장음표시 사용
301쪽
victimae to sint in this in atrio. Victima si ugularetur cum esset tota intra atri Una, tum ea XV. pedem extra atrium protenderet , Oportebat carnem ad os ipsum abscindere S ejus deinde excipere sanguinem. Quod si sanguis sit exceptus ante, quam fuerit ab si issa caro , temerata victima fuisset, propter pinguedinem Carnis illitis, quae extra atrium fuerat. v si victima esset minus sancta, nihil absccindi opus erat: pes retrahebatur intra atrium, atque Xcipiebatur sanguis; nam car Victimarum minus sanctarum cum esset elata ex atrio ante sanguinis aspersonem, nihilominus idonea fuerat.
Si victima suspensa per atri jugularetur inane , temerata xv I. fuisset. Nam quod est in Lege, latus altaris, id hoc si .gnificat in teriae solo jugulandam esse victimam. Qusd si victimam in terra jacentem minister in aere suspen. XVII.
sus jugularet, victima si sanctior erat, temeraretur; sin minus sancta idonea esser. Si quis jugulans victimas, aut signorum partem minorem XVIII. resecasset extra atrium,3 reliquam partem intra atrium, aut Corum partem minorem resecasset in parte australi, reliquam partem in aquilonari parte, hae sane victimae temeratae fuissent. Habetur enim ratio jugulationis a principio usque ad finem.
Minister suspensus si de collo victimae in terra jacentis fan b
guinem exciperet , san temeratus esset sanguis; quia enim sic picindo ratio non convenit ministerio sacro. Γ' Hrneus 1 mmitte In terra taret, atque C manu pateram ita sus tentora: et
penderet, ut exciperet sanguinem per inane citem si victimam A. ita sustulisset, ut ejus sanguinem exciperet per inane, idoneus esset sanguis etenim inane loci pro loco putatur ipso. Si minister pateram unam in altera imposuisset, atque fari guinem excepisset, idoneus esset. Namque Vas Unum in altero c)usdem generis irripolitum nihil discriminabat. Si muscum dedisset in pateram, atque ita excepisset sanguinem, sanguis esset idoneus Sanguis enim per muscum ut pol pervium
XVIII. ignorum partem. Nonni su- asperam arteriam.
302쪽
exemisset, temeratum fertum esset. XII Jam unumquodque horum sanguinem excipere, portare ad altare, eidem aspergere, tum etiam host lar membra portare
ad collem, is demum facerdos rite faciebat, qui ad operandum sacris esset idoneus, quemadmodum ita CXplicando pugillo ferti, di capite avis contorquendo posuimUS. XXIII. Et nisi pedibus iretur, non erat legitima portatio itaque facerdos magnus si sanguinem excepisset, atque loco manens suo altari aspersisset, hollia temerata fuisset. xx v. Si quis hostiae sanguinem dextra exceptum deinde sinistrae tradidisset, eundem dexterae redderet oportebat si quis hostiae sanguinem excepisset vase profano, holita temerata fuisset: si1 quis hostiae sanguinem vase sacro exceptum in a profanum infudisset, rursus in vas sacrum infunderet. XX v. De vase sanguis in pavimentum effusus si colligeretur , idoneus erata si de collo hostiae in pavimentum funderetur, tum deinde collectus in vas sacrum inderetur , temerata fuis et hostia. XXVs. Si de hostia collo pars sanguinis funderetur in terram eaque
non colligeretur, pars in Vas sacrum reciperetur, rectum Crat: m Odb tamen reciperetur sanguis vitae, non reciperetur autem
neque sanguis vi expressus, neque sangUis corij. XXVlI. Si quis ad operandum sacris haud idoneus cujusvis hostiae sanguinem excepisset, vel ad altare porta sint, vel altari demore aspersisset, hostia temeraretur. Si sacerdos idoneus hostiae
sanguinem excepisset, atque tradidisset homini haud idoneo, siquidem iste cum sanguine illo non ambulasset, scd suo stetis set loco, illum sacerdoti redderet idoneo. Sin autem aliquis ad operandum sacris haud idoneus hostiae sanguinem portasset aliquatenus, tum illum dedisset idoneo, qui illum porro portaret contraque sanguine laostiae se cerdos idoneus primo portasset aliquatenus , tum illum dedisset homini haud idoneo,
is ques anguinem porro portasset, quoniam sanguinem aut primo, aut postremo portaverat haud idoneus, hostia temeraretur, quippe quam rem corrigi esset nefas.
Si homo haud idoneus hostiae sanguinem excepisset, modo superesset
303쪽
superesset sanguis vitalis, eum de integro idoneus exciperet, deportaret, spargeret neque enua eum, qui superesset, fanguinem, reliquias cssiciebant hornine ulli ad sacra administranda haud idonei, praeter ficerdotem immundum hic quoniam idoneus erat, qui sacrum adrninistraret illud, quod etiam cum inquinamento fieri fas erat, ut alio loco disputavimus, vero reliquias emciebat ita, ut si singuinem hostiae saceidos excepisset immundus , ut etiam secundum illum de integro idoneus sanguinem exciperet, ac spargeret, hostia temeraretur tam n. Nam quidquid postrem exciperet idoneus, reliquiae fuissent, ac pro nihilo putarentur. Si de membris hostiae jugulat: e ante receptum sanguinem XXIX. quantulumcunque demeretur, hostia temeraretur vel auris particula si fuerit abscissa prius, quam esset receptus sanguis, potio non reciperetur. Nam quod est in Lege , Tollet quoque Loo. 16.i . de sanguine ituli, id hoc sibi vult opus esse, ut sit integer dum recipitur ejus sanguis. Quod si quis de hostia mutila recepisset sanguinem, atque altari aspersisset, res tota erata fuisset utique. Si post sanguinem receptum quidem, sed necdum altari as . XXX. pertum mutilaretur hostia immo si ante sanguinis aspersionem
hostiae caro omnis amitteretur, aut absumeretur igni, modo superesset carnis auteXtorum ea magnitudo, qUae oleam aequaret, ait tri sanguis aspergeretur non item si minus hoc superesset. Et quoniam holocaustum igni absumebatur totum, satis erat si superest et inde carnis id, quod olea dimidium adae
Si quod remansisset magnitudine oleae concederet, sanguis XXXI. altari non fuisset aspergendus si aspersus fuerit, gratus non esset. Quod si ante sanguinis aspersionem hostiae caro temeraretur, aut portaretur extra atrium, omnino sanguis non erat altariaspergendus verum si fuerit aspersus, gratus S acceptus esset. Viistimarum minus sanctarum caro si portaretur extra atri im XXXII. ante sanguinis aspersionem, tum altari sannuis a Iergeretur in terea dum caro foris erat, victima nihilosecius legitima foret. Nam ista quidem caro tandem aliquando ex atrio efferenda erat sed haec aspersio eo valebat, ut extra atrium portata caro
304쪽
cremaretur, non item ut comederetur. Et exta victimarum minus sanctarum si fuerint extra atrium portata ante sanguinis aspersionem, tum fuerit aspersus altari sanguis interea dum erant exta foris, prorsus victima non temeraretur immo siexta reportarentur intra atrium, adolerentur. xxxiii ins si exta non reportarentur intra atrium, tamen de iis pol, na erat propter foetorem, propter reliquias, S propter inqui
XXX lv. Atque omnium privatarum victimarum sive caro fuerit inquinata&conservara adeps, sive contra, sanguis altari aspergebatur si utrumque fueriti qumatum, alta quidem sanguis aspergendus non erat verum si fuerit aspersus, gratus isthi: nam inquinamentum expiabat aurea illa Ham a. Itaque Stholocausti exta membrave inquinata si quis adoleverit, de istud etiam expiabat lamina illa aurea, ut ante docuimus. Atque omnium hostiarum publicarum cum fuerit inquinata caro simula adeps tota , altari tamen aspergeretur sanguis. XXXV. Cujuscunque victima sanguis efferretur atrio, victima temeraretur: qui si sanguis reportaretur intra atrium, atque altari aspergeretur, Deo gratus non esset. XXXVI. Victimarum omnium sanguis prorsum nullo pacto contami- Deut a b H nabatur. Nam quod de sanguine scriptum Videmus, mens ju- per terram quasi aquam emundes huius ea Vis est, ut qui sanguis itidem, ut aqua funderetur, is perinde quas aqua inquinamento foret obnoxius victimarum autem sanguis , qui non item ut aqua fundebatur , inquinamentum omnino conciperet nullum. xxx VII. Hostiae sanguis si protinus altari non aspergeretur, sed reservaretur usquedum sol occubuisset, hostia temerata fuisset scilicet: tum si sanguis deinde aspergeretur altari, Deo acceptus non sibi.
xi aspergebatur, ad expiandum satis fieri vel unicam immo verb, in hostia pro peccato omnino ς xςΠψri aspergebatur, ad expiandum satis erat aspersionem
XX XIV. Laminis inamimmi pontificis seon allis abatur.
305쪽
DE SAc Ris TEMERATIS. I9una asperso requirebatur necessario reliquas enim quatuor aspersoniuaspersiones fieri rectum ac laudabile erat Est enim in Lege, invςgrum. Sanguinem hostiarum fundes in altarici nempe fusi sanguinis Dau .ii .im
super altare ea praecipua fuit. Et sanguis in altare spargendus si funderetur, tamen rectum II. Crat, quia scriptum est, Sanguinem homarum fundes. Quarum autem victimarum sanguis altari aspergebatur inte- II Lriori si vel una omitteretur aspersio, Xpiati nulla erat e hic his ' ista enim erant aspersiones ad expiandum necesssariae omnes , quip requiri ple-pe quarum numerus expresse in Lege scribitur, Septem vicibus. μηδ'
Si de sanguine hosti: pro peccato facta fuisset aspersio una, iv atque moreretur is qui hostiam offerebat, porro post ejus mortem efficiebantur aspersiones quatuor. Sin aspersonum una facta esset de die, tres aliae nocte non v. fiebant. Si quis autem una aspersionum intus facta reliquas foris por I. ficeret, poenam commeruisset, propterea quod sacrificasset fori S. Si spargentis manus praecideretur ante, quam sanguis C II. nisset in altaris auram, pro nihilo putaretur aspersio. Si cornibus altaris aliis atque oportebat spargeretur sangUis Quid porro hostiae pro peccato, seu super interiori, seu super exterior at Iictimam
tari sacrificandae, haec videlicet hostia temerata esJet idem h Ttii,
vero cum in ceteris fieret hostiis, illae fuissent idoneae guine te- Si quis partem altaris cornibus interiorem respersisset, seu J ἴ sanguine hostiae pro peccato, seu cunctarum hostiarum, temerata res esset: neque hac re quidquam inter altare interius
exteriusque disterebat. Si quo sanguine altare oportebat supra dimidiam sui partem x. aspergi, aspergeretur i, ferius aut quo oportebat infra dimidiam partem aspergi aspergeretur stiperitis: si quo sanguine
oportebat altare templi interius aspergi,aspergeretur aliare CX-terius aut quo oportebat altare exterius aspergi, aspergeretur
altare templi interius di Et si sanguis, quem oportebat foris fundi, funderetur non in basim altaris, scd in ejus collena, victimae fuisset temerata caro. Verum enim offerentium delicta expiabantur ubi primum victimarum sanguis aliare tetigisset:
Etenim hostiatum sanguis , quod ad expiationem attinebat,
306쪽
26 TRACTA Tum VII. tametsi locum suum non obtinebat, perinde erat ut si obtineret. Nempe sic se res habebat si qui sanguinem spargebat, is erat ad sacra administranda idoneus sin hostiae sanguinem excepisset idoneus, atque dedisset haud idoneo, isque aspersiones
superiores fecisset inferiores, aut interiores fecisset exteriores; contraque exteriores fecisset interiores, aut sanguinem fudisset in collem, non in basim altaris, non esset hostiae temerata
caro, siquidem aliquid vitalis sanguinis in hollia superesset:
nam idoneus ille rursum exciperet hoc reliquum sanguinis, eumque sit loco aspergeret. xi. De permistione sanguinis hostiarum, seu victimae unius san-
QMdiiςxς guis cum sanguine alterius victimae commisceretur seu mul- utilii, Pelii laevi Variae paterae inter se confunderentur; si modo e quolibet alteriuilio eorum qui sunt inter se confusi, sanguine omnino una facien-hE . uti da inat aspersio, item X toto una fi bat asperso si e quolideretur bet sanguine seorsim quatuor oportebat aspersiones fieri, item ex toto aspersiones fiebat quatuor: Quod si sanguis, ex quo oportebat unam fieri aspersionem, confusus esset cum sanguine, ex quo fiebant aspersiones duae, qtiae caedem speciem haberent aspersionum quatuor, ex toto fiebat aspersito unica. Si qui erat altari aspergendus in parte superiori sanguis cum sanguine misceretur eo, qui aspergebatur altaris parti inferiori, totum simul in fossam estundebatur, cipsa victimae temeratae fuerant. Vel reliquiae sanguinis hostiae pro peccato si confunderentur cum sanguine holocausti licet totum hoc oporteret
alioquin altaris parti inferiori aspergi, nihilominus in fossam
xii. Siquis nihil percunctatus sanguinem ita mistum aspersisFt altari supra S infra, bene fuisset si quis cum altari supra asperserat de sanguine ita misto, tum demum quaesisset, idem S altari aspergeret infra , atque hae duae illius aspersiones simul probarentur.
XIII. Si sanguis interiori aliari aspergendus commisceretur eo sanguine, quem altari exteriori aspergi oportebat, totum hoc in fossam funderetur. Quo de sanguine ita isto si quis iiiiiii quaesisset, atque altari interiori simul δ exteriori aspertisset, bene esset, seu aspersisset interiori prius, quam Xteriori, seu contra Sic erat enim de quovis hostiarum sanguine, quem
307쪽
Dc SAc R1. TEMERATI s. 26 Ioportebat altari exteriori aspergi, praeter sanguinem hostiae pro peccato. Nam si quando sanguis hostiae pro peccato altari ex iteriori aspergendus misceretur cum sanguine hostiae pro peccato, quem interiori altari aspergi us erat, atque sanguis ille mi stus aspergeretur primum altari exteriori, tum interiori, C-ctum esset si primum interiori, tum deinde altari exteriori aspergeretur, pravum : sanguis enim hostiae pro peccato simul ut intemplum erat illatus, interdicebatur tota hostia, hostia etiam hominis privati, quae alioquin comedenda fuerat, quia scriptum in Lege est , Hostia enim quae caeditur pro peccato , cuIus Lev. 6. 3 o.
sanguis infertur , S c. Sic se res habebat si quidem sanguis per templi portam inferebatur: nam verbum illud Legis infertur significat viam illam, qua quisque templum ingredi solebat. Itaque sanguis si per ostiolum, si per fenestram, si per tectum
inferretur, neutiquam temerat USCsiet.
Cum in templum inferretur fanguis iuvenci ob tenorantiam. XLV.
aut Birca raololatriae , temeraretur u tamen in rerretur In Nan iis evicti
ctum Sanctorum , qui hujus sanguinis erat locus interior. Iam a si san- qui erat solemni Expiationum die immolandus iuvencus M VJβςJμβ hircus , horum utique sanguis in Sanctum Sanctorum inrCreba templi partur Ex hoc igitur sanguinem Sanctum Sanctorum illato si fa x V, qt - ruillent aspersiones aliquae, idem quemde m templi par inferietur tem CX Criorem este retur, porro non essEt idoneus , ex quo reliquae aspersiones in Sancto Sanctorum fierent ut extUlera ς actum erat. Et si post factas in Sancto Sanctorum aspersiones omnes porro sanguis hic in exteriorem templi partem ferretur, ibique partim aspersionum fierent, atque sanguinis reliquum prorsus extra templum portaretur, continuoque referretur intra templum, reliquae aspersitones in exteriore templi parte neutiquam essiciebantur sanguis enim ut loco cesserat suo,
Si sanguis hostia pro peccato pateris exciperetur duobus, at XV.
qtae Carum altera portaretur foras , quae remansisset intus, idonea erat ex qua fierent a persiones sin earum altera intra templum inferretur, atque x eadem intra templum aspersic nesἡerent, alteram loque patera exterior temetaretur, nam
quod est in Lege , Cujus sanguis infertur, id significat vel parte auia.iis. sanguinis in Sanctum illata ad expiandum , hostiam prorsus te
308쪽
16 TRACTAT u. VII. xvi Si quis intemplum intulisset fanguinem hostiae pro peccato
ad expiandum, nec expiationem patrasset, sed idem nulla facta aspersiones anguinem e templo reportasset, finguis, quoniam in ancho expiatio patrata non esset, idoneus erat, ex quo foris aspersiones fierent, si quidem per imprudentiam erat
intemplum illatus: nam si contumaciter Inferretur tem Craretur scilice T.
xvii. Hostia ipsa pro peccatae si fulsi, intra templum illata , nihi-r i. s. 3o Iominus eracidonea Scriptum est enim , Cuyus sanguis infera
XVIII. invisu expirans ita sese agitas et, ut tandem intemplum intrasset, idonea erat tam Cn. XIX. Iam liquis hostiae pro peccato volia cris sanguinem collo ipsius contentum intra templum portati et dubium erat, an collum avis pro vase putare fur, necne. XX. Si volucris hostiae pro peccato sanguis in pavimentum fusus colligeretur dubium erat, an a seriem PratCtur , necne riuare cremabatur itidem, ut omnis volucris hostia pro peccato, de qua dubi L. In erat. XXI. Sanguis hostiae pro peccato si receptus esset in pateras quatuor, atque ex unaquaque patera fieret una aspersio , porro
quidquid in unaquaque reliquum fuisset funderetur ad alta- Ibid. . ., o ris basim juxta Legis edictu in , eliguran ondet ad basi m 6m:
sin aspersiones quatuor de una eadem par ra , reliquiae paterae ejusfunderentur ad basim altaris paterae autem reliquae in fossam effunderentur.
XXII. Sanguis hostiarum sit decidis et in aquam , aut in sanguinem Communem, nihil inde altariaspergeretur Et si quid aspersum esset, temeratum esset. Sin in 1 nguinem pator cont2ntum aqua cecidiiset, idoneus esset, siquidem colorem dc pr-ciem fano uinis non amiserit: sin in hostiarum si guinem incidisset vinum, aut sanguis communis id quo incidisset pro aqua putandum erat quae si aqua fuiss idonea ad diluondum sanguinem adeo, ut omnino sanguinis speciem tam iteret, nihil inde fuisset alta: iasperget idum: unautem aqua ita non si et Ca, quae colorem sanguinis deleret, id altari aspergi licebat. XXIII. Sanguis hostiarum s commisceretur cum fuguine animantium, quae ab altari Lege prohibentur, aut Ct am cum sangui-
309쪽
Dc SACRIL TEMERATI s. 26 ne victimarum, quae per jugulationem temeratae fuissent, mistum hoc totum in fossam infunderetur immo vero si pateraelibatae fuissent omnes extra unam, ea in fossam funderetur. atque Testimae illae cunctae fuissent temeratae. Nam si misceretur cum sanguine vi expresso, omnino in fossam funderetur verum enim si quis nihil percunctatus sanguinem istum altari aia persisset, rechum esset. Si quisexta, membraque holocaustorum, si pugillos ferto- XXI v. rum sithura, si fert igni ab humenda postea , quam in vasis divinis consecrata fuerant, si quaecunque istorum projecisset in ignem, seu vase, seu manu, seu dextra, seu laeva, recta
Vinum&aquam si quis libasset, vel scutella, vel hinne , vel xxv. quolibet alio evasis sacris idonea fuissent: Eadem si quis li
basset, aut vase profano, aut sua ipsius manu, temerata essent.
Si quis aut super dispositis in altari victimarum membris, aut XXVI. super instructo in altari pugillo ferti etiam strueret ligna rogi; item si ea, quae modis diximus disposuisset ad lignorum latus,
dubium erat, an tiae esset legitima adolendi ratio , necne Itaque de integro faciendum non erat; sin factum fuerit, acceptum esset.
I C a in sanctiores si jugularentur in summo altari, Victimaspei inde erat quasi ad septentrionale latus jugulata fuis ih umio sent: nam quod scriptum V demus, Et oferetis super eo holo altiata j igu- casis o pacifica Vesra, satis declarat totum altare fuisse ido G ις is neum, in quo jugularetur holocaustum, Victima pacifica Eaeod. 1 o. Holocaustum si fuisset in summo altari jugulatum, aut si si se mulac jugulatum inferius erat in summum altare tolleretur, eodem ipso loco oportebat corio exui, atque in artus dispertiri inde demittebantur intestina, atque laVabantur inferius, rursusque in altare tollebantur tum corium item demissum dabatur iacerdotibUS.
Et reliquae victu ae, si statim atque jugulata fuerant, in altare VItollerentur, eodem ipso loco corio exui, atque in membra dis 4 pertiri necesse erat, tum intcstina demitti di lavari deorsum, dolendum
310쪽
idoneum rursusque in altare sustolli deinde Corium earum carnem ςQ0sςς04ς pariter demitti atque offerentibus tribui tum reliquum ado-
porro non ieri L Uld Igitur Crat quod ictuna non demitteretur tota 1idostondis nihil, sed in altaris fastigio corio exueretur, at que dispertiretur N mpe quidquid idoneum erat quod adoleretur, id simul ut in altare sublatum erat, porro non de hendebat est Eaebd. i, enim in Lege Omnis qui tetigerit illud sancti cubitur. Sed for-3 . fatarac illud etiam, quod non erat idoneum ad adolendum t.s. .. . Non ita scriptum est enim Holocaustam cremabitur, ex quoessicitur illud sicut holocaustum ad cremati dum idoneum simula altare conscenderat , item S quidquid erat ad cremationem idoneum ut elat in altare sublatum, porro non descendebat. IV. Holocaustum adhuc vivum cum in altaris fastigium ascendisset, id descenderet utique, quippe quod necdum ad cremandum erat idoneum.
v. Item pugillus ferti necdum in vasis divinis consecratus cunctaque ab altari Lege prohibita si conscendissent altare, descenderent, quippe quae de integro ad adolendum non erant
VI Et victimarum aliqua si jugulata nectu fuis set, si fuisset ejus
sanguis in pavimentum effulus, si denique ex atrio excessisset, atque in altare tolleretur, itidem descenderet. VII. Si victimae pernoctassent: si pernoctassent sanguis, caro, extaque si victima atrio excessisset si contaminata, aut temerat, fuisset ratione temporis loci, mutationisque si sanguinem e)us excepissent, atque altari aspersissent sacerdote im-
mundi, qui quidem erant idonei ad administranda sacra illa, quae cum inquinamento fieri licebat item si sanguis ejus esset alio quam oportebat loco sparsus jam victimae sanctiores si u-gularentur ad meridiem, item sis anguis earum exciperetur ad meridiem , haec omnia ut temerata fuissent, tamen cum essent in altare sublata, porro non descenderent. VIII. Quaecunque ' temerabantur in Sancto, tamen a Sancto recipiebantur verum ut sublata illuc porro non descendebant,
VIII. Temerabantur in Sancto. Hoc loco tac' u , ut ante dictum, cuncta sancta in Sancto pro in altari ponitur, id adeo, Messiceientur. quod altaris auctimonia ellet tanta, ut ejus l