장음표시 사용
21쪽
nam vitando culpa est jam dimissa , tune
non datur in Inbeino reatus culpae aere rus , m videtur trahere iratum aeternum penae in veniali non renuissio . VI. Objic. i. Debetur peccatori pena,qu timile perseverat culpa i sed culpa venialis in Inferno pei severat in aeternum; ergo in ae- dein si debet ui illi pena. Assor prob.quia reariis penae est proprietas cosesiles ad culpam , seu ad reatu indignationis davinae. ergo quousque persevelat essentia culpae , perieuerat tiam reatus poenae: sicut perseverante sole, pei severat Lux; ergo debetur peccatori pl- ia, quousque perseverat culpa. Confirm. primo, quia si supponatur cum communiori Recent mortale esse gravitatis finitae, ideo metetur poenam aeternam, quia Cilpa perseverat in inferno aeternum rati ne suae irreparabilitatis, seu quia non pol
est in inferno dari condigna satisfactio pro
mortali s ergo cum pel severet etiam in aeternum culpa venialis hi inserno , pariter ei debetur per accidens poenaeternas cum
per accidens choc est ob conjunctionem cum mortalio sit pariter irreparabilis in inferno culpa venialis . Confirm a. validius. Culpa venialis . seu reatus alicujus divinae indignationis cie se
non exigit perseverare in aeternum s & tamen per accidens si conjungatur cum mo tali, exigit in inserno durare aeternum a ergo Dariter Ieatus poenae debitae veniali, qui de se non exigit dui Me aeternum, per accidens in inferato durabit aeternum. Resp. nego majorem . culpae enim debetur poena proportionata , sive plus, sive minus duret . cum enim diuturnitas culpae non sit libera, non auget reatum poenae et fic v. g. fi quis ob veniale mereatur Ponam a
mam in purgatorio , & statim post veni Ie incidat in amentiam , in qua perseveret
cum ea culpa per se. annos , adhuc post mortem per annum dumtaxat in purgat rio punietur, quamvis culpa per so. annos
duraverit. verum quidem est in physicis ,
quod perseverante v. g. sole in aeternum, perseveret ejus proprietas, nempe lux . aeratio est, quia conservatio solis est aequia valenter nova solis pro dureo . At conservatio culpae non est aequivalenter novaculpa; m go esto Iba perseveret in aeternum,
non proinde puniri potest nisi poena sibi
consen ea. Hac de causa in de Incarnais e Giximus, quod poena aeterna debita hortali auctat infinitam gravitatem culpae . Hinc hahetur disparitas inter essentiam physicam di moralem . perseverante enim
essentia physica, perseverat eius proprietas; at perseverante essentia morali, non semper perseverat proprietas moralis et quod patet primo a posteriori . nam proprietas Matrimonii est obligatio convivendi cum conj re & tamen post Adulterium conjugis cestat haec obligatio , quamvis non cesset e sentia Matrimonii si ergo licet sit proprietas culpae venialis reatus, seu obligatio admenam v. g. annuam, polh solutionem hujus poenae potest cessare obligatio ad poenam, quamvis non cesset essentia culpae venialis. cundo hoc idem probatur a contrario . Nam in moralibus potest remanere proprietas sine essentia et sicut post culpam remisesam saepe remanet reatus alicuius poenae gergo potest vice versa remanere essentia sine neoprietate . Tertio a priori , cuia in physicis quoties destruitur essentia, de ibtur etiam proprietas in quarto modo , &E contra et v. g. destrum igne , clestruitur calor ut 8. & e contra et At in moralibus
potest dari destristivum proprietatis juxta regulas prudentiae , quin detur destructi.vum essentiae a ficut in eam adducto Mat monii , Adulterium conjugis destruit proprietatem, seu otagationem ad convivendum , sed non destruit essentiam Matiimonii.& in casu nostro solutio poenae destruit proprietatem culpae venialis, nempe reatum ad ymnam i quin destruat essentiam talis culpae aergo in maerno potest perseverare aeternum culpa venialis , quin perseveret aeternum reatus poenae solvendae.
Respondent alii lacundo alus verbis discendo, quod perseverante essentia morali, peraeveret etiam proprietas , std conla,
runca r v. g. Matrimonii proprietas consei
tanea est obligatio ad convivendum condiationale e est nisi committatur Adulteriumet posito cieinde Adulterio, remanet eadem om gatio ad convivendum conditionale quin detur absolute obligatio ad convivendumata proprietas peccati venialis est obligatio
ad pomam v g. annuam conditionate, hoc
est ridi fit taluta . post talutionem deinde
remanet eadem obligatio conditionata, non tamen absoluta. Quale sicut Deus semper est productivus v. g. durationis hodiemae, ita ut cras etiam sit ejusdem durationis hodiernae productivus , non tamen pro te,
me crassino , sed pro hodierno; ita venia-emper est exigitivum poenae a uae, non
tamen solvendae post talutionem jam famnet, sed talum latuendae post culpam commi
Ad r. confirm. Idcirco potest moriala
22쪽
R. io III. De Petem venialis, On
puniti in aeternum. quia est gravitatis inflinitae , non quia durat in aerernum , ut diximus in de Incarnatione. Oliod si supponatur gravitatis finitae , idcirco punitur aeternum, quia est iniuritimi secundum quid, hoe est contra Deum iniustis dignitatis; v niale vero non est Mensa Dei, hoc est per illud non contemnitur Deus, aut ejus amicitia, sed solum fervor Amicitiae; de ideo non in infinitum secundum quid . unde nequit ae
Ad id quod additur de irreparabilitate ,
verum et , venialein in no esse irreparabile per satisfactionem, sivi idem ob des ctum gratiae non potest pro illo dari satisfactio , c hoc eli actio tantiindem lim
rativa Dei, quantum iuit dehonorati vaactio peccaminosia) aut saltem opus, quod in compensationem penae debitae dignum sit quod a Deo acceptetur; saltan tamen est, quod novossit pro veniali in inferno dari satispassio ; ita ut remaneat culpa abcque ulteriori reatu poenae . Mortale tamentum quoad culpam, tum quoad pinam , ratione suae infinitatis est irreparabile. Ad secundam confirmationem nego com sequentiam. Disparitas est, quia reatus culpae, de indignationis Divinae perseverat in aestamatione morali, quousque detur ejus d structivum, videlicet aut condonatio , aut satisfactio. diximus enim, culpam persev
rare mor iter in negatione condonationis , de condignae satisfactionis et Contra vero reatus poenae perseverat moraliter in negatione condonationis' condignae sativam nis; In Inferno autem quamvis non detur condonatio, aut satisfactio,iari potest satis: passos ergo quamvis veniue per accidens quoad reatum culpae perseveret in aeteris num in inferno , non tamen quoad reatum penae; nisi velis dicere , post poenam
jam solutam perseverare in aeternum reatum poenae, non amplius solvendae, sed si
VI I. Objic. x. ex vasouer . Non potest dari sat passio pro veniali in inferno ; ergo
ibi punitur aeternum . Antecedens probatur et ut possit homo sati spati pro culpis,debet dinam libere acceptare, & aequanimiter tulerare; Aliter homines iniquo animo sust, nentes aegritudines in hac vita sat pateremtur pro culpis a quod est salsumi, Atqui in inferno poena est involuntaria a ergo non potest esse satispasso pro veniali. Contam. I. Tunc habetur satispassio ,
quando prena culpis debita toleratur voluntarie; sed hoc non habetur in inferno i ese
xo. Major probatur: ideo debetur poena , dem pro culpis infligitur, ut ponatur debita
compensatio, ac reordinatio , & per illam Deus glorificetur, Atqui nisi toleretur voluntarie, hoc non habeturi ergo confirm. x. Poena debet correspondei eculpae, ut illam deleat; sed culpa ess,itialiter est voluntarias ergo & poena deletiva
Confiim. 3. aegritudines in hae vita . ut sint sati assiones , non solium debent voluntarie acceptari , sed etiam debent tolera,ri in statu gratiae a sed hoc in inserno hau beri non potest; ergo ut prius. Major probatur excommuni sensit Ecclesiae , & The, Iogorum docentium , jejiinia, & alias afflictiones, quas subit peccator, non diminum re poenam debitam culpis etiam venialibus .
quia non iunt toleratae in statu gratiae . de
ratio a priori videtur esse, quia satispassio tollit impedimentum ad gloriam; ergo debet a gratia dignificari, ne dicatur, quod aliquod naturale tollat impedimentum , dist quaedam dispositio negativa ad gloriam si
Resp. ad satispatiendum pro culpis nourequiri, quod pena voIuntarie acceptetur. Immo quo magis est involuntaria, eo magis est tam liva , di sic magis apta ad punitionem , ut patet in humanis ; unde
idem dicendum relate ad Deum . propterea D. D. in vi distin. sit. dicit et Paena , dumsisutiae, expimors quas durat, reatum Poenae purgui per meram poenae solutionem.
verum quidem est , Deum in hac vita
non accurare nostras sati spassiones pro venialibus, nisi sint etiam satisfactiones, atque adeo nisi sintvoluntariae , de positae in statu
Gratiae , ut constat ex communi sensu E
clesiae, & Theologorum apud Arrinam aut proinde aegritudines hujus vitae , niti sint voluntariae, &in statu Gratiae, non instigantur a Deo ad delendam poenam de istam culpis, sed vel in poenam peccati mo talis, pro quo Deus potest juste nunc , Min aeternum peccatorem punire; vel quia iunt incommoda propria naturae humanae de se passibilis: at in alia vita non potest Deus non acceptare in sati spinionem cruciatus inflictos ob veniale; tum quia aliter puniret ultra condignum g tum etiam quia sicut non potest Judex humanus nona Cptare insati assionem penam, quam infligit pro delicto, ita nec Deus. Ad primam contam. nego maj. Ad pr bationem nego min. Habetur demta compensatio pro cuiapis per hoc praecise , quod M pec-
23쪽
pecccator puniatur, quamvis involuntarieriait ei in insereo non haberetur pro mirus continua compensatio , lieet semper in id equaris, cum nunquam illae pranae fini v luntariae. Quare ideo pina debetur, &j iie infligitiir, quia consonum est, ut quam tu ni in deliciis suit homo, tantum habeat tot mentum , & luctum , ut dicitiir Ap cal. is. sic enim satisfit Justitiae vi cativae, citius,o mum est aequalitas inter x olliptatem voluntariam culpae, & acei bibtatem involuntariam inicae et sic etiam compensatur honor Dei laesus , & glorificatur Deus a Beatis in ostensione Divinae Justialiae . unde in I sal. dicitur: Zarabit ae I fluis,
Ad secundam: pena respondet culpae per hoc , quod culpa sit voluntaria peccatori , de involuntaria Deo ; pena e convellast v lilii taria Iudici , seu Deo offenso , dc inhvoluntaria peccatoti reo. unde argumem tum retorquetur: pena debet correspondeis re culpaes ergo noni equiritur quod sit volum talia : praeseitim cuia quo magis est involum taria , eo magis est cruciativa.
. Ad tertiam concedo , satispassiones in hac vita debere esse etiam satisfaetiones , atque adeo debere esse voluntatias . & in statu Gratiae: non tamen in alia vita , ut diximus. Ad rationem a prioris primo salsum est, quod passiones, & cruciatus debeant esse supernaturales , ut tollant impedimem tum ad gloriam. Nam in omnium sentemtiae tollunt hoc impedimentum praecise per hoc, quod ponantur in statu Gratiae, quinpioinde evadant supernaturales. non enim actus bonus naturalis per hoc , quod pon tur in natu Gratiae, inon evadit superuatinralis, nili sit cum influxu Auxilii supernaturalis. Deinde transmisi quod cruciatus tam in hac vita . quam in Purgatorio debeant esse supernaturales, in hoc sensu videlicet quod per actum voluntarium sum naui talem acceptentur ut tollam impedimentum ad stloriam; at in in&rno cluci tus inflicti ou veniale non debent tollere impedimentum ad gloriam . unde ut sint salispassiones , non debent iuuatenus .esiesupe inaturales.
VIII. Objic. s. Pena debita veniali , sit amvis finita sit, potest tamen per accidens
es: t aeterna, aut ratione status innanatorum T. ct paci S refrigerit,aut ratione suriere,quodar. Prei no caret omni spe cujusvis bonii aut cinii Em ratione fori, in quo reus punitur, quota sertis mentiam iraetractabilem; ergo xeu ale in inlexno punitur aeternum,
Objecto materiali Paenitentiae
Confirm. r. quia si inferare naetia est It
ν-ν: ut dicitur in Script. Praeterea pena ibi nunquam mitigarur , ut aera communae mus sensus ,&docet Aug. in Psal. ios. dicens a. . cuius mitigari, eni traditas est , poenam in inferas, quia audacter do erit 3 quandoqMudem Mnam IIam non merisit dives.
Confis m a. quia impossitate et , non eo se semperieteriorem in malo poenae, qui semper indeterior in malo culpae; sed decedens cum mortali simul, & veniali d ieraei est in aeternum in malo culpae, quam qui cum solo mortali decedit ; ergo et iam deterior . erit in aeternum in malo dem
Confiim. Damnati semper complacen tiam habent in peccatis, cum quibus decedunt; ergo semper pro iis debent puniri . cum enim poena detur, ut reus coriigatur,s nunquam corrigitur, semper est punie
'Resp. nego anteredens. status damnat tum non est nisi status sub executione Divinae sententiae reos tuos condemnantis glad Divina sententia stit, quod peccator non puniatur ultra condignum; erso non debent ratione status damnati obveniale puniri in aeternum; unde solum sunt incapaces icirigerii relate ad poenam debitam. Secundo subjectum caret omni spe, quod enadebita remittatur, at non proinde ea pro trahenda est diuturnius, quam culpa mere tur . Denique Forum in casu nostro non
est, nisi Tribunal Iudicis Iustissimi , qui
nou patitur, prenas esse diutu rniores, quam debeantur,. ac sententia isthaee supremi I d icis semetiataest irretractabit is . Ad pri nam, confirm recurrit eadem 'mor,sio. nunquam erum poena debita mimiarii ret v. gr. si vena veniali debita est a nua, non cessabit ante lapsum anni , sed post annum cessabit: cum non sit amplius
debita poena ulla solvenda, sed solum s
Ad secundam: qui est deterior in malo culpae , est etiam deterior in malo preme debitae s atque adeo qui cum mortali simul, & veniali decedit, semper erit reus penae etiam veniali debitae , non tamentinuae amplius solvendae, pos uam erils
l. teritam et complarentia in peccatis , quae est in inaerno, non est demeritoria , cum sit in terminos & ideo propter illam damnati non puniuntur nova pena ; aliter
deberent euam puniri ob peccata jam remissa
24쪽
missa In hae vita, quia de illis etiam compI centiam habent. Deniq; pena in termino non Petit, ut Reus patiens corragatur; sed ut alii metu similis ritiae a peccatis coerceantur.
teriale virtutis, Paenitentiae p
dam facili neuotio- descenderemus, praemisimus euid ut peccatum habituale, quid originale, quid veniale . Inquirendum superesset de peccato Actualis de eo tamen abunde diximus in de Gratia o-ctendendo, esse Aetionem dissonam Legide consistere in praedicato positivo s de inde Incarnatione diximus, mortale esse gravitatis simpliciter infinitae in linea injuitae Deo irrogatae. Hic solum recolimus,' eatrum ab Augustino definiri dictum , D,
tterea ipsum esse physicum peccati actua- is est macula moralis animae: quippe qliod
est contra regulam morum, nempe contra Divinam. voluntatem, quae est prima regula mortim , seu actuum humanorum mor Ilum . siciit enim calor. v. gr. dicitur esse malum physcum aquae , quia dissonat naturae aquae ita. peccatum est malum m Tale, seu macula moralis hominis , quia dissonat naturae humanae advertenti ad rhgulam moriunt. Peccatum vero habituale est haec ipsa macula moralis peccati actuaalis, moraliter tamen perseverans . quam nus in aestimatione morali pelinae se habet peccatum praeteritum, ac si esset praeasens. Circa, quaelitonem autem, num malutia peccati actualis consistat in praedicato positivo, anin negativo p sciendum, Scotum. Suarium , valentiam apud Amicum de Gratia disp. I : docere, quod consistat in . praedacato negativo, hoc est in privationere, 'studinis debitae tali actui. Nos vero inde Gratia disp., a. qu. T. cum Crietano , vas io, &. aliis diximus, adaeqtiate confiis
nere in praedicato positivo . seu in ipsa enistitate physica actus dissoni leti, ita ut privatio retatudinis debitae. sit solum propri rus metaphysica peccati actualis . Et ratio. est, quia in eo consilit formalis malitia Peccati, per quod actiis mi maliter consti-riritur malus moialiter , & inhonestus sted actus humanus constituitur sol maliter malus moraliter per. Quin ene puysicum. dc positivum, inquantum .disiuam. Divinae
voIuntati, quae est prima reguIa morum , & ex hoc fit, quod careat rectitudine debita; ergo malitia formalis peceati actualis formaliter consistit. in positivo et sicut error consistit in ipsa entitate physica , &positiva actus, ad quam consequitur carentia conformitatis cum objecto e dc febris consistit in qua litate positiva , ad quam conis sequitur carentia harmoniae debitae humo.rum . His positis,
materiaIe objectum virtutis Poenitentiae , seu id, circa quod actus hujus virtutis versati possunt. Possumus enim ex motivo poenitentiae peccatum odisse, ae detestati, de iula dolere, retractare , ac velle illud vina dicare . . Disticultas tamen est de peccato Hahituali, ac de originali, nec non depe catis alienis , de Imperfectionibus, & similibus, num sint obsectum materiale hujus. virtutis, & num sint materia remota Sacramenti Poenitentiae ei Ad has difficultates eno. dandas,
plures actus spectare. Primo odium peccati , in quantum est Dei ossensia . Secundo detestationem ejusdem . odium enim respicit. peccatum ut peccatum est , atquet adeo etiam peccatum futurum, & possibiale: at detestatio respicit peccariun ut commissum sive a se . sive ab ago r. Propterea detestatio supra actum odii addit affectum voluntatis, & desiderium qiioddam, quod peccatum non merit commissum . sicut enimi possidens botium connaturaliter desiderat semper illud habere ita odio habens peccatum commissum connaturaliter desiderat , . ne unquam fuerit s. de hujii odi desiderium additiam odio spectat ad ' detestati nem. Teritus Penitentiae actus est dolor . seu. displicentia, quae connaturaliter consequitur ad detestationem, &fert quandam animi poenam , de inquietudinem ob pecca tum commissum. Cumin: Beatis non sit capacitas doloris, idcirco quamvis oderint , .& detestentur peccata a se , de abi aliis commissa, , de illis tamen non dolent . Quartus Actus est retractatio , quae solum, versatur circa actum a se commissum . nemo enim retractare potest, quod ipse non fecit . sicut enim, detestatio fert defici rium, ne peccatum fuerit; ita retractatio fert desiderium , ne peccatum fuerit alse commissum , & simul voluntatem illud expiandi ac vindicandi et de propterea ad tetractationem sequitur voluntas latis--laudi. dc spes veniae . Praecipuus m-
25쪽
a et Pares VIII. Disp. I. De Objecto materiali Nahemia.
ter hos poenitentiae est dolor , ad iam 'uod amem poena, quae denominatur quem sequitur retractatio , & voluntas sa- aequalis culpae, quin amentur omnia consti tisfaciendi. Hinc Beati, qui possunt odisse tutiva talis minuitatis et ita sume modae detestari peccatum, non tamen de illo peccatum habituale, uua tale odio habratiis dolere, non dicuntur elicere poenitentiam denominative secundum id, quod venit inde illo i quidquid sit. an in Beatis remaneat recto , quin debeant odio haberi omnia virtus pqnitentiae insula deserviens ad eliciis ejus constitutiva. endos actus odii, dc detestationis; quodex, v. Dico a. cum Lugo disp. lea et minabimus disp. 3. Peccatum habituale secundum id, per quod Dico nunc a. peccatum habituale, qua distinguitur ab actuali praeterito, non esto, tale, est objectum materiale poenitentiae . jectum materiale Poenitentiae. Ita communiter apud Martinum Perea disp. Prob. Idper quod disti uitiar pereatum r. sect. r. habituale abactuali praeterito, non est nisi Prob. Illud est objectum materiale poenia reatus poenae, seu negatio condonationistentiae, circa quod versari possunt actus hu- lac. sed negario condonationis, ut iuvimus, ius vii tutis i sed circa peccatum habitua- non est objectumnateriale poenitentiae, cum te, qua tale, versari possimi actus virtutis non Possimus odisse, ac detestari Mium Dei
poenitentiae; ergo . probatur minor pecca- nolentis condonares ergo peccatum habia
tum habituale, qua tale. est peccatum prae- male secundum id, per quod distinguitur teritum mi aliter perseverans; sed actiis ab actualx praeterito , non est objectum ma virtutis poenitentiae, nempe odium, deth terme poenitentiae. statio, dolor, retractatio, voluntas satisfa- Dices: Peccatum habitu e , in quantum ciendi, cadere possunt supra peccatum prae- habitualc, reduplicat id, per quod distingubteritum moraliter perseverans, qua tale g tur ab actuali praeterito ; ergo vi possit eo ergo actus poenitentiae cadere possunt in is objectum materiale penitentiae peccatum peccatum halailuvie, qua tales & quia isti habituale, in quantum habit Ie, juxta di- actus constituunt sacramentum poenitentiae, cta in prima conclusione, debet etiam esse idcirco peccatum habitualdi qua talei est et- objectiim materiale poenitentiae id, pei quod
iam materia remota huius sacramenti. habituale distinguitur ab actuali praeterito.Dices e peccatum habituale, qua tale, com Res P. Sicut pinna aequalis culpae inquanstituitur per peccatum praeteritum, ae per tum aequalis amatur , 5c tamen non redu-
negationem condonationis , & satisfaS plicatur, nec debet amari culpa, per quamnis, in quibus moraliter perseverat; sed ymna aequalis ab inaequali distinguitur, sed actus innutis penitentiae cadere non poc reduplicatur ipsa poena sub praedicato aeq-iunt supra negationem condonationis ecta litatas, tanquam sub conditione et ita quam eum enim negatio condonationis fit ipse a- do reduplicatur peccatum habituale, inctus Divinus nolens condonare, non potest quantum habituale,non reduplicatur reatus, esse objectum odii, de detestationis a ergo seu negatio condonationis, per quam disti peccatum habituale, quatiae, non est ita guttur habituale ab actuali praeterito, sed reiectum materiale poenitentiae . duplicatur ipsum peccatum sub tali negati Resp. concessa majore, dc minore , ne- ne tanquamsubeoni timeac illud solum odio go consequentiam Ad odio habendum . habetur. ae detestandum peccatum habituale, qua th Hinc habes, peccatum habituale impor-le, non est necesse, quod odio habeamus o. rare ismaliter peccatum praeteritum In rhmnia constitutiva peccati habitualis et sicuti , dc negationem condonationis 3c satisf- ut odio habeamus esum carnis, qua prohi ctionis in obliquo , ita tamen ut ab his ne-hitum, non debemus odisse prohibitionem: Uti'nibus constituatur, quia iis. pratoses
de ut Deus amet poenam, in quantum aequa, binis, peccatum habituale tollitur: reatum Iem culpae , non debet amare omnia com vcro peccati importare utiamque hanc D stitutiva hujus aequalitatis a deberet enim gationem supposito tantum peccato praetcii amare culpam , quae talem aequalitatem m. tanquam inimmo relationis transcende eonstituit. Quare sicut lassicit quod aequa. talis, dc non tanquam constitutivo L norilitas inter poenam, de culpam ametur tan- secus ac dolor de peccato constituitur pertum denominative , dc secundum rectum solum actiim dolentis praesupponentem pe denominationis , non umo constiti itive, seu catum , non vero per ipsum peccatum quiddilative, hoc est secundum omnia con- sicut dolor de peccato est bonus, quamvis
tutiva talis denominarionis a sussicit c. sipponatmalum; ita jus in Deo, seu pol
26쪽
Ras teritima ad odio habendimi, 3e puniem
dum peccatorem , cui correlative respondet rcatus, est quid bonum ipsi Deo, quamvis supponat peccatum s adeo ut possit Deus me latim jus velle, non tamen absolute, sed ex stippositione peccati. Unde ulterius colligitur, quod si posset condonari peccatum in instanti in quo fit, dari posset peccatum actuale absque jure in Deo, dcreatu in peccatore, ut dicemus infra . UI. Dico g. Pecca tum originale non est objectum materiale poenitentiae relate adactum retractationis, sed soIum relate adactum odii, detestationis , displicentiae dec. ita communiter cum D. Th. in dist. I p. q. E. Suarer, Lubo, PereZ disp. r. sect. s. Prob. prima pars, quod scilicet non possimus peccatum originale retractare; quia retiactatio es de actu physice pi oprio; r reactamus enim quod propria libertate smcimus et nec possumus retractare quod seciamus in impedibiliter, ut docent communiter apud Lugo disp. s. n. Ia. Pupillus v. gr. nequit retractare contracti im tutoris et Atqui originale est solum interpretarive roprium, Ac contrahitur a nobis inevitabiter per naturalem fenerationem a ergo non est materia poenitentiae per actum retractationis ; sicut nec per actum contriationis , quae est detestatio & dolor de morato a se commisso cum Iroposito non ' candi de caetero.
Prob. secunda pars, quod scilicet possint ii actus penitentiae exerceri circa originale, nempe odium ,detestatio, dolor: per inale enim homo contrahit statum ini-rnicitiae cum Deo; quo quid deterius p ergo originale est objectum odii. Praeterea po est homo quodvis Ieccatum commissium etiam alienum, ut mox dicemus, detest ri; ergo a fortiori potest detestari origin Ie , quod est intentietative a se commisi sum, & proprium . Denique potest homod originali dolorem ac displicentiam habere . nam ex Augustino I de civ. cap. is.
displicentia est de iis, quae nobis molentibus accidunt, & trahit animi inquietudinem ac penam ; hujiismodi est originale trahens statum inimicitiae cum Deo , atque adeo imquietudinem se paenam; ergo possumus de originale dolere.vII. Ex quibus sequitur , originale de s cto non esse materiam remotam Sacramenti Poenitentiae , cum hoc Sacramenium de facto per contritionem constituatur , quae supia originale non potest cadere. Quod si in alia psovidentia Sacramentum Pinn,
tentiae constitueretur per solam odium , detestationem , ac dolorem peccati, quamvis non propria voluntate cummissi , runc posset Originale esse materia remota Sacramenti Poenitentiae , & virtute talis Sacramenti deleri . Potest etiam dari satisfactio pro origia nati . quippe quod est vera Dei Menni. Falsimma tamen estpropositio iv. ab Alex.
mira debeat pro restimeti pani liam agere.
Hoc enim derogat efficacrae Sacramenti Baptismi, vi cujus deletur non solum reatus eiilpae, sed etiam reatus cujuscun e poenae . In tantum pro peccatis remissis per Sacramentum Poenitentiae debemus poenitentiam agere, quia etiam post Sacramen . tum Poenitentiae s e remanet reatus p. nae temporalis; qui tamen post Sacramem tum Baptismi nunquam remanet. verum
quidem est , Post Baptismum remanere in nobis concuplicentiam, subjectionem mo ti & mortis vestigiis s haec tamen ex Trid. non remanent in poenam originalis, sed ad
III. Insertur ex dictis r. etiam veni Ea esse obiectum materiale poenitentiae , & materiam remotam hujus Sacramenti . cum omnes actus poenitentiae cadere possent in venialia, non secus ac inmortalia . Ita enim vere Deo displicenti ac leviter fendunt, quamvis ejus amicitiam non dis solvant. Praeterea aliae virtutes detestantur objectum sibi contrarium etiam in materia levi et v. gr. Temperantia detestatiu gulam etiam levem: pragio superstitionem etiam levissimam; ergo etiam Poenitentia odit culi s veniales, prout Dei Mensas , Iieet leves.
nfertur a. etiam peccata dimissa esse o,
iectum materiala penitentiae quoad actum odii, detestationis idoloris, ac retractati nisi non tamen quoad actum vindicationis.s sint remisiaquoad culpam simul, dc -- nam, ut docent communiter apud Peregseas. contra Lugo disp. s. nu. Is . Ratio est, quia acius vindicationis , seu satisfactionis est actus Justitiae , qui non potest exerceri eiga debitum iam extinctum, ut diximus in trin. de justitia, ubi ostendimus cum communiori, non posse dari duplicem solutionem adaequatam ex Iustitia relate ad idem debitum, nec posse dari it ratam solutionem ex Iustitia successive . Hinc tamen non fit, quod peccatum remis
sum non sit materia remota Sacramenti P . nitentrae, cum sussciat, quod potanus decu contei iis
27쪽
Insertur 3. Peccatum nondiim commicli: m posse eme materiam poenitentiae solum quoad actum odii, & propositi de illo non committendo; non tamen quoad actum d testationis, vel doloris , cui solum vers tur circa peccata commissa; & multo mimis quoad actim retra stationis, aut vindicationis , Infestur . quod sicut non possumus rhtiactare peccatum Originale, quia non est commisium a nobis per aestim propriae Ibberta is , ita a fortiori nec possumus retractare peccata aliena . aut de iis conteri r possitnt tamen ea esse objectum materiale poenitentiae per actus odii , detestationis , ac dole ris , ut docent communius cum Suario disi. a. sect. i. & Pere 2 sect. io. Sicut enim ex virtute spei inclinamur ad speram diim Deum ut b um nostium tum nobis, tum aliis , & ex motivo Justitiae moveri possiimus ad solvenda debita etiam aliena ita ex motivo paenitentiae possumus etiam
aliena peccata detestari , ac de illis diam
In semir s. quid dicendum de impers ctionibus sive neparivis, ut cum quis ponitae um minus permetim, aut intensum prae persectiori, aut intensiori; sive positivis ,
ut cum quis v. gr. transgreditur seras leges, quae ad culpam non obligant: unde ponit
aliquod impedimentum ad specialia Dei beneficia i sicut irregularitas ex defectu es
impedimentu canonicum ad ordines sacros. Certum est, neque imperfectiones postiva neque negativas esse anateriam Sacramenti Poenitentiae; cum non sint peccata, quamvis de illis in confessione nos accusemus , quia saepe culpam aliquam venialem habent annexam . Quare dicendum , meque esse materiam directam virtutis poenitentiae, quippe quae per se versatur per actiis odii, dintellationis , &c. circa offensam Deir possunt tamen , ut notat PereE , & Lugo , esse materia temota poenitentiae per actus odii, ac detestationis, quatenus .disponiant indireele ad culpam, impediendo Dei beneficia. Quare ex motivo penitentiae inter dentis odisse, vindicare, ac vitare Dei os,fensam . potes homo impersectiones suas odisse, detestari, retractarei ac vindicare. Infertur d. idem dicenoum de actibus materialiter malis; puta si quis sine adve tentia omisit horas canonicas recitare, aut laesit proximum , aut citra culpam passus est aliquam conspurcationem . Hujusmodi
enim actus cum vacent culpa, non possunt
dilecte ad objectum materiale Poenitentiae
Pertinere quia tamen generant habitum inclinantem adsimiles actus, qui fiant cum advertentia, & cum Dei ostensas ideo pora est homo indirecte ex motivo poenitentiaecos odisse, .ae dolorem , .& displicentiam de iis habere.
Insertur ult. esse objectum materiale Me nitentiae etiam peccatum actuale praeterbium, cum possint circa illud cadere actus omnes poenitentiae . Non est autem idem e tere de peccato actitali praeterito . ac dolere de peccato habituali. Nam si quis in initanti A peccet, ac in instanti B conte. ratur de test peccato , tunc dolet de m cato actust praeterito, non tamen de habituali , eo suod tale peccatum .praeterbium non persevereta At u in instanti A peecet , in instanti B peccatum perseveret , & in instanti C doleat de tali peccato , tunc doletlaepeccato habituali, in quantum
De essem. Poemtentia quoad Re missionem c parum , es Reviis
UT prestantia tam virtutis , quam Sa cramenti Poenitentiae luculenter a po- steriori ostendatur, sub oculis ponimus ejus
effectus. Et primo quidem agemus de rhmissione moletallim. Secundo de remissione venialium. Tertio de levi viscentia meritosum deperditorum per mortale.
sit possibile peccatum essentialiter irremisibile
I. Uod nullum peccatum ratione sire e magnitudinis sitii remissibile sive
per Sacramentum Poenitentiae , sive per M. ctus virtutis poenitentiae , nempe per coditritionem Persectam . est de Fide contra Novatianos apud Beli. & contra Tertuli.
quid docuit, post veniam semel obtentam de
aliquo peccato tonyosse amplius nova pe cata icondonari. quod paret tum ex Scripturis . dicitur enim Eaechielis Io. Si Pina egerit poenit euitam ab omnibus peceatia Aia , quae operatna es, eminin ejus
28쪽
emiferitia peccata, remittuntur eb: Tum ex
Concilio Lateranensi , di ex PP. apud eundem Bellar. Tum demum quia contrarium derotae essicaciae divinae Gratiae , Divinae Misericordiaei, ac virtuti Passionis Christi . Hinc verba. illa Christi, Domini, apud Mara
hominibis, spirisaei autem Diasphemia' non reis minitur: de Issia alia et dixerit verbum contra Spiritaem Sanctum , non remittetvae ei
neqMa in hae fecisis , neqne in futura , explicanda sunt cum. Ambr- , Atha: , Hierony.quod hujusinodi. peccatum dissicillime r mittatur, & cum morali impossibilitate. IdSque dicas de iis verbis ApolL ad. Hebr. 6..
Impe bile est, eoae, qui semel faeno imminati,dec. in pro is sina, rursim reno eri ad p---
Ad ea vero verba r. Ioan. f. Di pecearum ad mortem , non pro illo dico Mi roget
quiae; Dicas vel esse idi sermonem de Impaenitentia finali , seu de peccato usque ad mortem, post quam: nulla' habetur remis.sio , cum homo sit in termino et vel esse sermonem, de peccatis enormissimis , quae reddimi peccatores indignos aliorum orationibus; unde quamvis possimus pro iis orare, non tenemur, ut explicat Platet. nu: as.. sicut pro excommunicatis non osterin
tur Sacrificia.. Denique quod dicitur de Antiochoi a. Adiachabaeo mi s. Orabae felesua
Dominum, a qMo non erat misericordiam com
Murma, inteliigendum est, qi Iod non erat obtenturus veniam , quia . non dolebat de peccatis ob motivum supernatui ale, sed solum ex desiderio salutis recuperandae. . II.. Dissicultas solum, est apud Recentio res, An sit possibile peccatum aliquod. esse tialiter irremissibile i non . ratione sitae mamgnitudinis, . seu gravitatim, sed praecise rhtione' connexionis intentionalis cum Dei; decreto de non remittendo, ullo peccato pLugo disp. s. sere r. assimat, docens quolsi Deus libere decernat, se nullum peccatum amplius remissurum , dc revelet Phtro. hoc decretum , qui illud contemnat ,
seu discredat tali revelationi , in tali casu
peccatum hoc contemptus, seu, infidelit iis sit essentialiter irremissibile , non ecmasnitudine suae malitiae , sed quia, esic tialiter connectitur, ac praesupponit decretum illud Divinum infrustrabile ; quod i men de facto seul rareturi si peccatum il- Iud remitteretur. Ex hoc discursu docuerunt
nonnulli , quod similiter sit postibilis aliva Dei visio euentialiter iud virili non. ex magnitudine suae perfectionis , sed ex
consimili. connexione intentionali eum inbero Dei demeto de non destruenda ulla Dei visione , quod certe attingi: non postset nisi per visionem essentialiter indestruia bilem , eo' quod aliter decretum Dei seu.straretur. Hanc autemi visionem' essentialiter indestruibilem multis ostendimus repugnare in de Beatitudine disp: I. qu: ro. Similiter ex eadem ratiocinatione putantpo sibile esse peccatum aliquod: dilantialiter impunitate, aut essentialiter remissum : achim bonum essentialiter impraemiabilem: Creaturam aliquam essentialiter inelevab
lem ad producendum quodlibet a & alia
Advertoe, illud esse discrimen inter peceatum essentialiter i seu ab intrinseco , dc
peccatum accidentaliter , seu. ab extrinse- eo irremissibile , quod peccatum per accidens irremissibile sit illud solum , quod est
irremissibile obiextrinsectim Dei decretimuede illo non condonando ut sunt omnia peccata damnatorum; peccatum vero es mu iter irremissibile fit illud , quod inde.
pendenter ab omni, libero Dei decreto,ex praedicatis, sui vestentialibuv. est irremissib Ie pon secus, ac homo independenter ab omni libero, Dei decreto ex praedicatis essentialibus est rationalis . Proinde peccatum essentialiter irremissibile solum potest Deusti mei inittere sicut hominem rationalem solumDeus potest libere ponere;& sic iit nota potest Deiis libere velle quod homo sit rationalis , ita: non potest libere velle , quod peccatum essentialiter iri emissibile non remittatiir . esset enim huiusmodi decretum liberum saluum , essentialiter superfluum ,
de indignum Deo . His explicatis. III. Dico cum, communiori , repugnaret
peccatum essentialiter irremissibile ex connexione intemionali cum decreto de novremittendo ullo peccato, juxta systema expositum . Ita munoldug nu. sot. Arriaga disp. ix. sect. 3. Dicastillo' , Requesens se contra Lugo loco citato , Martino n. , O Mediim, de alios Recentiores. Prob. t. ex absurdis .' si dari posset peccatumhoc essentialiter irremissibile , esset pariter possibile peccatum essentialiter impermissibile a Dein , aut peccatum , ad quod Deus non concurreret immediate . sequelam nemo admiseriis ergo. Probatur sequela, qma similiter potest Deus facete hoc decretum , Nolo ullum peccatum permittere, seu nolo ad ullum actum liberuimcccaturae concurrere: potest etiam hoc cle-
29쪽
cretum revelare Petro; & si Petrus illud contemneret, seu discrederet , peccatum hoc contemptus , aut incredulitatis deberet esse juxta ratiocinationem uversario.
rum essentialiter impermissibile , aut sine
concursit immediato Dei; aliter decretum essenti iter praesuppositum smi raretur .
Quod si dicas, decretum hoc de non permittendo ullo peccato revelari posse , sed
contemni non posse, ne sequatur hoc inconveniens , quoil detur peccatum imperamissibile vi dicas pariter . Decretum illud
de non remittendo ullo peccato revelari osse, contemni non. posse , ne sequatur oc inconveniens, quod detur peccat umi remissibile a cum Deus infinite misericors , de ut dicitur Ioelix a. Praestabilia super malitia, debeat posse quodvis peccatum remit,
tere a sicuti debet ex supremo dominio ad
quemcumqtie essectum creatum immediate concurrere . Pariter ex consimili cliscursa
Cardinalis de Lugo sequeretur , dari poste
peccatum essentialiter impunibile , essen, tialiter remissum, &c. visionem Dei essentia, liter indestruibilem. Creaturam essentialiter immobilem, vel quae solum conservari , aut moveri posset per tempus, aut per spatium determinatum, & his similia, quae commuis
niter reputantiu absona Prob. h. ratione. Peccatum hoc contem.
plus, seu incredulitatis in dato sis emate
esset, de non esset irremissibile .s ergo reis pugnat. Probatur sequela . esset enim irreis missibile , ut supponitur ob discursim Ad. versariorum; ex altera parte non esset ii
remissibilei quod sic probaturives decretum illud liberum Dei dicens , NoIo uultim peccatum . remittere loqueretur si lum de peccatis rem biIcius , vel loque retur etiam de hoc peccato contemptus
quod deberet esse essentialiter irremissibula et neutrum dici potest; ergo dis. Probatur minor. non enim .ssici potes , quod Io quatur etiam de hoc peccato contemptus
mentialiter irremissibili, quia, ut diximus , Deus nequit libere quidquam decernere depraedicatis necessariis, &. essentia libas crea,tiirae , sed solim de contingentibus. Quare sicut fatuum , essentialiter sit reum ., di indignum Deo est decretum libra lim de cernens dare homini rationalitatem , aucnon creare chimaeram ; ita fatuum esset decretum liberum Dei decernens se non remissurum peccatum. essentialiter irimis
fibile . Quod si dicas , decretum illud de
non remittendo ullo peccato loqui solim
de peccatis remissibilibus condisiuitas ab
tae peccato contemptus , sequitur iam , quod hoc peccatum. contemptus nullam ha . beat ii remissibilitatem neque accidentalem, neque essentialem et Non accidentalem oratam ex illo decreto de non condonando u Io peccato , quia illud decretum non I quitur de hoc peccator Neque habet ex eo decreto essientialem irremissibilitatem , quia mera connexio essentialis peccat L A cum decreto de non remittendo peccato B, nodi eri ullam irremissibilitatem in peccato A , ut patet . Nam i si Deus ex. gr. dece nat, se non remissurum peccata Pauli , &revelet hoc decretum Petro, qui illud contemnat, peccatum hoc Petri non habet ullam irremissibilitatem , quamvis essentiali,
ter connectatur cum decreto de non remittendis peccatis Panti: . sic etiam visio v. o. decreti de non destruendo lapide non haurit ullam indestiuibilitatem ex connexione essentiali cum illo decteto de non destruendo lapide. Iterum ita arguo breviter . Supponamus omnia peccata possibilia clare , di distinere cognita a Deo esse A, B, C, &. peccata BC esse iemissibilia, ..ccatum vero A esse
illud, quod Adversarii dicunt irremissibile.
Nunc sic: vel decretum de non remittendo ullo peccato loquitur etiam de peccato A, quod dicitur iri emissibile . . de decretiim deberet. esse fatuum , quippe quod si te decerneret de praedicatis necessariis et vel solum loquitur de peccatis B. C. remissibialibus f de hinc non . t equitur , quod peccam tum. A habeat ullam irremissibilitatem a sicuti si detur decretum de non remittem dis peccatis Pauli, peccatum. Petri contem privum talis decieti non esset ullatenus i remissibile. Nam si remitteretur, non stu-luaretur decretum praesuppositum , quippe quod solum loquitur de peccatis Pauli. Iv. Dices r. Quamvis decretum de non remittendo ullo peccato solum loquatur de B. C. remissibilibus ; at peccatum A haurit ex mali decreto proximam possibilitatem, cum non possit tale peccatum dari non praestipposito illo decreto et Hinc peccatum Ain irremissibile ; aliter flustraretur decretum Maesuppositum de non remittendo ul.
Io peccato; ergo possibiletest peccatum hoc essentialiter irremissibile.
Sed contia est, quia etiam decretum de non remictendix peccatis Pauli reddit proxime possibile peccatum Petri contempti viam talis decreti; & tamen non proindet hoc peccatum Petri haurir uuam irremi cubilitatem ab eo decretii euectu iter RiR:
30쪽
supposito, eo quod decretum Ioquatur s,
tum de peccatis Pauli . unde non fauis retur, si remittatur peccatum Petri; ergo pariter in casii nostro . quamvis peccatum
A Luriae proximam possibilitatem a decreto de non remittendis peccatis B, C- r
missibilibus i non proinde halint ab eo decreto essentialiter praelapposito ullam lix
missibilitatem, Dices a- cum decretum sit de non rhmittensi ullo prorsus peccato , ita loquitur absolii te de peccatis B , C. remissibiliabus , ut loquatur etiam conditivate de peccato A , quatenus si taee remissibile . Deus nollet illud remittere. ; Atqui hoc lassicit . ut peccatum A ex connexione ii tentionali cum eo decieto hauriae intri secam irremissibilitatem; ergo in intrins ce irremissibile. Sed contra est . quia vel decretum de
non remittendo ullo, peccato loquitur comoetionate de ipso peccato A signate , vel solum exercite . Non primum , quia tam in fatuum , ae indignum Deo decretum libere decernens de praedicatis necessariis absolute , quam conuitionate in actu signa. tot v. gr. tam es impossibile decretum tib re decernens absolute, suod nolitponere hircocervum, quam si dicat conditionale,s hircoetivus esset possibilis. illum non poneremi ergo tam est impossibile decretum dicens absolute, Nolo remittere peccatum Aseremissibile , quam dicens conditionale,s peccatum A esset remissibile, illud non
remitterem . Huli nodi enim decreta in Deo sunt effriatialiter superflua . Neque diaci, potest, quod loquatur de peccato A co, ditio nate in aetii exercito, quatenus des se nihil decernit de tuo . sed decerneret
in hypothesi impossibili , quod illud esset
remissibile . Nam voluntas illa conditiona ta tum ex parte objecti, tum ex. parte a
reus , quae sciliceL non est , sed esset, es. hil ponit in esse, quousque purificetur c noditio. unde non potest ullam irremissibilia
ratem peccato A communicarcialiter e
iam esset irremissibile peccatum Petri de non remittendis peccatis Pauli : quia si peti possibile peccatum Petri esset peccatum Pauli, decretum etiam loqueretur depec
v. Ex quibus habes i. Decretum Dei A. Rimide non remittendo ullo peccato M. se saluum , etiamsi loquatur de peccato ut sic , sive remissibili , sive memissibili. et nore secus ac deMetum de non creando ullo eno
ta sive possibili , sive clauia Eiico . . tum ulli
non potest Deus libere decernere de prindicatis necessariis, tum etiam quia noci potest quicquam cognoscere in e msuta , &in abstracto , unde non potest qui quam decernere de peccat . praescindendina remissibili, vel irremissibili ..Habes x. possibile eo decretum, det nomremittendo ullo prorsus peccato remissibuli, sive directo, sive reflexo . ( voco pe
catadirectav. g. mrti, homicidii ; voco re flexa peccata contemptiva decreti de notae
remittendis peccatis illin directas ) In his
tamen casu derarium hoc, quatenus loquiueur de peccatis directis, reddit illa extrinis lace irremissibilia, quin reddat ullatenus irremissibilia peccata reflexa; quatenus m. ro loquitur de peccatis primo reflexis, reddit illa extrinsece irremiuibilial, quin reddat ut latenus irremissibilia peccata secundo res Xa , videlicet peccata contemptiva decretide noet remittendis illis peccatis primo reu
exis i de idem dicas de peccatis tertio ,
quarto, dc quinto reflexis in infinitum . . Habes r. Decretum hoc de non remitarendo ullo prorsus peccam, iam directo , quam reflexo, non solum esse possibile, hae etiam levet in , non tamen contemptibile a quia peccatum hoc contemptus esset , de non esset iremissibile , ut ostendimus et sicut decretum de non concurrendo mimullo actu voluntatis creatae est revelabiala, sed non contemptibile, quia tale peccatum contemptus Asit, re non esse eum concursa Dei immediato, Mabes quod sicut decretum de nia hil producendo , aut de non concurre do ad ullum actum intellectus creati nota talum non potest contemni, sed nec etiam
revelari, ut patet s Ita nec potest manifestari Beatis demetum de non destruenda ulula prorsus visione Dei , ac proinde repugnat visio Dei essentialiter indestruibilis ecconnexione essentiali cum hoc decreto Ratio est eadem , quia iam visio esset, det non esiet indestiuitatis: esset juxta inscura sum de Lugo; nota esset ver , quia vel dea cretum illud de nullae visione des ruenduloquitur etiam de hac visione essentialiter indestruibili attingente rate decretum , de huiusmodi decretum esset fatuum vel l quitur solum de aliis visionibus disruibiliabus, & jam visio attingens hoc decretimae nullam inde haut iret indestruibilatarum a ficut non est indestruibilis vita attingere decretum de non destruendo lapi