장음표시 사용
341쪽
magnitudine par esset olivae , fertum de dubio temeratum foret verum si funderetur oleum super ferti portionem olivae ma nitudine minorem non si re illegitimum fertum Gam
sertum non temeraret raditum thus, nisi inderetur thuris id quod magnitudinem oti Vae Xae Uaret.
Thus si poneretur super ferti particula quamvis parva mihi m
lo secius fertum temeratum foret, donec ex eo tolleretur thUS.
Si fertum aqua pars in sub gistet sacerdos, tum deple IV. num pugillum exemisset, idoneum fuisset: qu bd autem fertum hoc ridum dicitur, id de oleo duntaxat in teli igitur v. . In Sacerdos si portionem ferti adolendam pugillo decerpsisset V. scilicet, sed duabus vicibus, fertum tamen idoneum erat immo etiamsi pluribus, mod simul una particulam ferti adoleret
Cain, quae aequaret oleae magnitudinem: nam minus hoc omnino adolendum non erat.
Sacerdos si decerptume ferto pugillum nullo adhibito sale xv I.
adolerC , fertum temeratum erat. Etenim fertum sine sale prorsus nullum esse supra diximus. Jam si fert aliquantum deesset ante, quam pugillus ex eo fuerit decerptus domo penu deportandum erat, quo expleretur. Fertum enim tum demum fixum ac statutum erat , cum pugillus inde decerperetur, non continu atque in vase sacro imposio una fuerit. Si pugillo thuris, quem sponte sua quis separatim obtulerat, 'II. quamvis parum deesset, illegitimus foret similiter quae duae thuris acerrae ad panem propositionis apponebantur, Carum Uni 1 tantulum deesset, illegitimae fuerint: Etenim pugillos thuris duos continerent usque a principio adfinem oportebat. Si fertum ad unum dessinarentur pugilli thuris dilo, SDeorum XVIII. alter amitteretur, siquidem id totum fieret prius, quam plenus pugillus fuerat decerptus e ferto, fertum necdum fixum ρ statutum habebatur: sin autem postea quam plenus pugillus fuerat e ferto decerptus, totum hoc fieret fertum sane jam fixum, atque illegitimum erat, utpote quod thure redunda ret. Similiter si duabus thuris acerris pani propositionis adhibendis destjnarentur pugilli thuris quatuor , atque Corum duo mitterentur , quidem totum hoc fieret ante, quam acerrae veteres de mensi sublatae fuerant, nondum constituti
ta V II. Irincipio. Eram autem ad panem appositae ioptem dies toros.
342쪽
habebantur, adeoque erant legitimi sin post, quam acerrae veteres sublatae demensa erant, sane jam constituti erant, adeoque illegitimi, quippe cum redundarent. Si pugillus thuri inquinatus adolereriar, id commissum cx- Exii. 18. 8 piabat aurea pontificis lamilia, de qua scriptum legitur, Portabitque Aaron iniquitates , dcc. Si pugillus huris atrio latus rursus in atrium inferretur atque adoleretur, hoc Commisi imnon expiabat aurea pontificis lamina haec enim de sacris inquinatis, quae adolerentur meum placatum essiciebat quidem de sacris atrio elatis non item.
Si post sublatum e ferto plenum pugillum reliquum ferti pollueretur, cremaretur, CXtra atrium deportaretur , aut amitteretur, omnino plenus ille pugillus in altari non erat incendendus verum si fuerit incensus, gratus δί acceptu erat tamen.
Jam si minuta reliqui particula remansisset legitima, plenus ille pugillus de integro erat adolendus 6 quae legitima remanserit minuta particula su nefas erat.
Cum illius, in quo reponeretur decima similaginis pro ferto, vasis sacri pars inferior velut in tergerino pariete divideretur, eserto quamvis superne rite misto plenus ille pugillus decerpendus non erat qui si fuerit decerptus fertum esset temeratum. XXII. Rursus vas sacrum si velut inter gerino pariete superne divideretur, atque inferne fertum in eo contentum probe misceretur, licebat e ferto plenum pugillum decerpi . Chim in uno de eodem vase sacro fertum ex decima similaginis in partes quidem fuerit divisum ita, ut earum aliam alia non attingeret sed inter easdem nihil interclusionis interesset. dubium erat, utrum partes per vas fatis essent conjunctae ad decerpendum ex iis plenum pugillum, necne quapropter pugillus ille decerpendus non erat si jam fuerit decerptus incendendus in altari non erat quanquam si fuerit incensus, gratus&acceptus foret sed quidquid post decerptum plenum illum pugillum fuerit reliquum, id neutiquam Comedebat tr. Si pugillus e ferto decerptus reponeretur super templi mensa
Contra celsam panum propositionis ordinationem, Cum mensa consecrasset quidem ad temerandum, ad sacrificandum non item: nec vero sacrificabatur unquam, nisi prius consecratus
fuerit in ejusmodi vase sacro, quod pugillo decerpto aptum ac
343쪽
sacerdos inccerpondo pugillum ad vasis sacri latus admo- XXV. visset si vas ipsum super manum suam sic invertisset, Ut o ejus esset uas 'rne, tum ex eo pugillum decerperet, pugillus hic incendendus in altari non erat; si fuerit incensus, gratu oc acceptus for t. Cum e decima bipertit divisa partium altera amitteretur, XXV continuoque substitueretur in ejus locum alia, tun pars amissa
reperiretur , atque partes Illa tres simul in uno VasCaeponerentur ita, ut se inter se non contingeret, ac politi CrCi Ur par ea, quae amissa fuerat, ea quidem Cum priori partC conJuncta Cn- serCtur, atque adeo ambae temerat: e forent: δί quae pars sub
stituta fuerit, ea non putaretur esse duabus aliis juncta huic igitur adderetur id, quod fertum expleret. Sin pars substituta pollueretur, ea similiter cum priori parte conjuncta duceretur ac ambae temerata forent,ra pars ista reperta non haberetur pro iuncta cum duabus aliis. Sin pars prima pollueretur, pars altera, quae fuerat amissa, tertia, quae in ejus locum substituta fuerat, conjunict. e simul putarentur. Eadem ratio tenenda fuit in decerpendo pugillo si fuerit ex xxvii. parte reperta decerptus pugillus, reliquum partis Rus,& prima pars tota comedebant tur, quae pars fuerit in locum alterius substituta , ea non comedebatur si pugillus isse decerptus
sit ex substitutas a te, reliquum ejus cum prima parte tota comedebatur, non comedebatur reperta pars Sin e parte prima
pugillus ille decerptus fuerit, reliquae partes ambae non com debantur, quoniam ambae simul reliquiae fuerant nimiae, ut quae decimam confi iebant integram atque fertum, unde non esset exemptus plenus pugillus, cujusmodi fertum utique in terdictum erat, esset videbatur. Atenim qui fieri poterat, ut
sacrificaretur plenus ille pugillus, quandoquidem sesqui decima similaginis pro uno d. eodem ferto apposita fuerat Z Nimirum exemptio pugilli fuit in sacerdotis sita nutu is igitur cum pugillum hunc eximeret, totum animum addecimam duntaxat intendebat, quandoquidem partes inter se non contingebant. Pugillus ex uno ferto decerptus si commisceretur cum pri xxviii gillo ferti alteri u ambos simul adoleri rectum erat. Item cum exemptus es reo pugillus confunderetur cum ferto sacer-
344쪽
dotum, aut cum ferto ibaminum, alit cum crustulis summi sacerdotis, haec item simul adoleri rectum erat, quippe quae tota igni altaris absumebantur. XXIX. Duo ferta, de quibus necdum fuerat exemptus pugillus , si confunderentur inter se, siquidem ex utroque poterat etiam seorsim eximi pugillus, legitima sin minus, temerata fuerant. Exemptus eserto pugillus si cum ferto commisceretur eo, unde pugillus necdum fuerit exemptus, nihil inde adolendum fuit. Quod si totum adoleverit sacerdos, illud, ex quo pugil luserat decerptus fertum suo profuit domino hoc vero, unde pugillus non erat exemptus, neutiquam profuit domino. Pugillus eserto exemptus si rursus confunderetur Cum reliquiis suis, vel si reliquiae ferti unius cum alterius ferti reliquiis confunderentur, omnino nihil inde ita dolendum verum siquid inde sacerdos adoleverit, id dominis utique profuerit.
cium, liba C I praefinita duobus panibus, panibus propositionis, manipulo agitationis mensura quantulumcunque au-
bus tenacia geretur, minuer turve, temerati forent.
14 De placentis sacrifici pro gratiarum actione 5 de Nagaraei laganis si quid diminueretur prius, quam hostiae sanguis altari fuerit aspersus , temerata fuerant sin postea quam aspersus altari fuit hostiae sanguis, aliquid de illis detraheretur, nihilominus legitima forent. III. Eadem erat duorum panum ratio de his si quid diminuere turante, quam altari sanguis agnorum fuerat aspersus, temerati sin post sanguinis aspersionem, legitimi fuerint. IV. Item V duabus panum propositionis ordinationibus si quid
detraheretur ante acerras duas thuris in altari incensas, teme-zuae; post incensas acerras legitimae fuerint.
V. Libaminibus autem siquid detraheretur seu post, seu priusquam sacrificaretur hostia, nihilosecius illa legitima remanserint ita, ut aliunde ferendum esset, quo rursus explerentur. VI Si postquam fuerant in vase sacro sacrata libamina , hostia
temeraretur, ART. I. Duobus panibus Pentecoste in seu um primitias Deo offetandis. VIII.
345쪽
DL SACRIL TEMERATIS. 297 temeraretur, atque temeraretur in jugulatione ipsa, non erane consecrata satis ad sacrificandum libamina sin postquam fuerat exceptus hostiae sanguis, satis erant sacrata libamina ad sacrificandum namque libamina ad sacrificandum non conse Crabantur nisi per hostiae iugulationem. v d igitur de illis faceret facerdos Nempe si tunc ipsum alia immolata victima praesens afforet, cum hac simul ista sacrificarentur libamina: ilia nulla alia victima immolata praesens adesset, perinde erat, ut si libamina pernoctando temerata fuerint, quae propterea Concremarentur oportebat. Haec adeo de sacrificio sunt accipienda publico, de quo Senatus apud ammum suum legem istam constituisse credebatur: sin autem facrificium hominis
privati fuerit, ejus libamina non sacrificarentur cum alia vidi ima , tamen etsi tunc ipsum immolata praesens afforet, sed relinquerentur usque dum pernoctando temerarentur, tum dein
Iam quaecunque victim: e non jugularentur suo nomine, ni NIL hilominus tamen earum sacrificarentur libamina. Partus hostiae pro gratiarum actione, quae bestia cum ho III. stia pro gratiarum actione ' fuit commutata, item si propter EIbu ho via ilionem hostiae pro gratiarum actione alia fuerit in eius to a L M, Iacum substituta, hae tres si ferrentur postea, quam priori hostia panificiu pro gratiarum actione facta jam fuit expiatio , non postulabant
panem sibi adjungi. Sin necdum facto piaculo prior hostia racquae fuerat in jus locum substituta praesentes aderant, aut prior hostia dc partus ejus, aut prior hostia S quae cum ipsa commutata fuerat, Utraque panem requirebat. Ita res erat siquis hostiam pro gratiarum actione vovisset si quis autem voluntarie praeberet hostiam pro gratiarum actione, substituta in ejus locum , item dc quae commutata tam ipsa fuerat panem TCquirebant, non requirebat autem partus ejus seu ante, seu post factiam piaculum. Cum destinata in gratiarum actionem hostia amitteretur , at IX. que substitueretur in ejus locum alia, cu)us etiam amissae in locum tertii substitueretur , tum reperirentur duae priores, atque adeo tres una praesentes adessent, res sic erat, si ex hostia
VIII. Fisit commutata. Vide nostram art. 8. cap. I. Traiah. 4. hac de Ie notain , quaa appotui:dus ad l
348쪽
prima piaculiam fieret, altera hostia panem non requirebat requirebat tertia : si piaculum fieret ex hostia tertia, item altera panem non requirebat, requirebat autem hostia prima : sua ex hostiarum altera piaculum fieret, reliquae ambae panem non
X. Si quis argentum in suam hostiam pro gratiarum actione destinasset, tum argentum hoc amississet, atque in eius locum substituisset argentum aliud, quo necdum fuerit empta alia hostia pro gratiarum actione, cum argentum pri US reperiretur, is utroque argento oportebat hostiam pro gratiarum actione coemeret, quibus etiam hostiis suus erat panis adhibendus de si quid argenti praeterea superesset S eo quoquC Oem Cretur hostia pro gratiarum actione, quae quidem hostia panem non requirebat, requirebat autem libamina. Item si qui suam hostiam pro gratiarum actione segregasset, tum amisisset, atque in ejus locum argentum seposuisset, deinde reperiretur hostia argento illo coemeret ar hostia, cui panis adhibendus non erat. Item si quis argentum in suam hostiam pro gratiarum
actione seposuisset, deinde amisisset, substituisset in eius locum hostiam, tum argentum illud reperiretur, argCnt cOC- meretur hostia, cui panis suus erat adhibendus posterior autem hostia sine pane sacrificaretur.
XI. Si quis dixisset Sit ista hostia pro gratiarum actione .hic
panis ejus, tum amisisset panem ferret alium panem oportebat sinamisisset hostiam, nihil erat, quod aliam ferret hostiam : cujus rei ista ratio erat, quia panis ferebatur propter hostiam, hostia non ferebatur propter pauem. Si I Si quis seposuis et argentum in hostiam pro gratiarum et ione, aliquid inde superesset, reliquo isto emeretur panis hostiae adhibendus si quis autem argentum seposuisse tam panem, qui hostiae pro gratiarum actione erat adhibendus,' aliquid inde restaret, reliquo illo hostia coemenda non erat. xiii. Siquis dixisset Sit ista hostia pro gratiarum actione, tum
ipsa quaecum ea commutata fuissct confunderentur inter se, atque earum altera mortem obisset; sed quaenam, incertum
esset sane altera superstes ad immolandum aptari nullo pacto poterat. Quid enim Adhiberesiae ei panem At fortassis cratilla, quae cum hostia Eucharistica commutata fuerat. An cam
349쪽
nc SACRIL TEMERATI s. 299 sine pane sacrificares At forte erat ipsa hostia Eucharistica. Quare ista sacrificabatur nunquam , sed pascebatur interea
dum vitio assiciebatur. Si quae cum hostia Eucharistica jungebantur ' placentae, ea XIV. rum aliqua frangeretur, Omnino temerabantur omnes. Si ferretur extra atrium placentarum aliqua, reliquae placentae fuerant etiam idoneae. Si priusquam jugularetur hostia Eucharbostica lanis ei adhibitus vel frangeretur, Vel contaminaretur, vel extra atrium portaretur, alius adhibebatur panis, atque
hostia jugulabatur. Sin post jugulationem hostiae rargeretur panis, pollueretur, est erretur, hostiae videlicet sanguis altari
aspergebatur comedebatur caro panis autem totus erat temeratus, eamque ob rem voti solutio nulla erat. Si post
quam altari fuerat aspersus hostiae sanguis panum aliqui aut
frangerentur, aut polluerentur, aut extra atrium ferrentur,
de panibus integris pro fractis quoque facienda erat oblatio,&de puris pro panibus inquinatis, id panibus intus relictis
Si iugularetur hostia Eucharistica adhibitis ' octoginta pla xv.
centis, ne quadraginta quidem ex eis consecraret, tur. Si nominatim dicerctur Sint ex eis sacratae quadraginta, totidem ex octoginta illis demebantur, atque ex unoquoque sacrificio erat Deo offerenda una placenta: alterae placenta quadraginta, facta illarum redemptione , in usum communem CC-debant. Si jugularetur hostia Eucharisticatum, cum panis ejus esset VI. etiam extra murum ' Bethphage, nequaquam consecrasset panem eundem tunc extra atrium duntaxat positum utique con-XIV. Placentae. De pane cum azymo, tum fermentato , qui adhibebatur sacrificio E ichai illic , , de clivisiorie ejus quoque genere De offerretur una placenta, reliqua Vero placenta comedereΠ-tur ab eo, cujus erat lacrificium. Vide panifici in placentas quadragenas genere loco mox laudato. diversas accurate explicatum est Trac. I. s XVI. Bethphage. De hoc loco passim in
XV. Octoginta placentis. Erant autem Omnino adhibendae fiadraginta , ut loco paulo ante laudato pluribus agitur. Ex unoqitoque acrificio si quadraginta phacentis, quae hostis Eucharisticae ad bibebantur, singulae decem oenere differe bant a reliquis, proptereaque pro sacrificio diverso putabantur, ita Ut ex uno Talnaude commemorata : in aln udis commentariis Xplicatur de jus siti sed de eo non conventa. Noster enim Scriptor
Gemara numeratur octavum, septimum in textu Misinico editionis Venetae in Folio anni 16s6 ad art. . ita scripsit., Bethphage locus est extra monte ars.