장음표시 사용
171쪽
Iro HI 3To Ri A SAC R Amaltipis ris calamitatissuit,ut appareret ob uniussi, Dei indigesemam necem parvas istas esse persolutas. Nam ct horrenda fames inclusos maenibus in eam rabiem impulit , ut humanis rescerentar carnibus, ac natorum etiam corpora matres absumerent, O undecies centena millia, quod fandorix auditum erat, una illa obsidione perierint: capta autem O rex ita C. millia. Vrbs ipsa denique splo equata; cui ct aratruini pictor impresiit, anno impere tertia , Christi s. Vespasianus cum Tito sito de Iudaeu triumphavit , ac tum Iani templum occlusit, O Palis e care coepit. Vespasianus asserens Imperatorem stantem incri oportere, in legationibus obeundis ex morbo obiit, anno imper3 decimo, Chrisi 8 l. Succedit Titus, Imperatorum optimus , amor o delicia generis humani appellatus. Idem Peri-vius. Res admiranda est , inquit Cunaeus Rei p. Hebo l. r. cap. Is .acsingularu quadam dirini judicq nota, idquodRabbini observarunt,quibas sudium eu vetera O recentiora contendere, atque omnia scrutari quam sultiligime. Recitabo rerba ex Chronico quod Seder Olam Rabbi Ios dixit: Quemadmodum meriti remuneratio, etiam post longum tempus, recidit ac revolvitur in eundem diem; ita & peccati. Atque
id experimento compertum est. Nam cum antea vastaretur templum , erat extremum Sabbati: & rursus extremum septimi anni erat. praeterea erat septimana stationis Joarib, & nonus mensis Ab. Et ita fuere haec quoque in secundo excidio. In utroque autem Levitae stabant in cathedra, recitabant quoque oden hanc et Retribuit illis iniquitatem suam. Admiranda hac abione toti mundo i dicatum est, DeumSabbatha illa Iudaica una cum templo ct ceremoniis sublata volui se, & punire ac vindicare secundum justitiam suam peccata Iudaeorum , & prscipue ingratitudinem ac enormem crudelitatem , qua Christum servatorem suum exceperunt. quod manifeste liquet ex
inaudita illa strage tam dilecti quondam Deo populi , qua simul &
semel dispositione vete divina radicitus evulsa & funditus eruta estram populosa gens, quondam peculium Dei. Vaticinium Danielis de et o hebdomadibus terminari in excidio Hierosolymitano censet Calpisias ct plurimi ale. Cum vero urbe Hierosolymitana diruta expletum fuerit Domini Jesu Christi vaticinium, ut lapis super lapidem non remans erit; quod factum testatur Iosephus, & aratrum excisi urbi fuerit impressum,
172쪽
E T 'E C et L E set A ei a C A N. T. I 2Ipressum, ut urbs esse desierit, nec alicui secundum leges illi solo liacuerit quicquam superstruere. quaeri posset ubi Derit interim Ecclesia Hiero lymitana, cujus continuata sit per nota nomina Epim Ler. a i . D. scoporum successio. Eusebius refert Ecclesiam illam cum reliquiis mea. illius Apostolici seculi Pellam, urbem Decapoleos in Coelesyria tra--iducta esse. Epiphanius sentit Apostolos & Ecclenam Hieros lymidi ratis hie. tanam,imminente urbis excidio,monitu Angeli ex inbe se seduxi se Epiphan.se, atque Pellam serentulisse, inde iterum post excidium rediisse, ibique quaedam aedificia construxisse. Nis Pero, inquit Scaliger, non dubitamus diu Pella Ecclesiam fuisse, eamque etiam tempore Trajani Im se .ligk an .peratoris se contulisse, cam ei per hostes Christianismi ibi tuto manere Ii- xi o am-cuit. Hic obiter nota eos, qui primi in Palaestina Clitisti fidem madverstant amplexi, dictos fuisse Nar araeos, ex nomine Domini nostri, qui vulgo Nararenus vocabatur; ut videre est Ac . rhi. planesi, cui illi, qui lingua Graeca Christum sunt amplexi, dicti sunt Xe,nανο , Ict. II. 26. Illi Naχarti ritus Iudaicos, tradita a majoribus con- 'suetudine, etiam observabant, Apostolis non prohibentibus. Et narrat Sulpitius in Palaestina Christianos pene omnes ad Trajani Subii hili. isque tempora idem fecisse. fa Itb. 2-. Anno Christi 8o mortuus videtur Linus, suae sedis anno Ir. ex- , pleto,& Titi secundo juxta Eusebium. Petavius illi taotum tribuit annos II. menses E. Baronius sub Vespasiano eum Martyrium consummasse mavult, sed non assirmat, cum dirersa a diversis scribantur, inquit, nec quicquam certi habeatur , quod omni ex parte subsistat. Mortuo Lino succedit Cletus, quem Anactetum vocat Irentus.qui a A. c. Si. multiscii Lino creditur fuisseChorepiscopus, vivis adhuc Apostolis.
Mortuo Vespasiano, ut diximus, succedit filius Titus, ille Iudaeorum domitor, ille mundi amor: qui tam comis & liberalis fuisse dicitur, ut nulli quicquam negaret. Hoc cum reprehenderent amici, respondisse fertur, neminem a vultu principis tristem discede e oportere. Addidit & illud, recordatus quia nihil cuiquam muneris aut officii contulisset: Amici diem perdidi. sed audi, quaeso, Hieronymum in epistola ad Galatas cap. c. de hujus Imperatoris verbis, amici diem perdidis Breve est, inquit, vita istius curriculum:hoc ipsum quod loquar, quod dico, quod scribo, quod emendo, quod relago, de reis tempore
173쪽
ri, His TORIA SACRA Nimbre meo mihi aut crescit aut deperit. Titus filius reo alii, qus,in ultionem Dominici sanruinis, subversis Hieroso mis Romam victor ingressior est, tanta dicitur fuisse bonitatis, ut cum quadam noctaser. recordaretus in caena , quos nihil boni illa die fecisset, dixerit amicis: Ho Disi Di EM
PERDIDI. Nos putamus non perire nobis horam, diem, momenta,tempis, aetates, cum otiosum rerbum loquimur, pro qua reddituri sumus rationem
in die judic hora hoc fine Iere, e Euangelio, sive Salpatoris O Apostolorum doctrina naturaliter di dixit Ofecit, quid nos oportet facere
Hactenus Hieronymus. Res admiranda, At dignissima ut eam singulis vesperis attento animo considerent omnes Christiani. Hoc eguem anno ex Vesuvio monte Campanit ingens vis fiammarum, ac mox cineris erupit, qti in Ahicam, Syriam, .Egyptum& Romam usque pervasit, ut Solem obscuraverit, duasque , urbes, Herculanum & Pomptios penitus obruerit, & Plinium naturalis historii scriptorem , qui cognoscendi cupiditate eo venerat, sumo flammisque necaverit. Plin. epist. ad Tacitum is . sib. 6. Urbs Roma, incendio divinitus immis o,tribus diebus totidemque noctibus conflagrat. Dio. Moritur Titus, ut fama fuit, veneno per fratrem propinato, cum summo omnium bonorum dolore,succedit fraterDomitianus, omnium fere Principum teterrimus.
Moritur Martyrio Cletus Episcopus Romanus , cui succedit Clemens, Faustini filius, ille antiquus S. S. Petri & Pauli auditor& discipulus. Hoc etiam anno Baronio, Petavio serius, persecutio auctore Domitiano in nomen Christianum ardere coepit, in qua plurimi praecipui que Christianorum perierunt, &SanctusJoannes Apostolus Roma ferventi oleo immersus, nullum doloris signum dedisse dici tur a Tertulliano, Origine& Hieronymo, & in Patmon insulam relegatus, scripsi Apocalypsin. Hoc anno a Clemente Romano scripta est illa insignis, admir m-da Eusebio, patentissma Irenaeo epistola ad Corinthios, diro selii;
male laborantes. Euseb. lib. cap. r. Irenos lib. cap. Clemens
Alexanssi Stram. q. Illustris illa certe, & omnium judicio approbata, ct plane digna admiratione epistola, quae hactenus injuria tem p
174쪽
n T E C et L E si As T I C A N. T. I et 3rum maximo Ecclesiae damno excidis e penitus visa erat, jam m lucem prodiit opera doctissimi,& ha; occasione felicissimi viri Patricii Junii Seoto-Britanni: cujus epistolae encomta quamvis apud Imrenaeum lib. cap. 3. v Eusebium ex Egesippo, omnium antiquis simo inter Christianos scriptore lib. s. capit r. invenire licet ; apud ipsum tamen lunium videbis innumera. Vide epistolam Crotii ad virum amplissimum Hieronymum Bignonium, epistolarum ad Gallos is q. ubi post multa firma argumenta sic concludit: IIa sunt causa cur ego hanc epistolam non modogenuinam arbitror, sed O nulla in ea mavis adultera restigia agnostam. Haec autem Clementis epistola tota moralis veram spirat Christi& Apostolorum doctrinam, sanctitate morum, animi demissione & sincero concordiae pacisque in Ecclesia amore flagrantem :quae inter caetera haec habet: Nonne unum Deum S unum Christum habemus ' nonne unus est spiritus gratia, qui super nos e usus est, ct una roratio in Christo I per quam omnipotens Deus omnes ab initio ju piscariti O omnibus, qui credum O sperant in Deum, per sanguinem Christi re Amptio futura est: Et quemadmodum futuram resurre lionem nobis continuo ouendit, cuius primitias Dominum Iesani Christum fecit, quem a mortuis suscitarit ,sc idem rerinu omnium opifex resurgere
eos faciet, qui in bona jdei considentia religiose illi inferrierant. Ubi cssica ei consilio, tamquam praesenti remedio ad acquirendam in Ecclesia pacem,exhortatur seditiosos, ut pleni charitate sic loquerentur: Si
propter me sedatio, contentio ct schismata orta sunt, emigrabo , abibo quacunque ro teritis, O qua a plebe mandantur faciam, solum Chiui ori erum constitutis supra se pres teris in pace degat. Presbyteros colendosae honroandos dicit, & simul plebis auctoritatem adjungitinam in elinione Presbyterorum & Diaconorum dicit constitutosEpiscopos dec. cum universa Ecclesia quemadmodum factum vidimus in Diaconis in Actis Apostolorum. Unum adducam locu ex Clementis
epistola pag. s q. Apostoli nostri per Iesum Christum Dominum nostrum cogitaverunt contentionem de nomine Episcopatus oborituram et atque ob hanc
caussam perfecta praescientia prediti confiituerunt praedictos; descriptas
'nceps miniurarum o iciorum vices reliquerunt, ut in deso rum to- .
cum ali, riri probati succedere , eorumque munia exsequipassent. De quo
175쪽
ret His TORIA SACRA loco vide contendentes D. Blondellum in apologia pro sententia B. Hieronymi de Episcobis, de H. Hammond dissertatione quinta
pro jure Episcoporum contra Blondellum de Salmasium. Iste est Clemens Papa , inquit B hornius, qui septem Vrbii regiones disim notariis=delibus Ecclesia, qui gesta martyrum curiose, unusiquisq; per regionem suam, diligenter perquirerent. Verba sunt Guillelini de Nangis Monachi S. Dionysii in Chronico , quod MS. legitur in Bibliotheca Regia Londinensi. Albertus Stadensis in Chronico: clemens fecit septem regiones diridi notariis Eccles,quigesta mari rum scriberent , unusquisque in sua regione. Non es mihi dubium , inquit idem Box- hornius , quin ad eos notarios referenda sit Carditialium Eccl a
Remana , qui nunc ita appellantur, origo: nam ut regioncs caeli, sices Vrbis , dicta sunt cardines. Idem Clemens Papa sancti f. c. verba sunt Hugonis de S. Victore in chronico MS. quod exstat & legitur in Anglica Bibliotheca Ecclesiae Lichfeldensis multos
viros magniflcos ad collocandum Dominicas ei fundamentum destinarit, Lugdunensibis Fotinum,Turonen pus Gratianum, O alios pIures. Horum ministerio per Galliam Christiana religio propagata est. Boxh. Hoc anno Flavius Iosephus, historicus Iudaeus, commentarium A. c. so. de antiquitatibus Iudaicis,viginti libris distinctum, Romae absoluit, ui sq, in quibus comprehendit historiam sacram a Genesi usique ad Machabaeos, ct deinde addit reliquam historiam usque ad sua tempora Bellar minus. Scri. psit proerea de bello Iudaico tib T. contra Appionem lib. r. de Machabaeis seu de imperio rationis lib. r. De quo sic Vosius histor.
Gr c. lib. r. Sunt quibus asique adeo fides ejus suspecta est, ut plan= su tutdeq; habraxi quid Iosepho ocat, cammodo rei alterius qualicunq: auctoritate, vel minuta ratiuncula defendere covrrariumsi posse rideantur. Contra magnus Scaliger Protegemente ardui operis de emendatione Temp.
censet, ubique elucere Iosephi ct eruationem Osdim, in tantum , ut nonsulum in rebus Iudaicis sed etiam externit, tutius ei credatur, quam omniabus Graecis o Latinis. Illu re apud eum de Christo testimonium habemus in duodevigefimo attiquitatum libro, unde illud etiam citat Eieron mus in ecclesiallicorum scriptorum catalogo, itxm Suidarum in ita re et . Mirum vero non meminisse esus Photium in excerptis suis cap. 6. Eusebius Eeclesias . historiarum lib. i. cap. tr. citat Josephi de soanne Ba-- ptista & Christo testimonium. Aliqui locum hunc credunt cile
supposititium Mosepho insertum: sed si placet audiamus verba Hierum
176쪽
i ronimi: Vicin i 8. libro reliquitatim manifestissme confitetur, propter magnitudinem sienorum Christi a Phariseis interfectum, O Ioannem Baptistam rerum Prophetam fuisse, O propter interfectionem Iacobi apostolii dirutam Nierosolii vam. Scripsit autem de Domino in hunc modum. Eo - dem tempore fuit Iesus , vir japiens, si tamen virum eum oportet dicere, erat enim mirabilium patrator operum,di Doctor eorum, qui libenter vera suscipiunt: plurimos quoque tam de Iudais, quam de gentibus habuit sui sectatores, O credebatur esse Christus. Cumque inridia nostrorum Prin- cipum cruci eum addixisset Pilatus, nihilominus qui eum prius dilexerant, perseverarunt. Apparuit enim eis tertio die vivens. Multa Ohaec Oa lui memoratilia carminibus Prophetarum de eo vaticinantibus, O usique hadie Christianorum gens, ab hoc sortita nomen, non defecit. Blon delius ea, quae de Iesu Christo & B Ioanne Baptista apti l Iosephum inveniuntur, dolo malo a Christianis intrusa censet Re Pr, inquit, restigium fraudis. Tempore Originis legebatur, ob radem Ia- cabi de quo Act. I S. ctri .excisa Uierosolima: haec verba citat Origines adpersus Celsum item Hieronymus in catalogo, ct Eusebius in historia sua. nunc non apparent in Iosepho: ergo jam correctiora habemus exemplaria, quam illi. sed restant S alia fraudis pessigia et nam tota illa lacinia de Ianne Baptista intrusa est, ct si auferatur , sensus consat. Itaque apparet Christianos secandi seculi, qui libros Sibillinos, nora Euangelia, nora acta, novas apocalipses invenerunt, fraudes disseminace, O dum putarent hac ria Ethnicos ad Christianismum allicere, magnum scandalum Iudaeis er Ethnicis dedisse. Contra autem judicat Bellarminus descript. Batonim Eccles. Lb.i8. antiquit. cap.'. inquit,reddit Chriso mirabile tesimonium, '' -Pasi mans eum fuisse plui quam hominem, O vere Christum, in operibus magnificum, in rerbis reracismum, O a Pilato quidem occiso, sed tertia die resurrexisse. Quod autem Hebrai dicunt, testimonium illud de
christo insitiis libris non haberi, O ideo videri superadditum a Christia- , his, facil= refelli potest. Nam Eebrai non habent Iosephum filium Mattha ibia, qui Grach scripsit libros antiquitatum, de quo nos loquimur; sed Iosethum silium Garionis, qui aliquid mile scripsit Eebraice. proinde non est nurum si Iudai in suo Iosepho hoc testimmium non habeant, cum in nostro
tale tum, non sit superadditum, sed rerum di genuinum Iosephi tesimo- nium. Cert S. Nicro mus O Eusebius piri doctissmi, qui omnes pen= Ii
177쪽
ir 6 H i s T o Ri A SACRAbros segerunt veterum scripturarum, nunq;ram hoc de Christo te timonium,Iosepho tribuissent, nisi scipissent irare ab illo auctore scriptam esse. Vide Vossium lib. r. de histor. Graeci cap. 8. de hoc Iosippo
Corionide. A. c. ' Anno C. y pulsus quidem in exilium est Euangelista Ioannes . a Domitiano , at hoc anno, quam vidit, scripsit Apocalypsin. Ire- lib. s. i. Canonicam eam cile probat Ilaronius auctoritate patrum
tam Graecorum quam Latinorum. Clemens Papa hoc anno reiceatur in Chersonesum Tauric am, ut lia.. bet Onuphrius, & succedit Euaristus , ut habet Irenaus, ct tusebia, qui loco Cleti statuunt Anactetum, quibus huic tempori proximis fides potissimum habenda est. Platina, Onuphrius, Baronius, Beliarminus post Clementem collocant Anac ictum ex Damasio, seu libro Pontificali, qui quam sit scriptor incertus certo omnes antiquitatis periti norunt. Vide Oxupimum in Clementem ct Aracletum at id Platinam, ubi inter caetera haec habet: Catremn cum in singultorum fert
- Pontiscum antis a Platina dissentiam , qui eos laeta , discis o operosa supputatione formari, O nimis fastidiosum esset unicuique Potuisci meam
sententiam adiungere, in libri sine brevem omnium Romanorum Ponti cum catalogum, cum annorum, quibus unusquisque sedit, numero ad uiam ex vetustis probatisque auctoribus a me constitutum, &c. sc inter om- , ni a veterum scripta, nihil incertius inveni, quam ea, quae de vi tis & rebus gestis Pontificum posteris relicta sunt. - . t Fuit eodem tempore alius etiam Clemens , dictus Flavius Cle- mens, patruelis Caesaris Domitiani, & Consul Rom. qui accusatus Atticismi, quod Deos gentiles colere nollet, a Domitiano
occiditur: ut & Flavia Domitilla, qui aliis est uxor Flavii Cleme tis jam dicti, aliis silia sororis ejusdem. quidquid sit, in eo conveniunt, fuisse Domitiani consanguineam, & ab eo, propter fidem in Christum, in insulam relegatam, &postea sub Trajano in novi
persecutione martyrio affectam. Vide Suetonium, Dionem, Eusebium c Baronium. His adde Nereum & Achilleum , Flavit Domitilis libertinos seu Eunuchos, qui etiam relegati in insulam Pandatariam ibidem sub Trajano martyrium sunt consecuti. sed horum martyrio addita videntur quidam non genuina. I Uiui.
178쪽
Oediditur Domitianus, succedit Nerva: qui mitior in Christia- A. c. o nos, eorum exsules Vstliminio restituit, vetabatque ne quis in eos, tantum quod Christiani essent, saeviret. Hujus edicti vigore ex insula Patmo rediit Ephesum Euangelista & Apollolus Joannes. Hoc anno creditur suum Euangelium edidisse Joannes,in quo ita A. c. pydivinitatem Christi probat, ut reliqui Euangelistae humanam ejus ''
naturam docent,idque praecipue contra Cerinthum &Ebionem haereticos. Quare paucis eorum & quorundam alioru errores referam. Hoc fere tempore diversae haereses regnarunt , quarum alia
oppugnarunt Christi divinitatem, aliae vero ejusdem humanitatem negarunt. Circa tempora Apostolorum Cerinthus iubChristi nomine emersit, docens Jesum non virginis, sed Mariae &Iosephi filium et nec Deum sed hominem tantum , in quem postea baptietatum Christus columbae specie descenderit & virtutem ad adnunciandum Patrem acceperit: & eundem Christum a Iesu in crucem acto recessisse, nec nisi solum Iesum pasitim esse, Christum autem impassibilem extitisse. Impossibile enim judicabat quemquam ex virgine posse nasci. hunc postea secutus Carpocrates quidam paria confirmabat, Gnosticorum videlicet magister & coryphaeus factus, qui solam animam Christi in coelos receptam dicebat , corporum resurrectione penitus rejecta. Cerinthum postea &Hebion est sectatus, legalium ceremoniarum observantissimus cul- - . lib. itor j qui & ipse Christum ante Mariam non fuisse, sed ex ea genitum tantum hominem statuebat, perfectum tamen ante alios, de
virtute multa donatum. Ajebat autem fidem ad salutem non susticere, nisi & legis a Deo datae opera omnia huic adficerentur. Hunc spostea secutus est Theodotus Bysantinus, ille coriarius, ab victore Episcopo Romanae Ecclesiae excommunicatus. Hic discipulos habuit Asclepiodorum & Theodotum traperitam ; a quibus Natolius
seductus, relicta Ecclesia, factus est Hebionitarum Episcopus, qui tamen postea facti poenitens per Zepherinum Papam ad Ecclesiam
reversus est. hos Artemon secutus est, & postmodum Paulus Samosatenus, Episcopus Antiochenus, a synodo Episcoporum multorum celebrata Antiochiae condemnatus an, et r. Postea, anno nimirum
3 in Concilio Sudicensi ab orthodoxis, de an. 3s . inconcilio Sirmiensi
179쪽
Sirmiensi ab ipsis Arrianis (id est ab omnibus Christi fidem profitentibus ob eandem labem exauctoratus & condemnatus est Photinus. Irenaeus lib. ut etiam narrat Eusebius lib. s. c. et s. historiam memoria dignam literis tradidit , tanquam ab Polyrcarpo acceptam; qua refert Ioannem Apostolum aliquando Iarandi gratia balneum esse ingressum, O cum Cerinthum intro lavare cognovisset, mox ab eo loco re
Iiise, ac foras e iugi sie, nec sub eodem tecto esie cum illo sustinuise , idque ipsum illis, quas secum habebat, significasse ac dixisie: fugiamus ne ct ballineum in nos corruat, in quo Cerinthus est veritatis hostis. Crede idem
dictum de ejusdem discipulis. Adversus quorum dementiam Ioa nem ipsum, Episcoporum A sitiae rogatu,divinam Christi naticitatem ab aliis tectius paulo & obscurius relatam, diserte & luculenter in Evangelio suo postremum edito exposuisse B. Hieronymus auctor est, ut videte licet in in Matthaum, O lib. de siriptoribus Ecclesiail. in Iohanne. Caeteri Euangeliorum scriptores satis habuerunt Christi divinam naturam tacite indicare ex admirabili ipsius conceptione, ex infinita illa & liberrima vi ad facienda mira
cula . quorum si magnitudinem consideremus, omnem exsuperat vim naturae. Imperium enim promptis imum exercuit Christa, aquas, ventos, arbores, pisces, morbos, mortem ipsam . nimirum tota illi seruiit natura ; eum Deum creatorem & Dominum suum agnovit. Iam quam miracula illa multa, quam variat nimirum non
hie, illic patrata, non subinde, sed serie continua, praesertim in omnis generis morbis, vel tactu, vel solo etiam verbo sanandis Quid praeterea iis certius I ut ostendit quod non in angulis contigere: sed tam multa, tam populosa adiit loca, ut undique magno ad eum studio accurreretur. lustrata illi omnis Iudaea, Samaria, Gait ita utraque,& terra cis Iordanem. Vel Hierosolymorum magnitudi nem cogitemus,& istic agentium multitudinem;pr sertim Paschali festo: quo ut ex Flavio Iosepho scimus, non minus istic crat, quam vicies sexies centena virorum millia. Praeterea Deitatem Christi Euangelistae iidem ostendunt ex introspectu cogitationum alienarum, ex his quae circa mortem, resurrectionem, & ascensum in cin
lum acciderunt, ex promisse denique perpetuae prssentis: mittendi Spiritus Sancti: remittendi peccata: judicandi genus humanum. At
180쪽
ET ECCLisIAsTICAN. T. IryAt Iohannes pro usu temporum , & ipso initio Dei nomen ei assim
nandum & vim ex terno sente manantem aperte tradendam existimavit. Neque tantum hoc modo, sed&expressa collatione eum
Iohanni primum Baptistae,deinde Mosi, post & Abrahamo praetulit. Quemadmodum praecedentes Christi divinitatem, sic sequentes
quidam haeretici ex Cabala Iudaica Plathnisque philotaphia rium
dem humanitatem oppugnabant. nam omnes primi hae elici fu
runt aut Iudaei aut Philosophi, qui ex Iudaica & Christiana religi
ne faciebant miscellaneam , ex utraque compositam. Horum primus & Apostolorum temporibus proximus fuit Saturninus natione Syrus & Antiochenus, qui Christum in talida substantia corporis non fuisse, sed phantasma tantum exstitisse, & quali passum fuisse assirmabat. Qim & Basilides Alexandrinus sentiebat, Christum
non Creatoris, sed alius virtutis filium esse dicens, & non illum, sed illius loco Simonem esse crucifixum. Valentiniis Platonicus Christo carnem e coelo delatam tribuebat ,& deteriorem Angelis Christi conditionem iis objiciebat, qui carnem illi nostrae similem tribuebant. quare eam non natam ex Virgine, sed transmissam per Virginem , sicut aqua per fistulam lauditur, assirmabat. c opinio aliquamdiu magna pertinacia defensa, fautores habuit Alexandrum, Ptolomaeum, Marcum m. qui omnes Christum non humana sed coelesti carne vestierunt: fuit ejusdem fere opinionis Cerdon, ejusque discipulus Marcion, contra quem scripsit Tertullianus. similem errorem sere sequebatur Lucanus, Apelles &c. qui etiam solius
animq resurrectionem statuebant, ut & Gnostici Cerinthi & Ca pocratis successores. Ita persena Christi quoddam relut=dei Christiana principium, jam tum primis illis temporibus a diversis acriter &impie oppugnata est, aliis hominem negantibus, quem Deum tamen esse agnoscebant, aliis Deum haud credentibus, quem hominem non poterant dissiteri;aliis denique,ut in omnes formas h resis facile sese vertit, utramque & divinam & humanam in Christo naturam confundentibus. Iremus, Tertullian. Eusebius, Epiphanius, Theodoret. V ius, Boxhornius es ale .Erant etiam haeretici dicti Nico latit,quos nomen habuisse ab uno primorum Diacrinorum Nicolao
setis inter veteres constat, sed an mala illa dogmata ab illo fluxe- R rint,