장음표시 사용
211쪽
suas impediri praedicatione praedestinationis Dei, hoc est, praedicatione de his donis ejus futuris praescientiae Dei
sic videant nec ad idem nec ad perseverantiam impediri exhortationes suas, si et ipsa , quod Verum est esse Dei dono, eaque praecognita , id est , ad donandum praedestinata esse dicantur, sed impediri potius atque sui verti hac praedestinationis praedicatione illum tantummodo perniciosissimum errorem , ii dicitur, gratiam Dei Secundum merita nostra dari ut qui gloriatur , non in Domino , Sed in se ipso glorietur XLIII. Quod ut apertius propter tardiusculos explice muS, rem Orationem meam ferant, quibus ingenio praevolare donatum est. Dicit apostolus Iacobus Si quis vestrum indiget sapientiin, postulet a Deo, qui dat Om- nibus affluenter, et non improperat; et dabitur ei . Scriptum est et in Proverbiis Salomonis Quoniam Do minus dat sapientiam ., Et de continentia legitur in libro Sapientiae, cujus auctoritate usi sunt magni et docti viri, qui longe ante nos eloquia divina tractarunt cibi
ergo legitur si Cum scirem, quia nemo eSSe poteS Conu tinens, nisi Deus det et hoc ipsum erat sapientiae,s scire cujus esset hoc donum .mae ergo Dei dona sunt, id est, ut de aliis taceam, sapientia et Continentia. C- quiescunt et isti meque enim Pelagiani Sunt, ut adversus istam perspicuam Veritatem dura et haeretica perversitate contendant. Sed haec, inquiunt, ut a Deo denturn nobis, sides impetrat, quae incipit a nobis quam fidem et incipere habere, et in ea usque in sinem permanere, tanquam id non a Domino aCCipiamus, nostrum esse
contendunt. Hic procul dubio contradicitur Apostolo dicenti Quid enim habes , quod non accepisti Con-
212쪽
213쪽
suas impediri praedications praedicatione do his donis sic videant nec ad fidem
exhortationes suas , si et ipdono, eaque praecognita , nata esse dicantur, sed ilhac praedestinationis praeclliniciosissimum errorem , lidum merita nostra dari;
mino , Sed in se ipso gloriet XL ΙΙΙ. Quod ut apertium uS, remorationem mean
volare donatum est. Dicit a s vestrum indiget sapienti AE. , nibus id uenter, et non in Scriptum est et in Proverbis , minus dat sapientiam ., Et bro Sapientiae, cujus au to viri, qui longe ante nos ilergo legitur Cum Sciret li, tinens, nisi Deus det; scire cujus esset hoc doni id est, ut de aliis taceam quiescunt et isti me iue ensus istam sitate col
stinationis Dei, hoc est, Ituri praescientio Dei Pel Severantiam impediriuod verum est esse Dei ad donandum pro destiri potius atque sui verit illum tantummodo Pertur, gratiam Dei secuni gloriatur, non in Do- , ter tardiusculos expli lit, quibus ingenio prae Olus Iacobus tulet a Deo, qui dat perat; et dabitur
continentia legit usi sunt aut i divina trai
Dei, quaeona Dei esse pientia, sicutum indiget sa-hus asu uenter, D mox addidit
214쪽
tradicitur et martyri Cypriano dicenti: In nullo gloriandum, quando nostrum nihil sit Cum haec, et alia
multa quae piget repetere, dixerimus atque Stenderimus , et initium sidet, et usque in sinem perseVerantiam, Dei dona esse' nec ulla sua futura dona, et quae danda essent, et quibus danda essent, Deum non praeScire potuisseri ac per hoc praedestinatos ab illo esse, quos liberat et coronat respondendum putant, si praedestinationis desinitionem utilitate praedicationis adversum , eo quod hac audita', nemo possit correptionis Stimulis excitari.
Haec dicentes nolunt, hominibus praedicari dona Dei esse, ut Veniatur ad idem, et permaneatur in fide, ne plus desperati, quam exhortatio videatur Terri, dum cogitant qui audiunt, incertum esse humanae ignorantiae cui largiatur Deus , cui non largiatur haec dona. η Cur ergo et ipsi nobiscum praedicant, dona Dei esse sapientiam et continentiam Quod si haec cum Dei dona esse praedicantur, non impeditur hortatio qua homines hortamur esse Sapientes et continentes quae tandem causa est, ut existiment impediri exhortationem , qua exhortamur homines venire ad idem, et in ea permanere S ille
in sinem , si et haec dona Dei esse dicantur, quod Scripturis ejus testibus comprobatur PXLIV. Ecce , ut de continentia taceamus, et de sola in hoc loco sapientia disputemus nempe supra memoratuSapostolus Iacobus dicit Quae de sursum est Sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, , suadibilis, plena misericordia et fructibus bonis, inses stimabilis, sino simulatione is Cernitis-ne, ObSecro, a Patre luminum sapientia quam multis et magnis honis referta descendat ii omne quippe datum optimum , sicut
Cypitan lib. iii ad Quirit cap. 4. - Forte desperationi quam exhorationis. - Iacob. I, IV.
215쪽
, idem dicit se omne donum perfectum de SurSum St, , descendens a Patre luminum . Cur ergo, ut omittam caetera, corripimus impudico et contentiosos, quibus tamen praedicamus donum Dei esse Sapientiam, pudicam, atque pacificam nec timemus ne permoti divinae volun talis incerto , plus in lac praedicatione desperationis quam exhortationis inveniant me Correptionis stimulis adversus Se ipsos, sed potius adversus nos excitentur, quia OS
corripimus haec non habentes, quae ipsi dicimus non humana voluntate proferri, sed divina largitate donari Cur denique ipsum apostolum Iacobum hujus gratiae praedicatio non deterruit corripere inquietos , et dicere Si, Zelum amarum habetis, et contentiones sunt in cordi, bus vestris, nolite gloriari et mendaces esse adversus, Veritatem: non est ista sapientia de sursum descendens ; sed terrena , animalis , diabolica hi enim gelus et, contentio, ibi inconstantia , et omne OPUS pra Viam 3 1
Sicut ergo corripiendi sunt inquieti, et divinis eloquiis
testibus, et ipsis quos nobiscem isti communus habent actibus nostris i neque hanc impedit correptionem, quod sapientiam paci sicam , qua Contentios corriguntur atque Sanantur, donum Dei esse praedicamus : ita corripiendi sunt insideles, vel in id non permanente , non impediente istam correptionem praedicatione gratiae Dei, quaesidem quoque ipsam et in ea permansionem dona Dei esse commendat. Quia etsi ex fide impetratur sapientia, sicut ipse Iacobus cum dixisset Si quis vestrum indiget sa-i pientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, , et non improperat, et albitur ei δ; , mox addidit u Postulet autem in fide, nihil haesitans non tamen quoniam sides datur prius quam postuletur ab illo cui datur, ideo dicenda est non esse donum Dei, sed esse a
216쪽
n his, quia data est nobis , non petentibus nobis. Λposto. lus enim a portissime dicit Pax si a tribus et charitas, cum sicli a Deo Patre et Domino Jesu Christo . , Λ quo orgo pax et charitas , ab illo est et sides, propter quod ab illo eam non solum augeri habentibus , verum otiam non habentibus poscimus dari. XLV. equo isti , propter quos haec dicimus , qui praedicatione praedestinationis et gratiae exhortationem clamitant impodiri, ad sola illa exhortantur dona, quae non a Deo dari, sed a nobis Sse Contendunt, sicut sunt initium sidet, et in ea usque in sinum perseverantia : quod uti suo sacere deberent, ut tantummodo insideles hortarentur ut crederent, et idoles ut Credere permanerent. Ea vero quae nobiscum Dei dona eSSe non negant, ut nobiscum Pelagianum demoliantur errorem, sicut est pudicitia, continentia, patientia , et caetera quihus recte vivitur, et ex fide impetrantur a Domino, Oranda monstrareo orare solum vel sibi vel aliis debuerunt; non autem
quem illam, ut ea a PQSSeret et retineret, hortari. Cum vero et ad hoste exhortantur, ut POSSunt atque Exhortandos esse homines confitenturo Satis utique ostendunt,
nec ea praedicatione impediri exhortationes, sive ad fidem , sive ad perseverantiam usque in finem, quia et ista Dei dona Sse, nec a se ipso cuiquam , sed ab illo tribui
XLVI. t enim, si vitio suo itisque deserit idem, cum cedit tentationi atque consentit, qua Cum illo agitur ut deserat idem , Quis negat Sed non ideo dicenda 'st in fide perseverantia non esse donum Dei. Hanc enim quotidie poscit, qui dicit Ne nos in te ras in ten, talionum et si exauditur, hanc accipitci ac per hoc quotidie ut perseveret petens, profecto perseveranti: e Suae
217쪽
spem non in se ipso, sed in Deo ponit. Ego autem nolo exaggerare meis verbis, sed illis cogitandum potius relinquo, ut videant quale sit quod sibi persuaserunt, praedicatione praedestinationis audientibus plus desperationis quam exhortationis afferri s Hoc est enim dicere, tunc de sua salute hominem desperare, quando spem suam non in se ipso, sed in Deo didicerit ponere cum Propheta clamet Maledictus omnis qui spem, habet in homine . n XLVII. Haec itaque dona Dei, quae dantur eleela Secundum Dei propositum vocatis, in quibus donis est et incipere credere , et in side usque ad vitae liujus terminum
perseverare, sicut tanta rationum atque auctoritatum Contestatione probavimus haec, inquam , Dei dona, si nulla est praedestinatio quam defendimus, non praesciuntur a Deo praesciuntur autem : haec est igitur praedestinatio quam defendimus. Unde aliquando eadem praedestinatio significatur etiam nomine praescientiae , Sicut ait Apostolus Non repulit Deus plebem suam, quam praescivit o Ille quod ait u praescivit : η quod circumstantia ipsius lectionis ostendit. Loquebatui enim dereliquiis Iudaeorum, quae Salvae factae sunt, pereuntibus aeteris. Nam Superius dixerat, ad Israel dixisse cophetam ota die, extendi manus meas ad populum non credentem et con- tradicentem - et tanquam responderetur, Ubi sunt ergo factae promissiones Dei ad Israel. Continuo subjunxit Dico ergo, numquid repulit Deus plebem Suam l Absit : nam et ego Israelita sum ex semine Abraham, , tribu Benjamin n tanquam diceret, nam et ego X ipsa plebe sum Deinde addidit unde nunc agimus Non, retulit Deus plebem suam, quam praescivit*. 'tque ut
218쪽
ostenderet Dei gratia fuisse relictas reliquias , non meritis Operum eorum Secutus adjunxit An nescitis in lia, quid dicit Scriptura quemadmodum interpellat Deum, adversus Israel , n et caetera. u Sed quid dicit illi, inquit, , responsum divinum p Reliqui mihi septem millia viron rum, qui non urVaVerunt genu ante Baal '. v Non
enim ait, relicta sunt mihi, aut reliquerunt se millici sed, ii Beliqui milii Sic ergo, inquit, et in hoc tempore reliquiae, per electionem gratiae factae sunt. Si autem gratia, jam non ex operibus, alioquin gratia jam non est gratia . , Et Connectens illa quae jam supra interposui uid ergo et huic interrogationi respondens Quod quaerebat, in-n quit, Israel, hoc non est O Secutus, electio autemn ConSecuta est, caeteri Ver excaecati sunt'. In hac ergo
electione et in his reliquiis, quae per electionem gratiae factae sunt, voluit intelligi plebem quam propterea Deus non repulit, quia praesciVit. Haec St illa electio, qua eos quos voluit, elegit in Clii isto ante constitutionem mundi, ut essent sancti et immaculati in conspectu ejus, in cha ritate, praedestinans eos in adoptio nom siliorum ' Nullus igitur qui haec intelligit, negare vel dubitare permittitur, ubi ait Λpostolus Non repulit Deus plebem suam, quamn praescivit, D praedestinationem significare voluisse. Praescivit enim reliquias, quas Secundum electionem gratiae fuerat ipse facturus. Hoc est ergo praedestinavit sine dubio enim praescivit, si praedestinavit sed praedestinasse, est hoc praescisse quod fuerat ipse facturus. XLVIII. Quid ergo nos prohibet, quando apud aliquos veribi Dei tractatores legimus Dei praescientiam , et agitur de Vocatione electorum , eamdem praedestinationem intelligere Magis enim fortasse voluerunt hoc Verbo in ea
219쪽
re uti, quod et facilius intelligitur, et non repugnat,
imo et congruit veritati quae de praedestinatione gratiae praedicatur. Hoc scio, neminem contra istam praedestinationem, quam secundum Scriptura Sanctas defendimus, nisi errando disputare potuisse Puto tamen eis, qui de hac re sententias tractatorum requirunt, Sanctos et inside atque doctrina christiana laudabiliter usquequaque diffamatos viros , Cyprianum et Ambrosium, quorum tam clara testimonia posuimus, dehere susticere, et debere ad utrumque, id est, ut et gratiam Dei gratuitam, Sicut credenda atque praedicanda est, per omnia credant et per Omnia praedicent, et eamdsem praedicationem praedicationi
qua hortamur pigros, vel corripimu malos, non Pinentur adversam quia et isti viri, cum sic praedicarent Dei gratiam , ut unus eorum diceret In nullo gloriandum, quando nostrum nihil sit 3 n alter autem Non est in potestate nostra cor nostrum et nostrae Cogitationes', n non tamen hortari et corripere destiterunt, ut fierent praecepta divina. ec timuerunt ne diceretur eis,
Quid nos hortamini quid et corripitis, si nihil boni ut habeamus est nostrum, et si non est in potestate nostra
cor OStrum Haec ne dicerentur eis , nequaquam illi Sancti ea mente timere potuerunt, qua intelligebant paucissimis esse donatum , ut nullo sibi homine praedicante, per ipsum Deum vel per Angelos coelorum doctrinam salutis accipiant; multis ver id esse donatum ut De per homines credant. Quolibet tamen modo dicatur homini verbum Dei, procul dubio , quo sic audiat ut illi obediat, donum Dei est. XLIX. inde supradicti tractatores excellentissimi di-Vinorum eloquiorum, et gratiam Dei veram, Sicut praedi-
220쪽
canda est, praedicarunt id est, quam nulla merita humana praecedunt et ad facienda divina praecepta instanter hortati sunt, ut qui haberent donum obedientiae, quibus jussis obediendum esset, audirent. Si enim gratiam merita ulla nostra praecedunt , profecto aut facti alicujus , aut dicti, aut cogitationis est meritum ubi et ipsa intelligitur voluntas hona sed l)revissime complexus est omnium genera meritorum, qui dicit In nullo gloriandum, quando nostrum nihil sit , Qui vero ait Non est innoStra potestate CO DOStrum et nostrae cogitationes, mecipsa acta et dicta praeteriit non enim est ullum factum dictumve hominis, quod non ex corde et cogitatione prOcedat. Quid autem amplius de hac re agere Cyprianus martyr gloriosissimus et doctor lucidissimus potuit, quam ubi nos in oratione Dominica etiam pro inimicis fidei Chri Stianae rare oportere commonuit tibi de initio fidei, quod etiam hoc donum Dei sit, quid sentiret ostendit et pro perseverantia usque in finem , quia et ipsam non nisi Deus eis qui perseveraverint donat Ecclesiam Christi
quotidie orare monstravit Beatus quoque Amhrosius cum exponeret quod ait Lucas evangelista Visum est et is mihi : η Potest, inquit, non soli visum esse, quod sibi visum esse declarat. Non enim voluntate tantum humana
visum est, sed sicut placuit ei qui in me loquitur Christus, qui ut id quod bonum est , nobis quoque videri bonum
pOSSit, Peratur quem enim miseratur, et vocat. Et ideo qui Christum sequitur, potest interrogatu Cur SS VO-luerit Christianus , respondere se Visum est et mihi. Quod cum dicit, non negat Deo visum Deo enim praeparatur Voluntas hominum' Ut enim Deus honorificetur a sancto Dei gratia est nutemque in eodem Opere, hoc
LuC. I, 3. - Ambroq. Supei Liae in expositione pro emit . . Prov. uni,