장음표시 사용
351쪽
Quis alitem nostrum dicat'. quod primi hominis peccato perierit liberum arbitrium de genere humano Libertas quidem periit per peccatum, sed illa ius in paradiso fuit, habendi plenam cum immortalitate justitiam; propter quod natura humana divina indiget gratia dicente Domino in Evangelio suo u Si vos Filius liberaverit, tuncis vere liberi eritis Utique liberi ad bene justeque vivendum. a liberum arbitrium usque adeo in peccatore non periit, ut per ipsum peccent, maXime omnes qui cum delectatione peccant, et amore peccati, et ei placet
quod eos libet : unde Apostolus, Cum esSetis , inquit, , servi peccati, liberi fuistis justiti se Ecco ostenduntur etiam peccato minime potuisse, nisi alia libertate, servire Liberi ergo a justitia non sunt, nisi arbitrio libertatis Hiberi autem a peccato non iunt, nisi gratia Sal vatoris. Propter quod admirabilis doctor etiam verba ipsa Miscrevit re Cum enim servi essetis, inquit, peC- , cati liburi fuistis justitiae. Quem ergo tunc fructumi, habuistis in his , in quibus nunc erubescitis Nam sinis, illorum mors est nunc autem liberati a peccato, SerVis autem acti Dei, habetis fructum vestrum in sancti sica n tionem, me vero vitam aeternam. Liberos dixi justiti ae non liberatos in peeeat autem non liberos, ne sibi
hoc tribuerent, sed vigilantissime maluit dicere liberatos; referens hoc ad illam Domini sententiam Si vos Filius liberaverit, tunc vere liberi eritis. Cum itaque non vivant
ben filii hominum , nisi effecti silii Dei quid est quod
iste lil)ero arbitrio vult bene vivendi tribuere potestatem Cum enim haec potestas non detur nisi gratia Dei per Iesum Christum Dominum nostrum, dicente Evangelio, Hot luot autem receperunt eum dedit eis potestatem
352쪽
, filios Dei fieri . v Et item post modicum. Datur ergo, Iliinquis, potestas ut silii Dei stant, qui credunt eum ' Quae poteStas, nisi detur a Deo, nulla esse poteS ex libero arbitri quia nec lib0rum in bono erit quod liberator non liberaverit: sed in malo liberum liabet arbitrium, cui delectationem malitiae vel occultus vel manifestus deceptor insevit, vel sibi ipse persuasit. Non itaque, sicut dicunt nos quidam dicere, et iste aude insuper Scribere,
Omnes in peccatum , velut inviti, Carnis suae necesSitate coguntur: sed si jam in ea aetate sunt, ut propriae mentis utantur arbitrio, et in peccato sua voluntate retinentur, et a peccato sua Voluntate retinentur, et a peccat in peccatum sua voluntate praecipitantur Sad haec voluntas,
quae libera est in malis, quia delectatur malis; ideo libera in bonis non est, quia liberata non est nec potest homo boni aliquid velle, nisi adjuvatur ab eo qui malum non
potest velle. In his omnibus verbis tuis, quae posui, ita Video gratiae nomen cum liberi arbitrii negatione Consertum, ut non tam mala sensus tui appellationum bonis vindicari queant, quam dignitas nominum dogmatum uorum adhaesione vilescat. Non erga te his sermonibus honestasti, sed ramenta ipsa turpasti. Nos tamen ea quae a te uncta Sunt Separamus, ut gratiae divinitas ab scaevis colligationibus nodata, nec responsione quatiatur; et gravitate catholicorum, non Manichaeorum adulatione laudetur. Gratiam ergo Christi multiplicem confitemur. Primum munus ejus est, quod facti ex nihilo sumus, Secundum, quod ut viventibus sensu, ita sentientibus ratione praestamus quae impreSsa est animo, ut Conditoris imago doceretur ad cujus seque respicit dignitatem arbitrii consessa
353쪽
libertas. Ipsi etiam gratiae, beneficiorum quae nobis praesitare non desinit, augmenta reputamus ipsa gratia legem in adjutorium misit: ad ejus spectabat ilicium, Ut rationis lumen'. quod praVitatis exempla hebetabant et consuetudo vitiorum, multimodis eruditionibus Excitaret atque invitatu suo OVeret. Ad istius ergo gratiae, id id est, divinae benevolentiae, quae rebus causam dedit, plenitudinem spectavit, ut Verbum caro ierat, et habitaret in nobis' Resposcens enim Deus ab imagine sua amoris vicem, palam fecit quam totum in nos inaestimabili
egisset affectu, ut vel sero redamaremus eum, qui Ommendans charitatem suam nobis, si Filio suo non peper
cit, sed pro nobis illum traddit pollicens : quia si voluissem deinceps voluntati ejus obedire inigeniti sui
praestaret nos esse cohaeredes' u Arcii sΤ1Nos Homo Pelagiane, charita SVult bonum, chaaritas ex Deo est; non per legis litteram, sed per spiritum gratiae In hoc est praedestinatis adjutorium littera, quia jrahendo et non juvando, admonet infirmos confugere ad spiritum gratiae. Sic lege legitime utuntur, quibus bona est, id est, utilis alioquin per se ipsam littera occidit' qui jubendo bonum, et non largiendo charitatem, quae
Sola vult bonum, reos praevaricationis facit. XCV. I LIANus. maec ergo gratia , quae in baptismate non solum peccata condonat, sed cum hoc indulgentiae beneficio , et provehit , et adoptat , et consecrat haec , inquam , gratia, meritum mutat reorum, non liberum condit arbitrium quod eo accipimus tempore quo Creamur itimur autem, quo Valentiam inter bonum et malum discretionis adipiscimur. Bonae itaque voluntati innumer3Sadjutorii divini adesse species non negamus Sed ita ut
354쪽
non per adjutorii genera aut fabricetur quae fuerit arbitrii destructa libertas, aut aliquando ea exclusa, vel boni vel
mali cuiquam necessitas credatur incumbere serum arbitrio libero omne adjutorium cooperatur. Λi GusT IN S. Si non praeVenit, ut peretur eam, sed
prius existenti voluntati gratia cooperatur quomodo Verum est, Deus in vobis operatur et volt Quomodo praeparatur voluntas a Domino uomodo charitas ex Deo est, quae sola vult beatisicum honum ' Ἀut si scientia Legis et eloquium Dei charitatem operatur in nobis, ut non per donum Dei, sed per nostrae voluntatis arbitrium diligamus, quod esse diligendum Deo docente cognoscimus, quomodo res minor ex Deo nobis est, et major ex nobis P quia sinu Deo donante scientiam, hoc est, Oeente, nosse non OSSumus , illo autem Charitatem quae superminet scientiae, non donante , diligere possumus M. Sic
non sapiunt, nisi novi haeretici et gratiae Dei nimis inimici. XCVI. Ii 1 1 Nus u oc ergo arbitrium liberum propter quod sobim nos manis stari ante trihunal Christi, Magister gentium scribit ut reportet, unUSquiSque propria Drporis, prout gessit, SiVe bonum, Sive malum sicut catholici quidem confitentur' ita vos non solium Cum Manielipeo, sed etiam cum Ioviniano, quem nobis audes
impingere, diverso quidem genere, sed impietate simili denegatis. Quod ut planius fiat, divisionum adhibeatur
examen. Nos dicimus peccato hominis, non naturae statum
mutari, sed meriti qualitatem , id est, et in peccante hanc esse ii heri arbitrii naturam, per quam potest a PeCCato desinere, quae fuit in eo ut posset a justitia deviare. ,Αi GisTiΝ s. Scimus vos ideo dicere, peccato hominis
355쪽
naturae Statum non mutari, quia deseruistis idem catholicam , quae dicit primum hominem sic factum, ut non haberet moriendi necessitatem ; peccato autem ita hunc statum naturae fuisse mutatum , ut hominem necesse sit mori usque adeo ut etiam Spiritu am regeneratis atque vivificatis postolus dicat Si Christus in vobis est, ii corpuS quidem mortuum est propter peccatum, Spiritus , autem Vita est propter justitiam si ergo spiritus ejus ii qui suscitavit Iesum ex mortuis, habitat in vobis ; quin suscitavit Iesum Christum a mortuis, Vivificabit et mor talia corpora vestra per inhabitantem spiritum in O- , bis is Ideo utiquo dixit : Vivificabit et mortalis corpora VeStra , quod in carnis resurrectione SperamUS , qum dixerat morpus mortuum est propter peccatum VOS non Vulti peccato statum mutatum Sse natUrae. Verumtamen Pelagio cum in Palaestino judicio fuisset objectum, quod diceret infantes nuper natos in eo statu eSSe, in quo Adam fuit ante peccatum, negavit se dicere, idque damnavit . Quod si fecisset corde veraci, jam fortasse Vestra haeresi interiisset postremo ipse saltem fuisset ab illa
peste Sanatus. Deinde quaero utrum vitio Careat natura
peccatrix quod si absurdissimum est, habet ergo vitium: si habet vitium , procul dubio vitiata est. Quomodo ergo mutata non est, quae cum fuisset sana, Vitiata est Θ Λ per hoc, etiam excepto peecato illo , de quo Ioannes Constantinopolitanus ait ' : Λdam peccavit illud grande peccatum, et omnes in commune damnavit et illo ergo excepto , de quo damnationem humana natura originaliter trahit, quomodo sobrie dici potest, statum naturae in homine non fuisse mutatum clui dicit is Lex spiritalis est,
in ego autem carnalis sum, Venumdatus sub peccato quod
Rom. viIi, Io et II. - ido lib. de Gestis Pelagii, cap. IV et 33. Ioan Constantinop Homit de Lagaro resuscit.
356쪽
enim operor ignoro, non enim quod volo ago et caetera hujusmodi etiam si hane mutationem non in eo nascendi traxit conditio, sed, ut Vultis, contraxit consuetudo peccandi Cernitis-ne, vanum esse quod dicitis, peccato hominis non naturae statum mutari, sed meriti qualitatem Nisi forte dicatis, non naturam peccat mmtari, sed hominem. Et quid est hoc, nisi hominem negare esse naturam Θ Quando ista diceretis , si cogitaretis sana
XCVII. LL11Nus. si Manichaeus dicit , voluntatem malam ab ea inspirari natura , quae bonum Velle non potesta voluntatem vero bonam ab ea infundi natura, quae malum velle non potest cita utique naturis singularum rerum imponit necessitatem , ut propriae Voluntates non possint velle contraria. Inter nos et illum certe grande Chaos est videamus nunc quantum ab eo tu recesseris. Dicis esse liberam voluntatem, sed ut malum tantummodo faciat, non autem esse in hoc liberam, ut malum desistat operari, nisi ei fuerit imposita necessitas volendi honum,
ab ea natura, quae, ut tuis utar Sermonibus, η malum non
potest velle . si Desinis ergo, genus hominum per liberum arbitrium nihil aliud quam peccare, nec aliud posse sa-Cere. Per quod absolute pronuntias, humanam naturam Unum Semper Cupere quod malum est, et Velle non posse Contrarium maturam autem Dei malum non posse velle et ideo , nisi necessitatis suae participem fecerit malam hominum naturam bonum in ea actionis SSe non POSSe. Post haec itaque utrum non multum ames Manichaeum in cordis tui secreto Deus viderit: quantum tamen X dogmatum germanitate monstrantur , nihil aliud prorsus
egisti, quam ut ordine commutato idem quod ille assir
marat astruereS. x ROm. vii, i et I 5. - Vide lib. i contra duas Epist. Pelagian cap. 3.
357쪽
ΛυGUsT1Nus. Utinam Manichaeum fortiter destrueres, non turpiter adjuvares. Illi namque nimia perversus insania non dicit naturam mali cogi bene facere ab alia natura boni , quae malum non potest velle ; sed naturam boni cogi male facere ab ea natura mali, quae honum non potest velle ac per hoc mirabiliter demens naturam mali vult immutabilem, mutabilem vero naturam boni. Proinde voluntatem malam ab ea inspirari natura, quae bonum Velle non potest, certum Si dicere Manichaeum: voluntatem vero honam ab ea infundi natura, quae malum velle non poteSt, non dicit Manichaeus , sicut tu de illo mitius suspicaris quoniam honi naturam nullo modo immutabi lem Credit, quae malum Velle non possit, cui credit inspirari voluntatem malam ab ea natura, quae bonum non potest velle , itaque fieri per mali naturam, ut malum velit boni natura, quam nihil vult esse aliud quam naturam Dei. u ergo hunc adjuvas , negando humanam peccato primi hominis vitiatam esse naturam , ut naturae
mali quam singit, attribuat quidquid malorum in manis estissima invenit miseria parvulorum Deitide cum displicet tibi, hominem non posse bonum Velle misi adjuvetur ah eo qui malum non potest velle, nonne respicis ei te contradicere , qui dixi Sine me nihil potestisfacere V n et Scripturae, ubi legitur is Paratur VoluntaS a Domino et ubi legitur Deus est enim qui Ope ratur in nobis et velle et ubi legitur A Domino gressus hominis dirigentur, et viam ejus volet ε. v Ubi
nihil miror, nisi unde te Christianum dicas, cum his divinis tot et tam claris vocibus Contradicas. XCVIII. Io 1 11NLs Joviniano autem in una parte Conjungeris : an dicit in secundo operis sui libro, bapti-Zatum hominem non posse peccareo ante baptisma autem
358쪽
et peccare et non peccare posse Τecum ergo putat, a tempore baptismatis imponi hominibus necessitatem boni, quod aeque falsum est, quam quod tu putas, ante baptisma inesse hominibus necessitatem faciendi mali. Nam cum diei tu is Non potest homo boni aliquid velle, nisi adjuvetur ab eo qui malum non potest velle participatione utique gratiae et naturae bonae vis hominem possibilitatem consequi
faciendi boni quod dicis tamen a tempore baptismatis
POSSe contingere. Inter impietatem igitur medius et timorem a Joviniani consortium confugisti, sed Manichaei lupanar necdum reliquisti. Verumtamen tanto te innocentior Iovinianus, quanto Ioviniano profanior anichaeus. Ut enim adhuc brevius quod egimus colligatur, Manichaeus dicit In omnibus hominibus inspiratrix malae Voluntatis tenebrarum natura delinquit, et aliud sacere non potest. Tu dicis In cunctis hominibus primi peccati tenebris infecta . et per hoc malae voluntatis auctor natura delinquit, et honum velle non potest. Iovinianus dicit Voluntas quidem hominum, sed usque ad baptisma delinquit postea autem nisi bonum velle non potest.
Catholici, id est nos dicimus , quod ab initio usque ad
finem sine aliquo naturalium coactu , voluntas et ante
baptisma in unoquoque delinquit, quae illo ipso tempore
quo peccat, potestatem habet recedere a malo, et facere bonum, ut constet ratio libertatis Vestrum itaque nulli quidem Veritas dogmatum constat : tamen cum ah Uno principio erroris fueritis egressi , vel minus inhonestum erat, Si quae consequuntur admitteres et quia cum Manichae dicis, natura mala, id est, manca libertate delinqui, diceres cum eodem, nullo illam pacto posse mundari:
quod quidem alibi allirmas sed quod necessario consebatur adjungeres, ideo ei opus non esse baptismatis sacra mentis Aut si cum Joviniano, a tempore susceptae id ei
359쪽
imprimi asseris onas cupiditates diceres cum eodem, honam et ante baptisma fuisse naturam, quae licet haberet possibilitatem mali, non tamen habuerit necessitatem, ac per hoc ad indissimulabile bonum consecrata perVenerit. Hoc enim modo , etsi rationi, nequaquam tamen eorum, quo Sequeris, dogmatibus contraVenireS. ΜΛ Gus11Nus. Oblitus es quid dicamus : recordare,
quaeso. Os sumus qui Vobis reclamantibus dicimus etiam justis, quandiu sunt in hac ita , non deesSe, unde in oratione sua de se ipsis veraciter dicant : si Dimittes nobis debita nostra Quoniam si dixerint se non habere peccatum, se ipsos decipiunt, et verita in ei Sion est . , Quid est ergo quod inaniter loqueris, me Ioviniano in ea parte conjungi, qua dicit baptigatum hominem non posse peccare Absit ut tam simus surdi et muti, ut non audiamus eorum qui baptigati sunt Ocem, Vel non Umeis dicamus Dimitte nobis debita nostra n X quo autem homo incipit uti voluntatis arbitrio, et peccare et non peccare potes sed alterum horum non facit, nisi adjutus ab eo qui dixit u Sine me nihil potestis facere alterum ero propria Oluntate, sive a se ipso, sive ab alio deceptore Seductus, Vel peccato sicut SerVus addictus. Λ utos autem homines novimus Dei Spiritu, ut ea Vellent quae Dei sunt, ante baptismum, sicut Cornelium ' quosdam vero nec post aptismum , sicut Simonem Magum . Iudicia Dei sicut multa abyssus et gratia ejus non ex operibus, alioquin gratia jam non est gratia . Desine igitur conviciari nobis de Manichaeo et Joviniano quibus enim convicioris in nobis , quos subsecuti negare
non pOSSumus originale peccatum, videres si oculos hah rex, et taceres si frontem haberes. Sic autem calumni Osiis
360쪽
es, ut alibi allirmasse me dicas, a peccatis hominem non posse mundarici cum ita dicam posse, ut eo quoque perducatur, ubi heatissimus peccare non OSSit. XCIX ILLi Nus Nunc autem omnibus perfiduS, dicis factam in natura carnis, peccati neceSSitatem. ADGLsΤ1N s. Τ nega dixisse Apostolum Cum essetis servi peccati, liberi fuistis justitiae o Aut si hoc heo dictum esse non negas, non eum Iecte dixisse redargue. Si autem non audes nega, si potes, eos quibus hoc dixit, habuisse in malis liberam voluntatem , quando fuerunt liberi justitit aut habuisse liberam in honis, quando suerunt servi peccati : et ab hac servitute eos aude dicere per se ipsos , non per Dei gratiam liberatos, quibus dicitur Nunc autem liberati a peccato, Ser in facti estis justitiae . Si autem dicis, a reatu praeter torum malo fum , non a dominatu peccati, quo quisque justus esse non sinitur, eos fuisse Dei gratia liberatos ut autem eis non dominaretur peccatum, ipso sacere tuisse si velloni, neque ad hoc indiguisse gratia Salvat ris ubi ponis eum qui dicit u Non quod volo facio bonisum, sed quod nolo malum hoc ago' η Si enim sub lege, non sub gratia constitutus haec loquitur cistum negasub gravi necessitatis pondere ingemere , hunc ad bene Vivendum et ad recte agendum per voluntatis arbitrium assere liberum , clamantem tibi, Mentiris , aut falleris non quod volo ago. Si autem, sicut melius sensit Ambrosius , hoc etiam de se ipso dicit Apostolus me justorum est in hac vita ad persiciendum bonum tanta libertas propriae voluntatis, quanta erit in illa vita , ubi non dicetur
Non quod Volo ago. C. IULIAN s. uit possessione aeternitatis amissa, quam
Rona vi, Io. - Forte assere habuisse. - Rom. I, 22. - Florus, scit Beda vulgatus, ad Rotn. IV.