장음표시 사용
301쪽
Harpocrationi , fieri solebat; qui autem illegitimi esse comperiebantur de civitate pellebanturci fuit riorum iuridicum in Cynosarge in Athenarum suburbiis, ubi explorabantur hi homines Nec ii, quorum alteruter parens Atheniensis erat, licet civitate donati, pares censebantur iis qui utroque parente Atheniensi nati erant Plutarchus enim in Themisocle tradit , dum hi in gymnasii is intra civitatem sua certamina peragebant illis simulque advenis ea exercere licuisse tantum in Cynosarge gymnasio Herculi, qui ipsemet fuit illegitimus, eo quod non a duobus Diis immortalibus, sed a matre mortali satus esset, dicato Themistocles autem hoc opprobrium indignatus, plures adolescentes nobiles persuasit, ut ei comites se adjungerent ad Cynosargem , ibique uncti in certamina descenderent, sic enim discrimen inter ingenuos nobilesin peregrinos , inter illos , quorum uterque illos , quorum alteruter tantum parens Atheniensis erat, callide tollere intendebat. Vide Archaeologiae hujuis lib. I. c. IX.
Nulla unquam aetate , quantum novi. quidquid alii e contrario asserantos excipias illa saecula, in quibus sine lege & regimine vivebant, promiscuisque copulationibus4 omni impudicitiae generi indulgebant homines opprobrium censebatur νοθώθου seu spurii conditio . Eustathius quidem ad Iliad. θ .pag. 399. Edit. Bol contendit concubinarum earumque illorum tempore belli Trojani sequam fuisse existimationem ac uxorum filiorumque legitimorum; sed ei falsi dicam scribit tota antiquitas, in nullo enim Veterum unquam exemplum offendi, quod tam absonae opinioni faveat non diffiteor, quin pellicum' nothorum dignitas saepius major quam uxorum liberorum legitimorum fuerit; sed illud iniquo virorum amori, quem
mulieres, prout forma praestabant artesque placendi callebant, accendere noverant, non vero illorum temporum consuetudini tribuendum est: novi Eustathium eo argumento potissimum uti, quia Agamemnon Teucrum ad praeclara facinora hortans νόθον nuncupat, quando omnino X tra propolitum foret ei nomen convitiosum tribuere Herois verba sic sonant Iliad. θ' veri 281. Tεω ρε φιλη κεφάλή, Τελαμωνιε, κοίρανε λαουν,
Teucer charam caput, Telamonte, princeps populorum,
Jaculare se, si forte quid lumen Danais fas
Patrique Itio Telamoni, qui te educavit parvulum ex sentem,
Et te spurium licet existentem sudiose aluit sua in domo.
In quibus verbis Teucri Telamonis nothi fortem animum duobus potissimum argumentis accendere studet Agamemnon primo, quia sua fortitudine Graecos a manu hostium , qui quotidie in illos in valebant , eripere posset secundo vero, quia tam praeclaro facinore patris famam aucturus so-ret, cujus dignitas ipsi eo magis cordi esse debebat, quia tam insignia beneficia ab eo retulerat; quandoquidem , licet spurius soret, diligenti cum cura
302쪽
educatus suisset, nec in loco quodam remoto, sed sub ipsius Telamonis oeu.lis atque sedibus haec tam longe absunt ab aequalitate legitimorum liberorum cum illegitimis demonstranda, quin potius contrarium evincant pamticula enim τε nomini νοθον postpolita satis indicat illis diebus nothos utplurimum neglectos fuisse nec Agamemnonem illum eo nomine vocantem perperam inducit Poeta quandoquidem id omnibus Graecis innotue rat, procul dubio ex obsequio, quod jaci fratri paterno Telamonis filio legitimo praestabat ipse Teucer continuo animadvertere licebat sed quae diximus firmari possim lex verbis, quibus Teucrum alloquitur Agame m non apud Sophoclem inde enim constabit, quantum discrimen interfuerit inter legitimos allegitimos filios, nominatim quanto opprobrio verterit Teucro, quod ex matre captivi concubina, licet sanguine regio sata , n, tus foret, in ac verso F Σ δη τι δεινα μαατ αγγελ vir uot
Nunciatur mihi re atrocia dicta Contra nos impune effudisse, Te inquam . dico, qui ex bello capta natus es: Si te mater nobilis peperiisset, uam superbe loqueris, o quam alte incederes, suando nunc homo nihili, pro eo qui non es, adeo depugnas,
Et nos neque duces esse nec gubernatores Gra corum, aut tuos, dejerasti ζSed jax ipse dux , ut tu ais, fuit: Haec anno turpe es ex homine servo audire δNonnulli contendunt regumin magnatum nothos solos cum Iegitimis liberis in pari fuisse existit nationes dissileri nollem, quin procerum majorem quam privatorum hominum nothorum fuisse dignitatem ; sed legitimorum Willegitimorum Principum liberorum parem fuisse existimationem non constat imo, contrarium ex Teucri, cujus ambo parentes regii erant, exemplo mox citato liquet: idem aliis exemplis, quorum unicum asseram, demonstrari posset nimirum illud Ionis, qui, licet ex patre Apollinein matre Creusa Athenarum regis uXore natus , tamen duram sortem, quod illegitimus foret, dolet apud Euripidem Ione serj. sis.
303쪽
ARCA AEOLOG. GRAECA. Lib. IV.Cap. XV. 281
-- dicunt indigenas esse Inciditas Athenas, nec aliunde adductum genus, uti me intrudam duobus morbis laborans, Patre inquilino natus, ct ipse nothus existens pEt hoc habens probrum , infirmus quidem ac homo privatus manens, Nullius pretii vir ibi vocabor, contemnar. objici quidem potest prout Servius notat regum nothos in patris solium saepius successisse; sed limul notandum est, illud tantum contigisse, prout idem Auctor subjungit, deficientibus legitimis liberis nec tum semper licuit: in nonnullis locis ignobilium parentum spurii, quando legitimi liberi
cognati deerant , bona paterna haereditario jure accipiebant, sicut patet ex lege Atheniensi a Demosthene Orat in Macartatum citati quando autem aderant cognati, nothos exclusos fuisse liquet ex dialogo inter Pisthetae rumin Herculem apud Aristophanem Herculi enim, cui nimis credulo imposuerat Neptunus, quasi Iovis legitimus haeres foret, fraudem detexit Pisthetaerus, quandoquidem eum certiorem facit , eo quod illegitimus foret, omni jure haereditatis cernendae excidisse , ad sententiam firmanadam Solonis legem de hac re adducit locus quidem prolixus est , sed quia ad rem praesentem plurim ut facit, & genuinam Atheniensium con suetudinem exhibet, non praetermittendum censeo occurrit in Avibus pag. 6or. Erit A elod. II E. truo ταλας ς Io σε περισοφιζεαι;
304쪽
Pi me misertim l qualiter te circumvenit λHuc d me ocede tit quid tibi dicam.
Criminatur te patruus, o ignare tu: Bonortim enim paternorum ne quidem mimimum participatur tibi Sectin sim Dyes spurius enim es, o non legitimus.
Existens adsenae mulieris an aliquo modo unquam Haeredem esse Miner5am putas,
Exsentem filiam, existentibus fratribus legitimis RUS uid autem se pater mihi a pecunias Spurio moriens PI Lex ipsum οὐ it
Hinc Neptunus primtis, Di extollit re nunc, Usurpabit tuas paternas opes,
Dicens fratrem se esse legitimum Recitesbo ct tibi jam Soloviis legem: is Sptiri autem non esse os , nitatem, filiis existentibus legi, timis saero flii i, Non sunt legitimi, hisis Proximo g nereis Participationem esse bonortim. Quo in loco , licet Herculi asserat isthetaerus, νοθοῖα si suam reserre per legem ei non licitum esse haec tamen intelligenda sunt de aequali haereditati parte, qua nunquam gaudebat nothus, quando patri suerunt cognati qui erant legitimi hae pedes: ipli enim nothi paternorum bonorum certam portionem sortiebantur : dona filiis suarum concubinarum , haereditatem vero Isaac filio suo legitimo dedit se Abrahamus dicitur Gen. cap. XX v. vers. . pariter Atheniensium Legislator eis assignara quinque minas , live quingentas drachmas quae postea auctari decem minas, live drachmas milles, quae νοθῶα, id est, nothi pars, dicebantur; vide Artitophanis Scholiastem in Actim citat tim, riuidam Voc Nοθῶό diversa autem erat illa dos pro tempore loco in ipsis Rebus publicis, quae certa legum Qrma regeban tur, nothoium sors a patris lubitu omnino pependisi traditur, cui mos iii familiam suam cooptare, Maequam cum legitimis dotem eis assignare licebat, nisi quod hi bona paterna dividendi jure gaudebant. Exemplum nobis exstat duorum filiorum, quorum alter ex legitimo matrimonio , alter vero ex captiva matre natus erat; quia autem patrimonii diitributio ad priorem pertinebat , hinc totam haereditatem , illinc vero fratris paterni matrem constituit, ut eum ad duram necessitatem redigeret, vel matrem in captivitate relinquere, vel bonorum paternorum Ortem abdicare, prout tradji
Athenis, qui legitimis filiis carebant, suas opes s liabus assignare lege tenebantur, dummodo genere proximis nuberent, alias haereditate exciderent haec autem coniuetudo apud Jud eos pariter obtinebat, quorum pleraeque leges a Solone transcriptae videntur hae virgines, sive solae haeredes,
305쪽
sve cohaeredes, a Solone dicuntur περικληρι ιδες, ab aliis πατρούχοι , vel vulgati mimo nomine arίκληροι, & quandoque , reserente Eustathio ad Iliad. ii pag. 4s. Edit Basil. χάνδαι his autem dc earum proximis cognatis licebat a se mutuo conjugium postulare , quod si altera partium recusasset, altera ei dicam scribebat , idque dicebatur μιδιε α σθαι , quod omnibus
causis forentibus in genere tribuituri; unde hae haereditates, de quibus coram judice lis erat, κληρονοαιαι , τί δεκαι, quae vero iis excidebant sine litibus ανεπιδικα dicebantur alii volunt , sive lites fuerint , necne , proximum cognatum, si civem, in Archontis, sin vero advenam, in Polem archi soro virginem in uxorem , ejusque haereditatem reposcere, obstrictum fuisse idque dicebatur σπιδικαζεσθαι, & quolibet anni menses, excepto Scirrru, phorione,eo quod in rationibus componendis cic reddendis eum in summe bant magistratus, teste Petito in Leges Atticas , qui S alibi consulendus, licitum fuit. Mox citata te de connubiis virginum lite redum argumentum est Apollodori fabulae, quae Eπιδικαζο αενος, vel juxta Donatum , qui eam de virgine virum coram judice poscitante interpretatur, Eπιδικα αε, inscribitur: hanc Latine vertit S. Phormionem vocavit Terentius, in qua haec carmina de lege mox dicta occurrunt A l. 1. Men. D.
Lex es, ut orbae, qui sint en re proximi, L ntibant, o illos ducere eadem aec lex jubet. Praeterea statutum est , ut , quando pater , filia viro elocata , deinceps obibat orbus filiis qui patrimonii haeredes forent, haereditatem & Uxorem Conjuge repeteret genere proximus, quem morem vulgarem fuit se tradit Isaeus Orat de orrhi haeredibus. Qui legitima prole carebant, quoslibet, sive suos nothos, sive consentientibus parentibus 9 alienae familiae filios adoptare permittebantur : at
hoc privilegio merito excludebatur, qui non erat κυριος τοὐν εαυτῶ suarum rerum dominus e quales erant servi, fueminae, insani, pueri viginti annis minores . his enim nec tella mentum faceres, nec adoptare licebat quicumque autem sic adoptatus Athenis primo civitate donabatur, ii non esset civis, nemini enim peregrino licebat in haereditate succederes; deinde illorum nomina in patris adoptivi tribum custodiam reserebantur, non autem eodem mense quo proprii liberi solebant, sed festis, quae dicebantur Θαργηλια, in mense Thargetione . Hoc in negotio maximam cautelam adhibebant Lacedaemonii, ut enim taecipites .in conlideratas adoptiones praeverterent, eas in conspectu regis confirmari lege jusserunt. Hi liberi adscititii dicebantur παῖδες Θετοι, aut ci-οι η αἱ omnibus autem privilegiis cina munitatibus gaulebant , ut ad omnia munia patris adoptivi propriorum liberorum obeunda obstricti erant: li autem in familiam suam redire cuperent, Athenis per leges iis non licebat prius liberos , qui patris adoptivi nomine nuncuparentur procreassent quod si recusassent , tum illorum adoptio, tum jus haereditarium in ea funda turn frangebantur; quando quis post adoptionem prole in legitimam gignebat, ejus bona inter genitos . adoptivos liberos aequaliter distribuebantur vid. Harpoci: Ni Q. tiora
306쪽
lion maeus de Arsarchi haere de Philo Iemonis haered. liqui existimant Athenis non licuisse viro uxorem ducere quamdiu filius adoptatus viveret, nisi a judicibus id impetraret et unde Leogoras ab Andocide Rhetore adoptivo filio male habitus, a judicibus petiisse veniam ducendi uxorem dicitur, ut refert Ioannes Zet Ze Chiliade vi. His XL 1κ. Adoptati autem nullam cognationem habebant cum agnatis patris naturalis cujus e familia transierant: unde nec potuerunt eorum haereditatem vendicare ἀγχι ςειας ure, nisi jurata adoptione . id Isaeus de Ap bili h reditate. Hoc in loco non praetereundum, olim legitimos filios bona paterna sortibus inter se dividere solitos esse, quandoquidem omnes pari jure gaudebant, nulla primogeniturae ratione habita illegitimis autem liberis modica portio addicebatur: sic Castoris Cretensis filios, quorum unum se fingit, bona paterna inter se distribuisse, narrat Eumaeo lysses, narrat O Hs. vers. 2 .
Ex Creta quidem genus praedico lata Viri disitis esse filius vitiis autem oe alii Filii in aedibus oe edtieati sunt, orti sunt
L itimi ex uxore, me autem empta peperit mater
Pellex, sed me pariter cum proprii chartim habebat Castor 'lacides, hujus ego genus praedico esse: sui quondam in Cretensbus tit Deus colebatur populo, Fortunisque, divitiisque, o siliis honesis,
Sed certe illum fata iverunt mortis ferentia Ad Ditis domos, facultates autem diviserunt Filii magnamini, o sortes jecerunt, At mihi talis pauca dedertini, o propria attribuerunt. Illorum, quibus nec legitimi, ne adoptivi fuerunt liberi , bona haereditate accipiebant proximi cognati, prout liquet ex dialogo inter Herculem S. Pisthetaerum supra citato: haec consuetudo in ipsis Trojani belli temporibus obtinuit, quandoquidem ejus meminit Homerus, quando de duorum Phaenopis filiorum caede a Diomede patrata disserit hiad. . vers. IV.
307쪽
ARCHAEOLOG. GRAECA. Lib. IV. Cap. XIV. 28s
Eνθ ο γε - - νιζε, φιλον δ' ξαινυτο Θυμον Afrapo τεροι , πατέρι ε γόον heu κηelia λυγρὰ Λεια , με λ μ οW μάχὴς, ο σαντε Δεξα α υρωτῶ δε διὰ κτῆσιν δατεοντο. Ttim ille hos interfecit, eorumque eripuit animam Amborum paIris vero ictum, curas tristes Reliquit, quoniam non vivos ex pugna reversos Accepit, bonorum vero herede carentium curatores haereditatem
partitisunt. Hoc quidem in loco Eustathiusin vetus Scholiastes contendum χηρωςας fuisse quosdam Magistratus, quibus addicta erant bona illorum, qui moriebantur χηρει. 4 m διαδόχων, id est, legitimis haeredibus orbi, sed nil impedit quin de cognatis interpretetur istud nomen ; eos enim , qui cognatorum liberis orborum bona hereditate accipiebant, dictos fuisse χηραμςας liquet ex veteribus Grammaticis, nominatim Hesychio Voc. ηρωταὶ, Polluce idem vocabulum usurpavit Hesiodus, sed an illo vel hoc sensu itidem dubium est, in Theogonia vers. OI.
sui nuptias refugiensi laboriosa opera mulierumni
Non tixorem ducere velit, gravem vero attigerit senectam,
Carens seneritutis suae fomento, se non sine opibus Vivat, mortui possessonem inter se disidunt
Remoti cognati. Nec multum refert, sive haec, sive illa interpretatio his in locis admittatur, quia Veterum moribus utramque simul convenire certum est ut enim defunctorum bona jure haereditario accipiebant cognati superstites Isic illorum, qui sine legitimis haeredibus moriebantur, facultates Principi, vel Reipublicae, vel supremo Magistratui, prout singularum civitatum leges jubebant addictae erant. Quoad testamenta, non eadem fuit consuetudo apud taecos in nonnullis Rebuspublicis de suis bonis statuere cuivis, in aliis vero nemini licitum erat Legem laude dignam detestamentis a Solone latam fuisse scribit Plutarchus in ejus ita. Antea enim sua bona alio quam in suam familiam testamento collocare nemo permittebatur, ipse autem concessi ut cuilibet illa donarent; quia amicitiam cognatione, benevolentiam vero necessitate arctius vinculum esse existimabant Qic in cujuslibet potestate erat de suis bonis, quomodocunque placeret, statuere tamen non quaelibet testamenta legitima censebantur, sed testatores certis legibus adstricti erant. I. Ut Athenarum cives essent, non vero servi , nec advenae , horum enim bona fisco publico addicebantur
308쪽
2. Ut viri essent, idque adultae aetatis nam puero ante annum vicesimum non licebat ultra n edimnum hordei testamento lagare, uti nec sue minae vid. I serus de haere Aristarchi 3. Nec adoptivi eorum enim, qui adoptati erant, quando sine prolereribant , facultates, quas adoptione acceperant, patris adoptivi cognatis reddebantur. Vid Demosthenes orat in Leocharem. . Quando nulli mares liber iis fuerunt horum enim sui patrimonium quando vero blas filias procrearant, ii, quibus obveniebat haereditas, eas ducere tenebantur, juxta I tam orat de 'rrhi haered Nihilominus licebat liberis suis haeredes substituere , quibus successo erat, si liberi ante vicesimum annum decederent. Vid Demostheneso uti. ὁ .m Ste-pbanum testem. s. Mentis compotes esse debebant, quandoquidem testamenta , quae in morbo phrenetico , aut in senectutis delirio extorquebant, illorum, quibus tribuebantur, re Uera non erant.
6. Nec in carcere detenti, nec ullo alio modo coacti tum enim illorum consensus coactus, nec spontaneus merito censebatur.
7. Nec eo allecti uxoris blanditiis perspica enim ille Legislator imquit Plutarchus jure merito nullum discrimen posuit inter fraudem
nece statem , adulationem & coactionem ambo enim ad rationem humanam pervertendam aeque Valent. Leg. Demosthenes Orat . . in Stepha numissem. Testamentis utplurimum nomina subscribebant plures testes, eaque segillis appositis firmabant; deinde in manibus curatorum nomine si ιμε- των , qui iis praeliandis prospiciebant, tradebantur Athenis mos erat in conscribendis testamenti tabulis, ad majorem earum confirmationem rati habitionem, magi Ptrastum advocare ' quidem nominatim Allynomum, uti constat excisse Orat de C oum haeredit a te. Harpocration e Dinarcho observat in Archontum praesentia obsignata suisse testamenta
in αυτοῦ ι gia, τινι διά των α οντων . Eadem apud Suidam occurrunt : ex quibus verbis id etiam notari meretur, quod δεσις, etsi colara muniter mu-ntis vel donationem significet, tamen apud Rhetores specialiter sumitur protestamenti tabulis, quibus quis haeres instituitur ita ut δοῦναι αδιαθέσθαι sint voces synonymar hinc Isaeus di κληρικο ς λογοις conjunctive plerumque διαθέσθα κ δοῦναι dicit , κα m οσιν - κατα λάθωσιν succedere quae opponi solent successioni καπα γενος haec ab intcslato erat, altera ex testamento . Denique factum est aliquando , ut nulla testamenti tabulae scriberentur, sed testator voluntatem suam pro concione declararet, vi-Va Oce nuncuparet, quemadmodum apud Romanos in comitiis calatis fiebat quod ex Alcibitide Plutarchi colligitur, quo loco Callias conjurationem in se factam metuens, pro concione bona sua legavit: Ο ΑΚαλ
formulae, ut Aristotelis, Lyconis, Theophrasti, exltant apud Diogenem Laertium Deciis constat communem fuisse formulam , cujus initio vitam iani
309쪽
tatem sibi precabantur subjuncto, quod si alias iis contigisset, testes lamento de suis bonis se statuere his verbis, ςαι sui ευ,εάν δέ τι συμ.S. , dieini
Audivimus bona paterna liberis haereditate cessisse ; nunc pergamus ad illorum Leclare facta , quorum merces ad posteros non raro manavit Nec solum inanes laudes, Famaque honoris in signia, aut reverentiam, licetin haec in integras virorum, qui de Republica bene meruerant, familias profunderentur , sed V ampliora animi grati specimina referebant quae tantorum virorum memoriae cognatis deberi censebantur. In pluribus locis eorum liberis prospectum est , idemque educati sunt pro genere ex publico thesauro, quando bonis carebant horum Virorum , qui pro patria sortiter pugnando fatiscesserint, liberorum quantam curam habuerint Athenienses, superius ostendimus quomodo autem habuerint prolem illorum, qui alias de Republica bene meriti fuerant, constabit uno Maltero Yemptori primo illo Ari itidis , cujus , quia pauper obierat , in filium Lysimachum centum libras Atticas argenteas , simulque pra: lium tot u-gerum contulit populus Atheniensis imo , suadente Alcibiade, quatuor drachmas in diem ei statuerunt praeterea mortui Lysimachi filiae Polycritae eamdem frumenti annonam , quam victores in ludis olympicis consequebantur , decreverunt . Ejusdem Aristidis bina filiae ex publico aerario trecenta drachmas pro dote acceperum. Nec mirum videri debet pergit noster Auctor ii eorum , qui in civitate agebant, tantam curam habuerit populus Athenientis quum enim audivissent Aristogitonis neptim in insula Lemno tam egenam esse , ut viro unquam carere videretur , eam Athenas accersiverunt, viro genere claro elocatae praedium pro dote dederunt: hujusmodi autem liberalitatis humanitatjs hac nostra aetate plura specimina prodidit civitas Atheniensis, qua de causa eam omnes merito laudant mirantur, teste Plutarcho in Arj fide. Parentum vitia turpiaque facta in liberorum paenam pariter redundabant: a 'quum enim censebatur, ut qui parentum prosperis bona fortuna audebant, eorum damnis' delictis limiliter participarent. Nullis argumentis flecti voluit Agamemnon , ut Antimachi filiis parceret , quia Menelai Ulyssis vitae , quando Trojam in legationem irent , inlidiatus fuerat illorum pater, apud Homerum trado . vers. 38. Ei μεν Arri 2άχοιο δαῖφονος ρος το ,
Si ergo Antimnchi bellicosi fili sis,
ut uondam in Trojanorum concione Menelaum jubebat
Illic inter dre, neque dimittere rur,um ad Achivos, Nnnc patris certe Letis indignam Martiam Plura alia occurrunt huiusmodi exempla, ex quibus constat hanc consuetudinem non quor urndam hominum iracundiae aut iniquis odiis adscribendam esse,
310쪽
esse, sed aequo justitiae convenisse creditam esse hoc in loco tantum adducam celebrem illam Macedonum legem, qua non luna plim et qui in regem conjuraverant, sed & eorum liberi cognati morte damnabantur quocirca Curtius lib. ut haud procul a fine scribit, quando conjurationis in Alexandrum factae convictus sui Philotas e nobilibus aliisque cognatione ei junctis, alios sibi mortem conscivisse, alios vero in loca deserta confugisse, donec veniam diplomate regio consecuti fuissent. Superest, ut pauca de liberorum animo grato erga parentes subjungam cujus specimina dabant quando in abjectissimis ossiciis per luendis iis asJdui praesto erant e unde suam filiam ejus pedes lavassem unxisse narrat
quidam apud Aristophanem in Vespis pag. 438. Edit Ampelod.
Aπονιζου - του ποδ' M,ωφη προκυψασα se ii --, prius quidem fisa me Latet , ac pedes ovat , pronaque osculetur. In parentum honore vindicando, aniuriis iis illatis ulciscendis acerrimos se praestabant; quocirca Orestem, eo quod de patris homicid vindictam sumpserat, ab omnibus Graecis laudari, ejusque nomen apud posteros celebratum iri asserit Telemachus apud Homerum Odyss. vers. 2οῖ.
Et jure ille quidem ultus es , ct ei Achiis Deferent gloriam latam, oe posteris praemium.
Plura liberorum erga parentes animi grati testimonia adduci possent; hic tantum dicam , iis senibus alendis maXima cum sollicitudine prospexisse, id que dicebatur γηροβοσκοῖν, ut iis defunctis parentandis hujus beneficii desiderio ardet Medea apud Euripidem in Medea vers. Ioga. . Η μο πος ἡ δυσηνος ωχον ελπίδας
Profecto quon m infelix habtii spem
Magnam in obis sitam fore videt ut senio gravem me nutriretis. Et mortuam manibus recte componeretis. Si unquam eum morti tradiderit, neminem superfuturum , qui vel ejus dum in vivis erit, curam habeat vel ei defuncto justa persolvat , patrem monens inducitur Admetus apud eumdem Poetam, in laeside vers. 66r.