장음표시 사용
131쪽
Constitutio UNic ENirus propugnata et ag
dum diligimus, qui quod ad Deum referendum es non refert, ct propter hoc ipsum sit malas. Alienissimus est Quesnellus, ut patet, ab agnoscenda in homine potestate, sin E gratiae auxilio, amandi Deum, de quidem am Fe istiusmodi qui omnia agit propter Deum,
quemque Deus remuneratur . Fieri enim minime potest , ut is, qui incapax es ad omne bonum, qui nihil virium habet, nisi ad e vu
nerandum, omnia agat propter Deum , amore quem Deus remuneratur .
Neque talis doctrina casu, vel inadvertentia 1 Quesnello protruditur . sed studio multis Propositionibus inculcatur, ut quam hauserat a Magistris suis Arnaldo, & Iansenio ad posteros, invitis ne quidquam superis, propagaret. Nam Arnaldus parte s. Dissicultatum propositarum Domino Steyaert pag. Is v. de Infidelibus alti ne i non
potest, ut in illi satu ullam exerceant actionem ex motivo amoriI erga Deum, quia ipsorum voluntas plane es a Deo aversa , ct conversa in seipsam et atque adeo quidquid agant, quidquid aggrediantur , quidquid proponant de vita,quampossint optime instituenda emper
recidunt in generalem natura depravationem, qua sibi adfigantur .... Sequitur ex depravatione naturae, quod voluntas semper adhaereat
bono suo particulari, donec sanata sit per gra
s Iuxta Iansenium lib. 2. de gratia Salvatoris cap. I. Cujus, inquit, medicinali gratia, ct adjutorio nisi vires prisinae resaurentur, tam es impossibile, ut bene velit, ct operetur, quam homini caeco, ut videat; vel surdo, ut audiat; vel illiis fracto,ut recte gradiatur. Perplacet Quesnello haec Ian senii sententia, quam mutatis phrasibus expressit Proposit. 3y. Voluntas, quam gratia non pravenit, nihil habet luminis, nisi ad aberrandum ;nibu obium, nisi ad se vulnerandum Sc. ut iup. Quid vero in tam multiplici, & toties damnata Ian senii haeres Quesnello non placeat, postquam eum gloriantem audivimus in Notiae typo editis in Epistolam Domini Si aeri, Pag. I S. de sensu Ian senii, Adeo non persuaderi sensum ab Authore intentum haereticum esse, ut jam demum credere coeperit orbis catholicui, nihil in ipso non esse catholiacum e videri quoque potest processus juridicus, seu Caca Suesnelliana pag. 223. retinferens Quesnelli opusculum quo pag. I. vehementer queritur, Expeciari nondum posse integram injuriae An senio illata reparationem ; quia nimia adhuc adversariorum potentia est, ct nimius in judicibus defectus luminis . Modum tamen se reperisse jactat, quo defcctus suppleatur, si nempe iteratis tuis ediderit librum Dion i Romundi, quo Oindieabitur fama D copi orensis, ct infamia in ejus adversarios convertetur. Ita
Quesnellus in alio Scripto , quod recitat idem processus eadem pagina.Quapropter, quod Bulla Vineam Domini Sabaoth de Iansenistis sacrilege jurantibus formula Alexandri UII., retento nihilominus Ian senii sensu, declaravit, non fo-lum esse perfidos . sed etiam e. impudentiae devenisse, ut veluti naturalis hon statis , nedum Chri iane eeritatis oblitio convenit apprimo Quesnelio , in facie Ecclesiae,& coram ipsis haereticis, protestanti, quod sua sententia, etiam in damnatis propositionibus sit, hominem in libero semper positum habere arbitrio, ut sive malum eligat, sive bonum, si voluerit. Quae enim bonum inter, & malum eligendi potestas est, quoties gratia defuerit, si juxta Propositionem o. Sin/gratia nihil amare possumus, ni
ad nostram condemnationem et Si juxta suis Voluntas,quamgratia non praevenit, nihil habet luminis, nisi ad aberrandum .... virium
nisi ad se vulnerandum et si est incapax ad omne bonum e Adeo hallucinari, imo insanire in novae haereseos gratiam oportet hominet universos, ut tam manifesth inter se pugnautia amplectantur. Gemina hie occurrit Quesnellianae Protesationis, , Querimonia defensio, quod neque qualemcumque, etiam proximam, dccompletam sine gratia potestatem homini concesserit, sed remotam , libero arbitrio essentialem, & proinde ab eo inseparabilem , quae cum defectu potentiae proximae, completae , & simpliciter dictae facito concilietur ; neque absoluto & simpliciter Que ellus asserat, hominem sine gratia bene agere posse s sedis velit, si bonum prae malo eli
Quae gemina defensio non abstergit a. Quemel Io erroris malitiam ; sed auget infamiam perfidiae Jansentanis, & caeteris pacsim haereticis maxime familiaris. Quod enim ad primam defensionis rationem attinet, frivola est in Que melli, & Iantanisthrum omnium , atque ipsius Iansenti systemate, post negatam toties, & quotidie obstinatissis impugnatam omnis boni operis sine gratia facultatem, concessio cujusdam potestatis naturalis, libero essentialis arbitrio, & proinde ne ab eo quidem separabilis. De hae Eminentissimus Aguirre in Defensione cathedrae S. Petri disput.ar. sectis r. contra ementitum quemdam De Sancto Viactore sic enuntiat. Ruod vero ille alivat erum
132쪽
aa Pars I .Praeced. s .Prop. Impugnatio iterata. p.VII. Eas
lassiciente gratia observatione ) solom eoim cit, ipsum concessisse homini potestatem quamisdam remotam ad implendum pracepta Dei, quam ne quidem Lutherus, Calvinus, Leeta , Sanchius, Molinaeus, ct Paraus, jurati Ecclesia catholica, O liberi arbitrii hostis nega
Ea boni operis linh gratia potestas est, qualem Chamierus Calvinista paucis dilucido explicat tom.3. libro T. cap. 6. asserens, Omnes, etiam fine gratia esse bonorum operum, atque ipsius salutis capaces, potentia scilicet non proxima ; sed remota , ut omnes facti sunt musica capacer, etiam muti: sive, ut Jansenti verbis utar lib.a. de gratia cap. I. qualis est homini caeco, ut videat, velfurdo, ut audiat, vel tibiis fracto , ut recte gradiatur ; quia scilicet in his omnibus est anima praecipuum loquendi, canendi, audiendi, videndi, gradiendi principium neque illis, ut suppono, desunt organa, seu instrumenta operationum ; sed deest solum apta organorum dispositio. Necesse autem est, Novatorem istiusmodi apparere mortalibus omnibus fatuum , qui propter talem potentiam remotam credi velit, in muti positumesiti libero arbitrio, ut loquatur, & canat et in surdi, ut audiati in caeci, ut videati incrari fragi, ut recth gradiatur. Quae omnia homini in talibus circumstantiis suppositis recti us impossibilia esse edixit Iansenius loco citato ; monens pariter ob rationem similem, impossibilia voluntati esse Dei mand ta et Medicinali gratia esse vires pri inae r sa urentur, tam es impossibile ooluntati,ut be-nθ metit, ct operetur, quam homini caco, ut videat Oc. ut iup. Attamen ad fucum faciendum simpliciis hus, & illudendum etiam Praepositis Ecclesiae, ubi ad officium, beneficium,Sacrum O dinem necesse fuerit profiteri in omnibus , praeeipue justis, perpetuam boni operis p testatem , negata etiam omni gratia , reperiunt in ipso Iansenio modum Iibro 3. de igratia Christi cap. 13. ubi suggerens tres potentiae ad bona opera, & quidem supernaturalia gradus sine ulla gratia actuali, seu praestita, seu oblata, primum constituit in sola natura rationali, seu libero hominis arbitrio et secundum in habitu fidei pro fidelibus e tertium in habitu charitatis pro iustis;
sed qui gradus sine actuali gratia, & quidem
efficaci juxta Iansenium, non plus potestatis
tribuunt quam caco, ut videat, surdo, ut audiat, oel tibiis fracto, ut recte gradiatur. Nunc omnium ratione utentium fidem,& judicium appello, ut de Titio, quem noverint caecum , surdum, crurifragum, sta- Constitutio Theol. propugn. Tom.II. tuant, an sensu inter homines recepto, dicendus sit habere liberam videndi, audiem
di, recte gradiendi potestatem; & an, si aliqui contra totius humani generis sensum a affirmare praesumpserint, non sint dicendi eo impudentiae devenisse, ut veluti naturalis honestatis, nedum Chrisianae sinceritatis obliti videantur e Iudicium istud aequissimum est CLEMENTIS XI. in Bulla mineam Domini, de Questello, de ejus Sectatoribus , tacito quidem nomine I sed ex materia, seu criamine illic reprehenso notissimis. Similis impudentia iterum placet Que
netlo,dum in solemni coram toto orbe aeverimonia, ct Protesatione asserit, se agnoscere perpetuam in libero hominis arbitrio , tum bene, tum male Mevdi, si voluerit, potestatem ;dum simul sustinet Propositione 38. Peccator non m liber, nisi ad malum Ap gratia liberatoris . Prop. 3s. Voluntar, quam gratia non
praevenit nihil habet virium, nisi ad se
vulnerandum i es capax omnis mali, di ine pax ad omne bonum. Cujus utriusque articuli doctrina, uti Bajanis, &Jansentanis, ita Quesnello necessaria fuit ad stabiliendunt
unum ex praecipuis novae Ecclesiae fundamentis, quod omnia opera liberi arbitrii intra ordinem naturae, sive quae non fiunt ex charitate, adeoque ex gratia supernaturali, esse peccara, quod perspicuh enuntiat Propositio M. Non sunt nisi duo amores , unde
oolitionet, O actiones omnes nostrae nascuntur e Amor Dei, qui omnia agit propter Deum,
quemque Deut remuneratur IS amor, quo nor
ipsos, ac mundum diligimus, qui quod ad Deum reserendum eia,noa refert, di propter hoe ipsum
Expenditur Conditionalis Quesnelliana:
Potes homo se ver, se velit, seu
bonum agere , seu malum. i I, TE Quesnellum existimes assereret opposita tam invicem , qua ia1 Catholieae veritati, cum ait pro
positione go. Sine gratia nisu amare possu mus , nise ad n ram condemnationem ; quod pluribus supra relatis articulis confirmat ;& tamen coram Urbe , & orbe protestatur se agnoscere, quod homo semper in liberi ambitrii potessate habeat electionem , ut, si vomluerit , ad bonum, malumque se convertat:
non enim dicit, homi dem posse simpliciter , Adpesse, si velit, & re ipsa electurum bonum ,
133쪽
arci Constitutio UNic pN Irus propugnata et a Z
si oesit ei quamvis velle nequeat. Hic argutiarum sensus ex partibus quidem inter se
utcumque cohaerentibus constat; sed do chrinam nullatenus eximit anathemate ; auis thorem vero multo magis exhibet bonis omnibus execrabilem. Quis enim enuntiari
audiens , semper in liberi potesate arbitrii esse , ut bonum , si voluerit, malumve amplectatur, non intelligat, in liberi quoque potestate arbitrii semper esse, ut bonum velit, illudque prae malo eligate Nam etsi enuntiatio hypothetica in rigore praescindat ab existentia praedicati absoluta, etiam possibili, ut in hypothesi chimaerica verum sit
Deum posse peccare , si velit, quia si , quod
prorsus impossibile est, Deus amaret, seu vellet peccatum, illud committeret . Si quis tamen assirmaverit, esse semper in libera Dioivi arbitrii potesate peccatum committere , si velit ; enuntiationem quilibet sapiens stultitiae merito arguet, & ad athei mum ducentis blasphemiae.
Huic insipientiae acine quidpiam habet
cavillatio Quesnelli, qui, postquam tot modis clarissimis resuscitavit damnatum a Sancto Pio V., Gregorio XIII., & Urbano VIII. articulum Baji a T. Liberum arbitrium Pygratia Dei adjutorio, nonnisi ad peccandum valet, quasi te damnationi subducere sp ros , frivolum comminiscitur effugium, quod homo sine gratia liberum retineat arbitrium, cum quo conditus est; quod femper potes ad bonum se convertere , si volueris i idest, semper potest bonum velle, si velit, etiam dum velle minimo potest , neque a malo abstinere, etsi abstineret, si vellet . Quod idem est, ac si dixeris; bonum vellet etiam sine gratia, si bonum velleti abstineret a peccato, si abstineret. et Has inanes argutias, dc sophista levi
simo, quam Theologo digniores Quesnellus didicit a Ian senio, qui postquam summo molimine conatus est perpetuam in omnes humanos actus inducere necessitatem ,
tamen libro I. de Gratia Salvatoris cap. IConstat (inquit eodem plane modo etiam peccata a non habentibus gratiam sufficientem vitari possee. . . . . sed ima remotiore potestate, qua possunt ea vitare, si voluerint. Si enim noluerint, defectus es voluntatiis, non potestatis, quam voluntas supplere Non possit; et finequeat in his circumstantiis ferventioris concupiscentiae, de debilioris , vel absentis gratiae; quia quod amplius nos delectat, dele-Aatione indeliberata concupiscentiae sive
terrenae, sive coelestis, secundum id, juxta Ian senium, velimus deliberate, di operemis necesse es. Quod autem Iansenius morali necessi tale contentus minime sit; sed physicam,& praesentibus peccantium viribus insuperabilem statuat, patet verbis ejus superius descriptis ex lib. a. de Gratia Christi cap. r. Cujus medicinali gratia , ct adjutorio ni vires pr in e re aurentur, tam ese impossibile ooluntati, ut bene velit, ct operetur, quam homini caeco , ut videat; vel surdo, ut
audiat; vel tibiis fracto , ut recte gradiatur . Quesnello id maxime catholicum est, ut caetera ejusdem Episcopi, quantumvis impia, & haeretica dogmata, quibus post anathemata toties iterata triumphum de Romanis Pontificibus, & universa Ecclesia decernit, quasi jam demum credet e caeperit Orbis
Catholicuae nihil in ipso (Iansenti sensu non
esse catholicum . Ita citatae saepius eius Nota typis editae in Emolam Domini Ste aeri pagina t8. Ita novae suae Ecclesiae novus Pomtifex gratulatur. Ut autem praeter approbationem Ianisseniani voluminis adeo generalem, videas Quesnellum etiam citatis ex Ian senio comparationibus tam horridis consentientem , considera Propositionem 3 g. Voluntas, quam gratia non praevenit . . . nihil habet virium,ni adse vulnerandum et es capax omnis mali , o incapax ad omne honum. Eum scilicet, qui
nihil habet virium, potestate non morali s lum ; sed etiam physica carere manifestum est. Nemo quoque inficiabitur, homini solis instructo viribus naturae, operationem quamlibet supernaturalem esse non moraliter solum; sed etiam physichimpossibilem,
aeque ac homini sine alis volare , sive, ut in Jansenti maneamus comparatione , tam esse impossibile voluntati , ut bene velit, O ver
tur, quam caeco, ut videat; vel surdo , ut audiat ; HI tibiis fracto, ut recte gradiatur.3 Que ellum autem ad non peccandum in quolibet actu deliberato requirere
vires natura superiores, evidens est ex Proispositione Nonsiunt, pia duo amores, uno volitiones, ct actiones omnes nos, nascumtur; amor Dei, qui omnia agit propter Deum,
quemque Deus remuneratur . di amor, quo
nor ipsor, ae mundum diligimur , qui quo. ad Deum remerendum est non refert, O pr pter hoc ipsum sit malas. Non no amor Dei, qui omnia agit prompter Deum , quemque Deus remuneratur,
maximo juxta Quesnellum, debet esse exsupernaturali gratia, adeoque naturae ordine , & viribus superior e Notissimus apud Lovanienses Que elli cliens est, qui ad eludendas Ecclesiae contra Ian senium definitiones, discipulos docuit libertatem adactus
134쪽
aa 8 Pars I. Praeced. s. Prop. Impugnatio iterata. p. VIII. 22y
acitus quoslibet supernaturales sinh gratia ,
ut scilicet interrogati num agnoscerent, praecepta, etiam supernaturalia, homi
semper esse observatu possibilia ; semper
omnibus liberum esse ea adimplere, possent fallacissime assirmare, subintelligendo novitatem hanc inter Catholicos hactenus inauditam et Nihil a veritate magis alienum es, quam haec assertio et Ad libertatem requisitam ad actus ei ,spei, O charitatis omneI necessitatem' grasia admittant necesse est. Ita habet in Thesibus anni I 68 . tertia Martii.
Ne vero autumes, agi de actibus, nescio
quibus fidei, spei, de charitatis naturalibus , qui apud ipsum merito Pelagiani sunt; in Compendio Theotoriae , a Sede Apostolica damnato, & a Quesnello post damnationem defenso, pag. a . legitur: Neque tamen es , quod sine gratia Deficiente non essemu, liberi
ad supernaturalium praeceptorum adimpletionem . Ita praecipuus Arnudi, Ae Quesnelli
apud Lovanienses assecla, magnificum praecaeteris Doctoris intrepidi titulum promeritus . verum Theologi istius non una notati macula patrocinium essicere nequit, quin apud omnes sanae mentis Theologos
habenda sit putidissima cavillatio , qua feminas , de tirones imperitos fallere Que
itellus sperat, dicens e Semper in libero hominis arbitrio , etiam sine gratia, ese, ut, is V tuerit , honum, majumve eligat; etsi nihili viarium habeat, nisi a e vulnerandum, & omnis ivolitis, O actio , quae mon nascitur ex gratia,
de ex amore Dei omnia agente propter Deum, quemque Deus remunera ur, necessario mis
state agendi sub conditione impossibili, authorem Quesnelio , de ejus Sociis dedimus Jan senium I sed hic eam accipere potuit a
Ribeto Calvini discipulo, Sum m. controv. traei. q. quaest. 3. , cui praeiverat Lutherus libro de servo arbitrio, de antea Uvihletas; quamvis posterior in materia diversa. vvaldensis enim tomo t. libro I. cap. II. vocat
Glossam communem Uuialtis , O generale emplastrum: sub hae, inquit, Glassa communi ,
POTEST , si voLT , sedent omnes Uchle aseeuri. Tum si e Uvaldensis interrogate Cur negat, Deum posse majorare mundum e Quod
tamen potes; si, cum ouli, potest Respondet VMiklegus et Non potest i quia non Oult, ct nihil potest , reis volens . Uvaldensis et Iam ecce Iuno i tibi, quod velit. Uvi lessus: Non potes velle ; sed, si vult, potest. Quod referens Franciseus Simonis libro de Fraudibus Haereticorum parte a. fraude I 3. Proh vitilitigatorem , inquit, graphicum. Lmitatores ha- Consitutio Theoc propugn. Tom. U. buit Lutherum, Niet elum , , quos non Haere-tiaos libertatis hostes e In horum numero de
siderari se non patitur Quesnelius; etsi aegre ferat publice nominari. Quod in protestatione addit de homine gratia destituto, de nihil virium habente, nisi ad peccandum i fiuod ad malum se determinet propria electio me , propria voluntate corrupta , non plus rationis continet, aut
bonae fidei, quam priora. Quando homo non potest bonum , quod praecipitur , etiagere, atque ita transgressionem prohibitam declinare , nisi sub conditione hie , de nunc
impossibili i si oesit, qui velle in his circumstantiis non potest, deficiente dispositione necessaria , quae est Divinae gratiae adjutorium , quid in eo libertatis fingitur , ut malum evitare valeat e Quae voluntatis propriae electio , ac determinatio e Omnibus Catholicis semper placere debet illud Ennodii Ticinensis , a me saepius relatum , ex Epistola ad Constantiumr H Inventus est, H qui arbitretur, in una tantum parte, quae,, deterior est, eligendi datam esse lice A tiam i o Schismaticam propositione V,
M quae scriptas habet in fronte blasphe-- mias i Quae ista libertas est, ubi hoc Hilum datur velle, quod puniat 1 aut quare
M electionem nominat, ubi unam tantum M . partem asserit effet concessam e is Diceres,
Ennodium hic Melaello lectionem, reprehensionemque praescripsisse et quae enim hominis propria electio bonum inter de malum , absente gratia, cogitari potest, ubi nihiι virium ess , nisi ad se vulnerandum et ubi
est evacitas ad omne malum , ct incapacitassad omne hontim Ex Ne inter ipsa quidem mala electioni relinquitur locus , si substiterit axioma Ian- senii, centies ab eo decantatum, dia e nello cum caeteris ejusdem Episcopi dogmatibus defensum , Quod amplius nos det, ctat, fecundum id operemur necesse est ; ut, si fortior sit carnis indeliberata delectatio,
quam pecuniae, vel honoris , non possit m tivo avaritiae , vel superbiae vincere tentationem libidinis, nec inter vitia eligere. Unde sine gratia potius a concupiscentiae qualitate, & ardore determinatio ad malum in principio Adversariorum est, quam ab hominis arbitrio, cujus tunc libertas ad bonum nulla est, ad malum determinatio inevitabilis . 6 Frustra necessitatis invidia in naturae
corruptionem conjicitur; nam corruptio ,
quam ab Adamo contraximus, juxta doctrinam Ecclesiae, non suscit ad constituenda
in hominibus lapsis peccata personalia, quae
135쪽
ago Constitutio UNIGENIT Us propugnata a XI
non aliam nacta fuerint libertatem , quam
singuli posterorum habuerimus in primo humani generis Parente et probatum id superius dedimus ex Doctore Angelico, & clara est Alexandri VIII. contra Iansenium, &eius asseclas definitio damnans primum articulum inter fr. In flatu natura Iast . ad peccatam formale, o demeritum D est cla
libertaF, qua voluntarium, ac liberum fuit in causa, seu peccato originali, O voluntate Adami peccantiI .
Multo minus suificere eorruptio illa, &libertas potest in bapti Eatis, in quibus peccatum originis remissum, atque extinctum
non potest maculam , & demeritum aspergere, uti nec tribuere libertatem actibus ex illa necessitate sequentibus . Alias etiam motus concupiscentiae indeliberati peccata forent, contra Catholicae Eceleliae sensum in Tridentino Concilio declaratum sese. s.can. f.,, Manere in baptiEatis concupiscen-- tiam , vel fomitem haec sancta Synodus,, fatettur, &sentit; quae cum ad agonem ,, relicta sit, nocere non consentientibus;
si sed viriliter per Christi IESU gratiam
,, repugnantibus non ualet . Hancs, concupiscentiam, quam aliquando Apori stolus peccatum appellat, sancta Synodus is declarat, EcclesiamCatholicam nunquam M intellexisse peccatum appellari; quod veri re, & proprie in renatis peccatum fit; sed is quia ex peccato est , de ad peccatum in-,, clinat . Si quis autem contrarium senses, rit, anathema sit Et inter Baianos aristiculos, a tribus Pontificibus damnatos, est hic so. ,, Prava desideria, quibus ratio nou,, consentit, de quae homo invitus patitur, ,, sunt prohibita praecepto, Non concupi-,, sces. s I. Concupiscentia, sive lex mem- , , brorum , dc prava eius desideria, quae in-,, viti sentiunt homines, sunt vera legis is inobedientias, .
et Neque recurrere Quesnellus potest
ad eorruptionem voluntatis , peccatis actua-
Iibus inductam ; nam unde primis baptigatorum in infantia , ac dein ad usum rationis venientium peccatis libertas obveniet e Gratia efficaci caruere, ut effectus docuit:
sufficiens, juxta Quesnelium , nulla lapsis in
Adamo hominibus concessa, aut praeparata est e tertium genus gratiae, quod neque efficax foret, neque sufficiens, frustra fingeretur, utpote inutile, neque dignum Divina Sapientia, ac bonitate . Sita gratia autem nihil amare posumus, nisi ad nosram condemnationem juxta Propo t. o. ; de juxta Io.
oluntat, quam gratia non praevenit, nihil habet luminis, nisi ad aberrandam ; ardorii, nisi ad se praecipitandum ; virium , nisi ad se uti
nerandum et est capax omnis mali, O thapam ad omne bonum. Propos. r. Sola gratia Chri-
si reddit hominem aptum ad sacriscium etisne hoc nihil , nisi impuritas; -hiI , nimi indiagnitas. Quomodo vero, quibus viribus,,
vel auxiliis misera voluntas sacrificium fidei offerre poterit nihiI viritim habens, derelicta 1 Deo sine omni ope necessaria e Potestas enim eliciendae fidei sinδ adiutorio gratiae,
etiam ubi nullus actus illicitus praecellit, ac proinde nulla ab eo derivari potuit corruptio voluntatis, est Pelagiana. Neque praetenta illa voluntasir eorruptio liberare Quesnellum a censura potest; sed convictus de impietate , blasphemia , Iiaeresi manet judicio etiam Euit Noailles, de Theologorum , qui a sexaginta annis in Sorbona gradum Academicum suscepere; ut superius demonstratum est ; si enim corrupta voluntatis obtentus patrocinari Ar-naldo non potuit, ut Petrum negationis
reum faceret sine omni gratia susticiente, non magis poterit absolvere Quenullum , dum hominibus in infantia baptigatis, dein primo rationis diluculo peccantibus omnem adimit cum gratia libertatem. Perspicumnenim est, nullain in illis designari posse prae-
viam voluntatis corruptionem , ab actualiabus inductam peccatis, ctan de primis p
tissimum disceptatio sit, quibus nulla fingi
8 Nulla juxta Quesnellum actio, vel volitio potest esse immunis a peccato sine gratia . Atque hic omnem elabendi spem adimit Quesnello Propositio q. Ron sunt,
nisi duo amores, tinae violitiones, ct actiones omnes nostra nascuntur ; amor Dei, qui omnia agit propter Deum, quemque DevI remuneratur I ct amor, quo nor ipsos, ac mundum Al
gimui , qui , quod ad Deum referendum es , non refert, O propter hoc ipsum A malui . Quomodo primo actu, quo non retulimus ad Deum, quod ad ipsum fuerat reserendum , satisfacere obligationi potuimus, de omissionem prohibitam evitare e Non potuimus sino gratia, ut tam multis Propo-stionibus Quesnellus inculcat; gratia autem neque efficax, ut patet, neque sufficiens
in Adversariorum hypothesi adfuit , vel
praeparata est ; itaque obtentui eorruptae H-luntatis jam omnis aditus praeclusus est.
Nihil igitur apparet reliquum, quam sui Quemellus, aut se blasphemiae, impietat is, hareseor, ipso Sorbonicorum iudicio reu via
agnoscat, quibus censuris notata est assertio et Defuit Petro tentato gratia , sine quit etiabu poterat, aut damnatis toties erroribus
136쪽
aga Pars I.Praeced. s. Prop. Impugnatio Iterata. Ca IX. agg
remittat nuntium . Posterius optare magis licet, quam sperare , quando tam pertinax ejus in suis erroribus obfirmatio , ingenium tam indocile, superbia, & supremae authoritatis contemptus tot annorum spatio inis veteratus attenditur . Semper, iuxta ipsum,
iustus, deficiente gratiae auxilio , sino quo praecepti impletio impossibilis est , oesie bis num poterit, si velit ; etsi minim/ oelle possit. Adeo scilicet liberalis novus Theologus
cum sua nova Secta est, in concedenda hominibus libertate, ut non minorem eis ad bonum tribuat ( absente gratia , eaqu omnipotente quam ipse patiatur omnipotens, ut se destruat, qui, si vellet, se redigeret in nihilum, etsi fieri nequeat, ut velit.
Quae monstra libertatis, & Theologiae parit spiritus superbiae, & praesumptionis l
CAPUT IX. Responsio ad caeteras Rushellianae Pro
obsectiones, et a Ceusantur Constitutionis Autho- res quasi M Scopus eorum fuerit,ae A. saeratissimas Divinae Sapien-- tiae veritates, velut perniciosissimas im-,, petere , expressas Ioa n. S. versic. 3q.:H Amen amen dico vobis, quia omnis, qui facit M peccatum, servus es pereati , & 35. Si vosis silius liberaveriti tune vere liberi eritis.
H Quibus nihil clarius est, nihil majoris so- , , latii humilibus, qui sibi conscii infirmiis talis, de simul spe christiana pleni, a Se
M vatoris meritis, & gratia omnia expe-,, et ant,. Ita Quesnellus.
Uerum scopus Constitutionis, ejusquo Sanctissimi Aut horis plenus aequitate, si pientia , sanctitate, ubique elucet manifestior, quam ut ulli probabili querimoniae loeus esse possit. Et quidem Propositionuim, circa quas praesens versatur disputatio, semsus planissimus est, & patula perversitas, horrida consectariis inevitabilibus,& omni Catholico detestandis , ut ad Propositiones singulas a 38. usque ad gr. luculentissim hostensum est, atque hie repetere sapervacancum . Nihil eonnexionis cum illis habent Euangelicae veritates ; sed distorta harum interpretatio , quae ex Euangelio Christi fingeret Euangelium Iansenti imo Diaboli. Talis interpretatio consolationem fidelium, humilitatem, & fiduciam eonverteret in Lutheranam , & Quietisticam desidiam, ac morum deterrimam corruptionem . dum a solo Deo , & eius gratia sic expectarent
homines omnia, ut nulla bonorum operum solicitudine tangerentur , neque curarent vitare criminar nam juxta Propositionem
O. Siis gratia nihiI amare possumui , nisi ad
nostram condemnationem e Gratia autem , iuxta Propositionem p. non es aliud, quam voluntas omnipotentis Dei jubentis, O facientis, quod jubeti juxta Prop. Io. Gratia es operatio mangs omnipotentis Dei, quam nihil impedire potest, aut retardare . Quae Que mellianae Sacrorum Tex tuum explicationes noriaveritates Euangelicae sunt, vel Apostolicae et sed male sani figmenta ingenii, in quorum, abolitionem merito tanti Pontificis studium intendit. An Propositio prima ideo primo loco collocata sit, quia caeteris omnibus perniciosior I Denuntiatoribus , & Censoribus judicata fuerat, ut suspicatur Quesnellus , an aliam ob causam, nolim temere divinare; neque de hoe disputare operae pretium est. Quae contra Propositionem copiose deduxi, perniciem ejus intolerabilem , & censuris gravisfimis dignam eonvincunt. Cum auistem in ea non de actuali gratia sermo sit; sed de habituali, sive se ipsa iustificante, quam solam proprio amittimus peccando, ut etiam illie ostenditur, frustr1 Quesnellus, renitente usu communi, & significatione obvia, nomine gratiae illic intelligi desiderat actualem . Quapropter Propositio illa ad praesentem , quae de libertate sinδ gratia actuali
est, controversiam proprie non pertinet.
et De Propositione 38. quasi perfidhtruncata Quesnellus queritur H In observia-- tionibus cinquit moralibus illam sic exis,, presseram ; Peccator non es liber, ni ad ,, peccaneum, P gratia Liberatoris et ea stari ipsum ad boni operationem liberum facit, is rumpendo vincula, qua sibi propria fabrias, caverat voluntate. Quare posteriorem,
,, partem omiserint Constitutionis archi-,, tecti, non inquiro ; perspicuum enim est, H voluisse eos celari, quod de sola egerim,, servitute voluntariae in qua non aliis ii ,, mo constringitur vinculis, quam patra-M torum a se criminum, & nascentium ex,, illis habituum, quos suis cupiditatibus , ,, ae sua voluntate contraxit. Credi volue-- runt,me dicere hominem peccato amisisse,, naturalem faciendi boni, & evitandi ma-
Ii potestatem, libero essentialem arbitrio,,, quam contra ipsos sustineo remansisse in ,, homine post Adae lapsum, ac semper per-,, sistere sine gratia , ut explicatum est.,, Ipsos quoque denuntiavi tanquam liberiis arbitrii destructores is ,
137쪽
as Constitutio UNIGENI rus propugnata 28s
Digna Schismaticorum Duce querimonia est, tota ex vanilsimis obtentibus, &fraudibus consuta. Pars, quam ab oratione sua rescissam queritur, non ejusdem Propositionis est; sed novam constituit , tum se su, tum expressa ab ipso Quesne Ilo interpunctione disjunctam . Prioris significatio simplex, & absoluta est, atque a posteriore minime pendens, ut cuilibet considerantipatet. Sed vide litigatorem pessimae fidei,& nihil disputantem serio, nihil studio religionis , sed rixandi tantummodo , & contradicendi, etiam notissimae veritati. Existimat scilicci, Lectorem querelarum suarum praestigiis fiscinandum, adeo,ut non percipiat peccandi necessitatem in omnibus actibus sine gratia, non ad solos a se Peccatores restringi, qui habitus pravos contraxerint , neque ex habitibus ullis pendere necessitatem ; sed eam esse juxta Quesnelium , & Iansentanos caeteros, ex infirmitate naturae , in origine , sive Adamo peccante vitiata' ; quae infirmitas maneat etiam in justificatis , & suo pondere trahat continuo, ac vi insuperabili, nisi fortiore gratiae auxilio , voluntati Deus robur addiderit. Produnt ea se Propolitionibus trigesima nona,& tribus sequentibus prorsus illimitatis , quae justos aeque afficiunt, ac peccatores .
Quesnello libuerit, postulo, ut edicat nunc saltem candide, an Propositiones maxime indefinitas , dc dogmaticas de solis intelligi velit pcccatoribus; qui pravorum actuum frequentatione , noxiorum habituum libere sibi consciverint calamitatem e proinde, an falsam agnoscat acceptam universaliter
de omnibus lapsis in Adamo hominibus, etiam in infantia baptiEatis , neque dein ii crimen mortiferum relapsis, Propositionem O. Sine gratia nihil amare possumui , nisi ad
nostram condemnationem e An non etiam de
talium voluntatibus agat Propositio go. Volunt*I , quam gratia non praevenit, nihil habet Iuminis, nisi ad aberrandum,ardoris, nisi ad se praecipitandum ; virium , nisi ad se vulnerandum et es capax omnis mali, O incapax ad omne bonum e Non minus de omnibus affirmat Propositio I. Omnis cognitio Dei, etiam naturalis, etiam in philosophis Ethnicis , non
poteII venire , ni a Deo; disin gratia non
producit, ni praesumptionem , vanitatem , di oppositionem ad ipsum Deum, loco assectuum adorationis, gratitudinis , O amoris et ubi initio manifestus sermo est de omni cognitione Dei, & in quocumque mortalium reperiatur sine gratia; quod vero de cognitione naturali additur, de de Philosophis Ethnicis, non est restrictio praecedentis; sed magis explicita ampliatio; non enim dicitur romnis cognitio Dei naturalis in Philosophis
Ethnieis; Sed omnis cognitio Dei, etiam naturalis, etiam in Philosophis Ethnicis . itaque omnis cognitio, sive naturalis, sive superioris ordinis, sive in justis , sive in peccatoribus; sive in Christianis , sive in Infidelibus, seu Ethnicis sine gratia ad operandum , aut
volendum bonum, non producit, n praesumptionem &c.
De omnibus quoque sine discrimine inter justos, dc peccatores asserit Propos a
Sola gratia Chri i reddit hominem aptum ad
sae iscium Mei: sine hoc nihil, nisi impuritas; nihil, n indignitas. Cum igitur Quesnellus
ad Propositionem 38. clamitat , se non de quolibet peccatore asserere i quod non sit liaber , nisi ad malum, sine gratia Liberatoris ;sed de eo solo , qui peccatis frequentibus malos sibi habitus comparavit, quibus vellit vinculis irretitus expedire se nequeat, ut bonum velit sino gratia Redemptoris, non est v critatem pandere, sed tricis involvere, de tenebris mendaciorum.
Idem judicium esto de eo, quod ait,
se non boni cujuslibet potestatem negasse sine gratia; sed tantum boni salutifert. Quomodo clarius omnis boni hontisti, vel quomodolibet innoxii, vel indifferentis actus liberi facultas, absente gratia, negari potuit, quam asserendo, nihil virium eis ud gratia, nisi ad se vulneranuum Sini acri
cio ei, nihil esse, nisi impuritatem, nihil, ni
indignitatem Ex Prop. qq. discimus , juxta Quesnellum, omnem volitionem, de actionem e malam, quae non nascitur ex amore Dei omnia agente propter Deum , atque adeo malam esse omnem , quae non nascitur ex gratia et quod multis Propositionibus in Conis. stitutione sequentibus, damnatisque con
Et quidem ipsa Propositio *8., quam- velut cavillationibus suis praecipue idoneam Quesnellus deligit, sive spectetur se eundum se, de in sensu obvio, sive iuxta sensuin Authoris tot alibi Propositionibus apertissime expositum , significat, quod nullus in orbe sit peccator, non solum consuetudine peccandi, de natis inde habitibus mi sere implexus ; sed etiam unius follim reus criminis, quod nullum ante praecesserit, li-hettate sin8 gratia pollens, esse ad malum. 3 Interea Quesnellus protesatur, se denuntiare Ecclesia eos, qui negant,pos lapsum
Adami remansi se essentialem liberi arbitrii ,
tum ad malum , tum ad bonum potesatem , etiam
138쪽
aa 6 Pars I. Proposi XLIII. Cap. I. aget
etiam sine gratia , quemadmodum , inquit , a me explicatum est. Non veretur hie Quesenellus iras, &censuras Vincentii Palaeophili, alias aegidii Candidi in libello , cui titulus et Gratia triumphans de novis liberi arbiatrii Aeomptoribus, instatoribur, deceptoribui . Novit scilicet,se satis ab illo, de caeteris Ian- senii sectatoribus intelligendum, ut ipsemet Quesnellus se explicat, de potesate essentia i solummodo, quae ne a Deo quidem potest auferri, ut rerum essentiae sunt immutabiles , etiam in infantibus, dormientibus, de fatuis . Talem boni, & mali operis potestatem stimus a nullo haeretico negari, neque sine mendacio Quesnellus potest asserere, se deo talis destructione libertatis accusatum unis quam , vel a Galliae Episcopis fuiste, vel ab aliis. De pessumdata vero libertate indifferentiae, quae necessitatis simplicis expers, de hominis voluntati accidentalis est, ab ea separabilis, atque ad meritum, de demeritum necessaria, Quesnellus non accusatur solum; sed argumentis plurimis convincitur ad Propositiones ferE singulas , , me hactenus impugnatas. Quapropter contra notissimam sibi veritatem conqueritur, de protestatur,s ob alterius destructionem libertatis math audire, vel ab adversariis accusari. Potest tem libero arbitrio essentialem , de soli oppositam coactioni Calvinus, Lutherus , dc quivis alius haereticus aequo, ac Quesnellus, di omnes Catholici admittunt. Ita Calvinus lib. a. de libero arbitrio contra Pighium et Si coactioni opponitur libem sat , liberum arbitrium esse, ct fateor, o conflanter a vero , ac pro haretico habeo , quisquis secui sentiat . Quapropter non nisi somnia sua , vel dolosi figmenta ingenii, non vero ullius adversarii sui errorem Quesnelius denuntiat cum Calvino ; quamquam coimpudentiae progressus non est Calvinus, ut absolute quempiam de ea accusaret, seu haeresi, seu potius stultitia; sed sub eonditione tantum; si forth quis adeo desipuisset. Haeresim autem necessitatis simplicis eum meri- eo , de demerito compositae a Iansenio , de a Summis Pontificibus, universa applaudente Ecclesia,dam natae, Quesnellus nunquaniae vitaverit; nisi revocatis tot gratiae definitionibus, cum caeteris non minus absurdis contra libertatem sinδ gratia pronuntiatis.
Nihil est in reliqua hic Quesnelli querimonia , de proteHatione, quod non ex datis hactenus respousis subrutum , protritumque Lector facile perspecturus sit. Alia nunc instat novitas Jansentanain quodammodo superans, dc propius accedens ad Quaetismum . Forth hujus sectae; quae tunc non parum invaluerat , proceres conciliare sibi Quesnellus voluit, ut sie nova sua Ecclesia multitudine augeretur, de potentia, adeo,ut adversarios suos, de Summos Ecclesiae Principes imposterum secura contemneret.
Propositio dam-nctis. Primus effectus Gratiae Baptismalis est facere , ut
ut spiritus , cor , sensiUS, non habeant plus vitae pro peccato, quam homo mortuus habeat pro rebus mundi. ObserD. I r. Ro-
Propositionis error impugnatur .
i Aptismi quidem virtute sumus
mortui peccato; per hae scilicet, vi S. Thomas explicat, quod peccatum est morti ratum in nobis ; sed tam mirificum praeterea , quein Quesnellus memorat, Baptisini effectum , quo spiritus, cor, sensus non habeant plus vita pro peccato,quim
homo mortuus habeat pro rebus mundi, nuc
quam docuit Apostolus, nec ullus interpres Catholicus ex verbis Apostoli collegit. Inspiciamus textum a Quesnello indicatum. Rom. 6. quaeiaverat Paulus vers. primmo i Ruid ergo dicemus e Manebimus in peccato , ut gratia abundet 3 Ad quod respondit vers. a. i Absit; si enim mortui sumui peccato, quomodo adhue vivemus in isto e vers. g. An ignoratir,fratres , quia quicunque baptiarati sumus in Christo IESU, in morte ipsius baptietatissmur vers. .: Consepulti enim sumus eum illo per Baptismum in morte, ut, quomodo Christit surrexit a mortuis per gloriam Patris, ita er nos in novitate vita ambulemus . Ad quae sic interpres Angelicus rPostquam Apostolus mendit, quod per gratiam Christi liberamur . peccato praserito ,
139쪽
ag 8 Constitutio UNrchNrrus propugnata a Sy
tam ivtroducto per primum hominem, quare , iustificati, sed peccatoris, & sub peccato etiam abundanti per legem , hie ostendit, quod constituti. Respondeo cum S. Thoma leto per eratiam Chrisi datur nobis facultas ad reis caput T. Epistolae ad Rom. lect. 3. Potes hoc endum peccatis futurii. verbum EGO AUTEM CARNALIS SUM,Oe. Quis non videat, liberationem a peccato dupliciter exponi: uno quidem modo, ut Apo- praeterito , ct facultatem rem Fendi peceatis sesus loquattiae in persona hominis in peeeato futuris , differre plurimum ab eo , quod existentis: O ita hoc Augustinus exponit in Quesnellus verbis Apostoli tribuit et Spiria lib. 83. quaestionum; postea vero in libro eo tum , cor, sensus, non habere plut vita pro tra Iulianum exponit hoc , ut fossoluae tale peccato , quam homo mortuus habeat pro rebus ligatur loqui in persona sua , id es hominiam uadi 8 Posterius significat, nulla in bapti- sub gratia eo ituti. Prosequamur ergo deratis esse desideria carnis, nullam sentiri concupiscentiam, neque sensuum luctan adversus spiritum . Apostolus , interpreto Angelico, & Ecclesia universa,effectum Baptismatis agnoscit cum delictorum venia
potestatem, ut desideria carnis non perficiamus , concupiscentiae motus non sequamur, non succumbamus in certamine; de insensibilitate autem, quam adstruit Propositio, nihil vel in Sacris Codicibus , vel
in Patrum traditione reperies .
Mox pergit Angelicus; Primδ assignat( Apostolus) rationem,quare non est nobis permanendum in peccato et Secundo concludit emhortationem intentam ibi, NON ERGO RUGNET Oe. Circa primum duo facit; primo assignat rationem, quare non sit in peccato permanendum ; secumdo mendit, nobis inesse facultatem ad hoc , quod non sub peccato maneamus et ubi longe aliud est exhortatis, O
facultas ad non permanendum in peccato; aliud ,sensus adeo mortuos esse peccato, ut non plur vita pro eo habeant, etiam homo mortuus habeat pro rebus mundi. a Baptismi effectum acceperat Paulus, neque novo amiserat peccato,dum capit. I.,
idest, immediath sequente, suae ingemiscens miserrimae calamitati dicit et Ego autem carnalis sum,venundatus sub peccato ; Quod enim operor , non intelligo; non enim quod volo bonum, hoc ago ; sed quod odi malum, illud socio a si autem quod nolo , illudfacis , consentio legi ; quoniam bona es; nunc autem jam non ego operor illud, sed quod habitat in me pere
tum . Scio enim, quia non habitat in me,boc est, in carne mea, bonum . Nam velle adjacet muhi ; persicere autem bonum non invenio; non
enim quod volo bonum,hoc facis , sed gaod nolo malam, hoc ago . Et paulo post ; Condelector enim legi Dei secundum interiorem hominem;
video autem aliam legem in membris meis repugnantem legi menti me , e, captivantem
me in lege peccati , qua es in membris meis. Infelix ego homo ; fiuis me liberabit de eo ore mortis hujus e Dices et Apostolus,iuxta Augustinum,loquitur in persona non sua, nequc hominiselarando qualiter haec verba , ct sequenti et . diversimode pomant utroque modo exponi , quamois secunda expositio melior sit. Hanc etiam amplectitur Augustinus libro primo retractationum cap. ag., & Iib.6- contraIulian. cap. E I., ubi testatur eandem
explicationem esse Sancti Hilarii, Gregorii Napian reni, & Ambrosii. Est quoque interpretatio Gregorii Magni lib. iv. Moral. cap. 6. Hieronymi lib. a. contra Pelagium , Anselmi, Primasii, ac passim recentiorum scui textus magis congruit. Mintis enim recte diceret peccator iam non ego operor illud peccatum , & condelector legi secundum intrariorem hominem et ego ipse servio mente legi Dei et neque ex dictis concluderet, ut concluditur cap. sequenti et Nihil ergo nunc damnationis est iis, quistini in Christo Iesu . Superius ostendi, interpretationem Angelici nihil commune habere cum observa tione erronea Quemelli. Nunc etiam exhiabeo eidem prorsus contrariam; ita nempet Sanctissimus Doctor in eap. I. Rom. Iect. 3. ubi dixit in persona peccatoris, Sic patet me esse servum peccati, in quantum peccatum in me quas dominium habens operatur; immediate subjungiti Et hoc quidem rem , ac faciliter potest intelligi de homine sub gratia consituto. ( adeoque baptirato quod enim
concupisti malum , secundum appetitumsen rivum ad carnem pertinentem, non procedit ex opere rationis, sed ex inclinatione omitis. Post multa i Dictum es , quod in me etiam per gratiam reparato peccatum operatur ; sed i telligendum in me secundum carnem simuI cum
appetita sensitim. Repugnat itaque & Scripturarum textui, & Sancti Thomae commentario observatio Quesnelli , quod primur effectui gratia baptismalis sit facere, ut Dir
tus, cor, fremus non habeant plus vita pro peccato, quam homo mortutis habeat pro rebus mundi.
3 Error hie aecedit ad apathiam, seu veram insaniam Stoicorum, qui se fingebant inordinatis animi motibus carere , Mab omni immunes esse perturbatione. His partim successore haeretici complures, uL
140쪽
t o Pars I. Propos. XLIII. Cap. II. et i
Manichaei, Ioviniani, Pelagiani, Calvinistae M autumant & praetenta eius doctrinae,&spurcissima secta Quietistarum. De Mani- ,, videantur voluisse eliminare illud parum chaeo Hieronymus epistola ad Ctesiphon- se quod restat supernaturalis operationistem ait: Hi uos elector dicit omni tempore M Spiritus Dei vivificantis. Sed quidquid carere peccato, nee si velint, posse peccare. M conentur, quidquid machinentur, quid- Pelagio in Palaestina Synodo objectum fuit, ,, quid subdole per se , & suos inciant teste Augustino lib. de gestis Pelagii cap. r. ,, PatresJesultae, spiritus, illis frendentiis
Malum nee in evitationem justorum venire. ,, bus, ubi vult, spirabit. M Spirat eniti Pelagius ut Concilii sententiam evaderet, vero non Iansenismi solummodo, sed Qui vel eluderet, aliud se verbis istis non intel- tismi quoque spiritus in hoc Fratre Euge-ligere tes aius est, quam deberesudere Chri- nio, &, ut videtur, in Quesnello, juxta fianum ne mala cogitet . quem baptismatis effectus similis est effectui Plus tamen ab eo intentum fuisse disci- via interna Quietistarum . mus ex Hieronymo in Dialogo adversus Pelagi um sic eum alloquenter militiam,O Pel gi l si te nune here suscitatur et O .... Iovianiarei frauda quasio tui ingenii disciplina es; videlicet eos, qui sunt baptietati, non posse tentari. Quos haereticos in eo secutus est Calvinus , quod justos numquam post excidere justitia assirmaret lib. 3.instit.cap. a. Iemine incorruptibilitatis Deus in perpetuum
regenerat, ut numquam disereat semen vita in eorum eordibus insitum.
Propositionis error amplius convellitur comparatione ejusdem cum aeuieti inor
Proponitur suspicio de propositionis ori
gine ,seu occasione. x Ieeres , Quesnellum succurrero voIuisse Michaeli Molinos, qui, IM et si quosdam etiam Catholicos,
ta pios initio deceperit, Iansentanos tamen praecipue suffragatores habuit, cujus eximium specimen exhibet famosi in Belgio Iantanistae liber H Ultima vox Zelatricista innocentiar, sive libellus supplex Fratris,, Eugenii Brugensis ad Innocentium XI.,, anno 168s.,, ubi pag. r Is.legitur: ,, Sicut ,, c Iesu itae) per vafre fabricatas s. propo-,, sitiones uoctrinam Iansenti Romae procu-- rarunt damnari, ut per latus Iansenti do-,, ctrinam Sancti Augustini a doctrina Ian- senti revera inseparabilem, arietarent, & dejicerent ; sic etiam fortassis multasH Propositiones Michaelis Molinos talibus,, t Erminis concepere , quod vix a positio-- ni bus fundamentalibus a Sanctis patribus,, Dionysio Areopagita, Augustino,& aliis, ac Theologiae Mysticae Doctoribus Bo-
Da ventura, Henrico Susone, Taulero &c.
nobis propositis distingui possint, ita ut
, , PCr condemnationem Molinos ( quem, , aliqui magis infelicem , quam nocentem Constitutio Thees propugn.Dm.IL . a Sic nempe Michael Molinos propos.
damnata is. Per hanc viam internam pervenitur , em multa cum susseremtia , ad purgandas , ct extinguendas omnes passiones et ita quod nihil amplius sentitur , nihil, nihil; nec ullasentitur inquietudo, sicut corpus mortuum: nee anima se amplius commoveri sinit. De eo, qui mortuus est peccato adeo ut spiritus , cor, sensus non habeant plus vitae pro illo, quam homo mortuus habeat pro rebus munis di , non incongrue dicetur purgata, & extincta in eo omnis passio, ita ut nihil amplius in ordinatorum motuum & ad peccata inclinantium sentiatur; nihil, nihil; nec ulli sentiatur ex illis inquietudo, sicut corpus
mortuum ; nec anima se amplius commoveri sinatis
Propositio Molinos 3 6. Duae leges , O
duae rapiditates, Anima una , O amoris proprii altera tamdiu perdurant, quamdiu perdurat amor proprius: uiae, quando hic purgatus es, quod sit per viam internam , non adsunt amplius duae leges , ct duae cupiditates, nec a terius lapsus aliquis incurritur et nee aliquid sentitur amplius, nequidem veniale pereatum. Ejusdem Haeresiarchae propositio 38. Per conis temptationem acquisitam pervenitur ad sa-ium non faciendi amplius peccata ,. nec mort lia , nec venialia.
Si juxta Quesnelli articulum baptismusessicit, ut spiritat, cor, sensus non habeara ut vita pro peccato , quam homo moram habeat pro rebus mundi, non sunt amplius in illo homine duae leges, duae cupiditates , nec alterius lapsus aliquis incurrituri nec aliquid sentitur amplius, nequidem veniale peccatum, atque ita per baptismum pervenitur ad statum non faciendi amplius peccata , nec mortalia, nec venialia . Quid superest, nisi , ut, quantum attinet ad tales homines , abrogetur Sacramentum
poenitentiae ; imo illud ipsis impossibile sit,
defectu materiae , quae sola complectitur peccata post baptismum commissae Consecutionem legitimam agnoscere non audet