장음표시 사용
381쪽
cipe eterna . da terram: accipe cetium .
Iterum S. Doctor, quasi omnia simuleomplectens, in Psalm. ys. sic Deum cum
homine loquentem exhibet. Venale habeo Ruid Dominee Regnum cci Iorum. Ruo emitur Paupertate regnum , dolore gaudium , labese requieg , vilitate gloria , morte vita. Notia igitur sola charitas mercedem accipiti unde iterum erroris convincitur pars prior Quennelliani articuli statuens, Deum non coronare, nisi charitatem . Sanctus Ambrosius lib. I. in cap. 6. L cae versia a. Nos gradus volunt esse virtutum, per quos ab ultimis ad superiora possimul ascendere . Denique sicut incrementa viri tum , ita etiam sunt incrememta praemiorum. Ubi non unich charitati ; sed virtutibus omisnibus praemia decernuntur , eaque majora, prout majora virtutum fuerint incrementa. Ser m. I. in Psalm. II 8. Vult Deus conveniri, ut si quis propositasecutui virtutibur praemia,
bene certaverit, fructum remusserationis ex
pectet, quin etiam exigat. Audis propositata, virtutibus praemia , nou soli charitati. S. Cyprianus lib. q. epistola 6. ad Tiburitanos e Gaudere, di exultare MI Ooluit persecutione Dominui , quia , qua D persecuistiones siunt, sum dantur coronae ei. Et in , exhortatione ad Martyres: In aqua Baptismo accipitur peccatorum remissio et in fanguinis e rona virtutum et non solius iterum charitatis os Concilium Arausicanum can. I S. D
betur merces bonis operibui, siant f sed gratia , qua non debetur , pracedit, ut Fant. Ubi quidem ad opera per gratiam facta ; sed non ad solam charitatem assertio restringia
Clarissimh Concilium Tridentinum se
sione 6. cap. ultimo ,, Bene operantibus,, usque in finem, de in Deo sperantibus,, proponenda est vita aeterna , & tam-,, quam gratia filiis Dei per Christum Ieri sum misericorditer promissa, & tam-M quam merces ex ipsius Dei promissioniari bonis ipsorum operibus , de meritis fideri liter reddenda . (Can. a 6. Si quis dia,, Xerit, justos non debere pro bonis operiari bus , quae in Deo fuerunt facta , expectata re. Ae sperare aeternam retributionem a
,, Deo per ejus misericordiam , & Iesu , , Christi meritum, si bene agendo . & Di- , , vina mandata custodiendo usque in finem M perseveraverint, anathema sit. M Quo jure Quesnellus iterum Tridentinum Canonem de merito bonorum operum limitat ad sola unius virtutis exercitia ea Totius Ecclesiae sensus est , de Seho-
Iasticorum omnium cum suo Principe Ange- gelico doctrina, speciales quasdam coronas reddi Virginibus , Martyribus, & Doctoribus propter singularem, quam in hac vita
retulerunt victoriam; quas coronas aureolat
vocamus, desumpta metaphori ab illo Exodi a s. vers. ai. ct 'per illam alteram coronam aureolam. Coronae itaque illae, sive aureolae . quae propter singularem victoriam de oppositis hostibus reportatam, tribus illis Sanctorum classibus conferuntur is nomsolius charitatis praemia sunt; unde, & hine subruitur Quesnelli assertio, Deus non cor nat , nis charitatem. Verum aureolas istas, ut plura alia Ian- senistae pridem eliminare ex communi Ecclesiae doctrina decreverunt, nisi Sorbona novitatem in prima sui origine suffocasset Decretum scilicet Aexdemia illa condidit anno Io 38. die i. mensis Iunii e cujus confirmatio secuta est r. Iulii, ubi inter Propositiones libri de Virginitate, qui verius vomcaretur contra Virginitatem, configitur haec quinta excerpta e pag. Tq. Aureola Sanct rumsunt novi iam Theologorum inventum, O
sine fundamento in Scriptura . Cui articulo ea instigitur censurai Hac doctrina es fassa, t
meraria , scholis etiam veterum Theologorum
injuriosa. Liber ille Claudii Seguenotii fuit, quamquam alii existiment compositum 1
Sancyrano, a Seguenotio autem adoptatum.
Ejusdem, cujus Quesnellus, instituti erat Segue notius, Pariliensi carceri, vulgo la Bais siue mancipatus , eodem anno, quo Sanc'ranus carceri vincennensi, Parisiis propinquo, traditus; Iansenius autem I pris Iae extinctus est. De Aureolis videri potest A gelicus tota quaestione v f. ali,s y I. in tredecim divisa articulos. Sed & de quolibet
vitae aeternae merito definit t. a. quaesti ne gi . art. q. dicens et Meritum vita aterna primo pertinet ad charitatem 1 ad alias autem
virtute reundaria,Peundum quod a charitate imperantur. Non igitur solam charitatem coronat Deus, ut novaturiens Quesnellus somniat CA-
Constitutio UNiox Nirus propugnata
382쪽
Convellitur Propositionis pars altera Scripturis Sacris.
. in currit ex alio motivo, O ex alio
vanum currit, si Quesnello eredimus . Si vero Scripturis saeris, si SS. Patribus, S. Thomae, Sedi Apostolicae , & Ecclesiae universae, sunt etiam fines alii, quos non inutiliter prosequimur, etsi charitatis ratio perfectissima fit, ut ea
virtus caeterarum omnium est regina . David Psalmo rig. alti Inclinavi cor meum ad facienda, i sicationes tuas in aternum pro pter retributionem. Ecclesiasticus cap. 18.m verearis usque ad mortem j sicari a quoniam merces Dei manet in aeternum. Utrobique spes excitat retributionis.
Doeulino Christus ipse nos in vanum currere, quando repetitis toties mercedis promissionibus , nos ad octo beatitudinum opera hortatus est Matth. s. Beati pauperesaepiritu; quoniam ipsorum est regnum caelorum: quem locum citans Eminentissimus Bellar- minus lib. s. de iustificatione cap. 8. A muli , inquit, spe regni caelorum exordiu -- psit Ioannes Bapt. Matth. g. Ab eodem iusia Chri ut Matth. I o. , ut Apostoli exordirentur. Equid igitur es , quod Catianus dicit , non esse ducendum exordium a promissione mercedis3 Utrum , quaeso , Chri ut , ct ejus Praecursor, , Apostoli falluntur, an Catianus errat e Eadem convertamus in Quesnellum, & eius ac
sectas , Calvini hic , & saepe alibi, vestigiis insistentes et juxta quos Christus in vanum
nos currere voluit, etiam Lucae I 6 Facite vobis saeculos de mammona iniquitatis , ut, eum defeceritis, recipiant vos in aterna tabem
nacula . Non ibi eliaritas pro ratione, sed sola apparet coelestis beatitudo . Deus Apocalypsi a. ait: Uo elis usque
ad mortem, S dabo tibi coronam vita. Non in vanum corona vitae promittitur tamquam bonarum stimulus actionum . Eodem nos
Apostolus ad strenud currendum in stadio Domini allicit r. Cor. cap. s. Nescitis, Mδd hi, qui insadio currunt, omnes quidem
currunt; sed undis aecipit bravium et sic currite, ut comprehendatis. Iacobus in epistoIacap. I. Beatus vir , quis eri tentatiomem, quoniam, cum probatus fuerit, accipiet coronam vita. Petrus epist. I. cap. I. fideles ad virtutem
Excitans, ut reportetis , inquit, 'em ei
ve a,salutem animarum vestrarum. I. Cor.
consitutio Theol. propugn. Tom. II. cap. s. Debes inse , qui arat, arare , , qui triturat, inse fructus percipiendi. Num &hie arat, & triturat in vanum, quotiescumque spe fructuum aeternorum quispiam laboraverit e De Moyse ita testatur Apostolus epist. ad Hebraeos cap. II. M Moyses grandis se H ictus negavit,se esse filium filiae Pharaonig, H magis eligens amigi cum populo Dei, ,, quam temporalis peccati habere iucunia, , ditatem, majores divitias aestimans th lauro AEgyptiorum improperium Christi:,, aspiciebat enim in remunerationem. MQuae ratio certissimo spei est. Si vero, dum Moysem ad currendum impulit, cursum ejus reddiderit vanum , error turpis fuerit in viro alias tam sancto : & ipso postea genistium Apostolo, qui nobis exemplum pro posuit ad sequendum, a quo debuerat nos, si cum Quemello sapuisset, avertere . a Plurimae sunt aliae Scripturarum;
ipsius etiam ApostoIi, & ipsius Christi sententiae , natae homines in errorem inducere, si omnia opera sint f ustranea , & vana, ad quae nos moverit inferioris virtutis inte tio , quam charitatis. Inter caeteras expungenda est illa hortatio ad Gal. cap. 6. M B ,, num autem facientes non deficiamus; M tempore autem suo metemus: (Et Col. 3. M Quodcumque facitis,ex animo operaminiri sicut Domino, & non hominibus, scien-- tes , quod a Domino accipietis retribu D tionem haereditatis . ,, Quorsum ea additur retributionis ratio, nisi ut moveat ad merendum e Ratio autem haec , novis charitatis praeconibus declaratur vana, atquυadeb inanis omnis ex tali fine operatio. Uerum Christus , Apostoli, omnes Scriptores Hagiographi hanc ignoravore novi tatem ; imo spem coelestium praemiorum , &suppliciorum perennium timorem potenti simos duxere ad virtutem stimulos , & fraeisna fortissima vitiorum. Commendatio timoris habetur Exodi cap. 2 . Ut probaret vos , venit Deus , ct ut terror illius esset in vobis , ct non peccaretis. Si viam timoris vanam Deus censuisset, noluisset per eam ducere populum suum . Idem
motivum non inutile statuit ipsi Iobo, quantumvis iusto , ut legitur libro Iob cap. p.
Verebar omnia vera mea, seiens, gula nam parmeeres delinquenti
Neque Rex Psaltes viam formidinis negligendam, aut se per eam currendo a beatitudine deviare existimavit, utpote precibus . Deo postulans Psalmo ri8. Confige tra
more tuo carneI meast; a judiciis enim tuis tia
mui . Qui Davidi hune indidit formidinis
383쪽
16 Constitutio UNic ENirus propugnata Z2Z
amorem, inspirat omnibus in Apocalypsi
cap. Ig. Timete Dominum , edi date vii bon rem ; quia venit hora judicii ejus .
Lucae cap. I a. Ossendam autem vobis, quem timeatis et timete eum, qui, postquam o ciderit , habet potesatem mittere in gehennam hi ita, dico vobis, hunc timete. N um hieetiam aeterna veritas in vanum currere nos
docuit Es viam timoris securissimam esse ad
salutem , atque ad ipsam dilectionem instia tuti a Spiritu Sancto semper credidimus ex Proverb. r . Timor Domini fons vite, ut declinent a ruina mortis. Ecclesiastici et s. fiuitenet illum (timorem cui a milabitur e Timor Dei initium dilectionis esus , saltem, ut dispositio. Isaiae 26. A facie tua (juxta septuaginta duos incerpretes a timore tuo Domine concepimus , quasi parturivimus spiritum fatalis . Denique fidelibus communiter Script ra non in veteri solum; sed in novo ctiam foedere timorem Divini judicii , & poenarum , quae sunt apud inferos, veluti utilissimum ubique ingerit, ut cum timore, de tremore salutem operemur . Quamvis, ut dicitur Rom. g. non acceperimus spiritum se vitutis iterum in timore . Non accepimus
quoque spiritum mercenariorum, ut Iudaei, quos terrenorum bonorum promissis allicio portuit, sed adoptionis filiorum , de charitatis spiritus nobis datus est, ut amore potissimum ducamur, & spe haereditatis aeternae filiis praeparatae, non intermissa tamen sanctae formidine, excidendi gratia, & haer ditate et cumque non detur medium beatitudinem inter & damnationem, vult nobis Deus esse perpetuo ante mentis oculos hortarenda inferorum supplicia, improbis, & rebellibus destinata. Denique,etsi charitatis intentio indubihprae caeteris omnibus nobilissima sit, & sine charitate suo tempore elicita salus non obveniat; tamen pariter compertum est, Deum plerosque mortalium in actionibus obviis magis dirigere horrore damnationis, &spe coelestis praemii, ac beatitudinis, quam mero benevola sui dilectione. Omne autem bonorum operum exercitium , omne motivum, praeterquam charitatis reprehen
de re tamquam vanum , non didicit Que nellus ex Scripturis, o quibus inelius Ecclesia Divino afflata spiritu novitatem ejus
CAPUT IRSanmi Patres praecipue Augustinus communi contra fiumne iam Sententiae
x C Anctus Cyprianus libro de exhor
ratione Martyrii cap. ultimo, Has, inquit, cogitationes, quae persecutio potes viiscere 3 qua possint tormenta superare Et insea i me oportet mente contemplari, ct cogitatione haec die, ac nocte meditari et Si talem persecutionis dies Christi militem invenerit , vinci non potest virtus ad praemium
S. Hieronymus lib. a. in Iovinianum alversus quartam propositionem disputans eraeo Paulus hoc facit, ut plus laborans , plus etiam mercedis accipiat. Responderent novi Theologi , si ideo Paulus hoc fecerit, ut
plus laborans, plus mercedis acciperet, labor ejus eatenus inanis fuit; nam juxta articulum Ss. mur non coronat, ni charitatem: qui eurrit ex alio impussu, edi ex alio motiso,
di Novis istis Augustini discipulis repugnat ipse Augustinus in Psalmum iro.
uando facis opus bonum, propter vitam aeterna ac ( non propter bona fluxa , & temporalia 3 Noli facere nisi propter vitam aeteris nam i ideo se, di securus faciei et hoc enim
mandavit Deus. Serm.3o a. alias III. de diversis num. 3.,, Hinc intelligitur,quare sumus Christiani:,, quia non propter temporalia, & transeun-M tia vel bona, vel mala, sed propter vis, tanda mala, quae non transibunt, Ac pro-- pter adipiscenda bona, quae terminum ,, non habebunt,, . Serm. 28 a. alias ros. de diversis num. I.,, Neque enim omnes Martyres in certa-,, mine passionis, atque confessionis ad tem-,, pus fortiter Iaborarent; nisi, ut perpetul, , felicitate gauderent. Serm. a sy.alias is . ex Sirmondianis n. r. ,, Fratres exhortamur, & obsecramus vos,, in nomine Domini Iesu Christi . . . . ut ,, omnis intentio vestra, quare Christiari ni estis, & nomen ejus in fronte, de triam corde portatis , non dirigatur, nisi ad il-M iam vitam, quae nobis cum Angelis est D futura e ubi perpetua quies, sempiterna ita laetitia, indeficiens beatitudo, nulla per-M turbatio, nulla tristitia, nulla mors . Serm. a s. alias is . de diversis num . .,, Cum Christus apparuerit vita vestro, si tunc
384쪽
H tune & vos cum ipso apparebitis in glo- , , ria. Ecce dies bonii ipsos desideremus es, propicr hoc vivamus e propter hoc ore- , , mus e propter hoc eleemosynas demus,, .
Quot hie illecebris ad virtutem , quot hortationibus ad amorem beatitudinis aeternae, qui ad secundam pertinet virtutem theologicam, nos provocat A ugustinust Si autem, relicto Doctore Sancti:smo, novos eius a di vel imus discipulos, vana est intentio nostra , vana Christianismi susceptio , vanae omnis observatio mandatorum propter viarianda mala , qua non transsititit, , propter adipisenda hona, quae ierMinum non habebunt: vana omnis conseiso, & passio Martyrum asi non in certumine fortite Iaboravierint, ni tit perpetna siticitate fatiderent. Iuxta novos Apostolos Augustiniana adeo inculcata ex hoestatio, , obsecratio vana est , invocato P Urperam nomine Domini no et . Iesa ch, ei, vir omnit ingentio ( nostra non dirigatur ni Ad illam vitiam, quae nobis etim Angelis ess- retra, tili p.rpetua quies, sempiterna talitia . ,ntilia perturbatio, ntissa triarita, ntilia mors . Si autem adeo nobis commendata intentiomana est, nonne ipsa Augustiniana commendatio, & suasio perniciosa paritet dicitur, &fallax in re grauissima hs Augustino stitieet sapientior, & religiosior Qese ellus hodieduin contra Doctorem maximum, contra ipsum Christi Via earium, & omnem ei adhaerentem Ecclesiam sustinet, a se recte enuntiatum, quod Deus non coronet, ni eharitatem e qaod, qai eurrit ex alio impassia, ct ex alio motios , in vanum currat. Prosecutio itaque aeternae gloriae , di bonorum tune futurorum dierum, seu
beatitudinis desiderium smul vanum est ,
manum propter hoc oloere, propter hoc orare, propter hoe dare eleemosenas .
Sed malumus credere Augustino tot locis citatis , & clarissimo qui est libro de catechi Eandis rudibus cap.r . Qui autem M propter beatitudinem sempiternam, &M perpetuam reqiliem, quae post hane vi- M tam sanctis futura promittitur vult fieri,, Christianus, ut non eat in ignem aeter-,, num cum diabolo ; sed in regnum aeteris,, num intret cum Christo , vere ipse Chri-M stianus est,,: proinde ita currens a rectitudinis tramite non aberrat. Asserti sui, &legitimae conelusionis meae rationem reddit
ipse Doctor sanctissimus verbis immediathsequentibus: quia scilicet Christianus tali
fine ad Eeelesiam adductus, est cautus in omni tentatione,vpprosperit rebus corrumpatur , O n/frangatis adores , ct in abundantia bonorum terrenorum modestis , O temperans,
ci in i ibulationibus fortis, S patiens. Nonis ne istae, praeter authoritatem irrefragabia Iem, rationes deberent Augustini discipulispersuadere, ut motivum spei non dicatur penitus vanum, atque inutile e Ne vero suspiceris, talem concupiscenotiae sanctae affectum ad virtutes tantummodo moraIes modestiae, temperantiae, patientiae, de similes vi nihil autem ad inducendam charitatem, atque adeo ad meritum, de beatitudinem conferre, statim ibi subjungit Augustinus illius concupiscentiae fructum optimum ; no, qui sic diligitur , Deus o fendatur. H Qui ( homo timore , de spe ita ,, dispositus etiam proficiendo perveniets, ad talem animum, ut plus amet Deum, di, quam timeat gehennam : ut, etiamsi di- cat illi Deus, utere deliciis carnalibus,, sempiternis, & quantum potes , pecca, D nec morieris, nec in gehennam mitteris; ,, sed mecuin tantummodo non eris, exhor-,, rescat, & omnino non peccet; non jam,
,, ut illud, quod timebat, non incidat;,, sed ne illum, quem sic amat, offendat; in D quo uno est requies , quam oculus nons, vidit &e. Si de hoc etiam actu dixeris, eum ad charitatem non pertingere; sed in amore spei proprio haerere; saltem vel ex hoc manifest, Quemellus convincitur, motivum spei, etiam dum in eo tantisper fistitur, non esse vanum, non esse inutile, quandoquidem efficiat, ut homo, dc plus amet Deum, quam timeat gehennam, de ad propositam peccandi licentiam exhorrescat, di omnino non
Amorem concupiscentiae, qui semi- eam praeparat ad charitatem, perspicuh tradit Augustinus in Psalm.I. ubi sic habet n. s. ,, Finis curae delectatio est ; quia eo qui M que curis, & cogitationibus nititur, ut adri suam delectaetionem perveniat. Videt igi-,, tur curas nostras, qui scrutatur cor . Ui-,, det autem fines curarum, id est. delecta-,, tiones, qui scrutatur renes et ut, clun in- M venerit, non ad concupiscentiam carnis , ,, neque ad concupiscentiam oculorum, ,, neque ad ambitionem seculi, quae omniam transeunt tamquam umbra, inclinari cu-M ras nostras ; sed ad gaudia rerum aeter-,, naruin sustolli, quae nulla commutationeis violantur, diligat iustum scrutans corda , M dcrenes Deus. Opera enim nostra, quae si factis, dg dictis operamur, possunt esse no-- ta hominibus; sed quo animo fiant,de quo M per illa pervenire cupiamus, solus illo,, novit, qui scrutatur corda, dc renes,, Deus.
385쪽
so Constitutio UNic turrus propugnata ggr
Num. I . H Sagittar potentis acutae, cum
earbonibus vastatoriis ; id est , quibus,, percussus, atque inflammatus,tanto amo-,, re ardeas regni coelorum , ut omnium re,, sistentium , & a proposito revocare vo- , , lentium linguas contemnas, & persecu-- tiones eorum derideas, dicens, quis me M separabit a charitate Christi &c. H. Rom.
Augustinus illic num. s. aperto laudat
euras nostras ad gaudia rerum aternarumsuta solii , qua nulla commutatione violantur Iaddens etiam, Deum, cum viderit justum talibus intentum curis, eum diligere, ejusque approbare studia .
Apertius num. I . Homo aris I amore tanto regni caelorum , ut linguar omnium re
sentium, S a proposito revocare volentium contemnens, ct persecutiones eorum deridens dicat, quis me separabit a charitate Chriast 3 Oe. ubi describitur tantus ardor, tanta inflammatio desiderii anhelantis ad regnum coelorum, sive tam incensus amor beatitudinis, ut veluti dispositio charitatem, eam- quem fortissimam inducat. Iterum Sertn. 3 so. de charitate, alias de tempore 3 p. num.3. ad illud: Si linguis homianum loquar , aut Angelorum; Garitatem autem non habeam Augustinus maximam charitati fortitudinem accersit a spe i ta Quid ,, illa (inquit, charitate fortius non ad ,, retribuendas; sed ad non curandas inju- rias Quid illa fidelius, non vanitati; si sed aeternitati p Nam ideo tolerat omnias, in praesenti vita, quia credit omnia de fu-- tura vita; dc suffer i omnia,quae hic immit-M tuntur a quia sperat omnia, quae ibi pro-M mittuntur M . Non poterat clarius designari spes dispositio ad charitatem ; unde rursus exploratissimum est, minime vanum esse cursum ejus, qui nondum charitate praeditus, spem coelestiuin bonorum concipiti, eaque se animat ad Divinorum mandatorum obedientiam, ad pugnam contra camnem , & diaboIum , ad tolerantiam adversitatum,persecutionumque propter iustitiam.s Augustinum sequitur S. Gregorius Magnus homilia et s. in Evangelia. M Nec is castitas magna est sine bono opere , necta opus honum est aliquod sine castitate ;- sed &, si utrumque agitur, restat, ut qui ,, quis ille est, spe ad supernam patriamo,, tendat, & nequaquam se a vitiis pro mun-,, di hujus honestate contineat,,. Quesuellus diceret: Nec opus bonum est aliquod sine charitate: &, sive quis a vitiis pro mundi hujus honestate se contineat, sive spe ad supernam patriam tendat, irritus est conatus,& inanissimus omnis ejus cursus t quia juxta
axioma s s. Deur non coronat, ni ebaritatem: qui currit ex alio impulsu, ct ex alio motitio,
CAPUT V. Scholae Principes parti posteriori Propo L
tionis stusne lauae Opponuntiar.r c Anctus Thomas in Commentario ad illud Pauli I. Cor. cap. v. Et illice quidem, ut corruptibilem coro am aemebiant ; nos autem incorruptam, ait: fui quidem ab tinent, ut corruptibilem coronam accipiant, quod modicum est ; nos autem ab inere debemus, ut accipiamus incorruptam; sic eae coronam vita, de qua Iacobi I.Beatus vir, qui P ert tentationem , quoniam, cum probatur
fuerit Oe. opusculo de Dilectione cap. 22.,, Voluntate Deum diligis dilectione con- cupiscentiae, cum ipsum vis r Haec est bo-,, na voluntas, inio optima, quae vult sumissi mum bonum et item dilectione amicitiae, , voluntatem tuam suae conformas ; quia M amicorum Est, idem velle, 3c nolle H. Ab tinere a vitiis ad accipiendam coronatio vitae incorruptibilem, est currere via secundae virtuti theologicae propria ; non tertiae: quod clarissimum est in voluntate,qua Deum diligimus dilectione eonevisentia, cum ipsum volumus. Quae si bona est voluntas, imo optima, qua vult summum bonum, immerito a cusatur vanitatis ab adversariis, quasi omnis illa intentio , sive, ut Quesnellus loquitur, omnis cursus ex illo impulsu, motivoque vanus sit. et S. Bonaventura in I. distinct. a Dari. . quaest.2. ad I. Quaerere, videre, S amare Deum sicut suam mercedem, O premium , non querere bonum proprium, illo modo dicendi proprium, quisonat in vitium . Si vanus esset, sonaret in vitium, maxime apud Que nellum, juxta quem inter vitium, ta charitatem nihil in humanis actibus est medium Prop. 6. Cupiditas, aut charitas usum sensium bonum, vel malumfaetant. Q uod draula sensuum asseritur, in caeteris procul dum bio facultatibus locum obtinet; quia par utrobique ratio est . Si igitur, ut omnis sanae mentis theologus cum Seraphico agnoscit, non sit illa spei intentio arguenda vanitatis; non est dicendus in vanum currere , quisquis de dilectione Dei benevola non cogitans, aeternae mercedis, & beatitudinis intuitu bonum aliquod operatur.3 S. Franciscus Salesus lib. a. de amore Dei,
386쪽
na Pars II. Propos LV. Cap. V.
Dei, toto etpite tr. probandum suseipit quod titulo profitetur, amorem spei esse valice bovum i lic/i imperfectum. Quem ipso stasim capitis exordio sic explicat, ut cum charitate, quod adversarii vellent, confundere nequaquam valeas . se Amor, (inquit is quem in spe exercemus, Theotime, ten- dit quidem in Deum, sed ad nos reverti-M turr spectat Divinam bonitatem . sed cum respectu ad nostram utilitatem e ten-- dit ad supremam perfectionem s. sed re- spieit nostram satisfactionem et id est, nonis transfert nos in Deum , qua Deus in semetipso summe est bonus sed qua sum-- me bonus est nobis . Amor ille , quem M vocamus spem, est amor concupiscentiae i sed concupiscentiae sanctae, de bene ordi- , natae, per quem non trahimus Deum ad nos, sed ei nos jungimus, ut supremae no-- strae felicitati Dicendum itaque . vel quod agere ex motivo spei, prout a charitate distinguitur, non sit vanum , vel quod Sanctissimus Antistes nos fefellerite neque
ipse solus i sed etiam Doctores Angelicus,
di Seraphicus. Pro timore autem mercenariorum simul,& servorum non minus dilucidh contra Quesnellum Salesius enuntiat lib. it. deto Amore Dei cap. i5. dicens et , , Quantum ad ,, timores servorum, de mercenarioru i , M non procedunt quidem ab amore ; sed M ordinarie praecedunt ipsum amorem, ut
is sint ipsi velut prodromi, de designatoresis hospitii, de ipsi saepe sun erutiles eius
M obsequio .... Divina bonitas volens iuta anima humana collocare magnam virtu-- tum diversitatem , & tandem eam exo M nare sacro suo amore, utitur acu timorisse servilis, de mercenarii, qua ordinario omis,, nium primo corda nostra punguntur M.
Que ellus sententiae Satelli, de Dioiva
bonitati, ac providentiae se opponens, elimia nar exta nimis nostris omnem mirivium Luersitatem, sola retenta charitate; proinde timorem, de spem dilectionis prodromam reiicit inter actiones varumas, de peccata; qui enim currit ex alio impulsu,& ex alio motia
u , praeterquam charitatis,in vanum currit
Et juria art. s. se Non sunt nisi duo amo- res , unde volitiones, & actiones omnes,, nostrae nascuntur; amor Dei qui omniata agit propter Deum, quemque Deus ress muneratur I & amor, quo nos ipsos, ac
se mundum diligimus, qui quod ad Deums, referendum est,non refert, de propter hoc ,, ipsum fit malus is . Quin actus ex malo natus principio maculam contrahat, indubitatum est . qualiscumque igitur Prodr mut, ct designator hospitii a salesio, & eae teris Doctoribus catholicis statuitur charitati, iuxta novos theologos, detestabilis est. Quae enim communicatio vanitati cum charitate e Non major, quam luci cum tenebris . Quomodo igitur actus charitati praevius, si vianas est, si perversus, charitati serviet introducendae eQuapropter aut doctrina Salesi, quae simul Angelici, & Seraphici est, nos decipit, quod nemo probo catholicus dixerit; iut veritati contraria est doctrina Quemelli,
quod omnis novitatibus non temere praeoccupatus facile agnoscet. Uanitas diabolo potius, de Dei odio, quam charitati solita est de gnare, aut praeparare hospitium . Sed deaeus infecta toxico quomodo punget salubriter, de pro salute non inferet exitium e Eadem, qua Salesius, si nilitudine utitur Bonaventura in opusculo de Gratia sanct ficante lib. s. cap. . ., Timor servilis Spirituis, Sancto locum praeparat, ut eum sicut feta is filum introducat . . . . Timor servilista duo facit, primum est, quod viam praepa-,, rat charitati; secundum, quod retrahi eri a peccato metu poenae tantum,,. Impulsus itaque timoris illius neque vanus est, neque ad vanitatem movet, nequc illo motus homo in vanum currit i sed ut vanitatem , & vitia fugiat; confugiat autem ad
eliaritatem, cui timor viam praparat, retram hens a peccato.
Ridicula foret adversariorum cavilis Iatio, si explieare Seraphicum vellent de timore,quem charitas imperaverit; perspieuhenim exprimitur Timorservilii; qui autem
ex dilectione profluit, non servis ; sed filiis
proprius est timor. Praeterea, ex charitate procedere, & ejus ortui. atque adventui viain praeparare, invicem opponuntur . Denique non diceret ibidem S. Doctor: Timo semitis donum Spiritus Sancti es ; nee tame est eum Spiritu Sancto, Aut aurora es ἀ sole , nee tamen e soli es et nihil enim p cohibet, quin timor a charitate imperatus sit cum Spiritu Sancto ; imis cum illo est necessario. Quae hie Doctor Seraphicus tradit conforismia totius sensui Ecclesiae, accipere potuitii magistro suo Alexandro Alensi parte p. quaest. 6. me in . a. & 3. Similia habet Dionysiiis Carthusianus in s. dist. qua l. s. Sanctus etiam Thomas parte y. quaest. Ss.
art. s. Patet, quod actus paenitentia a timor
servili procedit. sicut d primo motu af cI.s athoe ordinato: Non igitur vanus ille proce sus est, aut inanis cursui.
387쪽
Trid ntinum Concilium , em p&Tra Fontimum desinitiones eidem Propositio
nis parti adtersantur. r Ridentinum sess I . cap. . Illam
ac si ctam, quae attritio dicitur,
M quoniam vel ex turpitudinis peccati con-M sideratione, vel ex gehennae, & poenarum ,, metu communiter concipitur , si volun- , , talein peccandi excludat, cum spe veniae, ,, declarat non solum non facere homi-,, nem hypocritam, & magis peccatorem ;,, verum etiam donum Dei esse, & Spiritus,, Sancti impulsum, quo poenitens adjutus,,, viam sibi ad iustitiam parat Hr Atque ita non currit in vanum, etc sola, ut patet, impellente formidine gehennae cum spe veniae,
antequam animum charitas occupaverit, dum ad eam via tantummodo praeparatur.
Eadem sessione ean. s. s, Si quis dixerit, i, eam contritionem , quae paratur per di ,, culsionem, collectionem , & detestatio-,, nein peccatorum, qua quis recogitat an-- nos tuos in amaritudine animae suae, poni, derando peccatorum suorum gravita-M tem . . . amissionem aeternae beatitudinis, si & aeternae damnationis incursum, non e is se verum, & utilem dolorem, nec praepa-,, rare ad gratiam .... anathema siti, . Si omnis, qui ex alio, quam ediaritatis impulsu, curreret, vanitatis incurreret notam,
non apparet, quomodo discusso illa, collectio, ac detestatio peccatorum ob amissionem aeternae beatitudinis, & damnationis supplicium, esset verus, & utillis d Ior , ae praepararet ad gratiam; cum o innis illa contritio non sit charitas, & qualiscumque ex alio impulsu cursus , qualiscumquo ex alio motivo existimata ad gratiam praeparatio sit vana juxta Quem elli artieulum . vana itaque est juxta eundem omnis contritio imperfecta, appellata attritio, quae, quia ex turpitudinis peccati consideratione, vel ex gehennae, & poenarum metu conacipitur, nequitesse donum Dei, &Spiritus Sancti impulsus, quo poenitens adjutus viam sibi ad iustitiam paret , quandoquidem a tritio illa charitas non sit, neque ex motivo charitatis elicita vi alias contritio foret se ipsa ad justificationem susticiens evira Sacramentum. Attritionis autem nomine a
Concito, & ab Ecclesia universa non intelligi contritionem se ipse justificantem, com-
pertissimum est. Si autem aittitio illa, dumeliaritate destituitur, vana sit, comitem ne-eellario habet fallaciam, neque crimini ve tetur, si cui vocare placuerit hypocrisini, quae hominem magis efficiat peccatorem . Uanitas sei licet illa non est ex gratia, sinhqua iuxta ait. o. nihil amare possumus ( nihil agere nisi ad nocleam condemuationem. a Contra Bajum tres definivere Pontifices Are. I s. Esse veram legis obedientiam, quae sit sine charitate s vera autem legis obedientia non componitur cum vanitate . Non itaque per viam mandatorum (idem est de Consiliis Euangelicis semper in vanum curritur, dum ad currendum non impulerit charitas. Habet scilicet propriam sibi actio quaelibet a Deo per auxilium gratiae inspiarata honestatem, habet & utilitatem , quae non potest non Deo plurimum placete ; &, licet extra statum justitiae eo ronam niereri propril nequeat s tamen ad tollendum per poenitentiam obicem , non parum adferet
3 Ex Propositionibus etiam 3I. damia natis ab Alexandro VIII. complures continet QOesnelliani articuli, quae hic a me impetitur, pars posterior, qui currit ex alio( quam charitatis impulsu, ct ex alio motia
vo, in vantim carrit. Cum hac articuli parte confer, si lubet, Propositionem inter 31. decimam et Intent o, qua quis detestatur m tum , di prosequitur bonum , mere ut eae essem obtineat gloriam, non es recta, nec Deo placens : Non itipellit, non movet hic chaitas I mere enim intenditur coelestis gIoria si autem hoc ipso intentio vana sit; non est unde recta statuatur, aut Deo placenI; v
nitas enim Deo Sapientissimo,& Sanctissimo, placere non potest. Si vero cum Ecclesia catholi ea fides habeat ut Christi vicario, &cum eo censeatur damnatione dignus no v torum articulus , ac proinde intentio, qua quis det atar malum, O prosequitur honum, meia, ut caelesem obtineat gloriam , credatur recta, ac Deo placent, patet, ea intentio noductum non currere is vanum , etsi non contineae intentio charitatem; sed mere coelestem prosequatur gloriam. Eodem Decreto eonfigitur' Artie lus et . Timor gehennae non es spernaturalis r& i s. Attritio , qua gehennae , , pcenarum metu eoncipitur sive dilectione beneviolentia Dei propter se, monia boetus motus, ac supermnaturalis . Cur timon ille , de conceptae ex eodem attritio foret ordinis , re bonitatis f. bernaturalis, si omnis ejus operatio vana esset, sire , ut vocibus articuli utar, omnis, impulsu ejus , in motivo currem, in vantim
388쪽
currerect Cum autem certissimum sit,utruinque articulum merito esse damnatum, ae
proinde dari timorem gehennae, atque ex illo elicitam attritionem, non solum ab omni immunem vanitate I sed etiam bonam, omnimode, ac supernaturalem, legitimh se
quitur, non in vanum nos currere, quando gehenna, ct poenarum metu attritionem concia
pimur sine dilectione benevalentia Dei propter e .s Quesnelli novitas complectitur quoque doctrinam articuli ra. in eodem Deis creto damnati r Quando in magnit pereatoriabus deseit omnis amor, deficit etiam es et di, etiamsi videamur credere , non est es Amiana; sed humana. Si enim omnis actio Pana est, ad quam non impulerit, vel moveri echaritas, manifestum est, fidem in casu articuli vanam fore, ae propterea non inviis nam i sed humanam . Si vero Alexandri Pontificia contra artieulum censura iusta fuerit, ut revera fuit iustissima, dicendum
pariter, quod , qui fidei gratiam a Deo petit, de ad eam obtinendam eleemobnas la gitur, jejunia frequentat, scrutatur sacros Codices , interest concionibus , consuli e Doctores Ecclesiae, tot actionibus non v nitatem sectetur, non mutili laboret studio; et si nondum praeditus charitate, ad quar
fides dispositio est. 6 Hactenus Quesnelliani articuli posteriorem paertem consideravi solum in sensu obvio, qui quidem etiam aut horis est; Si
vero sensum ex circumstantiis personae, &aliorum ejus damnatorum dogmatum extendere amplius placuerit, finem vix reperiemus anathematum , quibus pars illa artiaculi profligatur. Si nempe omnem cursum, qui hic vanus dicitur, accipias, ut Quesnelia Ius intelligit, vanum adeo, ut maculetur viatio, non effugit censuram articuli inter Baianos trigesimi octavit M omnis amor cre di, turae rationalis, aut vitiosa est cupiditas,
,, qua mundus diligitur, quae a Ioanne pro-- hibetur; aut laudabilis illa charitas, quas, per Spiritum Sanctum in eorde diffusam Deus amatur. 3 3. Omne quod agit pe M cator, vel servus peccati, peccatum est. M o. In omnibus suis actibus peccator serata vit dominanti cupiditati. 2 s. omnia ,
,, opera infidelium sunt peccata, & philo- is sophorum virtutes sunt vitia - 2 T. Lib H rum arbitrium sinh gratiae Dei adiutoriose non ni fi ad peccandum valai,, -
e VIII. Articulos pro, praeter superius allegasi tos, septimus: si omnis humana actio delia M berata est Dei dilecti vel mundi; Si Deiarum constitutio TheoI.propugn. Tom.IL
,, charitas Patris est; Si mundi,concupit cen-,, tia carnis, hoc est, mala est. Oetavus: Ne-,, cessie est, infidelem in omni opere peccare., , Nonus: Revera peccat qui odio habet M peccatum mere ob eius turpitudinem. Seri disconvenientiam cum natura sine ullori ad Deum offensum respectu . Undecias, mus et omne quod non est ex fide per di-M lectio ite in operante peccatum est. Deci-,, mustertius: Quisquis etiam aeternae meris,, cedis intuitu Deo famulatur, charitate si M caruerit, vitio non caret, quoties intuitu ,, lichi beatitudinis operatur,, . Ubique scilicet ex alio impulsu, de ex alio motivo curaritur, quam charitatis ; in vanum ira quo
ubivis curritur: Si Quesnelli stemus seliten tia, juxta quem pluribus se Propositionibus
explicantem, omnis actio ex ch iritate n in
profluens, hoc sensu in vanum suscipitur, ut
etiam vitiis annumeretur. Prop. . Non sunt nisi duo amores, unde volitionet, e P actio
ner ometer n re nascuntur et amor Dei, qui omnia agit propter Deum , quemque Deus remuneratur amor, quo OF ipsos, ac mun
dum diligimus , qui quod ad Deum resereredum est, non refri, O pro ter hoc sumsit matur.
Idem asseritur pluribus, quae ibi sequuntur
Propositionibus. Quod autem omnis actio ex pravo scaturiens fonte, sive turpi exercita motivo sit perversa, adversarii nobiscum sentiunt e
Clath id colligitur ex Quesnelli assertione quadragesima quinta , aliunde iustissin Edamnata r Amore Dei in corde peccatoris non amplius regnante , necese ee, ut iet eo carnalia regnet cupiditas, omet piae actiores ejuI corarumpat. Amore Dei in cordibus regnante
intelligi charitatem, sive amorem iustificantem, ex se perspicuum est, & confirmat tum propositio M. iam descripta, tum quae s quitur quadragesima sexta di Cupiditat, aut charitas usum sensuum bonum, vel malim fa-eiunt . Quod de usu sensuum dicit , pari
ratione extenditur ad facultates caeteras, quarum usum aeque, ae sensuum finis seu bonus , seu malus ad bonitatem, malitiamve determinat actionem. Tot igitur foet i pe hietosis novitatibus doctrina qua rationet centatam Apostolicam evadere debuit e Pritrocinantium malae causae argumenta audia
389쪽
s 8 Constitutio Unic ENirus propugnata Igo
Uem pro damnatis de charitate , articulis saepe allegatum ab adversariis vidimus textum episto- lae t. ad Cor. cap. is. Si di riabuero in ciboI pauperum , omnes facultatermeat , Os tradidero corpus meum ita ut aris deam , charitatem autem non habuero, nihil mihi prodes; producitur idem iterum et verum ut sacra verba tum juxta circumstantias, in quibus prolata sunt, tum iuxta Angelici, & aliorum interpretum , imo totius Ecelesiae catholicae sensum, nequaquam suffragari damnatis adversariorum novitatibus, ostendi alibi saepius vi sic eadem facile praesenti eripiam errori. Sententia Apostoli est, eIeemosynas, etiam largissimas, atque ipsam pro fide mortem sino charitate neque beatitudinem homini conferre posse; neque ullum fundare proprie meritum . Sed inde non sequitur,
quod cum charitate,etiam caetera bona opera misericordiae, castitatis, de aliarum virtutum moralium , aut theologicarum , nihil
praeinii mereantur, nihil apud Superos recipiant, ut Quesnelli contendit opinio, Deus non coronat nisi charitatem et quod de errore convicimus ex ipsis Scripturis, Traditione Patrum, S. Thomae, Concilii Tridentini, atque adeo totius sensu Ecelesiae ; censura quoque Parisiensium Doctorum contra Seguen otium . Praeterea si peccator e vivis discesserit solum attritus, nihil ipsi imperfecita ea poenitentia proderit, non tamen vana dicenda est 1 quamvis eam eliciens, dum se forte praeparat ad Confessionem, mortet Praepropera occupatus occulto Dei judicio pereat. Sic neque adversarii dixerint, omnem multorum annorum charitatem, de justitiam fuisse vanam, vel hominem tunc in vanum cucurrisse; etsi postea in peccatum lapsus , dc in eo moriens nihil ex praeterita charitate fructus recipiat, atque adeo ectu ne nihil prodesse misero deprehendatur.
mihi rarona i itia, quam reddet mihi Domianu, in illa die juiatis judex; non solum autem mihi; sed O iis, qui diligunt adventum ejus.
Et Jacobi cap. r. Beatur vir, quis era ten- rationem, quoniam, cum probatus fuerit, acciapiet coronam vita , quam repromisit Deus dialigentibus se . Cap. t. Nonne Deus elegit pauperes in hoc mundo, divites in Ide, di heredes regni, quod repromisit Deut diligentibuis. EUbi quidem diligentibus Deum video pro missam iustitiae coronam; sed neque illic, neque alibi video promissam soli dilectioni,& quidem dilectioni super omnia, quae charitatis nomine significatur. Perfectionis apicem assequentibus datur indubie corona gloriae; ideo ne solum pet-fectionis apicem coronare Deus dici pote. rite Consilia Euangelica sectantibus pro. mittitur vita aeterna; ideo ne sola consilia Euangelica Beatitudinis praemium consequentur e Longe aliud est, amorem Dei ad salutem dici necessarium , qu1m dici nece sarium in omnibus actibus . Quamquam aeque hic contendere sit animus , num dilectionis actus, sive imperium praesens, vel praeteritum quidem ; sed virtute influeas iaopus quodlibet, requiratur , ut fiat capax metiti. Istud unicum hic mihi lassicit, non
omne meritum, non omne praemium tribui
soli charitati cum injuria caeterorum opearum , de destructione catholicae veritatis, quae tam in Scripturis , quam Patribus, et Tridentino Concilio docet, bonis etiari aliarum virtutum, sive Theologicarum, sibi Moralium operibus, in statu gratiae, & comveniente modo exercitis , meritum hie o, venire, de in coelestibus praemium. Vade i
veritate alienum est, Deum non corruare, niicharitatem, caetera apud Deum esse inania,
& nullius pretii. I Non plus pro errore illo facit quod ait Christus Joann. t . Rui autem diligit me,
diligetur a Patre meo, o ego Aligam eum ,
eo manifessabo ei me ipsum. Ibid. fiui habet mandata mea, ct servat ea, ille est qui diligit
me . Non sola nempe charitas; sed omnium mandatorum observatio, ut est fructus dii istionis, Deo summopere placet, de ab ipso mercede beatitudinis donabitur. Idem est de omnibus Christi consiliis, de quibuscumque bonis operibus, quae propter Deum amplectimur.
Non amplius, imo nihil penitus dis
ficultatis pariunt, quae objiciuntur ex Patribus . Sic Augustinus libro S. de Trinitate cap. . Cum enim persidem adhuc ambulemus, non per speciem, nondum utique videmus Deum, sicut idem ait, facie ad faciem : quem tamen, ni nunc diligamus, numquam sed biamus . S. Bernardus in festivitate S. Michae- Iis Serm. a. num. I. Perire siquidem necesse es hominem, qui charitatem non habet, etiamsi tradiderit eo ursum, ita ut ardeat. Sententia utriusque Patris perplacet, sed non supposita adversarii conclusio, ut damnatus enuntiat articulus , quasi soli charitati
390쪽
γ o Pars II. Propol. LV. Cap. VII. r
ritat i de tur in eoelis retributio, non aliarum pariter actibus virtutum r Deus non coronat, nimi charitatem: qui evirrit ex alio impia , ctere alio motivo, in vanum currit. Sine habita in terris charitate non obtingit Dei visio,
di quidquid beatitudinis est in coelis; v
rum, dum charitas adest, virtutum caeterarum exercitia non pereunt, non offuscantur, non omni destituuntur praemio.Quare Augustinus in Psalmum y3. ne de ea veritate dubites, Deum ipsum tibi exhi-het sic loquentem : Venale habeo regnum cae-
Drum . . . emitur paupertate regnum Et dolare
gaudium ti labore requies; visitate, ( seu humilitate gloria; morte ( seu martyrio ) vita. Idem habet in Psalm. 36. Acceperat nempe a Magistro suo Ambrosio lib. s. in caput 6. Lucae v. 2 2. Stetit incrementa virtutum ( non solius charitatis ita etiam esse incrementa praemiorum. Sicut enim Apoc. I 8. de damnato dicitur: Ruantum glori avisse , ct in deliciis sit, tantum date illi tormentum, o Iuctum; Ita & Matth. s. Beati,qui lugent; qu niam ipsi consolabuntur ... Beati, qui persecumtionem patiuntur propter justitiam dii quoniam ipsorum est regnum caelorum . Ibid. Beati pauperei spiritu ; quoniam ipsorum es regnum em orum . Et Beati misericordes 3 quoniam ipsi misericordiam eonsequentur . Ubique non to-Ii charitati; sed aliarum etiam virtutum actibus praemium promittitur.
Sic ipse , qui nobis superitis obiicitur,
Bernardus serm. r. Festo Sanctorum omnium . Attende, quam sapienter ordinaverit Sapientia contra peccatum primum , remedium
primum cinter octo beatitudines paupertatem spiritus a ponent, ac si aperitur dicat ;Vis obtinere coeIum, quod perdidit superbiens Angelus, qui confissus es in virtute sua, ct in
multitudine dioitiarumsuarum e Paupertatis militatem amplectere, O tuum erit. Serm. gr. in Canticar Omne, quod feceris bonum, ma- umve , quod quidem non facere liberum sit; merito ad meritum deputatur . Priore loco paupertatis vilitatem amplectentibus aeterna
Sapientia promittit caelum, quod superbient Angelus perdiderati Posteriore Mellifluus enuntiat, omne, quod feceris bonum non s Iam charitatem ad meritum, atque adeis ad mercedem deputandum, sicut omue, quod feceris malam deputabitur ad supplicium. Ita Scripturas, ita Patres , ita Concilia Arausicanum, & Tridentinum superius re- Iata Theologi omnes intelligunt.
sum mini md pugnat oratio Dominicae CPost Pentecosten si Deus, qui diligentibus D te bona invisibilia praeparasti, infundo
conclitatio Theol. propugn. Tom. IL,, cordibus nostris tui amoris affectum , ut , , te in omnibus, & super omnia diligentes, is promissiones tuas, quae omne desiderium M superant, consequamur. M Ex eo scilicet, quod Deus bona invisibilia praeparave rit diligentibus se, non sequitur, quod non praeparaverit etiam credentibus, sperantiis bus , timentibus , humilibus , pauperibus spiritu , mitibus, misericordibus, sive, ut ad praesentem controversiam magis apposite loquamur, non sequitur, quod Deus bona invisibilia soli praeparaverit charitati, &non etiam aliis virtutum, sive theologicarum, sive moralium operibus in statu gratiae, & propter Deum exercitis . quibus coeleste praemium Deum ipsum saepe pollicentem vidimus cap. I. , & 1 SS. Patribus sie intellectum cap. a. atque hanc esse totius, etiam praesentis Ecclesiae sententiam, testantur universi per orbem Catholicum Antistites, qui Constitutionem UNIGENDTUS assensu sive expresso , sive tacito amispIectuntur.5 Denique frustra opponitur illud, ex Thoma a Κempis lib. I. cap. a . M Qui
,, Deum ex toto corde amat, nec mortem,
nec supplicium, nec judicium, nec inferis,, num metuit; quia perfectus amor feeu-M rum ad Deum accessum facit. si Quid hie asserit Scriptor mysticus , quod non omnes nobiseum Theologi affirmaent, omnes credunt catholici, amori Dei super omnia ,sive ex toto corde , & amori perfecto seeurum competere accessam ad Deum Sed quid indo conficies ad negandum caeteris omnibus bonis operibus ex gratia, & Dei amore praestitis meritum , atque in coelestipatria coronam, ut necesse fuerit Quesnello dicere , Deus mora coronat nys eharitatem e Affirmatio de charitatis merito in nulla Logica, aut Theologia meritum, aut praemium adimit caeterarum actibus virtutum . et Hic quidem oppositionibus termitanum fixere Hexapla ; verum Couatoae sub diarius tres superaddit ex Augustino lacinias Serm. 83. de Uerbis Euang Matth. n. ar. Unioersa inutiliter habet, qui unum illud,(charitatis donum) quo unioersis utatur, non habet. Tract. s. in Evangelium Ioan. num. g. Charitas si desit, frustra habentur catera ' si adsit, rem habentur omnia . Hom. S.
Ipsa est, charitas, qua potess Iu cere, si catera non sint; si autem sola demit, nihil prodest , quidquid habitum fuerit. Sotas cit,si ad treaetera omnia nihli prosunt, si sola charitardesit. omnia ad meritum, & praemium inuistiliter haberi sine charitate agnoscimus, &quod Augustinus ait, accepit a Genti uetia A a a a Apo