De cultu divino ... secunda lege ... liber VIII : ex hebraeo latinum fecit ... Ludovicus de Compiegne de Veli

발행: 1678년

분량: 446페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

352쪽

XVII. ΣVIII.

1ecrasset , nec quidquam referebat quod panis intra atrium tunc non fiteri T. Si jugularetur hostia prius , quam in clibano panis ejus fue rat crustatus immo si placenta vel una de cunctis necdum fue rat crustata, pani S sacratu S non Crat. Si temeraretur hostia Eucharistica tunc ipsum cum uota laretur eo, qu bd minister de tempore loco v jugulationis prave cogitasset , nihilo secius panis ejus rite consecratus fuerit: si reperiretur hostia vitio correpta, aut lethaliter flecta fuisse item si non jugularetur suo nomine, panis ejus non fuerit consecratus. Eadem ratio tenenda fuit in pane, qui cum ariete Nazaraei jungebatur.

CAPUT MECIMUM ERTIUM.

Α, . 1 RI A Cogitationum erant genera , quibus te narrabantur Triplici I victu ae: haec erant . si cogitando mutaretur nomen ihὰφ cogitando mutaretur locus si cogitando mutaretur tempus.

mastente Jam coo itando mutabatUr nomen si victima non immolaretur

suo nomme ut si quis immolando holocausto cogitaret immolare victimam pacificam , si primo aditu victimam immo Laret nomine holocausti, ac nomine hostiae pacificae, contrave si vi-

Ibidem Bai tenora ita disserit , , Magi, stri noliri etsi pha te extra Moenia, Hierosolyma fusilc dixerunt. At Rab-

,, bi Moy sc Majemonis filius legit, uni a Bethb AEge , quem locum

, dixcXtra eum murum , qui monti aedis, erat circundatus : ibi ferta cocta suis , se, indeq; nomen ei in ille inditu sieth - , bage, deductu ab illa ratione loquendi patiar a Daniele Jam Rabbi Salomon Jarchi commentam is suis in Gemaram ejusdem Tractatus Ol. s. pag. b. idem alserit. D Bethphage situm fuisse ex ira, murum montis sedis . Lodena fere modo loquitur hic idem iaci P in ofol. I . pag. b. Bethpba , c, In iuri , , locus est intra moenia urbis situs, is instar Hierosolyma ducebatur ad om- , ilia Sed idem hic non constat sibi s

, tum videlicet illud , quo urbs aucta, fuit. Itaque ibi videtur fuisse quasi, cinctas urbis, 'I',2 barbare cingula dicitur. Porro idem iact. 'n D

l. y pag. b. se Bethphasee, Hilari is locus est cXtra Hierosolymam, ueris it quidem ibidem nam Bethphage, est extra Hiero Iolymam , nec est K, cusici On Us, in quo liceat comedi a- , cras cia. In eandem sententiam loquitureriain Tracst. U n, Ol. 1. pagi a Jana in non inis elicio citione mi fice disiaci panc inter se scripto te cum H 'b Ia I,. tum a P , quorum opiniones lia lub;icere in iis longum foret. Vide Lux tor-fi. in qui in L cxico ala udico thematea ad plerasquc narres Icccnluic.

353쪽

ctimam non immolaret nomine offerentis. Sic cogitando na 3 tabatur nomen. Jam mutabatur cogitando locus , si quis victimam immolaret suo nomine scilicet, at ea Cnt CXPraa trium vel sanguinem ejus spargeret, vel aliquam partem JUS

ad adolendum idoneam adoleret vel ut quid e victima ad comedendum aptum compileret extra OCO mi tam , quo com Cijus erat hoc modo mutabatur cogitando locus Etenim quibus de victimis horum aliquid cogitabatur, ae dicebantur Victimae extra locum suum immolatae . Crtium erat si cogitando mutaretur tempus ut ii madi aretur hostia nomine quid in suo, sed ea mente, ut vel ejus sanguis spargeretur post solis obitum, quod tempus ad anguinis asperitonem n utiquam orat idoneum velut ex ea quid aptum ad adolendum, adoleretur postera die post exortam auroram, quo quidem tempore id adolendum non erat vel ut ex ea quid aptum ad comedendum, comederetur post tempus id, quo comedi conveniebat: nempet hoc pacto mulabat Ar cogitando tempus Q inbus igitur de victimis cogitabatu istorum aliquid, ea dicebantur victimae CXtra tempus suum immolata . Atque hoc illud est, quod passim dicitur abominatio, de qua etiam LCge commemo

ratur.

Est ver nobis quas per manus tradi i in Legis illud, Et, II.

qnis de carnibus viritimae paciscortim die tertio comederit, ad Lς V 7 x3 Cum pertinere, qui in immolanda victima cogitet se die perendino quid ex ea comesurum eandemqUC rationem c si CUJu

vis hostiae, si quis inter immolationem ipsam cogitaret se quid ex hostia comesurum post tempus, quo comedi conveniebat eam hostiam : itemque si cogitet ex ea quid ad adolendum aptum post tempus in altari adolere : nam id quoque quasi per

manus nobis traditum est, unum Gidem esse per hominem a Cper altare consumi victimam si cogitaretur id faciendum fore post tempus , victima videlicet erat abominanda. Nam si de victima nihil pravum cogitaretur, atque sanguis HI ejus altari rite asporgeretur, tum postea trita veniret, ut elapsis tempore comeden Cae victimae ahquid ex ea reliquum fieret,

ART. I. Dicitur abominatio. bia Ice I IOi rem ultra praefinit in tempus te eiva- an . quae vox usurpatur ad significan rcntur hac de re comimemoraturae v. datu bominationem conrant Iinata oneritat, T. V. 18.

MiOIem hostiarum, quae poli immota

354쪽

361 TRACTAT us . VII. reliquum id Re siduum dicebatur, quod quidem interdictum

erat, ne porro Comederetiar verum enim Victima grata S accepta jam fuerit S commissum prorsus expiaverit. Videmus r. j. - . ii enim de falaguine scriptum , Ego deri illum obis , ut super al- rare in eo expietis, cui verbo haec est subjecta vis , ubi primum rite tetigerit altare sanguis, illico offerentis expiatum iri commissa, dc victimam acceptam fore. Qua de causa nuda res nisi ex qua residuum seu ab homine , seu ab altari fieri poterat, abominationi erat obnoxia sed hac de re alio loco agetur. Atque ex his tribus cogitationum generibus unumquodque Victimam assiciebat aeque inter ipsam jugulationem, ac inter CX-cipiendum ejus sanguinem , aut inter sanguinem ejus ad altarC transferendum, aut denique inter sanguinem ipsius altariasia pergendum.1v. Ex quo intelligitur potuisse cogitando temerari victimam inter has quatuor operationes, inter jugulationem, inter CX- Cipiendum sanguinem, inter sanguinis translationem, cinter sanguinem altari aspergendum. v. Volucris autem hostia temerabatur omnino inter operationes duas, inter resecandum ungue collum, desinter exprimendum ejus sanguinem. v I. Ferta verb, de quibus demebatur plenus pugillus, ea temerabantur inter operationes quatuor, inter demendum pugillum, inter pugillum in vase sacro reponendum, inter tranSser Cndum

pugillum ad altare, & inter pugillum in ignem projiciendum. v n in extra has operationes de victima cogitaretur aliquid , vel detrahendo corio, vel in dissecandis artubus, vel in extis ad

altare transferendis , aut in miscendo ferto , aut in ferto ad altare transferendo, atque in horum similibus, nullam ad rem . Valeret cogitatio, seu illa mutaretur nomen, seu locus, seu

tempus.

Viii Item si quis aut inter horum quatuor operationum singulas, aut inter universas, aliud quiddam a superiori triplici cogitationum genere de Victima cogitaret, nihil ea cogitatio temeraret Ut siquis in hosti a Jugulanda, in excipiendo, tranStCrCn- do & aspergendo sanguine cogitaret se hostiae seu sanguinem,

seu exta relicturum in diem crastinum , aut elaturum extra

atrium vel si cogitaret se sanguinem hostiae de colle non asia

355쪽

persurum esse alta se contra basim : vel si conitaret se factu thura aut aspersiones superiores inferne, aut in f 'riores superneci si cogita et se altari exteriori aspersurum sanguinem interio Lal tari aspergendum , contrave si cogitaret in templi adytum inferre sanguinem hostia pro peccato si cogitaret fore ut ictimam comedant inquinati, aut ali quidam victimis edendis haud idonei: si cogitaret fore ut victimam sacrificent inquinati, aut alia de causa ad sacrificandum minus idonei s se missurus anguinem hostia idonea cum sanguine hostiarum minus ido- Dearum: si cogitaret se Paschalis Agnim acturum ossa, aut siecomesurum Paschalem Agnum crudum: si hostiam pro peccato cremandam, seu e X tra tempus, seu extra locum praefinitum cremare cogitaret, his cunctis susceptis cogitationibus, atque istarum similibus nihilosecius victima erat legitima. Similiter si qu suiter demendum e ferto plenum pugillum aut intereundi m in vase sacro reponendum, aut inter eundem transferendum, aut inter eundem in ignem projiciendum cogitaret seu plenum illum pugillum, seu ilius ejus relinquere in diem posterum, vel extra atrium e ire, nihilo secius fertum illud legitimum fuisset. Iam si sacra facerdos transmoveret, nec iret pedibus , illam motionem nullam esse supra docuimus. Quare si sacerdos in ejusmodi motione prave cogitarer, Omnino temerasset nihil.

Sin autem transmovens sacra sacerdos retal b, quam opor IX-tebat, erat illam otio quidem, perquam cogitando sacra te morari poterat CXCmplum rei apponatur. Si sacerdos sanguinem exceptum altari ai persurus loco haerencsuo manum porrigeret, atque manu porrigenda prave Cogitaret, nihil illa cogitatio te mi erasset. Sin autem sanguinem mira atrium exceptum transiti OVeret sacerdos pergendo non ad altare versus, sed foras, idemque ferendo sanguine foras, aut de mutatione tomporis, aut de mutatione alicujus rei similis cogitaret, sane victimam temerasset.

CAPUT DECIMUM-QUARTUM. vii fi

T in harum cogitationum vis erat a sacerdote sacris it: tione operant , non Hem ab homine , qui sacra offerret. Id. abiit.

356쪽

se priῆςan , Enimvert, si offerentem audiremus, cum de sacris suis abomi- eris si os lianda diceret, modo sacerdotis operantis esset recta cogitatio, ferebat idonea sacra fuerint. II. Nec verbi in habebat nisi cogitatio ejus, qui erat ad operandum habilis, nec haec ipsa quidem , nisi de re alioquin ad sa rificandum apta susciperetur in loco item ad sacra facienda idoneo. Primum igitur erat, ut cogitatio esset hominis ad operandum habilis nam si quis ex iis, qui Cicris faciendis erant inhabiles, ho9 1ae sanguinem vel exciperet, Vel transferret, Vel altari aspergeret, atque operando de alieno seu loco, seu tem pore ficrificandi cogitaret, nihil O magis sacrum temeraret, o, quod ipse ad operandum inhabilis emat, S qui fuerat exceptus ab ejusmodi homine sanguis, quique ex parte erat altari aspersus, Cum oportebat sanguinem in subjectam altari fossam e fundi. Ac si quid sanguinis vitalis superesset in hostia, id etiam redi e cogitanc ex capiebat sacerdos ad operandum habilis :verumtamen inhabilis ad opera una si ugu 'anda victima prave cositaret, victimam temerasset ideo, quia jugulationem , ut ante dictum est, etiam per inhabiles ad op 'randum fieri licebat Elcnim erant sacra quae si non fierent suo nomine, tamen erant legitima sic, ut deinceps explicabitur Si quis igitur ad operandum inhabilis eo pacto hususmodi sacrifici sanguinem exciperet , transferret, altari aspergeret, id emerasset

perinde, ut si idem hoc fecisset suo nomine, quod haud dubie temeratum fuisset Cum igitur in esu movi hostia sanguis vitalis superesset, eumque protinus facerdos ad operand in habilis exciperet atque altariaspergeret, nihilominus hostia jam

temerata fuerit, non quod mutatum erat Victimae nomen sed

qubdpsior ille non erat ad operandum habilis, ut paulo supra

differiam US.

LII. Altorum erat, ut cogitatio de re alioquin ad sacrificandum idonea susti peretur. Cum igitur e fert manipuli plonus pusillus non dem retur suo nomine, tamen perinde erat, ut si suo nomine demptus sit S reliquum ejus comederetur Etenim se itum istud hordeaceum erat, atqui hord2um non erat alioquin ad sacrificandum idoneum. Item si de Zelotypia ferto eoque thure instructo prave cogitaretur prius, quam ex eo lius

sublatum fuerit, nihil e liceret ista cogitatio, quippe quae spectabat

357쪽

ctabat rem ad sacrificandum haud idoneam Eadem erat ratio rerum aliarum hujus similium. Tertium fuit, ut cogitatio susciperetur in loco ad sacra fa Iuncienda idoneo : si quis igitur altari fracto des acrificandi tempore locove mutando cogitaret, hostiam ista cogitatione neutiquam temerasset, quia tunc ipsum locus ad sacrificandum non erat idoneus: Item si quis extra atrium demeret de ferto plenum pugillum, idemque demendo pugillo cogitaret de mutando sacrificandi seu tempore, seu loco, ista quidem cogitatio nullam vim habebat uaedam e sacris non erant apta homini ad vescendum, d eadem erant ad adolendum idonea, sanguis, exta, holocausti caro omnis: porro plenus pugillus, atque thus fertis illis, quibus eximi plenum pugillum oportebat. Qusdam e contrario erant apta homini ad vescendum, non VI. erant apta ad adolendum, cunctarum videlicet hostiarum caro, quae Comedebatur Vela sacerdotibus Vel a quovis hominum genere fertorum reliquiae, duo illi panes, atque panis propositioniS. Porro qua dam erant nec ad vescendum, nec ad adolendum 'LI. idonea , ut hostia pro peccato cremandae Caro tota, ut totum besti .e corium praeter id, quo cauda tegitur, quod utique Comedebatur: nam membrana , hoc est, tenuis illa pellicula, quae corio sic adhaeret, ut ipsum a Carne distinguat, illa quoque

non erat ad vescendum idonea Ut ossa , nervi, cornua, ungulae, ut avium plumae, ungues, rostra, extremum alarum item

caudae. Etenim horum quamvis multa sic carne inhaereant, ut si abscindantur ab animante vivo protinus sanguis Euat, tamen quoniam Viliora sunt, in sacris non putabantur pro rebus ad vescendum idoneis, ut carnis jura condimentaque, ut animantium embryones essecundae, ut avium ova, ut Ca caro, quae detrahendo corio bestiarum cultro decerpta, in corio relinquitur vulgo bies la dicitur. Haec universa nonducebantur eorum numero , quae cogitationes illae si cra temerantes spectarent, sed pro rebus ad vescendum haud idonei

. habebantur.

Sedenim cogitationes alioqui sacra temerantes suscipere de viii. rebus ad perdendum, aut ad urendum destinatis licebat. Si

358쪽

quis igitur per aliquam ex quatuor illis operationibus , aut etiam simul per quatuor operationes cogitaret se comesurum id, quod comedi non solebat, vel adolere quod consuetudo adoleri non permittebat, seu eadem illa cogitatione locus, seu tempus praestitutum mutaretur , nihilosecius idonea victima foret Exempli causa, si quis in animum induceret, vel sanguinem hostiae potare, vel exta comedere, Vel demptum deferto pugillum, de thus, idque aut extra atrium , aut die postero itemque si quis in animum induxisset carnem victimae, aut ferti reliquias adolere vel extra atrium, vel die postero, nihilominus victima legitima fuerat. Similiter si quid e corio ossibus, nervis, lal comedere tempore locove alieno, aut adolere cogitaret victima tamen erat idonea. Itemque si quis de juveticis hircis illis cremandis aliquid extra atrium, aut die postero comedere in animum induxisset, nihilominus illi fuerant idonei Atque eadem erat ratio omnium rerum his similium. Ix Si quis ita cogitassset fore ut inquinati, vel homines alioqui non idonei vescantur re sacra ad vescendum apta, Vel adoleanes rem sacram ad adolendum aptam, idque eXtra tempus comedendi adolendique erat abominanda victima sic, uti, praeposuimus. Sin cogitasset futurum ut eadem homines illi comedant adoleantque extra locum comedendi adolendique erae victima temerata quidem, non item abominanda. x. Sedenim sacris infra magnitudinem olivae comedere, vel adolere nihil erat quocirca si quis in animum induxisset infra magnitudinem olivae sacrum quiddam, aut aptum ad comedendum comedere, aut aptum ad adolendum adolere extra tempus, vel extra locum , Victima nihilominus legitima fuerit. Et si quis animo cogitasset particulam e sacris dimidiae olivae aequalem comedere eXtra atrium, d tantundem insuper extra atrium adolere Vel aequalem dimidiae olivae particulam comedere post tempus comedendi, insuper S particulam dimidiae olivae aequalem adolere post tempus adolandi, victima ta-

Et siquis animo cogitare , dcc Haec l , oinedere unam alteram particulam sane quarti obscura Scriptor Si Dari Verba dimidiae olivae a Qualem , ictu inter

-- . -... utramque intermittere paulo plus te- Talnaudico , qui ta)n inscribitur sub finem cap. 2 fol. 3I pag. b. ubi a R. Salomones archi dilucidin eXplManturis dum Ovum unum alterius dimidiu: Adolere. Alieno vidclicet cmpore, vel loco.

359쪽

men erat idonec nimirum haec duo comedere Δί adolere non Conjungebantur inter se. Si quis autem hoc utrumque uno Meodem verbo consumendi aperte proferret, nempe si quis ita dixeriti a se particulam dimidiae olivae aequalem consumptum iri, de ab igni itidem particulam dimidiae olivae aequalem Consumptum iri, sane conjungebantur inter se ea re, quia uno verbo effata fuerant. Et si quis animo cogitasset comedere vel adoleres acrorum particulam dimidiae olivae aequalem, atque Codem tenore cogitasset, de particulam alteram dimidiae olivae aequalem comedere, hae quoque inter se ConJungerentur. Si quis animo cogitasset a se sacrorum particulam dimidia oli-Vae aequalem, seu eXtra locum seu extra tempus comesum iri, Miri comesum itidem alteram particulam dimidiae olivς aequalem abestia cicuri ferave, hic quoque, quoniam unum&idem Usurparetur verbum Comedendi, particulae conjungerentur. Si quis animo cogitaret sacrorum particulam olivae aequalem iri comesum binis ab hominibus, ist i consociabantur Et si quis Cogitaret se comesurum particulam dimidiae olivae aequalem, tum intermissurum aliquanto plus temporis, quam quod sus ficiat ad unum ovum, alterius dimidium edendum, rursus que alteram particulam dimidiae olivae aequalem se comesia-xum, istae quoque consociarentur. Si quis inter immolandam Victimam cogitaret se ex ea comesurum particulam dimidiae olivae aequalem , idemque rursus inter spargendum Victimae sanguinem cogitaret se particulam evictima dimidiae olivae aequalem comesurum seu extra locum, seu extra tempUs, sane

Jungebantur inter se. Item si vel excipiendo victim: e sanguine,

vel eodem transferendo cogitaret se victimae particulam olivae aequalem comesurum nimirum quatuor st: e operationes sic Crant inter se copulatae, ut pro una S eadem operatione haberentur. Si quis cogitaret dempti pugilli particulam dimidiae

olivae equalem adolere, Parqualem dimidia oliva particulam thuris, hae simul jungebantur: etenim thus Sc demptus ille pugilluserant inferto idem , quod exta in victima. Quare si quis Cogitaret thuris particulam olivae aequalem adolere CXtra tempus, fertum utique abominandum foret. Sed hac de re ins rius disputabitur. Nec verb quidquam intererat utrum sanguinem victimae totum, an partem e)us extra atrium, Vel die po-

360쪽

stero spargendam cogitares, modo cogitatione Complecterere satis sanguinis ad spargendum, Victima temerabatur.

CAPUT DECIMUM QUINTUM.

alieno no mae sive privat: e , sive publicae, illa: omnino erant legi - λης tim: omnes verum enim dominos non expediebant debito. quaenam te Iam ero cunctis e victimis Agnus Paschalis, hostia prolec g Π R cato excipiuntur: uuae si victima alieno nomine immolaren-

sent teme tur, temerarentur utique . Nec quidquam intererat utrum; tini immolanda victima mutaretur ejus nomen, an sanguine CXcipiendo, transferendo, spargendo sic, ut anteposuimus. Quid autem sibi vult dominos non expediebant debit Nempe holocaustum si mactaretur nomine victimae pacificae, nihil offa renti proderat neque in holocaustum si quod deberet, neque porro in hostiam pacificam sed necesse erat, ut victimam uap- peditaret aliam. Item si Rubenis holocaustum immolaretur Domine Sinaeonis, neutri proderat. Omnino sic se res habebat si quis victimae nomen prudens sciens mutaret si quis autem inprudens putaret holocaustum aliquod esse pacificam hostiam, ac cunctas operationes hostiae pacifica nomine rite perpetrasset, ista quidem hostia dominum plane debito liberasset inran etiam hostia pro peccato, c Agnus

Paschalis si per imprudentiam immolarentur alieno nomine, nihilominus rectum&legitimum erat nimirum mutasse nomen imprudenter pro nihilo ducebatur. Eadem erat ratio holocausti ex ave, si cum secabatur ungue caput intortum, si cum exprimebatur sanguis,cogitando mutaretur nomen holocaustum legitimum erat scilicet, at fierenti nihil proderat: sin esset holita pro peccato volucris, illegitima ret. II. Ferta quoques sacrificarentur alieno nomine, omnino dominis nihil profuissent, sed legitima fuerint omnia, praeter fertum peccatoris,&fertum Zelotypiae, quae, si per aliquam equatuor operationibus illorum nomen cogitando mutaretur, ambo fuerint temerata. Mutabatur autem ferti nomen, si quis inter demendum e ferto plenum pugillum nomen ferti spontanei cogitando mutaret cum nomine ferti pecca LO S, aut no-

SEARCH

MENU NAVIGATION