장음표시 사용
81쪽
las argenteas , ad confessionem ejusdem Petri, affigendas curavit, in quarum altera Symbolum Latine scriptum legeretur; in altera Graece exar tum , absque aliquo quatuor syllabarum addit mento FILIOQUE, & illud in suo pristino ca dore voluit integrum permanere; ut scribit ad
Concilium hoc AQUIS GRANENSE Severinus Biniis Tom. VII. Conc. p. I log. Ex quibus constat: LEONEM III. Pont. ignorasse, quod haec verba confessioni Nicaenae,in Nicaena II. Synodo Oecumenica fuerint adjecta, prout ex antiquo codice manuscripto GRACOS in Concilio FLORENTINO Latini docuerunt. Ses L. V. P. is atque omnino librum illum de corruptione
cutut eum defendat Julianus in edde ei ne me- irito suspectum esse. Quid enim opus fuisset Leoni lGermanis ADDITIONEM dissuadere, jubere ut lSymbolum tabulis argenteis inscribatur, si com itroversia haec in Concilio & quidem OECUME- iNICO, cui GRAECI N LATINI intererant M liubscripserant, jam erat decisar iTandem PHOTIUS, (Patriarcham alii vo bicant, invassirem alii sedis Constantivopolitanae lEcclesiam Orientis & Occidentis inquietabat. lErat adversarius ejus IGNATIUS. Vterque for- l limam jam sensit matrem, jam novercam. Jam i Photius Patriarcha erat, dejecto Ignatio; jam Ignatius restituebatur,deje sto Photio. Postquam ivero in vivis esse desierat Ignatius, Photius in thronum
82쪽
a thronum Constantinostolitanum erat evectus. N pabat Spiritum Sanctum a FILIO procedere P - E. Tum demum Marium Pontifex Romanus,la quem alii Martinum II. vocant, sed perperam, iis symbolo vocem FILIOQUE adjecit, & Romae In Ecclesia publice cantare jussit cum ADDITA-i, MENTO, praesertim dum a Germanis, Gallis asei is Missonis ob hanc controversiam maximum me- tuendum erat Schisma. Cum Photius ad pluresta migrasset, quievit haec controversia usque ad
hi tempora Michaelis CERULARII per spatium
16s. annorum. Hic tempore LeoniS IX. A. I or i. i. de Latinis hanc rigidam fert sententiam: Pontissi scem V omn- alios Latinos esse ex communicatos,
quod ne consensu GR ECORUM , contra deerra Z ium Concilii EPHESINI ad SYMBOLUM alis, quid addidissent. ., Ab hoc tempore GRAECI averiari coepe
ii runt Latinos, LATINI Graecos. Tentatum qui- .h, dem saepius fuit,an pax & amicitia collapsa interutramq; partem restaurari posset, sed irrito semi a Per conatu, quotiescunque enim res in Synodo composita videbatur,semper majori impetu quaestio haec agitata est. A. iob . Concilium BA-
, RENSE habitum est, in quo de PROCESSIONE
O Spiritus Sancti cum Graecis disputabat ANT h, HELMUS Cantuariensi sed concordia stabiliris, non potuit. Tom. X. Conc. p. VII. A. iris. Concilium LATERANENSE IV. , indictum est ab Innocentio III. Aderat cum ii ii Pontifice Patriarcha constantinopolitania. Antiona chenias
83쪽
chenus gravi morbo detentus venire non pore it, sed misit pro se vicarium suum Antherme stra Episcopum. Alexandrinus vero sub Saracenorem potestate constitutus,fecit quod potuit,mi resis pro se Diaconum suum Germanum. In hoc Oocilio caput II. est de errore AbbatisJoachim acinLatino exemplari haec quidem leguntur verba
iri confessione fidei: Eadem res est Pater & Filius ile non Spiritus Sanctus AB UTROQUE PRO CEDENS. Sed si Graecum inspicis textum, haec
nisi vero vel a PATRE, vel A FILIO nulla fit mentio.Imo ut annotarunt in margine Philippus Tabbaeus & Gabriel Cossartius Jemitae) in codice Magarino deest: AB UTROQUE procedens: iri
Gyaeco & Latino Et sic in hoc etiam Concilio de sideratae N exoptata unitas restitui non poterat. Conqueruntur potius Latini cap. IehujuS concilii (in graeco vero exempdari hoc caput destidera tur) de Graecorum superbia, quod in tantum abominari coeperint Latinos, ut si quando sacerdotes Latini super ipsorum altaria celebr Issent, non prius Graeci Ecrincare voluerint in illis , antequam ea , taliquam per hoc inquinata, lavassent; bapti-
Eacos etiam a Latinis, rebaptigare ausu temerario praesumserint. Interea tamen GERMANU Constantinopolitanus Patriarcha ad Gregorium IX. Pont. de unitate redintegranda dat literas,
quibus Gregorius IX.duabus Epistolis respondet lta a Graecis postulat:Ut Petrum Apostolorum prin-
84쪽
Myd, Cipe quantur,hoc est,cum Ecclesia ROMANA mimicem sentiant, idem loquantur. n . Anno Ia 3 NYMPHE E in Bithynia cola riis venerunt Graeci inConcilio,ad quod etiam Poro hu tifex suos miserat Apocri sarios , sive Legato, i et Duo evita ex ut inter utramque partem imaxunti me controversa. An Spiritus Savssus A PATRL
iui ET FILIO PROCEDAT N: An Latini licito
o. IN AZYMIS consecrent Z Sperabat Imperat G raecorum: transigi posse totum hoc negotiui rusi Latini ex Symbos o vocem FlLIDQUE expun-lis gerent; re Graeci Latinos IN AZYMIS cel i fit hrantes non condemnarent. Sed cum Aphrisia pii rii Rom ni Graeeorum Imperatori respondi ire seni: Unionem es concordiam NON POSSE imp iis trar nisi GRAECI errorem dei PROCESSIONE Spiritus Sancti curarent, librosque in quibiis dinoi si derant hanc sententiam csmburerent; oipni j . spe reconciliationis excidi . Graeci suorum oph u. 'iDnum tenacissimi Apocrisiariis R omanis AN THEMA dixerunt, simili ex ocrisiarii Romani. Graecii. Hoc vero de hoc Concilio testatur,ex
, RUM adeo diffuse fundamenta Bidisse pro pertin
. ci illa sua haeresi congesta, neque in aliis eorum v. scriptii quae occurrerunt, neque in Concilio FLO-s RENTINO , neque apud Controversistas. Tom. XI. Conc. p. o. In eodem Seculo Anno 1a . Pontifex Concilium LUGDUNENSE promu 2 gat. Ad idem Graecorum Imperatorem & P ci triarcham inVitat. Imperator MICH
85쪽
L EOLOGUS literis ad GREGORIUM X. dae. tis, fidei suae edit confessionem, in qua otiam
quete limropas ae pop. In Articulo I. Concilii idem a Graecis N Latinis confirmatur , non attendentibus quod Patriarcha Constantinopolitanus cum multis ex Clero contradicant. Vid. Tom. x LCone. p. img. Imo Patriarcha,quod unionem recusasset stili Patriarchali deturbatur, surrogato illi JOHANNE VECCO, vel BECCO, qui Consantinopoli Synodum cogit , fidei suae profesti nem, in qua Spiritus Sanctus processionem A FLLIO approbat, A. rar . ROMAM mittit, & tamdem etiam Gregorii Ndissent locum, ab aliis matbgne corruptum,in quo Spiritus Sanctus A FILIO procedere dicitur, restituit. Hodie tamen observante COSSARTIO verba illa a VE O allegata ,loco citato non linguntur. Vid. Tom. XI. Cone. P. II a QTIg. Ain rea pax Ecclesiae videbatur restituta. Se rustraram denuo sua De se vidit S. Dei Ecclesta. MDCHAEL PALAEOLOGUS , quod a pactorem
hisset, a Martino IP. Anathemate notatur. Ab
ipsis Graecis, quod Ecclesiam turbasset ,sepultura thonis huic Imperatori denegatur. VECCUS vel BECCUS Patriarcha,mutata vice,ab ANDRO NIVO, Michaelustio, in carcerem conjicitur. Sicposterioraprio ribus facita sint deteriora. Ali-
86쪽
Ihoris certe BLEMMIDAS duabus orationibus processionem Spiritus Sancti A FILIO confirmavit, quas Graece & a Leone se ellatio Latinitate donatas reperies apud Odoricum Ralaaldum BARONII continuatorem. Torti. XIIL Annalium subsMM. Secutae sunt aliae velitationes Gracorem Mratinorum inter se, sed obscurae, & privatim ma gis quam publice susteptae. Ultima consociatio tentata est in Concilio FERRARIENSI, quod postmodum ab urbe Florentia, in quam transi ixum est, FLORENTINUM vocabatur, sedente in Pontificatu EUGENIO IU. Erat Graecorum Imperator Iohannes PALAEOLOGUS, Patria cha Constantinopolitanus JOSEPHUS, qui durante Concilio Florentia obiit. Post varias disceptationes,in quibus MARCUS EPHESIUS strea
me Graecorum partes tuebatur , taedio victus Imperator Graecorum, cum disputationes protraherentur, ob instans periculum Turcarum Miuem suppetiarum serendarum a Latinis, con sentientePatriarcha, disputationes abrumpit Ecclesiae Romanae dexteram porrigit. Sed Mameus Ephestius cum suis, qui Concilio subscribere Florentino recusabant,domum reversi apud filios impediebant, ne rata haberent, quae in Concilio acta compositaque essent. Sequuta est CONSTANTINOPOLIS occupatio, Romani Imperii in Oriente deletio. Delere tamen hae calambiates ex animis Graecorum hanc controversiam non poterant. quin potius hodie eandem sen- E a tentiam
87쪽
tentiam : Spiritum Sandum A SOLO PATRE procedere et mordicus defendunt. Testantur hoe HIEREMIAS Patriarcha Constantinopolit nus in actis cum murtembergicis, METROPHANES, noster AULTOR U alii. Sed mirari quis posset:cur Graeci Processionem Spiritus Sancti a Filio negent, additionem ad Symbolum Nicaenum tam aegre ferant, cum tamen Symbolum ATHANASII recipiant, qu*d, uisemper in maxima aut oritate fuit apud Ecclesiam Christi: ita disertis Berbis processionis Spiritus Sancti a Pilio etiam mentionem facit' quod etiam admiratur Vir Doctissimus Dion)lim PeraυiusJesulta Tom.II. do mat. Theol. lib. VII. de Trinitate C. VIII. s. 'De S)mbolo ergo ATHANASIANO quaedam ad nssendasunt.
ROMAE, an apud TREVIRENSES in pu
teo , hoc Symbolum consignatum sit ab Aina nasio, USque adeo certum non est 2 Prius Baronius, &, qui eum sequitur, Binius asseverant; Posterius Genebrardus in Iaeologo expositionis Symboli Athanasii. An ATHANASI IS author sit hujus S mboli, an scriptor aliquis recentior , haud caret dubio Z Illud Genebrardus defendit; hoc aliis viris doctis placet. Hoc certum est, exemplaria Graeca hujus Symboli inter se minimEconvenire, esse plurimas in illis lectiones varias,
quae arguUnt, horum exemplarium non esset unum authorem, vel ad minimum a librariis insigniter esse mutata. Sex autem ad manUS meas
pervenerunt ejusmodi formulae Symboli: Primae est
88쪽
Gilberti Genebras di, quam adeptus est ex Manuscript. Laetari Bassi oratoris Francisci I. RegisGalliarum apud Venetos , quam ipsi obtint Dionasius Graecus Episcopus Zienexstis N Firmien sis, A. C. Is gg. Secunda est quae cum hac se me coincidit,quam olim evulgavit Basileae vicolaus Bioline, deinde in Gallia Henricus Stephantes A. C. Is bae duae formulae septem in locis inviacem dissentiunt, quae etiam adnotavit Genebrare dis loc. cit. Tertiam formulam nobis exhibe Philippus Labbeus &: Gabriel Cos artius, Moerit men in pluribus locis a Genebrardi formula abietiat omnia tibi Lector benevole innoteaeant, apponam Symbolum Athanasianum prout ex Daisso producit Genebrardus addam e Genebra Es ubi idem Symbolum abimpresso discrepat ;tandem prout Tom. II. Conc. eam:nobis exhia het Philippus Labbeus. Lectiones varias Symboli impressi, notabo literis Alphabeti, Lectiones varias vero quae sunt in formula Labbci, numeris. Inscriptio apud Genebrardum haec est.