장음표시 사용
251쪽
XIV ILLI 1Nus. Scripturarum sane testimonia quaedam latius exposui, quaedam brevius quia me plane id secuturo opere facturum spopondi. Nihil itaque ibi de omnibus Augustini argumentis et propOSitionibus non explosum remansit, nihil a me impletum est aliter quam promissum: multa in inventis ejus falsa, multa stolida, sacrilega multa convici. ΛίGUsΤ1NUs. Hoc quidem dicis, sed tu dicis qui autem legit et intelligit, si non elagianus est, non hoc dicit. XV. IULihIsi s u Qua professione non est nobis arrogantiae fama metuenda : quia non ingenio meo veritatem defensam, sed imbecillitatem nostri ingenii veritatis viribus consitemur adjutam. ΑΓ Gus11Nis Elisam dixisses, si Verum dicere voluisSeS. XVI. LLiΛΛis. Cum haec itaque haud aliter quam dixi', constet impleta mirari satis neque hominis impudentiam, qui in hoc recenti opere suo libros meos falsitatis accusat, quos tamen necdum in mania Sua Venisse testatur. Durum quidem , quod Consuetudo peccandi amorem delicti facit sed nihil durius, quam quod extinguit pudorem quod licet ex improbitatis usu eSSe Constaret, tamen amplius praesentia pericula docuerunt, quam quiSquam nostrum poterat autumare. Quando enim crederem e usque Numidae induruisse frontem , ut in uno Pere et uno Versu utrumque fateretur, et me falsa dixisse, et se non legisse quid dixerim. ΛUGLsΤΙΛis. Si hoc non fecisti, illo secit qui de libris tuis ea, quae Comiti Valerio putavit mittenda esse, decerpsit. Quod eum non credens Ogo feci SSO mendaciter, Uetori tribui quod decerptori detuli. Iuos quippe libros
Vide lib. Dole Nuptiis, ΘP. 2.
252쪽
nondum legeram, sed quae ille ex ei decerpserat, legeram. Si tu hominem cogitares, hoc sileri potuisse Cum emneres, nequaquam tam invidiosam quaereres homini hac
XVII. Ii 1 14 Ni s. si a scribens ad eum, quem miratur studiosum osse librorum suorum, cum sit militiae sudoribus occupatus, indicat ab Alypio chartulas ad se fuisse delatas, quae ita superscriptae essent. Capitus de libro Λugustini quem scripsit contra quae de libris pauca decerpsi. Hic video eum, qui tuo proestantiae ista scripta dia rexit, de nescio quibus libris ea causa quantum 1istimo celerioris responsionis, ne tuam differret instantiam , voluisse decerpere. Qui autem sint isti libri cum
cogitarem, eos SSe arbitratu Sum, quorum mentionem
Julianus facit in epistola, quam Romam misit, cujus exemplum simul ad me usque pervenit. Ibi quippe ait, Dicunt etiam istas, quo modo aguntur , nuptias a Deo institutas non fuisse : quod in libro Augustini legitur, contra quem ego modo quatuor libellis respondi se Et post haec verba infert iterum suis sermonibus u Credo ex his libellis ista decerpta sunt: unde melius fortasS fuerat, ut universo ipsi per ejus, quod quatuor voluminibus explicavit, refellendo et redarguendo nostra laboraret intentio misi et ego responsionem differre noluissem , sicut nec tu transmissionem seriptorum, quibus respondendum est, distulisti Ostendit ergo hic apertissime X-cerpta ilia suspicari se de opero meo tumultuarie fuisse collecta' integros autem ignorare libros , quibus tamen
audet se dicere respondere potuiSSO. ΛΓGU511Nis. Cur non auderem , qui te in eis vana dixisse dubitare utique non deberem l Non enim contra Vera posses loqui nisi Vana. Neque meus animus me
253쪽
OPERIS IMPERF. CONTRA IULIAN. LIB. I. 183
selli eos namque libros tuos tales inveni, cum legerem,
quale praesumpseram Sse antequam legerem. XVIII. Ic1 11Nis si Facit quoque epistolae mentionem,
quam a me ait Romam fuisse directam ; sed per verba quae posuit, nequivimus quo de Scripto loqueretur, agnoscere. Nam ad Zosimum quondam illius civitatis episcopum super his quaestionibus duas epistolas destinavi , verum eo tempore, quo adhuc libro eXOrSUS non eram. γΛUGUsT1Ni s. Iliae epistola non est ad Zosimum sed ad
eos seducendos , qui Romae pos8ent tali suasione seduci. Sed si eam non agnoscis; ecce, non sit tua. Utinam et illi libri non essent tui, sed alieni me per eos tu longe a Veritate fieres alienUS.
XIX. IDL1,Ni s. si Porro utatur indicio epistolae, qua aut accepit, aut sinxit me responsionem contra novos Manichaeos, quia vetus dedignatur Videri), quatuor voluminibus explicasse: cur non curavit ea quae objeciSsemus addisceres Cur non studuit qui cum esset congreS5urUS agnoscere sed levitate turpissima concitatus in certamen maximum luminibus involutis, Andabatarum more, PrOcessit. Quod factum ejusmodi allegatione defendit, ut discat se patroni sui festinationem mulim ille in transmittendis schedis habuit, imitari praecipiti responsione voluisse quasi non honestissime potuerit intimare tempus sibi Ii- quod debere concedi, quo ad lectionem editi operis perveniret flagitium esse inter eruditos in scribendi gravitate delinquere, et impatientia deliberandi impugnare quod nescias ΘΗuc accedit, quod nobis calliditatis moliturus
invidiam, quae dictorum ejus sortem curtaverit, his X-cerptis idem accommodavit quae veri similius falsitate ejus et malignitate, quam cujusquam nostrum imperita simplicitate videntur esse composita. Verum id quovis animo, quovis auctore contigerit nobis tamen duobus
254쪽
suffragatur modis: quia simul patuit et quanta sit levitas, et quanta imbecillitas in veritatis inimico, qui se approbavit, et cum loqui non debeat, tacere non posSe, et paucis semiplenis dicerptisque magis quam aggregati Sententiis, de limo tamen solum libro meo ita cessisse fractum, ut vulgi in nos foemineis admodum o Cibus pectora CommoVeret quod disputationis nostrae processibus apparebit.
Λ GUsΤint s. Quid mihi irasceris, quod ad me libri tui
pervenire tardius potuerunt vel quod eos quaerens non potui celeriter invenire 3 tamen potui et omnino debui, ea quae mihi missa chartula continebat, cujuscumque et qualiacumque essent, ne putarentur inVicta plane apertis , non involutis oculis inspicere, et sine dilatione refellere: quia etsi nunquam libros tuo reperire posSem oportuit ut ea quae alicujus momenti esse credidit, qui tanto viro arbitratus est esse mittenda, quantum Valerem, ne quisquam legens eis deciperetur, arguerem. Non ergo
mihi quod objecisti objiceres, nisi tu potius ista, Ut non
dicam extinctis , certe clausis oculis loquereris. Nullo modo autem diceres, vulgi a nobis in vos pectora Commoveri, nisi scires multitudinem christianam in utroque sexu sidem catholicam non latere, quam conari SAEVertere. XX. It 1 14 avi s. si Admoneo tamen hic quoque , sicut priore a nobis opere factum St, non me Omnia Xam US- sim ejus verba positurum; sed ea capita , quibus destructis, naturalis mali opinio Conteratur. ΛUGLs1IN s. Ea quae praetermittis , colligentur fortasse vel a nobis se ab aliis, ut appareat cur praetermiSeriS. XXI. I 1 14N s. u Quod licet plene primo opere constet effectum tamen quoniam nunc nonnulla de uno duntaxat libro meo sibi refellenda proposuit, meque, Ut Praelocutus Sum , arguit, quod capita dictorum ejus quae in- Serui, magna e parte truncaverimo ostendam primo, id
255쪽
quod reprehendit, ne a me esse factum , et ab illo impudentissime in hoc eodem opere frequentatum. Τune probabo, illis ipsis concisis brevibusque Sententiis, quas de scriptis meis, quibus fuerat impii gnatus, interserit, ita nullis cum solidis responsionibus obstitisse , ut et illa invexata permaneant, et hic planius detestanda fateatur,
quam nostra oratio laboraVerat explicare. At GisTidiis. Iam Superius ad ista respondi.
XXII. Ii Li1Nis u Attoniti ergo, quid contra me Scripserit, audiamus u Verba, inquit, de libro meo tibi a mumisso tibique notissimo ista posuit' quae refutare conatuSeS : Damnatore nos esse nuptiarum , operisque diviniquo e maribus et foeminis Deus homines creat, invidiosissime clamitant quoniam dicimus eos qui de tali commixtione naScuntur, trahere originale peccatum, eosque de qualibuscumque parentibus nascantur, non negamUS adhuc esse sub diabolo, nisi renascantur in Christo. In his verbis meis testimonium Apostoli , quod interposui, praetermisit, cujus se premi magna mole sentiebat. Ego enim
cum dixissem homines trahere originale peccatum ma Ovad-junxi De quo Λpostolus ait: si Per Unum hominem peC- η catum intravit in mundum, et per peccatum morS, et, ita in omnes homines pertransiit, in quo Omne pec-n caverunt quo testimonio, ut diximus, praetermisso, caetera illa contexuit quae supra commemorata Sunt. NO-vit enim quemadmodum soleant haec Verba apostolica, quae praetermisit, accipere Catholicorum corda fidelium, quae Verba tam recta, et tanta luce fulgentia , tenebrosis et tortuosis interpretalionibus novi haeretici obscurare et depravare moliuntur. Deinde alia mea verba subtexuit,
ubi dixi, Nec advertunt, quod ita nuptiarum bonum malo originali quod inde trahitur non potest accusari, Sicut '
Vide lib. ii de Nuptiis et Concupisc. cap. 3. - ROm V, 2.
256쪽
adulteriorum et forni anum malum bono naturali quod inde nascitur non O . XCusari. Nam Sicut peccatum, sive hinc sive inde a vulis trahatur, opus est diaboli; sic homo, sive hinc sive de nascatur, pus est Dei. Etiam hic ea praetermisit, in clibus aures catholicas timuit. Nam ut ad haec verba vel ur, Supra dictum erat a nobis: quod antiquissima atque firmis-la continetur, isti novelli et per, qui nihil peccati esse in parvu-egenerationis abluatur, tanquam aquam Opus Dei, hoc est, homi- opus dial)oli esse dicamus, insi-niantur. His ergo nostris praeterit, sicut Supra Scrip- qui se loqueris,
Hoc ergo quia dicimi sim catholici side reversi dogmatis assert lis dicunt quod lava ldamnemus nuptia S, finem qui ex illis nascit deliter vel imperite Calmissis sequuntur illa notam tum est Quo usquesis religiosorum pectorum deresi quem ad mem Nihil te, O
ibus persta his illest renata jacta
ipsa litterariciam tuam Primo , qui
257쪽
vectus in patriae parricquam re ejus Romulia toribus , condidit: tu a baptismate moriuntUr. here, et ad civitatem Resinon permitti accedere. XXIII. ILLIΛNIS misisse confingis, quod praetermiSSum non St: 1uerat collocatum Ut litum, ita etiam in quarthreviter, explanatUm Cc catholicae Ecclesipe, quancam idem desererent a appellatione gauder
m defend0hat civitatematis undecumque pecca- parVulOS, qui Sine Sacroi Peccatum nullum ha-ujus imaginem facti sunt, ne testimonium praeter-pitulari potest, et a me ertum Ordine, quo a telo sideliter commemora-ae libro, licet cursim et lil memorationem quoqued hoc seceras , ut catholi-li , et catholica miserabbpraetermisi. Et quamvis odi verbis esset, tamenna caput Propositum St, Lego editos libros meos; ie idem, citi ii arguis fraudi , aspiciens, nuntia Ver aere tu Ver , Si consuetudot erui)eSee Al jam ostensa inexcusabili emper U turpis, sit tamen turpior LISOris invadi a deformitatem suam deco- alieno respos a quid Manichaeis sensibus clesio aut Ioli verba conducant, Ut ea n invidia in wrmisSa CauSeris. Jam superius 'spondi hinc Calumniae tuae, JOrum tuor lil uinu integre positorum ob-Sed quo et ille decerptor, tu mihi tam trit ueres, tum qui hoste legunt, nolles
258쪽
adulteriorum et fornicationum malum bono naturali quod inde nascitur non potest excuSari. Nam Sicut peccatum, sive hinc sive inde a parvulis trahatur, opus est diaboli; sic homo, sive hinc sive inde nascatur, opus est Dei. Etiam hic ea praetermisit, in quibus aures catholicas timuit. Nam ut ad haec verba Veniretur, supra dictum erat a nobis: Hoc ergo quia dicimus, quod antiquissima atque firmissima catholicae fidei regula continetur, isti novelli et perversi dogmatis assertores, qui nihil peccati esse in parvulis dicunt quod lavacro regenerationis abluatur, tanquam damnemus nuptias, et tanquam opus Dei, hoc est, hominem qui ex illis nascitur , opus diaboli esse dicamus, insis deliter vel imperite calumniantur. His ergo nostri praetermissis sequuntur illa nostra quae posuit, Sicut Supra scriptum est Quo usque Simplicitati, qui haec loqueris, religiosorum pectorum et imperitis auribus persta his illi dei ei quem ad mem sese impudentia est renata jactabit lNihil te, cum haec scriberes, censura doctorum Virorum: nihil overentia uturi judicii, nihil ipsa litterarum monumenta moverunti Patere jam fallaciam tuam, et deprehensam teneri non vide: Quid in primo , quid in secundo opere ConScripseris, quem nostrum ignorare arbitraris P Libuit enim prorsus, et decuit, his te compellare modis, quibus in parricidam publicum eloquens Consul infremuit .
Λ GLs1INLs. Bene facis, indicare nobis, ne sorte non agnosceremus , de invectivis Ciceronis te ista sumpsisse atque vertisse : seu non timemus Julianum, cum videmus factum essed ullianum : imo potius dolemus insanum, cum videmus sensum perdidisse Christianum. Quid enim insanius, quam prohibere a parvulis medicum Christum, dicendo non esse in eis quod venit ille sanaret Cicero in
259쪽
vectus in patriae parricidam, eam defendebat civitatomquam rex ejus Romulus, congregatis Undecumque peccatoribus , condidit: tu autem tot parvulos, qui sine sacro baptismate moriuntur, et clamas peccatum nullum habere, et ad civitatem Regis ad cujus imaginem facti sunt,
XXIII. LL1ΛΛis. rapostoli me testimonium praetermisisse confingis, suod nec tibi opitulari potest, et a me praetermissum non est Sed eo insertum ordine, quo a te fuerat collocatum utque in primo sideliter commemoratum, ita etiam in cluarto operis mei libro, licet cursim et breviter, explanatum est . Commemorationem quoque catholicae Ecclesiae, quam tu ad hoc soceras , ut catholicam idem desererent a te decepti, et catholica miserabbies appellatione gauderent, non praeiermisi. Et quamvis nulla argumentorum Vis in ejusmodi Verbi esset, tamen a me haud liter dictorum tuorum caput Propositum St, quam a te fuerat ordinatum. Lege editos libros meos responsionisque idem, quam tu argui fraudis , aspiciens, me interim pronuntia vera dicere : tu Ver , si consuetudo tua permiserit, erubesce. Sed jam ostensa inexcusabili salsitate, quae Semper quidem turpis, sit tamen turpior cum locum censoris invadit, et deformitatem suam decori exprobrat alieno responde ciuid Manichaeis sensibus aut nomen Ecclesio puto postoli verba conducant, ut ea
cum tam magna invidia praetermissa CauSeris. ALGUs11Ni s. Iam Superius respondi hinc calumniae tuae, qua mihi verborum tuorum minus integre positorum objicis salsitatum. Sed quod fecit illo decerptos, tu mihi tam
libenter non tribueres, si eorum qui haec legunt, nolles esse deceptor. XXIV. ILLI,Ni s. si oc semper fuit maximum inter
i Vide lib. vi contra Julian. Cap. 24.
260쪽
Manichaeos Catholicosque discrimen, et limes quidam latiSSimus, quo a se mutuo piorum et impiorum dogmata Separantur, imo magna moles sententias quasi coeli a terra profunditate disjungens, quod nos omne peccatum voluntati malae, illi vero malae conscribunt naturiae muleum diverSos sequuntur errores, sed velut de capite fontis istius effluentes, consequenter ad sacrilegia flagitiaque perveniunt; sicut catholici e regione, a bono inchoantes exordio, bonis aucti processibus, ad religionis summam, quam ratio munit et pietas, pervehuntur. v igitur malum naturale conatus asserere, profano quidem Oto, Sed inem ac inteiitione usurpasti Apostoli testimonium, quem hac eadem perscriptione ostendo nihil tale sensisse, quale tu persuadere conaris, quod repugnantibus modis et illum catholicum confiteris, et dicta ejus Manichaeo pestimas
suffragari. At Gis11Λt s. Quos doctores catholicos Manichaeo asseras suffragari, qui in verbis apostolicis intellexerunt traher parvulos Originale peccatum, nec Vestro more insano vehit sanam laudare naturam, sed ei sanandae adhibuerunt medicinam potius christianam , si christiano corde cogitares, eruheSceres, Contremi Scere , Obmutes
XXV. ILLiΑ3vis Numquid non idem, Adimantus et Faustus, sequem in libris Confessionis tuae praeceptorem tuum loqueris , haeresiarchae sui traditione fecerunt, obscuriores quasque vel de Evangelio, vel de postolorum epistolis sententias rapiente et CorradenteS, ut prO- sanum dogma nominum auctoritate tuerentur Quanquam quid dico de Manichaeis omnes prorsus haereses inventa sua, quibus pietate et Ide exorbitaverunt Scripturarum elocutionibus sententiisque Communiunt.