Eustratii Johannidis Zialowski Rutheni, Brevis delineatio, Ecclesiæ orientalis Græcæ, nunquam antehac, nunc verò cum notis evulgata, à Wolffgango Gundlingio ..

발행: 1681년

분량: 191페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

102쪽

Q. Ex diversis his Simboli Athana ni formu- , Iis , quae sit ipsius Athanasii, tuum, Lessor B. erie

is clivinare. Omnes has, unius es Autoris, tantiso in signes mutationes non concedunt, ut credam. imis firmor in hac sententia,intertex tas esse has boreae, a 'ino m. q. taetroem , S3mbolo Athanasiano a Lati-- . . piis, tum ob rationes superius alligatas, tum ob hane ., ii quoque: quod uSque ad Seculum XIV. nemo contalii tra Graecos Symbolum ATHANASIANUM

nis Produxerit: Cum tamen controversia DE SPL

O RITUS SANCTI PROCESSIONE jam qui

, , gentos annos durasset. Uid. ossius de tribusS - holis p. s r. ra. Quo argumento certe usi minents, Latini, si non iacue corruptionis sibi fuissent f conscii.. ,. .r h(b) Communis est sententia,Patres seu rpia scopos, qui Concilio Nicaeno interfuerunt, fuis, s se numero gig. Eusebius tamen lib. s. de vita M' Constantini melli asseverat fuisse asta tantum. audiendus nobis est ad hunc locum Eusebii, iij Heinricus Valesius p. ari. De numero Episcoporumi qui Nicaenae S)nodo interfuerunt, non contienit inuti ter Antiqvos. Eusebius quidem hoc loco ducentos tat, quinquaginta fui sescribi Eustathius vero Antiois e chenus in Homilid de verbis istis, quae in Prorimo i biis Salomonis leguntur: Dominus creavit me e du centos circiter ac septuaginta illos Disse dicit tneque enim se accurate eorum numerum subduxisse. Verum constantior iama est. recentiorum omnium consensu smata, trecentos & octodecim Episco-

pol in ilia inodo consedisse. Melchitarum vero de

103쪽

Cophtitarum editiones in aliud procurrunt Emtremum' manifeste sibi contradicere videntiar. Etenim licet utraque hanc singulis praemittat titulis inscriptionem ; Concilium Nicaenum 3IS. Patrum. Vid. T. II. Conc. p. o I. Nihilo tamen minus prima asserit, ad hoc Concilium convenisse ro 8. PatreS. Altera eundem ponit in ipssi linea numerum, ad latus vero habet ag 8. Exustimabat Abrahamis ECCHELLENSIS Maronita, hunc numerum esse intelligendum de Clericis cujusque ordinis, qui varias ob causas ad hoc Concilium confluxerunt. Verum placvit postea Ecchesiensi retrastare hancsententiam. Sed alio utitur diffugio. Me Concilium Ucribit) Nicaenum i fuisse plures unius urbis Episcopos, idque patere ex

subperiptionibus Arabicis. In Concilio vero Nica, Ino Can LIe ordinatumsuisse: Ne duo vel plures Episcopi sint in una civitate. Conveni se ergo ad concilium Ni aenum ao 8. as S. Episcopos, ex quibus tamen eledisnt gis. Sed ruinosium est tamdamentum, cui assertionem hanc superstruit E chellensis , CANONES scit. ARABICI, maxi- morum virorum Judicio, spurii. Tribuat illis tan. i. tum non omnia Turrianus, Ecche en is, disi qui sunt

alii, qui eossequunturia B A R O NII judicium de this Canonibus flocci pendendum non est. Ut liabere dicam, scribit ad An. gas. n. ga. Tom. III Annalium somniasint haec omnia (quae scilicet de iCanonibus Arabicis dicuntur utinam falsus co leator inseniar I Nam illud scimus, omne seculum, quod ab eo tempore ad nostram usque aetatem ivte il

lapsum

104쪽

lapsum est, cupidissimum fuisse tam egregia atque

nobili mae antiqvitatis, nec tamev ea Dominum quenquam potitum esse. Nec ignoramus ex compluriabus conciliis Oecumenicis, in quae ex omnibus proυinciis Orientis & Occidentis eruditi Episcopi conventre, cum saepius Nicaenorum actorum opportuna mentio se offerret, aliqua illorum nominetenus cognita, tiel citata. Nec nos latet sub HONORIO Imp. cum de Nicaeno Canore controversia fuisset exorta, publica legatione Africanorum Episcoporum ad Orientalium sedium praecipuos Antistites missa, esse omnia Ecclesarum Archiva referata, atque abdita,quaeque penetralia pertiestigata,nec quicquam, praeter illa, quae hodie habentur, de Nicaeno concilio, inbenta esse. cc Russinus in expositione Symboli de sua aetate testatur; nullam aliud S)mbolum Ecclesia in ritibussacris notiit, quam Apostolicum.In Ecclesia Orientali ante Nicaenum Symbolum aliud erat, VETUS appellabant, quod vero illud vetus fuerit, non potest exacte adeo definiri. Existimat tamen Geph. Joh. Vosius de 3. Symb lis diss i. p. 3I. nos Vetus, vel ei proximum habituros Orientis S)mbolum, se a Nicaeno resecemus , quae adversus Arium statuta sunt. Seculo VI. TIMOTHEUS Constantinopolitanus Patriarcha ab amicis rogatus, SYMBOLUM fidei trecentorum decem & octo Patrum per singulas synaxes dici curavit. Cum antea semel tantum in anno, in Parasceve scilicet Dominicae Passionis, tempore quo Episcopus catechirabat, recita mF s csset.

105쪽

esset. Posus diss III. de g. Symb. p. gr. malafriatas Strabo in ea est sententia: A Graecis ad Romanos , ac deinde ad Hulmos pro edam esse, ut inter inissarum solennia mistum NICAENUM recit tur. (Adde Goaris notas in Euchologi pag. Iss. ApudGallos vero &GermanosCaroli M.tempore,damnata Felicis Urgelitani haeresi,Symbolum Nicaenum latius crebriusque inMissarum officiis coepisse iterari. BERNO tamen Auden is recitationem Symboli Nicaeni facit multo recentiorem. HEINRICII. temporibus, seculo demum XI. ad preces & instantias Imperatoris, a Ciero Romano morem cantandi SYMBOLUM NICAE

NUM 'sceptum Disse in Ecclesa ROMANA, f

eho initio in ipsius coronatione. Vid. Card. Bar nius Anno Sos. T. IX. Annalium a n. 6'. usque ad T. Setierinus Binius Tom. VIII. Conc. pag. is a. 6 3

Praeter alia Ecclesiastica Sacramenta haec duo, (a) ubdelicet Baptismum &Eu- lcharistiam , sive e nam i Domini , praecipua ha-bibent. I

De nomine SACRAMENTI , cum vox lfit stoee o , cum Philippo Melanchthone nemini i

litem movebo, uti nec de numero SaCrament, i

rum. Si in laxiori sumis significatu, plura quam iseptem

106쪽

septem erunt Sacramenta ,scribit Belial minis l.a.de effectu Sacram. c. Hinc Augustinus in OLI i. Signum crucis Sacramentum vocat. In mgs. ac lin IV. de S)mb. c. I. Ceremonias quae fiunt ante Baptismum.Lib. a. de Peccat. merit. s remisse. 26. Sacramenti nomine venit, panis quidam henedictus qui dabatur Catechumenis. Denique Ambrosim l. s. de Sacram: c. r. prianus Serm. de ablutione pedum. Berahardus Serm. de Coena Domini contendunt; Ablutionem pedum, quam D minus instituit , sacramcntum esse. Hoc tamen observandum est, falso provocare Pontificios in materia de Sacramentis eorumque nilmero ad GRAIS E Ecclesiae consensum , quos inter est Laurentius Forerm Jesiuita in scripto posthurno Germanico: Dimber uber p. gys. in quo ex Tamnero nostrates convincere vult: Orientales indoctrina de numero Sacrament Um cum Ponti siclis contienire. An vcra sint quae scribit Forerus , patebit, si sententiam Latinorum ex Concilio Tridentium, & Graecorum, ex suorum scri- Ptis proposuerimus. Concilitim Tridentinum Sess VIL Caia. I. p. 86. edit. Chimetiata , hoc nobis edit oraculum: Si quis dixerit Sacramenta xΠυa

Ieph nonfuisse omnia (i) a Christo instituta, e si

plura,vel pauciora,quam septem,videlicet(a )Baptismum, Confirmationem, Eucharistiam, Poenitentiam , Extremam Unctionem, ordinem& Mati imonium; aut etiam aliquod horum septem, non e se vere ae (g) proprie Sacramentum, Anathemast. AtI lanius Caucus Venetus, Archi

107쪽

ptismo & Coena Domini, Sacramentorum Divinam institutionem es originem negant. Vid. Dn. D. Haberhorn in vindicato Anti-Forero. p.rg . Metrophanes inter Sacramenta a Christo instituta ponit Baptismum & Coenam Domini, cui post addit Poenitentiam. Consc. V. p. a. g. reliqua vero vocat ritus mysticos. Jeremias Patriarcha in rimoso II. ad Tabimenses scribit. vamυis caeterisDei amentis potiora snt Baptismus & Divina communio , Ustne illissius nulla modo contingere possi, proptereaque sola exstent in scriptura, attamenta reliqua, quae cum his septenarium numerum: ex- iplent, tradita sunt ab Ecclesia. II. Graeci aliter re- Sacramenta, quam fit apud Latinos. Vocant sacramenta nonnulli habitum monasticum &ritam desunssorum. Vid. Dii. D. Haberhorn loco

Craeoviensi,& Petro Scarea Jesulta, Rusci negant : CONFIRMATIONEM esse sacramem lium. Fhelatilis in Annot. ad c. XIV. Angeli p.rsa. Ex Alohonso itidem de Castro constat: Guidonem Carmelitam de Graeciae rarmare, quod Ponti Seiorum Confrmationem inter Sacramenta non reci

e. V. p. aset. Hoc certum est, Photivm Patria cham Constantinop. in Ecclesia Romana hoc ut

impium damnare: quod chrismate inundos per sime erdotes, demo inregere non dubitent per Episcopos,&pr uterorum chrisma inutile quiddam ac frustra fassum comminiscantur. Vid. h. ejus II. e

sup. citato. Testibus ohanne Sacrano Canonicoque

108쪽

ris leg

dem, praeter Baptismum, Eucharistiam & Po nitentiam sacramentis annumerat Chrisma, Ordis nem Sacerdotum,Primas Nuptias &Oleum pre-

mice isti ritus massici mysteria ab Ecclesid appella-t i, quod masticum G spirituale quid iis contineatur, scribit idem in Cons. c. V. p. . At duo'υμω; esse sacramenta,& vere ac PROPRIE esse sacramenta, sunt termini utique inter se pugnantes. Prolixus alias est in hac materia Fhelmius in annot. ad Angeli c. I . p. Ic . M seq.

Eucharistiae, sive Coenae Domini Sacramentum antia quitus in Ecclesia serva

nent.(D Sub UTRAQUE SPECIE Graecos

communicare, eo quod sub utraque specie mam datum este existiment, probat Dn. D. Habet hornp. a 6 p. Vindie. Anti-Foreri, ex Cassandro, Jer mi a Patriarcha Constantinopolitano, Leone Aialatio, Nihusio, acobo Goare, Abrahamo Ecchellensi, Gabriele Sionita Sc aliis.Nec aliter sentit sae

109쪽

pius allegatus Metrophanes, Conti c. IX. p. 'Somnes porro eorum sinquio quae inmensa Dominita sunt,utramque speciem participant, panis inquam& calicis, tam Ecclesastici, quam Laici, tam viri, quam foemime.Paulo post scribit: Causa quare omnes eoenam Dominicam in utraque specie participent , haec est, quod omnes vita indigeant, quam Fn utritione Dominici corporis Usanguinis adipisci, im

possibile est.

(b crusus in Turco-Graecid, p. g. interea in quibus Graeci cum Latinis dissentiunt, numerat etiam panem Eucharisticum , verba ejus haeciunt: Reprehendunt etiam Lativos, quod adi via, adhibeant in 'urbet , non udi re, ut ita orta est Bellai mino fides habenda est) haec Controversia circa annum Iogg. Tunc enim Graeci Latinos notarunt , quod Aa'mum panem in Sacramento sumerent, unde A Z Y MIT A S eos tiocare aussunt. Lib. VI. de Eucharistia c. . Desendit a tem pro viribus in fermentato communicam dum esse, non in AZymis , Metrophanes Crit pulus. Cons. e. IX. p. so. Inter alias rationes etiam hanc profert: quod Apollinaris haereticus, cum statveret Dominum carnem sne anima re mente

assumsisse, ad haeresin ,seu blasphemiam hanc eonfr-

mandam non obtuserit in masterio panem , sed aryma, dicens: quod anima est corpori, hoc fermentum est pani; quam haeresn detestans Ecclesia, panem fermentatum offert in m sterio ejus. qui carnem V mnimam intelliorate rationalemissemper mobilem pro nubis asumst. Alphonsus Botiosus C

nouis

110쪽

stra

et tal

ita arr

non. Reg. s. salvat. disp. secunda Catholica de ritu Romanae Ecclesiae consecrandi in AZymis, habitaBononiae,Anno Seculi hujus septimo;cavisam, cur Graeci in fermentato consecrent, aliam profert, verbis sequentibus: Non condemnamus Ecclesias Orientales, quas omnes constat ante plurimos annos consecrasse in fermentato cogente id quorundam Iudaietantium haeres , qui Judaicum AE a superinducere conabantur, ia confirmantes christi is Apostolorum exemplo, qui in AZymis Consecraverunt. quibus ut ipsos asto resti perennca perunt omnes celebrare infermentato. p. r T. Sed foris sitan etiam in prisca Ecclesia LATINA fermentatum panem in usum Eucharistiae adhibuerunt. Juxta nonnullos certe Pontificios celeberrimos non Eulviae sollim , sed ipsa Eucharistia FE MENTUM uocabatur, quod negare non omnino audet Jac. Sirmonsis, quamvis aliam rationem appellationis comminiscatur: Fermentum se. dici Eucharistiam, non quod ex pane FERMENTATO sit, sed ipsa,ex quocunque pane sat, Ecclesiis, ad quas mittebatur, fermenti lucem praestet, eisque unionis vinculum sit, siacutfermentam massae: Carolus Dii Fresne T. II. Glossarii p. 38 a.(c Vinum non merum, sed ste ebare Graeci: in Eucharistia usurpant. Testis nobis iterum erit MetrophaneS Cons. c. IX. p. so. In coena Domini requiriturpi imu materia a Domino tradita. Est autem haec, panis FERMENTATUS reus, & MI TUM, hoc est vinum aquae admixtum. Addam quae de Moscis scribit Neugebaurius: Missae s acrificium

SEARCH

MENU NAVIGATION