab Olosi fortasse diutius viguit , quum in Coelibus aegyptiis et syriacis, et praesertim Damasci, ubi Versio rabie ut adderetur, prius forsitan opus fuerit, quia arabica lingua non unam ob causam bre-xiore tempore ibi invaluit , et altiores radices egit. Et vero ea Carmina rabi a Periodo
Magna Poliseos laus iis Carminibus tribui nequit, quod EsEx Io etiam visum est. Loci tamen non desunt egregiis sententiis, ac dictionis sublimitate conspicui. 4rtificiosa est compositio Rhyllini haud neglecto, Saepe, non ero ubique articulorum observatur aequalitas, in veterum Hebraeorum Carminibus saepius conspicua, sed Metrum, ut in iis, ill Aneed. p. I PMq. s 2 Ibid. p. I7, 3 , 77. 3 Ιbid. p. 7, 33, 5. . Ibid. p. 5. 5ὶ Ibid. p. b. 6 Ibid. p. 4. 7 Ihid. p. b. 8 Si GgsΕΝ1Πs egregie explicuit sp 274 65 voces . U. o nomen p. I et 30 Codicis
legitur, qui in usei londinensis Libris hari enanis servatur n. 495. Ex cujus conspectu, quem debeo Amico doctissimo Dorvo, qui Londini morans anno 1845. eum mihi parari curavit, Carmina animadverti, quae exstant . I, , 5. 22, 23, 26 et 27 GEqYMo non esse edita. x Carminibus p. 23 primum est Carmen in Sabbathum circumcisioms, cui Carmina adduntur in laetitias, id est in laetos dies P. Ibexuat Carmen arabicum Poetae, qui dicitur Arnollese.
78쪽
si in his amari lanis poematibus nullum est. Saepe hic praeterea occurrit Homototeleuton et aliquoties Ord alphabeticus, atque hic non modo in ersuum , sed subinde etiam in distichorum, aut tristichorum , quibus versus interdum constant, initio. In Ordine tamen hocce alphabetico in prioribus Carminibus, a GESEXI editis, uerae gutturales , ut saepissime item in multis vocibus amaritanis , suis locis invicem permutantur ij. Ceterum Carnainum form eoelerna Salinos . . universe refert, quibus tamen , et virtutibus poeticis, et sensibus religiosis, illa longe sunt inferiora. Horum autem Carminum ama- Titanorum specimina non tantum exstant in codicibus, quibus CasTRLLUM, et GEsENIL usi sunt, sed etiam Uymni ejusmodi integri, amplis ii verborum ambagibus, ac stilo fervido et tumido conscripti, et ejusmodi Hymnorum fragmenta , Libro Jo suae inserta sunt, ubi Bymnorum item fasciculus cap. XLIII memoratur, qui una cum aliis Libris Hadriani aetate periisse dicitur. Hodie item inter Samaritanos Codices videntur superesse , Pentateuchum , Commentarios, Hymnosque exhibentes. Id nempe efficeres ex iis, quae Sacerdos amaritanus RoBIliso No anno 1838 dixit, etiam si iis dictis multa detrahantur. Domullis is ad R0BIAs03Uu locutus est, recum fasciculis, Commentariis cet. et de j69 circiter Legis, ut videtur Codicibus , qui Dialecto et Literis amaritanis conscripti, tunc rapud Samaritanos Sichemi servarentur ii 2). Annales denique , a Samaritanis conscripti, hic memorandi sunt, quorum duo Libri huc usque innotuerunt, rabie conscripti alter Liber u. a. ae , sive Osuae nuncupuius, Jus norumda fragmenta, et universi a Gmnenti expositio typis edita sunt 3 alter est Chronicon , absolutum anno Higrae 756 post C. n. 1355ὶ Λuctore Abii 'l-fatho. Duo himus sunt Terripiat, pariSim m , sed non integrum , et odiejanum, olim ΗΠ GINGT0XI. Hujus excerps latinα, sed tenuia , primus paravit D. BERΝ1BDΓs 4ὶ Fragmenta nonnulla , eaque arabice postea publici juris secerunt, tum ScΗN URBE RUs ex suo Cod. , qui ex odi an fluxerat 5ὶ additu Versione germanica 6ὶ tum D SAcys , et illo,
si Falso enim Iudaei perhibent, Samaritanos literis m, Geth et iis carere. Si v. c. BINIAM1sTt D. eos adiens anno 1173, in linerario ed laud. p. 39, somniavit, haec addens, eosdem Legem Mosis agnoscere, tribus iis literis exceptis.
sal EJpitomen tolius Operis exhibuit J. H. Hor11xor in calce Exerciti. Antimorian Tig. 644. Fragmenta haud pauca, sed sordide edita, et latine versa, idem Scriplis suis inseruit, in primis Libro, cui titulus est Smegma orientale, ei deib. I 658. Nonnulla fragmenta, partim rabie eum latina versione, partiti latine intuiti versa, II. REL13DΠs in Diss. Dc. Librum integrum ex unico Cod leydensi, olim I. I. Se M GERI, brevi ipse editurus sum.
79쪽
et parisino codice utens, ac gallice ea reddens l). Anglisam hujus Chronici uniuersi Versionem ex odi an Codice jam suscepit Τ. ARRET , qui odita de toto opere melius
Hoece Abu 'l-lathi opere Historia enarratur ab Orbe terrarum condito admoliam medentusque 2ὶ Λ alia tamen manu deinde , in Codice saltem odi ano, anno 159 conscripto , ea continuata est ad annum igrae 898 post C. n. 1492ὶ Abu 'l-lathiis, ad Chronicon suum conlponendum a Ila summo Pontifice instigatus, varios Libros consuluit. In Praefatione loquitur de Annalibus antiquis et recentioribus , hebraicis et arabicis, sibi ab eo Pontisice suppeditatos. Sequentes mox enumerantum 1 Annalim Liber hebraicus , sed literis conscriptus arabicis 2 annalium Liber arabictis , sed literis hebruisis alius Liber arabicus , literis etiam rabicis exaratus, cui Eber Iosuae additus erat. Praeterea tres alios unnalium Libros habebat hebraicos , hebraicis ite naliteris scriptos et Damasco allatos 3). De his autem codicibus Abii 'l-fallius ita disseruit, ut vix dubium esse possit, quin diversa Scripta iis contineri pinatus sit. Quod si sumere licet, mullum operae Samaritanos in isto rasi conscribenda posuisse opparet. lia ergo , praeter duo jam nola Chronica, ut aliquando in lucem proferantur, sane optandum est. Unum , a duobus illis certo diversum, CELLΛRIUS memoravit 4ὶ Liber est, inquit historicus , Maeo Rabbinio ilistilo compositus, ar clore SED GAa ptii L.), Gagensi Patriarcha. Alterum videtur citaria DE ACY0 5ὶ, Chronicon , nempe rabicum amaritanum , quod absolvitur regno Lalisae ar-Rachi, et anno Iligrae 322 p. C. n. 934ὶ. ertium novimus supra in notu ad
p. 59 , titulo insigni lum EI quod unum ortasse fuit ex iis Scriptis, quos
ID Chrest. Arab Tom. I, p. 333 seqq. 2 CL Icum Reperi. Pari. IX. p. 45.
3 Cons. Luta reues Reperi l. l. p. II 8 seq. - bu 'l-sallium Librum Josuae eonsuluisse, apparet ex Operis illius fragmentis edilis, cum Codice Libri Iosuae leydensi collatis. Quae enim de expeditio-κ Aleaerensi m. ab Ab 'l-fallio seruulur vid. DE Sac l. l. p. 337 seq. , in Libri ostiae cap. XLVI eodem sere ordine, sed aliis verbis , alia brevius, cosiosius alia enarrantur. Quae in Cod leyd. desiderantur, v. g. disputatio de Sectis amaritanis D S c l. l. in e de graee Peηtat chi amaritani Versione ibid. p. 347 seq.ὶ haec et alia Abu 'l-sallius ex aliis fontibus hausit. 4 Colleet. p. 48. Addit ibid. de quo HorIINfERus in megmate potest consuli, qui tantummoto
80쪽
Scud L 1M , qu eum suis nolis instructum primus edidit constantinopoli anno 1556 li,
locum addidit, qui duabus postremis paginis continetur, quem se alibi reperisso testatur et verbolenus mox descripsit. Vidi , sic ait, nonnalibus Cuthaeorum , et commemorarunt hi in Vilae in Commentario quo naris I 2 Iudaeorum viderant. Quibus dictis sequitur narratio expeditionis, quam Scha ubac, Rex armeniae minoris ut ibi dicitur suscepisset ad Iosuum , postquam is Canarenem expugnat erat, debellan m. Haec autem summatim convenit cum iis , quae in Libro Josuae a cap. XXVI XXXVII de ea expeditione feruntur quare . Η ΗοTTINGERUS 2 eumdem locum Libri Iuchaskn,
fraditionis , uel Ore R. GED1LI , seculo medio 16 vivente, Citans , existimavit, An nales Crathaeorum, ibi laudatos , ipsum esse Iosua Librum. Quia vero ut 0TTINGEB Us passim etiam testatur, eorum capitum argumentum ubique in compendium redactum est, ac nonnulla etiam interdum adduntur , quae in Libro Iosuae desiderantur, alia vero alio elio modo, quo in e Libro , narrantur, Statuendum est, vel Judaeum
illum , cujus verba R. cngula EL SCHUL43 retulit, Libri Josuae Codice usum esse, a Codice le7 densi magnopere diverso, eumque hunc excerpsisse, vel aliud opiis historicum amaritanum eum consuluisse , cujus Auctor sive ex eodem fonte , quo Scriptor Libri Josuae , hauserit, sive , si hunc Librum secutus sit, eam historiam in compendium redegerit , aliisque sontibus praeterea in suos usus conversis, alia mulaverit, alia addiderit. Num vera dixerit Sc ΗΕΓuΕ ScΗuLΛΗ , perhibens Samaritanos hanc historiam ex Scripto quodam ju ac frimsisse , non constat Liber judaicus ignoratur, et in Libro Josuae ejus rei ne verbo quidem sit mentio. Λltamen si alias attendimus narrationes, eo
in Libro obvias, illud non improbabile est. Ea enim , quae de litigatione Iudaeos inter et tranarilanos de Codice Pentateuchi cap. XLV , de Alexandro magno cap. XLVIJ, de adriani cum Sacerdos hierosolymitari colloquio cap. XLVII ,
alia in Josuae Libro traduntur , maximam pariem cum iis Conveniunt, quae L Λ, IUS Jos Epud , aliiqne Judaei de iisdem rebus retulerunt. Λ Samari lanis haec tantum mutata
et exornata sunt, ubi necesse erat, ut hujus Gentis usibus ea accommodarentur.
Superest ut videamus, quam praestent utilitatem Liber Iosuae et Abu 'l-sath Chroni eo in Historia amaritana illustranda. Summis tamen labris eam quaestionem . l. tangemus. Nam de illo Libro dedita opera nobis disserendum est in Prolegomenis, ejus Libri editioni praemittendis ac de Abu 'l-sath opero melius demum et consummatius judicarest W0Lr. l. l. Tom. I, p. 1122 et 104. 2 nisi Orient. Tiguri l660 p. 61 seqq. Ibi lamen locus Libri Iuchasis non ad finem usque describitur, neque etiam ubique cum ed. 0nStant ejusdem Libri convenit.