장음표시 사용
281쪽
sa a Constitutio UNic ENIT Us propugnata Sag
iem, ac protegitione contra Constitutionem UNIGENITUS pag. is . Fidem sine ullo motu amoris Dei aequat diabolicae . Quid igitur faciet habitu fidei, si quem agnoverit ab omni amoris erga Deum habitu, actuque
discretum Si & ipse talis habitus fide
diabolica pejor est , sussicere non poterit,ut homo per cum dicatur constitui Christianus . Sed tum occurrit Concilium Tridentinuin Sess. 6. can et S. Si quis dixerit, amissa per peccatum gratia , simul O sidem semper amitti s aut fem, quae remanet, non esse veram em vi licet non sit viva I aut eum, qui dem sine charitate habet,non esse Chrisianum, anathema sit. Magnum de hoc canone apud Que ellum, & ejus vindices, ac socios video esse flentium i indubie quia perspiciunt impossibilem eius cum novae Ecelesiae Systeinate conciliationem. 3 Et sane non apparet, quem usum habere posset inNovatorum sententia habitus fidei in peccatore relictus ; nam juxta catholicos extincto per peccatum habitu charitatis , Divina bonitas habitum fidei, di spei relinquit, velut radicem, vel semen, inde cum Divinae gratiae auxilio elici pose sint actus illis virtutibus convenientes, &per illos animus disponi ad Charitatem, atque in semitam redire justitiae ; at istud tria Quesnelli novitate locum non obtinet, ubi Propositione 28. Prima gratia , quam Deus concedit peccatori, peccatorum remisio . Ad reconciliationem se ilicet peccatoris nulla in ipso per actus fidei, timoris, spei, doloris de peccatis praerequiritur dispositio , totum absolvente prima gratia, quae a Deo conceditur. Prop. I. Totum de peccatori, quando
ei deesset, edi non e se, in Deo, ubi non es amor Dei. Ubi totum deest, deest et latria fides Praeterea quem usum habere posset ha-hitus fidei sine charitate , iquando sine hac est mortua, non catholico solum sensu, quod non sit viva per sanctificantem gratiam, neque ad justitiam, neque ad salutem sufficiat; sed mortua sensu Quesnelli, ut nihil
agere valeat. Prop. II. Fides justificat,quando operatur; sed non operatur, nisi per ebarit tem . Uel hinc colligimus, cur iuxta novum Euangelium necesse fuerit asserere propositione praesenti o. Frustra clamamus, Pater
mi , si Spiritus eharitatis non ess ille, qui clamat . Quia sino dubio frustranea est oratio,
quae fit sine gratia, & fide; fides juxta Que cnellum clamare ad Deum non potest sine charitate , sino qua nihil operatur, ut jam vidimus Prop. II.
Fieri quoque nullatenus potcst penos
eumdem, ut gratia in orationem influat charitatis expertem ; potestne enim concurrere gratia ad peccandum e omnia autem operasino charitate peccata esse superius vidimus
variis a Quemello propositionibus stabilitum . Prop. g. M Non sunt nisi duo amores, H unde volitiones, & actionei omnes nota strae nascunturr Amor Dei, qui omnio,, agit propter Deum , quemque Deus re-,, muneraturi & amor, quo nos ipsos , ac
, , mundum diligimus , qui quod ad Deum,, referendum est, non refert, & propter ,, hoc ipsum fit malus. ,, Prop. S.,, Amore ,, Dei in corde peccatorum non amplius reis D gnante, necesse est, ut in eo carnalis re-M gnet cupiditas, omnesque actiones ejus,, corrumpat,, . Oratio itaque non proveniens ex amore Dei regnante, & omni E agente propter Deum , quemque Deus remuneratur, necessario nascitur ex amore malo,
quo nos iam ac mundum diligimur. Quo dogmate supposito, patet, orationem sine charitate neque ex fide procedere posse, ne quo
ex gratia ; sed ex vitio : ideoque frustra Deum precibus istiusmodi interpellari, si
Spiritus charitatis non clamaverit F, Quia omnis illa oratio non solum inutilis noscitur ;sed etiam illicita .
Verum quae tunc penes adversarios sors erit clamoris, quo ad Deum confugitur per attritionem, prout a Tridentinis Patribus describitur Sessii . cap. Contri tio impersecta, quae attritio dicitur, quo-M niam vel ex turpitudinis peccati consides, ratione, vel ex gehennae, & poenarunae ,, metu communiter concipitur, si volun-
M talem peccandi excludat ( ut excludit ,, saepissime ) cum spe veniae, declarat haec ,, Sacra Synodus, donum Dei esse, de Spiri-M tus Sancti impulsum; non adhuc quidem ,, inhabitantis; sed tantum moventis, quos, poenitens adjutus viam sibi ad justitiam ,, parat;&, quamvis sin Sacramento poeni-M tentiae per se ad justificationem perduces, re peccatorem nequeat, tamen eum adri Dei gratiam in Sacramento ptamitentiae,, impetrandum disponit. Attritionis ibi traditae clamor, etsi ex charitatis spiritu non procedens , minime tamen, ut ex Sacrosancta Synodo discimus, est inutilis, utpote quo Dei clementia momvetur ad largiendum ulteriorem gratiam, &tandem ipsam in poenitentiae Sacrament per Sacerdotis ministerium justificationem . Ut enim traditur Se C. f. cap. I .,, Qui ab M accepta justificationis gratia per peccam,, tum exciderunt, rursus justificari pote- , , runt, cum excitante Deo per poeniten-
282쪽
Sal Pars II. Propos. L. Cap. III.
,, tiae Sacramentum , merito Christi amise,, sam gratiam recuperare procuraverint; hic enim justificationis modus est lapsis D regeneratio,quam secundam post naufra-M gium deperditae gratiae tabulam Sanctim Patres apte nuncuparunt. Etenim prori iis, qui post baptismum in peccata la- buntur , Christus Jesus Sacramentum i,, instituit poenitentiae, cum dixit, Accipiteri Spiritum Sanctum quorum remiseritis M peccata, remittuntur eis, & quorum retiri nueritis , retenta sunt M . Quod repetitur sessii . cap. I. & statim subjungit Synodus et se Quo tam insigni facto , & verbis tam M perspicuis potestatem remittendi, & reis tinendi peccata ad reconciliandos fide-
, les post baptismum lapsos Apostolis, &is eorum legitimis successoribus fuisse com-
, , municatam, universorum Patrum con-
, , sensus semper intellexit: &Novatianosis remittendi potestatem pertinaciter ne- , , gantes, magna ratione Ecclesia cathoiari lica tamquam haereticos explosit, atque,, condemnavit.
Eadem ratione videtur Ecclesia Catholica damnare , si non Quesnctium , saltem ejus errorem , & tanquam haeresim explodere , qui dum rogari Deum non sinit, nisi a iustis, in quibus clamat spiritus charitatis regnans in cordibus, & omnia agens propter Deum, quemque Deus remuneratur, rever negat, Sacramentum poenitentiae esse
secundam post naufragium tabulam , & reconciliandis Deo peccatoribus institutum; ctim absoIvere Sacerdos numquam peccatores valeat; sed solum confirmate in justitia sanctos ,& iterata Deo reconciliatos exhibere sententia. Idem Concilium sess. 6. ean. 8. definiti Siquis dixerit,gehenna metum, per quem ad Dei misericordiam de peccatis dolendo confugimur, vel ἀ peceando ab inemus, peccatum esse, aut peccatores peiore acere, anathema sit. Quesnellus confugere ad Dei misericordiam nullos patitur peccatores; sed justos solummodo ; confugere enim ad Dei misericordiam, obsecratio quaedam est rustra autem clamamus ad Deum, Pater mi , si spiritus charitatis non es ille, qui clamat. Ne vero ex stimes, solam novo theologo displicere ii peccatoris precibus appellationem Patris, addit Propos.s . Solacharitas est , qua Deo loquitur ; eam solam Deus audit. Quod modo talis peccatorum ad misericordiam confugientium attritio ex gehennae metu, &oratio eos in Novaturientium tribunali fr-ciat pejores, evidens est ex eo , quod nos profluat ex amore Dei in cordibus regnante, qui omnia agit propter Deum, quemque Deus remuneratur, qui amor justis proprius , &in illis solis locum obtinet. Omnis autem actio , ct Oolitio, atque ita oratio , quae ex tali non nascitur fonte, mala est, ct corrupta cupiditate, per propositionem q. & qs.s Denique Tridentinum sessio. c. I r.eui titulus est De observatione mandatorum ,
eamque necessariam esse , nec impossibilem , Ita declarat et Deus impossibilia non jubet; sed jubendo monet, ct facere quod possis , O petere quod non possis, O adjuvat ut possis. Jan-
senius lib.3. de gratia Christi cap. 13. hanc Synodi sententiam referens, duplici corrumpit fallacia. Primo sistit in eo petere quod man possit ut contra manifestam Synodi
mentem expressam prioribus verbis etiarim,
a Jansenio citatis , Deus impossibilia non jubet , inferat suam haeresim de observatione mandatorum impossibili etiam fidelibus , &justis, quando ea servare volunt,o secundum praesentes, quas habent, vires, conantur a deesse quoque tuis gratiam, qua possibilia fiant. Altera Iansenti fallacia, & declarationis
Synodicae corruptio est, dum aliquanto post restituens ablatum, O adiuvat, ut possit, ejus robur enervare studet hac subdola interpretatione, id es,si exaudiat; quasi subinde accidat, ut Deus homines etiam justos tentationibus gravibus pulsatos , & gratiam quanto possunt fervore implorantes non exaudiat, sed lassiciente destituat auxilio, quo praecepta possibilia fiant. Que ellus non solum Jansenti haeresim instaurat, ut tomo primo hujus operis saepius ostendi; sed nunc quoque prohibet orationem omnibus, praeterquam iis , qui orarent spirituehatitatis in suis cordibus regnante, O omuia agente propter Deum, quemque Deus remuUe
Teste Concilio Oecumenico, Deus iubendo omnibus hominibus , tam peccatoriis bus, quam justis ; singulos monet & facere quod possunt, re petere quod non possunt:
Quemellus excipit peccatores omnes , &ipsos iustos, quandocumque in eis non clamaret spiritus charitatis, & quidem adeo dominantis humanis actibus, adeo regnantis in corde, ut omnia agae propter Deum , atque ab eo remunerationem obtineat. Si alii, aut aliter petant coeleste in tentationibus auxilium , non aliud consequentur in Quesnelli sententia, quam augmentum demmeriti, & supplicii.6 Superest definitio multiplex Alexandri VIII. in Decreto contra si . articulos.
283쪽
Conjiciat tantum Lector catholicus oculos in sequentes ab illo Pontifice condemnatos. . Intentio , qua quis detestatur malum, O prosequitur bonum, merὰ , ut coelestem obtianeat gloriam, non es recta , nec placens Deo . XII. Ruando in magnis peccatoribus descit omnis amor, descit etiam est, O, etiamsi videantvir credere, non es ei Divina, sed
XIV. Timor gehenna non es supernaturalis XV. Attritio, quae gehennae, ct poenarum
metu concipitur, non es bonus motus, ac supermnaturalis. Ex quorum condemnatione errorum sequitur indubie opposita singulis
veritas; videlicet, intentionem, qua quis detestatur malum, & prosequitur bonum m re , ut coelestem obtineat gloriam , esse rectam, & placere Deo et neque deficere fidem divinam, ubicumque defecerit Dei amori timorem gehennae esse supernaturalem: Denique attritionem, quae gehennae, & poenarum metu concipitur, etiam sine dilectione benevola Dei propter se, esse bonum motum, & naturae viribus superiorem. Hisce positis fundamentis apud omnes catholicos inconcussis , immobilis fit conclusio a nemine sanae mentis Theologo neganda , bonum esse , & minime frustraneum clamorem ad Deum ex motivo fidei, qua peccator suis ingemiscens pravae consuetudinis vinculis, quibus a prosequenda hactenus justitia, & coelesti beatitudine impeditus, pertrahi se prospicit in aeterna supplicia , orationem ad Deum dirigit, ut omnipotenti suae gratiae auxilio rebellem compellat propitius voluntatem . Precandi r tio omni sua parte est honestissima, & nata
flectere Patrein misericordiae, ut non pro peccatorum poenitentium meritis, quae nulla sunt; sed pro sua infinita bonitate, & clementia gratiam conferat conversionis integrae quantum saltem ad justitiam opus est, ac salutem.
Damnata Propositio opponitur DocIrinae
Eccleme, in primis Sanctorum g in .Thomae.
I obcaecatorum quidem precesi inutiles censuit Augustinus lib. de natura ,& gratia cap. 22. dicens et me evitat ( Pelagius praevaricatorem legis quam digne lux deserat veritatis,
qua desertus utique sit eaeus , O plus necesse es ossendat, ct cadendo vexetur, vexatus venon surgat, ae ideo tantum audiat vocem tegis , quo admoneatur implorare gratiam Saravatoris . Habet ne peccator obcaecatus,
prout ab Augustino describitur, spiritum , charitatis 3 Attamen monetur, ut oret, &imploret gratiam Salvatoris. Non igitur ad orandum utiliter, ut gratia impetretur , necessarium est in drante clamet spiritus charitatis. Quemellus vero neminem orare sinit,nisi spiritu illo praeditum: Frinia clamamus ad Deum, Pater mi Ipiritus charitatis non es ille, qui elamat. Nemo scilicet clamare ad Deum potest in nova Ecclesia, nisi sustus . Edocti etiam nos Divinis literis fateri cogimur, neminem posse dicere Domine Vibunisi in Spiritu Sancto; quare contra pelagium dicimus, orare neminem posse sicut oportet ad justitiam absque gratiae auxilio . Cui indubitato dogmati Quesnellus Propositione 28. addit suum novae Ecclesiae
proprium : Prima gratia, quam Deus comedit peccatori, est peccatorum remissio . Unde fluit consecutione inevitabili, numquam contingere , ut oret peccator, aut orare possit. Non enim potest, nisi praeventus gratiae auxilio; si autem. prima gratia, quam Deus concedit peccatori, sit peccatorum remissio, perspicuum est, quod primae gratiae beneficio fiat justus, & peccator esse desinat. Ita statuit Tridentini Concilii sess. 6. de justificatione can. g. Si quis dixerit ne prae Uenien te Spiritus Sancti inspiratione, atque ejuFadjutorio hominem eredere, sperare, diligere , aut paenitere posse sicut oportet, ut ei justi a-tionis gratia conferatur, anathema sit. Ad credendum itaque sicut oportet, opus est praevenientis gratiae auxilio. Othtionem autem utilem profluere ex fide, docet Tridentina Synodus sess. 6. cap. S. Fides es humanas utit initium, fundamentum, et radix omnis justi cationis . Cum igitur ad orationem necessaria sit fides tamquam orationis principium, & radix et fides vero re- Oirat praυenientem Spiritus Saucii in irationem, patet, hominem peccatorem ante orationem necessario justificari, si prima
gratia, quam Deus concedit peccatori sit peccam torum remisso. Qua ratione numquam oraret peccator, utpote preveniente Spiritus
Savsi instratione justificatus .
et Non ita S. Thomas a. a. quaest. 83. art. 16. ubi examiuat, utrum peccatores orando impetrent aliquid a Deo. HRe,, spondeo( inquit quod in peccatore duo sunt
284쪽
3 28 Pars II. Propos L. Cap. IV. say
,, sunt consideranda, scilicet natura, quam summa fiet. cap. 3. Oportet ad tempus ab in ,, diligit, & culpa, quam odie. Si ergo pec- diantibus disedere; ubi tamen quis permiss,, calor orando aliquid petit, in quantum es ire tentationem incidere, eventum, ut sufri est peccator, id est secundum desiderium ferre possit, O votumatem Dei per orationem
M peccati, non auditur ex misericordia .... petere, quae si justis, magis etiam peccatoris, orationem vero peccatoris ex bono na- bas propter infirmitatem, de periculum gra-,, turae desiderio procedentem Deus audit uius necessaria est.
M non quasi ex justitia, quia peccator non 3 S. Prosper libro adversus Collat H meretur; sed ex pura misericordia , o, rem cap.ps. Eumquis igitur in tribulatione ,, servatis tamen quatuor praemissis condi- non desicit, ab illo non dubitet se adjuvari , ad ,, tionibus, ut scilicet pro se petat, necessa- quem quotidie corda universorum Melium H ria ad salutem, pth, & perseveranter M. ( etiam peccatorum ) clamant, ne nos inferas Dein refellit S Doctor argumenta contrariar in tentationem,sed libera nos a malo.,, Ad secundum dicendum, quod peccator Neque peccatores excipit Zosimus Pa-- non potest pie orare, quasi eius oratio ex pa in Epistola,cujus meminit Coelestinus ad si habitu virtutis intarmetur vi potest tamen Gallos seribens cap.s. Quod tempus interve-,, ejus oratio esse pia, quantum' ad hoc, nit, quo ejus non egemus auxilio e in omnibar H quod petit aliquid ad pietatem pertia igitur actibus, caus que, cogitationibus, motiari nens et sicut ille , qui non habet habitum bus, adjutor, , protector orandus est: non
si justitiae, potest aliquid justum velle, & a justis solum; sed I peccatoribus vel m
M quamvis ejus oratio non fit meritoria , xime, & quoties apparet gravior in manda- D potest tamen esse impetrativa ; quia me- torum observationibus dissicultas . Sic Au-
ritum innititur justitiae, impetratio gra- gustinus libro de Natura, de gratia cap. 6y.,, tiae. Eo ipso, quo missim/ creditur, Deum justum , Totus Angeliei di se ursus liquidissime ct bonum impossibilia non potuisse praecipere,
ostendit, non requiri statum gratiar, neque hinc admovemur, O in facilibus quid agamus, spiritum charitatis ad orandum utiliter , dc ct in di cilioribus quidpetamus .impetrandum aliquid a Deo; quia oratio- S. Leo Sermone s. de Quadragesimae Sinem peccatoris ex bono naturae desiderio pro- quid arduum in mandatorum essecpibus experia cedentem DeuI audit, non quasi ex justitia, tae, non in se remaveat; sed ad iubentem reis sed ex pura misericor a . eurrat; qui ideo dat praceptum, ut excitet
Ideo quoque Augustinus Tractatu . desideritum, di praecles auxilium. Quis catho- in Ioannem , ad illam caeci sententiam iia Iicus dicet,ista ad solos eos dirigi,in quibus
mus quia peccatores Deus non exaudit, re- regnat spiritus charitatis omnia agens pro- spondet:Sipeccatore1Deus non exaudiret fum pter Deum, quemque Deus remuneratur ;sra Publieanus oeulis in terram dimittens, O. caeteros eo spiritu nondum imbutos, ire gra-
pectus suum percutieni diceret, Deus propitius vissimis dissicultatibus, & tentationibus au- o mihi peccatori. Non igitur ad orandum talia a Deo petere non posse, nisi inutiliter utiliter praetrequiritur necessaeio justificatio, Quid magis pronum , quam ut hinc injici sive spiritus charitatis in corde regnans, tur peccatoribus desperatio equi ad Deum clamet. Imo Auctor operis andoquidem adversarii, qui imperfecti in Matthaeum hom. 18. illud Gallia Theologos nuncupant,alias nos provo- Matthaei eap.T. omnis qui petit accipit, sic in- cent ad Bellarminum, ejus hic nod refugient terpretatur, sues us, e peccator sit. Ibi d. audire sententiam lib. t. de bonis operibus Peccatores quidam, ac reprobi dicunt,Nonne in in particulari cap. 6. M Tertia (inquit du- nomine tuo Damonia ejecimus e ta bitatio est, an qui ex animo remittit inju-S. Hilarius canone 6. in Mattharum I rias, di tamen in aliquo alio peccato vo-quens de improbis , quorum oratio subinde ,, luntario perseverat, possit hac orationeta impetrat miracula, quasi vero, inquit, eorum si ( Dominica ) aliquid impetrare e Respon- aliquid proprium sit, O non omnia virtus Dei is deo: vel is qui in peccato voluntarie per- invisata persciat. Sanctus Basilius in Com si severat, cupit sibi dari gratiam a Deo stitutionibus Monasticis cap. I. peccatores se perfectae conversionis, eamque serio po- in precibus perseverantes a Deo exaudiri, H stulat r vel non cupit, nec serio postulat ide petita obtinere colligit ex illo Lucae r P. se si cupit gratiam conversionis, quamvis Dico vobis, e non dabit illi eo quδd amicus se interim a concupiscentia victus pecca- ejus sit; propter improbitatem tamen ejus sur- ri tum non relinquat, non inutiliter dicit
gra, ct dabit ei quotquot habet necessarios . si Deo , dimitte nobis debita nostrae Et, si Idem Sanctus lib. Summarum moralium, is ex corde dimittit fratri suo injuriam, 'Conclitutio Theol.propugn. Tom.II. Ll ridispo-
285쪽
ta disponetur ad gratiam perfectae converis sionis adipiscendam; nam qui coepit opus
si bonum inspirando illi desiderium , & pe-,, titionem conversionis, & condonat tori nem injuriarum , perficiet sine dubio, sita perseveret ille pulsando, & orando , ut si Deus adjuvet infirmitatem ipfius , & reta bellem ad se convertat propitius volun-,, talem M. Interea non clamat in eo spiritus charitatis a non enim hic consistere potest cum voluntaria perseveratione in peccato, qualis hic supponitur ; & tamen minime inutilis praedicatur eius oratio. Ne vero scrupulum moveat appellatici Patris, monet Bellarminus eodem lib.cap.6 ubi exponitur oratio Dominica, , , Si pec-,, Cator poenitentiam agere incipiat, de jam
si spe, ac desiderio filius Dei sit, non absur-- do dicere poterit, Pater noster, ut San-- ctus Hieronymus docet in Epistola adH Damasum de filio Prodigo et & probat exta eo, quod filius Prodigus Lucae I s. nonista dum reconciliatus, dicit se indignum quita vocetur filius r & tamen patrem appellat, ,, cum ait: Pater peccavi in Coelum, & co-M ram te. Quomodo etiam Isaias in persona,, Poenitentium orat cap. 63. Tu Domineri Pater noster es, , . In his omnibus spiritus eliaritatis desideratur, & petitur, quando nondum in corde diffusus est, atque ita
in orante non clamate nondum regnat ineorde et nondum omnia agit propter Deum;
non um meretur justitiae praemium. Denique viam absurdissimis consectariis , & omne bonorum operum studium, omnem pictatem, religionem subvertentibus praebet haec plena hypocrisi, de seducendis simplicibus peridonea enuntiatior Frustra clamamur ad Deum, Pater mi, pocritus charitatis non es ille, qui clamat. Consectaria illa vide ubi refutabitur Propositios . a praesenti non multum differens i Sotaeharitas es, quae Deo loquitur et eam solam Deus audit et aliquod illorum specimen dabit capitis proximi conclusio .
Diluuntur objectiones desumptae ex Scripturis .r xN prima contra nos acie statuit Colia- tor Apostolum ad Rom. cap. g. dicentem: Non accepistissiritumservitutis iterum iu timore ; sed accepistis spiritum adoptionis, in quo clamamus Abba , Pater . Nos in autem initio capitis primi contra praesentem
ne melli articulum produximus eundem Apostoli textum tamquam aperti sesimo adversariis refragantem. Si enim Spiritus servitutis, qui est in timore, sit Sanctus, & fuerit Iudaeis a Divino Spiritu inditus , non est cur ad Deum preces diriger nequeat, & ab ipso aliquid impetraro.Quapropter illam Quesnelli temeritatem,& textus Apostolici abusum reprehenderunt merito centum Galliae Antistites communi omnibus Documento pastorali. Dedimus quoque tutissimam, de inconcussiam Angelici interpretationem oppositam novitati . Non in solo isto commentario articulum damnatum S. Thomas enecat; sed
etiam 2: a. quaest. Is . art. q. Argum erito
Sed contra, dicens: , , Nullum malum est 1,, Spiritu Sancto; sed timor servilis est a, , Spiritu Sancto ; quia super illud Rom. 8., , non accepistis spiritum servitutis &c. di- , , cit Glossia: unus spiritus est, qui facit ,, duos timores, scilicet servilem, Ac ca-,, stum. Ergo timor servilis non est malus ri. Et in conclusione se Servilitas,, ( qua quis in vitatione poenae statuit ultimum suum finem non pertinet ad speciem timoris, , servilis ; sicut nec informitas ad speciem si fidei informis; species enim moralis ha-,, bitus, vel aetus ex objecto accipitur; ob-,, jectum autem timoris servilis est poena ;H cui accidit,quod bonum,cui contrariatur ,, poena, ametur tamquam finis ultimus, &M per consequens poena timeatur tamquam , , principale malum vel quod ordi-,, netur in Deum sicut in finem, de per con-,, sequens poena non timeatur tamquam ,, principale malum. . . . de ideo timor ser-
, , vilis secundum substantiam bonus est, si sed servilitas ejus mala est ; quae est constitutio finis ultimi in fuga supplicii: sicut informitas fidei consistens in privatione iustitiae, seu gratiae sanctificantis, est mala , lie hi fides etiam informis, secundum quod
fides est, in se bona sit, a Spiritu Sancto, desupernaturalis: ita servilis timor bonus effepotest , a Spiritu Sancto , & naturae vires atque ordinem supergrediens et ut definivit
Alexander VIII. contra art. r . de Is . inter si . & eruditissimus Pater Ioannes Nicolai ex ordine S. Dominici in nota marginis ad textum ex Doctore Angelico jam citatum de timore servili ait: ,, Hinc ex im- , , pulsu Spiritus Sancti eum esse asserit Con-,, cilium Tridentinum hae I . cap.g. ac eos
si damnat sessio. can. 8. qui peccatum po-,, tilis esse dicunt, & pejores facere pecca-M tores, ut jam Leo X. contra Lutherum in
286쪽
is Concilio Lateranensi decreverat. An porro Christus Lucae I a. v. s. & Matth. D Io.v. 28. eum inculcaret, si malus e Get,, De his etia in in tertium sententiarum distinctione 3 . q. a. art. i. quaestiuncula I., uti ad Rom. 8. lect. s. Doctori Angelico consentit S. Bonaventura in opusculo de gratia sanctificante lib. s. cap. q. Timor servilis donum Spiritus Sancti e si .... Timor servilis spiritui Sancto locum praeparat .... timor serviliae duo facit iprimum est, quod viam praeparat charitati; secundum, quod retrahit a peccato metu piae nae tantum. Si timor ille, & proveniens ex coattritio sit a Spiritu Sancto , cur ad Deuma clamare nequit, & ab ejus misericordia aliquid impetrare Ea Explicandum superest, cur lex vetus ab Apostolo dicatur data in timore , & in spiritu servitutis ; nova autem in spiritue haritatis. Audiamus commentarium Aquinatis in dictum caput 8. ad Rom. Iect. 3.,, Lex igitur vetus data est in timore, quod significabant tonitrua, & alia hujusmodi, ,, quae facta sunt in datione veteris legis , ,, ut dicitur Exodi Io., de ideo dicitur H Hebr. r. ita terribile erat quod videba-M turi & ideo lex vetus per instictione ia,, poenarum inducens ad mandata Dei ser- vanda data est in spiritu servitutis . Un- si de dicitur ad Gri. q. Unum quidem in si Monte Sina in servitutem generans . &,, ideo recte dictum est, quod qui Spirituri Dei aguntur &c. Non enim in nova lege,, sicut in veteri lege fuit, accepistis spiri-- tum servitutis in timore , scilicet poena-,, rum, quem timorem Spiritus Sanctus fa-,, ciebat; sed Accepistis Spiritum, scilicet si charitatis, qui est adoptionis filiorum , , si idest, per quem adoptamur in filios Dei.,, Galat. q. ut adoptionem filiorum recipe- , , remus . Non autem hoc dieitur, quasi sit, , alius, & alius spiritur; sed quia idem est ,, spiritus , scilicet, qui in quibusdam facit ,, timorem servilem, quasi imperfectum i in ,, aliis facit amorem, quasi quoddam per-,, fectum,, . Lex itaque nova non datur nobis per tonitrua, & a Ita externa signa terrorem incutientia, ut solent servi a Dominis timore
adigi ad serviendum . Sed datur mitius per Spicitum Sanctum, quando justificamur, di fusta in cordibus charitate: qui spiritus proprie adoptionis, & filiorum est. Non quasi timor servilis non si a Spiritu Sancto , aut non detur et lain in lege nova; sed quod legi veteri magis proprius fuerit, sicut & i stis in illo is dere non defuit spiritus ado- Constitutio Theo propugn. Tom.II. ptionis, & filiorum per charitatem diffusam in eorum cordibus vi sed ea in ipsis fuit per
fidem, & gratiam Mediatoris, quae erat novi deris participatio. Sufficere ad Novat uarientium convictionem , & instructionem fidelium debet illud Angelici, nullo refragante catholico, effatum et Non hoc dicitur ,( ab Apostolo quasi sit alius, ct alius sirutus vi sed quia idem es spiritus , scilicet, qui in
quihusdam facit timorem servilem , quasi imperfectum ; in aliis facit amorem, quasi quo dam perfectum. Qua igitur ratione deberet frustraneus effectam or, Deum invocantium illo spiritu, licet imperfecto ; sancto tamen,& coelitus nobis dato e Num Spiritus sui
clamorem Deus velut inanem, & inutilem
rejiciet 3 Contumeliam istud magis adversus Deum , & blasphemiam omni sanae mentis theologo sapere videbitur, quam pie
s Quod objicitur eae Epistola I. Cor.
cap. t s. novum subministrat, & ineluctabile argumentum, quo convincatur, adversarios non qualicumque dilectionis motu contentos esse, ne oratio habeatur frustranea et sesteos requirere necessiario charitatem, quae sine justificatione consistere nequeat. Apostolus declarat: Si linguis hominum loquariaut
Angelorum , charitatem autem non habeam ,
factus sum velut aes sonant, aut cymbalum tinniens. Hic eentum Galliae Episcopis, atque ipsi Summo Pontifici, & Saeto Cardinalium, atque Consultorum Coetui insultat Suesselliriuerimonia,c - Protestatio pag Iciv. insultant Hexapla,ct serviationes adversus instructi nem Pastoralem, plerisque Galliarum Episcopis communem, quod censuerint orationem sono aeris, aut cymbali tinnientis simi- Iem, possie esse non frustraneam. Uerum neque loco isto Apostoli agitur de locutione hominis ad Deum, ad impetranda ab eo quaedam beneficia disponentia ad ulteriorem gratiam ,etiam charitatis, qua tandem Deo valeat reconciliarii neque ullus interpres catholicus ita locum Apostoli
accipit, ut fides, & inde procedens oratio sine charitate sit inutilis ad obtinendum a Dei misericordia aliquod geatiae auxilium ;sed hoe solummodo sensu dicitur homo velut aes sonans , aut cymbalum tinniens, in ordine ad meritum , iustitiam, & salutem, si steterit in sola fide, eum magnifica illa, quae deseribitur, locutione, si linguis hominum Io quar , aut Angelorum. Neque per locutionem istam intelligitur oratio ad Deum pro impetratione gratiae I sed praedicatio fidei, donumque linguarum . Sicut amem praedicatio illa subinde a peceatoribus profecta LI a non
287쪽
Constitutio UNic EN a Tus propugnata SIS
non desinit esse utilis audientibus,& eisdem conversionis occasio , quos, accedente gramtiar auxilio, salubriter movet, etsi nihil in d Esibi mereatur praedicans, atque hac ratione factus sibi sit velut aes sonans, aut cymbam Ium tinniens ; sic etiam oratio peccatoris sine charitate ; si tamen hanc desideret: & , si oratio instituatur, sicut oportet, cum a dore, humilitate, & perseverantia, non inutilis erit ad impetrationem, etsi inutilis ad meritum; neque per se, & immediate hominem justificare possit, ac donare beatitudine .
Rationem discriminis, cur peccatoris oratio utilis ad impetrandum esse valeat, ton ad merendum, tuggerit Angelicus a. t. quaest. 83. art. I 6. ad a. riuamvis ejus oratio non sit meritoria, potes tamen esse impetrat via; quia meritum innititur justitiae; sed impetratio gratia . Quod de precibus dicitur , idem cense de praedicatione Euangelii, &poenitentiae, ac de caeteris operibus bonis ex fide informi, & ope gratiae exercitis, quod per se nihil iustitiae, nihil meriti homini conferant; sed impetrare a Divina clementia possint ea gratiae subsidia, quibus
peccator ad charitatem, justitiam , ac lai dem beatitudinem promoveatur. Hic sensus non Quesnelli quidem; sed omni uri
Stemus Idoctoris Angelici interpretatione circa locum ab adversariis objectum rM Apostolus gratiarum gratis datarum di-- stinctionem assignavit, &ministrationum, M in quibus membra Ecclesiae distinguun-M tur . Hic agit de charitate, quae insepa-M rabiliter concomitatur gratiam gratunia ,, facientem: & , quia promiserat eis se d
, , monstraturum viam excellentiorem ,
,, ostendit prae eminentiam charitatis ad D caetera gratuita dona Recte ergo D comparat loquelam charitate carentein,, sono rei mortuae, scilicet aeris, aut cymba-,, ii, quod lic3t clarum sonum reddat, non ,, tamen est vivus ; sed mortuus; ita etiam ,, locutio hominis charitate carentis, quali-- tuncunque sit diserta, tamen habetur ,, pro mortua; quia non proficit ad meri-,, tum vitae aeternae ri . Considerent hoc adversarii, non prosicit ad meritum vitae aterna. Omnes idem dicimus et sed minim3 negatur utilitas ad impetrandam gratiam , si praedicatio fidei, aut quaevis alia bona locutio ex fide, &actualis gratiae auxilio proveniens, ad Deum a loquente dirigatur.
Deinde ad illud Apostoli: Et si tabuero
omnem dem ita, ut montes transferam , ita notat S. Interpres Omnem emi, ides,omnium articulorum; sed melius ese, ut exponatur, Ommnem , ides , perfecIam sidem , propter illud,
quo ubditur : ita ut montes transferam . . .
Si, inquam, habuero omnia praedicta ad perfectionem intellectάs pertinentia, charitatem autem non habuero,per quam perficitur voluntas , nihil um , scilicet secundum esse gratiae , is quo dicitur Epheset. Ipsus enim sumus f E ara in Chri o Iesu in operibus bonis . Aspice hic sidem perse Iam, ita ut montes tran Gram, & tamen sine charitate. Aliquanto post pergit S. Thoinas i Cum dicit ( Apostolus etisdisribuero Oe. ostendit idem in his, qua pertinent ad opera, quae con unt in hoc, quὰd homo faciat bona , fecundum illud Galat. 6. Bonum facientes non desiciamus : O in hoc, etiὴd patienterfustineant mala secundum ira
Iudasalmi y r. Bene patientes erunt, ut anetuUtient . Inter catera vero bona opera magis commendantur opera pietatis, Peundum illud T. Tim. q. Pietas ad omnia uiuis es. Circi quod optis quatuor conditiones de gnat, quae possunt esse sine charitate. Hic igitur opera bona , opera pietatis, pietatem ad omnia titi-lem , bonam infuclineti is malis patientiam ab Apostolo, teste Aquinate, commendatam cernimus, etiam ubi charitas defecerit. Cur autem tam praeclara, & a tantii laudata Authoribus opera, Divino amante , taadjuvante Spiritu praestita, ad Deum clam re sine charitate nequeant, & aliquid ab ejus inisericordia impetrare; et si non susticiant ad meritum, & debitam ex justitia mercedem Hac ratione nihil prodest attritio in peccatore ad meritum: prodest tamen plurimum ad obtinendum a Dei clementia gratiae majoris auxilium, quo ad actus no-hit: ores, ac tandem ad Iustitiam amplius disponatur .s Hoc si negare adversarii obstinati iis perrexerint, videant quam labem inferant religioni, quam bonis operibus liragein , obstructo etiam aditu charitati, & impedita in peccatorum animis conversione. Non enim solet Deus in hoc providentiae ordine perfectaen simul, absque aliorum actuum praevia dispositione, peccatoribus poenitentiam infundere, aut esuritatem et praeeuntactus fidei, timoris, spei, ut a Concilio Tridentino Seis. 6. cap. 6. traditur , & theologi omnes catholici agnoscunt. Imbutus autem Quesnelli novitatibus
peccator, ita secum statueti oratio omnis est frustranea, nec minus inutile caeterarum omnium virtutum exercitium , quamdiu charitas sanctificans defuerit, secundurna praesentem art. s o. Imo juxta q . & qi. Omnia opera charitatem antecedentia sunt mamias
288쪽
la, & cupiditatis corrupta vitio; cur igitur me macerem ciliciis, verberibus, vigiliis, orationibus, jejuniis, saltem quando non praecipiuntur e Haec adhibeant peccatores , Euangelii Que melliani mysteri. ignorantes , qui putant, istiusmodi exercitia viam sternere conversioni, implorando Dei misericordiam, ut potentiora gratiae largiatur praesidia; Ego vem 1 novis Apostolis, Romanae fidei, & Ecclesiae reformatoribus
melius edoetus, nolo me frustraneis, imo noxiis cruciare curis, ae laboribus et ad primam gratiam nullatenus possum me di ponere, ut Catholici omnes recto contra Pe-
Iagium credunt: Prima autem gratia,quam Deus concidit peccatori es peccatorum remi
sio juaeta art. et S. Ita liberamur omni solieitudine disponendi nos ad justitiam, quae nullo nostro opere praevio, nulla dispositione, ut prima gratia solet, cordibus infunditur. Hactenus Quem elli discipulus: quo Systemate nihil commodius peccatoribus, nihil ad omnem in iis fovendam impor- nitentiam , morum dissolutionem magis
Argumenta a Dersariorum reliqua diffluuntur. I. IT Ortissimus in Constitutionem aries
ad ersariis apparet, vel potius subdole ab eis fingitur, ex illo Augustini Sermone et . num. avr se Apostolus, , dicit: Misit Deus Spiritum Filii sui in cor-M da nostra clamantem, Abba Pater; hoc H est, clamare facientem. Nos enim clama-,, mus ; sed in illo, id est , ipso diffundente
H charitatem in cordibus nostris, sine qua H inaniter clamat, quicumque clamat. Error tironibus condonandus est, qui, theologia scholastica vix a limine salutata, in Augustinuin temere involant, atque in to vocem charitas quoties offendunt, inte Pr tantur vulgari ,& usitatissimo apud nos
iensu de tertia virtute theologica , vel ejus actu, amore Dei scilicet propter se, & super omnia benevolo . Unde in errores varios pridem ab Ecclesia damnatos facith ruunt Praecipites . Uerum theologiae, & quidem potetmicae magistros, qui antonomastice haberi volunt discipuli Doctoris maximi Augustini, non est verisimile in doctrina eius adeo esse hospites, aut ista parum perspicaces, ut non videant charitatis nomine accipi non solam inter virtutes theologicas
principem; sed etiam subinde spem, quem-
Iibet virtutis actiam a gratia inspiratum; subinde ipsum, quod in voluntate est, auxialium gratiae. Et quidem ad spem quod attinet, Augustinus deS.Virginitate cap. 38.HEst etiatuM (inquit timor ignis aeterni; propter quem ,, devitandum Deo servire non est utique,, perfectae charitatis. Aliud est enim desi-,, derium praemii, aliud formido supplicii., , Aliae voces sunt , Quo abibo a Spiritu M tuo, & a facie tua quo fugiam e Et aliae, , voces sunt, Unam petii a Domino, hane,, requiram, ut inhabitem in Do mo Domi-,, ni&c. M ubi timor gehennae charitas vocatur ; sed non perfecta, perfectior autem coelestis beatitudinis desiderium. Lib. s. de civitate Dei cap. et q. fraenanis das esse docet cupiditates, non propter ardorem inanis gloria; sed propter charitatem vi
In psal.s 3. H Deus noster laudetur vos, luntate , ametur charitate, gratuitum sit ,, quod amatur, & quod laudatur: quid est ,, gratuitum e ipse propter se , non propter ,, aliud. Si enim laudas Deum, ut det tibiis aliquid aliud,jam non gratis amas Deum. ,, Erubesceres , si te uxor tua propter divi-,, tias amaret . . . . Ipsum autem gratis dili-,, ge , quia melius ab eo non invenis, quod ,, det, quim se ipsum M. Ubi charitatis, &amoris gratuiti sonant appellationes; in expositione autem nihil est,quod secundae virtuti theologicae non apprimo conveniat. Sermone 33 . alias 8. de Sanctis ad iIlud Scripturae se Dominus pars haereditatis,, meae, non dixit ( Psalmista ) o Domin si quid das mihi aliquam haereditatem eta Quidquid mihi dederis , vile est . Tu esto
ri haereditas mea, amo te totus amo tra, si toto corde, tota anima, tota mente amo
,, te, quid erit mihi quidquid dederis mihi,, praeter te e Hoc est Deum gratis amare, si de Deo Deum sperare , de Deo prope-,, rare impleri, de ipso satiari. Ipse eniri ,, sufficit tibi se . Quamtum vis charitate arserit Sanctus doctor , attamen amor spei hieipsi venit nomine amoris gratuiti, Deum enim gratis amare es de Dea Deum sperare. et Deinde quoties ostendero amorem spei ab Augustino velut salutiferum praedicari,inis uicto conficio, Augustinum charitatis nomine comprehendere amorem etiam spei proprium , cum ait , iis charitate inaniter ela- mari . De amore autem spei salutifero ab que ulla amoris benevoli mentione illustris locus est libro de cathech iEandis rudibus cap. IT. H Sunt enim qui propterea voluntis esse christiani, ut aut promereantur ho-
289쪽
o mines, a quibus temporalia commoda D expectent, aut quia offendere nolunt,, quos timent; sed isti reprobi sunt; etsi is ad tempus eos portat Ecclesia, sicut area ,, usque ad tempus ventilationis paleam ,, sustinet: si non sic correxerint, & proptero futuram sempiternam requiem christiani,, esse coeperint, in fine separabuntur et nec ,, sibi blandiantur, quod in rea possint esseis cum frumento Dei; quia in horreo cumis illo non erunt; sed igni debito destinan- , , tur. Sunt etiam alii meliore quidem spe, M sed tamen non minore periculo, qui jam H Deum timent, & non irrident christia-M num nomen, nec sinu lato corde intrantis Ecclesiam Dei; sed in ista vita expectantis felicitatem, ut feliciores sint in rebus,, terrenis,quam illi, qui non colunt Deum: M ideoque ciun viderint quosdam scelera-- tos , & impios ista saeculi prosperitate
M pollere, & excellere ; sc autem vel mi-,, ntis habere ista , vel amittere, perturban-H tur, tamquam sino causia Deum colant, &ia facile a fide deficiunt. Qui autem pro-,, pter beatitudinem sempiternam, & per-- petuam requiem, quae post hanc vitari H Sanctis promittitur,vult fieri christianus, M ut non eat in ignem aeternum cum diabo-,, Io ; sed in regnum aeternum intret cum
H Christo, vere ipse Christianus est, cau-M tus in omni tentatione, ne prosperis re-M bus corrumpatur , & no frangatur adve H sis, & in abundantia bonorum terreno-M rum modestus, & temperans, & in tri-
, , bulationibus fortis, & patiens ; qui
H etiam proficiendo perveniet ad talen M animum, ut plus amet Deum , quam tis, meae gehennam; ut, etiamsi dicat illi,, Deus, utere deliciis carnalibus sempiter-M nis , & quantum potes, peccat nec mo- , , rieris, nec in gehennam mitteris; sed
D mecum tantummodo non eris , exhorre,, scat, & omnino non peccet, non jam , ut
,, illud ,quod timebat,non incidat; sed no il-M lum, quem sic amat, offendat, in quo uno, , est requies, quam oculus non vidit &c
In tam prolixa Hipponensis Antistitis
Oratione , qua describuntur varia Christianorum genera, nullum video requisitae charitatis indicium . Primum quidem genus rhproborum est, qui Christianismum exterius simulant potius ad fallendum, quam amplectantur serio ad salutem. Alii meliore beta, Christiani, in gravissimo tamen versantur deficiendi periculo; quia, dum propter tem poralia solum a Deo accipienda ipsum colunt, quae auferuntur; facile, & saepe infidelibus magis, quam fidelibus obtingunt, ma
gis obnoxii sunt tentationibus, & semper ruinae proximi. Qui vero ,, propter aeterm M nam requiem (& iterum qui propter si beatitudinem sempiternam, & perpetuam si vult fieri Christianus, ut non eat in ignem si aeternum cum Diabolo ; sed in regnum
H aetervum intret cum Christo ; vere ipso si Christianus est, cautus in omni tentatiori ne, ne prosperis rebus corrumpatur, &H ne frangatue adversis et & in abundantia H bonorum terrenorum modestus , & tem-,, perans ; & in tribulationibus fortis, de,, patiens . , , Dum haec omnia operatur spes beatitudinis cum timore inferni, nullum potest esse dubium, quin Augustino de spes illa bona sit, & Iaudabilis formido supplicii. Unde necesse est, utramque ab eo etiam charitatis nomine comprehendi, quoties omnia charitati tribuere videtur, dc extra eam nihil agnoscere bonitatis . De hoe
adversarii convincentur mox certius .
In relatis interim Augustini vocibus non subintelligi proprii nominis charitatem patet ex sequentibus i ta Qui etiam proficien-- do perveniet ad talem animum, ut plus,, amet Deum, quam timeat gehennam : ut,
si etiamsi dicat illi Deus , quantum potes,, pecca , nec morieris, nec in ignem mitte- si ris, sed mecum tantummodo non eris, H exhorrescat,&omnino non peccet; non
si jam ut illud , quod timebat, non incidat:,, sed ne illum, quem sic amat, offendat; in
quo uno est requies , quam ocuIus nolo M vidit 3cc.,, Amorem posteritis explicatum
non fuisse in priore Christiani hominis dispositione comprehensum , patet apertissime ex eo , quod ad talem animum non prius habitum , prosiciendo perveniet . Sed & is tandem perfectionis apex a S. Antistite ibi tantopere laudatus, quid continet, quod amorem spei theologicae excedere censeatur e Iterum igitur exploratissimum fit, Augustinum, quoties nihil boni admittere videtur praeter charitatem, hujus appellationem in largissima accipere significatione; ut ad omnia cxtendatur opera , quae Spiritu Sancto excitante , atque adjuvante perficiuntur.3 Clarissima de hoc est Augustini sententia lib. 8. de Trinitate cap. io. fiuid est
dilectio, vel charitas, quam tantopere Ditana Scriptura laudat, O pra eat, nisi amor bonie Quem esse a Spiritu Sancto , concedunt nombis ultro adversarii ,& perspicua habetur ab ipso Augustino explicatio, Iib. de gratia
Christi cap. 2 6.Si eransenserit Pelagitis nos gratia Dei recipere charitatem, seu actum bonum & salutarem (non enim de sola charitate theologica,sed de omni pietatis opere discepta-
290쪽
s Is o Pars II. Proposi L. Cap. VI.
eptatio fuit, non Asentiat, tanquam ulla merita bona noctrapracesserrent. Cap. 2 . ad.illud Estheris cap. I s. Convertitque Deus piritum Regis c Assueri alias furentis in mansuetudinem, sic Augustinus animadvertere,. ac profiteri Pelagianos jubet. H Intueantur, atque fateantur, nos ,, lege, atque doctrina insonante forinse-,, cus; sed interna , & occulta , mirabili, ac ,, ineffabili potestate operari Deum in cor-
, , di bus hominum, non sollim veras revelari tiones; sed etiam bonas voluntates. Has voluntates bonas vocaverat S. Doctor charitatem cap. I. Bona voluntas nihil aliud est, quam charita1.
Et lib. g. contra Iulianum cap. 3. Ex quo colligitur , etiam ipsa bona opera , qua faciunt infideles, non ipsorum esse, sed illius, qui bene utitur malis. Nimirum ridiculi fient adversarii, si in Assuero Rege Ethnico , & caeteri infidelibus, in quibus voluntates bonas, vera bona praedicat, & Spiritui Sancto tribuit Augustinus , fingere voluerint appellationis propriae charitatem,quae virtutes inter theologicas veluti regina est, & cujus actus constat fidei ,&spei actibus esse in generationis ordine posteriores, quod ex S. Thoma, ex Tridentino Concilio, ex ipso S Paulo Apostolo distimus: de ipsi maxime adversarii vocare in dubium nequeunt, penos quos Propositione a T. Fides es prima gratia, O fons
omnium aliarum. Prop. 2 6. Nullae dantur gratiae, nisi persidem . et S. Prima gratia , quam Deus concedit peccatori, es peceatorum remissio. H.ibuit ne Assuerus Rex impius , & Paganus veram fidem , charitatem , remissionemqtie peccatorum e Habuerunt ne infideles reliqui, in quibus Augustinus bona opera, voluntates bonas commemorat, totidem
Divinae gratiae foetus e Quapropter ineluctabili necessitat agnoscere coguntur adversarii,Augustinum,ctim ait lib. de gratia Christi cap. et r. Suasi
vero aliud sit bona voluntas , quam charitas,& quoties alibi nulIum admittere videtur bonum , nisi charitatem , hoc nomine nor
uti in significatione rigida, in qua Doctorem sanctissimum intelligi volunt ipsi , pro virtute scilicet inter theologicas praecipua; sed Qxponendum esse tunc latissimi, , ut, ipso Aug ustino duce, superitis indicavi, de quolibet bono opere, Divina excitante, atque adjuvante gratia, exercito . Ita Doctorum maximus cum definitionibus Apostolicis , cum Tridentino Concilio , cum Scripturis, de secum ipso facile conciliatur ; ab erroribus autem gravissimis, & suorun inter se dogmatum collisione nunquam in adversario- tum sententia liberandus. Est & alia charitatis apud Augustinum appellatio, pro ipsa, quae voluntatem tua- virer afficit Divina gratia. Haec in expositione Propos. epistolae ad Rom. num. So. di
citur char ras. Epist. Io o. ad Paulinum iterum charitas . Lib. Io. contra Faustum rursus gratia est charitas . Lib. I. ad Simplici num quaest. I siritur charitatis et Epist. I T. ad Iulianam viduam sub finem inspiratio charitatis et Lib. r. ad Bonifacium cap. g. in Acbaritatis . Ub de spiritu , & lit. cap. 3. -- lectatio, dilectioque summi boui. Lib. . ad Bonifacium cap. s. inspiratio dilectionis. Indis
putatione contra Fortunatum amoris Dio
ni inspiratio. Lib. de spiritu, & litera cap. q. concupi cenetia bona. Lib. a. ad Bonifaciun cap. s. cupiditas boni. Lib. de gratia Christi cap. 2 q. bona voluntas. Quae omnia pridem contra Jansenium observarunt Scriptores Catholici. Haec adversarii callide dissimulant vi & quae de indeliberatis gratiar motibus ab Augustino proferuntur, ipsi transferunt adactus humanos, & quae in significatione latiore , ac per figuram Rhetorices dicuntur, inculcant simplicibus in sensu rigido , ut damnatis videantur erroribus patrocinari in
Neque istos novae EccIesiae Apostolos
morantur, aut terrent tam horrifica consectaria, quibus superiorum etiam Pontifi- eum, & Tridentinae Synodi definitiones, Scripturarum oracula , & Catholicae Ecclesiae stabilita pridem veritas convelluntur. Saera scilicet pessumd.ire omnia, columnamque veritatis , si fieri posset, deiicere
non veretur haereticorum temeritas , quomites ad firmandas novitates visum fuerit necessarium. Sic & Quesnelio , & obstinatissimis ejus sodalibus decretum , fixumque est, Constitutionem UNIGENITUS eonfodere,
etiam per latus , quoniam aliter nequeunt, Conciliorum , Traditionis , Divinarumque Scripturarum i ut, his omnibus coliculcatis, Observationum Moralium novitas substitua
s Alterum contra nos argumentum
depromitur ex Augustini Tractatu T . in Ioannem et Nemo dicit Dominus IESUS avi-mo , verbo, facto, corde, ore, opere ; Nem
dicit Dominus Iesus, nisi in Spiritu Sancto: O nemo sic dicit, ni qui diligis. Dominum Iesum indubi E diligit, qui Iesum Dominum
suum non verbo solum , & ore confitetur; sed etiam animo, facto, corde, & opere; cum inter affectus animi, inter facta, & opera , quibus supremo Domino nos submittimus, sit dilectio primum, de maximum