장음표시 사용
411쪽
ΙΙΙ. IULIANLs. Ita cum prudentibus parum licet, vilibus autem quodlibet etiam licet seditionum decreto exclusa est de Ecclesiis censura virtutum nobisque hoc apud homines vulgi ollicit, quod accessio erroris esSe renuimus Vulgi, inquam , qui sententiae meritum de proS-
peritatibus ponderans, eam veriorem aestimat, quam pluribus placere conspeXerit.
ALGUSTINUS. Numquid Manichaeus pluribus placet nonne sicut parricidae, et pauci, et pessimi sunt Nolite ergo de paucitate gloriari et quod est vanius, dicere quod pluribus placeat dogma nostrum, et objicere nobiSdot0stabilium dogma paucorum. IV. IULIANus u Quodque ait in Epicuruma ullius, manifesto argumento non dici illa subtiliter , quod cujusce modi homines passim sibi ea profitentur placere. Id isti,
Sicut Omnia, more perverso, ad sapientiae putant testimonium pertinere.
Λ GUsaeiNi s. Sed Tullium vicit atque convicit in hac sententia illo qui dicit u Laudate Dominum omne gen- η tes, laudate eum omnes populi Quos tu quaeris non veraciter docere, sed subtiliter fallere aliquos eoruna, et Vestrae addere paucitati, subtilitatem paucorum philosophorum pecularium praedicando, et nos reprehendendo quod non dicantur nostra Subtiliter, et ideo cujuscemodi homines passim sibi ea profiteantur placere. Me tamen
aliquoties dixisti, nihil magis agere' quam ut non intelligar Iuomodo ergo id quod defendo, multitudini placet, nisi quia multitudo ista catholica est, cui merito Vestra haeresis displicet PV. Ii 11 Ni s. si Delectat enim prorsus subantes animas infamare quidquid unquam et usquam sanctorum fuit, neclErorum Operum Castigentur exempliS.
412쪽
At GLSTIN s. Subante ergo animae post te potius currunt, qui libidinem laudas : nam Castae animae vituperando arguunt, quod expugnando laudantur. VI. It Li Nis si Delectat prorsus et penitus afficit, causari imbecillitatem naturae , dicere carnem congenitiSobnoxiam esse peccatis, nec in voluntate hominis emendationis effectum locare , sed studiorum crimina osticia Vocare membrorum catholicam hanc idem esse, ut liberum confiteatur arbitrium , sed per quod homo malum sacere cogatur, bonum Velle non possit. nAt a saei Nis. Quid nobis irasceris, qui emendationis effectum tanto certius appetimus, quant sidelius eum a Domino petimus arustra inflatam linguam voce superbiente dilatas nolumus prorsus, nolumus eis annumerari qui considunt in virtute sua . ninia nostra Deo sitit, cui dicit: si Diligam te , Domine , virtus mea . n Potest enim hona bonum velle ; sed praeparatur voluntas a Domino in malum vero libens vergit vitiata, propter quod est sananda natura. VII. ILLIAM s. si Vanos vero hominum haereticosque Sermones, qui asserant Deum justum ad honum opus liberum hominem condidisse, et esse in uniuscujusque poteState recedere a malo, ac studiis splendere virtutis, ut his qui flagitia in necessitatem carnis refundunt, sollicitudinum et timorum aculeus insigatur. ΛGusT1Nis. Non dicimus hominum anos haereticosque Sermones, qui asserunt Deum justum ad bonum opus liberum hominem condidisse. alem quippe Adam condidit in quo fuimus omnes: sed peccando perdidit se, et Omnes in se. Unde nunc non est in potestate siliorum
hominis a malo liberari , nisi gratia Dei et potestatem filios Dei sieri . Propter hoc non his qui flagitia , sicut
413쪽
dicis, in necessitatem carnis refundunt sed his qui ut intentationes flagitiorum non inferantur , preces Deo sundunt, igitur aculeus sollicitudinis et timoris ne consentiant superbissimis et Deo ingratissimis disputationibus
VIII ILL11Nis. si Postrem in Ecclesiis quae magnum honorem et magnum populum possideant, praedicari tantam vim esse peccati, ut ante membrorum hi mam, ante initium adventumque animae, acti seminibus SuperVOlans, in secretum matris invadat, et reo saCiat nasciturOS, Or
tuque ipso antiquior expectet culpa Substantiam inuae lex peccati habitans deinceps in membris, captivum hominem cogat servire criminibus , non castigatione in turpitudinibus, sed misericordia digniorem quandoquidem quod nos Vitia pravae voluntatis esse dicimus, id in Ecclesia viris et sceminis magnisque pontificibus Originalis passi nuncupatur. λΛLGLs11N s. Respondet tibi Ambrosius pontifex magnus haeresiarchae vestri excellenter ore laudatus, et dicit: Male Eva parturivit, ut partu relin lueret mulieribus haereditatem , atque unuSquisque Concupiscentiae Voluptate concretus, et genitalibus Visceribus infusus, et coagulatus in sanguine, in pannis involinus, prius subiret delictorum contagium, quam Vitalis Spiritu munus hauriret. Sananda est itaque , Iuliane , humana, De miSerant e matura: non te inaniter declamante, tanquam sana laudanda. IX ILLIANC S. Haec ergo Manichaeorum scorta dogmatum impurissimorum lenocinantur auribus. ΛCGUsΤINLs AmbrOSium , Si aude , criminare anichaeum Attende in quem dicas, quodvis videri tanquam
Ambros lib. de Sacramento regenerat schi de Philosophia citatur in lib. II contra Iulian. Cap. 6.
414쪽
in me dicere : etsi ullus tibi vel Dei timor, vel humanus
pudor est, contieesce. Me Oportet Cum talibus tua convicia, non solum patienter, Verumetiam gratulanter audire;
sed tu debes in talibus lacerandis et humana erubescere et divina judicia formidare.
X. I LIAI Us si Haec in utroque ex positos inimicos nostros urtica commoVit, quae olim cluidem vitio malae consuetudinis mordac tamen Xhortationum salutarium velut quibusdam curabatur unguentiS. AUGESTINI S. Urtica pungente prurit, sed qui libidinem laudat. Si autem propter malam con Suetudinem, Sicut
sapis, clamat homo Non quod volo facio bonum, sed, quod nolo malum hoc ago certe vel in isto fatemini humanam voluntatem Vires bonorum Operum perdidisse, cui nisi divinae gratiae subveniat adjutorium , quid ei prodest copiosum et ornatum cujuslibet exhortantis eloquium
XI ILLIAN s. uot nunc OStquam pro medicamine coepit offerri, et delectationi acce8Sit auctoritas , ut Coi sensu pene mundi, membri poten regina mentium CX- pugnatrix honestatis, et inVicta animorum Omnium captia vatrix turpitudo haccharetur nobis quanto honestior, tanto durior tuendae veritatis causa facta est. Quia contra praecipites populo et Suis remediis infensos, non multum valet raritas oratione medicantium. Quid igitur horum-nu intuitu receptui canere debebimuS, et contumelias nostras ultum ire silentio, ac de conscientia portu aliorum ridere
naufragia 8 Verum contradicit huic odio, primo benignitas quam generi debemus humanori deinceps spes , fides, quam habemus in Deum, qui extra id quod frequenter
desperatas temporum leVaVit ruina ConStantiam tamen quam usque ad mortis horam exerceri voluit, etiam si
415쪽
nullus inpraesentiarum Sequeretur effectus, aeterna remuneratione donavit. ΛLGL511NUs. Quomodo leVat Deu ruinas malarum voluntatum, per quas utique tempora Vituperantur, quando recte vituperantur nisi bonas voluntates operando in cordibus hominum P Aut si possunt, ipsae e levent, Sicut
dementissime sentiendo , magna ruina ruina acli estis. Unde pro vobis ipsum rogamus : atque utinam sic etiam de te, quemadmodum de fratre urbantio , nos exaudire dignetur. XII. Ju1 115rs. si ac igitur fidei consolatione gaudentes immineamus coepto operi, et di Sputationum promissa reddamus : non ambigentes hoc ipsum maximam esse praemii partem , quia in ejus dogmati are constitimus, quod cum tam multorum livor, Sed plurium error oppugnet , tamen ita Supra Casu evasit ancipites, ut invincibilis cluat possessione Victoriae. ΛΓGis1IN s. Ipse tibi das palmam contra tot antitistos Dei, qui ante nos , ea quae oppugnas, in Ecclesia Christi didicerunt, atque docuerunt, bibente et ministrantes de fontibus Israel . Hoc ergo quod saei , non St Victoriae possessione cluere , Sed in odiosae arrogantiae cloacam deformiter fluere Cluere quippe, pollere est: quomodo autem potes victoriae OSSeSSione Polliere, qui conaris catholica dogmata, antiqua, et invicta polluere Θ
fecit et secuturus docebit, ciuidquid ratio est, quidquid
eruditio, quidquid justitia, quidquid pietas, quidquid tes
timoniorum sacrorum, huic quod tuemur dogmati sustragatur nillil aliud inimici nostri toto adipiscuntur conatu, quam ut doctis quibus iue imprudentissimi, Sanctis Contumacissimi, in Deum profanisSimi comprobentur v
416쪽
Λts saetaxi s. Sed salsa io tueri : nam neque ratio neque sana eruditio, neque justitia , neque pietas, neque sacra testimonia Vestro dogmati suffragantur cimo, haec omnia, sicut qui recte intelligunt judicant, vestrum dogma Subvertunt. Ratio quippe cernit vix ad aliquid veri se posse pervenire tarditate impediente naturae eruditio poenam laboris habet in eadem tarditate naturae justitia clamat non ad se pertinere , ut Adam silii gravi jugo premantur a die exitus de ventre matris suae, Sine ullo merito peccatorum pietas adversus hoc malum , divinum poscit auxilium sacra testimonia, ut hoc stat humanum admonent animum. XIV. IULIANis si Et quidem quam nihil habeant raduciani, quod vi qua proteruntur, rationis opponant, ut alia eorum scripta , ita hi contra quos agimus testantur
libelli, qui directi ad militarem virum quod etiam ipse
profiteri potest aliis magis negotiis quam litteris Occupatum, impotentiae contra nos precantur auxilium, ac pro Se sursum deorsum plebecularum , aut ruralium, aut theatralium scita commendant , quae quo Sint promulgata consilio, historia nulla Commemorat. AUGUSTIN s. Non impotentiae contra vos peccam Urauxilium: sed pro Ohis potius , ut ab usu sacrilego cohibeamini , christianae potentiae laudamus ilicium. Vide sane quemadmodum rurales et theatrales dicaS, Cyprianum , et Ambrosium , et tot eruditos in regno Dei scribas socio eorum. XV. IuLIAN s. Illud tamen nequaquam inficiari possuamus, quod plurimum, ut dixi, turbis placeat luteis amen delicta voluntatis imputare naturae , et infamatione Semi- nummorum petuliantiam vindicare ut nunquam qui emendare conetur, quod sperat in Se pSO alterum perpetrare v
i Libit de Nuptiis et Concupisc. - For te sciat.
417쪽
ALGLs11Nis. Quis tibi dixit, quo Lalter perpetret peccatum cujusquam 3 Quavd quidem etiam illo qui dicit, Iam non ego operor illud, sed id quod in me habitat
peccatum continuo subjiciens Scio enim quia non, habitat in me, hoc est, in carne mea, bonum' in Stendit suum esse quidquid illud est quia et ipsa caro ad eum pertinet, qui ex carne constat et spiritu. Et tamen non vis cum Ambrosio sapere , quod hoc malum , quo caro concupiscit adversus spiritum , praevaricatione primi hominis in naturam verterit. Sed et tu cum dicere soleas in his apostolicis verbis violentiam malae consuetudinis
exprimi, quid est , quod modo dicere voluisti Ut nunquam qui emendare conetur, quod scit in se alterum perpetrare Cum Veli utique se ipsum emendare eum qui
dicit: Non ego operor illux et hoc velis sieri viribus propriae voluntatis cum videas quam sit voluntas ejus infirma qui dicit : Non quod volo ago. Istum Saltem quaeS permittit divinum poscere auxilium, in quo defecisse cernitis suae voluntatis arbitrium. XVI. ILL11bcs. Verum imbecillum caecae opinionis patrocinium multiplicat peccata, non minuit. Hic igitur mi- Serorum pruritu et sponte aegrescentium, nullum Contra ipsam rationem valebit pondus asseri sed quia nonnullis Scripturarum locis, o maxime apostoli Pauli sermoni-hus confirmari asserunt naturale peccatum, quorum expositionem in secundum volumen distuli ejusque reddendae tempus est breviter prius, it si a lector instructior, et quae sint acta, et quae sint agenda distinguam. Ostensum est ergo, nihil posse per sanctas Scriptura probari, quod justitia non possit tueri quia si in lege Dei
est persecta Orma justitiae, nihil per eam adversaria ejus, id est, injustitia sinitur virtutis acquirere : a per OC
418쪽
quod ratio arguit non potest auctoritas vindicare Deindo probatum est, Deum nobis noturn esse virtutibus : hujus ergo ustitiam ut omnipotentiam confitendam cujus si admittatur excidium majestas incipiet tota nutareo quia ita Deus justus est, ut si probaretur UStu non OSSe, On- vinceretur Deus non esse : Conclusumque est, nos Deum aequissimum inorinitate venerari; et irrefutabiliter apparuit, non posse ab eo peccatum alienum parvulis imputari. γΛLGUSTIN s. Quare non fateris ab omnipotente justo grave jugum super silios Λdam a die exitus de ventre matris eorum, sine ullo peccati merito non poluisse constitui. XVII. 1111 11 Ni s. Sed ut d desinitione justitiae, ita etiam de peccati conditione dissertum est, quod peccatum apparuit nihil esse aliud quam malam Voluntatem, cui esset horum ab eo quod prave appetiverat absti
AUGUsΤINis. Hoc est Omnino peccatum primi hominis, unde in hominus mali origo descendit. Et quippe valde liberum fuit, ab eo Iuod prave appetiverat abstinere' quia nondum erat Vitium, quo Caro concupiSceret adversus spiritum : nondum dicebat, Non quod volo ago nondum positus in carne peccati ullum necessarium ha-b0bat auxilium de similitudine carnis peccati. XVIII. I 1 14NLs. Λ por hoc illustrissimo testimonio perdoctum est, in nascentibus non esse peccatum, quod in his usus voluntatis non poterat inveniri. ΛUGUsaei Ni s. Et inde grave jugum, nisi quia ita non habent voluntatis usum, ut obnoxiae tamen habeant originis vinculum. XIX. ILLI1Nus Liberum autem arbitrium negari ab his qui dicunt peccata esse naturalia, lucida est disputatione monstratum. Qu0d quidem coenus, non Suo Ser-
419쪽
mone, ne minus ponderis haberet, sed Evangelii testimo. nio, quasi auctoratius, denegavit quod nos exponendo
Evangelicae reddidimus dignitati. postoli quoque Pauli
testimonium laqueis calumniatoris exemimus, et bonorum vasorum 1gulum Deum nostrum 8Se omnium conditorem, ropliet teste monStravimus. Λi csT1Nis. Illic tibi responSum est, et quantum abe
raveris a Veritate monStratum.
XX. Is LikNLs. His igitur maxime actis in primo libro, quorum unum aliquod abunde susticit ad victoriam veritatis e abundanti quidem, superest tamen , ut Magistrigentium, qua η per unum hominem peccatum dixit intrasse in mundum' u sententiam disputemus : et desinitionibus, qua praemisimus, cum necesse fuerit, adjuvandi et probaturi nihil rationem fuisse mentitam ; sed injustitiae esse crimen, aliorum studia aliorum ortibus imputare' hocque ipsum quod iniquum St, quamVis nemo
hinc dubitare dol, uerit, tamen Deo displicere, et ab eodem prohiberi, testimoniis legis, vel in hoc libro, vel in sequenti docebimus. Ex quibus necessario conficitur, et nos rectissime de sendere, neminem cum peccato naSci, et Deum reo non posse judicare nascentes ac per hoc, tam integrum esse liberum arbitrium, quam ante Voluntatis propriae usum innoxiam in unoquoque naturam.
Λx GLsΤINUs. Die Videamus quod derapostoli testimonio dicturus es, tam inaniter, quam superiora dixisti. XXI. IULIANus Manichaeos autem et pietati et rationi rebelles, qui putent et ante tempus Voluntati QSse pecCatum, quod rerum natura non sinit; et Deum esse, quem argumentantur injustum; et infamare an Ctas PaginaS,
quarUm qnumentis probari allegant crimen divinitatis :quod cum ex tribus nihil queat ratione monstrari, id est .
420쪽
nec sine Voluntate peccatum, nec in Deo iniquitas, nee in
lege perversitas soli illi stulti, impudentes et impii de
ΛΓGUs1 INLs. Eru hosce : non fuit Ambrosius Manichaeus'. cum diceret, hominem prius subire delictorum contagium , quam Vitalis spiritus munus haurire. Sed nec ista delicta , nisi ex voluntate extiterunt, unde originem trahunt et ideo nec in Deo est iniquitas, qui propter hoc posuit nascentibus grave jugum nec in lege perversitas, in qua hoc discitur esse verissimum quod et ipsi videretis, nisi os potius perversos oculos haheretis. XXII. Ii 11Nis . pereat igitur hoc maxime prudentis animo lectoris, Omnibus Scripturis sacris solum illud, quod in honorem Dei catholici sapiunt, contineri, sicut frequentium sententiarum luce illustratur et sicubi durior elocutio moverit quaestionem, Certum quidem esse,
non ibi id quod injustum est, loci illius auctorem sapuisse secundum id autem de here intelligi, quod et ratio purspi'cua , et aliorum locorum, in quibus non est ambiguitas, splendor aperuerit. Jam igitur ejus cum quo agimus verba ponamus Equidem in illo capite dictorum suorum, quod usque ad sigulum peccatorum Deum suum adduxerat, contra quod libro superiore Confliximus, tenuiter dixit u Per unum hominem peccatum intrasse in mundum : non est autem in expositione loci ipsius immoratus Postquam Ver multis Verbis contra illa excerpta , quae ad se confirmat missa, disseruit, pervenit ad aliquem dictorum meorum locum, quem Sibi quasi oppugnaturus Objecit sed nihil secundum id quod fuerat pulsatus reserens, ad hanc Apostoli sententiam convolavit, in qua dicit, η per unum hominem peccatum intrasse in mundum; si et secundum dogma Suum contextum loci ipsius expe-