장음표시 사용
321쪽
benedictione perdocuit Quibus absolutis claret, cunetos, qui a te decipiuntur, ira esse quam misericordia digniores, quoniam in excusationem Criminum suorum, quae mala voluntate committunt, te auctore infamant nativitatem, ne corrigant actionem. ALGLsΤ1NLs Actio pia est in hac vita Deum colere, et
ejus gratia contra vitia interna pugnare, eisque ad illicita instigantibus cogentibusve non cedere' et ubi ceditur indulgentiam, atque ut non cedatur adjutorium Dei affectu religiosae pietatis exposcere. In paradiSO autem, Si nemo peccasset, non esset acti pietatis expugnare Vitia; quoniam permansio felicitatis esset vitia non habere. Sed non est indicium hominum contra vitia veraciter dimicantium, ea quae impudenter frequentatur a vobis laudatio Vitiorum. Ita-ne vero Iuliane, quando dicebat Ambrosius , si omnes homines sub peccato nacimur, Vol Umipse ortus in vitio est aut me dicebat auctore , aut infamabat nativitatem, ne corrigeret actionem Ita-ne Vero Gregorius , , quando dici bat, Venerare natiVitatem, per quam terrenae nativitatis vinculis liberatus es Daut quando
dicebat de Christo loquens, vel de Spiritu sancto R, Per
hune primae nativitatis maculae purganetur, per quas in iniquitatibus concipimur, et in debetis genuerunt nos matres nostrae aut quando dicebat Hilarius de rege David M, Scit sub peccati origine, et sub lege peccati Sserae natum infamabant isti viri nativitatem, ne corrigerent actionem ΘΛudehis-ne persuadere cordi tuo, quod Pelagianorum actio actioni praeseratur istorum Date veniam, nunqUam
vos vitam melius illis agere crederemus, nec Si non Sic amaretis Concupiscentiam carnis, ut eam, qualis nunC St
Ambros lib. i de Poenitentia, cap. v vel 3 - Gregor. Nagiang. Orat. in Christi Nativit. - Id. Orat in Pentecosten. - ilar in sal cxviit, V. I 5.
322쪽
contra spiritum concupiscens, etiam in paradis ante peccatum Collocare velletis. Nam si ut dicis, non alia fuit in paradiso conditio commixtionis, quam qualis nunc in conjugiis agitur erat ibi et ante peccatum libido carnalis, Sine qua non poteSt nunc Sexu uterque misceri. Si ergo non vultis, in illa beatitudine membra genitalia nondum pudenda , ad opus Suum peragendum , quo proleS seminaretur, Voluntati hominum sine libidine potuisse serviren adhuc quaero eamdem libidinem qualem tunc fuisse credatis. Voluntatem Certe quando esset ne eSSaria, sequebatur an etiam quando non erat propter propagandos fidios necessaria , stimulabat tamen animum , et pro- pqlllebat in concubitus vel quosque damnabiles, vel cum conjuge veniales Si enim talis erat, qualis nunc est; hoc sine dubitation faciebat, sive illi resisteretur per temperantiom, Sive per intemperantiam Cederetur. Ac SiC, homo libidini aut peccando servire cogeretur, aut bello intim repugnare quorum alterum honestati, alterum paci felicitatis illius, si humanum sensum habetis, non Convenire sentitis. Remanet igitur, ut si libido ibi esset, ita esset subdita voluntati, ut rectam quietamque mentem, nec ad delictum traheret, nec ad praelium provocaret et spiritum obedientem Deo, a fruentem Deo, nec peccare, nec pugnare compelleret. Quae quoniam nunc talis non est, Sed ipsa licita inhianter, non obtemperanter appetit in illicitis autem aut spiritum dejicit, aut contra Spiritum concupiscit agnoscite malum vitiata naturae integritate Contra Ctum quo malo bene utitur propagandi officio castitas conjugum, et de quo malo ducitur generationis Obnoxiae Vinculum , regeneratione Solvendum. LXXI. ILL1ΑNi s. si Sed de hoc Satis Sit, nunc quae Sequuntur arripiam. In corpore igitur mortis hujus, quale
Vide lib. ii de Nuptiis, cap. 2.
323쪽
OPERI IMPERF. CONTRA ILLIAN. LIB. I. 241
in paradis ante peccatum profecto non erat, alia lex membris nostris repugilat legi mentis: quia et quando notum VS, et quando non Consentimus, ne ei membra nostra ut impleat quod appetit exhibemus habitat tamen in eis, et mentem resistentem repugnantemque Sollicitat; ut ipse conflictus etiamsi non sit damnabilis , quia non perficit iniquitatem sit tamen miserabilis, quia non habet pacem Naturalem eSSe omnium SenSuum Voluptatem, testimonio universitatis docemus. Hanc autem Voluptatem et concupiscentiam ante peccatum in paradiso fuisse res illa declarat, quia ad delictum via per concupiScentiam fuit, quae cum pomi decore oculo incitasSet, Spem etiam jucundi irritavit saporis. Non ergo potuit haec Concupi Scentia, quae Cum modum non tenet peccat; Umvero intra limitem concessorum tenetur, assectio naturali Set innocens est non, inquam, potuit fructu eSSe peccati, quae docetur, non suo quidem Vitio, Sed voluntatis, Occasio fuisse peccati Lege et de hoc secundum librum meum: invenies hoc quod dicimus etiZm tu pOSSe animo perSuaderi. Quod vero quasi acutule posuisti, legem quidem peccati esse in membris nostrix sed tunc habere peCcatum quando consentimuS; tunc Vero Solum proelium suscitare, quando non OnSentimus , et indicere miseriam pace turbata ; qui non prudens pugnare perSpiciat Nam si lex peccati, id est, peccatum , et ne essita peccati membris est inserta naturaliter' quid prodest non ei praebete con-SenSum , cum propter hoc ipsum tuo est, necesse sit subire supplicium P ut si est lex quidem peccati, Sed quando ei non consentio non peccat cinaestimabilis potentia voluntatis humanae, quae si dἰci permittat absurditas in cogit ipsum non peccare peccatum. Sed QVertitur eo, ut quod dicis asysta tonsi : nam si non peccat, nec te PQCcati est si lex peccati est, peccat; Si ero peccat, Solum CXLIII. 16
324쪽
quia est, suo modo ei obsisti potest, ut non peccetur, quae repelli non potest ut a peccati opere desinaturi' At Gis1IN s. Secundo libro tuo jam respondi quarto meo, teque inania dixisse convici sed videant qui legunt, utrum respondendum sit homini, qui in tantam progreditur insaniam, ut cum fateatur malum CSSe peccatum, bonam esse dicat coucupiscentiam peccatorum. Et tamen respondere compellimur, nolentes deserere hominum ingenia tradiora, ad quos istae litterae potuerint pervenire. Quid est ergo quod loqueris, nesciens quid loquaris Er-gO-ne et in paradiso ante malesuadi venena Serpentis, ante Corruptam sermone sacrilego voluntatem, illiciti cibi
libido jam uiti Et quod intolerabilius dicitur, ad malum proVocabat, et mala non fuit et videliant illi homines fructum ligni prohibiti, et concupiscebat, sed ut non
tiae repugnabat et vivebant in loco illo tantae heatitudinis non habentes in se ipsis pacem mentis et corporis Non usque adeo dementes estis, ut ista credati non usque adeo impudentes, ut ista dicatis. Ergo intelligite, vel intelligentibus obstrepere vana loquacitate nolite Praecessit mala Voluntas, qua Serpenti Subdolo crederetur et Secuta est mala concupiscentia, qua cibo inhiaretur illicito. Non itaque ibi qualiscumque cupiditas qualicumque reluctata est voluntati ; sed ei potius depravatae depravata servivit. Ac
per hoc quamvis dam utraque mala eSSet tamen voluntas cupiditatem, non Voluntatem Cupiditas duxit : non praeceSSit Voluntaterii, nec reStitit voluntati. Denique si ante peccati consummationem ab opere illicit aVerteretur Oluntas, Sine labore ullo cupiditas illicita sedaretur. Hinc loquens beatus Λmbrosius , Caro, inquit, in naturam regreSSa vigoti sui agnoscit altricem, atque auS deposito
325쪽
contumaciae, o derationi animae conjugatur arbitrio qualis filii, cum inhabitanda paradisi secreta suscepit, antequam veneno pestiferi serpentis infecta sacrilegam samem sciret, divinorumque memoriam praeceptorum animae Sensibus inhaerentem edacitatis Studio praeteriret. Hinc peccatum manasse proditur, tanquam corpore animaque genitoribus : dum corporis natura tentatur, anima male ana compatitur; quae si appetentiam corporis res renasset, in ipso ortu esset extincta origo peccati. Vides-ne quemadmodum doctor catholicus, et christiana sapientia praeditus, ipsam cibi illiciti concupiscentiam, quam tu, Si non permittatur implere quod appetit, asseris innoCentem, jam famem sacrilegam nuncupavit. Et tamen si anima utique Voluntate correcta, hanc appetentiam corporis refrenasset, in ipso, ut ait, exortu extincta esset origo peccati:
sed quoniam non represso appetitu illiciti cibi ad peccati consummationem perventum est; non extincta ei torigo peccati, sed etiam manavit in posteros Det tanta est carnis et spiritus dissensi subsecuta, ut in naturam, Sicut
idem doctor alio loco dicit, per praevaricationem primi
hominis verteretur i. Sed tu advorsus haec, si naturalem SSe omnium Sensuum Voluptatem testimonio universitatis docere te v dicis: quasi non posset in corpore, non mortis hujus, sed vitae illius, ita esse omnium Sensuum Voluptas naturae sufficiens ut summa in ura virtutis animi carnisque concordia, nulla concupiscerentur illicita. O quam multum erras qui ex ista, quae nunc est corruptibilitate atque in-sfirmitate naturae sanctas paradisi delicias atque illam beatitudinem conjicis polia serat illa immortalitas, ubi homo poterat non mori alia est ista mortalitas, ubi homo non potest nisi mori alia erit summa immortalitas ubi homo
326쪽
non poterit mori. Duid litigas de concupiscentia litigante, hoc est, de lege in membris repugnante legi montis Lex peccati dicitur, quia suadet peccata, atque ut ita dixerim,
jubet et si ei mente serviatur, sine excia Satione CCCatur. Peccatum dicitur, quia peccato sacta est 3ppetitque CCCare. Reatu ejus regeneratione solutus est, conflictus ejus ad agonem relictus est. Malum est, Clarum est. On Viribus nostrae Voluntatis, ut putas, huic obsistimus, nisi divinitus adjuvemur Debollandum hoc malum CSt, non negandum: vincondum est, non defendendum. Postremo Si ei consentis, malum agnosco peccando si ei resistis, malum agnOSC PUgnando.
LXXII. ILLis Ni s. si Vel quid prodest ejus rei modestia,
cujus accusat se ipsa praesentia P Vide ergo quo tua acu mina provehantur. Primo quia peccat natura in Voluntate : quod non potest. Secundo quia Si peccat una, et non peccat, id est, una res est, et non est. Deinde quando turbat pacem, miserabilis est nec pro anto crimine plectitur dissipatae quietis quando autem porsicit iniquitatem,
damnabilis est. Sed lex peccati sicut meretur ipsa lormentum, ita excusat hominis voluntatem. Quia lex et Ogen S, et naturalis, et nunquam receden S, superari Utique a VO-luntate non potest: et nemo propter hoc reu est, quod
Vitare non potuit. Sed nec ipsa Lex peccat: quia aliud facere non potuit. Deus autem inevitabilia reatui ascribit: nec ut tantum mali faciat, ab ullo cogitur omnibus igitur absolutis hic solus in crimine reperitur, qui mira fronte imputat aliis necessitatem , cum ipse sine necessitate delinquat Macte virtute prudentiae nobilissime disputator, qui gradibus Punicae dialexeos , ut commendare dona evertisti judiciari ut simulares gratiam, subruisti justitiam
ut insa mares naturam , eriminatus es hominum Conditorem' et ita criminalus es, ut non Olum aliquo peccatore,
327쪽
sed ipsa lege peccati, Deus tuus nocentior apparet. Et post hiae prosanissime catholi eis sacerdotibus convicium facis, ut dicas eos negare gratiam Christi, cujus sequitalem tuentur cum nos laudemus quidem clementiam remediorum, sed legum manente justitia.
qui longe priusquam esse coepistis, dixerunt concupiScentiam carnis, tuae concupiscit adversus Spiritum, quamvis adVerSus eam otiam spiritus concupiscat, quae lex intelligitur esse peccati resistens legi mentis post peccatum quod in paradiso perpetratum est, humanam vitiasse naturam unde sine illa modo nascitur nemo ; eique spiritus adversatur in sanctis, ut juste vivant, pugnando contra illam, done persecta hominis salute, et Carne cum spiritu plenissime concordante jam non sit. Dicit Ambrosius ' per priaevaricationem primi hominis in naturam vertisse dis sensionem carnis et spiritus : eamque dissentionem sic Cyprianus ostendit, in quo Poeno Punicam dialexim , ut puto, irridere non audes, quod a Cere in me ausus es: si Est , inquit, inter Carnem et spiritum colluctatio, et discordantibus adversum se invicem quotidiana Congressio, ut non clupe volumuS pSa faciamus, urn Spiritus coelestia et divina qui erit, ear terrena et pecularia concupiscit et ideo petimus inter duo ista , ope et auxilio Dei
concordiam fieri, ut dum et in spiritu et in carne voluntas Dei geritur, quae per eum renata est anima servetur. Quod aperte atque manifeste Apostolus Sua Oce declarat: si Caro, i, inquit, Oncupiscit adversu Spiritum, et Spiritus adver- , sus carnem in , haec enim invicem adversantur sibi, ut non ,, ea quae Vultis, ipsa faciatis. Mane tu concordiam carnis et spiritus, cluam nos optare, et a Domino dicit orare Cy-
328쪽
prianus , nec in paradiso ante peccatum fuisse concedis aut si fuit, Cur non fateris eam per praevaricationem primi hominis vitiata periisse natura, beataeque paci animo et corporis miseram successisse discordiam in indignaris nobis, quod velut catholicis sacerdotibus, id est vobis, faciamus noStro sermone convicium , quia dicimus vos negare gratiam Christici cum Vos istis vere catholicis sacerdotibus impudentissime ac profanissime conviciemini his verbis, quae in me, qui eorum idem Sequor et tueor, indigesto furore ructatiS. Apostolus dicit: si Spiritu ambulate, et concupiscentias, carnis ne perfeceritis' u Rogo, cur eas appellat, si nullae sunt 3 cur eas persici vetat, si bonae sunt. Sed adhuc quales sint, ostendit et dicit: si Caro enim concupiscit adver-
sus spiritum, et Spiritus adversus Carnem haec enim invicem adversantur , ut non ea quae vultis faciatis.
Quibus dicebat Ut non ea, quae vultis faciatis numquid
Iudaeis , secundum mirabilem vestram intelligentiam nondum sub Christi gratia constitutis et non eis quibus dixerat Ex operibus legis spiritum accepistis , an ex
is auditu sido u Fideles itaque Christianos dicebat non
ea quae vellent facere, Concupiscente adversus spiritum carne. Quid ita, nisi quia volebant inferiorem partem suam consentire superiori, id est, carnem spiritui, nec valebant perficere quod Volebant, eisque restabat non consentire illi vitio , sed adversum carnem spiritui concupiscere pVerum et si hoc in eis erat, quod vos putatis, ut propter consuetudinem malam etiam nolentes male viverent quid est ergo quod dicis , naturam sine Voluntate peccare non posse, cum Sto non Olentes peccare fatearis Cur autem dicta sit concupiscentia carnis peccatum , exve peccati,
jam supra diximus cui si bonum est non consentire ad
329쪽
illicita, profecto ipsa malum est, qua concupiScuntur illicita, et si nulla consensione, nulloque opere Perpetrantur. Iudicia Dei porro Vos Vertitis, qui generis humani miserias incipientes a parvulis, sine ullo peccati merito fieri dicitis , nec donum Dei poscitis, ne intretis intentationem , hoc est, ne peccetis Q in Vestra enim virtute considitis , et vos in Psalmo Sancto notatos esse atque damnato , vel non videtis caeci, vel stolidi non doletiS. LXXIII. Iihi Nus. Verum jam pergamus et ad verba mea, quae de praefatione Sublata, sibi impugnanda proposuit Satis igitur admonuerim , Sic istum verba mea quasi refellenda si hi proponere voluisse, ut alibi mediis detractis sententias interrumperet, alibi extremi non additis decurtaret et cur hoc fecerit, Sufficienter Stenderim Nunc ad ea , quae Sicut voluit, nostra propOSuit, quae Sua posuerit, videamus. Sequuntur enim jam verba
diis, et sicut iste insinuavit, qui tibi chartulam misit, prius aliquid de praefatione conscripsit, procul dubio librorum eorum , de quibus pauca decerpsit. Id autem ita sese habet u Doctores, inquit, nostri temporis , frater beatissime, et nefariae, quae adhuc fervet, seditionis auctores, ad hominum, quorum Sancti Studii Uruntur, Ontumelias et exitium decreverunt per ruinam totius Ecclesiae pervenire non intelligentes quantum his contulerint honoris , quorum Ostenderunt gloriam nisi cum catholica religione non potuisse Convelli. Nam si quis aut liberum in hominibus arbitrium , aut Deum esSe naScentium Onditorem dixerit, Coelestianus et Pelagianus Vocatur. Ne igitur vocentur haeretici fiunt Manichaeio et dum salsam verentur infamiam, verum crimen incurrunt instar e-
Matth. xxxvi, r. - sal. LVI id lib. I de hiptiis, cap. vel 3.
330쪽
rarum , quae Circumdantur pinnis, ut cogantur in retia quibus quoniam deest ratio , in verum exitium vana formidine contruduntur. Cognosco verba mea, sed non a tecum integritate prolatara et licet non in his certaminis summa consistat, quia de praefatione sunt tamen ut levitas tua liqueat, frater beatissime, in eo loco positum non est, sed in primo statim versu libri. Item cum dixissem, , ad hominum quorum sanctis Studiis uruntur, contumelias et exitium addidi s quoniam iter aliud non patebat , decreverunt per ruinam totius Ecclesiae pervenire u Post quod etiam dixi, , quia liberi confessor arbitrii otio conditoris Coelestianus et Pelagianus Oeatur, quo simpliCes, si inquio, sermone perterriti, ut ab invidia nominis exuantur, etiam Sanam sidem deserunt iredituri
procul dubio, nec liberum esse in hominibus arbitrium, nec Deum nascentium Conditorem , quando illiud quod
prius aflirmaverant, utrumque deseruerint i Hoc autem totum a te praetermissum est. Post quod sunt illa quae
posuisti, quam sane Vera, et quam inexpugnabilia, haud dillicitis erit opera comprobare. Nec ego igitur quidquam de iis dictis minus, nee tu vel primum caput, ita ut a me ordinatum fuerat, retulisti. Quod ideo inculco , ut gravitas coeni Scriptoris emineat. , Augis11Nus. Qui de libris tuis, quae volui decerpta, cui voluit legenda transmisit, ipse quod mihi imputas fecit nec aliud etiam te ipsum existimo credere. Neque enim in
eodem libro meo, contra quem latrax, non Sum praelocutus, cui sim chartulae respondere Compulsus sed quaeris
conviciando quid dicas, sentiens te nihil validum dicere disputando. Quanquam et in his meis verbis , quae mox
tibi quasi refellenda proponis, id quod dico advertere potuisti non enim dicerem: Non est ita ut loqueris, quicumque ista dixisti si certus essem te illa dixisse, non