De natura hominis, graece et latine. Post editionem Antverpiensem et Oxoniensem, adhibitis tribus codd. Augustanis, duobus Dresdensibus, totidemque Monachiensibus; nec non duabus vetustis versionibus latinis, Cononis et Vallae, denuo multo, quam ante

발행: 1802년

분량: 547페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

391쪽

nescio, fructuosum esse te nobis velis. Quanquam enim femulti, quam ego . aetate majorem, tamen infe jam feneae consulo. Sed ad discendum , quod oseus est , nulla mihi aetas fer videri potest quia, etsi enem magis decet doceres, quam discere, magis aine discere, quam quid doceat , ignorare. Quin i lia quaestione nihil habuit Hieronyinus , quod liquido respondere vellet sed se ipsum excusatum habens, refudit tantae dubitationis, si non onus, at saltem invidiam. Nondum enim tunc temporis obtinuit expeditissima

totius difficultatis decisio, quae postea adeo plurimis placuit, quod Anima creando infunditur et infundendo creatur. Pag. o. εκτικήν ὐην ἔ is proprie de iis dicitur, quae solum habent ιναι seu esse. Unde Sexto Em . vocantur ψιλαιεξεις, prorsus inanimatorum forma p. Themist in lib. I.

μένοι καί που μ ἐν εἰναι νουν, που δε ψυχὴν , που δε φύσιν , που ibid. περι το δογμ α τουτο διεχθησαν Nihil error magis varium et multiforme. Proinde minime mirum, si in metempsychoseos enarratione ejusdem patroni parum Consentiant. Prae reliquis urbanus videtur Em edocles , qui felicissime edes re animabus illis putat, quae ab homine

Scit tune sibi beati videntur homines, si leonum ritu omnia depraedari possint, et demum, tanquam re bene gesta, lauro redimiri. Et par est credere, sudem studia vel mortuis superesse. At vero haec plus quam poetica metamorphosis animarum etiam Judaeos Ervasit, adeo, ut quibusdam verisimile visum Pythagoram ab illis edoctum. Hi passim credere videntur, animam Adami, Dauid deinceps, et laridem Mysiae adaptari. Ne Dirano primum pro delirandi, quo gaudent, privilegio ita Censent tiluru distas. Ante Domini nostri secula ea inoleverant unde Matth. 4. interrogantes audimus de Iohanne antista, utrum Elias fuerit, an Ieremias, an altu propheta. pag. 3. Γαληνος , Haec in libro C, citato inusnire licet. pag. 36. σπόγγος γουν ἐλπιωολὼ Reii istam aliquatenus ita sohabere, experimentis subinde repetitis comperi. At vero liquores utcunque commissos denuo secerni posse, docu-

T. IV. p. 8έ. Locum proalinunt de simia non reperi.

392쪽

mento erit quotidiana eorum praxis, qui ut generosiores spiritus inter vini vapam et doliorum faece delitescentes felicius Eliciant, quam copiose affundunt et ita Alembico subjiciunt. Pag. 7. Do vetri J Hanc de somno instantiam non ideo

adducit, ut Xinde Conficiat, animas corporis CommerCio, licet illic diu Ersentur, exemtas liquid Em bruta somniare constat sed quod tunc temporis Ἀσπιζε το μέλλον και τοῖς Pag. s. το στοιχεῖον Elementa, minima naturalia, sive

ρο ἐλαχιστον του συγκριματο τῶν ρύμ ούτων, Cum Aristotele

agnoscit Nemesius. Habeant itaque sibi veteris nuperique commatis Epicurei naturae minimis minora istas scit. quas somniant atomos et xinde infinitos mundos partu-xiant. Hoc quippe ipsis solonia est, ut postquam ab aliis

sobrie dicta suis mendationibus contaminavere, OV amphilosophiam so adinvenisse iactitent. Quin et idem e-

melius Pernegat των μισγητων τι στοιχειω ακρατον και ἀνεπίμικτον

ε. ναι. Cum ergo deinceps crassiore filo elemoniorum in se invicem permutationem exsequitur, non des sinceris et impermixtis elementis disputare intolligendus est, sed quae in hoo rerum aestu turbida et confusa sub sensum cadunt. Ρag. 67. κατα δε ανοδον Haec rectius intelligi possint, si modo quatuor elementa per qualitates symbolicas inviCem conjuncta Circulo inscribantur, ut demum coeant ita enim fiet, ut hic asconsus et descensus, prioritatis et Consecutionis ratio oculis subjiciatur. pag. 69. 'Αριστοτελη. Haec omnia ad Aristotelis mentem describuntur et CCurrunt Meteor. l. I. . .

ibid. τετραφαρμακου Duae tetrapharmaci species, alia in medicamentum cessit et μυστ ιον dicebatur. Constabat autem quatuor simplicibus, Gentiana, Aristolochia , Baccis lauri, et Myrrha, aequali pondere commistis. Tetrapharmacum alterum, emplastrum seu unguenturia quoddam est, βαι σιλικον dictum. Constat vero X era, pice, resina, sebo, aequali quantitate inter o mistis. Ad posterius respexisse videtur Neme ius, quandoquidem Constat Galenuanita fecisse, quando instantiam hanc in hoc ipso negotio adhiberet. Commentariis enim suis in Hi noo de Nar. Hom. ait, in corpore nihil ess sincerum veluti medicamentum tetrapharmacum; neque Ceram, neque Picem, neque resimam, neque adipem esse.

393쪽

Pag. o. Πλατωνι δοκεῖ Haec reperire licet apud Platonem in Timaeo. Et quidem si mechanicum et Cernentarium velimus terrarum orbem, Cur non potius ejusdem fabricam, quae ex partibus justis commissuris exacte sibi invicem Coeuntibus firmatur, expedimus, quam uncinulis hamis atque striis conflari eum somniamus Rectius Gerte dixerimus, quod Plato voluit, Deum Optimum Maximum γεωμετρει , Geometram et Peritum ArchiteCtum agere, quam indoctum aliquem fabrum, qui circino et libella inlapor habitis, ignis lapidibusque rudibus et temere congestis, domum suam brevi ruituram exstruit. Certe quisquis sales in cubos, octae dras, o decaedras eici certissima lege concrescentes viderit, non a vero abhorrere dicet, rerum stamina fixum istorum principium referre, eique ceu subtegmini configurari. Pag. Ι. οξυτητα, μανοτητα, κίνησιν Si in re seria nugari expediret, facile esset comparationem instituere Cum primo, se undo, tertioque Carteilii elemento. Sed nostrum non est somniare philosophiam. Pag. 3. πρ μωυ ris Idaeo a S. nunc primum addita

sunt.

ibid. Ἀπολλιναριος In hac sententia author lib. Sapientiae

C. II, 8. κτίσασα τον κοσμιον ξ αμορφου λης Sic et Philo:

more δε γαρ ἐξ αυτῆς τακτος, ωποιος , ψυχος et C. Sic et Nyssen. in per se dierum ἐνεργειαν μἐν ουπω ν, εν μάνη δυναμει oεἰνα ειχε. Quibus succinit Augustinus lib. I. de Genes et Coni Mani Ch. Prima materia facta est confusa et informis, unde Omnia ferent , quae distincta et formata sint. Pag. 4. ιτ τοκρατου εἰρηνμ ενα I ricii in libro περ φυσιοσ

ibid. ἔξ αν αυτοι πειρωνται J Argumento non dissimili utebatur Themistocles , ut sibi primas partes in pugna navali apud

Salaminem assereret.

pag. 6. iv Στω- Quae sequuntur, apud Plutarchum περὶ

τα αρεσκώντων et C. ih. . reperire est quae etiam paullo aliis a Diogene Laertio lib. . expli Cantur.

ibid. οργανα μυτου Non uidet consitori, authori nostro, cum do homine scriberet, aliquid humanitus accidisse, hoc est, in re lubrica cum medicis set anatomi Cis paene universis lapsum fuisses. At vero quis apologiam instituet,eXcusatumque Praestabit ma gnum Cari sitim seculi istius aliquando merito suo, a pius vitio ostro, oraCulum, qui, Cum glandulam pinealom animae sedem esse jussisset,

394쪽

nervos ad ipsam pertingere et illis specios sens bilos dosor-xe, non fin Tit modo, sed et conibus expressii , quin otvalvulis instruxit, ut in tractatu de homino videre est Et Jhoc est temeritatis eorum specimen non praetermittendum, qui animalia omnia machinas esse volutis pariam si quidem est operationes, qua naturales, vitales aut animales, jejune, et, si vera dicenti venia habeatur, pueriliter expedire, nisi etiam in iis proprio ex ingenio plurima confingant et plendide mentiantur. Pag. 77. νειμ α Definitio Stoicorum est, si habetur apud Diogenem Laertium, apud quos phantasmata inania animalium rationalium dicuntur λογικὰ et ab νγεμ ονικῆ de -

Pag. 78. Ἱππαρχοs Hi parchi, ne non aliorum aliquo philosophorum sententiae de visionis natura ex Plutarcho asse-

leno laudat, habentur lib. Io de usu partium. Sed non fatis observasse videtur summus illo medicus distantias re-riam visarum ab angulo, sub quo obje Cta Cerniantur, Oti imum dighosci. Interea tamen ex eodem Galeni loco observare est decussationes radiorum et eorundem Configurationes, Cum per rimam in locum tenebricosum admittantur, illius seculo satis notas quanquam eselerrιs aliiques optici multum in eo experimento, tanquam suo, sibi plaudant. Pag. 79. μέρα τοιουτον οργανον Rectissime author noster censet, solem, ut et alia lucida, aereo systemati vim imprimere, quae longissime tranat, dono a Corpore opa Co istatur; quod Chryyi nus explicat: -βακτηρία του ταθεντοσάερος το βλεπομενον κναγγελλεσθαι. Quod autem ait, sensum tunc objecta sua discernere per lineas rectas, admitti Prorsus debet, quatenus non solum in visione directa, sed et reflexa et refracta ad lineariam rectarum ego omnia X-pediuntur. Corpora enim sphaerica in Convexa, OnCR-vave utCunque delata se habent, ut tangentes rectae Attamen fortasse motus ipse Eris illuminari circularis omnino est, illi similis, qui in aqua cernitur, iam lapillus

stagni medio immittitur, scit κυματουσθαι κατα κυκλους ξλοῦς

Θραs, τη πληγεις ης λίθον , ut Plutarchiis x rem effert. pag. a. του ἀριθμου Non se moriam modo sed et rationis usum postulat numerandi potestas. potissimo enim observat Ar tot seCl. 3. Prob. 6. ανθρωπος αριθμεῖν μονος πώt T. II pag. Oa. D.

395쪽

σταται τα αλλων ζώων. Unde merito exinde indicium sumitur barbarum gentium, quarum aliquae, quod de Americanis dicitur, non ultra octo, alii non ultra quatuor u- megando Pro Cedunt.

ibid. 11ττον δια δεου Refractio radii luminos in Urome aqua se habet, at Culum Ponente artesio, ut 3 ad 4. seu potius 87. ad so. In orem e vitro, ut a. et 3 si Aenio, o fides At supputanto ruditissimo nostrat D. ναctoo Barroω, Theol professore et in mathesi versatistimo, ut 3 ad s. Pag. 3. το si Ἀρωντες P me Satyro ignem deosculante notissimus os apologuS. Pag. 4. Θαλασση την κωπην L Cave censeas authorem Hostrum existimare, refractionem non haberi, nisi in aquis agitatis Rationem hic reddit multiplicis et repetitae inflexionis, quae inter remigandum fluctibus subinde motis apparet eis solet.

ibid. υκ ἐς τουτο διαμαρτη α της οἰμς' Haec eousque exterimit Epicurus , ut errorem uisem sensibus amoveat unde

pro singulari suo stupore sibi primum in animum induxit et deinde aliis persuasum voluit judicia rerum in sensibus

poni. Timuit quippe, ut verbis Ciceronis tar, ne funum visum esset falsum, nullum effet verum. At non adeo Epicurus solicitum se habere debuit, ut veritato in stabili-Tet qui propositionum contradictoriarum alteram aut eram aut salsam esse pernegat et proinde universas ratio- Cinandi leges et omne mentis judicium funditus tollit. vid. Cic. l. a. de Nat Deor. Pag. s. καὶ γλώττας καοῦον re ἐν τυ, αλλων αἰσθητηρ ου διπλοῖν JUt sensoria duplicia proharet, duas linguas nobis largitur author noster, o pigio itide in gustandi munus subrogata, quod Arist auspiciis factum , qui lib. a. de partibus ani,

alium, d lingua ait: δῆλον ἐπὶ ταυτης, φαμετρει ἔσχισμένη. Galenus certes γλωττίδα gustus Ilibus submovet, et tibiarum lingulis Equi parandam Censet. Sed haeci υπερβαλλουσα της φυσεως κηλπινία, quam in tactu desiderat author no siser, setiam in isto sensu luculentius cernitur, nervis fere omnibus per Conjugationum paria in utramque artem Corporis distoributis, ut cum e latere altero sensus motusve defecerit, saltem ex adve sa parte retinexetur; quod in paralysi o hemiplegia passim observaro

est. P3g 87. σκληροτητι si γαρ νωμαλία μιχθεισα τραχυτ11τα Nimirum corpora, quae salis et terrae fixis parti Cutis sca- Bb a terit,

396쪽

ANNOTATIONE S

tent, quando caloris ope indurescunt, in rupes quasdam horrentes asperasque facessunt oleaginosa autem pleraque gelatinum quendam lentorem et sandaracinam polituram inducunt. Interim tamen inaequalitate partium remota, quo duriora sunt Corpora, eo rectius poliuntur et accuratissime laevigantur, ut in marmore et metallis videre est. ibid. υτο και η αφηJ Adeo nec tactus ipse fit per con

tactum.

ibid. η ἀκον ου κατ ευθείαν μονον Eodem certe modo vox diffunditur, quo lux, de qua supra egimus, ut scit Circulis subinde crescentibus, motus uni loco impressu quO- quo pervadat. Tamen cum Prorsum tendat et promoveatur, perinde se laabet, ac si rectis semper lineis processisset. Pag. 89. γευςικα ποιοτητες Aristoteles eodem modo recenset lib. a. de anima C. O. Ait oro, exquisitissimam esse nostram gustandi facultatem, δια το αυτην εἶναι φην τινα. X- inde etiam stondit, hominem animal esse prudentissimum. Utinar non eodem argumento et alii uterentur, qui solum gula sapiunt, et quod Quintilianus ait, coquum majoris faciunt , quam hilosophum. Meminerint tamen eundem Aristotelem hos sensus prae reliquis peculiari ignominiae nota inussisse, τι μοτάτου καὶ καλις επονειλους appellans. Addit Gellius nos has voluptates habere Cum sue et asinis Communes, et Hly ocratem venereas volu ta te pro teterrimo morbo, comitiali scit , existimasse. Pag. o. προ γαρ ψοφους Cartilaginem sonis maxime opportunam ostendunt auris ipsus imitamenta Tympana, Deci non fidium testudines, quae asseres, ad lamellarum membranarumve formam attenuatos, Xigunt.

ibid. ασπερ τοῖς αλλοι αἰσθητηρ-ς Res quidem omnino contra se habet. Huic enim soli sensorio nervi accommodantur. Sed cum processus mamilla res sunt mole ampli, et in aliquibus animalibus cavi, molles et reliquis nervis dissimiles, pro cerebri partibus reputabantur. Pag. I. των γρῶν J Suaves odores ab exquisita humorum concoctione oriri dicit, quia, ubi primum in corporibus sermentescunt particulae aereae sive spirituosae, et sulphureae penes quas odorum praecipua ratio), nondum illactvinculis satis laxantur, ut omnino prodire possint cum vero longius processerit illud opus, partesque sulphureae conglomerantur et pro sua ferocia facto agmine prodeunt,

397쪽

sensoria iungunt et Iabes actant unde intermedius status gratis odoribus maxime idoneus. abi d. κρίσεις και συγκαταθεσεις L Haec ad Stoicorum mentem dicta sulit, de quibus vide Gell. lib. I9. . . abi d. 1-ε μώνην - ηθῆ μαντείαν Jon omni Gontilium religione primaria ratio somniorum habita, unde, qui divina Xpetebat monita, in sacrario aliquo dormi hat. Sed Pytha goras, qui ab animalium mactatione etiam in sacrificiis abhorrebat Θυσιαι ἐχρῆτο α ιυχοις, inquit Layrtius; et, Ut ait Nazianzenus , THλίνιμ ο τῖ; Θυσῶν ἀφωσι σατο quanquam alii des integro Hecatombo semel ab eo oblato mentionem notant, scit cum invenisset, quae ratio esset Hy- Potenulae ad reliqua latera trianguli rectanguli. Revera

omne extispicium insupor habuit, solam sibi oli qui Δει

Cicero lib. I. de Divinatione, ipsum augurium comprobasse docet, Deo non Dionen es aes ritus: Por hyrius Ver ait, in sacrificiis usum λεκτορισι και των χοίρων παλωτοκτοις.

Quod ad Judaeos attinet, sacrae legis praescripto magi Sab omni divinationis superstitione abhorrebant, varii Sejusdem generibus accurat ibidem enumeratis. Proinde Celebris in machi habetur historia, qui Alexandrum in Persidem sequebatur cum auspex, interrogatus de iti-Dere, monstrata ave respondisset, si maneat avis, manendum, si volet, procedendum ille sagitta auem dejecit et iratis auspicibus respondit: πῶς υτος μη λὶν αυτου σωτηρίαν προγινωσκων μετειον συμφερον προανηγγειλεν. Certe quanquam duas prophetia seu divinationis species agnoscant Judaei somnium et visionem , ut diserte ducit Maimon in More ovoch. Pari et tamen illo si utrasque explicat, ut Non multum inter utramvis interesse dixeris. Quid sit somnium, dicit, rem notam esse, ut non opus sit aut explicare visionem vero si describit In bion pro hetiae sensus omnes qui fount , et venit influentia illa α- Per facultatem rationalem et ab Ut di unditiar in facultatem inqginatricom etc. Statim vero subjicit locum Genes Is ubi dicitur, fonsi irruit in Abrtihumum quod la

ibid. 'Ω ριγDης Hoc inter phantasiam et memoriam interesse innuit, quod, Cum altera res perceptas nihil enim alias nisi per portas sensuum ad has facultates pervenit novo habitu indutas quasi in scenam producat, altera, prout

398쪽

olim exhibebantur, denuo restituit, sincera et integra

illa se praesentan S. ibid. Πλατων σωτηρία αισθήσεως J IJaeo in Philebo occurrunt, ut et quae de oblivione et re ininiscentia sequuntur. At non ea solum meminimus, quae sensuum internunciis percipimus, sed etiam judicia et ratiocinia de robus amateria remotis 11 mi habita recte autem author nostertia oo o accidensi et quas secundario memoriae transmissa dicit, siquidem suum intelligibilium ideae phantasmatum loco menti objiciuntur. Pag. a. ως το εἶναι Θεον Si in primis notionibus ιναμ νησιν suam Coi rceat, idem fere orit, ac si instinctum dixisset. Pag. 93 των αἰσθησε Hae apud Galesnum habentur in lib. do oculo, si modo Galeni revera sit; nam apud Criticos dubitatu T. Pag. 4. τοιουτο αναγράφει Γαιλ 1νος' lib. de locis assectis c. a. Pag. 6. Ἀην--ο ς ωὶκος Haec non aliter Zenoni imputanda, quam ducibus obui solent quaecunque sub eorum auspiciis geruntur. Revera Chrysiseseus et ejusdem sequaces in praedicta sententia erant. At si fides Tertulliano Cap. 4 de Anima, Zeno in tros partes divisit. Cantius ergo Plutarchus , quom author noster hic fore descripsit, si proponit: ς ωικοι εξ κτα, κερ- φασὶ συνες άναι, et demum animam sic instructam Comparat πολυποδος πλε κταναις,

cirris, cum quibus id animal vicina omnia apprehendir, scommate satis urbano in illos, qui καταληψιν suam subinde inserebant. Eodem modo Diogenes Laertius φασι την γυ-

Pag. 7. 'Αρις οτελης Affectus versari in parte animae irrationali docet Philoso hus lib. I. Rhet. cap. s. lib. . de Anima CaP. . . Topi C. cap. 7. et Topi C. a. cap. . et alibi passim. Pag. 98. καθ ος κινησις Huic definitioni addi solet, quod

motio ista sit cum non naturali mutatione Corporis, Quam κινησιν αισθητην di Cit author noster. In hac του παθους homonymia toti sunt Stoici, qui tanquam morbos et aegritudines affectus omnes aversantur, et perinde esse volunt, tot aliquis illos moderari cupiat, a si velit modice aegrotare et Cum ratione quadam insanire. Eosdem pro Dfectus, quantum Cunque sub pathematum nona in displi- Ceant, sub ευπαθεια titulo libenter amplexantur. Sed so

399쪽

Pag. Io I. Tων ἡδονῶν Haec sere ad mentem Aristotelis dicuntur Eth ad Nicomach lib. Io quinque prioribus capitibus.

Pag. Cet. κατοι Θεον ψωντι J Qui seculi rebus valedixerunt et a laeticam vitam persectionemque ut plurimi loqui amant, ingrediuntur. Pag. Iog. τὴν νην γένεσιν Contra hanc definitionem, quas Picitonis est in Philebo , disputat etia in Aristot Eth. lib. 7. Cap. 3. et lib. O. Cap. a. Sed maxima pars hominum, ii scit qui propter voluptates se in orbem missos Yistimant, qui vivunt ut edant, non edunt ut vivant, hancimordicus tueantur, quidem in iisdem aevum transigunto repotiis Datales notidie celebrant. Meminerint tamen ho sive aenigma, sive definitionem a Pliatono ibid. reddi:

ab ortum semper partus iste fecerit, ne vitalis proles exindes s Queretur.

Pag. O . 'Eπικουοος Eseicurus pro egregia sua inconstantia aliquando summum bonum in voluptate, aliquando in indolentia, scit in hono aut si ante aut in motu collocat, aliquando in εὐθυμία et defaecatis bene sibi conscii animi doliciis statuit. Alibi vero profitentem audimus, fenora intelligere quidem ullum bonum, quod fit ejunctum a delicatis et obscenis voluptatibus, ut Cicero de Nat deoruma. I. Sed revera, quod idem Cicero saepius admonet, illud do indolentia dogma ad Hieronymum Ili hodium tanquam ejus peculium pertinet. Pag. Io . 'Αριςοτελης ' Haec quae sequitur, periodus prius

omissa e MSS. nostris suppeditatur. Pag. O8. τη λύπης οργανον το ςομα τῆς κοιλώς J Fortas rectius subjectum quis dixerit, quam instrumentum. Sed Helmontius , et si qui alii sunt, quibus ita animus est in patinis, ut in ventriculo mentis sedem posuerint, jure merito sensus omnis non modo instrumentum, sed originem sontemque existimaverint. ibid. Γαληγνος εν ,οῦ τριτω . Commentariis scilicet in prognostica Hi Moeratis, do qua re superius egimus. pag. III. ρίζαις δε ιι φλεβεst L Ita similes volunt Plato et Aristoteles , ut laomo ipsis sit tantum planta inversa. pag. 13. δια ελ λομενη μάν ἐκ των, uti sanguinis circulatione

arteriae neumonicae ratiunt X vena Cava, et arteria magna ex venis pneumonicis, utrumque taliae mediante

400쪽

corde. Si addidisset, venas alibi trahere ex arteriis adjacentibus, nihil rectius dici potuisset. ibid. βουλητ- Certa ne exsitanda impuritas e lege Mosaica hinc sequebatur, adeo, ut si quid talo pridio diei 1 ip purim incidisset, in subsidiis summi sacerdotis Sagian

Ceu vicarius habebatur, qui munia ejus obiret. In Christiana ecclesia aliter actum. Proinde Timotheus Alexandrinus in responsis Canonicis, sub conditione tantum a sa-

Pag. II 4. -κφερεται Haec, quae sequuntur, duplici

Hippocratis testimonio freta sunt, et quidem nec satis firma vel his affirmante Coo. Is autem verba haec habet lib. στερι κέρων, δατων, τοπων, sere sub finem nec non in lib. περ γονῆς, quem tamen Galenus Polybi esse ait. Sed fides sit penes authores. Quotidio fere apud nos venae jugulares inciduntur at nulla stori litas exinde sequi de- Prehensa est. Apud veteros quidem inoleverat illa sententia, corpora nostra quasi symbolis a singulis parentum mem laris undi cunque corrasis coagmentari unde via quaedam praetoria videbatur munienda, Per quam ab

extremis partibus stipes is ae deduci possint. Quod autem ait author noster, αναφέρεται γαρ πρωτο μἐν δια περιοδου πολλης εἰς τὴν κεφαλὴν etc. vero non prorsus abhorret vasa

chylifera ecquetian pro psermaticis habita fuisse.

Pag. 13. α δ γυναῖκες Argumentum satis inexpectatum commodissimum autem pro assersenda arbitrii libertate. Pag. II 6 ο δε τένωνJ Tendines sensus sunt exquisitissimi, n- de nulla ratione dici queat, quod τένων si ναωθητος oportet igitur, ut de cartilagines verba hae intelligantur. Voces enim istae promiscue apud veteres usurpari solent. Pag. Iar. δε εανΘη χολὴ - συντελεῖ Integrum hunc para-

graphum legere dignetur eruditus Sylvius , et ingenue dicat quid tandem sentiat de felici suo invento, quo Primum terrarum orbem easse se sperat et gloriatur. Nec poenitebit operae, si, quae etiam de plene renibus, glandulis, aliarumque partium usu deinceps enarrantur,

consideraverit. PAg. 23. εμνη δονευσα με εκουσιο κανακουσίου Quae sequunturdo fontibus actionum humanarum omnino ad Aristotelis mentem Aiguntur, et maximam partem desumta sunt e

SEARCH

MENU NAVIGATION