장음표시 사용
371쪽
esse tantum, quantum olivae magnitudinem aequaret item si Una ex duab Usacerris adolenda cogitaret se crastino die de panibus propositionis comesurum ad magnitudinem Oli Vae, Omnino panis omni erat temeratus Verum abominandu non
erat, nisi ea cogitatio subiret an mum tamdiu dum fiebat tota
res, quae adhibiti panis usum reddebat licitum , hoc est, dum
ambo sacrificabantur agni, aut acerrae adolebantur ambae. Si sacerdos inter immolandum unum ex duobu agnis cogi XI v. taret se postero die de placentarum altera comesurum C si tantum, quanta est dimidiae olivae magnitudo, tum inter immolandum a num alterum cogitaret seac de placentarum altera quoque comesurum ne id quod magnitudine adaequaret =midiam olivam hae duae particulae coniungerentur inter se adesticiendum sacrum abominandum Eadem erat ratiora duarum acerrarum ad duos panum propositionis ordines. Si sacerdos mactando uno ex duobus agnis susciperet cogita YVtionem alieni temporis 3 mactando altero rite cogitaret, agnorum primus abominandus esset, aue idoneus. Si mactando uno ex duobus agnis cogitaret se de alterius ag v I, ni carne ad diem posterum cometurum esse, agni erant idonei ambo : nimirum in uno agno immolando de auero agno suscepta cogitatio nulla Crat.
Jam hi duo agni ad Pentecosten sacrificandi panem ipsis ad hi xvii
bitum non nisi per immolationem consecrabant ut si sacerdos
di immolandis ipsiis c ipsorum spargendo sanguine cogitaret
de ali non omine, panis ipsis adhibitus omnino sacratus non esset. Si mactasset eos suo nomine, idemque sanguinem eorum: sparsisset nomine alieno, panis ipsis adhibitus sacratus aliquatenus foret sineos macta stet nomine alieno, tametsi sanguinem eorum suo nomine sparsisset, panis ipsis adhibitus nullatenus sacratus fuerit. Si panes illi duo fuerint extra Sanctuarium elati per intervat xviri. tiam Homolationis atque aspersionis, tum aspergendo sanguine duorum agnorum sacerdos de tempore alieno cogitaret, sane duo panes abominandi fuerint, ut etiam esctent extra Sanctuarium nam sanguinis asperso sacro foras elato proderat, Mproderat etiam tunc ipsum cum foris esset.
Cum usu veniret, ut postea quam agni illi duo Pentecoste , ix.
372쪽
32 TRACTAT Us VII. sicrificandi fuerant suo nomine immolati, amitteretii panis ipsis adiribitus . tum si sacerdos sanguinem eorum nomine spargeret, agni id ali ceterant temerati sin autem post amis funal mem porro sacerdos agnorum sanguine spargendo coo itaret d alieno tempore, dubium erat liceret agnis vesci, necne.
i pi ' s DP de facris cogitationem minus rectam susci-
i is, l bat, is contra Vettium raciebat cst enim in Lege,
I. Nam id quidem quasi permanus traditum est , hac sanctione caVOri etiam, ne cogitando corrumpat sacra minister Etenim id si committebat idem faciebat, ac si sacra vitiis assiceret non Verberaretur tamen , quia cogitatione nihil effectum dabat. III Quodcunque sacrum dicitur temeratum fulsi et, seu id cogitatione , seu facto, seu quocunque interveniente vitio redderetur Cmeratum, si quis ex eo tantum, quanta sit Oli Vae magnitudo comederet sciens, verberibus multaretur: est enim in Deut. I . 3. Lege, Ne comedas Hiam abominationem.
Iv. Etenim auditione accepimus hanc scripturae admonitionem ad temerata sacra sola pertinere. v. Et si qui de sacri vitio affectis comederet ad magnitudinem olivae, ille quoque verberibus multaretur: nam ipsa com-rbidem. prehenduntur his Verbis, Vmm abominationem. Manendum igitur erat donec in ipsis exoriretur vitium aliud, S postea denique vitiosa comedebantur sic, ut supra disputavimus. Sede-nim quaecunque erant ex dubio temerata, de his verberabatur
VI. Quodcunque sacrum cogitatione temporis alieni sic, ut ante diximus, abominandum fuerat redditum ex eo si quis dolivae magnitudinem comederet sciens, poena erat in I fret: iram id significatur hoc Legis dicto, Et anima comedens ex est Lem. 7. 3. iniquitatem suam portabit. Si quis autem tantundem ex eo comederit imprudens, statam hostiam pro peccato ferebat. VII. Nec vero merebatur quisquam poenam n 2 Keret, nisi comedisset ejusmodi quid , quod vel homini, vel altari redderetur licitum si quis autem comedisset de sacrorum eo ipso, quod reliquum
373쪽
reliquum reddebat licitum , omnino ille non merebatur poenam 'I Keret, sed Verberabatur, ut qui comedisset sacra temerata , quae eadem non essent abominanda. Exempli gratia,
si quis de fert abominandi reliquiis ad magnitudinem olivae
comedisset sciens, merebatur poenam n 2 Keret. Idem si tantundem comedisset aut de pugillo e ferto exempto , aut defert thure, non erat ObnoXius poenae 3 2 Keret, quia enim
haec ipsa erant, quae ferti reliquias reddebant homini licitas. Et si quis de victimae abominandae carne vel extis comedisset ad magnitudinem olivae : item si tantundem de carne holocausti poena erat: D, m. Si de sanguine comedisset ad magnitudinem olivae, de eo nudam abominationis ergo poenam meruisset: nam sanguine fiebat, ut liceret exta sacrificare in altari: extis fiebat, ut homini liceret carne vesci item sanguis holocausti reddebat carnem ipsius licitam altari sanguis hostiae pro peccato ex ave reddebat carnem ipsius licitam sacerdotibus sanguis holocausti ex ave reddebat carnem ipsius licitam altari: sanguis hostiarum pro peccato comburendarum reddebat ipsorum exta licita altari quamobrem in horum extis erat abominationis poen: e locus. Jam plenus pugillus&thus reddebant ferti reliquias faeerdotibus licitas e duo agni Pentecoste sacrificandi duos panes adhibitos reddebant sacerdotibus licitos, d acerra thuris duae reddebant panes propositionis licitos sacerdotibus. Quae veris sacra nulla re fiebant licita, velut hostiarum pro peccato comburendarum caro, veluti ferta Comburenda, ea nec abominanda fiebant unquam. viii Haec autem erant, in quibus nunquam abominationis poenae
dabatur locus exemptus e ferto pugillus, S ethus, S summentum ' sanguis, S uinum sive illud quod conjungebatur libaminibus, sive hoc quod separatim Grebatur, Cunctaque ferta comburenda, quippe quibus non eximebatur pugillus. quo redderentur licita. Etenim hujusinodi erant fertum sacerdotum, S fertum libaminum Ss caro hostiarum pro peccato cremandarum S logus olei ab homine leproso. At dixerit
aliquis hunc quidem olei logum licitum reddebat sanguis hostiae pro delicto Z Immo nequaquam ex eo dependebat siquidem erat homini permissum, ut hostiam pro delicto offerret certo die S multis post diebus offerret logum olei sic ut alio loco disputabitur. Sc
374쪽
1x Interdictum erat ne de sacrorum carne relinqueretur aliquid post tempus id, quo comedi jus erat: nam quod scriptum vi-Iὸυ. 11. 3 demus de sacrificio Eucharistico, Non remanebit quidquam in mane alterius diei, id, de cunctis sacris intelligendum verum enim si quis ex illis reliquum fecerit aliquid, non verberibus multaretur tamen, quia vetitum illud scriptura convertit iniussum videmus enim in Lege scriptum, Si quid relictum fue
xi Si quis de residua sacrorum carne ad magnitudinem olivae Comedisset sciens, poena erat ridia eret: si comedis et tantundem imprudens, statam offerebat hostiam pro peccato. Est L,υ. s. s. enim in Lege, Et qui comederit illud iniquitatem suam portabit, quia sanctam Domini polluit, peribit. Sed qui sacrorum restaduum comedisset ex quo tandem tempore merebatur poenam n ' IKereri Nempe si comederit residuum sacrorum sanistiorum aborta aurora diei consequentis immolationem victimae: si sacrorum minus sanctorum, postquam occubuerit bl die post immolationem victimae altero, seu ineunte nocte, quae erat ad tertium post immolationem victimae diem Jam de residuo sacrorum 6 abominatione scriptura nos admonet descri- Exa. αρ .Hiendis sacerdotum initiamentis, ubi dicitur, Non comedentur
quia sancti cata sunt, opto quidem monitu significatur quidquid
sacri temeratum fuerit, id ne comedatur vetando interdictum esse. XI. Atqui abominandum quid&residuum conjungebantur inter se ad componendam portionem, quae adaequaret oliVae magnitudinem porro cuncta abominanda residuaque conjungebantur inter C. est Interdictum erat, ne quisquam sacra vel ipse contaminaret, vel efficeret ut aliunde contaminarentur, quippe quae eo pacto redderentur temerata. ubd si quis sacra contaminasset, non
Verberabatur tamen verum enim homo purus si de sacris inquinatis comedisset ad magnitudinem olivae, utique Verbera-Eιυ. . 1, retur: nam quod de pacificis scriptum videmus, Caro quae aliquid tetigerit immundum, non comedetur, id de quovis sacro intelligendum est. Itaque si quis ad magnitudinem Olivae comederit de thure ferti ejus, quod in vase sacro rite consecratum deinde contaminatum esset, sane vel beraretur. cc quidquam
375쪽
referebat utrum ante, an post factam expiationem sacra contaminarentur neque porro utrum inquinamentum esset primarium, an ex alio ortum, si modo fuisset inquinamentum ex Lege Nam si quis comedisset sacrum inquinatum quidem, sed inquinamento sapientum auctoritate instituto, omnino de
facta su non verberaretur Verberaretur autem de rebellione.
Porro non verberaretur nisi qui sacrum ejusmodi comedisset post sanguinis aspersionem. Idem hoc si quis ante sanguinis aspersionem comedisset, ille de sacri contaminati esse non verberaretur scilicet, attamen verberaretur de rebellione. Qui fuerit ejusmodi contaminatus inquinamento, ut si tem xiii. plum intrasset poena ejus foret 'I Keret, is si prudens sciens adoliinae magnitudinem comedisset de quocunque sacro seu puro, seu contaminato item merebatur poenam n 2 Keret. Est enim in Lege, nima quae ederit de carnibus hostiae paci corum , cq a L. . m. i.
oblata est Domino , se immunditia ejus sit super Esῖm , peribit. Sin comederit imprudens , offerebat sacrificium gradatum. Quod autem hoc Legis dictum ad immunditiem corporis spectat, ex isto versu cognosci licet, Et quae anima tetigerit immun Ibin m. M. ditiam hominis , vel umenti , vel cujuscunque rei pollutae , o comederit de carnibus hosfiae paciscorum , quae oblata es Domino, scribit. Atqui rerum aliarum altari facratarum erat eadem ratio. Etenim peccatum id ne committerent homines Lex monuit eo loco, quo agitur de puerpera, de qua scriptum legimus,
Omne sanctam non tanget. Ibid. 2.
Atqui hoc auditione accepimus hoc loco quemvis hominem xiv. immundum moneri ne vescatur sacro priusquam laverit Et si quis statim a lavatione sacro vesceretur ante, quam sel occubuerat, aut piaculum fecerat, is verberibus multabatur quidem, verum non merebatur poenam n I Keret. Nihil enim
aliud sibi vult verbum istud, Et immunditia Vin sitsuper ipsum, Ibi . . 1. nisi postremam hanc poenam homini tum demum sustinendam
esse, Cum tota etiam in eo fuerit immundities. Sed inquinamento sapientum auctoritate constituto conta V. minatus verberibus non multabatur. Etenim sic contaminatum non meruisse poenam n 2 Keret, nec dici quidem necessis est verumtamen idem hic de rebellione verberaretur. Iam quodcunque sacrum erat ejusmodi, ut aliqua pars ejus. XVI.
376쪽
reliquum essiceret licitum, ex eo si quis immundus edisset ali- qiuid , nisi comedisset post sacrificatam partem illam, quae reliquum essiciebat licitum, non sufferebat poenam ri 2 Keret. Et enim si quis inquinatus vesceretur alicujus victima carne ante sanguinis aspersionem, nec Verberibus quidem multaretur, eo, quod immundus sacrum comedisset. Summa est, cu)uscunque sacri pars aliqua reliquum reddebat licitum, de eo nec propter abominationem, neque propter residuum , neque propter immunditiam poena ferebatur, nisi postquam pars illa, quae reliquum reddebat licitum, sacrificata rite fuerat Et quodcunque sacrum non habebat ejusmodi partem, quae reliquum licitum redderet, de eo poena ferebatur, ubi primum id fuerat in
sancto vase consecratum immo vero si cujus victima caro contaminata fuerit prius, quam fuerit contamina tus is, qui eam immundus comederit, siquidem pars ea, quae reliquum victimaressiciebat licitum, sacrificata fuit ante, quam immundus hic victimae carnem comedit, merebatur poeulam n 2 Keret. Et si quis inquinatus vesceretur carne hostiarum pro peccato Cremandarum, postquam earum sanguis fuerat rite sparsus, hic quoque merebatur poenam ri 2 Keret.
xvii. Dictum est ante fuisse quasdam res sacras de quibus si propter
abominationem nulla ferebatur poena, at ferebatur propter residuum Mimmunditiam ut quibuscunque rebus sacris non inerat pars ejusmodi, quae reliquum redderet licitum, de his propter abominationem omnino poena ferebatur nulla, sed his istadem de rebus,, propter residuum S propter immunditiam poena ferebatur Et de ea ipsa pλrte sacri, quae reliquum red-d ballicitum, quanquam propter abominationem nulla, sicut alio loco disputavimus , poena ferebatur propter residuum, itemque propter immunditiam poena sustinenda fuit utique: excipitur sanguis de quo nunquam nisi unam ob rem poena suia
xv v I Si quis immundus victimarum exta Comederet, merebatur poenamina eret.
xl X. Et si quis immundus comederit aut Agnum Paschalem non assum, aut panes sacrificij Eucharistici, de quibus nulla fuerit Deo oblata placenta, hic propter corporis immunditiam me- Lebatur poenam IT 2 Keret nec quidquam obstabat, qubd fa-
377쪽
cra ista non essent ad usum destinatum idonea. Fieri non pote rat, ut quisquam uno Meodem esu sacri poenam mereretur de propter abominationem 3c propter residuum nam a bona matio erat sacrificium cogitatione temporis alieni temeratum quod nec sacrifici debitum solvebat , nec verbgratum Crat: residuum autem erat id, quod ex sacrificio rite sacrificato relinquebatur post tempus id , quo comedi sacrificium jus erat. Si quis abominandum, residuum ac immundum confunde XX re inter se, atque comederet, poena tenebatur nec Vero si plus esset ex uno genere, quam ex altero, idcirco modicum hoc pro nihilo ducebatur non est enim , ut res interdictae se inter se deleant. Si usu veniret, ut de sacris aliquid abominandum, aut res XXI. duum aut immundum in summum altare tolleretur, sic erat; ubi primum ignis invaserat majorem partem ejus interdictio cessabat. Atque in holocausto juxta ac reliquis sacris exta caroque conjungebantur inter se ad componendam portionem olivae magnitudine parem, de qua poena sufferretur propter abominationem, residuum S abominandum. Si quis de victimae seu abo ininandae, seu post tempus praesti XXII. tutum relictae corio comedisset aliquid ii comedistet aliquid de )ure, de condimentis, de lal, de membrana, de nervis, de cornibus, de ungulis, de avium unguibus, rostris, plumis,oVis nequaquam merebatur poenam ri 2 Keret. Et si quis,cum esset immundus ipse, vesceretur istis hostiae pura partibus, non merebatur quidem poenam π 2 Keret, sed de rebellione verberabatur. Si quis autem comedissset aliquid de embryone deques cun XXIII. distam propter abominationem, residuum, immunditiam poena retnebatur, quam si quid e reliqua carne Victimae come
De sacris ethnicorum nulla ferebatur poena propter abomi xxiv nationem, residuum,& immunditiam neque porro de cunctarum victimarum sanguine, sicut ante posuimus. Sinniliter nemo de thure, sussimento, lignisque merebatur poenam IIII Keret, nec propter abominationem dc residuum, nec propter immunditiam ipsius me corporis.
378쪽
temetata 'Usu, o sancitum est, ut sacra contaminata cuncta com- Vςςxςm- bii an tu . Est enim in Lege, Caro quae aliquid tetigerit im-Leυ. . Is mundum, non comedemr, sed comburetur ignici item jubendo sancitum est, ut comburatur quidquid sacro residuum fuerit: Ibiά. s. i . scriptum est enim, mi ui autemseperfuerit de carne victimae, igni comburetur. Atqui residuo inclii ditur SC abominatiora nimirum illegitima sacra cuncta comburebantur. II. Cum igitur sacrum aliquod aut abominandum , audit meratum essiceretur , id in Sanctuario continuo cremabatur : Et quod facrum ex dubio foret illegitimum, id reservabatur donec ipsius mutaretur forma, tum postea denique cremabatur in Sanctuario. III. Iuvenci&hirci comburendi cum aut noctem totam tradu Xerint, aut extra Sanctuarium ante tempus exεesserint, dubium erat an sic tanquam exta illorum caro quoque temeram retur, necne : quapropter illi pro rigore temerati ducebantur, atque in ipso cremabantur atrio. Item cum dimidium eorum extra Sanctuarium situm esset, idque partem majorem alicujus membri contineret, dubium erat utrum propter majorem illius membri partem pro egressis haberentur, an, quia non Cratipsorum pars major extra Sanctuarium locata, nondum etiam pro egressis habendi fuerint quare de dubio ducebantur temerati, atque adeo in atrio ipso cremabantur eadem ratio tenebatur cum hos eosdem Sanctuario exportatur ferrent homines quinque, atque eorum tres eximent foras, duo restitissent intus: nempe si tres illi dimidiam partem harum bestiarum extulissent, illegitimae de dubio ducebantur, & comburebantur in atrio. Ac mea quidem sententia nihil erat, quod isti servarentur donec illorum forma mutaretur, ea re quia comburendi semper erant, ut etiam non redderentur temerati.
i, Si quando intra atrium reperiebatur caro, seu membra holo-Caustorum, seu partes hostiarum pro peccato 55 si quid pacificis e victimis reperiebatur intra totam urbem Hierosolymam,
Cuncta reservabantur donec eorum forma mutaretur, tum postea consumebantur igni, eam ob rem quia forte residuum
379쪽
nc SAc Ric TEMERATI s. 327 qta id erat. Quid igitur, inquies, proderat Compertum habere
carnem esse holocausti, vel hostiae pro peccato, vel victimae pacificael Proderat ei videlicet, qui carnem ejusmodi contra justasque comedisset. Iam residuum e victimis non absumebatur igni nisi interdix est enim in Lege, ut uid autem in Lev. . T. menerit tertius dies, ignis absumet. Victimae pacifica quamvis essent interdictae ab ineunte nocte V.
tertia post immolationem, non cremabantur tamen nisi interdiu suo, vel alieno tempore Et quidquid abominandum erat, item non cremabatur nisi interdiu. Atqui ad immundum residuum quid cremandum nihil quidquam contra legem de lemni die latam faciendum erat: nihil enim fuis e committendum contra legem de sabbato ne dici quidem necesse est. Permissum erat autem, ut cum adesset aliquid immundum, aliquid residuum, aliquid abominandum, simul una crema
Caro vict imarum sanctiorum sim inquinaretur intra San utiel uarium, cremabatur intus Elcsim inquinaretur extra Sanctuaris m,cremabatur foris nec quidquam intererat utrum inquinam eiὶt contaminaretur principali, an Orto CX alio Nun quam sacerdotes prohibebantur carnem inquinamento principali contaminatam, adeoque primum immunditia gradum te
nentem concremare cum carne inquinament ex alio orto pol
luta, quae tertium immunditiae locum obtinebat nec quid
quam referebat quod adderent immunditiam immunditiae: nam quidquid tertium immunditiae locum obtinebat, cum attingeret id quod tenebat primum immunditiae gradum, ad secundum immunditiae gradum ascendebat, ut alio loco disputabitur. Immo vero quinatum tactu hominis de die lavandi, qui tertium immunditiae locum obtinebat, Oleum Cebat accendere etiam in lucerna fusili, quam contigisset aliquid immundum ab homine mortuo atqui lucerna ista fuissEt inqui Uamcntum principale, adeoque contactu suo oleum illud pr movissctet in primum immunditia locum. Nimirum ubi retin quinamentum aliquod non laborabatur de ipsius accessionei
haec una cautio erat, ne reS munda temeraretur.
Residuum victimarum minus sanctarum domi suae crema VII bant domini.
380쪽
3Σ8 TRACTAT us VII. v I DI cum aliquis urbe Hierosolyma egressus meminerit se carnem acram ferre, si jam praeterisset Sophim, carnem hanc
codem ipso loco cremabat sin hunc terminum nondum prίeterisset , atque haberet ejusmodi carnis tantum, quanta est Oliva, aut e plus, revertebatur Hierosolymam , ut carnem
istam in urbe cremaret. Qui si hospes csset, S nullam adeo domum in ut be haberet, carnis id cremabat ante templum, adhibebatque ligna in altaris usum destinata. J X. Qu)cunque victimarum ossa meduliae nihil habebant, ea Cremari necesse non erat excipe tamen ossa Agni Paschalis. Dictum est ante victimarum post detractionem cori demum temeratarum corium ad sacerdotes pertinere, vel ad dominos siquidem victimae minus sancta forent sin ante corij detractionem temeraretur hostia, corium erat carnis instar, omniaque Cremabantur. Et si1 qua victima post detractionem cori vel reperiretur fuisse lethaliterastecta, vel temeraretur cogitatione temporis locive alieni, quoniam Victima non erat grata Mac-Cepta, corium ejus quoque crematum oportebat ne quid
quam inter victimas sanctiores, Sc minus sanctas differebat: nam quae victima sacrificata fuisset alieno nomine, tametsi nihil proderat dominis, at quoniam eadem grata&accepta erat, CJus corium pertinebat vel ad sacerdotes, vel ad dominos sic, ut ante disseruimus. Sin ante sanguinis aspersionem victimae
detraheretur pellis , ea porro non zCmCrarCtUr. X. Haec igitur erant comburenda . caro sacrorum contaminata, residua, temerata item fertum sacrum si contaminatum fuerit, si temeratum, si residuum di hostia pro delicto siquis eam animi dubius obtulit, tum ante sanguinis aspersionem pro certo comperit se nihil deliquisse,i volucris hostia pro peccato dubio M calfiries Nazarari puri des arboruit praeputia, . admista vinea semina. Et si quid erat ejusmodi, quod comburi non soleret, uti liquores vel ex arborum praeputiis, vel ex admistis vineae seminibus expressa, id humandum erat.
x Cafaries Nararat. De hac Num. c.
. 18. ita praeceptum est. Tunc vadetur Nazaraus ante ostium tabernaculi fae- aeris casarie consecrationissua : tolletque
omlis eius, ct ponetsuper ignem rimes βρρο itus sacrificio ac corurn.
rborum praputia Hac de te explicatum est iact. . ad art. . cap. F.
Admissa vinea semina. Hac de re diligenter explicatum est ibidem. XI.