De cultu divino ... secunda lege ... liber VIII : ex hebraeo latinum fecit ... Ludovicus de Compiegne de Veli

발행: 1678년

분량: 446페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

171쪽

DE Rrsus ALTARI INTERDICTIS I 27

destinabat, quia ' consecrationem idololatria non habet. Si quis igittar pecudem subegisset atque eadem ratio erat si V. subactus ab ipsa fuisset seu suam, seu alienam, seu suapte sponte, seu vi coactus, seu consulto, seu imprudenter, seu ante, seu postquam consecrata Deo fuerat, altari prohibebatur. At si quis idolo pecudem destinasset propriam, eamque ante, quam

Deo vivo consecraverat, sane temerata erat. Si quis autem

idolo destinasset pecudem alienam aut etiam suam, sed posteaquam Deo dedicaverat, ista quidem altari idonea erat. Nam

idolo nemo decernebat quod suum non erat. Ad pecudem pro numine cultam quod attinet, seu quis suam V I. coluisset seu alienam, seu coactus, seu lubens, seu prudens, seu imprudens, seu ante, seu post quam Deo consecrata fuerat, pecus altari excludebatur. Itaque ea pasci simebatur tam diu, donec vitio assiciebatur perpetuo atque sic, ut supra demonstratum est, pretio redimebatur. Pecus igitur pro numine culta prohibebatur aliari, nec ipsa tantum, sed etiam quidquid ornatus super ipsam instratum erat. Nam omne stratum animantis, quae adoraretur nullum in usum adhiberi licebat. Qtiae autem animans ad idololatriam duntaxat destinata fuerat, ea ipsa quidem erat interdicta verum quae super eam instrata forent, altari permittebantur.

Mons si fuisset adoratus, eo quidem uti permissum erat: e Wi εrumtamen ex eodem si lapides exciderentur, altari interdiceretur. Item dc fons perennis si fuisset adoratus, porro ejus aqua ad libandum non erat idonea neque porro ad altare lignorum segmenta de luco abolito supportabant. Quemadmodum autem bestia , quae fuit adorata, ipsa altari non erat idonea, item nec ejus lana vestibus sacerdotalibus, nec cornua buccinis, nec crura tibiis, nec viscera chordis, profana erant prorsus omnia. Nam quidquid ab idololatria nomen acceperas, id quam Vis vi II. ad usum concederetur, tamen ad sacra adhiberi non licebat. Jam prostibuli merces erat, si quis illi dixisset, hoc tu pro mercedestras. Eodemque loco habebatur meretrix ethnica, S serva, itemque Israelita quae esset aut e numero incestarum aut vetito interdictarum mori erat eadem ratio feminae Israelitae

IV. Consecrationem idololatria, &c. His Epist. I. ad Corinthis cap. . . . Sci-vticlite cora aut id quod docet Apostolus i mus quia nihil est idolum in munda.

172쪽

118 TRACTAT us i IV. liberae, quicum si sacerdos rem habuisset, nihilo secius mercedem illius ad rem divinam adtriberi licebat licebat e lapii mer- Cedem uxoris propriae, Clusque menstrualis, quamvis haec incestarum esset e numero. IX. Iam si quis matrimonio duxisset aliquam earum mulierum, quae sunt interdictae V Tito, quidquid uxori concubitus gratia dederit pro merced ' prostibuli putabatur, atque altari interdictum erat Merces quoque masculi, qui concubitum pasisserat, itidem altari interdicta erat. Contra mulier siquid mercedis viro dedisset, ut secum cubaret, id altari permitteretur. Herus hero si pretium constituisset, ut servo suo Hebraeo ancira noctem daret, hoc utique merces prostibuli putaretur. NUna perii servus iste uxorem S liberos non haberet cui eidem uxorem S liberos habenti Canaantea serva frui licebat sic ut alio loco demonstrabitur. Eadem ratione ' iis meretrici quid praebuisset eo, ut certo cuidam Iudae O sui copiam faceret, prostibuli merces haberetur. XI. Si quis cum meretrice constituisset agnum unum se illi daturum, tum vero dedisset plures, omnes simille dedisset pro mercede prostibuli putarentur, altarique prohiberentur. Si quis data mercede meretricem non tetigisset, laic idem ita dixisset, hoc ad te maneat dum ego tecum rem habeam, id tum denique sacris prohiberetur, cum illam habuisset. Quare si meretrix hominem praevertisset sacrificanda illa mercede ante,

quam hic cum ipta fuisset, bene esset. Quae si meretrix facrificium debuisset hoc liberaret. Sic se res habebat, si meretrici homo ita dixisset, quo tempore cunque mihi annues, haec tibi sit merces ab hoc usque tempore adquisita sin minus, illi quod

suum non erat, sacrificare non licebat utiquo. I Jam si meretrix ante, quam cum ea dator concubuisset, naunus suum consecrasset, tum hic cum ea concubui sibi, dubium erat, utrum hoc pro mercede prostibuli habendum esset, quia cum meretrice ante, quam ipsa munus sacrificasset, homo rei in habuisset, an non esset ducenda prostibuli merces, quia mula VS

consecratum erat pritus, quam dator cum meretrice concubia Crat. Qua de causa si reserat in integro non sacrificaretur eadem sacrificata litaretur.

XIII quis autem cum meretrice rem habuisset, nec ei pretium

extemplia

173쪽

dem p D mercede prostibuli putaretur, quamvis multi anni intercessissent. Sic erat si quis aut seminae ethnicae dixisset tute mihi da pro hoc agno , quia femina ista ut animantem ad se traheret nihil opus erat, aut femina Israelitas, cujus in chortestarct agnus, dixisset, nisi tibi pecuniam hoc illo die dedero, hic agnus sit tuus: si quis autem generatim dixisset mulieri, da mihi te pro agno atQtae corpus cum ea miscuisset, tum multo post tempore agnum illi mitteret, is nomine mercedis prostibuli non prohiberetur. Jam quaecunque propter mercedem prostibuli, aut canis pre XIV tium altari prohibentur, prohibentur ipsa tant tim. Itaque ho Ccadebat in eas res tantum, quae poterant in altari sacrificari, ut quadrupes munda, turtures, pulli columbae, J Vin Um, oleum,

simila Nam si quis meretrici dedisset argentum, atque hoc ipsa coemisset sacrificium, id rito fiebat. Si quis meretrici dedisset triticum, atque ex hoc illa fecisset XV ἐsimilaginem , oleas , atque ex his ipsa fecisset olivum racemos, atque ex iis ipsa fecisset vinum , ea quidem ritς libarentur ideo,

quia rerum esset facta commutatio. Si quis meretrici pro mercede dedisset quadrupedem sacram , altari tamen ea non prohiberetur. Immo etiamsi quis pro mercede meretricem adjunxisset sibi sociam agni paschalis, aut sacrifici,solemnis , nihilo

magis sacra temerarentur, qUippe quae , CXAEU Consecrata

fuerant, Deo essent adquisita. Item .si quis meretrici promercede dedisset id quod suum non erat, nequaquam tem Cras set, quia enim aliena non temerabantur nisi cum de ipsis des perassent domini. Si quis autem meretrici pro mercede daret volucres etiam sacras , hae nomine mercedis prostibuli altari prohiberentur, quod quidem nobis est quasi per manus traditum, Pretium canis erat si homini homo diceret accipe hunc ag- v I. nurn pro ista cane' immovi si quis bene multas pecudes, volucresve, aut harum similia cum una cane commutasset, omnia altari prohiberentUr. Jam si duo soci rem communem inter se partirentur, atque XVII. eorum alter capere agnos decem,alter nOVem canem unam, Isti quicunt cane erant ex una parte altari permittebantur

174쪽

13 TRACTA Tuc IV. Atqui illorum , qui erant ex opposita parte decem agnorum si

quis pretium canisadae quaret, aut superaret, S CX hoc numero eXimeretur, atque pro canis preti putaretur, reliqui altari

permitterentur. Nam si horum quisque preti esset minoris, quam canis, cuncti simul altari prohiberentur. xv III. Iam canis pretium, cujus esset immutata ratio, ut si canis esset commutata tritico, atque ex hoc facta est et simila, altari permittebatur permittebatur etiam merces canis, pretium meretricis. Et merces prostibuli, canisque pretium reficiendaea di concedebantur , quoniam immutabatur ipsorum ratio. Verum enim ex prostibuli mercede ipsa ne aureas quidem la

minas in usum templi fieri licebat. Nam quod scriptum est, v. .f. isis Vi quid illud est quod voveris, ex eo laureae quoque lamina discuntur.

LI. Minima particula

CAPUT QUINTUM.

L prohibebantur ' fermentum mel , atque ipsorum quamvis minutae particulae scriptum est enim, Nec quidquam fermenti ac mellis adolebitur , c. Nec Vero quisquam poena obligabatur, nisi ea vel cum sacrificii, vel fa-crisci nomine ipsa adoleverit blaec igitur duo si quis adoleverit sive separatum aliud ab alio, seu confusa inter se, C troque illorum seorsim verberibus multabatur quanquam si quis ambo simul una S eadem operatione adoleverit, s mel omnino Verberaretur quia ambo Uno eodem vetito sanciuntur.

Quid ch nque existis insistimentum caderet, illud temeraret. Rus si quis posthac templum sucti ret, verberibus multaretur:

R T. I. T Ermentum is mel. me U. I truit , ii qui Philo Judaeus lib. d. Victimas offerentibus, is ut, in ponatur altari dignum existimans., M l fortassis ideo, l .ia collectrix ejus, apis animal est tropicium, natum E pub, Iibus boum , iit fertur, cadaveribus , , sicut vespas aiunt ex equinis provenire,, sive quod haec figura doceat profanana, duleiidam quati: ccinque volu patent ni H iam , dulccm haustu, scd cruciatus, affer item difficiles , a quibus animam is concussiam labefactari ncceusna cli., Fermentum verbpropter tumiditatem, , quam emcri, aeque figurato praecepto , fluis elatus altare accedat, tumidus fac si Wataogantia mea aspicietis ei, malJ nitudinem suam mortalitatem ag- , , Oicat quantumvis cete iis fortunatior, Veia aestimatu ne animos citato Te-D Iimat cavens Insidiatriccm1upcrbiam. Et Beatus Theodoictus Quae . In L. vir. p lcis eadem tere X pedit is Subnotni- , nc cimenti, inq iit , ctustatem ne, quitiae sigilificarii loci apis autem - γα in Volui rateia pio haberi.

175쪽

pro ligno

i ii in altari licuis .

non erat autem sussilio, in qua minus olivae magnitudine adO- his

lebatur summentu

Si quis autem fermentum aut mel separatim in usum ligni ad ' ηδ Ii altare admovisset, impune ferret. Nam quod dicitur, opem Messe aealtare vero non imponentur in odorem sualitatis, hu)us est ea Vis, Qui in odorem suavitatis quidem ad altare admovere non liceat: liceat autem in usum ligni Iamia quis cum melle aut fermento cuisse.

adolevisset id , quod nequaquam esset ad adolendum idoneum, siquidem id ex quodam sacrifici fuisset genere, verberibus multaretur.

Ut si quis de carne hostiae pro peccato, aut hostiae pro delicto, C. aut sacrificiorum minus sanct orum item si de reliquiis fertorum , si de reliquiis manipuli, si de volucri pro peccato immolata , si de panibus propositionis, si ' de panibus duobus, si de logo olei, quod fuerat ab homine leproso oblatum , de cunctis istis si quis pro olivae magnitudine cum alterutro horum sermento vel inesse sustulisset in altare , vel in collem ejUS, Verberibus multaretur de cunctis, inquam istis poena obligaretur. Quae si non erant ad adolendum idonea, at sacrificia quidem certe vocabantur scriptum est enim, Primitias eo qmἰrum offeretis Domino, &C. Item dc interdictum erat ne in altari adoleretur quidquam viliorum, quae ad adolendum non erant idonec hujus generis erant caro hostiarum pro peccato, item dc hostiarum pro delicto reliquiae fertorum, atque horum similia Namque ogper manus traditum est quodcunque sacrificium ex parte comburebatur, ejus residuum ne adoleretur, interdictum fuisse. Immunda bestiae membra si quis in altari adolevisset, verbe vioribus multaretur, tametsi sacrifici hujus interdictio e jus concluditur nimirum quia praescriptum est, ut, Munda comedatur, O mundi eratur, hinc essicitur bestiam immundam nec comedendam esse , nec sacrificandam. Atque ut immunda bestia vescentem , quemadmodum alio loco posuimus, poena Verberum multabant, item qui bestiam immundam sacrificasset, Verberibus coerceretur. Nam membra bestiae ferae cIV. De ambus duobus. Qui videlicet o duabus decimis simila fermentat , quos offerebantur Pentecoste, de qui zb. V. 17. Panes primitiarum offerebantur Pentecoste, de quibus Lev I coquotis inprimitias Domini.

mitiarum uos de l

176쪽

132 TRACTAT us IV. ejusdem iniundae siquisfacrificasset, omnino iussum violaret

Verum enim ve1beribus non multaretur. Iustum autem violari . habetur inde, quia scriptum legitur, Depecoribus, id est, de bobus, de otibus feretis victimas C rat, e quo conficitur de feriet victimam offerendam esse nullam : quod autem concluditur

e usi vetitum pro jussi putatur. VII Si quis mactasset victimam clam surreptam, aut palam per

s biepta, sim ereptam, iactatac IUm Utique temeratum est et, eo quem

lam visum, quia enim Deum ita loquentem vates facit, Odio ha- ho, bens rapinam in holocauso quam victiniam Deo non litari nec

a. οι. s. dici quidem nece si est. Quanquam si de bestia recuperanda desperasset dominus victima fuisset satis idonea vel ad hostiam

pro peccato, cujus carnem comedebant sacerdotes. Seden impropter altaris honorem constituerunt, ut hostia pro peccato quam vi fuisse ereptam multis innotuisset, C tiam quidem CX-

piaret, cum de ipsa recuperanda desperasset dominus, cam videlicet ob causam, ne rapta in altari consumi praedicaretur. Eadem erat holocausti ratio. V IH Si quis holocaustum alicujus surripuisset, immolasset, 1 Cimmolando quemquam nominatim appellasset, id primo do mino expiationi fuisset. ix. Ferta libaminaque nec de fructibus non decimatis , nec de Icii lib. proventu novo ante sacrificatum manipulum offerre licebat redhti Giu Teque porro de his fructibus, quibus post persoluta sacra fuissee intermista oblatio. Nam ' arborum praeputia, δ admissasti i bi Vinea sata ne dici quidem necesse est id enim est praecepto a juvisse. ti S facere peccando, quod Utique Deo invisium. tua si qui obtut siet, consecratio non alebat eb, ut illa redderet ad fa-

IX. Ante sacrificatum manipulum. Ο-stii die Paschatis de frugibus novis Deo

os uendum, de quo L V. 2 i. v. II. P.MIy. Arborum rapulia Edictum e Lev. 19. . Ut qui fruetifera Malliores in terra sic verit, eatum fructus primo i res annos pro p aeputiis haberet, nec his id tem pori Vcsceretur , eQue porro illos Deo offerret.

Admissa et in ea sata. De his ita sanci- sanctificentum vel ut recentiores Yponunt, polluantur. Nempe solebant illi populi, qui Palestinam incolebant, in

vineis inter adminiculorum ordit aes , vitium intervalla vacua quasdam interserere frugcs, siliginem , avenare, hordCU, tryticum , quod Judaei ne facerent itidena Lege cautum est. Et si quis contra Ommitteret, hanc quam Lex ipsa co&stituit, poenam sulf rcbat, vineae fructus .fatae vlim es De ut 11. s. Non seres vi a per intervalla vineae fruges polluebantura Derosemineci necis, s mentis, quam se sic, ut eos nec abla omine comedi liceret,

Uti , , qua noscuntur ex inea pariter nec acrificari Dec

177쪽

ecificium idonea, verum ut temeraret, hoc est, ut sacrorum temeratorum similia efficeret, valebat. Porro si res erat in integro nulla serta de proventu novo of c. ferre licebat ante sacrificatos duos panes, quippe de iis scriptum videmus, Primitia, Domini verumtamen si quod inde eo .ihi Noblatum fuisset, bene es et Atque exae, loco, ubi fructus reponebantur ante, quam essent perfecti, licebat die festo sumere in libamina. Jubendo sancitum erat , ut omnibus ' sal aspergeretur fa I.

crificiis ante , quam altari admoverentur dictum est enim ' idquid obtuleris sacri ci , sale condies Etenim nihil salis ex hibendum

persaltari admoVebatur praeter vinum libationum , sanguinem Uysso de ligna, quod ipsum quoque per traditionem habetur, nullo autem Scripturae loco fultum est. Equum erat igitur, ut fa-crifici caro tam saliretur, quam solet ea caro, quce asiatur in usum hominum, quae caro quidem dum aspergitur sale in omnem partem contorquetur quanquam si quis sacrificium sale asperserit quamvis modico imo vel unico grano, recte fuisset. Si quis autem sacrificium fecerit, nec quidquam salis asperserit, is verberibus multaretur, quia scriptum est , M at feres Vbistem is foederis Dei tui. Qtu etsi verberibus multaretur, sacrificium ejus nihilominus ' λλ' litaretur Excipitur fertum nana salis omissio obstabat quominus e fert sacerdos ad sacrificandum plenum pugillum tolleret, scriptum est enim, Nec auferes sal foederis Dei tui de mu- ubi biis.

Aere tuo.

Jam quo aspergebantur sale sacrificia is universae Ecclesiar II. urat, itidem ut ligna neque enim licebat ut homo privatus ' ' ad sacrificium raciendum domo sua sal lignumque apportaret pei gendum

Tribus igitur locis sal distribuebatur in conclavi salis in colle: δ ὲ

Duos panes. QUOS OVarum frugum primitias offerat Pentecoste jubet Deus

torsi themate I p. Id igitur hoc loco coicit Scriptor nostui : Cum de fructibus

in aprico loco expos1tis nondum essent tributae decimae, ut quae non dabantur nisi defiugibus .fructibus omni opere absolutis, nitrii ominus ex his in libamina depromere aliquid etiam non decimatum diestisto licebat. Nam fructus decimare opus csi ejusmodi quod ne die festo fieret intaterdictum fuerit, quis ignorat XI S et aspergeretur acrificiis. Hinc illud Christi apud Marcum 9. V. 48. Om-m victim/s sale salietur.

178쪽

334 TRACTAT us IV. at ituran fiammo altari. In conclavi salis fallebantur victima.

rum pelles in colle nembra victi narum. I in summo altari saliebatur id quod e ferco obtato sacerdos pugillo tollebat. Uthus, eaque fertorum genera, quae igni consumebantur, cholocaustum X avi.

CAPUT SEXTUM.

ti . T tanquam praeceptum erat, ut quodque sacrificium in-bbhὰ, tegrum esset atque selectum tem dc libamina cuncta es-cii libami sent integra, selectaque necesse erat. Nam Quod dicitur Im- Num. is. 1 maculam sisteret Somnia cum libationibus, hujus ellea 1ententia, ut libationes quoque sint integrae, ut nemo in libationes adhibeat nec vinum fumo corruptum, nec similaginem vermiculatam, neque eandem diluat oleo , cujus sit teter odor, saporve. II. Item S ligna, quae in altaris foco consumebantur, Oportebatisi i selecta est e, Vernatum expertia Nam quodcunque lignum veteiaque etiam viride vermiculabatur, id profanum erat atque altari ex-R Ri JG cludebatur idem si vermicularetur aridum ex eo lOCus Vermi-

eluia culatu erat duntaXat exlcindendus profana erante signa demolitionis: enimverbaltari lignum aliud, quam novum adhiberi nunquam licebat. Si quis vinum , similaginem , oleum, lignaque profana altarii consecrasset, addubitabatur utrum haec similia essent animantis Vitio temeratae, adeoque verberibus esset ille multandus, an non essent vitiatae animantis similia. Quapropter ille praescripta a Lege verberum poena non assiciebatur quidem, at de

iv rebellione verberaretur tamen. Iaxer R Similaoo, vinum, oleum thus volucres ligna a Nasaligna acra Vlti temerata, Velinquinament polluta, neutiquam re- vasa sacra dimebantur. Nam quod scriptum est, Adducetur ante δε- pictio suis cerdotem, mi patuet pretium, hujus est ea sententia , uti iudem, quidquid possit coram sacerdote per se consistere, id aestimetur: I.... j. atqui ita quidem consistere per se non poterant: qua de causa O ii nunquam redimebantur. V. Sic erat enim si posteaquam in vasis divinis erant consecrata corrumperentur, aut contaminarentur. Nam si prius, quam

179쪽

D REsu ALTARI INTERDICTIS. IJs essent in vasis divinis consecrata polluerentUr, corrumperenturve, sane redimebantur. Fadem pura licet nondum in vasis divinis consecrata, tamen non redimebantur Excipitur fertum delinquentis, de quo scriptum Videmus, i peccato ejus, Te Q. s. o. Super eju peccato in larum vocum est ista vis, ut qui deliquis O i se coemeret sacrificium pro peccato pretio nusdem sacrificii pro peccato. Quapropter ante quam fuerat in vasis divinis Consecratum, erat instar argenti sacri, redimebatur etiam tum, cum purum esset. Iam quaecunque libamina contaminata fuerant, his sua seorsim pyra struebatur in altari, atque igni

consum Obantur.

A qua solemnitatis Tabernaculorum si contaminata fuisset, I effundendo purificabatur sic, ut tractatu de Purificationibus explicabitur. Haec igitur si post purificationem demum conse-

Crata fuerat, libaretur utique sin post consecrationem contaminata fuerat, haec quoniam repudianda semel erat, prorsus repudiaretur. Oleae ivae , quae contaminata fuerant, minutim oportebat VII. Calcari ita, ut quod simul S semel calcaretur ovo minus esset rqui exprimebantur liquores erant ad libamina idonei Nompe apud fructus cibarios liquor quodammodo depositus aliud ab ipsis est. Nimiam quandam dignitatem sacris sapientes tribuerunt in

ut si lemma contaminata 1 Crerentur, horum ne pro Ventus qui saetis di

dem ad libamina esset idoneus nihil enim ad facra sationem si Gnitatem cere: immo gna etiam thura quanqUamelculenta non iunt, tribue tuta tamen sic tanquam cibaria contaminabantur quod ad sacrificia spectabat, atque hoc inquinamento sic temerabantur, ut in al

Haec altari vina non erant idonea quod dulce, quod fumo IX sum, quod igni soleque sic concoctum erat, ut eius est , immutatu, sapor Namque vinum in sole calfactum iis , ut concoctionis sapor nullus in effri, item dc vinum vi acemis passis, S recens a torculari , id videlicet quod cd tam es haber i quis draginta , porro autem quod erat ortum e vinea in agro insitasticuloso, aut stercoris indigente, vel e vinea inulta, haec Omnia omnino vina chim res erat in integro non debeoant altari

VI. aequa solamnitatis. De hac copiole dilicraunia Tracto cap. 7.aIt ο,

180쪽

adhiberi verum rint adhibi a i 'n Orat. X. Vinum si retecti m erit non erat altari idoneum x qua vitis fuerit fico jugara hujivs Vinum non erat ad libationes idoneum, quippe cujus sapor ima mutatus esset. Scriptum legitur, Holo-Lev. cauisas libit nenia, Cuju Sest haec sententia , ut tanquam holocausti, sic nec vini sit mutata natura. XI. Similago majori ex parte Verminosa, aut ex tritico maximam QVUngm partem verminoso facta non erat altari idonea sin tritici gra-

neia ob at num unicum malori CX parte Cis et Verm moliam, res erat dubia. tari xctu Iam si farinae crassioris aliquid in similagine superesset ea uoque non erat altari 1don Ca.

Zil Ut igitur examinabatur 3 Sacrorum praefectus manum in similaginem inserebat si pulvis exibat inde, non erat altari idonea interea dum cribro rursus succerneretur verum enim similago facta ex eo tritico , quod satum fuerat in agro siticuloso, aut stercoris indigente, aut arboribus consit , aut in terra nec arata, nec culta, non adhiberetur altari cum res esset in integro: sin adhibita fuis et bene haberet. III Triticum ex armentorum stercore collectum si quis sevis et, dubium erat utrum satione hujus es et sublata spurcitia, an etiam restaret. Ex hoc igitur serta afferre non decebat si quis autem attulisset, ben erat. XIV. olei verbista genera non crant altari idonea quod erat bi. f. i. a baccis aqua dilutis quod erat ex olivis Conditis aut elixis item ab astari oleum faecium et odoris tetri omnia ista non erant altari ςης ψ ςὲς idonea. Quod autem erat ex olivis, quas plantarint in agro stercoris indigente, liticulos oves eadem ratio erat si sata essent inter arbores legumina porro autem oleum ex baccis immatu ris expressum non adhibebatur: sin adhibitum esset bene haberet.

xv. Iam serta cuncta libaminaque seu intra seu extra terra rn sanctam nata, horna veteraque idonea erant, modo fuissent omnium optima. Excipiuntur ' manipulus miluo panes hi non offerebantur nisi hornid ex terra Israelitica nati. CAPUT

XV. Manipuluso, duo panes. Quorum eost offerebantur , tu am saepe dictu illa altς rodiu P ichatis, hi verbPepte i

SEARCH

MENU NAVIGATION