장음표시 사용
181쪽
et ab eo qui dixi Omnem natum ego feci , n unius
eiusdemque naturae animas acceperant 3 Nonne postremo utrique vocati fuerant, et vocantem secuti, utrique ex
impiis justificati, et per lavacrum regenerationis utrique renovati Sed si haec audiret ille, qui sciebat procul dubio quod dicebat, respondere posset et dicere: Vera sunt haec,
secundum haec omnia ex nobis erant Verumtamen SeCundum aliam quamdam discretionem non erant ex nobis nam si fuissent ex nobis , mansissent utique ObiScum. Quae est tandem ista discretio Platent libri Dei mon aver i tamus aspectum clamat Scriptura divina , adhibeamus auditum. Non erant ex eis , quia non erant Secundum propositum vocati ci non erant in Christo electi ante constitutionem mundi, non erant in eo sortem OnseCuti, non erant praedestinati secundum propositum ejus, qui universa operatur. Nam si hoc essent, ex illis essent, et cum illis sine dubitatione mansissent.
XXII. Ut enim non dicam, quam sit possibile Deo,
aversas et adversas in fidem suam hominum convertere voluntates, et in eorum cordibus operari, ut nullis adversitatibus cedant , nec ab illo aliqua superati tentatione discedant cum possit et quod ait Apostolus facere , ut non eos permittat tentari super id quod possunt ut ergo id non dicam, Certe poterat illos Deus praesciens esse lapsuros, antequam id sieret, auserre de hac vita. An eo redituri sumus, ut adhuc disputemus, quanta absurditate dicatur , judicari homines mortuos etiam de his peccatis, quae praescivit eos Deus perpetraturos fuisse, si viverent pQuod ita abhorret a sensibus christianis, aut prorsus humanis, ut id etiam refellere pudeat. Cur enim non dicatur, et ipsum Evangelium cum tanto labore passionibusque Sanctorum frustra esse praedicatum , vel adhuc etiam
182쪽
praedicari si judicari poterant homines, etiam non audito Evangelio , Secundum contumaciam vel obedientiam , quam praescivit Deus habituros fuisse , si audissent praecdamnaretur Τyrus et Sidon quamvis remissius quam illa civitates, ut quibus non credentibus a Domino Christo mirabilia signa sunt facta Q quoniam si apud illas facta essent, in cinere et cilicio poenitentiam egissent , Sicut se habent eloquia veritatis , in quibus verbi suis Dominus Iesus altius nobis mysterium praedestinationis ostendit. XXIII. Si enim quaeratur a nobis , cur apud eo tanta miracula facta sint qui videntes ea non fuerant credituri. et apud eos sacta non sint qui crederent si viderent Nuid
respondebimus P Numquid dicturi sumus, quod in libro
illo dixi, ubi sex quibusdam quaestionibu Paganorum, sine praejudicio tamen aliarum causarum, qua prudente Spossunt vestigare, respondi moe quippe, ut scitis, Cum Christus quare post tam longa tempora Venerit, quaereretur, dixi quod his temporibus et in locis quibus Evangelium ejus non est praedicatum, tales omnes in ejuSPraedicatione futuros esse praesciebat, quales multi in ejus Corporali Praesentia fuerunt, qui in eum nec suscitatis ah eo mortuis Credere voluerunt. Item paulo post in eodem libro, atque in eadem quaestione : Quid mirum, inquam, si tam insidelibus plenum rhoni terrarum Christus prioribus speetali noverat, ut eis praedicari merito nollet, quos nec Verbis nec miraculis suis credituros esse pro sciebat Hae certe deIyro et Sidone non possumus dicere, et in ei cognoscimus ad eas Causa sir edestinationis haec divina judicia pertinere , sine quarum Causarum latentium praejudicio tunc ista respondere me dixi. Facile est quippe ut infidelitatem accusemus Iuddeorum de libera voluntate
183쪽
venientem, qui factis apud se tam magnis virtutilius credere noluerunt. Quod et Dominus increpans arguit, et dicit u se tibi Coroga in et Belsa id. quia si in Τyro et Sidone, factae fuissent virtutes , quae factae sunt in vobis, olim, in cilicio et cinere poenitentiam egissent Sed numquid possumus dicere, etiam Τyrios et Sidonios talibus apud se virtutibus sactis credere noluisse , aut Credituro non sitisse , si fierenta cum eis ipse Dominus attestetur, quod acturi essent magnae humilitatis poenitentiam, si in eis facta essent divinarum illa signa virtutum. Et tamen in
die judicii punientur , quamvis minori supplicio quam
illo civitates, quae apud se virtutibus factis credere noluerunt. Secutus enim Dominus ait i Verumtamen dico vobis,MIyro et Sidoni remissius erit in die judicii quam vobis . ,
Severius ergo punientur isti, illi remissius, sed tamen punientur. Porro si etiam secundum facta quae facturi essent si Viverent, mortui judicantur profecto quia sideles futuri erant isti, si eis cum tantis miraculis fuisset Evangelium praedicatum , non sunt utique puniendi punientur autem salsum est igitur et Secundum ea mortuos
judicari , quae facturi essent si ad viventes Evangelium perveniret. Et si hoc falsum est , non est cur dicatur de infantibus qui pereunt sinu baptismate morientes , hoc in eis eo merito fieri, quia praescivit eos Deus , Si Viverent, praedicatumque illis fuisset Evangelium, insideliter audituros. Restat igitur ut solo peccato Originali teneantur obstricti , et propter hoc solum eant in damnationem quod videmus aliis eamdem habentibus causam, non nisi per Dei gratuitam gratiam regeneratione donari ; et ejus occulto , justo tamen iudicio, quoniam non est iniquitas apud Deum , quosdam etiam post baptismum pessime vivendo perituros , in hac tamen vita quo usque pereant
184쪽
detineri qui non perirent, si eis corporis mors, lapsum
eorum praevenienS, Subveniret. Quoniam nullus mortuus
judicatur ex honis seu malis, quae fuerat si non moreretur acturus : alioquin yrii et Sidonii non secundum ea quae gesserunt poenas luerent ; sed potius Secundum ea quae gesturi fuerant, si in eis illae virtutes evangelicae factae fuissent, per grandem poenitentiam et per Christi idem
XXIV. Quidam disputator catholicus non ignobilis hunc
Evangelii locum sic exposuit, ut diceret, praesciSS DO-minum Tyrios et Sidonios a fide fuisse postea receSSurOS, cum factis apud se miraculis credidissent, et misericordia potius non eum illic ista fecisse : quoniam graviori poenae obnoxii fierent, si fidem quam tenuerant reliquisSent, quam si eam nullo tempore tenuissent. In qua sententia docti hominis et admodum acuti, quae sint adhuc merito requirenda , quid me nunc attinet dicere, cum et ipsa nobis ad id quod agimus suffragetur Si enim miseratione Dominus non fecit in istis virtutes , per quas fieri possent fideles, ne gravius punirentur cum postea fierent insideles, quod eos futuros fuisse praescivit satis aperteque monStratur, de his peccatis neminem judicari mortuorum, quae praesciVit fuisse acturum , si aliquo modo ei ne illa faciat subvenitur : sicut Tyriis et Sidoniis, si sonisentia illa vera est, sul)venisse dicitur Christus, quos maluit non accedere ad fidem, quam celere multo graviore discederea side quod eos, si accessissent, praeviderat fuisse acturos. Quamvis si dicatur, Cur non factum est ut crederent Otius, et hoc eis praeStaretur, ut antequam fidem relinquerent, ex hac Vita migrarent quid responderi possit, ignoro. Qui enim dicit, relicturis fidem beneficio fuisse concessum, ne habere inciperent quod graviore impietate
185쪽
desererent, satis indicat non judicari hominem ex eo quod praenoscitur male fuisse facturus, si ei quocumque beneficio ut id non faciat consulatur. Consultum est igitur et illi, qui raptus est, ne malitia mutaret intellectum ejus. Sed cur non ita consultum fuerit Τyriis ac Sidoniis,
ut crederent et raperentur, ne malitia mutaret intellectum eorum forsitan responderet ille, cui placuit isto modo hanc Solvere quaestionem: ego vero quantum ad hoc quod ago attinet, sussicere Video, ut secundum istam quoque Sententiam, demonstrentur homines non judicari de his quae non fecerunt, etiam si acturi fuisse praevisi sunt. Quanquam, ut dixi, hanc Opinionem, qua putantur in morientibus vel mortuis vindicari peccata, quae PraeSciti sunt facturi esse si viverent, etiam refellere pudeat, ne videamur et nos existimasse alicujus esse momenti, quam maluimus disputatione cohibere , quam silentio
XXV. Proinde sicut Apostolus ait: si Non volenti neque, currentis, Sed miserentis est Dei' u qui et parvulis quibus vult, etiam non volentibus neque currentibu SubVenit, quos ante constitutionem mundi elegit in Christo, daturus ei gratiam gratis, hoc est, nullis eorum vel idei Vel Operum meritis praecedentibus: et majoribus etiam his quod praevidit, si apud eos facta essent, suis miraculis credituros, quibus non vult subvenire, non subvenit de
quibus in sua praedestinatione occulte quidem, sed juste aliud judicavit is Non enim est iniquitas apud Deum sed i inscrutabilia sunt judicia ejus , et investigabiles vise
ejus universae autem viae Domini misericordia et veris a M., Investigabilis ergo est misericordia, qua cujus vult miseretur, nullis ejus praecedentibus meritis Det investi-
186쪽
gabili veritas, qua luem vult obdurat, ejus cluidem praecedentibus meritis, sed cum eo cujus miSeretur plerumque communibus. Sicut duorum geminorum, quorum unus assumitur, unus relinquitur, dispar est exitus, merita Communia cin quibus tamen sic alter magna Dei bonitate liberatur, ut alter nulla ejus iniquitate damnetur. Num-
ciuid enim iniquitas est apud Deum 3 Absit sed investigabiles sunt vis ipsius. Itaque misericordiam ejus in his qui liberantur, et veritatem in his qui puniuntur, sine dubitatione credamus : neque inscrutabilia Scrutari, aut in- Vestigabilia vestigare conemur. Ex ore cluippe infantium et lactentium suam porsici laudem ut quod in his videmus quorum liberationem bona eorum merita nulla praecedunt, et in his quorum damnationem utrisque Ommunia Originalia sola praecedunt hoc et in majoribus fieri nequaquam Omnino cun Ctemur, id est, non putanteS, Vel Secundum sua merita gratiam cuiquam dari, vel nisi suis meritis quemquam puniri sive pares qui liberantur atque puniuntur, sive dispares habeant causas malas ut qui videtur stare , videat ne cadat 3 et qui gloriatur, non in se ipso, sed in Domino glorietur . XXVI. Tu autem causam parvulorum ad exemplum majorum sicut scribitis, non patiuntur afferri homines, qui contra Pelagianos non dubitant esse peccatum Originale, cluod per unum hominem intravit in mundum, et ex Uno Omnes isse in condemnationem a Quod et Manichaei non accipiunt, clui non solum omnes veteris Instrumenti Scripturas in ulla auctoritate non habent; verum etiam ea quae ad Novum pertinent es tamentum sic accipiunt,
ut Suo quodam privilegio, imo sacrilegio, quod volunt Sumant, quod nolunt rejiciant Contra suos agebam in libris, Libero arbitrio , unde isti nobis praescribendum
187쪽
putant. Ideo quaestiones perosissimas incidentes enucleate solvere nolui, ne nimium longum opus esset, ubi me adversus tam perversos testimoniorum divinorum non adjuvabat auctoritas. Et poteram, sicut feci, quodlibet horum Verum esset, quae non desinite interponebam certa tamen ratione concludere , in Omnibus Deum esse laudandum, sine ulla necessitate credendi duas, sicut illi volunt, coaeternas boni et mali permixtas esse substantias. XXVII. Denique in primo Retractationum libro, quod opus meum nondum legistis, Cum ad eosdem libros retractandos venissem, hoc est, de Libero arbitrio, ita locutus sum. In his inquam libris ita multa disserta sunt, ut incidentes nonnullae quaestiones quas Vel enodare non poteram' vel longam sermocinationem in praesenti requirebant, ita disserrentur, ut ex utraque parte, Vel Xomnibus earumdem quaestionum partibus, in quibus non apparebat quid potius congrueret veritati, ad hoc tamen ratiocinatio nostra concluderetur, ut quodlibet eorum Verum esset, laudandus crederetur, Vel etiam Ostenderetur Deus. Propter eos quippe disputatio illa suscepta est, qui negant ex libero voluntatis arbitrio mali originem
duci; et Deum, Si ita est, Creatorem omnium naturarum Culpandum esse contendunt, eo modo volente Secundum
suae impietatis errorem, Manichaei enim sunt), immutabilem quamdam, et Deo coaeternam introducere naturam mali. Item post aliquantum alio loco : Deinde dictum est, inquam, e qua miseria peccantibus justissime inflicta liberat Dei gratia, quia homo sponte, id est, libero arbitrio cadere potuit, non etiam surgere. Ad quam miseriam justae damnationis pertinet ignorantia, et iiii cultas, quam patitur omnis homo ab exordio nativitatis suae mecab isto malo liberatur quisquam, nisi Dei gratia Quam
188쪽
miseriam nolunt elagiani ex justa damnatione descendere, negante Orimale peccatum quamvis dissicultas etiam si sent hominis primordia ni sic culpandus, se laudandus libro tertio disputatinuS. Quhabenda est, qui in Script Instrumenti, in uibus pecquidquid inde inlitteris impudentia immiram fuissScripturaruContra PelUtraque Scientur hinretractarem
ibi a me dichuic ad os rium : quod legeritis. de parvuli dicunt Pelanullus hominaturae; in
Contra ipso asserit ori contractus, tentur nobi
otiam parVtismatis ac transferat i
189쪽
aliis Oam dat, aliis non dat isericordiam et judicium a illis detur, quis cognovit en Stilia scrutari valeat priuis inveXXV ΙΙΙ. Conficitur ita illa rita accipientium dari, sed
liant cantare Domino 'in illis politis quam mini Quis inscrutalla vestigare 'pii Dei non secundum luna placitum Volunis ejus R, in laudem et glorianIpsius gratiae dia . ut gloriatur, nullo modo in . sed in Domino glo-isit quoniam miserita et non dat quibus
l Suam gratiam esse omne merentur S-
l . JUStu in supplicio suoniam honum St, Omnibus , quoniam illi Squam fraude do-i ' qui hominibus dat stest quod etsi non det, j iiuit, ut notas faciat divitiae' ando enim quibi gratuitam , et per ii ion omnibus dando inus in beneficio celet honus in in I im redditur' et cum indebitum s enditur autem Silmam si parvuli ruuntur de pii ut putant Pi
inis meritis is malis meli dversus OSutobjiciunt
ritis Dei gratia, id est, agati, sicut Pelagiani
ite tenebrarum , quia mi, tenentur obnoxii, ansfieruntur: etiam sici ei regnum luibus
non datur eis quibus Pelagianos dicere O-od sat tribuamus Deim merita nostra dari β. parvulis tribuunt, qui On est ii Nulla quippe
190쪽
miseriam nolunt Pelagiani ex justa damnatione descendere, negantes Originale peccatum quamvis ignorantia et diilicultas etiam si essent hominis primordia naturalia, nec sic culpandus, sed laudandus esset Deus, sicuti in eodem libro tertio disputavimus. Quae disputatio contra Manichaeos habenda est, qui non Scripturas accipiunt sanctas Veteris Instrumenti, in quibus peccatum originale narratur; et
quidquid inde in litteris postolicis legitur, detestabili
impudentia immissum fuisse contendunt a corruptoribus Scripturarum , tanquam non fuerit ab Apostolis dictum. Contra Pelagianos autem hoc defendendum est, quod utraque Scriptura commendat, quam se accipere profitentur nise dixi in primo libro Retractationum, cum retractarem libros de Libero arbitrio. Nec sola sane ista ibi a me dicta sunt de his libris verum et alia multa, quae
huic ad vos operi inserere longum putaVi, et non ne CSSarium : quod et vos existimo esse judicaturos , cum omnia
legeritis. Quamvis ergo in libro tertio de Libero arbitrio ita de parvulis disputaverim , ut etiam Si verum esset quod dicunt Pelagiani, ignorantiam et disicultatem; sine quibus
nullus hominum nascitur, primordia , non Supplicia esse naturae; incerentur tamen Manichaei, qui volunt duas, boni scilicet mali, et coaeterna esse natura r numquid
ideo fides in dubium vocanda vel deserenda est, quam contra ipsos Pelagianos catholica defendit Ecclesia, quae
asserit originale esse peccatum, cujus reatus generatione Contractus, regeneratione solvendus est Quod si et isti sa-tentur nobiscum, ut simul in hac causa Pelagianorum destruamu errorem Cur putant esse dubitandum, quod etiam parvulos Deus, quibus dat Suam gratiam per baptismatis sacramentum , eruat de potestate tenebrarum, et
transferat in regnum Filii charitatis suae 3 In eo ergo quod