장음표시 사용
361쪽
men sorti craticula coquendi cum nomine fertiloquendi sartagine, cetera horum similia. Jam interdictum fuisse ne de sacris susciperetur aliena cogi m. tatio, pauid post explicabitur. Quare si quam Victimam mactaveris alieno nomine, si deferto plenum pugillum prudens imprudens alieno nomine dempseris, reliquaketiam Operationes suo nomine perpetrari oportebat. Immo etiam si inter immolandam hostiam Sc excipiendum ac trans Drendum sanguinem animum ad nomen alienum applicaris, porro per DPersionem sanguinis animum institueres ad recte cogitandum opus erat. Quod autem hostia pro peccato, cognus Pasiachalis a ceteris hostiis ac peccatoris a Zelotypiae fert a ceterisci fertis differrent, haec causa fuit, qubdin his explicandis aQ- curatismuria sit sanctae Legis diligentia. Nam de hostia pro peccato scriptum videmus, Et immolabit eam in hostiam pro pec λυ. . n. cato , cu)us loci ea vis est, ut immolatio juxta atque reliquae ejus operilliones nomine hostiae pro peccat perpetrenturi: Sublicitur autem 'Pro peccato seu , cujUS ista sententia est, ut Ibid. v. 31. hujus illius peccati nomine mactetur hostia pro CCcato. Ad -djtur, Et expiabit eum , cui verbo haec est subjecta Vis piacu Ibidem. Iuni istud offerentium nomine fieri oportere jam de Agno Paschali in Lege est, Facias Phase Domino Deo tuo, quod qui Deut. 16. r. dem hoc sibi vult, omia em ejus operationem nomine Phaseesse oportere: Quod autem de eodem scriptum idem US, DI Exo. 1.27.
cetis : Victima Phase of item hoc significat, nomine Phasio mactari oportuisse. At si vel ipsius, vel Oifferentium mutaretur nomen , temeratum fuisse. De ferto autem peccatoris scriptum legitur, ' uia oblatio pro peccat es, crae fert mu this . it. lieris in suspicionem adulteri vocatae scriptum in Lege habemus, 'ia sacri cium zelotypiae est, quod utrumque e spe Nis, , , dctat operationes illorum nomine faciendas es. omnes. Hostia pro peccato si mactaretur nomine cujusvis aliu ho Iv. stiae nomine holocausti nomine hostiae pro delicto , nomine hostia pacificae, temerata fuerit, ut ante disseruimus sin immolaretur nomine profanae bestiae, crat illa quidem legitima, at osterenti nihil proderat.
III. Qui et oblatis, c. Textus hic incn- a1 ι idem laudatur emendat in edit/dose laudatur in editione Polio parvi anna 4 ne holi magni.
362쪽
3io TRACTA Tusci VII. v. Nam hae quasi per manus tradita fuit doctrina commutata
sacris sacra temerati quidem, non item commutata sacra profani S.
vi Sin immolaretur nomine peccati alterius ut si victima de comeso adipe oblata mactaretur de comes sanguine, temerata fuerit. VII. Sin mactaretur nomine hominis alterius, qui deberet item pro peccato hostiam , vel hostiam illam pro peccato haud statam, nihilo secius temeraretur.
viii. Sin autem immolaretur nomine hominis alterius, qui deberet holocaustum , haec si domino nihil prodesset, at certe legi-Zες. . s. ima foret Est enim in Lege Et expiabit eum , non item pr*ximum ejus, qui aeque ac ipse hostiam pro peccato debeat. IX. Si mactaretur nomine hominis emortui, legitima foret illa quidem, sed nihil profuerit: etenim mortuorum expiati nulla est. Si mactaretur nomine hominis ejus , qui omnino victimam deberet nullam, neque hostiam pro peccato, neque holocaustum, nec quidquam aliud, Hegitima foret ideo, quod ille fortassis homo victimam debeat aliquam, sed ignorat. X. Jam si quis victimam immolaret nomine proprio, idemque inter immolationem animo cogitaret se sanguinem ejus sparsit rum nomine alieno, sane victima temerata fuerit fas erat enim per unam Operationem cogitare de operatione altera. Id igitur cogitasse inter immolationem perinde erat, ut si idem hoc cogitasses inter sanguinis aspersionem, adeoquC Ictima temera ta foret. xi. Agnus Paschalis, si per immolationem ejus nomen aliud cogitaretur seu nomen alterius victimae, seu nomen bestia profanae, utique temeraretur. Est enim in Lege, Et dicat Viax δ ' 7 mndia Phase eis Domino, ita reserat siquidem immolabatur suo tempore, hoc est, decima quarta die Nisan. Etenim illa die si mactaretur quamVis mane, atque mactando nomen aliud cogitaretur, haud dubie Paschalis Agnus temeratus fuerit sata extra tempus immolaretur Agnus Paschalis non nomine suo,
tamen erat legitimus rursum si non mactaretur nomine domini sui, perinde erat, ut si suo tempore careret domino, adeoque temeratus foret.
xii Agnus Paschalis si mactaretur nomine suo ad decimam S
363쪽
quartam diem is an ante meridiem , temeraretur quippe quod tempus non egus erat proprium: sin agnus anniculo naajorra omine Paschalis Agni mactaretur suo tempore item .esiae victima si Paschalis Agni nomine mactarentur etiam post meridiem, tam 'ia erant legitimae verum enim ad solvendam dominorum obligationem nihil conducebant.
Si quando nomine hostiae pacificae mactaretur hostia Eucha I XIII. ristica, domino proderat contra,si nomine hostia Eucharisticae mactaretur hostia pacifica, nihil proderat domino causa est quod hostia Eucharistica eadem S pacifica vocetur pacifica autem hostia non vocetur item hostia Eucharistic a. Holocaustum si mactaretur nomine hominis Dus, qui secris XIV. cium deberet nullum, nihil domino profuerit, ut quod non erat mactatum domini sui nomine. Nam si hic, cujus nomine holocaustum fuerat immolatum, nihil e)usmodi debebat; at certe fieri non poterat, quin piaculum Deo deberet aliquod: nemo enim Israelitarum est, qui non aliquando contra aliquod praecipium jubens fecerat. Si mortu hominis holocaustum immolaretur nomine homi V. nis alterius, ad solvendam obligationem hujus alterius domini
valeret , quippe quia superior ille desierat post mortem esse
victimae domin US. Agni illi duo Pentecoste sacrificandi si mactarentur nomi v I. De arietum, ad solvendam Ecclesiae obligationem neutiquam valebant. Quod si quis revera putaret eo esse arieteS, atque nomine arietum mactaret, ad obligationem Ecclesiae solventadam valerent eb, quod per errorem facta mutatio fuiti t.
Hominis leprosi hostia pro delicto si non esset immolata suo . xvit
nomine, si non inspersi fuerint ejus sangum e pollices, oportebat adhiberi libamina nisi enim libamina adhiberentur, haec hostia sacrificaretur instar hostiae spontaneae' atqui hostiam pro delicto sacrificari ritu hostiae spontaneae non licet. Agnus ille cum manipulo spicarum sacrificandu si non ma vitrctaretur suo nomine, erat ejusfertum libaminum non duae sita
milaginis decimae, sed veluti cunctarum hostiarum sponta-
364쪽
3I TRACTAT uc VII. nearum hina decima: id adeo quod hic debitum non exolv bat. Et sacrifici jugis agnus si non mactaretur a nomine, cum o non item, ut cum reliquis sacrificiis jugibus duo ligni se camenta ferebantur in altare id, quod hic itidem debitum sacrificium juge non exolvebat , sed cunctarum hostiarum
esies. Agni illi duo Pentecoste sacrificandi si non mactarentur suo
nomine, si mactarentur aut ante tempus, aut post tempus S sanguis eorum spargeretur, SI comederetur caro , tametsi non valerent ad Obligationem Ecclesiae solvendam. Quod si fibbatum thaberetur, non spargeretur eorum sanguis quanquam si inspersus est et gratus fuerit eatenus, ut Vesperi etiam Xta adolere licCr t.
XX. Similiter Nazaraei hostia pacifica si non mactaretur suo nomine, licet domino nihil profuerit, nihilosecius comederetur per diem ipsum δί insequentem noctem. Atenim panis C adhibebatur nullus. Similiter Nagarari hominis leprosi hostiae pro delicto, quae non fuerint immolata suo nomine, tametsi nihil profuerint dominis, nihilominus comedebantur.
Axet Ι om est ante sacrificium , quod per aliquam e qua-QV 0δ' η F tuor operationibus cogitares ficturum alieno loco, teme-
faciorum , ratum est scilicet, at non elle abominandum quod autem do quibu cogitares facturum alieno tempore Did vero abominandum
muli Q esse. Etenim Ita re erat 1 cum Illa cogitatione de tempore
variae cogi alieno suscepta nulla conjungeretur alia cogitatio : sin autempta. sis in hostia pro peccato, Vel in Agno Paschali mactando suscipe-ciperentui retur de tempore alieno cogitatio , ac cum ista confunderetur δί cogitatio vel alieni loci, vel alieni nominis, victima temerata foret quidem, non item abominanda. Exempli causa, si quis victimam immolaret, ejusdem sanguinem exciperet, tranS- ferret, Sc altari inspergeret, idemque aut per has quatuor dein Cep Operatione perperam de tempore cogitasset , aut per unam duntaxat ex his operationibus porro autem per reliquas operationes , vel rectam ac legitimam, vel omnino nullam
XX. Hostia pacifica. Hac de re Num. 6. vcrsura . ad vellium I 8.
365쪽
DΕ ΔΑ cli 1. TEMERAΤIS. I cogitationem suscepisset ista quidem abominatio fuerit' si
quis autem inter immolandam victimam de asieno tempore cogitasset, idemque inter finguinem aut excipiendum, aut transferendum , aut spargendum cogitasset de loco alieno: itemque si immolanda victima cogitaret de alieno loco, 3 vel excipiendo, vel transferendo , vel aspergendo sanguine cogitaret de alieno tempore, non erat victima abominanda, sed temerata Similiter Agnus Paschalis, 3 hostia pro peccato si mactarentur alieno nomine, atque inter excipiendum , Cltrans rendum eorum sanguinem cogitatio de alieno tempore susciperetur, contrave mactandis ipsis cogitaretur de alieno tempore, δί eorum excipiendo sanguine, transferendo, aspergendo cogitaretur denomine alieno non ea abominanda, sed temerata forent. Nec ver,dissimilis erat avium fertorum ratio. Etenim nulla prorsus erat abominatio nisi sacrorum illorum , quae redderentur illegitima per cogitationem de tempore alieno susceptam , cum qua a principio ad exitum non es et Confusa cogitatio de alieno loco neque porro confusa fuisset cogitatio de alieno nomine, si tamen sacra essent ejusmodi, quae per cogitationem alieni nominis etiam illegitima fierent.
Si quis aut per aliquam e quatuor operationibus atlζ per Om II. nes deinceps cogitaret primum se ex sacro ad comedendum apto particulam magnitudine aequalem oleae comesurum extra atrium S deinde ita tueret apud animums tantundem come surum die postero contrave primum cogitaret se istius modi particulam comesurum die postero, tum animo Constitueret se tantundem comesui tam extra atrium item si principi b cogita re se particulam parem magnitudine dimidiae oleae comesu rum extra atrium, deinde cogitaret etiam se tantundem die postero comesurum, contraVe primum Cogitare so p Irticulam 1 nagnitudine dimidiae oleae parem die postero, postea animo proponeret se tantundem comesurum X tra atrium, sacrum hoc esset non abominandum, sed temeratum. Sim liter si facto adolendo cogitationes ejusmodi confunderentur inter se, sacrum erat quidem temeratum , non item abominandum. Si quis particulam magnitudine dimidiae oleae parem come ii dere alieno loco , vel adolere cogitaret, idemque parem ole: e
366쪽
re, seu adolere cogitaret, haec quidem abominatio erat. Nec vero quidquam referebat utrum de particula magnitudinem olea integrae exaequanti prius, an posterius cogitarit nimirum ubi merit particula, quae magnitudine totam CXaequaret oleam, non habebatur ratio particulae magnitudine dimidia in
IV. Si quis primum de una particula magnitudinem dimidiae
oleae adaequante susciperet cogitationem alieni temporis, cdeinde de altera particula item magnitudinem dimidiae oleae adaequante susciperet cogitationem alieni loci, tum etiam de particula tertia itidem magnitudinem dimidiae olivae adaequante rursus cogitationem alieni temporis susciperet, ista quidem erat abominatio. Item si primo de una particula magnitudinem dimidiae oleae adaequante cogitationem alieni temporis susciperet, tum ad alteram , quae magnitudinem oleae integraradaequaret paerticulam , applicaret animum ita, ut de dimidio
ejus cogitationem alieni temporis, S de dimidio cogitationem alieni loci susciperet, ista vero abominatio metit. V. Si quis sanguinem inferiori aliaris parti inspergendum cogitaret inspergere parti altaris superiori, contrave superiori altaris parti aspergendum cogitaret aspergere partialiaris inferiori, aut suscepisset cogitationes harum similes, quae, ut superius
disserui, sacra non temerabant, accum hisce cogitationibus cogitationem alieni temporis conjunxistat, haec quidem abominatio erat sin autem cum superioribus illis cogitationibus
cogitationem alieni loci tantum conjunXistet, sacrum erat temeratum quidem, non item abominandum.
Si quis sanguinem superiori altaris parti aspergendum cogi taret aspergere die postero parti altaris inferiori, contraquet sanguinem spargendum inferne cogitaret spargere superne die postero si sanguinem intra templum spargendum cogitare caspergere aliari exteriori die postero contrave sanguinem CX-teriori aspergendum aliari cogitaret spargere intra templum die crastino, sacrum id, de quo cogitatio temporis alieni sus cepta fuerat, non abominandum re tamen sindenim propter spargendi sanguinis locum cogitatione mutatum, sacrum
Crat te moratum , abominandum non erat. Hic nobis, quoniam in his disputationibus posuimus, si sanguis alieno loco
367쪽
nc SACRI Q TEMERATIS. Is aspersus fuerit, perinde fuisse, ut si loco essEt aspersus suo
fortasse sic occurretur. Quid igitur causae erat, quod cum cogitaret aliquis sanguinem alieno loco aspergere die crastino, sacrum tamen non abominandum foret Nempe quia sanguis alieno loco aspersus si victimam reddebat legitimam , attamen Don reddebat esum carnis ejus licitum. Sed si quaecunque sanguinis aspersio esumaea nis non reddebat licitum, ea si quando illam extra tempus facere cogitares, sacrum non em ciebat abominandum. 'apropter haec altera Cogitatio temporis alieni victimam istam non efficiebat abominandam. Si qui ctim demeret e ferto plenum pugillum, cogitaret de an
tempore ali no non item cum thus ex eodem tolleret: On- trave de tempore alieno cogitaret cum tolleret e ferto thus, nouitem cum ex eodem plenum pugillum demeret, omnino fertum erat temeratum sedenim abominandum non erat donec ea cogitatio duraret per rem omnem, quae fertum essiciebat licitum ea res erat plenus ille pugillus simul cum thure: Oportebat igitur ut duraret ea cogitatio, vel interea dum ferto demebatur plenus ille pugillus tollebaturque thus, aut dum utrumque vel in vase sacro imponebatur, Vel transferebatur, vel spargebat Ur.
Si quis inter adolendum plenum illum pugillum e ferto dem VII .ptum cogitaret ejusdem ferti thus adolere die crast ino, haec
quidem abominatio non erat neque enim inter adolendam sacri partem unam altera pars ejusdem sacri item adolenda reddebatur abominanda. Et si quis ferti pleno pugillo seorsim adolendo, vel adolendoseorsim ferti thure cogitaret se postero die comesurum esse ferti reliquias sane fertum erat temeratum, abominandum non erat, eam ob rem quia non reddebatur abominandum fertum per dimidium ejus rei, qua fiebat licitum. Si quis autem inter plenum pugillum ferti seorsini adolendum cogitasset thus ejusdem ferti seorsim adolere die postero idemque 3c adolendo thure rursus cogitaret reliquias ferti die postero comedere, hoc utique fertum abominandum foret , quippe cum hic ferti sacrificandi tempus cogitatione
VI. Victimam istam. Hoc loco mendo in naturi . emendat legitur apud
se legitur apud editionem in Foliola V 4 ditionem in Iolio magno ny nata,
368쪽
tantum, quanta est sesama, idemque tunc ipsum cogitaret se postero die de ferti reliquiis item comesurum esse portionem magnitudine aequalem sesamae ac sic deinceps plenum ferti pugillum simulac thus consumeret cogitando usque de alieno
temporet, fertum omnino temeratum erat, sed non erat abominandum. Nam si per consuetudini m licebat portionem ferti comedendam comedere particulatim, at certe portionem fert adolendam adolere particulatim consuetudo non permittebat. Fertum igitur jusmodi habebatur itidem, ut si demptus ex eo plenus pugillus omnino non adolere cur. x. Si quis seu deferto peccatoris, seu de ferto Zelotypiae super quo fuerit positum thus, susciperet cogitationem alieni tempOris prius, quam sustulisset e fert thias, fertum hoc temeratiam quidem, non item abominandum foret sin au tona post sublatum thus cogitationem alieni temporis de ferto suscepisset, fertum abominandum esset utique. Si ferti reliqui te minuerentur tum cum demptUm exeo plenum pugillum necdum adoleveris, indeque pleno illo pugillo adolendo cogitationem alieni temporis suscepisse , dubium Crat, utrum ad rationem abominationis fatis essent constitutae ferti reliquiae, atque adeo abominandae forent, an non fuerint satis constituta reliquiae,proptereaque nec essent abominandae
ART. I. In sanguinibus Iavis minus
EX quocunque sanguine, qui quidem fuerat altari exte
riori aspergendus, si modo prima fieret aspersio cum rectaiςx XyςUO cogitatione tametsi secunda S porro reli Quae aspei siones con- pergendus tinuarentur cum si scepta Cogitatione aut alieni nominis, aut ali ni loci, aut alieni temporis, nihilominus expiatio legitima fuerit, grataque victima. Quod si cum alieni temporis cogita fuisse loci, tione fieret a persio prima S aspersiones reliqua: porro perfisah ih , cerentur cum cogitatione alieni loci, ista q iidem erat abomi- qui fuerit natio. Fuit enim prima aspersionum praecipua. At vero CXOm-re q.hau, ni sanguine , qui sciit altari interiori aspergcaadus , quoniam interiori sanguinis ejus, Ut ante posuimus, aspersiones singulae singulas invicem requirebant, si aspersio vel una minus recte fieret cum
369쪽
nes reliquae, Victima tamen es t temerata.
Si quis prima sanguinis hujus posterioris asperia One facienda II.
de tempore alieno cogitaret, ab hac cogitatione est .iret reliquis faciendis a persionibus: Et si quis aspersiones rite fecisset cuncta praetcr CX tremam nempe si per extremam demum aspersionem de alieno tempore cogitarct sacrum omnino Crattemeratum' non Crata ui Cm abominandum, nisi de tempore alieno cogitaret' per aspertiones omnes, quia enim Omne proxima Sc eadem aspersione ducebantur.
Et digito intingendo in sanguinem hostiarum pro peccat m. earum , quarum sanguis in Sal ctum infertur, item hostiae fieri potCrant abominandae nempe cum sacer cos intingendo digito in sanguinem de alieno tempore cogitaret, perinde fuerat, ut si sanguine spargendo cogitasset idem. Si sacerdos nati ioconsistens de hostiis pro peccato in an iv.ctum inferendis cogitationem alieni temporis susciperet, modb cogitatio spectaret eam hu)usmodi hostiarum rem villam opus
erat intra templum fieri, sacrum non erat abominandum.
Sin autem cogitatio spectaret tale quid ex huiusmodi hostiis v. quod extra Sanctum rite fieret, sacrum abominandum utique foret Ut si consistens in attio ita diceret En eo macto hostiam ea mente, ut sangumem egus spargam die crastino , quoniam aspersio sanguinis antia Sanctum fiebat, sacrum non erat abominandum sin consistens in templo diceret En ego spargo sanguinem a mente, Ut reliquum e)us crastino demum diecstundam , nihilo magis sacrum erat abominandum , O , Ubdintra Sanctum cogitationem alieni temporis susceperit de ejus moCli re, quae fierct extra sin autem consistens in atrio maci aret hostiam, id inque id temporis cogitaret se crastino demum dio reliquum sanguinis effundere, aut adolere exta, acrum abomi, an dum for Ct scilicet quia enim extra Sanctum cogitationcm alieni tempori suscepisset de ejusmodi re, quae extra Sanctum fiebat. Omnino hostia Eucharistica reddebat abominandum Scia- vinem, qui ei adhibebatur verum enim panis ille liostiam Eu-
II., Per si persones omnes. Iaec ulti ni tionem in Folio parvo : Xtat alud edi-
vox omne 'ri 2 iserta ur apud edi rionem in Folio magno.
370쪽
cla aristicam non essiciebat abominandam vicissim ut si mactans hostiam Eucharisticam cogitaret se crastino demum Levesci ejus carne, anguinem spargere, exta adolere, victima simul panis abominanda erant sin autem cogitaret se crastino demum die comesurum este panem ejus, panis erat abominandus scilicet, at certe non erat abominanda hostia Eucharistica
VII. Et duorum illorum, qui ad Pentecosten immolabantur,agnorum erat idem jus in panes duos simul una cum ipsis offerendos si cogitatio temporis alieni susciperetur de agnis, S panesqUOque. rant abominandi at si facerdos cogitasset se crastino demum die comesurum esse paues, panes quidem abominandi forent, non item agni. Et sacerdos si inter unam e quatuor operationibus cogitasset se ex hostiae carne particulam olivaena agnitudine parem crastino die comesurum una cum pane, omnino panis erat abominandus; verum hostia Eucharistica, aut aoni illi duo non abominandi erant. VIII. Si inter adolendas illas, quae ad panes propositionis erant appositae, acerras thuris duas sacerdos cogitaret se postero die comesurum esse panes propositionis, panes erant abominandi. IX. Si mactans duos illos ad Pentecosten agnos cogitaret se postridie unam e duabus placentis comesurum, ambae erant abominanda .
Et sacerdos 1 thuris acerris duabus adolendis cogitaret se crastino demum die comesurum alterum ex duobus panum propositionis ordinibus, ordines erant abominandi ambo.
xi. Similiter si cogitationem alieni temporis suscepisset de aliqua placentarum ad hostiam Eucharisticam, vel adfertum in clibano coctum pertinentium , cunctae placenta erant abominanda .
xii Sin vel ex duabus illis placentis altera, vel ex duobus illis placentarum ordinibus alter, vel ex placentis ad hostiam Eucharisticam pertinentibus una seu ante, seu post sanguinis aspersionem contaminata fuerit, illa placenta sola, vel ille placentarum ordo solus erat interdictus, d quod remanserat purum,
XIII. Si sacerdos uno ex duobus agnis sacrificando cogitaret se debiliis illis, qui adhibebantur panibus crastino die comesurum