장음표시 사용
341쪽
6 a Constitutio UNica Nirus propugnata 6 g
ri star prodromorum, de designatorum ho-- spitii,& isti sunt per utiles ejus servitios, ,
adeoque fiunt modo maxime christiano.l 'aulo post ita prosequitur et M Divina si bonitas volens in anima humana collo,, care magnam virtutum diversitatem, &,, tandem eam exornare sacro suo amore,
M utitur acu timoris servilis, & mercenarii, ,, qua ordinarie prius corda nostra pun-M guntur. ,, Plura de hoc videri apud S lesium possunt cap. II., & I S., & lib. 2. cap. II., quae prolixius retuli contra Propositionem g . Bellarminus lib. a. de poenitentia capiti ri. hunc praemittit titulum i Contritionem impersectam , sive attritionem erum tia
more poenae ortam, bonam, atque utilem esse. ,,
Dein,expositis tribus timoris generibus,ailr,, Quartus timor est proprio servilis, quo,, videlicet ita peceator Deum punientem M timet, ut solius poenae fugiendae causa a,, peccatis perpetrandis caveat, & de per- M petratis doleat . . . . de hoc igitur timoreta tota controversia est ; hunc enim Luthe-- rus damnabat, ut qui faceret hominesta hypocritas, magisque peccatores: & huncis eundem Tridentina Synodus sess. Id. M cap. q. bonum , atque utilem esse, de ata Deo excitari docet. Quae sententia pro-,, batur primo ex verbis illis Davidis Psal-M mo rio. , & Salomonis Proverb. i. In D tium sapientia timor Domini. Et Ecclesia- stici cap. r. Timor Domini expellit pecea- , , tum , nam qui siue timore est, non poterit
si iust cari. Et cap. as. Timor Domini iniis,, tium dilectionis ejus. Haec dicuntur de tiri more , qui est in peccatoribus , & qui di-,, lectionem praecedit: in peccatoribus auis ratem, & ante dile stionem timor filialis,, esse non potest; sed tantum servilis.,, Tum sententiam eandem pluribus Scripturarum , ac Patrum testimoniis roborat.
Cap. I S. solvit Lutheri objectiones, quae novis Augustini discipulis communes sunt. Plura ex hoc peritissi ino Cardinale dedi
contra Prop. rum ., de recurrent aliqua in solutione objectionum .s Superest promissum Cardinalis Aguirarii judicium , qui & ipse non sola Purpurae
dignitate, sed etiam eruditione , de pietate eminentissimus , atque Quem ello in sua Explicatione apologetiea , & ejus sociis merito magno in pretio est . Cum autem in hac controversia discutienda plurimum operaeposuerit, & quod sine alio tum invidia dixero ) n Emo eam magis dilucide tractasse videatur, non inutilis erit prolixior sententiae ejus relatio; quia ex ea facillime dissipabitur quidquid tenebratum affundere veritati conata fuerit Novatorum astutia, quorum praecipuum, ut in objectionibus videbitur, fundamentum est pratensa obligatio referendi semper omnia opera in Deum ex charitate. Sic autem neutri partium suspectus, minime laxus , de omnino aequissimus arbiter, disput. Iap. seist. a. ,, In hac rori certum existimo , esse aliquam obliga-M tionem praecepti, ut omnes operati , , nes , actiones, affectus , cogitatione
,, que deliberatas ordinemus explieith in ,, gloriam Dei, quaecumque eius ordiri ,, tionis capaces iunt. Quod postremum, , addo, ne quis forte existimet, etiam,s actiones malas, vel qualitercumque illi-- eitas in Dei gloriam ordinari debere . . . si Debet itaque quilibet hominum ratione, , virtutum ex praecepto sepe in decursu vi- , , tae, &saltem interdum in anno, praeser-i,, ti in vero intra breve aliquod tempus ab ,, usu rationis accepto , se ipsum , de omniari sua ordinare, ac referre explicite in glo-
riam Dei tamquam finis ultimi propter se si dilecti. MQuo dogmate sacris literis stabilito, fieeoncludite ,, Itaque si in verbis I. Cor. IV.
M Omnia in gloriam Dei facile , & aliis simi. si libus ejusdem Apostoli continetur prae-,, ceptum , quod plerique interpretes ne-- gant, aut minus stricti exponunt, inteliri ligendum est nuna tenus distinistum ab ,, ipio praecepto diligendi Deum: IieEt M semper obliget , nequid contra istud fa-
, , ciamus, quatenus est virtualiter negati-,, vum . non tamen obligat pro semper , utri omnes Scholastici cum Di o Thoma Ioas, quuntur, quatenus assirmativum est: sed , , solum interdum , aut sepius iuxta varias,, Theologorum sententias. Quoties igi-,, tur obligare illud contigerit ad politia ,, vum exercitium amoris Dei super omnia, M tunc pariter obligat stricte , ut nos, de,, omnes affectiones , atque actiones deli-,, beratas explicite in gloriam Dei refera- , , mus, saltem quatenus lassiciat ad chariuri tatem habitualem servandam in praepara
,, tione animi Quoties autem praece-,, ptum amoris Dei super omnia non obli-,, gat positive ad illum exercendum , tunc ,, etiam non obligat, ut nos, & omnia nota stra explicite in Dei gloriam referamus; si sed hoc manebit intra limites consilii.,, Quapropter amor Dei super omnia , de,, relatio explicita omnium actionum notari strarum in gloriam Dei, dum injungun-- tur nobis in illis testimoniis Deuteronori mii, Euangelii, atque Apostoli, accipi
342쪽
D debent partim sub praecepto , partim sub M consilio e sub praecepto quidem quoties M positive obligamur ad diligendum Deum
di, super omnia i sub consilio autem , ubique di, & semper, sive quoties deliberate agi-M mus. Similiter iuxta doctrinam negan-M tium actus indifferentes in individuo, ut D aiunt, sive in exercitio, omnis actio in redi, positiva, ut honesta sit in genere moris, ,, debet esse relata in Deum finem ultimum, ,, saltom implicito,ea relatione,quae intimδ,, clauditur in ordine ad finem ultimum, &M proximum honestatis objectivae moralis.,, Haec enim relatio sufficit ad excusandum M ab omni culpa, quoties non urget spe-M ciale illud praeceptum explicitae relatio-
,, Iuxta sensum hunc accipi debet po-,, sterior sententia communis apud omnesta ferE Seholasticos, & Theologos euiusli-M bet instituti, exceptis Nov-Augustinia-
M nis, quam certam, & verissimam censeo.
,, Etenim si attento legantur, nihil aliud
H docent, aut docere volunt, quam quod M nos utroque numero praecedenti expli-M cuimus . Itaque cohaerenter ad hanc do-,, ctrinam aiunt, ut actiones quaelibet deli-M beratae in materia virtutum moraliuniari omni culpa vacent; imo & honestae sint, , , ac moraliter bonae, non esse necessariums, ex praecepto , ut explicite referantur in H gloriam Dei, vel fiant ex amore ipsius,, formali, aut virtuali et sed satis esse , ut G fiant propter honestatem moralem, intram Propriam materiam v. g. humilitatis, ab ,, tinentiae, misericordiae &e. in qua ipsa
habitudine clauditur implici th relatio ad M Deum finem ultimum , sive ad ipsius glo-,, riam: sicuti universo in relatione explia H cita ad finem proximum e lauditur impli- cito relatio ad ultimum finem . Quin &H omnes ii addunt ejusmodi actiones est D prorsus innoxias , & moraliter honesta S, H etiam in iis hominibus, qui carent gratia H sanctificante, & habitu charitatis theolo,, gicae, ac proinde omni amore supernatu-,, rati Dei super omnia tam formali, quam M virtuali, & habitualii quales sunt om-H nes peccatores, infideles, & fideles, dum H intra statum peccati manent. Quamvisis enim ii omnes adstringantur praecepto Divino naturali ad diligendum super om-,, nia Deum , & subinde ad referendum se H ipsos, & omnia sua explicith in obse- si quium ejusdem, id solum intelligitur pro
M tempore determinato , in quo obligat il- los tale praeceptum , circa quod est lati-Π tudo , & varietas non modica sentiendi Constitutio Theo . propugn. Tom. II. inter Theologos. Extra id vero tempus
is actiones memoratae omni culpa vacant, ,, nec ullo modo contrariantur eidem prae
is cepto; sed potius honestae, & bonae exi-
,, stunt in genere moris. Haec est commu-
M nis, & vera, meo judicio, Theologorum ,, sententia, quam ex professo illustrare ,, curabimus tota disputatione sequenti,
Damnata Propositio convellitur rationiabus theologicis deduciis a Cardinale fuirre , recentisi me a Doctore
rimonia , o Protestatione, cumque famoso Collatore Iansentana Hexapta sensum Propositionis, sola charitasfacit actiones ebri rianas chrisiano modo, ita determinent, ut facere actiones non christiano modo, sit facere modo illicito, ex quo ipsae etiam vitium icontrahant actiones, ipsorum adversariorum examini committo rationes theologiacas , quibus Eminentissimus Aguirre, ob judicii rectitudinem ipsis aequo , ac nobis venerabilis , Bajanum hunc, & Quesnelli
num articulum impugnat . Ita Cardinalis
disp. Ias. scct. a. ,, omittam evasiones adis,, versariorum, & earum impugnationes,
, , imo & fundamenta ex Scriptura, & Co si ciliis , & Patribus, ac rationes theolori gicas a priori ad nostram doctrinam conis,, firmandam. Solum itaque proferam im-ri pugnationes ab absurdo multiplici colle-
,, cto ex opinione eorum authorum .
a ,, Sequitur primo, omnia prorsus,, opera infidelium esse , ac fuisse peccata ,, coram Deo, neque ullum omnino fuisse, , in iis opus, nullam affectionem deliber ,, tam immunem 1 culpa; siquidem in iis, , non fuit ulla relatio operum ad Deum GH nem ultimum propter se dilectum amore si supernaturali. Hic enim necessario supinta ponit notitiam Dei per fidem theologiis M,cam, quae nullum habet locum in homia si nibus infidelibus. Consequens autem
se fuit damnatum in Bajo a Pontificibusta Pio V. , & Gregorio XIII. ,, ( Urbano etiam VIII. ,, proscribentibus hanc illius,, Propositionem as. Omnia opera in ellam si sunt peccata: O virtutes Philosophorum ,, sunt vitia. a ,, Sequitur seeundo, non modo
si infideles; sed fideles quoque, dum in
343쪽
6 6 Constitutio UNic ENirus propugnata 6 Z
,, statu peccati solvunt debita ob servan-,, dam justitiam, vel praebent eleemosynamri ex compassione miteriae alienae, vel alia di, quaelibet virtutum moralium opera exeris F, cent propter honestatem moralem pros, priam ipsarum, verh in iis omnibus acti , , nibus peccare , & quidem contra prae-,, ceptum dilectionis Dei propter se, quae,, juxta adversarios deberet praecedere, &,, influere actu, aut virtute saltem in omnes,, eas actiones deliberatas , ut innoxiae e ,, sent, & ab omni culpa liberae. Supponidi, mus autem , in peccatoribus etiam fideli-,, bus non praecessisse eam dilectionem su- , , pernaturalem Dei propter se, ac pro-,, inde nec ullum ejus influxum in opera;,, quia, quod non existit, neque extitit, b, non potest influere hic , & nunc . Quin &M in peccatoribus fidelibus ipsi actus reliri gionis, fidei theologicae, ac spei, & poe-M nitentiae christianae praecedentes tempore,, iustificationem, erunt peccata defectu reis,, lationis in Deum propter se dilectum ,, amore supernaturali, quem supponimus, , in iis peccatoribus non praecessisse, ac M proinde neque ullum influxum habere indi, Ea opera. Eadem quoque ratio erit dou attritionc ex metu poenarum concepta, &M excludente voluntatem peccandi, dum
,, non ducitur, nec innititur alicui dilectio-,, ni supernaturali Dei propter se . Ea vero,, omnia esse partim cohaerentia Proposi-,, tionibus Baii, damnatis a Sede Apostolias, ea , partim dissidentia a doctrina Triden-,, tini sess. 6. can. 6. , & 8. ostendemus ab-
, , unde in progressa Disputatione sequenti, , , ct aliis locis . si Sequitur tertio , etiam in homi-,, nibus fidelibus,dum existunt in statu pec-ri cati, non existere fidem supernaturalem, ,, nec spem theologicam , nec virtutes mo-,, rates, quas ante peccatum acquisiverunt ,, per iteratos actus in materia ipsarum jux,, ta communem omnium Philosophorum ,, Moralium doctrinam , cum Aristotele M lib. a. Ethicorum cap. I. ,& 2. nec denis, que ullum ipsarum exercitium . Sequelas, patet juxta mentem adversariorum , qui,, quemadmodum nullum exercitium vir-,, tutis , sive actu in moraliter honestumo,, agnoscunt, nisi a charitate theologica , , procedentem aliquo modo ; ita nec ul-,, lam veram virtutem ab ipsa charitate di- stinctam . Clim ergo catholica doctrina
si sit, & in Concilio Tridentino definitari sess s. can. 28. quolibet peccato mortali M amitti charitate in , consequens erit, utri pariter omnes virtutes amittantur, &,, ipsa fides. Hoc autem est plane contra-,, rium eidem Concilio ibidem asserenti,, non quolibet peccato amitti fidem. Ue
, , ba sunt: Si quis dixerit, amissi per pecca- , , tum gratis , simul Osdem semper amitti is, aut em, quae remanet, non esse veram , , demelicet non sit vi a ; aut eum, qui sidem, , sine charitate habet, non esse Chri ianum, M anathema sit. Eadem autem ratio est do,, spe theologica: eadem quoque de utri u ,, que operationibus intra statum peccati,, elicitis absque ulla charitate. Quod acciari dere posse quoad fidem theologicam, ,, testatur, Apostolus i. Cor. cap. II. dum ,, ait: Si habuero omnem fem, ita ut montes,, transferam; charitatem autem non habue-H ro, nihilsum . Nimirum non sufficit ad fa-,, Iutem obtinendam, quamvis sit vera;,, imo & intensissima fides, sufficiens ad
,, montes transferendos . Denique virtutes
H morales jam acquisitas, & ipsarum actio-,, nes frequEnter manere post unum , vel
H aliud peccatum lethale commissum, testis H est experientia ipsa, & facilitas, qua,, aetiones earum exerceri solent .s H Sequitur quarto, etiam in homi-,, nibus justificatis, qui non semel in die, ,, hebdomada, aut mense se ipsos, & omniata sua offerunt explicito in Dei obsequium M per supernaturalem dilectionem ipsiusta propter se, inanes prorsus, vitiosas , &,, supplicio dignas esse innumeras actio iressi in materia fidei, spei, religionis, & alia-,, rum virtutum , tam infusarum, quam mo-,, ratium ; quoniam dilectio illa, seu expli-,, cita relatio operum in gloriam Dei, quae,, praecessit, jam nec actu , nec virtute in-,, fluit hic , & nunc in praedictas actiones, ut supponimus I sed solum est, & dicitur ,, relatio habitualis , cujus nulla recorda- , , tio animum pulset: neque illa est causa ,, finalis, aut movens , vel imperans hic, des, nunc, ut tales actiones exerceantur et sed
,, perinde se habet, ac si non praecessisset.,, Omnes autem actiones sic elicitae, juxta ,, adversarios, erunt otiosae,& malae mora- , , liter ex defectu finis debiti. Consequens,, autem an durum sit, & omnium Catholis, corum existimationi contrarium, ne quid
,, amplius dixerim, lectori pio judicandum ,, relinquo; imo potius Sedi Apostolicae, ,, ad quam maxime spectat. 6 ,, Sequitur quinto , omnes actione g,, in materia virtutum quarumlibet elicitas, ,, ab homine justo propter praemium a Deo,, obtinendum, esse illicitas, quoniam finis
is movens ad exercendum illas non est re-,, latio aliqua explicita sive formalis , sibo
344쪽
6.8 Pars II. Propos. LIII. Cap. V. 6 y
ri virtualis in gloriam Dei, cuius nulla , , cogitatio animum pulsat ; sed utilitasse spiritualis praemii a Deo sperati. Simi- H liter neque ullus actus proprius spei H theologicae crit,qui vitiosus non sit et cum
,, omnis ejus actio ducatur amore boni ali-M cujus cedentis in commodum ipsius ho-,, minis sperantis . Consequens autem est ,, contrarium Concilio Tridentino seis. 6.5, can. 26. ubi actiones expectandi, & spe-,, raudi a Deo aeternam retributionem pros, bonis operibus, iniunguntur hominibus,, justis tamquam debitae, ac proinde non M modi, ut licitae ; sed tamquam honestaei di, prorsus, & bonae moraliter . Uerba sunt i,, Si quis dixerit, justos non debere pro bonis,, operibus , qua in Deo uerint facta, expe-,, ctare, 'sperare aeternam retributionem a
, , Deo per ejus misericordiam, O Iesu Chri-,, si meritum; si bene agendo, O Divinas, mandata custodiendo usiue in sinem pera ,, veraveri , anathema sit. Deinde cano-,, ne 3 I. subdit. Siquit dixerit,i Featum ,, peccare, dum intuitu aeternae mercedis bene M operatur, anathema sit. Insuper, & idems, Consequens esse contrarium omnium fi-,, delium existimationi, patebit ex progre ,, su. Interim accipe illud Psalm. II 8. Im, , clinavi cor meum ad faciendas iustificatio-,, nes tuas in aeternum propter retributio
,, Sequitur 3. veram fore Propositio- nem a T. Bajir Liberum arbitrium e gris, , tiae Dei adjutorio non nisi ad peccandum ,, valit. Iuxta adversarios enim omnis is actio deliberata, in re debet esse bona di, aut mala.... atqui juxta ipsos liberum se arbitrium sino gratiae adjutorio non valet,, ad aliquid bonum ; non enim valet sin his gratiae Dei adiutorio diligere Deum pro- pter se supernaturaliter, nec in ipsum, ut ,, finem supernaturalem, referre actionem ,, aliquam, quod ipsi aiunt esse requisitum
H necessari uin ad bonitatem moralem cu-- iuslibet actionis moraliter bonae. Ergo,, solum superest, ut liberum arbitrium sine,, gratiae Dei adjutorio nonnisi ad peccan
8 ,, Sequitur undecimo, omnem actio-,, nem ex ossicio honestam ; sed tamen ca-,, rentem relatione formali , aut virtuali se in gloriam Dei, esse peccatum mortife- rum , si quid adversarii argumentis suis D essiciunt, aut colligunt ex Doctrina Au-,, gustini: etenim pleraque eius testimo-,, nia, quae urgent praesertim ex lib. . con-,, tra Julianum cap.g. ea sunt, ut dicat S.,, Doctor, actiones non relatas in Deum,, facere homines injustos, ct plenos nigrori di ne peccatorum : praeterea , ut arguunt,, adversarii, homo per eas actiones fruis, tur creatura, non utitur et ac proinde,, collocat sibi in ea rationem ultimi finis.,, Hoc autem palam est peccatum mortife-M rum. Consequens autem quam horribi-,, te sit, nemo non videt; quia & multo ur-- gentilis colligitur ex eorum opinion , ,, omnia peccata saltem deliberata , etiam ,, in materia qualibet levi, esse mortifera , ,, tum quia in iis non est relatio formalis, , , aut virtualis ad Deum finem ultimuim et , , tum quia in iis homo magis fruitur creas, tura, quain in actionibus ex ossicio hon ,, stis. Consequens autem est falsissimum, , , & contrarium sensui totius Ecclesiae, M atque assine haeresi damnatae in Conciliota Ttidentino, qua aliqui aiebant omnio,, peccata esse mortifera . . .
v Sequitur denique, ut plura alias, omittamus , veram esse illam proposi-,, tionem 38. ejusdem Baji: Omnis amor,s creatiara rationalis , aut vitio a m evidia M tas, qua mundus diligitur, quae d Ioanne,, prohibetur; aut laudabilis illa charitas, quari per Spiritum Sanctum in corde diffusa Deur, , amatur. Assumptio patet: nam juxta ad-,, versarios omnis amor deliberatus , sicut , , & omnis actio , atque operatio libera M Creaturae rationalis , quae non ducit or-,, tum ex influxu formali, aut virtuali si1I-,, tem charitatis Divinae,& supernaturalis,
,, quo referatur in Dei gloriam, est vitiosa, ,, & mala moraliter ex defectu finis debiti ita ergo est vitiosa cupiditas , qua mundus,, diligitur, & quae a Ioanne prohibetur. ,, Nullus ergo amor deliberatus, nulla li-,, bera affectio est in rationali creatura , , , quae non sit, vel vitiosa cupiditas , velis laudabilis charitas. Scio, pleraque ho-,, rum absurdorum fuisse ab aliis objecta in , , adversarios, & hos satisficere conatos; is sed quam inanis , & frigida eorum reis,, sponsio sit, constabit palam evolventi a ,, curatius rem ipsam, de consulenti loca, ,, in quibus illam ex professo tractamus. H Quare quaecumque in hae sectione dixi-- mus, solum sunt brevis index dictorum ,, supra, ac de caetero dicendorum , , . io Eminentissimo Hispano succedat Franciseus Maria Agermet Doctor Sorbo nicus tom. a. pag.T T. contra S 3. Quesnelli
articulum Nonne, O inquit actio Chrissianaes tua, qua d Iesu Chri o praecepta , ct ejus spiritu ducta,fli in honorem ipsius; etsi is, qui illam praestat, sit actue mortalis peccati conscias e Ecquid actionet Mei in Chrsum non
345쪽
6so Constitutio UNic EN rrus propugnata 6 si
erunt actiones Christiana 3 Attritio quae praeedit justificationem, qua san8 non es ex charitatis motivo, non erit Christiana Actuae spei, tu ilia, religionis, temperantiae, quor
Deus imperat, quique ad Deum referuntur, non erunt Christiani, quia non sunt si, vel ex
charitate e Ergo Chrisianus sin/ charitate non es Christianus e En praeclara i ius propositionis documenta i Liber is contra Que nellum prodiit anno III s. Praecesserat simi- Ie judicium alterius Doctoris Theologi etiam Galli, anno III . lib. Desens de taconstitutioncte. pag. et s. & sequenti . Imo pag. rio. relatis Quesnelli propositionibus 1 quadragesima octava usque ad 38. , quae omnes sunt de charitate , non dubitat in omnes sine discrimine censuram proferro haereseos . Nobis eas de falsitate convincere lassiciti graviores, quas indubie merentur , censuras, Majorum judicio relinquimus.
Inanis adters Horum ad Scripturas provocatis .
i Uod ex Epistola r. ad Corinth.
g d cap. is . adversarii adducunt, pridem a nobis ostensum est, nihil, Constitutioni ossicere, neque damnatis Questu lli novitatibus patrocin ri . Audiatur iterum , quoniam ita postulat adversariorum pertinaciae Si linguis homianum loquar, ct Angelorum ; charitatem a
tem non habeam, factus sum velut assona ny , aut Umbalum tinniens ; quod quidem sonum edit, & strepitum, sed non vivit. Ita Concionator, & quisquis de virtutibus lingua quodammodo angelica loquitur, si charitate caruerit, minime vivit spiritu, sed mortuus est coram Deo instar aeris sonantis, aut cymbali tinnientis. Et, si habuero prophetiam , O noverim rusteria omnia, O omnem scientiam: O,si habuero omnem sidem,
ita ut montes transseram, charitatem autem
non habuero, nihilsiam. Sive, ut ait Augustinus lib. I S. cap. 8. Fides sin8 charitate potest
quidem esse; sed non prodesse. Et Epistola Iacobi cap. r. Luid proderit, fratres mei, si
fidem quis dicat se habere , opera aiatem non habeat Numquid poterit si Gasiare illu- Prosequitur objectionem adversarius excitata Pauli Epistola cap. r3. Si disribuero
in cibos pauperum omnesficultatet meas,ci,si tradidero corpus meum, ita ut ardeam; chariatatem autem non habuero , nihil mihi prodes .
Quem Iocum sic elucidat Cornelius a Lapi de r,, Dices, ergo si poenitens in bonis ope
si ribus se exerceat ante reconciliationem,
,, illa nihil ipsi prosunt. Respondent aliis D qui prodesse; quia poenitens, inquiunt, D habet charitatem non infusam, quae facit si justum ; sed charitatem, id est affectum
se sinceri amoris erga Deum, quoad recon-- ciliationem aspirat. Uerum hic altastus D non est, nec dici potest charitas; chata ritatem enim hic , & alibi Sacra Scriptu-M ra vocat eminenti sinam virtutem , fidera & spe majorem , quae nos Dei amicos f H cit. Secundo, quia actus timoris, spei, &,, fidei disponunt ad justitiam ; ergo sunt ,, aliquid etiam sine affectu amoris illius.,, Dico ergo, nihil prosunt bona opera ,, peccatori poenitenti, nisi sequatur chariari tas. Sic enim ait, eleemosynam non pro-,, de sic, ut patebit versu s. Dispositio enim ,, qua dispositio, frustra est, & nihil, nisi se-,, quatur forma, ad quam disponit. Opeta,, ergo sino charitate nihil sunt, id est nul- , , tam justitiam, aut salutem conferunt :&ri homo sine charitate nihil est, se ilicet se.,, cundum esse spirituale,quo per regenera-,, tionem spiritualem accipit esse superaa-,, turale, & Divinum, fitque nova Dei crea- si tura, filius & haeres Dei. Hinc patet, fi- dem solam non justificare is vi sed neque ullum aliud opus bonum absque virtutum principe charitate. Haec enim , ut ait Augustinus Sermone de tribus virtutibus
theologicis , est, quae di inguit ivire fias Dei, Osuios Diaboli et intersitioi regni , Osilios perditionis.Libro quoque de natura, &gratia cap. ultimo, charitas inchoata, inchoata juclitia est et charitat magna , magna j Atia est: charitas prooecta, prooecta justitia est et charitas perfecta , perfeci a juclitia est. Sensus autem illius , nihiI mihi proaeest, non est, quod fides, eleemosyna, & cujuscumque propter fidem toleratio supplicii, nihil in se habeat bonitatis, nihil dispositionis ad charitatem, & iustitiam ; sed quod nihil meriti conserat ad salutem . Ita S. Thom is in hunc Iocuin Apostoli, Nibu mihi rodes, inquit,
scilicet quantum ad meritum vitae aeterna, quaesolis dii gentibus Deum repromittitur a Non vident autem acuti homines,
ad quod desperationis harathrum, ad quam
bonorum operum, atque ipsius orationis incuriam miseros pertrahant peccatores, dum hanc Pauli sententiam adducunt in Quebnelliani dogmatis confirmationem et neque perspiciunt, se universam Tridentini Concilii de dispositionibus peccatoris ad justifi
ctrinam funditus subvertere . Quod si perm
346쪽
6sa Pars II. Proposi LII. Cap. VI. 6ss
cipiunt, ut non obtusum eis, sed nova tutariens, & contumax ingenium est, tanto majori se perfidiae crimine obstringunt, dum fidem, timorem, spem, & quascumque peccatoribus necessarias ad charitatem, & justitiam dispositiones, velut inutiles rejiciunt, sola retenta charitate. Quid dico retenta 3 imo, & ipsa penitus eliminata, utpote quam ex Tridentino Con-eilio, ex Traditione, ac totius sensu Ecclesiae constat in hoc divinae providentiae, &Decretorum ordine sino praeviis quibusdam fidei, & aliorum humanorum actuum dispo-stionibus esse i inpossibilem. 3 Sacramenti poenitentiae administris ,& piis omnibus animarum directoribus prudentia dictat, ut, si qui occurrerint peccatores, qui peccandi consuetudine , quasi vinculis constricti teneantur adeo, ut caulentur sibi impossibile, ab ea se expedire, iis suadeant meditationem seriam de morte sibi certissime imminente; sed occasione, &tempore incertissimo, de judicio horribili,
de aeternis, & omnem cogitationem superantibus inferorum suppliciis et de aeterna beatitudine. Meditationi monent iungendam humilem, frequentem, & quantum possunt ardentissimam orationem, ut Deus omnipotenti sua gratia tandem cor Iapia deum auferat, seu emolliat, & carnis illecebras coelestis dulcedine amoris eos faciat sumerare. Orationis comites suadentur eleemosynae, & alia misericordiae opera, corporis quoque afflictio, qua illiciti ejus repriamantur motus, & a Divina clementia, peccatores omnes ad poenitentiam hortantra impetrentur gratiae subsidia, quibus tandem Invetera totum criminum laqueos diffringere valeant, & in numerum transire filiorum. Haec omnia si Que ellus vocet enus approbare, & forsitan peccatoribus suadem videatur, at sensum eius intelligentibus merus lusus, & turpis fallaeta est, quando nihil operis admittit christiane fieri, nisi charitare, quae ipse justitia est, vel ab ea inseparabilis ; ac proinde in nemine, quamdiu manserit in peccato, potest reperiri. Satis autem sibi conseius est peccator, se charitate carere, quamdiu non sentit absolutum, &effieax rescindendorum criminum, ac fu giendae proximae occasionis propositur , quod a dextera Excelsi optat, & expetit. Sed juxta Quesnellum art. 3 . Sola charitates, quae Deo loquitur, hanc solam Deur audit . Unde charitate ea rentium frustranea omnis oratio est, de inutilis ad quidpiam auxilii . Deo impetrandum i inutilia in eundem finem omnia opera bona; imo etiam noxia, & illicita; quia cupiditas sunt, aut ab ea necessario proficiscuntur art. S. Cupiditas, aut charitas usum sensum bonum , via malam faciunt. g. Non vi nisi duo amores, unde volitiones , actiones omnes vostra nascuntur ; amor Dei , qui omnia agit propter
Deum, quemque Deus remuneratur ;Wamor,
quo nos ipsos, ac mundum diligimus, qui quod ad Deum referendum es,non refert, e propter hoc ipsum sit malus . Mira quoque accidit adversariorum
adeo voluntaria caecitas, ut non videant, quod sacer Apostoli textus novitatem eorum perimat, dum fides montes transferens memoratur sine charitate. Sic enim S.Thomas in commentarior PoteΠ exponi id, quod
dicit ( Apostolus ) omnem sidem, idest, omnitim articulorum; sed mel I esi, ut exponatur omnem, id es, persectam em, propter ira Iud, quod subditur, ita ut montes transferam .
Estnb autem sides perfecta, quae Chri lana
non est, vel non Christiano modo elicita An quae bona non est, sed orta ex cupiditate, idonea dicitur, ut montes transferat e Itaque prosternitur damnata novitas ipso textu Apostoli,quo sperabatur stabilienda. Quamquam nec credibile est, adversarios adeo stolidos esse , ut verba sacra libi tam clare opposita suffragari existiment; sed ea rudibus , & simplieibus circumveniendis s usti- , cereJansentana temeritas facile sibi persuaserit .s Alterum, quod obiicitur, est ex ea dem ad Cor. Epistola cap. I 6. Omnia o rata charitate Ant : quae verba diversimode interpretes accipiunt, alii ut sint consilii, sicut illud Christi: More perfecti,stetit O P ter v er caelesti perfectus est: Alii de praecepto explicant, non ita, ut intentio semper in Charitatem ferri debeat; sed ut omnia opera sint ejusmodi, quae cum charitat optime consentiante ut sint honesta in se, ac bona, ut in Deum ex natura sua implicite tendante Quod ita exponit Bellarminus Iib. s. de gratia, & libero arbitrio cap.y. Non es necesse omnia referre in Deum expliciatmine alii est,si opus referatur in bonum sinem proximum Et tunc enim per se dirigitur iis
Deum, ut in ultimum em . Sicut evim omne agens particulare agit in virtute primi motoris, id est, Dei; sic etiam omnis bonus is movet in virtute ultimis tr. Alioqui non fo-
tam in eles a sed etiam felix, ct iustissimi
quique semper peccarent, cum inter operandum de Deo non cogitant ; sed operantur, quia ratio dictat, esse bonum, O faciendum . Ita venisi a povatur circumctantia is mali, omne vii bonum morale per se refertur in De m . S. Tho-
347쪽
6s Constitutio UNIGENrrus propugnata 6ss
S. Thomas in disputatis Quaestionibus
quaest. T. de malo art. I. agnoscens praeceptum in illo Apostoli I. Cor. Io. Sive mam
eatis, Me bibitis , e quid aliud facitis , omnia in gloriam Dei sapite; sie exponiti Ciam illud praeceptum so oti sit a malismum , non obtigat ad hoc, quod semper observi tur in actu ; observatur autem semper in habitu, quamdiu homo habitualiter habet Deam sicut ultimum sinem. Eandem interpretati nem adhibet S. Franciscus Salesius lib. ra. de amore Dei cap. 8. cuius verba clarissima
dedi superius cap. q. Hinc facilis fluit responsio ad id,quod opponitur ex Epistola ad Colossenses cap. 3. Ruodcumque facitis in
verbo, aut in opere, omnia in nomine Domininosi i Iesu Chricli facite, gratias agenteI Deo,ci Patri per ipsum .
Sic enim S.Thomas in idem caput Iech. 3. Dicendum est, quod non es necefarium, quod omnia in Deum referantur actu ; sed habitu; qui enim facit contra gloriam Dei, ct pracepta ejus, facit contra hoc preceptum: cum scilicet omnibus incumbat obligatio se justifieandi, dc reeonciliandi eum Deo, si extra statum amicitiae sit, necesse est consequi studeat habitum charitatis, quo omnia in
Deum opera referantur. Hac ratione mandatum dicitur assirmativum, obstringens hominem, quoties urget Divina, & naturalis praeceptio amandi Deum actu super omnia . Alterum hic mandatum negativum est obstringens hominem semper, ut nihil faciat contra gloriam Dei, O praecepta ejus, inquit Angelicus, 6 Eminentissimus Aguirre contra obligationem ab adversariis assertam pugnans fortiter tota disputatione II o. citatis pluribus Authoritatis , de Sanctitatis conspicuae Scriptoribus, set'. . num. g. concludit: Mitto reliquos Schola cos per omnia subscriabenter, Osolom moneo,adeo certam iis esse nostram sententiam, ut quatuor nuper allegati ,
nimirum D. Thomas, S. Bonaventura, ScotuIO Durandus , omnesque illorum Sectatores , inter quos circa res alias in Scholis controverasas acre dissidium esse solet, in hac / pugna ,
aut altercatione convenerint: quod san/ argumento es, certi mam illam iis omnibus exiniisse .
Necessitas charitatis perpetuat, seu reis ferendi omnia nostra in Deum opera ex amore Dei super omnia benevolo, vald eordi fuit spurcissimo Apostatae Luthero, de dum pro ea magno studio corrasit quidquid alicubi in Augustini textibus obscurum,spectato verborum cortice, reperisset, Scholasticos omnes trium saecalorum sibi contrarios fassus est, uno solo excepto, quem a caeteris non impugnatum solummodo; sed gravibus etiam asserit flagellatum censuris. Undenam itaque ea novitas hodie in nova Quesnelli Ecclesia adeo invalescite Novitas scilieet doctrinae fundamentum novae Ecclesiae est. Sed istud magis apparet mirabile, talem invadere aliquos stuporem, ut neque advertant, neque suspectam habeant manifestam hypocri sim, uti alias in Luthero, Calis vino, Κemnitio, Petro dicto Martyre , ita modo in rigidis istis charitatis praeconibus,
qui merum aes sonans, aut cymbalum tistis niens sunt, charitatem multo strepitu buciscinans , nihil in se verae continens dilecti nis . Utinam in eis tantum nulla, aut motis tua esset charitas, de non ferina illos impe Ieret rabies contra catholicos, eos praese
tim, quibus aliquis tuendae fidei, & Constitutionis Apostolicae relus est l
Frustra pro defensione damnati articulu
recurritur ad Sanctum Augiastinam .i v Ibro de gratia Christi eap. 26. Etsi, inquit Hipponensium Antistes,
a Dei mandatum videtur aliquando non . diligeotibus vi sed Z timentibus fleri; t men ubi non es dilectio, nullum bonum opulimputatur , nec rect8 bonum oput vocatur: ia
lexaptis pro diligentibus, de dilectione terponitur gallice charitas, quae nomina, etsi saepe significatione conveniant , dc I QveLnello promiscue adhibeantur vi certum tammen est , de Augustini mente inter Scholasticos disceptari, atque apud hos dilectionis nomine charitatem non semper intelligi, penes quos, duce Angelico, minima charitas justificat, non tamen minima dilectio. Charitas quaelibet justificans colligitur ex illo Augustini lib. de natura, de gratia cap. ulti mo et Charitas inchoata, inchoata tu ilia es : baritas magna, magna justitia es et charitat perfecta, perfecta iustitia es. Dilectio autem potest esse inferioris ordinis, non super omnia, non justificans, ut dum peccator pro amore Dei rogatus exiguam eleemosynam , facito impertit: quam diloestionem absque serio de peccatis praeteritis dolore b& absoluto melioris vitae proposito ad justibtiam sufficere nullus dixerit. Et quidem objectae laciniae sensus est potest, Dei mandatum videri aliquando non a
ligentibus , sed a timentibus Feri, quem
348쪽
6s6 Pars II. Proposi LIII. Cap. VII. 6s
admodum Iudaei plurimi metu mortis ab hominibus inserendae, videbantur exterius servare legem, quam animo oderant . Lex autem non impletur externis actibus i si illis animus non respondeat; neque legis iustitia ullatenus diligatur . In multis ipse inferni timor non obtinet veram legis obedientiam i timor nempe inefficax, qui supplicia ut eumque aversatur; sed non ita, ut ad ea evitanda imperet fugam, & detest tionem criminum . De talibus Augustinus dicit Epistola I ut gehennam metuit c solummodo non metuit peccare ,sed ardore. Et mox: Quis coram Deo innocens inveniatur, qui vult fleri quod vetatur, si subtrahas quod timetur ea Non magis damnato articulo favet, si eum aliis dilectionis nomen acceperis pro dilectione indeliberata, quae ipsa Divina gratia in voluntate est, ut alias indicavimus, pridem a Jansenti debellatoribus observatum . Auxilium gratiae voluntatem excitans apud Augustinum appellationes admodum varias sortitur, inter quas sunt dilectionis, amoris, charitatis per spiritum Sanctum in cordibus diffusae &c. Sive ergo dixeris , non impleri legenia absque interiore eam implendi voluntate 3 Isive non impleri nisi per auxilium gratiae
voluntatem excitans, non inde sequitur,exeludenda esse e Christianorum actuum numero, vel non fieri Christiano modo opera quaecumque misericordiae, temperantiae , castitatis, & reliqua virtutum moralium , ac
ne fidei quidem, spei, & timoris, nisi simul
charitas sint, vel ab ea imperentur: quo nihil magis contrarium est Divinis literis, Tridentino Concilio, & variorum Pontificum Definitionibus: praesentis etiam Ec-eIesiae sensui, ac Traditioni veterum, maxi me Augustini, ut superioribus capitibiis de
g Nihil dissicultatis parit quod ait Augustinus in Psalmum p . num. I. Credenti in eum, qui justi at impium, deputatur Aesetur ad justitiam, ut deinde ipsa es per dilectionem incipiat operari ; ea quippe sola bona opera dicenda sunt, quae sunt per dilectionem Dei. Hae autem neeesse es antecedat fel, ut inde ista, non ab isti, incipiat illa ; quoniam nulla; operatur per dilectionem Dei, ni prior credat in Deum. Hae est ei, de qua dicitur: in Chri o enim Iesu neque cireum, o aliquid malit, neque praeputium a sed ei qua per
Amplior hie a me reddita est Augustini
sententia, qu m ab adversariis, ex brevitate semper, & mutilatione tenebras captam Constitutio Theol. propugn. Tom. .
tibus. Patet itaque totius Augustiniani dogmatis sensus ; Fides quae deputatur ad justitiam, indubie non informis, & dilectio nis expers est ; sed formata, & imbuta charitate. Dum itaque justitiam per istiusmodi fidem quis adeptus est, incipit operari actiones meriti capaces, quae solae bonae sine bonitate salutifera, &ad beatitudinem peris ducente; extra quam quid proprie bonum est homini Sie Bellarminus lib. s. de gratia, & libero arbitrio cap. I r. ad illud quod objicitur ex Augustini Enchiridio cap. 13. Ruid boni operari pol perditus, ni in quantum d perditione liberatur e Respondet e logiatur AAug inus de opere bono, quod ad salutem, perducat, quod ibi Eminentissim uus probat: atque ipse se Augustinus explicat lib. . conistra Iulianum cap. 3. Stato, nos illud bonum hominum dicere, tuam voluntatem bonam, illud opus bonum per quod solium homo potes ad aeternum Dei donum, regnumque perduci. g Hoc tamen non impedit, quin subinde idem Sanctissimus Doctor voluntates bonas, actiones bonas inferioris ordinis agnoscat, ut lib. de gratia Christi cap. et . post- quain de Assuero rege Ethnico praedicaverat, quod ad aspectum Estheris deliquium , patientis converterit Deus siritum Regia in manssuetudinem, insultat Pelagio atque Coelestio dicens: Legant ergo , ct intelliis
gant, intueantur atque fateantur, non O-ge, atque Acyrina insonante forinsecui ; sed interna, ct occulta et mirabili, ae ineffabili potesate operari Deum in cordibus bominum , non solium veras revelationes; sed bonas etiam moluntates . In Rege autem Ethnico ut fides defuit, non potuit esse vera charitas,& tamen cap. 2I. negat Augustinus bonam voluntatem aliud esse, quam charitate tarcum ergo dicat Scriptura, Charitat ex Deo es,
oes, quod es amplius, Deus charitar es; cum apertissim clamet Ioannes Apostolus , Ecce qualem charitatem dedit nobis Pater , ut Filii
Dei nominemur Osimus, Dete ( Pelagius ) audiens,Deus charitas ess,gaare adhuc ussique contendit, quod ex illis tribus tantummodo possibilitatem habeamus ex Deo; bonam vera voluntatem, bonamque actionem haleamus ex
nobis e Ruasi vero aliud sit bona voluntas ,
quam charitat, quam Scriptura nobis clamat
esse ex Deo , o d Patre datam, ut Filii duae
Iterum lib. 8. de Trinitate cap.ro. Ruid est dilectio , oes charitas, quam tantopere Diaoina Scriptura laudat, O praedicat, ni amor boni e Ubique Augustini studium est, ut Pelagianos adigat ad agnoscendam Dei gra-T t tiam, Dic
349쪽
tiam, etiam in voluntate; ideo omnia reducit ad charitate in , quam Sacri codices loquuntur aliud esse, quam naturam hominis , & legem extrinsecus sonantem . sed donum Dei naturae superadditum, di usum in cordibus niaris per Spiritum Sanc um .s Denique tam varias conspicimus in Augustino vocis charitas acceptiones , ut non solum virtutis inter Theologicas principis, seu actum , seu habitum, & , ut alias exemplis ex Augustino pluribus ostendi, actum spei significet; sed etiam quamlibet
ex gratia voluntatem bonam; ac denique ipsam, quae in voluntate est, gratiam, quae indeliberata volitio , seu dilectio est diffusa in cordibus a Spiritu Sancto. Tanta sensu uin unius vocis in Augustino varietas, opportuna haereticis occasio est fabricandi nova dogmata, atque ea Augustini vocibus, in sensum suum pro libitu detortis, contra ipsam stabiliendi Ecclesiam . Hinc apparet haereticorum, & eis te- merd adhaerentium astutia, dum tanto odio theologiam persequuntur Scholasticam , &solis volunt tirones ineumbere legendis Scripturarum , atque Augustini voluminibus , ut nullus error tam exoticus sit, quem Theologicae Scientiae imperitis magister perfidus non persuadeat, veluti in Augustino, vel in SS. Iiteris fundatum . Tunc praevalente in tironibus istis Novaturientium axiomate: Ubi quis invenerii doctrinam in Au-g ino Hare fundatam, illam ab olute potes tenere, O docere, non respiciendo ad ullam . Ponti cis Lucam, quis modus eos ab erroribus revocandi EAEgerrime tulere Arnaldus,& Quesne l- Ius axiomatis illius proscriptionem in Decreto Alexandri VIII., ut indicat Nona pars di cultatum Ste aertio propositarum ab Ar-naldo pag. I r. 8c II 6. Posteriore loco fieauthor Jansentanus interrogati iluta igitur faciendum Theologo, qai doctrinam elar/fundatam in Augustino invenerit, si eam pariter reperiat in Bulla aliqua Ponti Aia con am emque dixeriae , rasum esse metu sicum , qui
nondum contigerit, neque videatur umquam
eventurus ; quin potius Uirmo , casum esse tantum nimis realem ; ad quod alia probatione opus non es, quam exemplo, quod ipse adfers
de Iansenio, qui illam Augu ni propo i
nem in Decreto adυersus Brium edito ossen
hereo, inquiebat, fateor ; sed quid ad Augustinum3 Digna est Ian senistarum principra obiectio, sed & digna Doctore Angelico
responsio a. a. quaest. II. art. . ad 3. Hae reticus censetur,qui pertinaciter repugnat deter-
minatis authoritate universalis Ecelesiae ; quae idem authoritas principaliter residet in Sum
mo Ponti e .... contra cujus authoritatem ,
nec Hieronymus , nec Ara inus , nec aliquis Sacrorum Doctorum Damsententiam defendit
Quapropter ad Theologum catholicum pertinet ; ut potius existimet, se in dignoscenda Augustini sententia hallucinari, quam ut eam definitioni Apostolicae temerarius opponat .
Tanti quidem Patris reverentia postulat, ut scubi verba eius duriuscule sonant ,
benignius interpretemur, non condemnam tionis macula conspurcemus. Ad exemplum quod attinet de Iansenio , mirum est, quod Episcopus ille, quia Ualerio Andrea, vitae ejus scriptore dicitur Avupini opera
omnia fer/ decies s libros vero de gratia Dio na, ct libero arbitrio plusquam tricies a capite ad calcem evolvisse, non conspexerit in Augustino tot textus clarissimos, quibus in infidelibus agnovit actus innocuos, imo bonos, qui fuerint Dei munera, dc praemium a Deo promeruerint temporale lib. s. de civitate cap. I a. Epist. s. ad Marcellinum. Lib. de Spiritu, & litera cap. 26. libro I. degratia Christi cap.r . Sed omnibus passim novatoribus commune est , ut ad lectionem Scripturarum, Ac Patrum piae conceptas adisserant opiniones et unde lectio diligitur non veritatis discendae studio ; sed erroris stabiliendi cupidine; cum fixum animo sit, nihil videre contrarium novitati; sed ad
ejus omnia trahere patrocinium.
6 Redeamus ad Augustini Sententiam in Psalm. T. Haec autem ( bona opera necesse es antecedat Hes , ut inde cla ( opera incipiant non ab sis incipiat illa ; quoniam
nullus operatur per dilectionem Dei, ni priuae credat in Deum. Hae est es , de qua Acratur; in Chriclo enim Iesu neque circumcisio aliquid valet, neque praeputium, sed nova creatura . Hinc confirmatur, agi de bonis operibus justitiam conferentibus , quibus opponitur circumcisionis ad eam inutili
Sic enim ad hune Apostoli locum Gal. 6. S. Thomas: In Chri o neque circume o aliquid valet, id est, ritus Iudaicut et neque praeputium, id est, gentilitatis obferoantia , id est, ad jussi andum, O iungendum cum Christo
Sed ad hoc valet nova creatura . . . . Sic ergo per novam creaturam, scilicet per sdem
chriai , ct charitatem Dei, quae disca est in
cordibui no ris, renovamur , o Chrso conjungimur . Superest itaque, ut adversarii sinὰ fucis, ct ambagibus profiteantur, num censeant,
350쪽
66o Pars II. Propo L LIII. Cap. VII. 66i
,. nul Iam actionem Christiano modo fieri, nisi temeritas numquam finem facit praeceptum per charitatem justificantem . Si affirmavem illud catholicis intorquendi, velut commu- . rint; Christianam omnem actionem pecca- ni fidelium credulitati adversum , sufficiet toribus adimunt, omnem eliminant attritim nobis regerere eandem Sanctissimi praesulis r. nem, &actus fidei, timoris, spei, doloris de explicationem Iib i a. de Amore Dei cap.8. peccatis non solum ex metu aeterni suppli- Uerba Apostoli, ut dicit Doctor Angelicus ea Aeli, sed etiam ex spe beatitudinis cum fi explieans, sunt in sincienti usu , ct praxi, missimo numquam amplius peccandi propo- quando possidemus habitum sanctifima charisito et omnes, inquam , eos actus enumero ratis, per quam licet non habeamias expressam, Christianorum operum , Christiana exerci- O activam intentione acisndi, quiaqui . torum ratione, eliminant; imo , ut mox vim cimus, 'opter Deum habemus tamen impliadebimus, ablegant prorsus ad vitia. Quo cit/ contentam in lanione, O communione,
. quidem nihil absurdius in hoc genere cogi- quam cum Deo habemus, per quam omne b cari potest, & ab Augustini merue alienius , num, quod facere possumuἔ, ad Deum reser- ut non solum praesentis disputationis to- tur eo cap. p. sed etiam contra Propositionem Hac una sententia duos nanciscimur te-- . cap. s. & 6. amplissime ostensum est. stes Salesium, & Doctorem Angelicum, in
Sic quoque pluriuin Romanorum ponti- quorum fide quiescimus securius , quam in ficum, Tridentinae Synodi s atque ipsarum Lutheri, Calvini, & qui eos immo vide se-
Scripturarum oracula ab adversariis violan- cuti sunt, Baji, Iansenti, Quesnelli. Quam-tur; quod pariter contra memoratum, & quam nec Barum nobis, nec Jansenium o praesentem articulum abundc demonstra- fendimus adversarium, clan uterque tavimus. Pontificum definitionibus submittens , in et Hactenus responsum est Vexariis, communem , & definitam transiisse senten- quibus more suo suppetias ferens Collationis tiam merito reputandus sit. Quesnelli au- author multa praeterea ex Augustino com- tem indocilis pervicacia magistros erroris miniscitur, quae ut sensu non disserunt a su- avide consectans, eosdem demissionis, obc-perioribus, dissimulari a me possent, veluti dientiae, retractationis non sustinet. in illis sufficiente donata responso. Ut ta- g Addo, Quem ellum etiam errantis men iniquitati omnis inanis gloriae praeci- sui Magistri limites supergressum, quando datur occasio, etiam Collatorem audiamus. hic dilectionem ubique exigit justificantem, Intorquet illud Augustini libro de corre- quae est benevola Dei super omnia; ita ptione , & gratia cap. 3. Pracipit Apostolar art. s r. Fides justisicat, quando operatur Et sed
dicensi omnia orara in charitate stant. ipsa non operatur,ni per charitatem. l. Non in liberaliter eum adversariis agam, ad- sunt nisi duo amores, unde volitiones, di acti do Doctori maximo etiam Angelicum, qui mes omnes nosra nescuntur 3 amor Dei qui ad eundem Apostoli locum I. Cor. I 6. Om- ometia agit propter Deum, quemque D ur re-nia tiara in pharitate Ant, id est, ( inquit muneratur; ct amor,quo nos ipsi, ac mundum
omni sieri debent ad em charitatis, filicet, diligimur, qui quod ad Deum referendum es, ut fiant propter Deum , O pro imum. Quae non refer , , propter hoc ipsum fit malas Christi lax ab Apostolo praedicata eadem, Jan senius autem qualibet dilectione ben
est cum propositae I. Cor. cap. o. Omne a vola, etsi non super omnia, contentum se
quodcumque citis in verbo, aut imopere, om- profitetur lib. s. de grati 1 Christi cap.6. his nia iis nomine Domini nostri Iesu Christi. Sia verbis. Augustinus charitatem aeripere pla-oe ergo mandueatis , si e bibitis, sive aliud rumque soles pro dilectione, qua ver/, sincerὰ , qui acta, omnia in gloriam Dei facite . In- O gratis ex animo. . . diligitur Deus; sive ter utramque sententiam hoc solummolo ad illam pertietat perfectionem, titsupra om- discrimen est, quod in priore explicite ad- nia creata diligatur, e in simpliciori, S i datur charitas erga Proximum; in poste- feriori affectu haereat .... Talis igitur amorriore paulo uberior relationis expositio sit. Dei nisi voluntatem hominis ad credendum
Sed quidquid in uno exprimatur disertius , flectat, non erit sides Cheistiana, sed vel Da-
quod in altero continetur implicith, re ipsa metonum edic.
nihil discriminis est. De hoc inter omnes Cum vero Salesius ex Angelico ait , convenit interpretes 3 neque nostri dissem verba Apostoli in Admirati usu, ct praxi esse ,
tiunt adversarii. Praecepti autem illius ex- quando habemus habitum sanctissima charita- positorem tutissimum inter alios saepius de- tis, non existimes, omnia opera extra st dimus S. Franciscum Salesium. tum gratiae peccata esse contra prim m , &Et,quoniam importuna Novaturientium maximum dilectionis praeceptum . Constitutione . propugn. Tom. II. Tt a Ita