장음표시 사용
201쪽
remat, nee esse est omnes peccatoris cujus, libet actiones cupiditate corrumpi, adeoque peccata esse s cum fieri nequeat, ut tria ullo peccatore regnet Dei amor. omnis scilicet peceator sub lege peccati est; fieri autem non potest, ut duo regna peccati, & charitatis invicem patiantur; sed charitas,sive amor Dei, si eiusnodi sit, ut in corde regnet, necesse est peccaturria inde fugiat, & sedem,atque imperium relinquat charitati . At, qui peccator esse supponitur , & regnante Dei amore destitutus, iuxta damnatum articulum necesse est peecet in omni opere, atque ita restituitur Baiana Propositio go. a tribus Pontificibus proscripta r In omnibus suis actibus peceator se oti dominanti cupiditati. Prop.3 3. Omne, quod agit peccator , vel fervui peccati, peccatum est, qui fuit error etiam Joannis Hussin Constantiensi Concilio damnatus. Sic quoque necesse esset in delem in omni opere peccare. Patet enim in infideli amorem Dei minimo regnarer est autem error ille inter 3 I.damnatus ab Alexandro UIII. Sie pariter revivisceret error et s. inter Bajanos: Omnia opera insidelium sunt peccata , O philosophorum virtutes sunt vitia . Sic , de de Alexandri UIII. fulmine triumpharet hic I .filiando in magnis peccatoribus desicit omnis amor, escii etiam es t S, etiamsi videantur credere, non esses divina ; sed humana; non enim fides Divina potest esse corrupta, seu inquinata peccato, ut juxta Quesnellum necesse es omnes actiones corrumpi cupiditate, ubi amor Dei regnare desierit a Tsiumpharet & Lutherus de Tridentino, quod per corruptam cupiditate , attritionem peccatorem ad Sacramenti gratiam disponeret, quid ni enim haeresiarcha nefarius ita eum Tridentinis Patribus contendere te Sess. I . cap. . declaratis attritionem ex gehenna, ct poenarum metu conceptam, si voluntatem peccandi excludat, non solum non facere hypocritam , ct magis peccatorem ;verum etiam donum Dei esse, ct Spiritus Sanctus imptissum, non adhue quidem inhabitantis ; sed tantum moventis , quo paenitent adimius viamsi adj itiam parat; S, quamvis sine Sacramento Paenitentiae per se ad j i
rationem perducere peccatorem nequeat, ta
men eum ad Dei gratiam in Sacramento paeniarentia impetrandam Asonit; ubi manifesthsupponitur, quod descripta attritio voluntatem peccandi excludere saltem aliquando in peccatore possit, alioqui ridicula e set conditio, & totum quod sequitur, foret, quod scholastici vocant, de subjecto non supponenter
Quomodo autem voIuntatem peccandi excludere potest, si amore Dei in corde peccatorram non ampliat regnante, necesse es ut in eo carnalis regnet cupiditas, omnesque actiones ejus corrumpate Exesudetne attritio voluntatem peccandi, absente Dei am re, quo non amplius regnante annexam semper habet regnantem cupiditatem, necessariam actionum omnium corruptricem e Si vero non regnante, ut supponitur, Dei amore , actiones omnes , adeoque relatia attritio cupiditate corrumpantur, & quidem necessario, quomodo ea attritio cupiditatis vitio corrupta, peccatorem non magis peccatorem faciet Quomodo donum Dei sit & Spiritus Sancti impulsus e Blataphemum est, dona Dei, & Spiritus Sancti impulsus asserere cupiditate corruptos et quandonam etiam Ecclesia Dei centuit, homines actionibus cupiditate corruptis viam sibi ad justitiam parare, & peccatorem ad Dei gratiam in Sacramento poenitentiae impetrandam disponi EDanielem Prophetam Atheus eodem
instructus errore redarguet, quod c. . . a Nabuchodonosori suaserite aeuam ob rem Rex consilium meum Faeeat tibi, er peccata tua eleemo nis redime; quasi diceret, peccata tua novis eriminibus cumula . Sciebat
enim Daniel, amorem Dei in Nabuchod notaris corde minimh regnare; talem igitur Principem ad eleemosynas hortari, quid aliud est, quam suadere, quod noverit sindpeccato praestari non posse ab eo, cujus actiones omnes necesse est cupiditate corrumpi e Disponi quidem Regem ad poenitentiam oportuit; sed non augendo numerum vitiorum.
Simili modo Ionas Quemelli dogmate impugnabitur, quod Ninivitis peccatoribus terrore plenam poenitentiam praedicaverit. Expectare scilicet debuit, donec Dei amor in eorum cordibus regnaret, quo peccatores esse desinerente tum demum eos adjejunia , ad saccos, & eineres hortari utiliter potuisset; alias enim poenitentiae opera ad justificationem adeo disponere non valuerint, ut ab ea amplitis removisse videan tur ; crescente scilicet delictorum numero, quantum bonorum operum studiu in antra charitatis ereverit dominatum . Ante illum hortandi sedulo essent peccatores , ut omne fugerent bonorum operum exercitium, tunc saltem quando abfuerit praeceptum; quae autem solum consilii sunt, prorsus omnia omitterent , somno potius, atque otio torpescentes; nh ex misericordiae, justitiae, mortificationis, caeterorumque operum exercitio
202쪽
novum semper peccatis, ac demeritis incrementum accedere necesse sit. Tam exoticam conversionis, ae salutis semitam ignoravere Patres , de Theologi hactenus Catholici: docuere haeretici Lutherus, & Calvinus, quos imprudentius nostii hie adversarii sequuntur.
Scripturae Sacrae ab adversariisi temere allegatae. x Atth. 6. v. a .ait aeterna Veritas,
i Nemo potes duobus Dominis ser
a v --- vire, aut enim unum odio habe-
εit , ct alterum diliget, aut unum sustinebit, ct alterum contemnet; non potesis Deo serviare, o Mammonae. In hunc Iocum ita S. Thomas et Dixerunt quod thesaurietatio di trahit a Deo ; ideo fugienda dicitur , quia nodissiducodi rabit i sed alienat a Deo. Servus es, qui ipsum quod est, alterius est; sed imo sibile es,
quὴd animus feratur ad duos fines simul, ersemel et dico contrarios , O dissentientes . Uerum , quae Scriptura asserit,amorem spei esse
charitati contrarium, vel,non regnante charitate, necesse esse etiam amorem spei cupiditate corrumpi, atque adeo converti in peccatum Uirtutum quoque moralium eta
sectus secundum se, & fines sibi proprios
nemo ulla veri specie dixerit esse charitati oppositos . Si opponerentur, non possent in eodem consistere subjecto ; consistere autem simul posse, satis certum est. Imo liberalitas in dandis eleemosynis, avaritiae, & cupiditati potius Edversa est. Loco citato post pauca ita pergit Angelicus et Dieo, quod es praceptum propter se, aliquid propter aliud et ut , cum aliquis cepit
crucem, ut eat ultra mare; quod eat ultra
mare , tenetur; sed non potest ire, nisi quaerat navim 3 unde querere navim es ei necessa
rium. Sic omnes tenentur ad conservandam
vittam e Ideo tenentur ad omnia , qu faciunt
ad Dium emi unde tenetur quilibet, qui non
habet, unde confervet vitam, laborare ut conservet . In nullo peccatore regnat Dei charitas , sed omnis peccator servus est peccati; ideo ne autem dicendus est servire Mammonae , servire iniquitati in omnibus actionibus , etsi fine per se innoxio, & honesto, absque alia mali circumstantia factis e Non alio opus exemplo est, quam utroque Angelici .Qui voverat adire loca sacra,si in statu peccati quaerat navim, ut obligationi suae faciat satis a vel si peccatorialias non habens unde vivat, laboret manibus, ut satisfaciat naturali debito conservandi vitam, quis in utroque casu, vel alterutro dicat, hominem servire Mammonae e Non omnis, qui servus est peccati, servitutem illam exercet in omni opere , ut pluribus tam Scripturarum, & Patrum restimoniis , quam Pontificum , de Conciliorum definitionibus indubitatum est. a Sensus autem Christi apud Matthaeum est, neminem posse duobus Domianis servire , dando se totum , & omnia sua,
quod propriae servitutis est. Neque duo possunt simul esse , vel eligi ab homine fines ultimi, & in duobus oppositis statui beatitudo.
Sic iterum in eundem locum S. Thomas: Omne, in quo quis ponti sietem quum, Deus suae est; unde qui ponit sinem in divitur, Deus suae
est, dicitur de illis , quorum Deus venter est . . . . Auter exponit Augustinus, nemo potes duobus Dominis servire, scilicet contrariis : sed Deus , , Diabolus contrarii sunt: via conventio Christi ad Beliale et .Cor. 6. Cornelius a Lapide in eundem Matta locum et Nemo potes duobus Dominis servire, id est,' addicere, amare per omnia , obsequi,' obedire . Id Chri ius applicat avaritiae, , religioni, Deique cultui: quasi dicat, non potesti se vire Deo, ct Diti; Caelo, ct caeno iaetheri, O ari; Numini, O nummis . Ex his facile lector conspicit. quam frivola sit adversariorum ratio applicans Christi sententiam huic absurdissimo errori et Amore Dei in
corde peccatorum non amplius regUante, mis
cesse Oet, ut in eo carnalis regnet cupiditas, omnesque actiones ejus corrumpat. De prima
articuli parte, Iis nulla est . sed de posteriore , quae omnes peccatoris actus arguit corruptionis, & vitii. Quomodo autem ex eo, quod nemo possit finem suum ultimum , seu beatitudinem constituere in duobus invicem contrariis , Deo , & Mammonae, vel se totum uni Domino dare, & totum alteri, quod ad proprio dictam servitutem requiritur , deduces , in omnibus , in quibus non regnat Dei charitas ( quam constat in nullo regnare peccatore, quamvis unius tantum reo criminis non posse reperiri actionem.
ullam virtutis, sive spei, sive fidei, sive timoris, de aversionis a peccato merὰ ob ejur turpitudinem , O disconvenientiam cum natura ,sine ullo ad Deum ossensum respectu s Actum illum ab omni liberum mst euia definit Alexander VIII. damnationes articuli v.inter fr. Quomodo proinde ex superiore Christi dicto inferes, absente charitate non posse esse actum ullum moraliter bonum, vel innocuum e Quid si peccator solvat
203쪽
g66 Constitutio Unica Nirus propugnata Isr
soluat debitum, reddat depositum , quicaequitas postulat e det panem esurienti,t ne fame enecetur e Augustinus libro de Spiritu,& lit. cap. 26. Sicut non impediunt a vita taeterna juIIum quadam peccata veniatia , μὴ quibus hae vitta non ducitur ; sic ad salutem aeternam nihil' unt impio aliqua opera bona,
hominis invenitur . Regnans itaque in impio cupiditas non necessario omnes actiones eius eorrumpit. Sic & juxta Augustinum libro f. de Civitate Dei capite ra. regnans in Romanis gentilibus cupiditas corrumpere non potuit illam justitiam, de actat strenuos , quibus promeruerunt a Deo imperium. Neque Assueri cupiditas corrupit ejus mansuetudinem,ad quam,posita crudelitate, a Deo conversus est Esth. Is . Convertitque Deus spiritum ejus in mansuetudinem. Imquem locum S. Augustinus lib. I. de gratia cap. 2 . ait, Intueantur ( Pelagiani atque fateantur .... interes , di occulis ; mirabili, ac inessabili potesate operari Deum in cordia
hus hominum non solum veras revelationes, sed etiam bonas voluntates.
In Ninivitis nondum regnabat charitas, quando, Jona Urbis excidium praedicante, coepere concuti timore, & ex eo inchoare poenitentiam. Nemo tamen istum excidii metum, & ortum inde conversionis initium, antequam in eis charitas thronum figeret, accusare praesumet damnabilis cupiditatis, unde vitium contraheret remota ad justificationem dispositio. Denique,ut nihil lucis desideres inoexpositione objectae ex Matthaeo sententiae, distinguenda est servitus absoluth , simpliciter , & proprie dicta a servitute impropria,& secundum quid . De priore loquitur Servator, cum ait: Nemo potes duobus Dominis servire ; quia qui unius totus est , non potest totus ad alterum pertinere; sed facit Efieri potest, de contingit saepissime, ut alicujus servus aliquid obsequii praestet, atque ita obiter serviat alteri. Evidens est igitur, Christum in Evangelio minime asserere, quod servus peccati nequeat ullum prorsus opus innocuum, aut etiam honestum , de in Divino judicio laudabiIe exercere; nam sicut ad EZechielis locum Hieronymus, in exponendis Scripturis , judicio Ecclesiae , Doctor maximus animadvertit: Ex eo qu)d Nabuchodonosor mercedem accipit boni operis , intelligimus etiam Ethnicos, si quid honi fecerint , non a que mercede , Dei judicio , praeteriri . S. Chrysostomus hom. 6 T. ad populum Anthiochenum sub initium et Nee potes malas omnino malus esse; sed evenit, ut , alia quid habeat bonii neque honus esse bonus omnino , sed O non nulla solet habere peccata . Uident itaque adversarii sententiam Christi deservitute, quae praestari nequit duobus Dominis , minime favere damnato articulo, a serenti , omnia opera esse peccata , in quocumque non regnat charitas . Quid enim e An etiam ubicumque non regnat cupiditas, omnia opera necessario charitas sunt Sequitur ind3 Calvinistarum de justitia in amissibili haeresis damnata pridem Tridentino
anathemate. Sic de ex Que melli articulo sequitur Bajanus o. ta omnibus suis actibuae pereator servit dominanti cupiditati e dc 3 s. Omne , quod agit peccator, Mel servus peceati, peccatum m. Nemo enim aliter inteIligere
potest rigidum istud Quesnelli placitum ,
quod amore Dei in corde peccatoriam non amplius regnante , necessest, ut cupiditas omnes actiones ejus corrumpat.1 Quid etiam connexionis cum eo h bet epistolae r. Joan. capa. v. Is .e Si quis diligit mundum , non es charitas Patris in eo: cujus ratio statim redditur v. 16. Ruoniam omne, quod es in mundo , concupiscentia carnis es, est concupiscentia oculorum, O superbia vitae. Quod explicans Augustinus Iib. s. de Symbolo cap. I. ait: Adsuperbiam carnis per tinent illecebrae voluptatum ; ad concupiscentiam oculorum , nugacitas sectaculorum; ad ambitionem seculi, insania superbiae. Itaque Spiritus Sanctus avertere cupit homines ab amore superfluo divitiarum , ambitione honorum , de voluptatibus, quia irritamenta malorum sunt, dc excidia virtutum. Ad quod autem e tribus referent adversarii exercitia virtutum moralium, justitiae, temperantiae , castitatis , misericordiae e AIquod referent actus timoris excidendi beatitudine, vel aeterna incurrendi supplicia e S. Augustinus lib. de vera religione cap. II. Non diligamus , inquit, per carnis
voluptatem corrumpere , aut corrumpi, ne admiserabiliorem corruptionem dolorum, tormentorumque veniamis. Saluberrima haec ab
Augustino suggesta intentio, videtur novis ejus discipulis amor mundi; atque adeo concupiscentia carnis, concupiscentia oculorum , aut superbia vitae. Si quis ob rationem a Sanctis mo Doctore traditam renuntiat carnis voluptatibus , hae ipsa intentio ne , si amorem Dei non incluserit, reddet ipsum peccati lethilari, & damnationis reum in novatorum judicio, quia ipsum habituali gratia privabit, essiciens, ut non sit charitas Patris in eo.
Quid ni Theologi isti pro se inserant
204쪽
s 6 8 Pars II. Propos XLV. Cap. I. & II. et Go
etiam illud Iacobi cap. q. v. q. e Adiateri, nescitis, quia amicitia hujus mundi inimica es Dei e Ruicunque ergo voluerit amicus esses cali hujus , inimicus Dei constituitur . Quisquis scilicet virtutum moralium amore , vel timore aeterni supplicii quid- piam aget, non ductus amore Dei, in illa
sua intentione corrumpitur, fit amator munis
di, cujus amicitia inimica est Dei, atque ita volens amicus esse hujus seculi, inimicus Dei constituitur, sive, ut habet objectio: Non es charitas Patris in eo. Quid igitur temera- riis istiusmodi, & imprudentissimis objectio. nibus effetunt adversarii, nisi quod damn
ei articuli , cui patrocinari voluerant, cau- sam multo faciant deteriorem , & se magisi prodant acatholicos e Corruptio enim , b quam comminiscitur articulus, intelligi po- terat venialis i objectio autem inducit mom . tiferam. Ita se adversarii etiam pristino, &multiplici involvunt anathemati: quin& a
, surdiora sectantur , quam quae alias in qui-
3 husdam Iansenti discipulis Ecclesia profli-
it gavit. t 6 Damnata ab AIexandro VIII. Pro x positio II. asserebat: Attritio, qua gehenne, parnarum metu concipitur sine dilectione brati nevolentia Dei propter se, non es bo ui motus, B c, supernaturalis . Quesnelli vindicibus aetais eritio illa est amor mundi, Dei inimicus , &i habitum charitatis, si ante fuerit, expellens, a di impediens, nE reducatur . Num etiam amor mundi est, dum quis odio habet pece
3 tum mere ob ejus turpitudinem , O discono . nientiam cum natura sin/ ullo ad Deum ossenil sum respectu e Si ita est , igitur charitas P
a rris , seu charitatis habitus non es in eo, qui, tali ratione peccatum oderit, ac proinde tales peccati odium in amorem criminis converis, titur homini exitialem . Sicque malitia superadditur gravior articulo f., quem Ale-i xander VIII. proscripserat. . Rursus Quesnelli Propositio tantum exigere videbatur, quod articulus i. ab eodem . damnatus Pontifice i Omnis humana actio deisi liberata, es Dei dilectio , ve mundi; Si Dei,
charitas Patris es ; si mundi, concupiscentia earnii, hoe est, mala es . Nunc vero, si objectionis sensu accipitur, inducit amoris Dei omissio eorruptionem lethiseram , quae solae . essicere potest, ut charitas Dei, seu amicitia ab homine exulet. Antea Quesnelli Propo-i stio eontinebat quidem malitiam art. Io. ab eodem Alexandro proscripti et Intentio, i qua quis det alme malum, O prosequitur
bonum mer/ , ut caelestem obtineat gloriam, nonia recta, nee Deo placem Ii Sed nimium mitis apparet modo Nova-
. consitutio Theol propu .rim. II. toribus haec sua prior censura; crescente scilicet audacia , asserere non verentur intentionem istiusmodi esse non solum noto rectam , nec Deo placentem, sed mortiferEperversam , charitati Dei inimicam , & amicitiae , si ante fuerit, destructricem i Si quir iligit mundum, ut diligere ab adversariis
censemur, quoties agimus Ex amore virtutum moralium , vel motivo quolibet altero,
quod non sit Deus propter se benevole diis
lectus, charitas Patris non es in eo; sed aversio a Deo, & inimicitia . et Ad meliorem loci sacri intelligenatiam , facem more suo praeferat scholae Ana gelus in Expositione aurea dicens: Prohibetur
autem his mundus adfruendum est; non ad utem
dum . Unde glostar utimini mundo ad necessitarem I sed non diligite ad superfluitatem, nec per hoc prohibetur quaecunque dilectio . sed inordia nata per amoris asse um nimium . Mox sibi S. Doctor objicit; sed cum mundus sit bonus,oidetur quod sit diligendus I ergo videtur prohibitio mala, eum dicitur, lite diligere mundum . Responsio , inquiti diligere mundtim es ipsum omnibus rebus praeponere ; ct e mundus
non es diligendus i tamen sub Deo est dilige
sis . Unde non prohibetur quaecunque dilectio:
sed illa , qua insupra Deum , de qua dieit Aur inus: O tibi flamaveris condita , ct deis serueris eonditorem . Vel potes dici, quod duplex est dilectio; quadam ad necessitatem , alia
ad perfluit tem. Primo modo mundus potest
diligi i secundo modo probibetur. SI RUIS DILEXERIT MUNDUM praeponendo ipsam Deo , NON EST CHARITAS PATRIS IN
EO , quasi diceret, amor Patris es contrariaramori mundi. Aet inus et duo sunt amorer
Dei, O mundi; sed si amor mundi lababitet,
non es quo amor Dei intret; idem etiam dicit, quod contraria sunt charitas, O cupiditas i , quantum crescit cupiditas , decrescit charitas, S p conoerso . Iacobi q. Amicitia hujus mundi ivimica es Deo; unde glossa hie ; unum cor duoribi adversarios amores non rapit. Sicut duractio Dei es fons virtutum omnium, ita dilectio mundi omnium vitiorum. Isai. 28. angusta tum enim est , ita ut alter decidat : O oeia non es charitas Patris in eo , qui mundum dialigit ; quoniam omne, quod in mundo es , id est in mundi dilectoribus , aut es concupiscentia
8 Nihil illustrius pro catholica veritate , atque ad dissipandas omnes Bajanorum,&Quesnellistarum tenebras aptius dici poterat . Diligere mundum simpliciter , ut est in Ioannis Apostoli sententia, & ut prohibetur a Deo, est diligere mundum ad fruendum eo. Rursus diligere mundum,m ipsum omnibus re-
205쪽
s o Constitutio UNic E ir Us propugnata
bus praeponere, O sio mundus non es diligendus et tamen ub Deo es diligendus r unde nox a prohibetur quacunque dilectio ; sed illa , quaen supra Deum , de qua dicit Areu Finus: O tibi, si amaveris condita, ct deserueris condiatorem et potes mundus diligi ad necessitatem, prohibetur adsupersultatem . Si quis dilexerit
mundum, praeponendo ipsum Deo , non es charitas Patris in eo. Hoc sensu i Amor Patris ect contrari ut amori mundi. Eodem sensu dicit Ara inus: duosunt amores Dei , ct mundi i sed is mundi amor inbabitet , non est, quo
amor Dei intret. Idem etiam dicit, quod comtraria sunt charitas, ct cupiditas. Ista modo, si possint,adversarii applicent damnato articulo, ut ipsi ex Joannis Ap stoli sensu suffragium emungant. Prohibetur dilectio , qua es supra Deum, qua mundus Deo praeponitur ; hinc duo inferunt adversarii: primum, quod in peccatoribus non regnante Dei charitate, regnet necessario cupiditas, seu descripta mundi dilectio, qua mundus Deo praeponitur: alterum, quod haec dilectio necessario in omnes peccatorum actiones influat, easque corrumpat. De primo nulla controversia est ; secundum ex textu ineptissime colligitur , repugnantibus Scripturis, Patribus, definitionibus plurium Pontificum, communi sensu Ecclesiae, atque ipso lumine naturae. Neque ignorare po sunt adversarii, quod, si vera foret ipsorum
collectio, sive si lethisera illa mundi dilectio charitatem Patris, & amicitiam excludens in omnes peccatorum actus influeret, corruptio singulorum esset lethisera, quo nihil asseri potest a veritate catholica magis alienum Sic pariter nervos omnes praecidit Angelieus pluribus Quesnelli de charitate erroribus. Ex Sancto enim reddimur certiores de eo, quod Augustinus, & alii eum secuti Patres intelligunt per cupiditatem, &amorem mundi oppositum charitati; nolia amorem temporalium, quantum pertinet ad necessitatem; tali enim modo mundur potes dialigi , ut cibus ad sustentationem vitae nece sariam , pecunia ad alendos liberos , medicina ad corporis sanitatem ; neque prohibetur , aut charitati Patris opponitur amor misericordiae, justitiae, temperantiae, castitatis; minus etiam opponitur fides, ejus amor, & aeternae beatitudinis. Una requiritur, & in assertionibus nostris intelligenda est conditio , quod temporalium rerum, &virtutum quoque moralium amor non sit
nimius, ut in iis finis noster ultimus, &summa nostra felicitas, Deo postposito, collocetur . Stoicorum ista impietas fuit ab
Augustino, & aliis Patribus justissimh repre. hensa. Quae impietas, ut patet, nihil habet
cum laudatis a nobis actibus commune:qua. propter ex illius reprehensione his iniquis me conss1tur invidia .
Frustra in damnati articuli patrocinium
vocatur S. Augi sinus.1 C Erm. a. in Psalm. ig. num. II. DLtium, inquit Augustinus, Superbia hominis , apoclaiare Z Deo. Non leve malum cst hoc vitium , fratres mei: huic vitio in his personis, quas videtis amplas , displicet humilitas Christiana , propter hoc vitium deis dignantur colla subdere jugo Gripi, obligati
arctius jugo peccati. Non enim servire non eis continget . nam notant servire , sed eis exis pedit servire nolendo seriare nihil aliud agunt, quam ut hono Domino non servianni non ut omnino non serviant; quia qui noluerit servire charitati , nete e cst, ut servitat inbquitati . Ex his omnibus solam posteriorem Iaciniam Hexapta referunt, & quidem hoc mois do corruptiasimo et qui non agit motivo charitatatis , necesse est agat cupiditate. Plurimum interest inter aliquod non agere ex motivo charitatis, & absoluto nolle servire charitati: prius tantum asserit, amoris in aliquo opere omissionem , quae subinde potest esse innoxia , ut multis rationibus utroque superiore capite ostensum est : alterum semper inordinatum est,& charitatis, ac Dei indicat conis temptum et illum non continet simplex amoris Dei in aliquo actu omissio. Adde, quod praeceptum charitatis, seu referendi omnia in gloriam Dei sit assirmativum, non obligans ad amandum semper, &actiones singulas omni momento temporis referendum in gloriam Dei. Clarissime id
docet S. Thomas I. a. quaest. 88. art. I. ad
objectionem sic respondens: Iutid praeeptum es a malitium; unde non obligat ad semper et O sic non facis contra hoc praeceptum quicunque actae non refert in gloriam Dei omne, quo acit. Quapropter in secundum
dis . q. quaest. I. art. a. ad q. Non oportet, ut
actui in elium, qui in sinem tuum uon es ordinatus , sempersit peccatum ; sed flum pro tempore illo, in quo tenentur actum sum in A
Objectionis inanitas , & perfidia muhiplici convincitur exemplo e si servus Domino suo dixerit, nolo tibi servire; uxor m
206쪽
s a Pars II. Propos XLV.Cap. III. et g
ito, nolo te diligere vi filius familias Patri, omnis impudicorum actio est luxuria; omnis nolo ut quod acquiro ad te pertineat; puer elatorum volitio, est superbia e Nihil igitur
magistro ad discendum traditus , nolo atra ad proscripti articuli defensionem confert, discerer servus Dominum offendet graviter, quod ab Augustino dicitur e regnat carnalis uxor maritum , filius familias Patrem, disci- cupiditas , ubi non est Dei charitas ; cum Ionia pulus magistrum s non autem si solummodo ge aliud sit, cupiditatem in homine regnare, in aliquibus actibus praetermissa a servo fue- quam in omnes influere actiones . Alias si rit intentio serviendi Domino,ab uxore ma- guli vitiorum habitus venenum suum iliariti dilectio, a filio familias volitio acqui- omnes hominis ingererent actiones , quo rendi aliquid Patri, a discipulo intentio di- nihil est a veritate, & omnium mortalium scendi. sensu, atque experientia magis alienum .
a Non plus adversariis prodest quod F Non plus habet definitio Pontificis, Hexapta referunt ex Enchiridii cap. IIS. quod sibi timeat ab Augustini lib. s. de Do-
dicere voluerint Ir . Regnat carnalis copia initia Christiana cap. 1 o. riuanto .... magis ditas , ubi non es Dei charitas. Pro non es regnum cupiditatis destruitur, tanto charita- Dei charitas, Hexapta ponunt non regnat: tis augetur: addunt Hexapta, quod loco cia corruptio ista opportuna adversariis videri tato non invenio, O quanto plus deperit re- potuit, ut aliqua Augustini sententiam in- gno charitatis, magis extenditur regnum cu-ter, de damnatum articulum appareret sal- piditatis . Supponamus tamen ita esse, &tem verbolenus similitudo. Sed, etsi suppo- charitatis imperium in peccatore non immineretur textus , ut ab adversariis refertur, nutum solummodo, sed etiam penitus inquid inde pro excusando Que melli articu- teriisse ; nullum unquam imperium , nullamio, quo dicitur cupiditas, in quocunquo sedem tenuerat charitas in impiis illis, &cam regnare contigerit, omnes ejus corrum- gentilibus , quos superius ex Augustino no-pere actiones e In omni peccatore regnat minavi, nominatim Polemone, & Roma-
peccatum , ideone omnia peccatoris opera nis, in quibus ad quemcunque gradum pro- vitio inquinantur 3 Pridem a Constantiensi vecta fuerit cupiditatis dominatio; non ta Concilio in Joanne Husi, dein a tribus Ro- men in omnibus eorum actibus praevaleromanis Pontificibus inter Baii, & sociorum potuit, quin aliqui subducerentur ejus ty- ejus articulos damnatus fuit art. 3 s. Omne, rannidi ,& corruptioni. Alias non fuissent quod agit peccator, vel servus peccati , pecca- Dei dona , nec iis potuissent a Deo temporatum est. Et go. In omnibus suis actibus pecca- te praemium , sed sola supplicia promereri.tor fervit dominanti cupiditati . Quandonam in Assuero regnum charitas Utriusque articuli censuras Quesnellus obtinuit e Cupiditas vero non infimum lo- evadere non potest r neque cum ejus dog- cum tenens, & quantumlibet exercens domate, neque cum prioribus quidquam socio minatum , subjicere tamen suo jugo , & vetatis habet sententia Augustini; nam de jux- neno inficere non potuit cuncta ejus opera, ta eundem Sanctum in Polemone ad tempe- inprimis mansuetudinem , quae, Scriptura,rantiam converso, & in Romanis gentilibus, atque ipso Augustino teste, bona fuit, dc qui justitia, O ambus frenuis a Deo prome- Divino munere concesse . Estheris nem-aetierant imperium, dominabatur cupiditas; pe cap. I s. v. s. Rex describitur terribilitnon tamen ea continentiae Polemonis, quae assectu , v. Io. ardentibus oculis furorem in-
Augustino judice donum Dei fuit Episto- dicans, adeo in Gentilem Principem domi Ia Iso. , peccati maculam aspersit, uti ne- nabatur ira, de cupiditas, quae tamen etiamque Romanorum juclitiae, O actibus istis absque charitatis imperio , & manente in-II entiis lib. s. de Civitate Dei cap. I a. Bo- fidelitatis regno , Damari potuit, quandona itaque in illis opera fuerant; etsi operan- statim v. et r. convertit Deus spiritum Registes a cupiditatis jugo non essent liberi, ae in mansuetudinem, quae indubie corruptione propterea bona illa ad aeternam nihil eon- cupiditatis libera fuit, utpote Dei optimi ducerent felicitatem , ut nempe S. Doctor beneficium. Et Augustinus lib. a. de libero
libro de Spiritu ,&lit. cap. 2 6. ait: Adfatu- arbitrio cap. ro. aite Virtutibus nemo mala tem aeternam nihil prosunt impio aliqua opera utitur; ceteris autem bonis, id est mediis, edihona, sin/ quibus di illi, vita cujuslibet in is , non solum bene, sed etiam mali qui
pessimi hominis invenitur. que utipotes. Et ideo virtute nemo male ut In quolibet avaro regnat avaritia, car- tur, quia opus virtutis es bonus usus i orum, nis concupiscentia in luxurioso, superbia , quibus etiam non bene uti possumus; nemo a in elato ,& se de caeteris vitiis ; sed ideo ne tem bene utendo, male utitur et Etiam S. Tho- omnia avari opera, sunt avaritiae studia; maa I. . quaest. Is . art. q. hanc Augustini consitutio Theol. propugn.'m.IL A a a defini
207쪽
; Constitutio UNic ENirus propugnata
definitionem approbati Virtus ese bona qua-
tag mentig , qua recte vivitur, O qua nemo mav utitur.
Denique ipse Augustinus hane in Assiue
ro praedicat voluntatem bonam; lib. r. do gratia Christi cap. t . eam intueri Pelagianos jubet, atque ex hoc specimine fateri, non lege, atque doctrina insonante forinsecus; sed interna, ct occulta . mirabili , ae inessabili potesate operari Deum in cordibus hominum, eon solum veras revelationes, sed etiam bonas voluntates. No vero existimes, Affuerum bona voluntate male usum fui me , virtutibus ut jam vidimus , inter quas mansuetudini locus est, nemo male utitur juxta utrumque Ecelesiae solem Hipponensem, & Aquinatem. De ipsa rursus bona voluntate, seu volitionesie Hipponensis lib. a. de peccatorum meritis cap. I S. Voluntatis arbitrium in eis naturalibus bonis es, quibus S mala uti malus potes ; sed voluntatem bonam ( seu bonam volitionem di qua jam in eis bonis es, quorum GPusus non potes malui , - ex Deo nobis eos non possedec. In quo mortalium regnasse magis perhibetur cupiditas, qu&m in Sardanapalo luxuriosissimo, quem Regem Ninive, Iona praedicante, fuisse, communis opinio est Totus defluebat deliciis, a charitatis regno remotissimus , quo quidem tandem Ionae praedicatio, excidii metus , & coeleste
auxilium eum ducere videbatur ; initium tamen poenitentiae , charitate nondum in eo regnante,susceptum est: unde iterum falsit iis convincitur damnatus articulus illimitato afferens , quod, non regnante charitat in corde peccatorum, necesse sit regnare in
eo cupiditatem, atque omnes ejus corrum re actioneI.
mersarii Gregorium Magnum temere obicientes horrendo involvuntur consectam O. 1 C Anctus Gregorius Moral. Iib. et T.
cap. II. Non a . ut citant Hexapla
o in illud Iob, - extendit aquilo
nem super vacuum, ait:,, Aquilonis nomine,, in lacro eloquio appellari Diabolus se ., let, qui ut torporis frigore gentium cor-,, da constringeret, dixit : Sedebo in monteis testamenti, in lateribus aquilonis; qui se super vacuum extenditur; quia illa cor-,, da possidet, quae Divini amoris gratias, non replent ut . Sed tamen omnipotenti
,, Deo suppetit etiam vasa Diaboli cunctis,, virtutibus vacua , suae gratiae munere im-,, plere, in iisque Divini amoris solidita dis rem ponere , quos nulla conspicit recti M tudinis actione roboraris unde apto sub-M jungitur , , appendit terram super nihi-,, tum g quid enim terrae nomine , nisi san-- eta Ecclesia designatur, quae, dum verba ta praedicationis suscipit, fructum boni ope-,, ris reddite de quibus per Prophetam dis, citur et omnes gentes vel iit nihilum , de M inane reputatae sunt. ,, Ampliorem d scripsi Gregorii sententiam , quam ab a versariis allegatur, quia lucem amo, dum illi in brevium laciniarum tenebris praecipuum ponunt falsitatis praesidium. Sed quale istud est, quod damnato suo articulo acuti homines fingunt Totum argumenti robur constituunt in sequentibus, illa corda possidet, qua Divini amorit gratia
non replentur. Sed tamen omnipotenti Deo suppetit etiam vasa Diaboli eunctis virtutibu vacua , Dagratia munere implere . Acutos enim vero essie oportuit, qui in his verbis detexerint cupiditatem extra charitatis r gnum omnia opera necessario corrumpentem, sive, ut Propositio enuntiat: Amore De
in corde peccatorum non amplius regnante s
necesse est, ut in eo carnaliI regnet cupiditas, omnesque actiones ejuI corrumpat. Diabolum
possidere Gentilium, de quibus agitur, comda , quae Divini amoris gratia non replenis tur, indubitatum est; sed & extra infidelium turbam , de ipsis Christianis vere afferitur, illa corda a Diabolo possideri, quae Divini amoris gratia non replentur , intelligendo de amore , & gratia habituali; non enim inter statum gratiae, a Divini amoris habitu inseparabilem , & statum damnationis, a diabolicae servitutis reperitur medius a De amoris quoque actualis grati Iverum est, illa corda a Diabolo possideri, quae eo tempore, & in iis circumstantiis, inquiuus praeceptum charitatis obligat, Diviani amoris actum non eliciunt. Neque de hoc quempiam ambigere sinit anathema Paulinum: Si quis non amat Dominum Iesum, anathema sit. Sed non minus a Catholica aberrat veritate , qui Gregorii verba de amore actuali adeo rigide acceperit, ut Di bolus omnia corda omni tempore statim possideat , quo Divitia amoris gratia non replentur. Baptietatorum enim infantium,& qui infantibus comparantur, perpetu amentium, & dormientium animi non replentur Divini amoris gratia actuaIii nec tamen propterea possidentur a Diabolo . Sed neque homines, dum rationis compotes
208쪽
et 6 Pars II. Propos XLV. Cap. IV. gra
potes sunt, semper in Diaboli incidunt po- go fidelium, sed etiam inter presbyteros ,
testatem , quoties ullo momento temporis & religiosos , qui non saepius quotidie uia eatent Divini amoris actualis gratia. Non Diaboli transeat potestatem e Quo dogm enim possidendorum cordium jus Diabolo te si imbuta fuisset Ecclesia, non confessi
competit, nisi quae peccati mortiferi rea- nis tantum annuae; sed multo frequentioristum contraxerint. Hunc autem non infert praeceptum verisimiliter condidisset; quis quaelibet Divini amoris praetermissio; sed enim modus tot recordandi peccata morea solum, quae est transgressio mandati, sive talia quae totius anni spatio quivis commiis omissio amoris eo tempore, vel iis in cir- serint quotidie E Habebunt poenitentiae adiscumstantiis, pro quibus Divina jussio obli- ministri ex hoc solo capite materiem ex gabat. Haec porro de earum genere est, quae minis interminabilem , si non & confitentes a maliva appellantur , & in certis tant itin desperationis . Non illum esse sensum Ee- circumstantiis , non omni prorsus tempore clellae, praxis omnium, qui tribunali poeniis exercitium postulant, sive , ut in scholis lo- tentiae praesunt, aut sacramento utuntur,quimur , obligant semper, sed non pro semper, testis Iuculentissima est . quod superiori capite clarissimis Aquinatis Si tamen adversarii, quam hic setiatextibus comprobavi. Idem scilicet est prae- ptis venditant, sententiam animo ample-ceptum amandi Deum, & ad eum opera no- ctantur, dispiciendum illis relinquo, quam stra referendie de posteriore autem enun- terrificum sibi apud Deum ,& homines conistiat r. a. quaest. 88. art. I. Illud praeceptum a sciscant judicium. Ex ore suo ab hominibus, es a maiioum et unde non obligat ad sempera a Deo ex conscientia judicabuntur rei inde in a. dis . q. quaest. I. art. a. ad q. Non , finitorum , non criminum solummodo; sed oportet, ut actus insidelium, qui in em illum etiam sacrilegiorum . Constat enim palam non es ordinatus inmer sit peccatum . se o- adversarios , etsi presbyteros, & fere quo- iam pro tempore illo, in quo tenentur actum , tidie sacrificium offerentes confiteri passim fiam in sinem ultimum referre. rarius, forte praecipuos numquam, ut tomos Palam igitur est Gregorii senten- S. videbitur. Ecclesiastica autem consuetudotiam vel nihil penitus pro damnata facereia declarat, eam probationem scirca Sacra- Propositione, ut hactenus ostendi; vel pro- mentorum Sanctissimum necessariam esse. bare praeceptum amoris perpetui nullo un- ut nullus sibi conscius mortalis peceati, quan- . quam tempore absque lethi fero crimino tumVit sibi contritus Oideatur, a que praemi i intermittendi. Si enim sola Divini amoris fasacramentali confessone ad Sacram Eucharia absentia sufficiat, ut corda quaelibet, etiam fiam accedere debeat, quod a Chri ianit om- fidelium Diabolus p deat, necesse est quam- nibus, etiam ab iis Sacerdotibus , quibus ex Iibet Divini amoris actualis, de quo ita o cis incubuerit celebrare, haee S. Synodus Quesnelli Propositione agitur, absentiam, perpetuo servandum esse decrevit, inquiunt sive omissionem peccato mortali, & aeternae Tridentini Patres ses LII. cap. . Dein cano- sufficere damnationi. Quod si verum est, ne XI. Ne tantum Sacramentum indign , aration solum septies cadit Iustus in venia- que ideo in mortem, S condemnationem suis te delictum , sed etiam septies Iustus esse matur, saluit, atque declarat ipsa S. nodus, desinit; quis enim Divini amoris actus quo- illis, quoi conscientia peccati mortalis gravat, tidie non ut minimum septies praetermittat quantumcumque etiamse contritos exiniment, vel igitur adversarii in hae, & similibus habita copia confessoris, necessario praemitten- objectionibus insignem produnt sacrae sciem dam esse confisonem Sacramentalem. Si quistiae imperitiam, si tam horrendas consecu- autem contrarium docere, praedicare, vel per tiones non viderint, vel scientes, volentet tinaciter asserere eu etiam publiep dissutav-que graviori se implicant errore , quam do defendere pr sumpserit, eo ipso excommuis damnata prae se tulerat Propositio. Intelligi nicatus existat. enim illa de eorruptione poterat veniali, Contrarium hactenus adversarii non ,
nune vero tam praepostera defensio sensum docent publice , sed docere paratum fuisse
ab authore , & ejus sodalibus intentum in- AEgidium candidum, & candidorum hoc tem- dieat significatione Propositionis obvia de- pore Iansenis arum Principem, si Antoniusteriorem. Arnaldus approbasset, non temere colligi Si autem Diabolo toties humanorum tur ex ipsius aegidii ad Arnaldum epistola cordium conceditur possessio , quoties Di- data anno rogi. die ri. Iunii, & refertur vini amoris actus ,& quidem supernatura- in processu juridico coram Archiepiscopolis, auxilio gratiae eliciendus omittitur; Mechliniensi , seu causa Ruesnelliana art. 1 o. quis adeo iustus videbitur non solum evul- S. s. pag. a TZ. vertim Arnaldus, etsi tam ,
209쪽
seandaloso dogmati fundamentum antea praebuerit, ut eadem testatur epistola ; non tamen videtur approbasse consilium talia aperte, & publice edendi, nunc quidem, ut colligitur ex suspensione operis, quod Avidius aliquibus suorum nimium Candidus, meditatus fuerat. Forte AEgidio callidior Arnaldus novam Ecclesiam censuerat nondum satis esse firmatam, ut tanti momenti novitas protrudi in lucem sine ambagibus , di tuto posset,s Uerum de hoc quidquid sit, de quo
in tertio tomo plura, supponamus , ansentanos presbyteros confiteri non minus, quam caeteros frequenter; imo quod certi
sime falsum est, confiteri quotidie; quomodo absolvi a peccatis poterunt e Nam qui inter illos Paclor honus , & Theologus Christantis est, ut in fronte famosi utriusque operis ab ipso inscribitur authore, & totus es ello noscitur devotus, anno ISyo. die r6. Januarii Mechliniae in thesibus sie definivit; Impium es, dare absolutionem facerdoti non multo ante lapso ; esto quaedam celebrandi esset necessitas, puta ne populus die I Fosacro frustraretur . Statuamus igitur ex adversariis Sace dotem, qui paulo antequam ad altare sacrificium oblaturus accederet, recordatus sit, se aliquoties dilectionis actum praetermisisse, adeoque juxta novam Gregoriani textus interpretationem, & alligatam et rigidorum conscientiam delictum commisime mortiferum , adeunte Diabolo possessionem cordis, quod Disini amor is gratia non replebatur rExponit peccatum confessario, qui si poenitentem absolverit, impia erit absolutio juxta Quesnelliani Pastoris boni regulam , novis animarum directoribus praescriptam. Si absolutio differatur, poenitens fit impius , &sacrilegus, dum non absolutus, & cum moria talis conscientia peccati offerre sacrificium praesumpserit. Altera ejusdem Pacloris boni eodem die edita definitio est et Iaphum ex infirmitate tune absolves, cum per amorem Dei praedominantem peccata in mitatis superaverit, ac dimiserit.
Et in ipso famosiore Pastoris boni opero pag. ao . aeui non verbis solum, sed operibus
endunt, ferio se agere, O ad totalem emendationem plane conniti, ut si vet. occasiones fugiant , media a confessario praescripta adhibeant cie. nihilominus tamen , qua hominum es in mitas, in eadem relabuntur, absolvi non possunt. Pag. ao S. Neque obsat, quod re Iabantur solum ex infirmitate ; quia undecunque relabantur, relabuntur tamen; ideoque
absolvit non possunt. Neque ob at, quod serio
velint vitam emendare ; nam id ferio non suffcit, nisi O vita emendatio sequatur . Atqui amoris Dei intermissio quamdiu distractionibus ,& variis tam animi, quam corporis infirmitatibus vivemus obnoxii, nou quotidiana solum est, sed septies, id est saepius in die obvenit. Unde si omnis illa amoris intermissio crimen sit, ut objectio indieat, neque illud umquam penitus dimittamus , quin redeamus in idem quotidie saepius, absolvi numquam, nisi forte immortis articulo poterimus: saltem non poterunt adversarii, quicumque Pactorii sui honi documenta cum praesenti composuerint objectione, 6 Hanc vero nullus autum et a me explicari durius , quam adversariorum intentio patiatur. Supponendum enim est, eos
scribere vigiles, & condemnati articuli suscipere serio defensionem . Hoc supposito , evidens est, Gregorianae sententiae allegationem sensu alio, quain qui hic exagitatus est, a nemine posse congrue intelligi,aut ex plicari . Non possunt enim adversarii accipere S. Pontificis verba de amore solummodo habituali, quem omnibus certum est debere esse perpetuum ; atque ea corda a Diabolo possideri, quae amore, & gratia habituali reperiuntur vacua; at sensus istet ad intentas propositionis vindicias nihil confert; cum in ea de amoris actu potius, quam de habitu constet esse sermonem . Ad persuadendum scilicet perpetuae dilectionis debitum, adversarios magno studio collimare neminem potest latere, qui libellos eorum ubique obvios inspexerit: accedit ingens Propositionum de charitate damnatarum series, velut Alaetici Scriptoris ad amoris actum magis, quam ad habitum cohortantis. Si etiam Gregorium adversarii intelligerent de amoris actibus non pro omni tempore imperatis, ut juxta Doctorem Angelicum praecepti assirmativi ratio dictat, tune verissima haberetur Gregoriani textus explicatio, quod illaeorda possideat Diabolus, qua ditani amoris gratia non replentur , eo tempore, & in iis circumstantiis,pro quibus diuinissimi illius praecepti urget obligatio. Uerlan hic sensus, ut patet, minime juvaret damnatum articulum , qui amorem exigit perpetuum , ut in actiones omnes imfluat , alioquin cupiditatis vitio necessario
corrumpendas ; amore Dei in corde peccatorum non amplius regnante, necesse es ut in eo carnalis regnet cupiditas, omnemque actioneae
ejus corrumpat. Non potest solus cupiditatis habitus actionibus omnibus inurere pec
210쪽
s 8o Pars II. Propos. XLV. Cap. IV. et 8 I
cati maculam, neque habitus charitatis su ficit, ut actus alias indifferens , absque ulla relatione bonitatem , laudem,aut praemium consequatur. Ad hoc actionis relatio sive intrinseca, sive saltem extrinseca in finem , honestum, judicio Theologorum commuis nitano, est necessiaria. Denique, etsi neque habitualis amor, neque actualis in cordibus regnet Peccatorum, actus alii boni esse pose sunt sive naturalis, sive supernaturalis oris dinis, misericordiae, temperantiae, castitatis, iustitiae, timoris, fidei, & spei, ut primo capite ostensum est.
I Ite cum contra nos adducitur Gregorius lib. I S. Moralium cap.8. non ut in Hexaptis citatur s. dicens: stui terrenarum rerum amore vincitur , in Deo nullatenus delectatur . . . Si quis diligit mundum, non escharitas Patris in eo: ac si aperte dicat (Joa nes Apostolus utrique se amoret in uno corde non capiunt, nec in eo seges superna chariatatis pusistit, in quo illa pina in a deIectationis necant
Subscribimus omnes S. Pontificis sententiae. Sed quid indo ad kersus Constitutionem, vel pro Quesnelli articulo elicere praesidii quis possit, non video . Rui terr
narum rerum amore vincitur , in Deo nullarenus desectatur; nam qui volens indulget concupiscentiae carnis, concupiscentiae oculorum , superbiae vitae, quomodo simul deis Iectabiser in Deo talia graviter prohi-hente e Amorem Dei cum praeceptorum eius
violatione, atque adeo cum ejus contemptu non consistere, agnoscit quisquis prima religionis rudimenta vel inter pueros didicit. Amor peccati, & amor Numinis illud vetantis, in uno animo se invicem non patiuntur , neque in e eges superna charitatis pullulat, in quo issa pina insimae delectationis necant. Attamen is, in quo charitatis seges mortua est, aut numquam etiam fuerat seminata, non propterea necessie est i omnibus peccet actionibus. Ita S. Pius RGregorius XIII. Urbanus VIII. Praedece fori suo Sancto Gregorio minime contrarii docuere pridem, & h eathedra definierunt
contra articulum inter Bajanos 23. Omnia
opera in eliu unt peceata , O philosophorum virtutes sunt vitiae quam Novaturientium opinionem etiam postea reviviscentem iterata damnationis sententia resecandam statuit Alexander VIII. feriens inter g I.
articulos hunc VIII. Necesse est in eum in
Sed neque toto tempore, quo in corde peccatoris regnare desiit chvitas, domunantur adeo spinae delectationis infimae, ut nihil prorsus actionis moraliter honestae, vel quomodocumque innoxiae pullulare valeat ; sed opera omnia peccata sint, sive, ut
Propositio damnata enuntiat, cupiditate coorumpantur . Non enim omne, quod agit peccator , ve ervus peccati, peccatum es et neque
in omnibussir actibus peceator ferviit dominanti cupiditati: Ita pridem trium summorum Pontificum auctoritate definitum tenemus constitutionibus contra Baium , & ejus
socios art. 33. & o. Nulla profecto veri specie allirmabitur , quod illi, in quo rui
corde non ampliut regnat amor Dei, ne proximos quidem diligere valeant g ectu cognationis , O carnis; atqui ipse S. Gregorius homilia a T. in Evangelia sunt, inquit, nonnulli, qui diligunt proximoi , ed per assectum regnationis , ct carnit ; quibus tamen in
hac dilectionesacra eloquia non contradicunt.
Et nos plura superius ex ipsis sacris eloquiis exempla dedimus de obstetricibus Egyptiis& Nabuchodonosore,&ejus contra Tyrios exercitu bene operantibus; de Amuero converso a Deo ad mansuetudinem et de Ninivitis peccatoribus poenitentiam timore inchoantibus , antequam regnaret in eis chraritas .
8 Denique ipse S.Gregorius homil. 3
in Evangelia bonum agnoscit timorem ante charitatem dicens; Prava mens, si non prior per timorem evertitur, ab assuetis vitiis novemendaturr atque ideo nec regnum indueitur charitatis.Lib.sexto registri Epistolai get. Duo sunt rempunctionis genera , sicut sciris , unum, quod aternaI poenas metuite aliud 'od caelesibus praemiissuspirat, dum sitiens anima prius timore compungitur , poes amore .... edi qui prius flebat, antequam duceretur ad supplicium, postmodum sere amari m/ incipit,
quia dissertur reguum .... optat valde, ut alit
timoresupplicii, aut amore regni cis is , pe rata, 8 quibus vivere non possunt, quotidie plorent E sed quia , ut dixi, duo sunt compunctionis genera , dedit ei patersuus irriguum superius, ct irriguum inferius et irriguum quippe superius accipit anima , cumse in lacrymas regni calesiis desiderio affligit; irriguum vero inferius accipit anima , com inferni supplicia flendo pertimescit. Duplex ea compunctio , & sine dubio honesta est, & a Charitate videtur praescindere ; certissimh praescindit prior, dum enim sitiens anima prius
aeternarum poenarum timore compungitur, post
amore, evidens est timorem supplicii ab amore , quem praecedit, non ducere originem ; & tamen salubris ea, & prorsus bona